Τρίτη, 5 Αυγούστου 2014

Πούτιν εναντίον Λένιν

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ ΠΟΥΤΙΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΤΗ ΕΓΚΑΙΝΙΩΝ ΤΟΥ ΜΝΗΜΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΤΗΝ 1η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2014 (ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ)

Σεβαστοί φίλοι,


[…]

Και μεγάλο ρόλο στην πνευματική ανάταση του λαού μας έπαιξαν τότε οι μεγάλες αξίες του ρωσικού στρατού, η ηρωική εμπειρία της γενιάς του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Της έλαχαν όχι μόνο οι τραχιές δοκιμασίες του πρώτου σε επίπεδο οικουμένης Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά και μια επαναστατική στροφή κι ένας αδελφοκτόνος εμφύλιος πόλεμος που δίχασε την μοίρα της Ρωσίας.

Ωστόσο, τα επιτεύγματά τους, η ετοιμότητά τους να θυσιαστούν στο όνομα της Ρωσίας για πολλά χρόνια είχαν παραδοθεί στην λήθη. Κι ο ίδιος ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, τον οποίο όλος ο κόσμος ονομάζει Μεγάλο Πόλεμο, είχε διαγραφεί από την ιστορία της πατρίδας μας, αποκαλείτο απλά ιμπεριαλιστικός.

[…]

Για πολλούς αιώνες, η Ρωσία τασσόταν υπέρ των σταθερών και βασισμένων στην εμπιστοσύνη σχέσεων μεταξύ των κρατών. Έτσι είχαν τα πράγματα και στις παραμονές του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, όταν η Ρωσία έκανε τα πάντα για να πείσει την Ευρώπη να επιλύσει ειρηνικά και χωρίς αιματοχυσία την σύγκρουση μεταξύ της Σερβίας και της Αυστροουγγαρίας. Όμως η Ρωσία δεν εισακούστηκε, και αναγκάστηκε να απαντήσει στην πρόκληση υπερασπίζοντας έναν αδελφό σλαβικό λαό και προασπίζοντας τον εαυτό της και τους πολίτες της από την εξωτερική απειλή.

Η Ρωσία εκπλήρωσε το συμμαχικό της καθήκον. Οι επιθέσεις της στην Πρωσία και στην Γαλικία ματαίωσαν τα σχέδια του αντιπάλου, επέτρεψαν στους Συμμάχους να κρατήσουν το μέτωπο και να υπερασπιστούν το Παρίσι, επέβαλαν στον εχθρό να ρίξει στην ανατολή, όπου τα ρωσικά στρατεύματα πολεμούσαν απεγνωσμένα, ένα σημαντικό μέρος των δυνάμεών του. Η Ρωσία μπόρεσε να αντέξει σ’ αυτή την πίεση και κατόπιν να περάσει στην επίθεση. Και όλος ο κόσμος άκουσε για την θρυλική διάσπαση του μετώπου από τον Μπρουσίλοφ.

Ωστόσο, αυτή η νίκη κλάπηκε με λαθραίο τρόπο από την χώρα. Κλάπηκε με λαθραίο τρόπο από εκείνους που έριχναν το σύνθημα να ηττηθεί η πατρίδα τους, ο στρατός της, που έσπερναν την διχόνοια στο εσωτερικό της Ρωσίας, που λαχταρούσαν την εξουσία, προδίνοντας τα εθνικά συμφέροντα.

[…]

Αιώνια η μνήμη των ηρώων Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου! Δόξα στα ρωσικά όπλα και στους ήρωες στρατιώτες μας!

Πηγή: Выступление Президента Российской Федерации Владимира Путина на церемонии открытия памятника героям Первой мировой войны (1 августа 2014 года) http://www.kremlin.ru/transcripts/46385

7 σχόλια:

  1. Πόσοι και πόσοι, όχι μόνο Ρώσοι αλλά και Έλληνες και κάθε χώρας οι λαοί, έχουν μάθει να αισθάνονται θλίψη, πίκρα, ακόμα και μίσος γι' αυτούς τους "αδελφοκτόνους εμφύλιους πολέμους" και αυτούς που μάχονται εναντίον των αδελφών τους "για την εξουσία", αλλά είναι παραπάνω από πρόθυμοι και μάλιστα νιώθουν υπερήφανοι να πεθάνουν για τα "εθνικά συμφέροντα". Και πόσοι πραγματικά αδελφοκτόνοι πόλεμοι - γιατί οι εργάτες όλων των εθνών που πολεμάνε είναι αδέρφια - θα είχαν αποφευχθεί αν δεν μάχονταν κάτω από ξένες σημαίες για ξένα "εθνικά συμφέροντα"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ο Πούτιν και η τάξη που εκπροσωπεί έχει ένα τεράστιο μειονέκτημα έναντι των ΗΠΑ, το οποίο δεν ξέρω πως έχει αξιολογήσει: Αυτοί στον πόλεμο εναντίον του δεν έχουν εσωεθνικά ζητήματα να αντιμτωπίσουν. Οι Αμερικάνοι, στη χειρότερη, παίρνουν ένα αυτόματο και καθαρίζουν παιδιά στα σχολεία. Συνήθως το ρίχνουν στα χάπια. Ο Πούτιν όμως έχει από πίσω του τους Μπολσεβίκους, οι οποίοι τον δυσκολεύουν αφάνταστα. Αφενός πρέπει να φτύνει, για να μην φοβηθεί το ρώσικο κεφάλαιο, και αφετέρου να μην φτύνει και πολύ για να μην αγριέψει ο λαός και να μην τον πάρουν παραμάζωμα οι απέναντι. Πατάει σε δυο βάρκες. Όποιος πατάει σε δυο βάρκες όμως, πέφτει στο νερό.

    Τι θα κάνει ο Βλαδίμηρος; Πώς θα μείνει "πατριώτης" σε τέτοιες συνθήκες;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. "η νίκη κλάπηκε με λαθραίο τρόπο από την χώρα. κτλ"

    Bλέπω ξεκάθαρα αυτό, https://en.wikipedia.org/wiki/Stab-in-the-back_legend, χώρια τους συνειρμούς. Αν παρεκκλίνω, δεκτός ο ψόγος προκαταβολικά.

    graf

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μια ομιλία του Πούτιν που είχα δει προ μηνός περιείχε πολλά στοιχεία διαμαρτυρίας για τον αντισημιτισμό, ενώ ήταν παρόν στο ακροατήριο και μέλος της εβραϊκής κοινότητας. Δεν νομίζω πως τον συμφέρουν αυτές οι συνδηλώσεις. Οι αντιμπολσεβίκικες, απ' την άλλη, κάπου είναι αναπόφευκτες, αλλά αυτό ακριβώς εξελίσσεται σε δίκοπο μαχαίρι. Γιατί μέρος του πατριωτικού επιχειρήματος βασίζεται στη λογική "όλα Ρωσία είναι", και το σφυροδρέπανο και ο Τσάρος, ας πούμε. Και αυτή η προσπάθεια συγκρητισμού σκοντάφτει στο να λες "όχι, αυτοί είναι προδότες", αλλά απ' την άλλη να κρατάς και πέντε σύμβολα, να αφήνεις και το Στάλινγκραντ να λέγεται Στάλινγκραντ για πέντε μέρες, να επιτρέπεις το ΚΚΡ, κλπ. Γι αυτό λέω ότι ο Βλαδίμηρος δεν φαίνεται να πατάει στη χώρα του το ίδιο ασφαλώς όσο ο Ομπάμα, έχει μια αρκετά δυσκολότερη κατάσταση εσωτερικά να φέρει βόλτα.

      Παρεμπιπτόντως, γιατί είναι σημαντικό: γνωρίζει κανείς αν το ΝΑΤΟ επιδίωξε ποτέ σοβαρά να εντάξει τη Ρωσία;

      Διαγραφή
    2. Προσπαθώ να συσχετίσω με την φωτό που παραθέτεις σε άλλο άρθρο σου http://leninreloaded.blogspot.gr/2014/08/blog-post_17.html. Ένοπλοι Ανατολικοί Ουκρανοί (τονίζω, δεν λέω ρωσόφωνοι, μιας και δεν αποκλείω ουκρανόφωνους ή άλλους) εμφανίζονται με την Κόκκινη Σημαία.

      Όσο κρατιέται το πρόσχημα των "ρωσόφωνων" μπορεί η Ρωσία να παίζει το εθνικό της χαρτί. Από την εμφάνιση τέτοιων φωτογραφιών και πέρα, νομίζω πως έρχεται η ώρα της αλήθειας κυρίως για τον Ρώσικο λαό.

      ΥΓ. Περί την εμφάνιση τέτοιων φωτογραφιών: http://fadomduck2.blogspot.com/2014/04/blog-post_2244.html?showComment=1398079535027#c7074281304034282859

      graf

      Διαγραφή
    3. Νομίζω έχεις δίκαιο για το "Ρωσόφωνοι", Ουκρανοί είναι.

      Διαγραφή