Κυριακή, 31 Αυγούστου 2014

Ρωσία: Το ξύπνημα του ιμπεριαλισμού (Financial Times)

Ρωσία: Το ξύπνημα του ιμπεριαλισμού
Η επέμβαση του Πούτιν στην Κριμαία δημιούργησε πλατιά στήριξη μέσα στη Ρωσία και δημιούργησε συζητήσεις για το σοβιετικό παρελθόν
της Kathrin Hille
Financial Times, 14 Μάρτη 2014 
Μτφρ.: Lenin Reloaded

Η πάλη ενάντια στον Βλαντιμίρ Πούτιν είναι μέρος της δουλειάς του Ντμίτρι Αγκρανόφσκι. Για χρόνια, καθώς ο μοσχοβίτης δικηγόρος υπερασπιζόταν τους ακτιβιστές για τα κοινωνικά δικαιώματα στα δικαστήρια, έβρισκε τον εαυτό του στο ένα στρατόπεδο και τον Ρώσο πρόεδρο στο άλλο.


Μέχρι σήμερα. Καθώς ο κύριος Πούτιν προκαλεί την τόλμη της Δύσης για την Κριμαία, ο κύριος Αγκρανόφσκι τον στηρίζει, όπως κάνει και η τεράστια πλειοψηφία των Ρώσων. "Εκδίκηση για τη μητέρα πατρίδα!!!" έγραψε στο tweeter την περασμένη εβδομάδα. Δημοσίευσε φωτογραφίες ρωσικών μεταγωγικών στην Κριμαία μαζί με μια προσευχή για την προστασία του "στρατού μας." "Ξεσηκώσου, μεγάλη χώρα! Σήκω στην πάλη μέχρι θανάτου με τις φασιστικές σκοτεινές δυνάμεις, με την καταραμένη ορδή!", έγραψε σε άλλο tweet.

Ενώ ο κύριος Πούτιν δημιούργησε μείγμα κατακραυγής και σοκ στην Ευρώπη και την Αμερική αρπάζοντας τον έλεγχο της Κριμαίας πριν δύο εβδομάδες, έχει λάβει ισχυρή στήριξη στη χώρα του. 

Πριν το δημοψήφισμα της Κυριακής στην Κριμαία, η Levada, η πιο ανεξάρτητη εταιρία δημοσκοπήσεων στη χώρα βρήκε αυτή την εβδομάδα ότι περισότερο από το 70% των Ρώσων αισθάνονται ότι οι Ρωσόφωνοι της Ουκρανίας είτε βρίσκονται σε πραγματικό κίνδυνο από αντάρτες και εθνικιστές, είτε τουλάχιστον, ότι καταπατούνται τα δικαιώματά τους. 

Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση, το 67% βλέπει τους ακραίους Ουκρανούς εθνικιστές ως υπεύθυνους για την επιδείνωση της κατάστασης στην Κριμαία, ενώ μόνο το 2% κατηγορεί τη Ρωσική κυβέρνηση.

"Μετά από μια καμπάνια προπαγάνδας και παραπληροφόρησης δύο εβδομάδων, χωρίς προηγούμενο στη μετασοβιετική εποχή, έχει δημιουργηθεί ένα ισχυρό αποτέλεσμα και μαζική στήριξη για την πολιτική Πούτιν στην Ουκρανία,” δήλωσε η Levada. "Αυτή η τακτική χειραγώγησης της κοινής γνώμης...έφερε αρνητική κινητοποίηση μεγάλου τμήματος του ρωσικού πληθυσμού και ξύπνησε τα κοιμώμενα ιμπεριαλιστικά του συμπλέγματα."

Για πολλούς Ρώσους, η Κριμαία ενσαρκώνει πλέον τα συναισθήματα ανασφάλειας, θυμού και απώλειας που σιγοβράζουν από την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991. Ένα από τα θεμέλια της λαϊκής στήριξης στον κύριο Πούτιν είναι η ευρεία συμφωνία ότι η Ρωσία δεν έπρεπε ποτέ να έχει χάσει την Κριμαία. Αν και ήταν ο Νικήτα Χρουτσόφ, τότε ηγέτης του Κομμουνιστικού Κόμματος ο οποίος εκχώρησε την Κριμαία στην Ουκρανία το 1954,  αυτός που κατηγορείται ευρύτερα σήμερα είναι ο αποβιώσας Μπόρις Γέλτσιν. Ως Πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας το 1991, επιβεβαίωσε την συμπερίληψη της Κριμαίας στην Ουκρανία σε συμφωνίες με άλλους ηγέτες δημοκρατικός που εξασφάλιζαν το τέλος της Σοβιετικής Ένωσης. 

Ο θυμός για αυτή την υπογραφή αντηχεί μια πολύ ευρύτερη δαιμονοποίηση του Γέλτσιν στην σημερινή Ρωσία. Κατά τη δεκαετία της προεδρίας του, η Ρωσία ταρακουνήθηκε από οικονομικά σοκ, πολιτικούς εμφυλίους και διαφθορά. Αυτές οι τραυματικές μνήμες της δεκαετίας του 1990, όταν εκρήξεις υπερπληθωρισμού και οικονομικής κρίσης λήστεψαν πολλούς από τις αποταμιεύσεις μιας ζωής ενώ μια χούφτα ολιγάρχες έγιναν ζάπλουτοι από τη μια μέρα στην άλλη, έχουν επί μακρόν θρέψει τη νοσταλγία για τη Σοβιετική Ένωση. 

"Η Δύση συνηθίζει να θεωρεί ότι το σοβιετικό καθεστώς έληξε το 1991. Αλλά συμβολικά, συνεχίζει να ζει", λέει ο Αντρέι Ζουμπόφ, φιλελεύθερος ιστορικός που πυροδότησε σφοδρή αντιπαράθεση όταν σύγκρινε τις κινήσεις του κυρίου Πούτιν στην Κριμαία με την αρπαγή της Σουδητίας στην Τσεχοσλοβακία από τον Χίτλερ, το 1938.

Ο Ζουμπόφ λέει ότι αν και οι κινήσεις της Ουκρανίας την περασμένη δεκαετία να ανοιχτούν τα ιστορικά αρχία και να συζητηθεί δημόσια ο [ουκρανικός] λιμός και οι εκτοπίσεις του Στάλιν επέτρεψαν στη χώρα εκείνη να αποτινάξει το Σοβιετικό της παρελθόν, η Ρωσία απέτυχε να την ακολουθήσει. Οι περισσότεροι Ρώσοι φοβούνται τέτοιες ταραχώδεις εξελίξεις, ισχυρίζεται. "Το να εξεταστεί η Ουκρανική επανάσταση σημαίνει να εξεταστεί το φάντασμα της επανάστασης και στη Ρωσία. Με την έννοια αυτή, η διαπάλη για την κριμαία δεν είναι απλά διαπάλη για ένα κομμάτι γης, είναι πάλη ανάμεσα σε δύο παγκόσμιες οπτικές."

Αυτή η συζήτηση αντανακλάται πλέον σε καθημερινές συζητήσεις στη Ρωσία. "Είναι δύσκολο να συγκεντρωθεί ο κόσμος στη δουλειά του αυτόν τον καιρό, γιατί όλοι συζητάνε διαρκώς για την Ουκρανία", λέει ένας εμιγκρές στο Μοσχοβίτικο γραφείο μιας γερμανικής εταιρίας κατασκευών. "Πρέπει να προσέχουμε τι λέμε. Οι Ρώσοι συνάδελφοί μας στηρίζουν ομόφωνα αυτό που κάνει ο Πούτιν."

Αυτήν την εβδομάδα, πάνω από 100 γνωστοί σκηνοθέτες, μουσικοί και άλλοι καλλιτέχνες, μαζί με τον Valery Gergiev, βασικό διευθυντή της Συμφωνικής Ορχήστρας του Λονδίνου, υπέγραψαν ανοιχτή επιστολή στήριξης του κυρίου Πούτιν, λέγοντας:  "καθώς η μοίρα των συμπατριωτών μας και της Κριμαίας διακυβεύεται, δεν μπορού να παραμείνουν αδιάφοροι και ψυχρόκαρδοι παρατηρητές οι Ρώσοι άνθρωποι του πολιτισμού. Η κοινή μας ιστορία και οι ρίζες της κουλτούρας μας και των πνευματικών της πηγών, οι βασικές μας αξίες και η γλώσσα μας μάς ενώνουν για πάντα."

Παρά τις απειλές κυρώσεων που θα βλάψουν την οικονομία, λίγες επιχειρήσεις αντιτίθενται ανοιχτά στην πολιτική του κυρίου Πούτιν. "Δεν είμαι ιδιαίτερος υποστηρικτής του Πούτιν, αλλά νομίζω ότι κάνει το σωστό", λέει ένας ανώτερος Ρώσος τραπεζίτης.

Ο Steven Dashevsky, ουκρανικής καταγωγής πολίτης των ΗΠΑ που ζει επί δεκαπέντε χρόνια στη Μόσχα, λέει ότι ο χρηματοπιστωτικός του οίκος, Dashevsky & Partners, πήγε από 25% έκθεση στη ρωσική οικονομία σε 5% σε δυο εβδομάδες. Όμως ένας από τους πλούσιους Ρώσους φίλους του, κάποιος τον οποίο θεωρεί "εντελώς φυσιολογικό, λογικό άνθρωπο", του είπε πρόσφατα ότι "θα θυσίαζε τη ζωή του για την Κριμαία", αναφερόμενος στις αναμνήσεις του από τις διακοπές του εκεί σαν παιδί.

Για το ήδη αδύναμο κίνημα της αντιπολίτευσης [στον Πούτιν] τα σφοδρά συναισθήματα δημιουργούν άβολο κλίμα. Ο Alexei Navalny, ο μπλόγκερ κατά της διαφθοράς που εξελίχθηκε σε αξιόπιστο αντίπαλο του κυρίου Πούτιν, εξέθεσε την άποψή του σε ένα λεπτοφυές, μακροσχελές άρθρο στο μπλογκ του την Τετάρτη, μετά από εβδομάδες επιφυλακτικής αναμονής. 

"Πείτε με σλαβο-σωβινιστή, αλλά νομίζω ότι τα σημαντικότερα στρατηγικά πλεονεκτήματα για τη Ρωσία στον κόσμο αυτό δεν είναι ούτε το πετρέλαιο, ούτε το φυσικό αέριο, ούτε τα πυρηνικά όπλα, αλλά οι φιλικές (ακόμα και αδελφικές, που ήδη υπάρχουν) σχέσεις με του Ουκρανούς και τους Λευκορώσους", είπε, επικαλούμενος την άποψη ότι η Ουκρανία δεν είναι σαν ξένη χώρα, δεδομένου ότι το πρώτο σλαβικό κράτος είχε πρωτεύουσα το Κίεβο.

Ο κύριος Navalny είπε επίσης ότι το πραγματικό κίνητρο του Πούτιν ήταν να σταματήσει μια επανάσταση [τη Μεϊντάν] που θα μπορούσε να ανατρέψει το δικό του διεφθαρμένο καθεστώς, και ισχυρίστηκε πως τα δικαιώματα των Ρώσων απειλούνται λιγότερο στην Ουκρανία από ό,τι στις περισσότερες άλλες πρώην Σοβιετικές δημοκρατίες.

Ένας λόγος για αυτά τα φλογερά συναισθήματα, τα οποία είναι τόσο εκτός επαφής με τη κοινή γνώμη στη δυτική Ευρώπη, είναι η προπαγανδιστική εκστρατεία της Μόσχας. Τα κρατικά ΜΜΕ περιγράφουν την κρίση στην Ουκρανία σαν σύγκρουση ανάμεσα στον ρωσικό πολιτισμό και την έννομη τάξη απ' τη μια, και τις ακραίες, "φασιστικές" δυνάμεις από την άλλη.

Αυτή η ρητορική δεν εκπλήσσει κανέναν στη Ρωσία γιατί επί μακρόν αποτελεί μέρος του επίσημου αφηγήματος. "Η νίκη ενάντια στη Χιτλερική Γερμανία, την οποία τα ιστορικά μας βιβλία αποκαλούν φασιστική είναι το αποκορύφωμα της σύγχρονης ιστορικής μας μνήμης", λέει ο κύριος Ζουμπόφ. "Αυτό έρχεται σε αντιπαράθεση με τη δυτική Ουκρανία, όπου η κυρίαρχη ιστορική μνήμη είναι η πάλη ενάντια στον Κομμουνισμό, της οποίας ηγήθηκαν άνθρωποι που η ιστοριογραφία μας αποκαλεί 'φασίστες.'"

Οι εθνικιστές της Ρωσίας νιώθουν ότι η ώρα τους έρχεται. Ο Αλεξάντρ Ντούγκιν, δεξιός ιδεολόγος που επί μακρόν καλεί τη Ρωσία να χτίσει μια Ευρασιατική αυτοκρατορία, λέει θριαμβευτικά ότι ενώ ο κύριος Πούτιν, ως ρεαλιστής που είναι, δεν ακολούθησε τις ιδειολογικές του συμβουλές στο παρελθόν, οι γραμμές τους τώρα έφτασαν να συμπίπτουν.

"Το δημοψήφισμα [στην Κριμαία] σφραγίζει μια νέα εποχή. Η Δευτέρα σηματοδοτεί το τέλος του μονοπολικού κόσμου", λέει. "Αν δεν επιτεθεί το ΝΑΤΟ πριν την ψηφοφορία, τότε έχουμε γεωπολιτική, στρατηγική και ηθική νίκη της Ρωσίας. Ο Ομπάμα λέει, 'ναι, μπορούμε', αλλά ο Πούτιν του έδειξε 'όχι, δεν μπορείτε.'"

[...]

"Στη Δυτική Ευρώπη, η θετική μας ιστορία αρχίζει με τη δημοκρατική ιστορία. Εμείς δεν χαιρετίζουμε περιόδους όπως η αποικιοκρατία, η δουλεία, ο εθνικο-σοσιαλισμός. Όμως στη Ρωσία  η ιστορία δεν ξεκινάει το 1991", λέει ο Alexander Rahr, του Γερμανο-ρωσικού φόρουμ.

Ο Rahr ισχυρίζεται πως η ρωσική αντίληψη της ρωσικής ιστορίας, που δίνει έμφαση στο ρόλο των ηρώων και των ισχυρών ηγετών, βάζει τη χώρα σε άλλη ατραπό από ό,τι η Δύση. '¨Ολα έχουν να κάνουν με την απόκρουση εχθρών, τη διατήρηση των δικών τους μορφών Χριστιανισμού και την προστασία της μητέρας-πατρίδας -- έννοιες που στην Ευρώπη ακούγονται πολύ παλιομοδίτικες", λέει. 

Το ζήτημα είναι ως πού θα φτάσει η Ρωσία για τέτοιες δοξασίες. Παρά την πλατιά στήριξη στην πολιτική του κυρίου Πούτιν στην Κριμαία, υπάρχουν βαθιοί φόβοι πολέμου στο ρωσικό κοινό.  

[...]

88 σχόλια:

  1. αντωνη ας θυμηθουμε και τα λογια του λενιν το 22 αν δεν κανω λαθος.εκεινο το γραμμα που ελεγε οτι ειχε πονοδοντο αλλα μολις γιατρευτει θα μασησει με τα ιδια του τα δοντια το μεγαλορωσικο σωβινισμο

    -χ-

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ατυχώς, σήμερα δεν έχουμε Λένιν να δείξει στους βρωμορώσους πόσα απίδια πιάνει ο σάκος. Έχουμε όμως Ομπάμα! http://motorcitytimes.com/mct/wp-content/uploads/2011/04/ObamaAsLenin2-e1303475295848.jpg

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πάντως το "να υπάρχει επίγνωση για τα πλαίσια, τα κίνητρα, τις αφετηρίες και τα συμπεράσματα της εκτός Ελλάδας συζήτησης" δεν καταλαβαίνω γιατί αφορά "ετεροπροσδιορισμό." Μήπως είναι προτιμότερη η άγνοια;
    Όχι δεν είναι η προτιμότερη η άγνοια. Είναι όμως τα κείμενα που ανέβηκαν αντιπροσωπευτικά της εκτός Ελλάδας συζήτησης; Μέχρι τη στιγμή που γράφω, αυτό που βλέπω είναι κάποια κείμενα κάποιων «τροτσκιστών» , κείμενα τα οποία παίρνουν διαφορετική θέση πάνω στο ζήτημα. Αυτή είναι η εκτός Ελλάδας συζήτηση; Είναι τόσο πολύ ενδιαφέρον το αν ο ένας ή ο άλλος τροτσκιστής παίρνει τη μια ή την άλλη θέση; Αν ένας τροτσκιστής παίρνει τη μια θέση και ένας άλλος τροτσκιστής παίρνει την αντίθετη, σημαίνει αυτό κάτι για τη θέση που παίρνει κάποιος μη τροτσκιστής; Μήπως θα ήταν πιο ουσιώδες-τη προσωπική μου και μόνο γνώμη εκφράζω-να επικεντρωθεί ο καθένας σε κάποιο επιχείρημα που βρίσκει ουσιώδες αντί της παράθεσης του ποιά γκρούπα ή ποιος blogger έγραψε τη μια ή την άλλη θέση; Τι εννοώ; Για παράδειγμα ο Sam Williams εξέφρασε μια άποψη και έβαλε έναν πήχη περί τις 100.000 δολαρίων πλούτου ανά πολίτη μιας χώρας (αν και δε το πολύ-ανάλυσε αυτό) προκειμένου να τη θεωρήσει ως ιμπεριαλιστική. Μπορεί υποθέτω να συζητηθεί αυτό ή κάτι αντίστοιχο. Έχει σημασία να ξέρουμε ποιά θέση εξέφρασε πάνω σε αυτό το άρθρο ο α’ ή ο β’ τροτσκιστής; Σημαίνει η θέση του α’ ή του β’ τροτσκιστή (υπό το δικό του πρίσμα και για τους δικούς του σκοπούς) κάτι για τη θέση που μπορεί να εκφράσει κάποιος που δε θεωρεί ότι είναι τροτσκιστής; Αν ανάρτησες εσύ το κείμενο του S. Williams, αν σε βρήκε σύμφωνο σε πολλά σημεία, σημαίνει κάτι αν το ανάρτησε και κάποιος τροτσκιστής (πχ το avant-garde) εκφράζοντας θετική άποψη γι’ αυτό; Ή μήπως σημαίνει κάτι αν κάποιος (πχ το άρδην)έχει γράψει άρθρα κατά του ΚΚΕ επιχειρηματολογώντας στη βάση της μη ιμπεριαλιστικής θεώρησης της Ρωσίας;
    Ανέβηκε ένα άρθρο των Financial Times Που αποφαίνεται ότι η Ρωσία είναι ιμπεριαλιστική. Σε τι ακριβώς βοηθά; Εξετάζει, ή ισχυρίζεται ότι εξετάζει το ζήτημα από τη λενινιστική σκοπιά; Προφανώς και ο όρος «ιμπεριαλιστής» χρησιμοποιείται με όχι λενινιστικό περιεχόμενο. Είναι αυτό κάτι καινούργιο; Υποθέτω πώς όχι; Τότε σε τι ακριβώς μας βοηθά; Να μάθουμε ότι οι ιμπεριαλιστές αλληλοκατηγορούνται για ιμπεριαλιστές με βάση ένα περιεχόμενο της έννοιας του ιμπεριαλισμού που βασίζεται σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής; Μα αυτό δεν κάνανε μια ζωή οι ιμπεριαλιστές; Τώρα περιμένουμε να το μάθουμε;
    Υποθέτω ότι υπάρχει η ανησυχία μήπως η αποδοχή της Ρωσίας ως ιμπεριαλιστική δύναμη ενέχει τον κίνδυνο του «ιμπεριαλιστής ο ένας, ιμπεριαλιστής κι ο άλλος, επομένως κρατάμε ίσες αποστάσεις». Το κατανοώ αλλά δεν το αποδέχομαι. Αν τη δεκαετία του ’30 έλεγες ότι η ναζιστική Γερμανία ήταν ιμπεριαλιστής όπως ιμπεριαλιστής ήταν και η Γαλλία θα σήμαινε αυτό ότι θα έπρεπε να κράταγες ίσες αποστάσεις από τον καθένα, χωρίς να προσπαθείς να εκμεταλλευθείς τη παραμικρή δυνατότητα που σου δίνεται ως κομμουνιστικό κίνημα; Ναι στη δεδομένη χρονική στιγμή, υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες μπορεί να επιλεχτεί μια πιο «μαλακή» φρασεολογία απέναντι στη Ρωσία-όχι όμως επειδή μας ενδιαφέρει η αστική Ρωσία αλλά από τη προσπάθεια να βοηθήσουμε τις υγιείς δυνάμεις του ουκρανικού και του ρωσικού λαού και από τη προσπάθεια μας να εμποδίσουμε την εφαρμογή από την κυβέρνηση της Ελλάδας της ευρω-ενωσιακής πολιτικής στο ζήτημα. Δε θα βαφτίσουμε όμως και το κρέας, ψάρι στη προσπάθειά μας αυτή.

    ρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Όχι δεν είναι η προτιμότερη η άγνοια. Είναι όμως τα κείμενα που ανέβηκαν αντιπροσωπευτικά της εκτός Ελλάδας συζήτησης; Μέχρι τη στιγμή που γράφω, αυτό που βλέπω είναι κάποια κείμενα κάποιων «τροτσκιστών» , κείμενα τα οποία παίρνουν διαφορετική θέση πάνω στο ζήτημα. Αυτή είναι η εκτός Ελλάδας συζήτηση;|

      Είναι τα κείμενα που εμφανίζονται στο google εάν βάλεις προς αναζήτηση τον επίμαχο όρο "russian imperialism". Αυτά δηλαδή που διαβάζει οποιοσδήποτε θελήσει να αναζητήσει τι σημαίνει ο όρος και ποιος τον διαδίδει θεωρητικά.

      Διαγραφή
    2. Αυτά δηλαδή που διαβάζει οποιοσδήποτε θελήσει να αναζητήσει τι σημαίνει ο όρος και ποιος τον διαδίδει θεωρητικά=παγκόσμια εννοώ. Αν έχεις κάποια άλλη εικόνα για το τι καταλαβαίνει όποιος αναζητήσει συζητήσεις για τον όρο, τι πράγματα διαβάζει, πες μου τη.

      Διαγραφή
    3. Eύλογο αυτό που λες. Όμως αυτό νιώθω να αφορά τις αγγλόφωνες χώρες οι οποίες και συγκεκριμένες είναι αλλά και με συγκεκριμένες τάσεις να υπερισχύουν.

      ρα

      Διαγραφή
  4. (συνέχεια)
    Ανέβηκε ως και η εξωτερική πολιτική του Χίτλερ ως απόδειξη της «συνέχειας» της ιμπεριαλιστικής πολιτικής απέναντι στη Ρωσία. Το βρίσκω λάθος. Η εξωτερική πολιτική ενός ιμπεριαλιστή μια μόνο «συνέχεια» μπορεί να έχει. Την υπεράσπιση των μονοπωλίων. Δε μπορεί να έχει «εμμονές» απέναντι σε μια χώρα, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις ανακατατάξεις στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα. Ακόμα κι αν για χάρη της συζήτησης αγνοήσουμε το προφανές, το ότι η ΕΣΣΔ ήταν κάτι τελείως διαφορετικό από τη τσαρική Ρωσία, θα πρέπει μήπως να υποθέσουμε ότι η εξωτερική πολιτική του Βίσμαρκ απέναντι στη Ρωσία κινούνταν σε «αντι-ιμπεριαλιστική» κατεύθυνση; Ότι η γραμμή της εξωτερικής πολιτικής του Βίσμαρκ έναντι της Ρωσίας-αν έμενε πιστός σε αυτήν ο Γουλιέλμος ο ΙΙ-θα ήταν ένας «αντι-ιμπεριαλιστικός παράγοντας»;
    Θα ξαναρωτήσω το εξής απλό. Τον Ιανουάριο του 2007 η κρατικά ελεγχόμενη GAZprom έκλεισε τις στρόφιγγες σε μια σειρά από χώρες της πρώην ΕΣΣΔ. Μια εξ αυτών ήταν η Λευκορωσία. Όσοι μιλούν για μη ιμπεριαλιστική Ρωσία και για κρατικά ελεγχόμενες εταιρείες εντός αυτής θα έπρεπε να πουν, όχι σε μένα αλλά στο Λευκορωσικό λαό, πώς θα χαρακτήριζαν τη συμπεριφορά αυτή που επέφερε τεράστιες αυξήσεις τιμών. Μήπως οι αυξήσεις αυτές των τιμών έγιναν τάχα για το καλό του ρωσικού λαού; Ή μήπως αυτή η συμπεριφορά είναι η ίδια με αυτή που θα είχε ένα δυτικό μονοπώλιο;
    Περιγράφεις, έτσι τουλάχιστον το νιώθω, Αντώνη όλη την πολιτική των δυτικών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων ως μονομπλόκ και σταθερή στο χρόνο. Και πάλι δεν το θεωρώ σωστό. Δεν είναι τέτοια. Ούτε καν στο Ψυχρό Πόλεμο δεν ήταν τέτοια (έστω κι αν η συγκολλητική ουσία του φόβου απέναντι στο ενδεχόμενο σοσιαλιστικής επανάστασης και της ΕΣΣΔ ήταν πολύ ισχυρή για να τις κάνει να εκδηλωθούν πέραν ενός σημείου). Θα μιλήσω με ένα παράδειγμα. Οι ΗΠΑ μετά τον πόλεμο δεν είχαν κανένα κίνητρο, κανένα απολύτως λόγο να αφήσουν τη Γαλλία να αποκτήσει πυρηνικά όπλα. Η ίδια η Γαλλία μόνο φιλολογικά είχε απασχοληθεί για ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Ήρθε όμως η κρίση του Σουέζ η οποία απέδειξε στην αστική Γαλλία ότι οι ενδο-ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις δεν είχαν πεθάνει. Κάτι που οδήγησε σε πολύ συγκεκριμένες κινήσεις από αυτήν οι οποίες δεν είχαν καθόλου την έγκριση των ΗΠΑ. Το ότι κάποτε οι ενδο-ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις είχαν υπερτιμηθεί, δε σημαίνει ότι δεν υπήρχαν.
    Είναι τουλάχιστον τώρα η πολιτική των δυτικών σταθερή στο χρόνο και «μονομπλοκ»; Ας πάρουμε τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Η συσπείρωση των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων μένει σταθερή, αυξάνεται ή μειώνεται; Ο πρώτος πόλεμος του Κόλπου συσπείρωσε μια χ δύναμη κρατών. Στο δεύτερο πόλεμο του Κόλπου είχαμε την ίδια συσπείρωση, μεγαλύτερη ή μήπως μικρότερη; Στην επέμβαση στη Λιβύη υπήρξε σύσσωμη συμπαράταξη των δυτικών ιμπεριαλιστών ή μήπως υπήρξε κάποια διαφοροποίηση; Στο ζήτημα της πυραυλικής ομπρέλας που επιδιώκουν να εγκαταστήσουν στην Ανατολική Ευρώπη οι ΗΠΑ η στάση των δυτικών ιμπεριαλιστών είναι χωρίς διαφοροποιήσεις; Μήπως η όποια συσπείρωση υπάρχει στο βαθμό που η σχετική ισχύς των ΗΠΑ παραμένει πολύ μεγάλη αλλά μειώνεται όσο μειώνεται αυτή;

    ρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. (συνέχεια)
    Ας πάρουμε τις ίδιες τις ΗΠΑ έναντι της Ρωσίας. Τσετσενία, Γεωργία, Ουκρανία. Η ανάμιξη των αμερικανών είναι η ίδια, μικρότερη ή μήπως βαίνει μεγαλύτερη; Μήπως από εκεί που υποστήριζαν και ενίσχυαν τις φυγόκεντρες τάσεις διαφόρων τοπαρχών (οι οποίοι εξαγοράζονταν πιο εύκολα) η ανάμιξη των ΗΠΑ γίνεται όλο και πιο ενεργή; Και αν γίνεται πιο ενεργή, μήπως αυτό γίνεται στον ανάλογο βαθμό που η αστική Ρωσία ισχυροποιείται; Η φρασεολογία που χρησιμοποιείται έναντι των Ρώσων είναι της ίδιας ποιότητας κατά τη διάρκεια των χρόνων; Ήταν η ίδια το 1996 και είναι η ίδια σήμερα; Μήπως και αυτή ακολουθεί σε ένταση τη πορεία ισχυροποίησης της καπιταλιστικής Ρωσίας, ακολουθώντας την ίδια πορεία με το βρετανικό τύπο που παρουσίαζε κάποτε τους συμμάχους Πρώσους για να φτάσει να περιγράφει το 1914-18 τους Γερμανούς ως Ούννους που τρώνε παιδιά; Η προσπάθεια «περικύκλωσης» της καπιταλιστικής Ρωσίας επιχειρήθηκε με γοργά βήματα όσο η Ρωσία ήταν καπιταλιστικά αδύναμη ή μήπως εντείνεται όσο η Ρωσία γίνεται καπιταλιστικά πιο ισχυρή;
    Οι εξαγωγές κεφαλαίων της καπιταλιστικής Ρωσίας βαίνουν σταθερές σε σχέση με τη περίοδο Γιέλτσιν, είναι μειωμένες ή μήπως έχουν εκτοξευθεί; Η δραστηριοποίηση των Ρωσικών κεφαλαίων στη Λατινική Αμερική φέρει μήπως τη σφραγίδα της διεθνιστικής αλληλεγγύης;

    «Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους κομμουνιστές και τον εργαζόμενο λαό της Ουκρανίας και τη πεποίθησή μας πως αυτός πρέπει να οργανώσει τη δική του αυτοτελή πάλη, μακριά από τους σχεδιασμούς των αστικών τάξεων και των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, με κριτήρια τα συμφέροντά του και όχι με κριτήριο ποιον ιμπεριαλιστή επιλέγει το ένα ή το άλλο τμήμα της ουκρανικής πλουτοκρατίας».Το απόσπασμα είναι από το χτεσινό Ριζοσπάστη σελ. 29 προτελευταία παράγραφος

    ρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Ανέβηκε ως και η εξωτερική πολιτική του Χίτλερ ως απόδειξη της «συνέχειας» της ιμπεριαλιστικής πολιτικής απέναντι στη Ρωσία. "

      Αυτό είναι ερμηνεία προθέσεων. Οι αναρτήσεις αφορούν το ιστορικό υπόβαθρο των αντιλήψεων της Δύσης για τη Ρωσία και την Κίνα.

      Από εκεί και πέρα, γράφεις: "Η εξωτερική πολιτική ενός ιμπεριαλιστή μια μόνο «συνέχεια» μπορεί να έχει. Την υπεράσπιση των μονοπωλίων. Δε μπορεί να έχει «εμμονές» απέναντι σε μια χώρα, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις ανακατατάξεις στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα. "

      Αυτό σημαίνει ότι ο ρατσισμός είναι καθαρό επιφαινόμενο. Σήμερα μπορούμε να βλέπουμε ως υπανθρώπους τους Κινέζους, αύριο τους Αμερικανούς και μεθαύριο τους Γερμανούς. Μόνο που τίποτε τέτοιο δεν συνέβη στην παγκόσμια ιστορία. Για κάποιο λόγο που αναρωτιέμαι πώς εξηγείς, η θεώρηση των άλλων ως υπανθρώπων είχε συγκεκριμένους πομπούς (Μ. Βρετανία, ΗΠΑ, Γερμανία, Ιαπωνία) και συγκεκριμένους δέκτες και δεν έχει ποτέ αναστραφεί.

      Διαγραφή
    2. Τίποτε από όσα λες, με άλλα λόγια, δεν λαμβάνει υπόψη το γεγονός ότι ο ιμπεριαλισμός δεν γεννήθηκε στο πουθενά, ούτε προέκυψε απλώς απ' τις τράπεζες. Πάτησε πάνω σε κάτι που εξελίχθηκε για πέντε αιώνες και λεγόταν αποικιοκρατία. Αυτή ήταν η βάση και το θεμέλιο του ρατσισμού, από εκεί κληρονομήθηκαν αυτό που αποκαλείς "εμμονές". Απ' το ότι για να βγάλει το χρηματιστικό κεφάλαιο τα υπερκέρδη του πρέπει να υπάρχουν κάπου και κάποια εκατομμύρια κούληδες να ψοφάνε της πείνας. Αυτό το έχεις τελείως πετάξει εκτός εικόνας. Ο Λένιν δεν το ξέχναγε ποτέ αυτό, όμως.

      Διαγραφή
    3. "Θα ξαναρωτήσω το εξής απλό. Τον Ιανουάριο του 2007 η κρατικά ελεγχόμενη GAZprom έκλεισε τις στρόφιγγες σε μια σειρά από χώρες της πρώην ΕΣΣΔ. Μια εξ αυτών ήταν η Λευκορωσία. Όσοι μιλούν για μη ιμπεριαλιστική Ρωσία και για κρατικά ελεγχόμενες εταιρείες εντός αυτής θα έπρεπε να πουν, όχι σε μένα αλλά στο Λευκορωσικό λαό, πώς θα χαρακτήριζαν τη συμπεριφορά αυτή που επέφερε τεράστιες αυξήσεις τιμών. Μήπως οι αυξήσεις αυτές των τιμών έγιναν τάχα για το καλό του ρωσικού λαού; Ή μήπως αυτή η συμπεριφορά είναι η ίδια με αυτή που θα είχε ένα δυτικό μονοπώλιο;"

      Διάβασες τις ιστορικές αναρτήσεις από ό,τι φαίνεται. Επέτρεψέ μου λοιπόν να σε ρωτήσω με τη σειρά μου: Η Βρετανία του 1830 που μετέτρεψε δια της βίας τον πληθυσμό της Κίνας σε οπιομανή και έκανε πόλεμο όταν προσπάθησε η κυβέρνησή της να αντισταθεί ήταν ιμπεριαλιστική χώρα;

      Όχι βέβαια, ξέρεις να μου απαντήσεις. Ο καπιταλισμός ήταν ακόμα στο φιλελεύθερο στάδιό του, αν και φαντάζει ολότελα παράδοξο ο "φιλελεύθερος" καπιταλισμός να συνίσταται στην χρήση όπλων για να καταναλώνεις ναρκωτικά με το ζόρι.

      Φαντάζει παράδοξο γιατί βεβαίως η Βρετανία που το έκανε αυτό ήταν αποικιοκρατική δύναμη και όχι απλά φιλελεύθερη καπιταλιστική.

      Όμως απορείς πώς η Ρωσία μπορεί να κάνει αυτό που λες και να μην είναι ιμπεριαλιστική.

      Διαγραφή
    4. Ρατσιστικές επιθέσεις έναντι πιο σκούρων δεν υπάρχουν στη Ρωσία; Στη τσαρική Ρωσία δεν υπήρχαν επιθέσεις εναντίον εβραίων;
      Στο ίδιο το Ισραήλ δεν υπάρχουν ρατσιστικά στοιχεία;
      Στην Ελλάδα δεν υπήρχαν παλιά φωνές για το ξανθό γένος που μετά φώναζαν για το σλαβικό κίνδυνο και τώρα ξαναθυμούνται το ξανθό γένος;

      Άλλο το να λέμε ότι στη Ρωσία υπάρχουν λόγω του παρελθόντος πιο ισχυρές αντιστάσεις κι άλλο να λέμε ότι η Ρωσική κοινωνία έχει στον αιώνα τον άπαντα αντιστάσεις σε τέτοια φαινόμενα.

      ρα

      Διαγραφή
    5. Καμία χώρα όπου επικρατεί ο καπιταλισμός δεν είναι ασφαλής από τον ρατσισμό!

      Από εκεί μέχρι μια χώρα όπου ο ρατσισμός "δένεται" με την επεκτατική πολιτική προς όφελος του χρηματιστικού και βιομηχανικού μονοπωλιακού κεφαλαίου, υπάρχει μια ιστορική διαδρομή.

      Έχουμε δει ότι στην Ελλάδα, το γεγονός ότι οι Έλληνες οι ίδιοι υπήρξαν θύματα ρατσισμού δεν σταμάτησε τη Χρυσή Αυγή. Ούτε καν οι μαζικές εκτελέσεις Ελλήνων από τους Ναζί άλλαξαν κάτι ως μνήμη.

      Βλέπουμε όμως, για μια σειρά λόγων, ότι το αντιφασιστικό πρόταγμα είναι κυρίαρχο στη Ρωσία. Υπάρχουν "λόγοι απ' τα πάνω" και "λόγοι απ' τα κάτω" για αυτό. Αλλά υπάρχει και μια θεμελιώδης διαφορά με το τι είδαμε στην Ελλάδα αφότου αυτή εντάχθηκε, μετά την ήττα του ΔΣΕ, στο δυτικό μπλοκ. Αυτή τη διαφορά οφείλουμε να τη σεβαστούμε πολιτικά. Όχι να την υπερεκτιμήσουμε ή να την κάνουμε βάση μεταφυσικής! Αλλά να τη σεβαστούμε ως δεδομένο. Η θεωρία χτίζει πάνω σε πραγματικές εμπειρικές παρατηρήσεις. Τις βαθαίνει και τις επερωτά, αλλά δεν τις αγνοεί.

      Διαγραφή
    6. Από το "Κάλλιο λιγότερα...":
      " Σε τελική ανάλυση, το αποτέλεσμα της σύγκρουσης θα καθοριστεί από το γεγονός ότι η Ρωσία, η Ινδία, η Κίνα, κλπ, περιλαμβάνουν την συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού του πλανήτη. Και κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, η πλειοψηφία αυτή έχει συρθεί στην πάλη για τη χειραφέτηση με εξαιρετική ταχύτητα, έτσι ώστε από αυτή την άποψη να μην υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία για το ποιό θα είναι το τελικό αποτέλεσμα της παγκόσμια σύγκρουσης. Με την έννοια αυτή, η πλήρης νίκη του σοσιαλισμού είναι πλήρως και απόλυτα εξασφαλισμένη.

      Αυτό όμως που μας ενδιαφέρει δεν είναι το αναπόδραστο της πλήρους αυτής επικράτησης του σοσιαλισμού, αλλά η τακτική που εμείς, το Ρωσικό Κομμουνιστικό Κόμμα, εμείς, η Σοβιετική Κυβέρνηση, θα πρέπει να ακολουθήσουμε έτσι ώστε να αποτρέψουμε τα δυτικοευρωπαϊκά αντεπεναστατικά κράτη απ’ το να μας συνθλίψουν. Για να διαβεβαιώσουμε την επιβίωσή μας ως την νέα στρατηγική σύγκρουση μεταξύ της αντεπαναστατικής ιμπεριαλιστικής Δύσης και της επαναστατικής και εθνικιστικής Ανατολής, ανάμεσα στις πιο πολιτισμένες χώρες του κόσμου και τις ανατολίτικα οπισθοδρομικές χώρες που όμως αποτελούν την πλειοψηφία, η πλειοψηφία αυτή θα πρέπει να εκπολιτιστεί."

      Μου κάνει τρομερή εντύπωση αυτή η εκτίμηση του Λένιν αφ'ενός για το ότι θεωρεί δεδομένο πως Ρωσία Ινδία Κίνα έχουν συρθεί στη "χειραφέτηση" με ταχύτητα ( "χειραφέτηση" είναι έννοια ευρύτερη από τη διχτατορία του προλεταριάτου, άρα έχουν χειραφετηθεί από τι) όπως επίσης κι η εκτίμηση για την αναπόφευκτη "στρατηγική σύγκρουση μεταξύ της αντεπαναστατικής ιμπεριαλιστικής Δύσης και της επαναστατικής και εθνικιστικής Ανατολής". Γιατί "αναπόφευκτη" και κυρίως "γιατί στρατηγική".
      Νομίζω η εκτίμηση βασίζεται στο ότι πολύ απλά αυτά τα κράτη, αφού συγκροτήθηκαν - συγκροτούνταν στην εποχή του Λένιν - ως εθνικά κράτη , λόγω της μεγάλης τους έκτασης, λόγω του πληθυσμού τους έχουν τη δυνατότητα να εκτοπίσουν τους "κλασσικούς" ( ας επιτραπεί) ιμπεριαλιστές. Κι αυτή η εκτόπιση περνά αναγκαστικά από πόλεμο. Ή αντίθετα μόνο ο πόλεμος μπορεί να την ανασχέσει.
      Αν σωστά κατάλαβα, αυτό σημαίνει το "αναπόφευκτο" - ότι οι μεν ηγετικοί ιμπεριαλιστές του '23 για να επιβιώσουν ως τέτοιοι πρέπει Ρωσία - Ινδία- Κίνα να είναι ανδράποδα , και αντίθετα ότι Ρωσία - Ινδία και Κίνα μόνο σε μετωπική αντιπαράθεση με τους "παλιούς" μπορούν να αναπτυχθούν (είτε καπιταλιστικά είτε σοσιαλιστικά), να "εκπολιτιστούν". Κι απο δω προκύπτει και το στρατηγικό.

      Το "ν'αντέξουμε ως τότε" του Λένιν νομίζω σημαίνει κατανόηση ότι το πέρασμα στο σοσιαλισμό μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων - όρος για την τελική έκβαση της Δικτατορίας του Προλεταριάτου - ήταν κάτι απόμακρο τότε (επίσης βγάζει μάτι η εξαιρετική οξυδέρκεια για τη Γερμανία..) και παράλληλα είναι μια εκτίμηση ότι η επόμενη παγκόσμια σύγκρουση , που θα γεννήσει νέες επαναστάσεις θα είναι ανάμεσα σε αυτούς τους "παίχτες".
      (...)

      Διαγραφή
    7. Παρέθεσα το ίδιο απόσπασμα λίγο παλιότερα, αλλά στα πλαίσια της ίδιας ευρύτερης συζήτησης.

      Διαγραφή
    8. Γι αυτό έγραψα πριν ότι ο Λένιν είναι ο θεωρητικός του ιμπεριαλισμού, αλλά ότι δεν ξεχνούσε ποτέ την αποικιοκρατία. Τώρα, το αν εμείς σήμερα θεωρούμε ότι δεν έχει πια καμία σχέση με τεκταινόμενα η αποικιοκρατική παρακαταθήκη, άλλο καπέλο.

      Διαγραφή
    9. "έχουν χειραφετηθεί από τι"

      από τη φεουδαρχία και την αποικιακή δουλεία.

      Διαγραφή
    10. "Νομίζω η εκτίμηση βασίζεται στο ότι πολύ απλά αυτά τα κράτη, αφού συγκροτήθηκαν - συγκροτούνταν στην εποχή του Λένιν - ως εθνικά κράτη , λόγω της μεγάλης τους έκτασης, λόγω του πληθυσμού τους έχουν τη δυνατότητα να εκτοπίσουν τους "κλασσικούς" ( ας επιτραπεί) ιμπεριαλιστές. Κι αυτή η εκτόπιση περνά αναγκαστικά από πόλεμο. Ή αντίθετα μόνο ο πόλεμος μπορεί να την ανασχέσει.
      Αν σωστά κατάλαβα, αυτό σημαίνει το "αναπόφευκτο" - ότι οι μεν ηγετικοί ιμπεριαλιστές του '23 για να επιβιώσουν ως τέτοιοι πρέπει Ρωσία - Ινδία- Κίνα να είναι ανδράποδα , και αντίθετα ότι Ρωσία - Ινδία και Κίνα μόνο σε μετωπική αντιπαράθεση με τους "παλιούς" μπορούν να αναπτυχθούν (είτε καπιταλιστικά είτε σοσιαλιστικά), να "εκπολιτιστούν". Κι απο δω προκύπτει και το στρατηγικό."

      Σημαίνει ότι οι δυτικοί ιμπεριαλιστές δεν πρόκειται ποτέ να αφήσουν αυτά τα κράτη ανενόχλητα να αναπτυχθούν. Ότι νομοτελειακά θα τους επιτεθούν. Αυτό είναι πυρηνικό στοιχείο στη δική μου συνολική σκέψη για το Ουκρανικό. Ακριβώς επειδή δεν αφορά στενά το αν αυτά τα κράτη (πλην Ρωσίας) θα γίνουν άμεσα "σοσιαλιστικά". Αφορά το ότι ο σοσιαλισμός έχει κάτι πολύ σημαντικό που διακυβεύεται εκεί, σ' αυτή τη σύγκρουση.

      Αυτό λέω εδώ και ένα μήνα.

      Διαγραφή
    11. (συνέχεια)

      Αν αυτά ισχύουν οι σημερινές Ρωσία , Κίνα είναι ο πόλος της άμυνας - με την έννοια ότι είναι πιο αδύνατοι παίχτες από τους αμερικάνους. Και παραμένουν αμυνόμενοι ακόμα κι όταν π.χ. οι Ρώσοι επιτίθενται στην Τσετσενία, ακόμα κι αν αύριο οι Ρώσοι αναπτύξουν όλο το στρατό τους και καταπιούν τον Ποροσένκο και την κλίκα του. Αντίστοιχα οι Κινέζοι όταν αποκαλούν μυρμήγκια τις Φιλιππίνες. Ή θα μετατραπούν σε wastelands ή θα κυριαρχήσουν αυτή είναι η εσωτερική κίνηση του ιμπεριαλισμού.

      Ίσως να τα βάζω χοντροκομμένα όμως δεν βλέπω πως αλλιώς μπορεί να έχουν τα πράγματα: δεν είναι στατικό σύστημα ο ιμπεριαλισμός, δεν θα μπορούσε, δεν υπάρχει στατικότητα στην κοινωνική κίνηση. Άρα εδώ μιλάμε για ολοκληρωτικό πόλεμο και ο όρος για τη νικηφόρα διεξαγωγή ολοκληρωτικού πολέμου βρίσκεται στην ηθική/πολιτική ισχύ και τη μαζική λαϊκή δράση του ενός μέρους όχι απλά στα όπλα (μάλλον ούτε καν στα όπλα εν προκειμένω μια και τόσο οι Ρώσοι όσο και οι Κινέζοι έχουν και πυρηνικές κεφαλές και απ'όλα..).
      Ίσως ο "αντιφασισμός" των Ρώσων και ο "αντιμιλιταρισμός" π.χ. των Κινέζων απέναντι στους Ιάπωνες να σηματοδοτεί σήμερα μια συνειδητοποίηση αυτών των παραμέτρων από τις άρχουσες τάξεις αυτές. Κάτι που κάνει και τους άλλους να συνειδητοποιούν ότι ο εχθρός πλησιάζει "ante portas".
      Αλλά αν τελικά ισχύει ότι το κλειδί βρίσκεται στην ηθική υπεροχή και τη λαϊκή κινητοποίηση οι όροι αυτοί εξασφαλίζονται μόνο με την εργατική τάξη στην εξουσία. Είναι σαφώς πολύ διαφορετικά τα μεγέθη αλλά ούτε οι Γιούγκοι, ούτε το Ιράκ μπόρεσαν να κάνουν τίποτα σπουδαίο. Οι επαναστάτες στις χώρες αυτές πρέπει να ξεκινάνε από τη θέση ότι "αμύνονται" οι αστικές τάξεις τους αλλά η νίκη για να υπάρξει, για να γίνει επίθεση δηλαδή πρέπει να προηγηθεί σοσιαλιστική επανάσταση.

      Ίσως κάπως έτσι να βρίσκεται το κλειδί για μια επαναστατική στρατηγική σ'αυτές τις χώρες.

      Διαγραφή
    12. Έχω κάποιες απορίες για κάποια που λες, μάλλον φραστικές, αλλά αυτό το κατανοώ ξεκάθαρα και το προσυπογράφω με χέρια και πόδια:

      "Αλλά αν τελικά ισχύει ότι το κλειδί βρίσκεται στην ηθική υπεροχή και τη λαϊκή κινητοποίηση οι όροι αυτοί εξασφαλίζονται μόνο με την εργατική τάξη στην εξουσία."

      Διαγραφή
    13. "Οι επαναστάτες στις χώρες αυτές πρέπει να ξεκινάνε από τη θέση ότι "αμύνονται" οι αστικές τάξεις τους αλλά η νίκη για να υπάρξει, για να γίνει επίθεση δηλαδή πρέπει να προηγηθεί σοσιαλιστική επανάσταση. "

      A, γεια σου!!!!!!!

      Άντε, φεύγω χαρούμενος να δω τον Μαυρίκο, έχει εκδήλωση η Παγκόσμια Συνομοσπονδία Ειρήνης εδώ.

      Διαγραφή
    14. To 1830 πάντως η Αγγλία και η Ρωσία ήταν ακόμη σύμμαχοι για πάνω από τριάντα χρόνια (έστω κι αν φτάνανε στα τελειώματα). Και οι δυο ήταν αποικιοκρατικές δυνάμεις-δεν ήταν η Σιβηρία ως την Καμτσάτκα η προαίώνια κοιτίδα των Ρως. Το επονομαζόμενο Μεγάλο Παιχνίδι δεν ήταν κάτι άλλο από αποικιοκρατικός ανταγωνισμός που μάλιστα οι Ρώσοι ήταν οι κερδισμένοι (έστω κι αν όχι απόλυτα). Ο καπιταλισμός ήταν ακόμη φιλελεύθερος (φιλελεύθερος ήταν ακόμη και κατά τη διαχείριση του Μεγάλου Ιρλανδικού λιμού-και δε μου φαίνεται τίποτα παράδοξο για το φιλελεύθερο καπιταλισμό σε μια εποχή που στις φτωχογειτονιές του Λονδίνου ήταν πιο εύκολο να πιουν τζιν τα βρέφη παρά γάλα ενώ και το όπιο ήταν ακόμη ελεύθερο) αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν είχε μέσα του τα σπέρματα της επόμενης φάσης, του επόμενου σταδίου του. Δε νομίζω δηλαδή ότι η Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών να μην ήταν ένα τέτοιο βαρύ σπέρμα. Για να είμαι όμως ειλικρινής δεν καταλαβαίνω και τόσο πολύ τη σύνδεση του παραδείγματος του οπίου με το παράδειγμα της Λευκορωσίας. Αν η συμπεριφορά των δυτικών είχε τη σφραγίδα της αποικιοκρατίας και του ρατσισμού τότε ποιά η δικαιολογία για την ίδια συμπεριφορά της κρατικά ελεγχόμενης Gazprom απέναντι στο Λευκορωσικό λαό; Το λαό με μάλλον τα πιο φιλοσοβιετικά αισθήματα (και φιλορωσικά νομίζω με την εξαίρεση ίσως της Αρμενίας). Όχι, ο ιμπεριαλισμός δεν έχει αλλεργία να αναπτυχθεί σε κάποια καπιταλιστική χώρα. Δεν είναι το ιστορικό παρελθόν της χώρας αυτό που θα τον σταματήσει αλλά η κατάσταση του εργατικού κινήματος σε αυτήν.

      Λες ότι στη Ρωσία έχουν και οι άνω το αντιφασιστικό πρόταγμα. Πώς στοιχειοθετείται αυτό; Μήπως με την αναγνώριση από τον Πούτιν ότι το Κατύν συντελέστηκε από την ΕΣΣΔ και όχι από τους ναζί; Τα ακριβή λόγια:
      "For decades, attempts have been made to cover up the truth about the Katyn executions with cynical lies,” the Russian Prime Minister said, as quoted by RIA Novosti. “However, suggesting that the Russian people are to blame for that is the same kind of lie and fabrication."
      “These crimes cannot be justified in any way,” Putin said. “Our country has given a clear political, legal and moral assessment of the evil of the totalitarian regime. And this assessment cannot be revised,”
      http://rt.com/politics/katyn-poloes-massacre/

      Με ποιό τρόπο εξυπηρετείται/στοιχειοθετείται το αντιφασιστικό πρόταγμα των άνω της Ρωσίας όταν οι άνω της Ρωσίας-αυτοί που μιλάνε για evil regime-αναγνωρίζουν, ξεπερνώντας ακόμα και τον Γιέλτσιν, ως σοβιετικό κάτι που έχουν κάνει οι ναζί;

      Αν είναι να χυθεί αίμα ανθρώπων που πιστεύουν σε μιαν άλλη κοινωνία, να χυθεί κάτω από τη δική τους σημαία και όχι κάτω από ξένες σημαίες.

      ρα

      Διαγραφή
    15. Λες ότι στη Ρωσία έχουν και οι άνω το αντιφασιστικό πρόταγμα. Πώς στοιχειοθετείται αυτό;

      1. Για την επαίσχυντη ηρωοποίηση του ναζισμού

      Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, στις 21/12, με πρωτοβουλία της Ρωσίας ενέκρινε ψήφισμα κατά της ηρωοποίησης του ναζισμού.

      Υπέρ του ψηφίσματος ψήφισαν 130 χώρες, κατά – 3 τρεις χώρες (οι ΗΠΑ, ο Καναδάς και το Παλάου), ενώ 54 χώρες (μεταξύ αυτών οι χώρες της ΕΕ) [δηλ. και η Ελλάδα] απείχαν από την ψηφοφορία.

      Αποδεικνύεται για ακόμη μια φορά, ότι ο φασισμός είναι παιδί του συστήματος, του καπιταλισμού, καθώς και το ποιοι είναι αυτοί "που κάνουν πλάτες" στους φασίστες και τους πολιτικούς απογόνους τους.

      Στο έγγραφο εκφράζονται, μεταξύ άλλων, σοβαρές ανησυχίες για την άνοδο των εξτρεμιστικών κινημάτων και κομμάτων που προπαγανδίζουν τον ρατσισμό, την ξενοφοβία και τον εθνοκεντρισμό και προωθούν την ιδεολογία του φασισμού.

      Τονίζεται ότι η ανέγερση μνημείων προς τιμήν των ανδρών των SS, οι παρελάσεις τους και άλλες σχετικές ενέργειες προσβάλουν τη μνήμη των αμέτρητων θυμάτων του φασισμού, κι έχουν αρνητικό αντίκτυπο στη νέα γενιά, ενώ είναι απολύτως ασυμβίβαστες με τις υποχρεώσεις των κρατών μελών του ΟΗΕ. Επιπλέον, το έγγραφο εκφράζει την ανησυχία του για επαναλαμβανόμενες προσπάθειες βεβήλωσης και καταστροφής μνημείων που έχουν ανεγερθεί στη μνήμη εκείνων που πολέμησαν ενάντια στο ναζισμό κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

      Μετά την έγκριση του σχετικού ψηφίσματος το υπουργείο Εξωτερικών της Ρωσίας εξέφρασε τη λύπη του για το γεγονός ότι οι ΗΠΑ και ο Καναδάς καταψήφισαν το σχετικό ψήφισμα ενώ οι αντιπροσωπείες των κρατών – μελών της ΕΕ απείχαν από την ψηφοφορία.

      Στην πραγματικότητα όμως, δεν θα μπορούσαμε να έχουμε μια άλλη στάση από τους πολιτικούς εκπρόσωπους του ευρωπαϊκού κεφαλαίου. Η ΕΕ στηρίζει την αναβίωση του ναζισμού στις χώρες της Βαλτικής και πολλές άλλες πρώην σοσιαλιστικές χώρες. Τέτοια παραδείγματα διαστρέβλωσης της Ιστορίας και αντικομμουνιστικής προπαγάνδας έχουμε και στη χώρα μας. Σε άλλες χώρες, αστικές κυβερνήσεις, με την πλήρη στήριξη της ΕΕ, έχουν θέσει τα Κομμουνιστικά Κόμματα στην παρανομία (Βαλτικές χώρες) ή λαμβάνουν μέτρα για απαγόρευση της δράσης τους και των συμβόλων τους (Πολωνία, Τσεχία, Ουγγαρία). Την ίδια ώρα η ΕΕ πρωτοστατεί στην καμπάνια της απαράδεκτης ταύτισης του ναζισμού με τον κομμουνισμό.

      Διαγραφή
    16. Η ερμηνεία του 902 για την πρωτοβουλία της Ρωσίας, απ' το ίδιο άρθρο:

      Φυσικά και η σημερινή καπιταλιστική Ρωσία, που παίρνει την πρωτοβουλία της καταδίκης της ηρωοποίησης του ναζισμού, έχει τις σκοπιμότητές της και κυρίως προσπαθεί να καπηλευθεί τα αντιφασιστικά αισθήματα των λαών της πρώην Σοβιετικής Ενωσης, που διατηρούν στη μνήμη τους την τεράστια προσφορά της σοσιαλιστικής πατρίδας στη συντριβή του φασιστικού τέρατος. Από την άλλη και η ίδια προσπαθεί να «πατήσει και στην άλλη βάρκα». Έτσι π.χ. έχει αποδεχτεί τη ναζιστική προπαγάνδα του Γκέμπελς για τη δολοφονία στο Κατίν, ενώ κι η σημερινή ρωσική τρικολόρε σημαία δεν είναι άλλη απ’ αυτή που είχε χρησιμοποιήσει κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου το λεγόμενο «Ρωσικό απελευθερωτικό κίνημα», το οποίο υπό τον προδότη στρατηγό Βλάσοφ πολέμησε στο πλευρό των ναζί, για την … «απελευθέρωση» της Ρωσίας από τους μπολσεβίκους.
      http://www.902.gr/είδηση/για-την-επαίσχυντη-ηρωοποίηση-του-ναζισμού

      Διαγραφή
    17. 2. New York Times:
      The Kremlin has long enshrined the history of the war against Hitler as a heroic, collective victory. But skeptics argue that the victory itself is too often used to promote what they consider an excessive obsession with fascism abroad — vividly played out over the past two months in lurid coverage on Russian state television of the Ukraine crisis.

      (Η Ρωσία έχει "μια υπερβολική εμμονή με το φασισμό στο εξωτερικό"...)

      Some argue that the fixation distorts history, playing down the darker aspects of the Soviet Union’s role in World War II and obliterating honest discussion of foreign policy issues.

      Those critics — an array of historians, analysts and commentators — trace the obsession with defeating fascism to Mr. Putin’s determination to burnish the Soviet past and restore Russia’s role as a global power. For the May 9 Victory Day celebrations, Moscow was festooned with giant red stars, the symbol of the army and the entire World War II victory, just as it was in Soviet times.

      ("την εμμονή με την ήττα του φασισμού" την αποδίδουν στην "αποφασιστικότητα του κυρίου Πούτιν να ξεπλύνει το Σοβιετικό παρελθόν")...

      "“The victory has replaced the memory of the war,” said a historian, Nikita Sokolov. “The real experience of the war and the history of the people’s war has been squeezed out of the collective memory.”

      The Communist Party may no longer rule, but on the 69th anniversary of Nazi Germany’s defeat, the myth the party formulated — that once upon a time the Russian people and its leadership saved the world from fascism through virtually superhuman sacrifice and struggle — lives on, he said.

      “It was the great victory achieved through the great effort of the people of the country, under the guidance of the Communist Party,” Mr. Sokolov said. “With certain modifications this ideology is being used by the modern leadership of Russia. It is not an accident.”"

      (Σοκόλοφ, παρατίθεται=Η νίκη στον Β Παγκόσμιο ήταν αποτέλεσμα μιας μεγάλης προσπάθειας του λαού ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ. ΜΕ ΚΑΠΟΙΕΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΕΣ, Η ΙΔΙΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΗΓΕΣΙΑ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ. ΟΧΙ ΤΥΧΑΙΑ."

      Διαγραφή
    18. http://www.nytimes.com/2014/05/12/world/europe/russia-revisits-its-history-to-nail-down-its-future.html?_r=0

      Διαγραφή
    19. 3. ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ:

      "Extremist materials—documents prepared for publication or information in other forms,
      encouraging extremist activity, either supporting or justifying the necessity for carrying out such activity, including works of the leaders of the National-Socialist Workers Party of Germany, the Fascist Party of Italy, publications supporting or justifying national and (or) racial supremacy, either supporting or justifying the practice of committing armed or other crimes directed at the complete or partial destruction of any social, national, ethic, racial, or religious group."
      http://host.uniroma3.it/progetti/cedir/cedir/Lex-doc/Ru_Ext-2002.pdf

      (Η Ελλάδα στέλνει τη Χρυσή Αυγή στο Ευρωκοινοβούλιο...)

      Διαγραφή
    20. Κατά συνέπεια, όντας πολίτης μιας χώρας με το ισχυρότερο, νομίζω, ναζιστικό κόμμα στην Ευρώπη, πρέπει να αποδεχτώ ότι τίποτε από όλα αυτά δεν έχει σημασία, ότι δεν έχει σημασία ότι στη Ρωσία ο ναζισμός διώκεται και τα Κομμουνιστικά Κόμματα είναι νόμιμα ενώ στο Κίεβο συμβαίνει το αντίστροφο, και δεν έχει σημασία επειδή η Ρωσία είναι καπιταλιστική χώρα και δεν εννοεί ειλικρινά τον αντιφασισμό της.

      Πολύ ωραία, έξοχα.

      Διαγραφή
    21. Είναι δηλαδή ζήτημα του αν η Ρωσική τάξη είναι ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ. Αυτό είναι το πολιτικό ζήτημα για μια ανάλυση της κατάστασης. Όχι ποια αστική τάξη ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να σταθεί χωρίς να δεχτεί τα κομμουνιστικά κόμματα και να καταδικάσει τον φασισμό και ποια, αντίθετα, έχει ανάγκη τον φασισμό και την συντριβή των κομμουνιστών, αλλά ποια είναι ειλικρινής.

      Γκουντνάιτ, εντ γκουντ λακ.

      Διαγραφή
    22. Σημείωση: Βουλευτικές εκλογές 2011, Ρωσία:

      ΚΚΡΟ (αυτό που είναι, το στραβό και ανάποδο) 12.599.507 ψήφοι, ποσοστό 19.19%, 92 έδρες, 20.4% των εδρών.

      Δ. Ουκρανία: θάνατος στους κομμουνιστές--δολοφονίες, προπηλακισμοί, εκδίωξη από το κοινοβούλιο, απαγόρευση.

      Αυτός είναι ο κόσμος ΣΗΜΕΡΑ. Σ' αυτόν τον κόσμο απευθύνεται η πολιτική τακτική. Εκεί πάνω παίρνει θέσεις.

      Διαγραφή
    23. Αυτό το τελευταίο με τη παράθεση των ποσοστών του ΚΚΡΟ να το προβάλλουμε στα 1912 και τη στάση που θα έπρεπε να είχε το εργατικό κίνημα απέναντι στη Γερμανία του Κάιζερ μιας και εκεί, το τότε SPD έπαιρνε πολλές ψήφους;

      Εξήγηση γιατί ο Πούτιν φόρτωσε το Κατύν στους σοβιετικούς του evil regime και όχι στους ναζί υπάρχει;

      Το ότι εκείνη η κίνηση έγινε αφού η Ουκρανική κρίση ξέσπασε είναι μια απλή χρονική σύμπτωση θες να πεις; Ή μήπως να θεωρήσουμε τα λόγια και τα χαρτιά σημαντικότερα από τις πράξεις;

      Αλήθεια, υπάρχει η παραμικρή γραπτή έκφραση ανησυχίας από τη Ρωσία για το γεγονός ότι στην Ελλάδα υπάρχει το μεγαλύτερο ναζιστικό κόμμα στην Ευρώπη όπως ανέφερες ή μήπως βουλευτές του μπορούν να καλλιεργούν σχέσεις με τον-δε θα τον έλεγες και κυνηγημένο από το αστικό σύτημα της Ρωσίας-Ντούγκιν; Και γιατί δεν ανησυχούν οι φασίστες στην Ελλάδα της Ελλάδας από τον "αντιφασισμό" του Πούτιν αλλά ζητούν να παζαρέψει ως και να τους δώσει βάσεις η χώρα;

      Είναι και αυτό μέρος του κόσμου σήμερα, όπως μέρος είναι και δηλώσεις υπέρ Πούτιν κάποιων πολύ συγκεκριμένων πολιτικών στην ΕΕ που δε νομίζω να υπάρχει ανάγκη να τις θυμηθούμε.

      ρα

      Διαγραφή
    24. Η Χρυσή Αυγή έχει πιστοποιημένες σχέσεις με Σβόμποντα και Δεξιό Τομέα. Το τι λέει ή κάνει για να το καλύψει δεν με απασχολεί, γιατί οι φασίστες είναι πάντα ψεύτες και δειλοί.

      Εξήγηση για το γιατί ο Πούτιν αποδέχτηκε την ευθύνη του Κατίν υπάρχει και είναι σαφέστατη και έχει καταγραφεί. Δεν είναι κομμουνιστής, είναι αστός. Δεν επιδιώκει την παλινόρθωση του κομμουνισμού, αλλά την ανάπτυξη του καπιταλισμού. Αλλά επειδή δεν είναι ηλίθιος και κρετίνος αστός, και επειδή καταλαβαίνει σε ποια χώρα ζει, το σφυροδρεπανάκι στις στολές του στρατού το κρατάει, το Στάλινγκραντ το ξανα-ονομάζει Στάλινγκραντ για πέντε μέρες το χρόνο με νόμο, τα ΚΚ τα ανέχεται, την αντιφασιστική ρητορική και νομοθεσία την προωθεί και γενικώς, κάνει τα ακριβώς αντίθετα από όσα οι αστοί στους οποίους ανήκουν και οι δικοί μας. Επειδή δεν μπορεί να διαγράψει την κομμουνιστική ιστορία και τη σημασία της για το εθνικό αφήγημα που χρειάζεται η τάξη που εκπροσωπεί για να ηγεμονεύσει στη χώρα, προσπαθεί να την ενσωματώσει, όπως, με όποιες διαφορές, έκανε σε μας ο Αντρέας Παπαντρέας.

      Είναι τόσο μέγα μυστήριο αυτό; Τόσο άλυτος γόρδιος δεσμός της θεωρίας;

      Διαγραφή
    25. Γιατί λοιπόν, αντί να ιδρώνουμε με τόσο δύσκολες ερωτήσεις δεν κάνουμε την εξής απλούστατη: Αντρέας Παπαντρέας, με ντοκυμαντέρ για τον ΕΛΑΣ, γιορτές για την εθνική αντίσταση, συνεντεύξεις με το Μιχάλη Κατσαρό, βίντεο κλιπ του Πάνου Τζαβέλλα κλπ γίνεται στη σημερινή Ελλάδα;

      Όχι, ούτε στα πιο τρελά όνειρα του κάθε πικραμένου. Και γιατί περικαλώ δεν γίνεται ρε παιδί μου να προωθεί το κράτος μας σήμερα λίγη "συμβολική νοσταλγία" του κομμουνισμού για να κάνει την αστική δουλειά του;

      Διαγραφή
    26. ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ
      Παρέα με τον Ζιρινόφσκι ενάντια στο λαό
      http://www.xryshaygh.com/index.php/enimerosi/view/sto-pleuro-ths-chrushs-aughs-o-rwsos-ethnikisths-hgeths-blantimir-zirinofsk

      Κι αν τον Ντούγκιν δεν το λέμε και κυνηγημένο από το ρωσικό αστικό σύστημα, το Ζιρινόφσκι μπορούμε να τον πούμε ως και χαϊδεμένο από αυτό.

      Τώρα το ότι ένας αστός φορτώνει κάτι που έκαναν οι ναζί, στην ΕΣΣΔ επειδή απλά και μόνο είναι αστός εγώ προσωπικά δε το βρίσκω πειστικό.

      ρα

      Διαγραφή
    27. Εσύ φαντάζομαι τότε δέχεσαι ότι η ρωσική αστική τάξη είναι όχι μόνο ιμπεριαλιστική αλλά και φασιστική.

      Εν τοιαύτη περιπτώση, καλή τύχη στους Ανατολικο-Ουκρανούς, είναι χαμένοι από χέρι. Διότι δεν υπάρχει καμία ρεαλιστική επιλογή για αυτούς.

      Διαγραφή
    28. Απ' την άλλη, ευτυχώς για μας, ζούμε σε μια χώρα και είμαστε μέλη μιας ένωσης όπου η πολιτική κατάσταση για τους κομμουνιστές δεν είναι καθόλου χειρότερη από της Ρωσίας!

      Γιου χου!

      Διαγραφή
  6. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Δε ξέρω αν είναι σχετικό με το άρθρο, αλλά μάλλον σχετικό με τα σχόλια και ειδικότερα με το τι κάνουν οι επαναστάτες ενάντια στον φασισμό στην Ουκρανία.

    Βλέπω πολλούς ανθρώπους από μια σειρά χώρες (π.χ. Ισπανούς) να τα παρατάνε όλα και να παίρνουν το όπλο να πολεμήσουν τον φασισμό σε μια μακρινή χώρα, ίσως όχι οργανωμένα, ίσως όχι τόσο μαζικά, και ίσως με διαφορετικά πράγματα στο μυαλό του κάθε ένα εθελοντή, γιατί δεν είναι όλοι τους κομμουνιστές, αλλά το συναίσθημα και η ιστορική μνήμη ξυπνούν στο άκουσμα 2 λέξεων:
    "Διεθνείς Ταξιαρχίες".

    Ε λοιπόν αυτοί οι άνθρωποι, είτε είναι πλανημένοι παίζοντας το παιχνίδι του "ρώσικου ιμπεριαλισμού", είτε είναι μισθοφόροι, είτε είναι οι αυριανοί αντάρτες επαναστάτες στις επαναστάσεις του 21ου αιώνα που εύχομαι να έρθουν στην γραία εταίρα με τ'όνομα Ευρώπη.

    Όπως και να χει, πρέπει να ψάξουμε και να ακούσουμε την φωνή αυτών των ανθρώπων, που δεν είναι ούτε ουκρανοί (ανατολικοί ή δυτικοί), ούτε ρώσοι, ούτε καλοί καθώς πρέπει ευρωπαίοι της "ελευθερίας" και της "δημοκρατίας".

    Φαντάζομαι ότι έχουν πολλά να πουν, κι ίσως να μας μάθουν 2-3 πράγματα που έχουμε ξεχάσει ή έχουμε καιρό να αναλογιστούμε, ένα απ'αυτά η ένοπλη ταξική πάλη, ένα ακόμα απ αυτά η διεθνιστική αλληλεγγύη της τάξης μιας χώρας προς την τάξη μιας άλλης χώρας, και τέλος την πιθανότητα/δυνατότητα της αυτοθυσίας για να καρπίσει η γη κομμουνισμό κι ελευθερία..
    (όσο εμείς τα λέμε συζητώντας μέσα σε ένα blog).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να τους ακούσουμε.

      First of all, please introduce yourself and tell us what brought you to Ukraine.
      Guillaume: My name is Guillaume. There are four of us from France; the others are Michel, Victor and Nicolas. We are French volunteers and basically the first wave of an entire group of our fellow citizens, who are either preparing for a trip to Ukraine or are already on their way.
      Are there any more French people in Donetsk?
      Guillaume: No, but I hear there are some Spanish people. We haven’t seen them yet.
      Did you bring a weapon? Are you from the military or are you civilians?
      Guillaume: Of course we did not bring any weapons, but we received some from the militia. These are personal service firearms. We are not servicemen at all; we are civilians – basically political volunteers.
      Guillaume, you still haven’t mentioned your reasons for going to Ukraine. Why are you here?
      Guillaume: We support the geopolitical idea of European unity. We are both revolutionaries and traditionalists. We came to Donbas, where civilians are being killed by agents from Kiev. Those who are conducting this terrorist operation in Donbas are the henchmen of the international mafia oligarchs.
      You should clearly understand it is the third world war going on. It started in Libya then moved to Syria and now to Donbas. We can see that Russia is one of a small number of countries that challenged and is almost single-handedly fighting international globalism. It is some kind of a Reconquista. We are here to help Russia in this fight.
      Do you get paid?
      Guillaume: No, we are not here to make money; no one pays us. Moreover, we paid quite a lot to get here.
      How long do you plan to stay here?
      Guillaume: For as long as it is necessary to inform the people of France about what is happening here.
      Do your family and friends know where you are?
      Guillaume: We told a small circle of friends. France doesn’t know we are here. France doesn’t even know that Donbas is at war. The Western media do not report anything. On the contrary, the Western media present Russia as an enemy, an aggressor, a terrorist country. They don’t say anything about the war in Ukraine.
      Our presence here will allow the French to receive first-hand information.
      Have you already taken part in military operations?
      Guillaume: Not yet, but we are ready to take part. It is one of the reasons why we are here.
      Where exactly are you?
      Guillaume: We are in Donetsk, the Donetsk People’s Republic.
      How do you communicate with the self-defense fighters? As far as I understand, you don’t speak Russian or Ukrainian. How do you communicate?
      Guillaume: With sounds and gestures.
      Good luck!
      Guillaume: Merci.
      http://en.ria.ru/interview/20140821/192221460/Donetsk-Self-Defense-Forces-Joined-by-French-Volunteers.html

      Διαγραφή
    2. Το Rt.com είχε συνέντευξη και φωτογραφίες από Γάλλους εθελοντές και Τσέτνικ Σέρβους.
      Ο Καντίροφ θέλει διακαώς να στειλει Τσετσενους. Στην Ισπανία υπήρχε κατευθυνση και δεν χωρούσαν φυλετικά ή μισθοφορικά ανακλαστικά...

      Πατατάς

      Διαγραφή
    3. "We are both revolutionaries and traditionalists."
      χμμ...
      " We can see that Russia is one of a small number of countries that challenged and is almost single-handedly fighting international globalism."
      ουάου..

      Εντάξει ούτε ο τσίπρας δεν θα τους δεχόταν ως αριστερούς...

      Φωτογραφίες τους : http://rt.com/news/183864-ukraine-european-volunteers-fighting/
      Ο καλύτερος είναι ο αρχηγός τους Viktor Lenfa και ο περισσότερο άσχημος ο Milutin Malisic ο αξύριστος.

      Όχι, η διεθνής απήχηση δεν έφερε ούτε κατά διάνοια ικανοποιητική ποιότητα εθελοντισμού στην Νοβαρασία.

      Πατατάς

      Διαγραφή
    4. Αυτοί; είναι "αριστεροί" για όχι;
      http://rt.com/news/179240-spanish-volunteers-eastern-ukraine/

      Διαγραφή
    5. Για να μην τρελαθούμε: υπήρξε διάσπαση στο ΚΚΟυ όπου κάποιοι κομμουνιστές προσχώρησαν στις τάξεις των Νοβαρώσων. Πολλές άλλες ομάδες αυτοαποκαλούμενων κομμουνιστών είναι στις ένοπλες ομάδες. Η Νοβορωσία γενικά και μέχρι στιγμής δεν βλέπω να έχει μία κατεύθυνση "Ανεξαρτησίας, εθνικής κυριαρχίας και Λαικής εξουσίας" έστω για να πει κάποιος πως είναι κοντά σε ένα ΕΑΜ.

      Πατατάς

      Διαγραφή
  8. Καλά, δε νομίζω ότι μπορούμε να βγάλουμε έστω κι ένα αρχικό πολιτικό συμπέρασμα από 4 -5 ανθρώπους που κατατάσσονται ως εθελοντές. Ακόμα κι αν ήταν όλοι τους κομμουνιστές και εξηγούσαν την επιλογή τους με την πιο άψογη και κρυστάλλινη διαλεκτική.
    Το ότι η ρώσικη α.τ. είναι υποχρεωμένη, από τη στιγμή που επιζητά να γίνει πρώτη ιμπεριαλιστική δύναμη, να αντλεί νομιμοποίηση (εν πολλοίς) από το πρόσφατο παρελθόν της υπερδύναμης ( και παρόλο που, αυτονόητα, η ΕΣΣΔ δεν ήταν επ'ουδενί κράτος της αστικής τάξης) σημαίνει ότι οι κομμουνιστές στη Ρωσία έχουν ένα επιπλέον όπλο στα χέρια τους. Αν ταυτιστούν με την α.τ. "τους" θα το στρέψουν εναντίον τους. Αν κάνουν την πολιτική τους ανεξάρτητα και σε αντιπαράθεση με την α.τ. τους θα μπορέσουν να το αξιοποιήσουν. Νομίζω δηλ. ότι η αναγνώριση και συνεκτίμηση αυτού του γεγονότος - που καθεαυτό εξηγείται - δεν οδηγεί αναπόφευκτα σε άρνηση αντικειμενικών νόμων.

    Παράλληλα: είδα τον Αύγουστο ότι ο Ορμπάν της Ουγγαρίας ( ο γνωστός φασιστάκος...) διαμαρτυρήθηκε για την τακτική της ΕΕ στην Ουκρανία με αφορμή το εμπάργκο. Ξεκαθάρισε βέβαια ότι "ανήκουμε στη δύση" και ότι "οι Ρώσοι φταίνε" επίσης ξεκαθάρισε όμως ότι "εμείς την πληρώνουμε". Αν π.χ. η Ουγγαρία πληρώνει χρυσάφι το "ανήκομεν εις την δύσιν" είναι μακρυά το ενδεχόμενο να βρεθούν ΚΑΙ αστικές δυνάμεις στη χώρα αυτή που να γκρεμοτσακίσουν τον Ορμπάν; Είναι άραγε αδιανόητο ως ενδεχόμενο να προκύψουν ρωσόφιλα κινήματα σ'αυτές τις χώρες; (όπου οι ιμπεριαλιστές επιμένουν να κάνουν δημοσκοπήσεις για το πόσο δημοφιλείς παραμένουν οι Κάνταρ, τσαουσέσκου, Γιαρουζέλσκι κλπ; ). Μήπως είναι εκτός τόπου ότι οι κομμουνιστές εκεί θα μπορέσουν σε μια τέτοια συγκυρία πολύ πιο πλατειά , και εύκολα, να αναπτύξουν τη δράση τους; Και μήπως τελικά ο ευρωενωσιακός αντικομμουνισμός δεν έχει και μια τέτοια αιτιολόγηση (τί διάολο κανένα τροτσκιστικό κόμμα δεν έχει απαγορευτεί, έτσι δεν είναι;).
    Κύριο πάντως για την οποιαδήποτε εξέλιξη θα είναι η κίνηση των μαζών. Όσο πιο πλατειά και ξεκάθαρα ανοίξει στις μάζες το τί και γιατί συμβαίνει στην Ουκρανία τόσο γρηγορότερες θα είναι οι εξελίξεις, προς κάθε κατεύθυνση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να ρωτήσω ορισμένα πράγματα για όσους πολεμούν ενάντια στην κυβέρνηση του Κιέβου, είτε ρωσόφωνοι Ουκρανοί είναι, είτε εθελοντές. Από τη σκοπιά του επαναστατικού Μαρξισμού και των στόχων του εννοείται ότι θέλω να καταλάβω ποιες είναι οι απαντήσεις, και μόνο από αυτή τη σκοπιά.

      1. Ήταν ορθή η απόφασή τους να πάρουν τα όπλα ή έπρεπε να αποδεχτούν την κατάσταση που δημιουργήθηκε μετά την ανατροπή Γιανουκόβιτς ως ντε φάκτο;

      2. Ήταν ορθή η απόφασή τους να πάρουν τα όπλα ή έπρεπε να επιδιώξουν με ειρηνικά μέσα να αλλάξουν τους εσωτερικούς συσχετισμούς στην Ουκρανία;

      3. Κατά την άποψή σας, έχουν ρεαλιστική ανάγκη τη στήριξη (προπαγανδιστική ή δεν ξέρω τι άλλη και με ποια μορφή) της Ρωσίας για να επιβιώσουν απ' τη στιγμή που πήραν τα όπλα;

      4. Αποδεχόμενοι ότι η Ρωσία τους χρησιμοποιεί για τους δικούς της ιδιοτελείς και ιμπεριαλιστικούς σκοπούς, τι τους προτείνουμε να κάνουν απ' τη στιγμή που βρίσκονται σε μάχη; Να παραδοθούν στο Κίεβο και να ελπίσουν στην επιείκειά του;

      5. Είναι σωστή λύση η μη απόσχισή τους (και άρα η μη διχοτόμηση της Ουκρανίας) ως στόχος εφόσον παραμένει η σημερινή κυβέρνηση στο Κίεβο, με τον σημερινό χαρακτήρα και τους σημερινούς σπόνσορες;

      6. Αν δεν είναι σωστή, δεν είναι η μοναδική λύση που απομένει η απόσχιση, και αν όχι, γιατί;

      Διαγραφή
    2. Εμένα ρωτάς; Μέσα είμαι εγώ..

      Διαγραφή
    3. Όχι, όλους ρωτάω.

      Σε τι καταλήγουμε για τους Ανατολικο-Ουκρανούς, την αφορμή για όλη τη συζήτηση και τον όλο προβληματισμό. Συγκεκριμένα.

      Ας ληφθεί υπόψη ως background αυτό:

      "Ουκρανία: «Ειδικό καθεστώς» ζήτησαν οι ρωσόφωνοι - Νέα συνάντηση την Παρασκευή
      Δημοσίευση: Τρί, 02/09/2014 - 09:38
      Τελευταία Ενημέρωση: Τρί, 02/09/2014 - 12:11

      Οι ρωσόφωνοι της Ανατολικής Ουκρανίας, συμμετείχαν στις προκαταρκτικές ειρηνευτικές συνομιλίες στο Μινσκ, την πρωτεύουσα της Λευκορωσίας, οι οποίες πρόκειται να συνεχισθούν εντός αυτής της εβδομάδας. Διεμήνυσαν ότι προτίθενται οι περιοχές τους να παραμείνουν εντός της Ουκρανίας, εάν τους εκχωρηθεί ένα «ειδικό καθεστώς».

      [...]

      Εκ πρώτης όψεως οι απαιτήσεις των ρωσόφωνων δεν μοιάζουν να μπορούν να γίνουν αποδεκτές από το Κίεβο, το οποίο επ' ουδενί θα άφηνε στους ρωσόφωνους τον έλεγχο των βιομηχανικών περιοχών της ανατολικής Ουκρανίας.

      Κατά την άφιξή του για τις συνομιλίες ο Πουργκίν, έδωσε το στίγμα των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων που βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη, λέγοντας ότι οι ρωσόφωνοι θέλουν να τους παραχωρηθεί ειδικό καθεστώς και το δικαίωμα να ασκούν δική τους εμπορική πολιτική, κάτι που θα τους επέτρεπε να ενταχθούν στην υπό ρωσική ηγεσία Τελωνειακή Ένωση. Αυτό θα ερχόταν σε ευθεία αντίθεση με την πολιτική μελλοντικής ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση που έχει υιοθετήσει η κυβέρνηση στο Κίεβο και θα έθετε εν αμφιβόλω τη συμφωνία Τελωνειακής Ένωσης που ήδη ενέκριναν το Κίεβο και οι Βρυξέλλες."
      http://www.902.gr/eidisi/diethni/50071/oykrania-eidiko-kathestos-zitisan-oi-rosofonoi-nea-synantisi-tin-paraskeyi

      Διαγραφή
    4. 1.(νομίζω πως η διαζευκτική επιλογή είναι μη ορθή γιατί αν πάρουμε ως κύριο "την ανατροπή Γιάνούκόβιτς" θα έπρεπε και οι δυτικές περιοχές να πάρουν τα όπλα). Η κατάργηση της Ρώσικης γλώσσας ως επίσημης κρατικής και οι ακυρώσεις πολιτικών δικαιωμάτων των μειονοτήτων είναι η πραγματική αφορμή που οι Ρωσόφωνοι δεν άφησαν αναπάντητη και ΚΑΛΩΣ έκαναν. Κόντρα ερώτηση: Πόσο διάρκεσε αυτή η φασιστική-ναζιστική απαγόρευση;

      2. Δεν υπήρξε καταιγιστική και καθολική συμμετοχή στην ένοπλη αντιπαράθεση. Η εικόνα της βιαστικής εμφάνισης ένοπλων ομάδων οφείλεται στις τότε εξελίξεις στην Κριμαία και στην εντύπωση πως θα έπρεπε να προλάβουν και στις ανατολικές περιοχές τα γεγονότα. Μία πρώτη εκτίμηση είναι πως το κενό εξουσίας που δημιουργήθηκε μετά το πραξικόπημα του Κιέβου έσπρωξε ομάδες να αναλάβουν πρωτοβουλίες είτε με ορθή κρίση, είτε με λανθασμένες εντυπώσεις...

      3. Ναι, "έχουν ρεαλιστική ανάγκη τη στήριξη (προπαγανδιστική ή δεν ξέρω τι άλλη και με ποια μορφή) της Ρωσίας για να επιβιώσουν απ' τη στιγμή που πήραν τα όπλα". Αυτό ταυτόχρονα δείχνει πως δεν υπάρχει η πλατιά και καθολική συμμετοχή όλου του λαού στο εγχείρημα της Νοβορωσίας γιατί αν υπήρχε δεν θα χρειάζονταν εξωτερική βοήθεια. Αντίθετα η μεγάλη πλειοψηφία των κατοίκων γίνονται πρόσφυγες, είτε στην Ρωσία (700-800Κ), είτε προς την ενδοχώρα(100Κ), και θα λειτουργήσουν ως μέσο πίεσης από τις δυνάμεις που τις υποδέχονται.

      4. Καμία παράδοση, καμία υποταγή. Αφού πήραν τα όπλα ας τα ζητήσουν όλα και όχι μερικά. "Ανεξαρτησία, εθνική κυριαρχία και Λαϊκή εξουσία"

      5. Για το καλό των Ρώσων και των Ουκρανών θα πρέπει να παραμείνει μία η Ουκρανία και μακριά από τα αρπαχτικά νύχια της US που θέλει να εξαϋλώσει κάθε κρατική υποδομή στην Ουκρανία όπως έκανε στην Λιβύη, Ιράκ, Αφγανιστάν, Συρία κτλ κτλ.Νικήσουν χάσουν οι μαριονέτες του Κιέβου η διαμετακομιστική ενεργειακή δύναμη της Ουκρανίας θα χαθεί.

      6. Μαρξιστικά η μόνη δυνατή λύση θα ήταν το βάθεμα της Λαϊκής - εργατικής απαίτησης στο να πάρει ο ίδιος ο λαός την εξουσία. Pros and Cons: Έτσι ή αλλιώς δεν παίρνει καμία βοήθεια από την επίσημη Ρωσία. Η βοήθεια από αλληλέγγυους και ταξικά στηριζόμενους εθελοντές θα έπαιρνε ποιοτικά χαρακτηριστικά. Θα ήταν πολύ πιθανό μία μετατόπιση της ατζέντας σε ταξικούς προσανατολισμούς να έβαζε στο ίδιο τραπέζι κυβερνήσεις Ρωσίας - Ουκρανίας για να αντιμετωπίσουν τον κίνδυνο από κοινού. κ.α.

      *Άσχετα με τα ερωτήματά σου αλλά αρκετά ενδιαφέρουσες ψηφίδες για την όλη εικόνα: Στην Οδησσό οι καμμένοι πλειοψηφικά ήταν Κομμουνιστές και ταγμένοι εργάτες στο ταξικό κίνημα. (επιλογή κτιρίου, κτλ)
      Οι miners της ανατολικής περιοχής δεν μπόρεσαν - μέχρι σήμερα - να εκφραστούν και να ακουστούν κατάλληλα.
      Το ΚΚΟυ φαίνεται πως πληρώνει την επιλογή του της "εμπορικής ένωσης με την Ρωσία" που έκανε κατά την "ειρηνική" περίοδο γιατί τώρα βρίσκεται ενώπιον των συνεπειών όπου αν το συνέχιζε θα βρισκόταν εντός της κατηγορίας "εθνικής προδοσίας" γιατί τίθεται θέμα απόσχισης. Τώρα που δείχνει να αλλάζει θέση θα αποκαλυφτεί ως ασυνεπές και ψεύτικο στα μάτια των πολλών. Το δεύτερο Ουκρανικό ΚΚ έχει εξαφανιστεί ή αν ξέρει κάποιος κάτι ας το θέσει.

      Πατατάς

      Διαγραφή
    5. 1. α. Δεν αναφέρεις τις μαζικές δολοφονίες στην Οδησσό, τις καταστροφές των γραφείων του ΚΚ Ουκρ., τις καταστροφές αγαλμάτων, τους προπηλακισμούς κομμουνιστών και άλλα γεγονότα. Για ποιο λόγο;
      β. Όταν ρωτάς πόσο διήρκησε, υπονοείς ότι η κατάσταση τώρα είναι "φυσιολογική" ή όχι;
      γ. Ποια είναι ακριβώς η λογική της πρότασης: "η διαζευκτική επιλογή είναι μη ορθή γιατί αν πάρουμε ως κύριο "την ανατροπή Γιάνούκόβιτς" θα έπρεπε και οι δυτικές περιοχές να πάρουν τα όπλα" ; Από που προκύπτει ότι η πλειοψηφία του πληθυσμού της Δυτ. Ουκρανίας δεν συντάσσεται, ενεργητικά ή παθητικά με όσα έγιναν για να ενταχθεί η χώρα στην ΕΕ;

      Διαγραφή
    6. 2. Εκτός θέματος, εφόσον ρωτάω για όσους δεν αποδέχθηκαν την κατάσταση και πήραν τα όπλα και όχι για όσου την αποδέχτηκαν. Προφανώς δεν είναι όλοι οι Ανατολικο-Ουκρανοί που εξεγέρθηκαν, αυτό είναι αναμφισβήτητο. Αλλά οι ερωτήσεις αφορούν τον εμφύλιο πόλεμο, αυτό είναι το γεγονός που δημιουργεί όλες τις συζητήσεις. Και στον εμφύλιο πόλεμο συμμετέχουν ορισμένοι, για τους οποίους τίθενται τα ερωτήματα.

      Διαγραφή
    7. 3. "Πλατιά και καθολική συμμετοχή όλου του λαού" δεν υπήρχε ποτέ και σε τίποτα. Ούτε στην αντίσταση του ΕΛΑΣ, ούτε στον ΔΣΕ, ούτε στη Γαλλική Επανάσταση, ούτε στην Οκτωβριανή, ούτε στην Ιρανική, ούτε στη Μεϊντάν, ούτε πουθενά. Σε κάθε ένοπλη σύγκρουση δε, οι άμαχοι είναι η πλειοψηφία. Συνεπώς, τι υπονοούν όσα γράφεις; Ότι για χάρη των αμάχων θα έπρεπε να παραδοθούν στο Κίεβο οι ένοπλοι, ή κάτι άλλο; Συγκεκριμένα, παρακαλώ.

      Διαγραφή
    8. 4. Ας τα ζητήσουν όλα, γράφεις. Αλλά αυτό δεν απαντά στο 3.Τι μπορούν να κάνουν απέναντι στη Ρωσία, εφόσον ρεαλιστικά προσβλέπουν στη στήριξή της; Θα πρέπει, για να μιλήσουμε απλά, να κάνουν διμέτωπη ένοπλη πάλη, τόσο εναντίον του Κιέβου/ΕΕ/ΗΠΑ όσο και εναντίον της Ρωσίας για να πετύχουν τη λαϊκή εξουσία; Μπορούν να την πετύχουν διαφορετικά, εφόσον η Ρωσία είναι καπιταλιστική και πιθανώς και ιμπεριαλιστική; Αν όχι, τι ελπίδες έχουν να ζήσουν και να μην σκοτωθούν όλοι;

      Διαγραφή
    9. 5. Η Ουκρανία θα πρέπει να παραμείνει αδιαίρετη σημαίνει, με βάση την τωρινή κατάσταση, ότι είτε οι ρωσόφωνοι, κλπ πρέπει να επικρατήσουν σε όλη τη χώρα, άρα να επιτεθούν ΚΑΙ στη δυτική Ουκρανία, είτε ότι πρέπει να εγκαταλείψουν τον αγώνα και να παραδοθούν. Ποιο από τα δύο προτείνεις να κάνουν, ή αν υπάρχει τρίτο που να εξυπηρετεί την ενότητα της Ουκρανίας, ποιο είναι;

      Διαγραφή
    10. 6. "Μαρξιστικά η μόνη δυνατή λύση θα ήταν το βάθεμα της Λαϊκής - εργατικής απαίτησης στο να πάρει ο ίδιος ο λαός την εξουσία."

      Αυτό δεν δίνει καμία συγκεκριμένη απάντηση στην ερώτηση "Αν δεν είναι σωστή, δεν είναι η μοναδική λύση που απομένει η απόσχιση, και αν όχι, γιατί;" Διότι το δεδομένο είναι ότι η πλειοψηφία των Δυτικο-Ουκρανών εγκρίνει την πολιτική του Κιέβου και θέλει να ανήκει στην ΕΕ. Συνεπώς, καμία λύση δεν προκύπτει εκτός και αν με κάποιο μαγικό τρόπο πειστεί αυτή η πλειοψηφία να αλλάξει τη δική της στάση και να συνταχθεί με τους Ανατολικο-Ουκρανούς για μια ενωμένη και μαρξιστική-λενινιστική Ουκρανία. Ποίος είναι αυτός ο τρόπος;

      Διαγραφή
    11. 0. «ειδικό καθεστώς»

      Η Μέρκελ κατά την επίσκεψη της στο Κίεβο χρησιμοποίησε την υπέρτατη διπλωματική ύβρη που είναι να λες πως ο άλλος συμφωνεί μαζί σου ενώ λέει το αντίθετο: "Το Κίεβο συμφωνεί με αυτό που εμείς οι Γερμανοί λέμε ομοσπονδιοποίηση, απλά εκείνο το λέει αποκέντρωση"

      πούσαι Αντρέα να δεις Ομοσπονδία που έφτιαξες όταν φώναζες για Αποκέντρωση και τα υπουργεία έφυγαν από Πειραιώς και πήγαν Χολαργό.


      1.α ) αν προσέξεις αναφέρω με αστερίσκο και ως χρείζοντα επεξεργασίας στοιχεία που δείχνουν πως δομές και αυτο-οργανώσεις κομμουνιστών και εργατών χτυπήθηκαν ΜΕΤΩΠΙΚΑ και κατευθείαν.
      β) Ο Λαβρόφ λίγο ακόμα και θα έβγαζε το παπούτσι του ως άλλος Χρουτσόφ για να το χτυπήσει στο κεφάλι κάθε ΕΕ τιτουλάριου για την απαγόρευση της Ρωσικής γλώσσας και κάθε άλλου μη - εθνοτικού αλλά γλωσσικού μειοψηφικού προνομίου. Μία βδομάδα άντεξε το ναζιστικό μέτρο και σύρθηκαν σε αναδίπλωση και ακύρωσή του.
      γ.1. εννοώ πως ανατροπή Γιανούκοβιτς δημιούργησε κενό εξουσίας και κάθε περιοχή θα μπορούσε να αρπάξει την ευκαιρία για τις δικές της βλέψεις.
      γ.2 ο Γιανούκοβιτς είναι μυστήριο ψάρι στην όλη ιστορία γιατί δεν μπορεί να διαβεβαιώνει επί μήνες και χρόνια την στοχοπροσηλωσή του στην ευρωπαική ένωση και ξαφνικά και αιφνιδιαστικά να καταλήγει στην αγκαλιά του Πούτιν. Που είναι η βάση (αστική, λαϊκή, ή λαϊκίστικη ) που βασίστηκε για να πάρει αυτήν την απόφαση του; Πως οι βουλευτές του άλλαξαν στρατόπεδο σε μία άλλη νύχτα;
      Θα μου επιτρέψεις να βλέπω και μία δύο ατομικές προδοτικές πράξεις που είχαν ξεκάθαρο σκοπό και δεν εξηγούνται με άλλη λογική.

      Ολόκληρος ο λαός της Ουκρανίας θεωρώ πως δεν είναι αδύνατο να καταλάβει πως πέρα από την ενωμένη Ευρώπη και την ενωμένη Ρωσική ζώνη οδηγούνται σε ερημοποίηση της χώρας τους γιατί ακόμη και αν επικρατήσουν οι "δυτικοί" τι να κάνουν τους άδειους αγωγούς;

      άνευ. Η Ρωσία δεν μπορεί να βοηθήσει και δεν θα βοηθήσει ως Κράτος.-
      Το καλύτερο που μπορούν να υπολογίζουν οι Ρωσόφωνοι είναι πλατιά Λαϊκή βοήθεια από παντού αρκεί να πάρουν μία κατεύθυνση και να μην μαζευτεί η σάρα και η μάρα που εκφυλίσει και διαστρεβλώσει την προσπάθειά τους για "Ανεξαρτησία, εθνική κυριαρχία και Λαϊκή εξουσία" .
      Για φαντάσου τους Τσέτνικ να σφάξουν κάνα φανταράκι επειδή τάχατες είναι Καθολικός και ο Πάπας όργανο της ΝΤΠ...

      Ευσεβείς πόθοι θα μπορούσες να πεις και θα συμφωνήσω. Ο εύκολος δρόμος είναι να παραταθεί η κρίση και να γίνει χρόνεια ώστε οι διαχειριστές κρίσεων να έχουν δουλειά και το χάος της Λιβύης να βρει το αντίστοιχό του σε Ευρωπαϊκό έδαφος.

      Πατατάς

      Διαγραφή
    12. χρείζοντα επεξεργασίας στοιχεία

      Χρειάζεται επεξεργασία το τι έγινε στο κτίριο των Συνδικάτων, η καταστροφή κομμουνιστικών μνημείων, η επίσημη απαγόρευση του ΚΚ Ουκρ, οι βιντεοσκοπημένοι προπηλακισμοί των βουλευτών του, τα καψίματα συμβόλων του κομμουνισμού; Τι είδους επεξεργασία χρειάζονται και πόσα χρόνια θα πάρει η "επεξεργασία";

      Διαγραφή
    13. "Μία βδομάδα άντεξε το ναζιστικό μέτρο και σύρθηκαν σε αναδίπλωση και ακύρωσή του."

      Α, μια βδομάδα άντεξε. Το ΚΚ Ουκρ είναι νόμιμο δηλαδή. Ε;

      Διαγραφή
    14. εννοώ πως ανατροπή Γιανούκοβιτς δημιούργησε κενό εξουσίας και κάθε περιοχή θα μπορούσε να αρπάξει την ευκαιρία για τις δικές της βλέψεις

      Τώρα ήταν χωρισμένη σε "περιοχές" με "βλέψεις" η Ουκρανία; Τότε ήταν ήδη ντε φάκτο διχοτομημένη, οπότε για ποια ενότητα μιλάς; Δημιουργήθηκε ή δεν δημιουργήθηκε το ζήτημα από τη ΜΙΑ πλευρά από τη στιγμή που ανατράπηκε νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση και ακολούθησε όργιο βίας, απειλών και καταστροφών κατά όποιου διαφωνούσε;

      Διαγραφή
    15. Γιανουκόβιτς=εκτός θέματος το τι ψάρι ήταν, εδώ μιλάμε για το δέον πράξαι από ένα πληθυσμό που είναι στα όπλα απέναντι σε μια κυβέρνηση που δεν είναι του Γιανουκόβιτς.

      Διαγραφή
    16. "Ολόκληρος ο λαός της Ουκρανίας θεωρώ πως δεν είναι αδύνατο να καταλάβει πως πέρα από την ενωμένη Ευρώπη και την ενωμένη Ρωσική ζώνη οδηγούνται σε ερημοποίηση της χώρας τους γιατί ακόμη και αν επικρατήσουν οι "δυτικοί" τι να κάνουν τους άδειους αγωγούς;"

      Δεν απαντάει σε κανένα από τα ερωτήματα που έθεσα για τον εμφύλιο πόλεμο, που είναι η Ουκρανική πραγματικότητα απέναντι στη οποία παίρνει (ή δεν παίρνει) θέση ένα κόμμα. Το τι μπορεί ή δεν μπορεί να καταλάβει ο οποιοσδήποτε λαός είναι εικοτολογία χωρίς πρακτικές απολήξεις σε απτά ζητήματα. Και εγώ έθεσα απτά ζητήματα, γιατί αυτά θέτει η πραγματικότητα.

      Διαγραφή
    17. "Η Ρωσία δεν μπορεί να βοηθήσει και δεν θα βοηθήσει ως Κράτος.-"

      Πιθανώς να μην βοηθήσει. Πιθανώς να μην κάνει τίποτε. Πιθανώς να προσπαθήσει να πιέσει να τα "βρούμε όλοι." Όλα πιθανά είναι. Χωρίς τη Ρωσία όμως (να πάει στ' ανάθεμα), νοούμενη ως διπλωματική, πολιτική και στρατιωτική δύναμη, ποιος εγγυάται τη σωματική ακεραιότητα των κατοίκων, κυρίως δε των αμάχων κατοίκων της Ανατολ. Ουκρανίας, ανεξαρτήτως έκβασης του πολέμου; Μήπως η ΕΕ; Οι ΗΠΑ; Ο περήφανος και αδάμαστος ελληνικός λαός; Ποιος; Πού βρίσκουν καταφύγιο οι άμαχοι ως τώρα;

      Διαγραφή
    18. "Ο εύκολος δρόμος είναι να παραταθεί η κρίση και να γίνει χρόνεια ώστε οι διαχειριστές κρίσεων να έχουν δουλειά και το χάος της Λιβύης να βρει το αντίστοιχό του σε Ευρωπαϊκό έδαφος."

      Αυτός ακριβώς είναι ο στόχος της μίας πλευράς. Η πλήρης μπαχαλοποίηση, σε πρώτη φάση, της περιοχής. Μετά θα δούμε.

      Διαγραφή
    19. "Τι είδους επεξεργασία χρειάζονται και πόσα χρόνια θα πάρει η "επεξεργασία";"
      Δεν γνωρίζω, αλλά θα πρέπει να παρθεί ως δεδομένο πως σε κάθε περίπτωση θα χτυπηθεί το Κόμμα ευθέως και κατευθείαν και όποια σύμπτωση με πρόσωπα και καταστάσεις ΔΕΝ είναι τυχαία.

      "Το ΚΚ Ουκρ είναι νόμιμο δηλαδή. Ε;"
      Μακάρι να είχε πάρει έστω ένας τα όπλα γιατί βγήκε εκτός νόμου το ΚΚΟυ. Κατέλαβαν κυβερνητικά κτίρια και δομές εξουσίας ως αντίδραση στο ναζιστικής κοπής και εκτέλεσης μέτρο της απαγόρευσης των γλωσσών(Ρωσικά, Ταταρικά, Ελληνικά κ.α.). Ελπίζω νηφάλιοι και λογικοί Ουκρανοί όποιας γλώσσας να βλέπουν τώρα πια τον προδοτικό ρόλο για τα Λαϊκά συμφέροντα που έπαιξαν και παίζουν οι ναζιστές στο Κίεβο.

      Το ζήτημα της Ουκρανίας δεν είναι τωρινό με την έννοια της ημερολογιακής ηλικίας. Στην Ανατολική Ουκρανία εκδράμμαν οι Ούλτρας φωνάζοντας συνθήματα χρόνια πριν και οι περιοχές είχαν βαφτεί επικίνδυνα ομοιόμορφα σε σχέση με την γεωγραφική τους θέση. (σχετικοί χάρτες υπάρχουν).

      Υπάρχουν στοιχεία για χειραγώγηση και μανιπουλάρισμα των καταστάσεων αλλά είναι νωρίς για να δώσουν την "από πίσω εικόνα". Για παράδειγμα ενώ είδε το φως της δημοσιότητας η ναζιστική απαγόρευση των Γλωσσών δεν έπαιξε καθόλου η απόσυρσή της ενώ δειλά - δειλά στοιχειοθετείται η εσχάτη προδοσία ως κατηγορία σε φυλακισμένους Ρωσόφωνους ηγέτες εξαιτίας αυτής της απόσυρσης γιατί εξέλιπαν οι λόγοι της εξέγερσης τους και αυτοί το έκαναν. Αν και όποτε ξεκινήσουν οι δίκες στο Κίεβο θα το δούμε ως ολοκληρωμένη κατηγορία.

      Ο Λένιν κάπου έλεγε πως "οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις ανάλογα την οικονομική τους δύναμη θα βγούν κερδισμένες ή όχι κτλ" . ( Μην ζητήσεις επιβεβαίωση δεν το έχω πρόχειρο). Όπως τον αφουγκράζομαι περιέγραφε την κατάσταση στην Ουκρανία που το ένα μονοπώλιο θα έδινε 15δις δολάρια και το άλλο αντέδρασε και θα δώσει μέσω του IMF 17δις τώρα και γύρευε πόσα θα χρειαστούν στο τέλος.
      Μία προσέγγιση που στο δικό μου μυαλό φαντάζει πως οι Κομμουνιστές θα είχαν το ηθικό δικαίωμα να έχουν θα ήταν να πάρουν θέση για το θέμα των αγωγών.
      Να φτιάξουν θέση που να λέει πως η Ρωσία δεν θέλουν να δώσει "σύνταξη" σε κάθε Ρωσόφωνο αλλά να αμείβει την Ουκρανία για την χρήση των αγωγών της με όλη την δαπάνη του φυσικού αερίου που εκείνη καταναλώνει για τα Λαϊκά της νοικοκυριά, για παράδειγμα.

      "Αυτός ακριβώς είναι ο στόχος της μίας πλευράς. "
      Εφόσον βρήκαμε σημείο απόλυτης ταύτισης τα υπόλοιπα νομίζω πως είναι εύκολο να ξεμπλεχτούν γιατί συμφωνούμε και σε πάρα πολλά άλλα.
      Το δικό μου υποκείμενο στην σκέψη μου είναι ο Κομμουνιστής εκεί και δεν σου κρύβω και εδώ!
      Πιστεύω λοιπόν πως δεν έχει χαθεί κάθε ελπίδα για το εργατικό κίνημα και τα δικά του αιτήματα στην Ουκρανία αλλά ταυτόχρονα πως τα πράγματα είναι σε κρίσιμη καμπή όπου μπορούν να οδηγηθούν σε εκφυλισμένους δρόμους χωρίς επιστροφή. Λαϊκές επιτροπές εξεγερμένων ενόπλων με εργάτες των περιοχών, παλλαϊκά αιτήματα για Λαϊκή εξουσία σε όλη την Ουκρανία με σεβασμό σε Γλωσσικές και εθνοτικές μειονότητες κτλ.

      Πατατάς

      Διαγραφή
    20. Οκ, κατάλαβα. Δεν έχω άλλες ερωτήσεις.

      Διαγραφή
  9. "1. Ήταν ορθή η απόφασή τους να πάρουν τα όπλα ή έπρεπε να αποδεχτούν την κατάσταση που δημιουργήθηκε μετά την ανατροπή Γιανουκόβιτς ως ντε φάκτο;"

    Η επιλογή τους ήταν ολόσωστη. Μπορεί παράλληλα να είναι "απέλπιδα", "ηρωική", ή στο τέλος να καταλήξει ιστορικά αδικαίωτη ή και το ανάποδο. Αυτοί όμως που δεν πήραν τα όπλα είδαν τα γραφεία τους να λεηλατούνται, τα σύμβολά τους να γκρεμίζονται, οι ζωές τους καθορίζονται από τις φασιστικές πολιτοφυλακές - κάποιοι έχασαν και τις ζωές τους. Παράλληλα όσοι στήριξαν το γιουρομάϊνταν γλίτωσαν τις λεηλασίες κλπ. σε τίποτα όμως δε διαφέρει η ζωή τους από των υπόλοιπων.

    2. Όταν οι εσωτερικοί συσχετισμοί οικοδομούνται μέσω της πολιτικής ( και υλικής ίσως) εξαφάνισής σου πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν περιθώρια για ειρηνική εξέλιξη στην Ουκρανία;

    3.Έχουν την ανάγκη στήριξης απ'όπου την βρουν. Βεβαίως από τη Ρωσία.

    4.Να πολεμήσουν το Κίεβο είναι μονόδρομος για την επιβίωσή τους: δεν υπάρχει "υποταγή στη Ρωσία" αν δεν υπάρχουν "νικητές εξεγερμένοι". Οι "νικητές εξεγερμένοι" πρέπει να εξακολουθήσουν να παλεύουν όμως για να μη γίνουν "προδομένοι εξεγερμένοι."

    5.Η "μη απόσχιση" στέκει μόνο με χωριστή αμυντική συμφωνία του ανατολικού κομματιού με τους Ρώσους και αυτοτελή πολιτοφυλακή. Λύση με ένα κράτος σημαίνει συντριβή είτε των δυτικόφιλων είτε των εξεγερμένων.

    6. Μα σωστή είναι. Και η απόσχιση των Παλαιστίνιων σωστή είναι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. 1. Συμφωνώ.
      2. Συμφωνώ.
      3. Συμφωνώ.
      4. Συμφωνώ.
      5. Συμφωνώ.
      6. Συμφωνώ.

      (εύκολο ήταν αυτή τη φορά).

      Διαγραφή
    2. "Same as opportunism under Gorbachev handed socialism to capitalism, today the Gorbachev's successors surrender their positions before the offensive of fascism. Working people are disorganized by them, being held within the parliamentary illusions and hopes for fair elections creating one or another version of center-left government and allegedly possible progressive unions between the bourgeois states."

      Το θυμόμαστε αυτό;

      Διαγραφή
  10. Ήταν ορθή η απόφασή τους…
    

Θυμόμαστε όλοι οτι δεν «πήραν τα όπλα» με την ανατροπή Γιανουκόβιτς. Έκαναν δημοψηφίσματα με τα πρώτα μέτρα που εδειχναν το χρώμα του νέου καθεστωτος (αλλαγη στάτους γλωσσών κτλ), κατέλαβαν ειρηνικά τα κυβερνεία των τοπικών αρχών κτλ. Πήραν τα όπλα όταν τα όπλα του Κίεβου στράφηκαν εναντίον τους. Η απλή εξέταση των γεγονότων δείχνει οτι η εναλλακτική (αποδοχή των «ντε φάκτο») ήταν απλά αδύνατη, μ᾽άλλα λόγια, ο ξεσηκωμός ήταν αυθόρμητος.






    2. …να πάρουν τα όπλα ή έπρεπε να επιδιώξουν με ειρηνικά μέσα…



    Βλ. άνω. Με ειρηνικά μέσα ξεκινησαν. Εκτός αν με την παραπάνω έκφραση εννοεί κανείς οτι έπρεπε να τηλεφωνήσουν στην Καγκάνενα και να προσπαθήσουν να της αλλάξουν γνώμη…



    3. …έχουν ρεαλιστική ανάγκη τη στήριξη … της Ρωσίας…



    Η στροφή στη Ρωσσία ήδη δεν έγινε από εξαναγκασμό. Ήταν εξίσου αυθόρμητη.  Ήταν ο Πούτιν που εξαναγκάστηκε να τους τη δώσει. Αυτός (ο εξαναγκασμός) είναι και ο μόνος τρόπος με τον οποίο θα στήριζε η Ρωσσία την οποιαδήποτε «λαοκρατική» κοινωνική οργάνωση των εξεγερμένων, αν ποτέ καταφέρουν να κερδίσουν την ειρήνευση. Είμαστε (ασυγχώρητα) απληροφόρητοι για την εσωτερική διαμάχη στο Λουγκάνσκ και το Ντανιέτσκ για τέτοια θέματα- εθνικοποιήσεις, συνελεύσεις παραγωγής, τι θα γίνει με τον Αχμέτοφ και τους υπόλοιπους ολιγάρχες κτλ. Στο Σύνταγμα της Νοβορωσσίας γίνεται απλά αόριστη αναφορά σε κοινωνικό κράτος.

    

4. …τι τους προτείνουμε να κάνουν απ' τη στιγμή που βρίσκονται σε μάχη; Να παραδοθούν στο Κίεβο…



    Ρητορικό ερώτημα. Να προσθέσω οτι ακόμα κι αυτό το αστείο καθίσταται κενό νοήματος. Η Ουκρανία έχει χρεωκοπήσει και οι ντόπιοι ζητάνε χρήματα από τη δύση με το μόνο δυνατό τρόπο σήμερα: ζητώντας γενικευμένη αιματοχυσια και πόλεμο. Αν κάνουμε πλάκα, θα ήταν καλή ιδέα, γιατί θα αποπρογραμμάτιζε εντελώς τους εργολάβους του Κίεβου. Αλλά με τόσους χιλιάδες νεκρούς, σακάτηδες, ξεριζωμένους, δεν είναι του γούστου μου τέτοια αστεία.



    5. Είναι σωστή λύση η μη απόσχισή τους …



    Είναι κυρίως μη ρεαλιστική η μη απόσχιση. Ο Μπαρουτοσένκο, όπως μεταφράζεται ένα λογοπαίγνιο με το όνομα του στα Ρώσσικα, συμφωνεί για συνομιλίες στο Μινσκ και την άλλη μέρα ανακοινώνει οτι θα ζητήσει από το αφεντικό να κηρύξει τις μονάδες της νοβορωσσίας τρομοκρατικές οργανώσεις, θα βάλει στο ΝΑΤΟ ο,τι απομείνει από τη («δικιά του») Ουκρανία κτλ.



    6. Αν δεν είναι σωστή, δεν είναι η μοναδική λύση που απομένει η απόσχιση…



    Η απόσχιση δεν είναι λύση, αλλά αναγκαστική κατάληξη. Θα αναγκαστούμε επίσης να κουβεντιασουμε, τι θα γίνει με την υπόλοιπη Ουκρανία.

-Θα μου επιτρέψετε σύντροφοι και φίλοι μια γενική παρατήρηση: κάθε σκέψη και συζήτηση περί της φύσης του ρωσσικού καπιταλισμού, ιμπεριαλιστικού ή μη χαρακτήρα κατά Λένιν κτλ, κινδυνεύουν να γίνουν ανούσια «υψηλή φιλοσοφία» στο βαθμό που απομακρύνονται από τα πορίσματα συγκεκριμένων αναλύσεων συγκεκριμένων καταστάσεων. Για να ρίξω όμως κι εγώ την ταπεινή μου άποψη στη συζήτηση, διατυπώνω δύο κατά τη γνώμη μου κατευθυντήρια ερωτήματα για αυτήν: 1) τι μας οδηγει προς τον πόλεμο; 2) ποιός θέλει τον πόλεμο; (Και μην ακούσω «ποιόν πόλεμο;»!) 
Εν αναμονή των καινούργιων κυρώσεων στη Μόσχα, που ίσως καταλήξουν να κόψουν, εκτός από την παρμεζάνα, και τις Μερσεντές στους κονομημένους Ρώσσους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Ρητορικό ερώτημα. Να προσθέσω οτι ακόμα κι αυτό το αστείο καθίσταται κενό νοήματος. Η Ουκρανία έχει χρεωκοπήσει και οι ντόπιοι ζητάνε χρήματα από τη δύση με το μόνο δυνατό τρόπο σήμερα: ζητώντας γενικευμένη αιματοχυσια και πόλεμο. Αν κάνουμε πλάκα, θα ήταν καλή ιδέα, γιατί θα αποπρογραμμάτιζε εντελώς τους εργολάβους του Κίεβου. Αλλά με τόσους χιλιάδες νεκρούς, σακάτηδες, ξεριζωμένους, δεν είναι του γούστου μου τέτοια αστεία.

"

      Σύντροφε, ευχαριστώ για τις απαντήσεις.

      Ελπίζω να μη θεώρησες την μελαγχολία μου για πλάκα! Γιατί μόνο πλάκα δεν έχω διάθεση να κάνω...

      Διαγραφή
  11. Εύλογα τα ερωτήματα. Δεν έχω κανένα λόγο να αποκλείσω να είναι καταφατικές ακόμα και όλες οι απαντήσεις στα ερωτήματα. Αν μελετηθεί η κατάσταση και αυτές οι απαντήσεις είναι οι καλύτερες που μπορούμε να δώσουμε για τους αγωνιζόμενους Ουκρανούς τότε ασφαλώς και να τις δώσουμε αυτές τις καταφατικές απαντήσεις. Να μην τις δώσουμε όμως βαφτίζοντας τη Ρωσία κάτι άλλο από αυτό που είναι. Σε αυτό το σημείο είναι που διαφωνώ. Μπορεί να μοιάζει πολυτέλεια τη δεδομένη χρονική, το θεωρώ όμως κομβικό ζήτημα.

    ρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Putin, Poroshenko agree on permanent ceasefire in Donbass - Kiev
    http://rt.com/news/184716-poroshenko-ceasefire-ukraine-putin/

    Decadent

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όπως λέει και το άρθρο, ο Πούτιν δεν μπορεί να συμφωνήσει σε κατάπαυση πυρός γιατί δεν είναι εκπρόσωπος εμπόλεμου μέρους. Η Ρωσία δεν βρίσκεται σε πόλεμο.

      Θα είναι ενδιαφέρον να δούμε τους όρους της συμφωνίας να διευκολυνθεί διπλωματικά η κατάπαυση.

      Διαγραφή
    2. “Frankly speaking, we are not in the position to discuss any ceasefire terms or likely agreements between Kiev, Donetsk and Luhansk. That’s none of our business but Ukraine’s internal affair,” Putin said.
      http://en.itar-tass.com/world/747831

      Decadent

      Διαγραφή
    3. Βιάστηκε το RT [πολύ κακώς] να δώσει την είδηση έτσι όπως την έδωσε και ζητώ συγνώμη που την ανέβασα, βλέπω τώρα άλλαξε και τον τίτλο από "Putin, Poroshenko agree on permanent ceasefire in Donbass - Kiev" έγινε "Putin, Poroshenko agree on steps to facilitate ceasefire between Kiev & anti-government forces".
      itar tass και ria novosti έδωσαν την είδηση ορθά
      http://en.itar-tass.com/world/747831
      http://en.ria.ru/russia/20140903/192589755/Peskov-Putin-Poroshenko-Discussed-Steps-Towards-Ceasefire-During.html

      Μάλιστα το ria δίνει και την άποψη των επαναστατημένων
      http://en.ria.ru/military_news/20140903/192588105/Donetsk-Republic-Casts-Doubt-on-Fulfillment-of-Poroshenkos-Call.html

      Decadent

      Διαγραφή
    4. Ουκρανία-Ρωσία: Ανασκευάζει το Κίεβο τα περί «μόνιμης κατάπαυσης του πυρός»
      Δημοσίευση: Τετ, 03/09/2014 - 13:53
      Τελευταία Ενημέρωση: Τετ, 03/09/2014 - 13:53
      pdf
      email
      Print


      Οι πρόεδροι Ρωσίας και Ουκρανίας (πηγή: ΑΡ)
      Η υπηρεσία Τύπου της ουκρανικής προεδρίας προχώρησε σε διόρθωση της διατύπωσης στην ανακοίνωση για την επίτευξη συμφωνίας Ποροσένκο - Πούτιν για εκεχειρία στην Ουκρανία, κατά την τηλεφωνική επικοινωνία των δύο, λέγοντας, τελικά, ότι οι δύο πρόεδροι συμφώνησαν «ως προς ένα μηχανισμό επίτευξης κατάπαυσης του πυρός».

      Νωρίτερα, η ουκρανική προεδρία ανακοίνωσε ότι οι πρόεδροι της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο και της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν συμφώνησαν για «διαρκή κατάπαυση του πυρός» στην περιοχή Ντονμπάς της νοτιοανατολικής Ουκρανίας κατά τη διάρκεια της τηλεφωνικής τους συνομιλίας.

      «Ο ουκρανός πρόεδρος συζήτησε με τον ρώσο πρόεδρο περί συνολικής κατάπαυσης πυρός... συμφώνησαν για κατάπαυση του πυρός στο Ντονμπάς», ήταν η αρχική διατύπωση στην ανακοίνωση της ουκρανικής προεδρίας.

      Στη συνέχεια, το Κρεμλίνο ανακοίνωσε ότι ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν και ο Ουκρανός ομόλογός του Πέτρο Ποροσένκο συμφώνησαν για τα βήματα που πρέπει να γίνουν προς την ειρήνη στην ανατολική Ουκρανία, αλλά δεν συμφωνήθηκε εκεχειρία ανάμεσα στη Μόσχα και το Κίεβο, διότι η Ρωσία δεν συμμετέχει στη σύρραξη.

      Το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων RIA μετέδωσε ανακοίνωση του εκπροσώπου του Ρώσου προέδρου Ντμίτρι Πεσκόφ, σύμφωνα με την οποία «οι Πούτιν και Ποροσένκο συζήτησαν στην πραγματικότητα τα βήματα που θα συμβάλουν στην κατάπαυση του πυρός ανάμεσα στις δυνάμεις των εθνοφυλακών και τις ουκρανικές δυνάμεις. Η Ρωσία δεν μπορεί να συμφωνήσει η ίδια για κατάπαυση του πυρός, διότι δεν αποτελεί μέρος της σύρραξης».
      http://www.902.gr/eidisi/diethni/50157/oykrania-rosia-diapseydei-i-mosha-tis-plirofories-gia-katapaysi-toy-pyros

      Διαγραφή
    5. Η συγκεκριμένη διατύπωση, με άλλα λόγια, ήταν εσκεμμένη απ' το Κίεβο, ώστε να φανεί ότι η Ρωσία έχει στρατιωτικά εμπλακεί στον Ουκρανικό εμφύλιο.

      Διαγραφή
    6. Ακριβώς έτσι συμφωνώ απόλυτα, τεράστια μαλακία του RT όμως που το πρωί το μετέδωσε σε breaking news ως τελειωμένη υπόθεση με τίτλο "Putin, Poroshenko agree on permanent ceasefire in Donbass - Kiev" χωρίς καν τις δηλώσεις Πεσκόφ.
      Φυσικά μετά άλλαξε διατύπωση στον τίτλο και έβαλε και τις δηλώσεις, παραμένει χοντράδα πάντως αφού ήδη στα σχόλια πριν αλλάξουν την διατύπωση υπήρξαν καλοθελητές.

      Decadent

      Διαγραφή
  13. "Η ζωή αλλάζει δίχως να κοιτάζει τη δική σου μελαγχολία" και ο Πούτιν δεν θα χρειαστεί να βγάλει ανακοίνωση όπως έκανε μετά το Μινσκ για να διαψεύδει πως υπάρχουν μυστικές συμφωνίες για το θέμα της Ουκρανίας.
    Επισήμως ανακοινώθηκε πως ο Πούτιν συμφώνησε με τον Ποροσένκο για το θέμα των ανατολικών περιοχών.
    Σε καμία περίπτωση η Ρωσία δεν θέλει να κάνει ορκισμένους εχθρούς της τους Ουκρανούς. Είναι αντίθετη σε κάθε ένοπλη αντιπαράθεση με τμήματα του τακτικού Ουκρανικού στρατού και για αυτό είχε καταντήσει να ενδιαφέρεται περισσότερο για αυτούς (ανθρωπιστικοί διάδρομοι, είσοδος οπλισμένων μέσα στα σύνορά της κτλ) από όσο θα έπρεπε να την απασχολούν οι Ρώσοι κάτοικοι των περιοχών.
    Επομένως ας μην βαυκαλίζεται κανείς με αποσχίσεις και νέα κράτη στην περιοχή αλλά να ψάξει να βρει την επόμενη περιοχή σύγκρουσης συμφερόντων.
    Όλες (χωρίς καμία εξαίρεση) οι πολυεθνικές εταιρίες έχουν στα πλάνα τους, που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, ως ανώτατο όριο εκτόνωσης της Ουκρανικής κρίσης τον Οκτώβριο του 2014.

    Στ. Χ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Επομένως ας μην βαυκαλίζεται κανείς με αποσχίσεις και νέα κράτη στην περιοχή αλλά να ψάξει να βρει την επόμενη περιοχή σύγκρουσης συμφερόντων."

      Μήπως δεν δημιουργούνται νέα κράτη σε άλλες περιοχές; Το IS τι είναι; Εκεί δεν εμπλέκονται συμφέροντα; Γιατί αποσπάς την Ευρώπη από τον υπόλοιπο κόσμο μεθοδολογικά;

      Διαγραφή
    2. "Σε καμία περίπτωση η Ρωσία δεν θέλει να κάνει ορκισμένους εχθρούς της τους Ουκρανούς."

      Αυτό είναι απολύτως δεδομένο εξ αρχής. Ούτε τους Γερμανούς θέλει να κάνει εχθρούς. Ούτε την ΕΕ. Το ζήτημα είναι τι ΜΠΟΡΕΙ να κάνει όμως, και όχι μόνο τι ΘΕΛΕΙ να κάνει. Και η Κύπρος θα ήθελε να πατάει σε δύο βάρκες, και με τη Ρωσία και με την ΕΕ, αλλά δεν μπορούσε.

      Διαγραφή
    3. "Και η Κύπρος θα ήθελε να πατάει σε δύο βάρκες, και με τη Ρωσία και με την ΕΕ, αλλά δεν μπορούσε."
      ΣΩΣΤΟΣ!

      Μία ερώτηση γιατί βρίσκεσαι στην περιοχή:
      Ποιο κομμάτι της αστικής τάξης ήθελε να παραδώσει τα κλειδιά του γραφείου του πχ ο Παπαδόπουλος και να μην φτιάχνει εξωχώριες εταιρίες σε επενδυτές; Δηλαδή, εκείνοι που δημιούργησαν το οικονομικό "θαύμα" της Κύπρου είναι άλλοι από αυτούς που ήθελαν τις δεσμεύσεις της ΕΕ και την έβαλαν στην ένωση;
      Κάποιος καλής "οικογενείας" Κύπριος μου έλεγε -μετά την κρίση- πως τους παγίδευσαν με το πολιτικό - εδαφικό πρόβλημα της Κύπρου και δέχτηκαν την ένωση ενώ δεν έπρεπε κτλ...

      Στ. Χ.

      Διαγραφή
  14. Καλησπέρα Αντώνη, γίνεται να βάλεις υπό μια κοινή ετικέτα όλες αυτές τις δημοσιεύσεις του τελευταίου καιρού περί Ρωσίας,Ανατολής,Ιμπεριαλισμού κλπ; Έχει μαζευτεί ένας τεράστιος όγκος πληροφοριών και σχολίων και άρα θα μπορούσε να μελετηθεί καλύτερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Υπάρχει ήδη ειδική ετικέτα: "Είναι η Ρωσία ιμπεριαλιστική;"

      Διαγραφή
  15. http://www.tovima.gr/world/article/?aid=628012

    Αααα.. με άρεσε αυτός..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. @modesto

    1. Ποιος είπε ότι ο φίλος σου δεν είναι γκέυ, ενώ έχει παιδιά; Ποιος σου είπε ότι μόνο οι θηλυπρεπείς έχουν προδιάθεση; (άσε που έχω δει θηλυπρεπείς με γυναίκες κόλαση δίπλα τους)

    2. Το άσθμα είναι ασθένεια. Ο ασθενής ζει λιγότερο αν το αφήσει. Η ομοφυλοφιλία δεν κάνει άρρωστο (=αδύναμο) τον οργανισμό και οι ομοφυλόφιλοι δε ζουν λιγότερο, εκτός αν καταπιεστούν ψυχολογικά.

    3. Ποις σου είπε ότι θεραπεύονται όλα με ένα χάπι; Η σχιζοφρένεια θεραπεύεται; Το σύνδρομοο ντάουν θεραπεύεται; Γονιδιακά πράματα κι αυτά.

    4. Να σε φωτίσει ο θεός μπας και καταλάβεις. Γιατί προς τα εκεί κλίνεις στο θέμα αυτό. Καμία επαφή με επστήμη-μαρξισμό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το σχόλιο είναι ανυπόγραφο και χρειάζεται νικ για να μη διαγραφεί.

      Διαγραφή