Παρασκευή, 1 Αυγούστου 2014

Νεκροταφείο

Ξεκίνησε ένας από μας να ψάξει κάτω απ' την απαστράπτουσα λέξη της "μεταμοντέρνας κριτικής σκέψης", τη "συνωμοσιολογία" και βρήκε από κάτω το σάπιο πτώμα του αναλφάβητου κομμουνιστοφάγου Πόππερ. Πήγα εγώ να ψάξω λίγο περισσότερο το πτώμα, βρήκα τις απαρχές της γελοιοποίησης του Χέγκελ σε ανάγνωσμα δημοτικού. Έψαξε ένας παραπέρα, βρήκε τους καγχασμούς της σμιτιανής ακροδεξιάς, που γνώριζε τουλάχιστο από γράμματα, για το νέο ψυχροπολεμικό φρούτο που ήδη "σπρωχνόταν" ασμένως ως γκουρού. Κι έψαξε μια άλλη και βρήκε το μέλος της Χ και θεωρητικό του ελληνικού φασισμού Βεζανή να πουλάει στους φοιτητές του το Μίκυ Μάους του Πόππερ για Χέγκελ.


Ένα απέραντο νεκροταφείο από σήψη, διαστροφή, άγνοια, αλαζονεία, ψεύδος, αγραμματοσύνη, συμπαιγνία και εξευτελισμό της ικανότητας του ανθρώπου να σκεφτεί.

Αυτό το νεκροταφείο ονομάζεται "αστική παιδεία" και γεμίζει τους πτωματοφάγους των γεμάτων σκουλήκι κορμιών με περηφάνεια, έτσι ανώτεροι που νιώθουν καθώς μασουλάν τη σάπια σάρκα. Τουλάχιστο γράφουν στο "Βήμα" και την "Καθημερινή", και γράφουν και σε ό,τι πουλιέται ως αντίδοτο στο "Βήμα" και την "Καθημερινή" -- λέγονται ακόμα και "αριστεροί", "αναρχικοί", "αντιεξουσιαστές" και "άνθρωποι του πνεύματος". Τουλάχιστο δε γίνανε εργάτες.

Η "μόρφωση" μας έφαγε, μας έβγαλε τα μάτια και δεν βλέπουμε την τύφλα μας. Πώς να σωθούμε απ' το μυαλό που κουβαλάμε;

3 σχόλια:

  1. Το ερέθισμα να γράψεις για τον Πόππερ ήταν μηπως το βιβλίο του Ράσελ Τζακόμπυ "Ουτοπικη σκεψη για μια αντιουτοπικη εποχη" ? Το λέω γιατι το ειχες αναφερει πριν κάνα μηνα κ πράγματι το μόνο που σου μένει αν το διαβάσεις ειναι αυτός ο συνεχης εκθειασμός για τον Πόππερ κ την Άρεντ. Ειδικά για τον πρωτο περίμενα καιρο να ακουσω μιας κ θεωρειτε ο γκουρου των "προχω" νεοφιλελέ. Χωσε ανελέητα!

    Διονυσης Ε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όχι, ασχολούμαι με τον Πόππερ ανεξάρτητα, στα πλαίσια έρευνας για την γενεαλογία της έννοιας του "ολοκληρωτισμού".

      Ωστόσο, το μόνο που δεν συγκράτησα απ' τον Τζακόμπι είναι "εκθειασμός για τον Πόππερ και την Άρεντ." Αν και φυσικά δεν είναι μαρξιστής ούτε κατά διάνοια, είναι εμφανές ότι δεν τους συμπαθεί σχεδόν καθόλου (και λιγότερο όλων τον Μπερλίν).

      Διαγραφή
  2. Η σαπίλα της αστικής τάξης και διανόησης είναι πλέον τόσο εξόφθαλμη όσο ποτέ νομίζω. Δεν της έχουν μείνει φτιασίδια...
    Σύντομα θα μπορεί ο καθένας, και ο πιο άσχετος, να καταλάβει ότι αυτοί οι άνθρωποι, και αυτή η τάξη δεν έχει να προσφέρει τίποτα στην κοινωνία, από καιρό.

    Κώστας

    ΑπάντησηΔιαγραφή