Κυριακή, 31 Αυγούστου 2014

Είναι η Ρωσία ιμπεριαλιστική; Φόρουμ διεθνούς αρθρογραφίας

Στις 4 Αυγούστου αναδημοσιεύτηκαν εδώ αποσπάσματα από ένα εκτεταμένο άρθρο του Sam Williams με τίτλο "Είναι η Ρωσία ιμπεριαλιστική;" (πρωτότυπο εδώ, πλήρης μετάφραση εδώ). Το άρθρο, που απαντά αρνητικά στο ερώτημα, δημιούργησε άμεσα συζητήσεις και αντιπαραθέσεις, οι οποίες κρατάνε ως σήμερα. Καθώς δεν προβλέπεται τα ζητήματα που τίθενται να περάσουν σε δεύτερη μοίρα καθώς τρέχουν οι εξελίξεις στην Ουκρανία και αλλού (μάλλον το αντίθετο), είναι σημαντικό να υπάρξει μια σφαιρικότερη εικόνα της συζήτησης για αυτό το θέμα παγκόσμια. Γιατί το συγκεκριμένο ερώτημα έχει ήδη προκαλέσει πάρα πολλές τοποθετήσεις, τόσο εντός όσο και εκτός μαρξιστικών κύκλων, και είναι σημαντικό να υπάρχει επίγνωση για τα πλαίσια, τα κίνητρα, τις αφετηρίες και τα συμπεράσματα της εκτός Ελλάδας συζήτησης. Τα κείμενα (περιλαμβανομένου του πρώτου, του Williams) θα συλλεχθούν σε ειδική ετικέτα με τον σχετικό τίτλο για εύκολη αναζήτηση.

Επειδή το θέμα του "ρωσικού ιμπεριαλισμού" δεν είναι πρωτόφαντο, αν και βέβαια η ανατροπή του σοσιαλισμού έφερε νέα δεδομένα στη ρωσική κοινωνία και οικονομία, θεώρησα καλό εισαγωγικά να παραθέσω αποσπάσματα από ένα κείμενο που γράφτηκε για τη Σοβιετική Ρωσία από το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Μεγάλης Βρετανίας (πρωτοπόρο της υιοθέτησης της θέσης περί "κρατικοκαπιταλιστικής ΕΣΣΔ"), στα 1948 (Μάιος), καθώς άρχιζε ο Ψυχρός Πόλεμος. Ο αναγνώστης θα βρει πολλά επιχειρήματα που επαναλαμβάνονται σήμερα ενάντια στη Ρωσία (την αναφορά σε εκλογές για προσάρτηση με το πιστόλι στον κρόταφο [βλ. κατηγορίες για Κριμαία], τις οιμωγές για την αρπαγή της Ουκρανίας, τις αναφορές στην καταπίεση των ανατολικοερυωπαϊκών χωρών για ίδιο όφελος, τη χρήση του Λένιν για να κατακεραυνωθεί ο "ρωσικός ιμπεριαλισμός" του ... Στάλιν).

Όλα τα υπόλοιπα κείμενα που θα δημοσιευτούν εδώ σε μετάφραση αφορούν την σύγχρονη περίοδο και δημοσιεύτηκαν από το 2008 ως τις μέρες μας.
LR
---
O Ρωσικός ιμπεριαλισμός
Μάης 1948

Αν, στα 1918, τα λόγια και τα έργα των Μπολσεβίκων στη Ρωσία συντάραξαν την φαντασία των εργατών παντού, το ίδιο έγινε και με την απότομη αλλαγή της εξωτερικής πολιτικής τους. Διακήρυτταν "όχι στις προσαρτήσεις, όχι στις αποζημιώσεις", καλούσαν όλους τους εργάτες να αρνηθούν τις επιθετικές πολιτικές των κυβερνήσεών τους, και απαιτούσαν το τέλος του πολέμου. [...] Αποκήρυξαν τον παλιό στόχο της Τσαρικής Ρωσίας να ελέγξει τα στενά των Δαρδανελίων και εγκατέλειψαν εθελοντικά τις Ρωσικές "σφαίρες συμφέροντος" στην Κίνα και την Περσία, που τις είχε εξασφαλίσει εκβιαστικά η Ρωσία από κυβερνήσεις που ήταν πολύ αδύναμες για να αντισταθούν. Διακήρυξαν το δικαίωμα στην "αυτοδιάθεση" και επέτρεψαν στους Φινλανδούς, τους Πολωνούς, τους Λετονούς και τους Λιθουανούς να γίνουν αυτόνομα κράτη. Αποκήρυξαν την προσάρτηση εδαφών και τις απαιτήσεις για αποζημιώσεις υπό την Συνθήκη των Βερσαλιών, και επιτέθηκαν με σθένο στην συνολική ιδέα των υπανάπτυκτων λαών που τυγχάνουν εκμετάλλευσης ως αποικίες και προτεκτοράτα από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Δίδαξαν τον διεθνισμό, αντιτέθηκαν στον μιλταρισμό, και ενθάρρυναν τους υποστηρικτές τους σε όλες τις χώρες να επιδιώξουν τη μείωση ή κατάργηση του στρατού, του ναυτικού και της αεροπορίας. 

Όλα αυτά τριάντα χρόνια πριν. Τώρα [1948], η Ρωσία βγαίνει στο προσκήνιο ως μια μεγάλη ιμπεριαλιστική δύναμη, οπλισμένη ως τα δόντια, με στόχο να ξεπεράσει την Αμερική σε παραγωγή ατομικών βομβών, δοξάζοντας τον εθνικισμό και τον μιλιταρισμό, και μπαίνοντας στην κούρσα των ανταγωνισμών με τον ίδιο στόχο, να λεηλατήσει, όπως και οι άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. 

Το πόσο πολύ απέχει η Σοβιετική Ρωσία από τις προτύτερες αντι-ιμπεριαλιστικές της διακηρύξεις του κόμματος των Μπολσεβίκων μπορεί να ιδωθεί αν συγκρίνουμε τις σημερινές της πράξεις και τη στάση της στις διεθνείς σχέσεις με τις απόψεις του Λένιν, στο έργο του "Ιμπεριαλισμός, το Ανώτατο Στάδιο του Καπιταλισμού, του 1916. Στο έργο αυτό, ο Λένιν καταδίκασε τον ιμπεριαλισμό όλων των δυνάμεων, αλλά εξαιτίας της ρωσικής λογοκρισίας έπρεπε να αποφύγει την αναφορά στη Ρωσία και να αναφέρει μόνο την Ιαπωνία. Γράφοντας ένα χρόνο αργότερα, στον πρόλογο του 1917, ο Λένιν το εξήγησε: "Αναγκάστηκα να δώσω ως παράδειγμα - την Ιαπωνία! Ο προσεκτικός αναγνώστης θα αντικαταστήσει εύκολα την Ιαπωνία με τη Ρωσία, και την Κορέα με την Φινλανδία, την Πολωνία την Ουκρανία, την Κχίβα, τη Μποχάρα, την Εσθονία και άλλες περιοχές όπου κατοικούν οι μη μεγαλορώσοι." [...] Τώρα, με μια ειρωνική στροφή των γεγονότων, η Βόρεια Κορέα τελεί υπό την κατοχή όχι των Κινέζων, από τους οποίους την πήρε η Ιαπωνία, αλλά των ρωσικών στρατευμάτων (ενώ οι Αμερικάνοι ελέγχουν τον Νότο). Τώρα, η Ρωσία έχει επίσης βάση σε Φινλανδικό έδαφος. Έχει προσαρτήσει το ένα τρίτο της Πολωνίας [...] και έχει ενσωματώσει την Ουκρανία ως Δημοκρατία της ΕΣΣΔ. Η Εστονία προσαρτήθηκε και αυτή -- η ψηφοφορία με την οποία επικυρώθηκε η προσάρτηση έγινε καθώς η περιοχή τελούσε υπό την κατοχή ρωσικών στρατευμάτων [...]

Η δήλωση του Λένιν ότι "ο πόλεμος του 1914-1918 ήταν ιμπεριαλιστικός (δηλ. προσαρτηστικός, επιθετικός, λεηλατικός) κι απ' τις δύο πλευρές" [...] μπορεί εξίσου καλά να εφαρμοστεί στον Β Παγκόσμιο, με τη Ρωσία να είναι μια από τις επιθετικές δυνάμεις, αυτή τη φορά με μεγαλύτερες επιτυχίες από ό,τι το Τσαρικό καθεστώς.  Μπορούν να αναφερθούν πολλά παραδείγματα που δείχνουν σε πόσες πολλές περιοχές εφαρμόζεται ο ρωσικός επεκτατισμός, με μεθόδους που θυμίζουν το Τσαρικό παρελθόν της Ρωσίας και τον Βρετανικό, Ιαπωνικό και Γερμανικό ιμπεριαλισμό στην άνθισή τους. .

Στο Συνέδριο της Γιάλτας το 1945, και ξανά τον Αύγουστο του 1946, η Ρωσική κυβέρνηση ανέστησε την παλιά Τσαρική απαίτηση για Τουρκική βάση από την οποία να ελέγχει τα στενά των Δαρδανελίων. Προηγήθηκε εκστρατεία του Ρωσικού Τύπου για προσάρτηση μεγάλων τμημάτων της Βόρειας Τουρκίας. [...]

Μια άλλη όψη του Ρωσικού ιμπεριαλισμού είναι η εγκατάσταση δουλικών κυβερνήσεων στις χώρες που αγγίζουν τα ρωσικά σύνορα στην Ανατολική Ευρώπη. Αυτή την πολιτική υπεράσπισε ο Στάλιν σε δηλώσεις του στην "Πράβδα" της Μόσχας που αναδημοσίευσε οManchester Guardian, στις 14 Μαρτίου 1946. Μιλώντας για τις ανατολικοευρωπαϊκές χώρες μέσα από τις οποίες είχε επιτεθεί στη Ρωσία η Γερμανία, ο Στάλιν είπε: "Είναι άξιο απορίας ότι η ΕΣΣΔ, στην προσπάθειά της να εξασφαλιστεί στο μέλλον, κάνει μια προσπάθεια να εξασφαλίσει στις χώρες αυτές κυβερνήσεις που να είναι πιστές στην Σοβιετική Ένωση; Πώς μπορεί κάποιος, εκτός αν είναι τρελός, να ερμηνεύει αυτά τα βήματα και τις φιλοδοξίες της Σοβιετικής Ένωσης ως επεκτατικές τάσεις του κράτους μας;"

Μπορεί το επιχείρημα να φαίνεται βάσιμο, αλλά είναι ακριβώς αυτό που χρησιμοποιεί κάθε επεκτατική αυτοκρατορία ως δικαιολογία "προστασίας των συνόρων της", όπως για παράδειγμα έκανε ο βρετανικός ιμπεριαλισμός στην Ινδία και την Αίγυπτο, η Ιαπωνία, και η ίδια η τσαρική Ρωσία. 

[...]

Τον Ιανουάριο του 1948, η κυβέρνηση των ΗΠΑ δημοσίευσε γερμανικά έγραφα που κατασχέθηκαν το 1945, τα οποία ισχυρίζονταν ότι ξεσκέπαζαν τη μυστική συμφωνία Ρωσίας και Γερμανίας, αφότου υπογράφτηκε από τις δύο κυβερνήσεις η συνθήκη του 1939 [Μολότωφ-Ρίμπεντροπ]. Σύμφωνα με την Daily Herald (22 Ιανουαρίου 1948), αυτές οι μυστικές συμφωνίες, "χώριζαν την Ανατολική Ευρώπη σε σφαίρες επιρροής, έδιναν τις Βαλτικές δημοκρατίες στη Ρωσία, και προέβλεπαν τη διχοτόμηση της Πολωνίας...καταγράφεται η ρωσική απαίτηση για ναυτικές και στρατιωτικές βάσεις στα Δαρδανέλλια ως μέρος του τεμαχισμού εδάφους." 

[...]

Τώρα, οι ρωσικές διαμαρτυρίες για τον ιμπεριαλισμό άλλων κυβερνήσεων ηχούν κούφιες διότι η ίδια η Ρωσική κυβέρνηση έχει γεμίσει το στομάχι της με λάφυρα. Αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει τα μυστικά έγγραφα που δημοσίευσαν οι ΗΠΑ γράφοντας έναν παράλληλο τόμο που έλεγε πως ξεσκέπαζε τις μυστικές συμφωνίες ανάμεσα στη Βρετανική και τη Γερμανική κυβέρνηση το 1939. "Αυτές οι συμφωνίες είχαν ως στόχο να εξασφαλίσουν μια πλατιά πολιτική συμφωνία με το Χίτλερ, περιλαμβανομένης της διαίρεσης των σφαιρών επιρροής ανά τον κόσμο. Η Γερμανία θα είχε την κυρίαρχη επιρροή στη Νοτιανατολική Ευρώπη" (Daily Worker, 16 Φεβρουαρίου 1948.)

Ανίκανοι να αποδείξουν με έργα ότι έχουν καθαρά χέρια, οι Μπολσεβίκοι αναγκάζονται να προσφύγουν στο κυνικό επιχείρημα --γιατί αυτό εμπλέκεται εδώ-- ότι δεν είναι χειρότεροι από τους άλλους πειρατές του ληστρικού καπιταλισμού. 

Και αυτή θα είναι η ετυμηγορία της ιστορίας για τη θλιβερή παρακμή από τις ιδεαλιστικές αρχές του 1918 στην νοσηρή πρακτική τριάντα χρόνια αργότερα. 

99 σχόλια:

  1. Σημείωση: Το άρθρο χρησιμοποιεί, τόσο στον τίτλο, όσο και στο περιεχόμενο, τη φράση "ρωσικός", και όχι "σοβιετικός" ιμπεριαλισμός. Προφανώς, αυτό είναι εσκεμμένο, ώστε να αντικατοπτρίζεται η θέση ότι η ΕΣΣΔ δεν διαφέρει σε τίποτε από την Τσαρική Ρωσία σε ό,τι αφορά τον "ιμπεριαλισμό" της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αντώνη, ίσως και να κάνω λάθος αλλά μήπως με το "ρωσικός" θέλουν να αποδώσουν και φυλετικά χαρακτηριστικά σύμφωνα με τη γνωστή ρατσιστική πρακτική των δυτικών απέναντι στην ανατολή?

      Decadent

      Διαγραφή
    2. Ναι, σίγουρα. Για τους δυτικούς, η "Ρωσία" είναι πάντα η ίδια -- τι Τσαρική, τι Μπολσεβίκικη, τι καπιταλιστική. Αιώνιος "άλλος."

      Θα το συζητήσουμε αυτό αργότερα από μια συγκεκριμένη οπτική που έχω υπόψει.

      Διαγραφή
  2. Νομίζω ότι αυτή η κατηγορία αναρτήσεων κινδυνεύει-ανεξαρτήτως προθέσεων για τις οποίες δεν αμφιβάλλω ότι είναι αγαθές-να αποτελέσει αφορμή για συζητήσεις όχι ουσίας αλλά για συζητήσεις του ποιός ετεροπροσδιορίζεται σε σχέση με τι. Για παράδειγμα μπορούμε να φέρουμε άρθρα όπως πχ το συγκεκριμένο του άρδην το έτος 2008 http://www.ardin.gr/?q=node/187 και να αρχίσουμε να υπογραμμίζουμε σειρές που μας μοιάζουν παρόμοιες με ερωτήματα και ανησυχίες που μπορεί να θέτω εγώ, να θέτεις εσύ, ή να θέτει κάποιος άλλος. Καλύτερα (κατά τη γνώμη μου πάντα-εσύ είσαι ο διαχειριστής, παρακαλώ μην το πάρεις ως προσπάθεια για πατρονάρισμα) να μένουμε στο δικό μας σκεπτικό και όχι να ψάχνουμε ποιός αρθρογράφος ή ομάδα (δεν αναφέρομαι ασφαλώς σε κόμματα ή στους θεωρητικούς) έγραψε το άλφα ή το βήτα. Το άρθρο πάντως του 1948 αναφέρεται στον ιμπεριαλισμό με όρους εξωτερικής πολιτικής και μόνο, επομένως δεν έχει καμιά σχέση-κατά τη γνώμη μου πάντα-με το λενινισμό. Τροτσκιστικές ομάδες χαρακτήριζαν την ΕΣΣΔ ιμπεριαλιστική για να προφέρουν εκδούλευση στον ιμπεριαλισμό των χωρών τους οπότε δε περιμένω τώρα να μην κάνουν το ίδιο για τη Ρωσία του σήμερα (προσαρμόζοντας τη φρασεολογία τους). Το άρθρο δε του Living Marxism δεν το βλέπω να ασχολείται τόσο με το σήμερα αλλά με το παρελθόν και τς έριδες μεταξύ ομάδων που ούτε καν τις έχω ακούσει. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί θα πρέπει όσοι δε χαρακτήριζαν την ΕΣΣΔ ιμπεριαλιστική, να βλέπουν σήμερα την καπιταλιστική Ρωσία ως κάτι διαφορετικό από αυτό που είναι (σύμφωνα με τα γνωστά κριτήρια του ιμπεριαλισμού κατά Λένιν) λες και δεν υπήρξε παλινόρθωση του καπιταλισμού εκεί. Η θέση του ΚΚΕ για τη Ρωσία του σήμερα δε νομίζω ότι μπορεί αναγνωστεί ως το ότι η Ρωσία είναι κάτι άλλο από ιμπεριαλιστική.

    ρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ας ανεβούν τα κείμενα, και ας δούμε στην πορεία αν κινδυνεύει η κατηγορία αναρτήσεων.

    Πάντως το "να υπάρχει επίγνωση για τα πλαίσια, τα κίνητρα, τις αφετηρίες και τα συμπεράσματα της εκτός Ελλάδας συζήτησης" δεν καταλαβαίνω γιατί αφορά "ετεροπροσδιορισμό." Μήπως είναι προτιμότερη η άγνοια;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πάντως, Αντώνη, εντυπωσιάζει η πρεμούρα αυτόκλητων «εκπροσώπων» της γραμμής του ΚΚΕ να σπεύσουν να καταδικάσουν οποιαδήποτε ανάρτηση που έστω και παρεξηγήσιμη, δίνει την ευκαιρία να γίνει συζήτηση για σημαντικά θέματα. Αυτό μπορεί να έχει να κάνει και με το επίπεδο και με την ψυχοσύνθεση (όταν πέφτει η λέξη «πατρονάρω», τότε πρέπει κανείς να μπαίνει σε σκέψεις για πολλά) αλλά και με την ιδέα που έχουν αυτοί οι «αναγνώστες» της γραμμής του ΚΚΕ για τον εαυτό τους. Ίσως να φταίει και η έλλειψη θεωρητικών αναλύσεων βάθους κι έκτασης για το συγκεκριμένο ζήτημα. Όπως και να έχουν τα πράγματα όμως φαίνεται πως η άγνοια τούς είναι προτιμότερη…

    Απροσάρμοστος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το να "καταδικαστεί" μια ανάρτηση η οποία φέρει απόψεις ΕΚ ΔΙΑΜΕΤΡΟΥ ΑΝΤΙΘΕΤΕΣ με αυτές του ιστολογίου είναι κάπως σουρεαλιστικό. Το ίδιο είναι και η χρήση του όρου "παρεξηγήσιμη" (από ποιον παρεξηγήσιμη και για ποιο λόγο; εγώ τα έγραψα τα άθρα που παρουσιάζονται;)

      Κατά τα άλλα, το επόμενο προβακατόρικο σχόλιο δεν θα έχει καλή μοίρα.

      Διαγραφή
    2. Δε θα κανω το δικηγορο κανενος. Μιλωντας παντα εκπροσωπωντας τον εαυτο μου δε νομιζω οτι "ως αυτοκλητος εκπροσωπος της γραμμης του ΚΚΕ" κατηγορησα καποια αναρτηση επειφη μπορει να ειχα ενστασεις. Χαιρομαι που ο Αντωνης καταλαβε το προβοκατορικο του σχολιου.

      Το κειμενο ειναι ενδιαφερον και επιφυλασομαι μεσα στη μερα να πω τη γνωμη μου.

      ratm

      Διαγραφή
    3. Δεν είμαι χτεσινός. Η συζήτηση αφορά ένα πάρα πολύ συγκεκριμένο θέμα και θα περιφρουρηθεί δεόντως από καλοθελητές.

      Διαγραφή
    4. Αντώνη, το σχόλιο μου δεν ήταν «προβοκατόρικο» και αν όχι τίποτα άλλο το παρεξήγησες γιατί δεν είχε εσένα στο στόχαστρο όπως λάθος, κατά τη γνώμη μου, νόμισες. Εντάξει, δε με πειράζει η αντίδρασή σου αφού πολλά έχουν δει και βλέπουν τα μάτια σου κι όχι μόνο στο μπλογκ σου. Το μόνο που ήθελα να πω για πολλούς και διάφορους που περιφέρουν με σχόλια σε όλα τα μήκη και τα πλάτη των μπλογκ αυτό που φαντάζονται ότι είναι γραμμή του ΚΚΕ και θυμούνται ότι δεν εκπροσωπούν κανένα άλλο εκτός από τον εαυτό τους μόνο άμα τους τσιγκλήσει κάποιος (αυτούς στόχευε το σχόλιο μου), το μόνο λοιπόν που ήθελα να πω για όλους αυτούς είναι ότι πραγματικά έχουν μεγάλη τύχη που δεν είναι οργανωμένα μέλη του ΚΚΕ ή της ΚΝΕ. Γιατί, αν ήταν, με αυτά που γράφουν θα τους είχαν προ πολλού διαγράψει από τις αντίστοιχες οργανώσεις. Ενώ τώρα παίζοντάς το φιλοΚΚΕ την βγάζουν συνέχεια λάδι γράφοντας ό,τι τους γουστάρει και πασάροντάς το για «θέση του ΚΚΕ». Τελοσπάντων, δε θέλω να δοθεί συνέχεια σε κάτι που έγραψα και δεν το κατάλαβαν, σταματάω εδώ για να μην ξεστρατίσει η κουβέντα και λυπάμαι πραγματικά που νόμισες ότι ήθελα να σε «προβοκάρω». Άμα θες δεν χρειάζεται να το δημοσιεύσεις αυτό το σχόλιο.

      Απροσάρμοστος

      Διαγραφή
    5. Κανείς μα κανείς εδώ δεν εκφράζει την θέση του κόμματος. Ο διάλογος λαμβάνει χώρα ανάμεσα σε υποστηρικτές του κόμματος πάνω σε μια πάρα πολύ συγκεκριμένη διάσταση μιας ευρύτερης ανάλυσης του κόμματος σε ένα θέμα. Και όλοι είναι ατομικά υπεύθυνοι για όσα λένε και υπεύθυνοι απέναντι στην υπεράσπιση του κόμματος που υποστηρίζουν.

      Διαγραφή
    6. Ο δε διάλογος γίνεται με αποκλειστικό γνώμονα το κομματικό συμφέρον και αυτό θα περιφρουρείται, ως έχω εγώ ατομική ευθύνη. Μπορεί να κάνω εγώ λάθος, άλλοι, ή όλοι. Αδιάφορο. Σημασία έχει μόνο να συμβάλλουμε και με τα λάθη μας ακόμα στην βελτίωση της θεωρητικής και πρακτικής πολιτικής δύναμης του κόμματος.

      Διαγραφή
  5. Όταν μιλάνε εδώ πέρα για μη ιμπεριαλιστική Ρωσία αναφέρονται ότι η Ρωσία στο σήμερα είναι μία πρωτοφανής εξαίρεση που δεν συμμετέχει καθόλου στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα ενώ είναι καπιταλιστική χώρα ή ότι δεν έχει υψηλή θέση σε αυτήν την πυραμίδα; Αυτό το ρωτάω γιατί οι ως τώρα αναρτήσεις μου έδωσαν την εντύπωση ότι μιλάνε για μία Ρωσία που δεν κατέχει υψηλή θέση και τώρα στην τελευταία σειρά κειμένων μου φαίνεται ότι μάλλον τελικά η Ρωσία και η Κίνα τείνουν να θεωρηθούν εξαίρεση ως πρώην σοσιαλιστικές χώρες. Ή μπορεί να μην καταλαβαίνω γενικά που το πάνε οι αναρτήσεις και ισχύει κάτι τελείως διαφορετικό;

    Ο.Χ.Ε.Π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πού το πάνε ΠΟΙΕΣ αναρτήσεις; Τις διάβασες; Δεν κατανόησες ότι άλλες επιχειρηματολογούν ότι η Ρωσία και η Κίνα είναι ιμπεριαλιστικές, και δυο ως τώρα κριτικάρουν αυτή την προσέγγιση; Παρουσιάζω σειρά τοποθετήσεων που έχουν όλες επιμέρους διαφορές μεταξύ τους αλλά συντάσσουν δύο στρατόπεδα. Αυτά που απαντούν θετικά και αυτά που απαντούν αρνητικά στο ερώτημα "είναι η Ρωσία ιμπεριαλιστική;"

      Τα επιχειρήματά τους τα βλέπουν όλοι.

      Συνεπώς, τι ακριβώς με ρωτάς;

      Διαγραφή
    2. Εσύ όταν θέτεις το ερώτημα για μη ιμπεριαλιστική Ρωσία αναφέρεσαι στο ότι η Ρωσία στο σήμερα είναι μία πρωτοφανής εξαίρεση που δεν συμμετέχει καθόλου στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα ενώ είναι καπιταλιστική χώρα ή ότι δεν έχει υψηλή θέση σε αυτήν την πυραμίδα;

      Ο.Χ.Ε.Π.

      Διαγραφή
    3. Πιθανώς να ζω σε παράλληλο σύμπαν, αλλά έχω την εντύπωση ότι εδώ και ένα μήνα έχω γράψει ατελείωτα σχόλια με τις απόψεις και τους προβληματισμούς μου. Μήπως να τα διάβαζες;

      Διαγραφή
    4. Επίσης, εγώ δεν έθεσα το ερώτημα "για μη ιμπεριαλιστική Ρωσία", όπως πολύ πονηρούλικα γράφεις. Πρόφτασαν άλλοι, κυρίως, τον Μάρτη που οδηγήθηκε στην κορύφωση η Ουκρανική κρίση και έθεσαν το ερώτημα για ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ Ρωσία. Τα αντεπιχειρήματα είναι αντεπιχειρήματα, γράφουν --όσοι γράφουν-- κριτικά για την κυρίαρχη θέση στη Δύση, που είναι ακριβώς ότι η Ρωσία είναι μια ιμπεριαλιστική χώρα (και άρα καλά να πάθει).

      Διαγραφή
    5. Με τον κίνδυνο να θεωρηθεί σπαμ: Εσύ όταν θέτεις το ερώτημα για μη ιμπεριαλιστική Ρωσία αναφέρεσαι στο ότι η Ρωσία στο σήμερα είναι μία πρωτοφανής εξαίρεση που δεν συμμετέχει καθόλου στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα ενώ είναι καπιταλιστική χώρα ή ότι δεν έχει υψηλή θέση σε αυτήν την πυραμίδα;

      Ο.Χ.Ε.Π.

      Διαγραφή
    6. Εγώ λέω ότι καθώς δεν υπήρχε τίποτε σαν την μετακομμουνιστική Ρωσία στον καιρό του Λένιν, οι κατηγορίες "ιμπεριαλιστική", "μισο-αποικία" και "εξαρτημένη" δεν μου φαίνεται να βοηθάνε σε πολλά πράγματα, αν και η πρώτη είναι εξαιρετικά χρήσιμη για τη νατοϊκή προπαγάνδα.

      Διαγραφή
    7. Και βρίσκομαι στη διαδικασία ψαξίματος για το γιατί η Ρωσία δεν μπορεί να είναι μια καπιταλιστική χώρα η οποία επουδενί δεν εντάσσεται στην πυραμίδα δυνάμεων του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού.

      Ξεκινώ δε από την βάση ότι διάολε, αυτές οι δυνάμεις δεν της φέρονται πολύ φιλικά. Και ξεκινάω έχοντας απορρίψει εκ των προτέρων θεωρίες "υπερ-ιμπεριαλισμού" και "υπερεθνικής ελίτ", πιστεύοντας στο ανεξάλειπτο των αντιθέσεων μέσα στο σημερινό παγκόσμιο σύστημα, και πετώντας στα σκουπίδια οτιδήποτε έχουν ισχυριστεί ποτέ για την ΕΣΣΔ οι Τροτσκιστές.

      Διαγραφή
    8. "και πετώντας στα σκουπίδια οτιδήποτε έχουν ισχυριστεί ποτέ για την ΕΣΣΔ οι Τροτσκιστές." = γιατί ακριβώς τα ίδια αναπαράγουν σήμερα ως "θεωρητικοποίηση" του "ρωσικού ιμπεριαλισμού".

      Διαγραφή
    9. Διαβασα το κειμενο του ΣΚΜΒ.
      Προφανωα στα ματια μου η γνωμη που εκφερει ειναι απολυτα συνυφασμενη με ενα κομμα απολογητη του ιμπεριαλισμου. Η αποψη του πηγαζει απο βαθυ αντισοβιετισμο που και τοτε αλλα και σημερα το ΚΚΕ τον πολεμησε ως μορφη του αντικομμουνισμου.
      Στο δια ταυτα η λογικη του κειμενου ευθυγραμμιζεται με την τροτσκιστικη αποψη περι κρατικου κσπιταλισμου της ΕΣΣΔ και με τον σοσιαλιμπεριαλισμο των μαοικων. Ειναι φανερη η επιχειρηση ταυτισης της ΕΣΣΔ με τις ΗΠΑ επειδη η ΕΣΣΔ ειναι πλεον ισχυρος αντιπαλος και τολμα να υπερασπιζεται τα δικια της αντι να την εξαναγκαζουν σε αναγκαστικους συμβιβασμους. Γενικα ηταν επιχειρηματολογια βασικη της σοσιαλδημοκρατιας οτι ο ιμπεριαλισμος μπορει να κανει οτι γουσταρει αλλα η ΕΣΣΔ πρεπει να κρινεται στη βαση της ηθικης ακομα και αν αυτη η σταση την οδηγουσε στην εξαφανιση. Βλεπε κριτικη για το συμφωνο μη επιθεσης Ριπεντροπ-Μολοτοφ. Ή ο ιμπεριαλισμος νομιμοποιουνταν να τσακιζει καθε λαο που σηκωνε κεφαλι αλλα ο σοσιαλισμος απαγορευοταν να υπερασπισει τον εαυτο του απο καθε λογης αντεπαναστατες (βλ. Τσεχοσλοβακια, Ουγγαρια κλπ).
      Βεβαια δε νομιζω οτι η παραπανω επιχειρηματολογια εχει σχεση με αυτο που και εγω δεχομαι οτι η σημερινη καπιταλιστικη Ρωσια ειναι στο σταδιο του μονοπωλιακου καπιταλισμου. Θεωρω οτι αν μεινουμε στο οτι η Ρωσια ειναι σε θεση αμυνας ή οτι επιχειρηται περικυκλωση της απο το ΝΑΤΟ και οχι το αντιστροφο, θα κανουμε το λαθος που κανει το ΣΚΜΒ(για την ακριβεια για το ΣΚΜΒ δεν ειναι λαθος αλλα σαφης αντιδραστικη πολιτικη θεση) να αναλυουμε δηλαδη τον ιμπεριαλισμο οχι με ορους μαρξιστικους στη βαση του που ειναι η οικονομια αλλα με ορους εξωτερικης πολιτικης , στρατιωτικης επιθετικοτητας κλπ που παραπεμπουν σε θεωριες για τον ιμπεριαλισμο προλενινιστικες. Μια φορα σε κουβεντα μου με εναν οπαδο του Πουλαντζα "πληροφορηθηκα" οτι η αρχαια Αθηνα και η αρχαια Ρωμη ηταν ιμπεριαλιστικα κρατη!
      Για να το κλεισω. Δε θεωρω οτι ταυτιζεται σε τιποτα κοινωνικοοικονομικα η ΕΣΣΔ με τη σημερινη Ρωσια. Ως εκτοτου δεν ταυτιζεται η αποψη ιμπεριαλιστικη ΕΣΣΔ με την αποψη ιμπεριαλιστικη Ρωσια σημερα.

      ratm

      Διαγραφή
    10. Δεν χρειάζεται συζήτηση για το γεγονός ότι η ανάλυση του Λένιν είναι ανάλυση με όρους οικονομίας, με όρους σχέσεων παραγωγής. Ούτε για το ότι ο στρατιωτικός παράγοντας είναι παράγωγο και όχι θεμέλιο στην ανάλυσή του. Συμφωνούμε και δεν θα μπορούσαμε παρά να συμφωνούμε, αφού έτσι είναι, αντικειμενικά. Δεν αλλάζει γιώτα στην ανάλυση του Λένιν από ΟΛΗ τη συζήτηση. Είναι αυτή που είναι.

      Αυτό όμως τι σημαίνει στην πράξη; Σημαίνει ότι δεν φτάνει να κοιτάζεις τον στρατιωτικό παράγοντα, ποιος φέρνεται επιθετικά, κλπ. Δεν σημαίνει ότι το αγνοείς και το γράφεις στα τέτοια σου. Άλλο το ένα και άλλο το άλλο.

      Ο Λένιν θα μου έλεγε: βλέπω τι λες, αλλά κοίτα τις σχέσεις παραγωγής. Εκεί θα δεις το θεμέλιο αυτού που εκφράζεται ή δεν εκφράζεται από την πολιτική. Δεν θα μου έλεγε: Μην κοιτάς τι συμβαίνει στο πολιτικο-στρατιωτικό επίπεδο, αυτά που σου λέω εγώ κοίτα

      Να ξεκινήσουμε λοιπόν απ' αυτά που βγάζουν μάτι (και βγάζουν μάτι πολλά), και από εκεί να πάμε πίσω στις σχέσεις παραγωγής, και βεβαίως, αυτό σημαίνει να δούμε και την ιστορική εξέλιξη αυτών των κοινωνιών, τη σημασία της αποικιοκρατίας για αυτές, τη σημασία της σοσιαλιστικής επανάστασης στα πλαίσια της αποτίναξης της αποικιοκρατίας, τη σύνδεση του σοσιαλισμού με την εθνική ανεξαρτησία, και βεβαίως, στην περίπτωση της Σοβιετικής Ρωσίας, την σημασία της κριτικής στον τσαρικό μιλιταρισμό και ιμπεριαλισμό, και το κατά πόσο η κοινωνία που αυτός εξέφραζε ξαναγεννήθηκε μετά το 1990. Όλα αυτά θέλουν μελέτη, πολυδιάστατη και συνθετική.

      Μέχρι να την κάνουμε, μήπως να αφήναμε τα περί 'ενδο-ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης', που είναι ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΛΛΟ ΠΡΑΜΑ απ' το να μιλάς για "ιμπεριαλιστική επέμβαση ΝΑΤΟ-ΕΕ σε ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟ με τη Ρωσία"; Γιατί στη δεύτερη διατύπωση δεν αποφαίνεσαι για το αν αυτός ο ανταγωνισμός είναι ανάμεσα σε ομοειδή πράγματα.

      Αν θες μια πρακτική εντελώς τοποθέτηση, αυτό προτείνω εγώ. Μελέτη σε βάθος γιατί υπάρχουν παγίδες, και μέχρι να ξεκαθαριστούν ας αποφεύγουμε κάποιες διατυπώσεις που τις παίρνουν άλλοι και πάνε στου διαόλου τη μάνα εδώ και κάτι δεκαετίες.

      Διαγραφή
    11. "Μέχρι να την κάνουμε, μήπως να αφήναμε τα περί 'ενδο-ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης', που είναι ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΛΛΟ ΠΡΑΜΑ απ' το να μιλάς για "ιμπεριαλιστική επέμβαση ΝΑΤΟ-ΕΕ σε ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟ με τη Ρωσία"; Γιατί στη δεύτερη διατύπωση δεν αποφαίνεσαι για το αν αυτός ο ανταγωνισμός είναι ανάμεσα σε ομοειδή πράγματα. "

      Βλ. ιστορικό παράδειγμα 1: Η Κίνα βρισκόταν σε εμπορικό ανταγωνισμό με την αποικιοκρατική Βρετανία ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΙΔΙΑ ΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ. Ειρήσθω εν παρόδω, η Βρετανία της γ...σε ό,τι είχε και δεν είχε χωρίς να έχει εισέλθει στο ιμπεριαλιστικό στάδιο. Μιλάμε ακόμα για φιλελεύθερο καπιταλισμό!

      Διαγραφή
    12. Τώρα καταλαβαίνω τι εννοείς, αν και συνεχίζω να έχω μία αυθόρμητη επιφύλαξη σχετικά με την συμπλήρωση των σχημάτων του Λένιν με νέες έννοιες. Η πιθανότητα όμως ότι μιλάμε για κάτι καινούργιο θεωρητικά μετά την αντεπανάσταση σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αποκλειστεί. Δύο παρατηρήσεις που θεωρώ ότι μπορώ ότι μπορώ να βοηθήσω: 1) η εποχή της λεγόμενης παλινόρθωσης της Βουρβόνων στην Γαλλία μετά το 1815 έχει κάποια κοινά χαρακτηριστικά με την τωρινή Ρωσία και αξίζει να ασχοληθεί κάποιος από μ-λ σκοπιά με το θέμα και όχι στην λογική ότι η μετάβαση από την φεουδαρχία στο καπιταλισμό είναι κανένα εγχειρίδιο, αλλά στην λογική ότι είναι το πιο ζωντανό παράδειγμα μιας άλλης αντεπανάστασης που μπορεί να χρησιμοποιηθεί, 2) Στο θέμα ΕΣΣΔ- καπιταλιστική Ρωσία ας μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για χώρες με διαφορετικό σύστημα, άρα διαφορετική αφετηρία.

      Ο.Χ.Ε.Π.

      Διαγραφή
    13. Α, και χωρίς να είναι σοσιαλιστική, βέβαια...Αυτοκράτορα είχε τότε η Κίνα. Φεουδαρχική κοινωνία με ένα εμπορικό κομμάτι.

      Διαγραφή
    14. Θα μου πείτε βέβαια, διάολε, ο κόσμος άλλαξε ανεπιστρεπτί μετά το 1914! Τι αυτοκρατορική Κίνα μας τσαμπουνάς;

      Δίκαιο θα έχετε. Αλλά ο κόσμος άλλαξε ανεπιστρεπτί, έτσι λέω εγώ, και μετά το 1917. Εγώ δεν θεωρώ ότι ξαναεπέστρεψε ποτέ στο 1914. Ούτε το 1941, ούτε σήμερα.

      Διαγραφή
    15. Και αυτό είναι ένα παράγωγο αλλά σημαντικό ζήτημα της φιλοσοφίας της ιστορίας. Η "ιμπεριαλιστική Ρωσία", μεταξύ άλλων σημαίνει είτε α) δεν υπήρξε ποτέ αληθινός σοσιαλισμός στην ΕΣΣΔ (Τρότσκι) είτε β) υπήρξε, αλλά έσβησε χωρίς ίχνος και η Παλινόρθωση έβαλε τη Ρωσία σε σημείο που ο σοσιαλισμός ήταν απλώς προετοιμασία για τον ιμπεριαλιστικό καπιταλισμό, που τσουπ, σε είκοσι χρονάκια ωρίμασε πλήρως.

      Εγώ δεν αγοράζω ούτε το ένα ούτε το άλλο. Πείτε το και διαίσθηση.

      Διαγραφή
    16. Παράδειγμα κοινό μεταξύ τότε Γαλλίας και τωρινής Ρωσίας δεν είναι μόνο η παλινόρθωση του πρότερου συστήματος σε μία επαναστατημένη χώρα, αλλά και η ύπαρξη ενός μεγάλου συνασπισμού στυλ ΝΑΤΟ (Ιερή Συμμαχία). Μην ξεχνάμε ότι εκείνη την εποχή δυνάμεις σαν το Ηνωμένο Βασίλειο εμπλέκονταν σε μία σειρά από μικρά Βασίλεια (Βέλγιο, Αννόβερο) στα σύνορα της χώρας

      Ο.Χ.Ε.Π.

      Διαγραφή
    17. Αν διάβαζες προσεκτικά ο,τι ανέβασα θα έβλεπες ότι τα περί Βοναπαρτισμού τα λένε ήδη οι απολογητές των ΗΠΑ Τροτσκιστές (σε αντιπαράθεση με τους μη απολογητές των ΗΠΑ Τροτσκιστές το σχήμα).

      Διαγραφή
    18. Ε βουαλά:

      "II. Ρωσία: Η φύση του μονοπωλιακού της κεφαλαίου και το στάτους της ως μεγάλης ιμπεριαλιστικής δύναμης.
      Μονοπωλιοποίηση
      Κρατικός καπιταλισμός
      Η κατάρρευση του 1990 και η πουτινική λύση ενός Βοναπαρτικού-Παλινορθωτικού καθεστώτος
      Η άνοδος της Ρωσίας ως οικονομικής δύναμης
      Η εξαγωγή κεφαλαίων των ρωσικών μονοπωλίων
      Η Ρωσία ως μεγάλη πολιτική και στρατιωτική δύναμη"
      http://leninreloaded.blogspot.com/2014/08/michael-probsting-i.html

      Διαγραφή
    19. Δεν συγκρίνω την σημερινή Ρωσία, ούτε την ΕΣΣΔ με τον Βοναπάρτη. Το αντίθετο λέω, ότι η τωρινή Ρωσία μοιάζει πιο πολύ στο καθεστώς που επήλθε μετά τον Βοναπάρτη.

      Ο.Χ.Ε.Π.

      Διαγραφή
    20. Στην περίπτωση αυτή, σου λείπει ο Βοναπάρτης. Εκτός κι αν αποφάσισες να χρίσεις τον Γέλτσιν Βοναπάρτη, πράγμα αρκετά διασκεδαστικό, πρέπει να παραδεχτώ.

      Διαγραφή
    21. Ξαναρίξε, προτείνω, μια ματιά στο κεντρικό επιχείρημα του Living Marxism. Έχω την υποψία ότι περιέχει μεγάλο βαθμό πλήρως αντεστραμμένης αλήθειας για τη Ρωσία και την Κίνα.

      Διαγραφή
    22. Τι λέει ο εν λόγω μάστορας; Λέει ότι η Ρωσία και η Κίνα ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ, επειδή ως σοσιαλιστικές, ΚΑΤΕΚΤΗΣΑΝ ΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ, από το δυτικό μπλοκ.

      Και τι το κάνει μετά αυτό;

      Το μετατρέπει σε επιχείρημα για το γιατί είναι ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ.

      Εγώ ρωτάω, αντιστρόφως, γιατί δεν είναι αυτό ένα πολύ καλό επιχείρημα για το ακριβώς αντίθετο;

      Διαγραφή
    23. Επειδή ρώτησες για την πυραμίδα το λέω. Δύο ειδών κράτη εντάχθηκαν σ' αυτή: οι παλιές, εδραιωμένες αποικιοκρατικές και πλέον ιμπεριαλιστικές δυνάμεις (Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία και το κακό συναπάντημα), και οι "περιφέρειες" που εντάχθηκαν στο δυτικό μπλοκ στον Ψυχρό Πόλεμο οικιοθελώς ή με το στανιό και με διακαές αίτημα της αστικής τους τάξης (ω Ελλάδα σ' αγαπώ).

      Οι Ρούσκι πότε εισήλθαν στην πυραμίδα; Από τη στιγμή που διανοήθηκαν να δημιουργήσουν μια παράλληλη σ' αυτή δομή (ευρασιατική ένωση;)

      Διαγραφή
    24. Μπα ο Γέλτσιν θυμίζει πιο πολύ Σαρλ Μωρίς Ταλλεϋράν. Όσο για τον Βοναπάρτη θα έλεγα παρότι δεν αντιστοιχεί σε κάποιο συγκεκριμένο άτομο θυμίζει επί της ουσίας το άνοιγμα στην αγορά μετά το 56' και το κυνήγι των εξοπλισμών, καθότι η Γαλλία επί εποχής του φεουδαρχική δεν την λες, αλλά ούτε και τελείως πιστή στο μήνυμα της επανάστασης.

      Ο.Χ.Ε.Π.

      Διαγραφή
    25. Επίσης ο ΟΗΕ τις τελευταίες δυο δεκαετίες έχει μεταλλαχθεί σε μεγάλο βαθμό (να μία πιθανότητα για το πώς μπήκαν οι Ρούσκι στην πυραμίδα)

      Ο.Χ.Ε.Π.

      Διαγραφή
    26. Το θέμα δεν είναι και τόσο ποιο πρόσωπο αντιστοιχεί σε ποιο, αλλά να εξεταστεί ποιες κοινωνικές και οικονομικές αλλαγές έγιναν την συγκεκριμένη εποχή που αναφέρω.

      Ο.Χ.Ε.Π.

      Διαγραφή
  6. Ειναι πάντως ενδιαφέρον, ότι ο διαχωρισμός των δυο στρατοπέδων είναι σχετικά οριζόντιος. Δηλ. υπάρχουν και τροτσκιστικά κόμματα που δεν υιοθετούν την θέση για ιμπεριαλιστική Ρωσία, μάλλον όμως είναι λίγα. Από την άλλη στο χώρο των δικών μας φιλοσοβιετικών ΚΚ, η θέση του ΚΚΕ, για αυτό το ζήτημα, είναι μειοψηφική και υφίσταται κριτική.

    "Αλλά ο κόσμος άλλαξε ανεπιστρεπτί, έτσι λέω εγώ, και μετά το 1917"
    Πράγματι, η διάλυση των αποικιοκρατικών αυτοκρατοριών και η αυτόνομη είσοδος στην ιστορία των εθνών της Ασίας, της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής, είναι η μόνη ΜΗ ΑΝΤΙΣΤΡΕΨΙΜΗ εξέλιξη, που προήλθε από το ωστικό επαναστατικό κύμα του 1917.
    Οι άλλες δύο, η επικράτηση του σοσιαλισμού σε μια σειρά χώρες, έχει σχεδόν πλήρως αντιστραφεί και η συντριβή του φασισμού στην Δύση, δεν είναι σε καμμία περίπτωση οριστική.

    "...η Ρωσία δεν μπορεί να είναι μια καπιταλιστική χώρα η οποία επουδενί δεν εντάσσεται στην πυραμίδα δυνάμεων του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού. "

    Δεν εντάσσεται γιατί δεν την αφήνουν να ενταχθεί με τους όρους που θέλει, το ίδιο ισχύει και για την Κίνα. Δεν μπορούν να δεχθούν τους όρους που θέτουν οι Δυτικοί, γιατί είναι προκλητικά σε βάρος τους. Η Ρωσία έχει κάνει υποχωρήσεις για να τα βρεί με την ΕΕ, (δεν θέλει να βρεθεί σε αποκλειστική εξάρτηση από την Κίνα), δέχτηκε οι χώρες της πρώην ΕΣΣΔ, να υπογράψουν συμφωνίες συνεργασίας με την ΕΕ, αλλά ταυτόχρονα να συνεχίσουν να συνεργάζονται και με την Ρωσία, αλλά οι άλλοι ήταν ανένδοτοι, ήθελαν αποκλειστικότητα. Αλλά αν οι ιμπεριαλιστές λειτουργούσαν με βάση "δίκαιους" κανόνες, δεν θα ήταν ουτοπία ο "υπεριμπεριαλισμός".
    Απ' ότι φαίνεται, Κίνα και λοιποί, πάνε για δική τους, ανεξάρτητη δομή, με ασιατική τράπεζα, ασιατικό ΔΝΤ, κ.λ.π., ενώ οι άλλοι με TTIP & TPP, πάνε για μεγάλη ολοκλήρωση.
    Ένα τελευταίο ερώτημα, από που προκύπτει ότι αν και οι BRICS, θεωρηθούν ιμπεριαλιστικές χώρες, (διαφορετικού σίγουρα βαθμού, από ΗΠΑ,ΕΕ), πρέπει υποχρεωτικά να επιδιώκουμε ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ την ήττα και των δύο μπλοκ? Η φωτογραφία που συνοδεύει την ανάρτηση, άλλα μας υπενθυμίζει.

    ημιάγριος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Πράγματι, η διάλυση των αποικιοκρατικών αυτοκρατοριών και η αυτόνομη είσοδος στην ιστορία των εθνών της Ασίας, της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής, είναι η μόνη ΜΗ ΑΝΤΙΣΤΡΕΨΙΜΗ εξέλιξη, που προήλθε από το ωστικό επαναστατικό κύμα του 1917.
      Οι άλλες δύο, η επικράτηση του σοσιαλισμού σε μια σειρά χώρες, έχει σχεδόν πλήρως αντιστραφεί και η συντριβή του φασισμού στην Δύση, δεν είναι σε καμμία περίπτωση οριστική."

      Αξια διερεύνησης για τις επιπλοκές που παρουσιάζει υπόθεση. Γιατί "επιπλοκές"; Γιατί για την Ρωσία και την Κίνα (και για το Βιετνάμ, και για την Κούβα) σοσιαλισμός=απελευθέρωση από το αποικιακό ή μισοαποικιακό στάτους, αληθινή αυτοδιάθεση. Τα δύο σφιχτοδένονται στην περίοδο 1917 1968, αλλά φυσικά εντελώς εκτός Δύσης. Στη Δύση επικρατεί η ακατάσχετη θεωρητικολογία και ομφαλοσκόπηση αλλά επί της ουσίας δεν κουνιέται φύλλο. Η Pax Americana καλά κρατεί. Υπάρχει μόνο η φάρσα του 1968 για να θεωρούν οι δυτικοί ότι έκαναν και αυτοί επανάσταση. Κατά τα άλλα, ΜΟΝΟ απόπειρες αντεπαναστάσεων σε Τσεχοσλοβακία, Ουγγαρία και Ανατολ. Γερμανία.

      Διαγραφή
    2. Όπως και να χει, ναι, εδώ κάτι θέλει σκέψη και βάσανο.

      Διαγραφή
    3. "Δεν εντάσσεται γιατί δεν την αφήνουν να ενταχθεί με τους όρους που θέλει, το ίδιο ισχύει και για την Κίνα. Δεν μπορούν να δεχθούν τους όρους που θέτουν οι Δυτικοί, γιατί είναι προκλητικά σε βάρος τους. Η Ρωσία έχει κάνει υποχωρήσεις για να τα βρεί με την ΕΕ, (δεν θέλει να βρεθεί σε αποκλειστική εξάρτηση από την Κίνα), δέχτηκε οι χώρες της πρώην ΕΣΣΔ, να υπογράψουν συμφωνίες συνεργασίας με την ΕΕ, αλλά ταυτόχρονα να συνεχίσουν να συνεργάζονται και με την Ρωσία, αλλά οι άλλοι ήταν ανένδοτοι, ήθελαν αποκλειστικότητα. Αλλά αν οι ιμπεριαλιστές λειτουργούσαν με βάση "δίκαιους" κανόνες, δεν θα ήταν ουτοπία ο "υπεριμπεριαλισμός"."

      Νομίζω ότι παίζει σημαντικό ρόλο αυτό που παρατηρείς. Δεν ξέρω αν είναι το μόνο που παίζει ρόλο, αλλά παίζει ρόλο.

      Διαγραφή
    4. "Ένα τελευταίο ερώτημα, από που προκύπτει ότι αν και οι BRICS, θεωρηθούν ιμπεριαλιστικές χώρες, (διαφορετικού σίγουρα βαθμού, από ΗΠΑ,ΕΕ), πρέπει υποχρεωτικά να επιδιώκουμε ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ την ήττα και των δύο μπλοκ? "

      Απλό είναι. Αν θεωρήσεις και τις δύο ιμπεριαλιστικές δυνάμεις/πόλους, τότε ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ γιατί δεν επιδιώκεις ταυτόχρονα την ήττα και των δύο. Οι Τρότσκες απολογητές των ΗΠΑ είναι ξεκάθαροι στο θέμα, τα λένε χύμα:

      "Με τη ραγδαία άνοδο του ενδο-ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού ανάμεσα στα μπλοκ των οποίων ηγούνται οι ΗΠΑ και η Κίνα, το ερώτημα γίνεται επείγον διότι αφορά μια πολιτική ήττας και για τις δύο πλευρές αν είναι ιμπεριαλιστικές ή την υπεράσπιση της Ρωσίας και/ή της Κίνας, αν δεν είναι."
      http://leninreloaded.blogspot.com/2014/08/i.html#more

      Αν εμείς λοιπόν θεωρούμε ότι βγαίνει κάποια ΑΛΛΗ συνεπαγωγή, τότε πρέπει να το θεμελιώσουμε θεωρητικά ΓΙΑΤΙ βγαίνει άλλη συνεπαγωγή. Προσωπικά, δεν έχω ιδέα πώς γίνεται αυτό, αν έχει άλλος ας το πει.

      Διαγραφή
    5. Δεν καταλαβαίνω όμως γιατί ακόμα κι αν θεωρήσουμε ότι οι Ρωσία-Κίνα κλπ είναι ένα ιμπεριαλιστικό μπλογκ αυτό μας αποτρέπει από το να συμμαχήσουμε μαζί του απέναντι στο "δυτικό" μπλόγκ, αφού μάλιστα η συνύφανση των "ντόπιων" κεφαλαίων είναι (κυρίως) με το "δυτικό" μπλόγκ, άρα δεν θα υπάρχει (άμεσα) πρόβλημα επιρροής τους σε μια πιθανή σοσιαλιστική εξουσία. Υπάρχει ένα είδος αξιακής φόρτισης του ορου ιμπεριαλισμός που αντανακλά όμως τον σοβαρό φόβο μην εμπλακεί μια εργατική εξουσία στα δίχτυα των ενδοαστικών αντιθέσεων. Ο φόβος είναι νομίζω υπερβολικός όσον αφορά τον πραγματικό κίνδυνο "αλλοτρίωσης" του κινήματος, αφού η πραγματική "αλλοτρίωση" σε πρακτικό και ιδεολογικόμ επίπεδο απορρέει απο τους "τώρα" αφέντες (έλληνες και άλλους "δυτικούς"). Νομίζω πως η συζήτηση θα ανοίξει στ'αλήθεια όταν τεθεί το ενδεχόμενο, απλά πολύ απλά πάρα πολύ απλά, μιας (ελεγχόμενης) συμμαχίας με το άλλο αστικό στρατόπεδο. Πιθανόν αυτό που φοβίζει είναι πως σε αυτή την συμμαχία (άν υπάρξει) θα προβούν ήδη (σε ένα πιθανό σενάριο που μαζί με το άλλο που ανέφερα) μερίδες της αστικής τάξης εδώ. Είναι αυτό επικίνδυνο (για μάς); ποιές είναι αυτές οι μερίδες; υπάρχουν; Πάντως για όποιον έχει μάτια και αυτιά να ακούσει το "βαθύ" αστικό κράτος και τους ιδεολογικούς του μηχανισμούς θα δεί πως ορθώνεται σιγά σιγά αλλά σταθερά ένας τρομοκρατικός και σκληρός αντι-ρωσσικός Λόγος, ο οποίος μάλιστα αποκαλύπτει οτι μέσα στο αστικό κράτος και τους μεγαλοαστικούς κύκλους αυτά τα ενδεχόμενα τους έχουν κάνει να παρανοήσουν, με λίγα λόγια φρικάρουν οι άνθρωποι και έχουν αμολύσει όλα τα μαντρόσκυλα να δημιουργούν σιγά σιγά κατάσταση, πράγμα δύσκολο κομμάτι γιατί ο αστικός και λαϊκίστικος (όντως) φιλορωσισμός κάνει πλέον θραύση, έχει φοβερή πέραση στα λαϊκά στρώματα, όλων των κατευθύνσεων σε πολιτικο-ιδεολογικό επίπεδο. Βέβαια όπως σκέφτονται οι μεγαλοαστοί έτσι (κακώς τώρα) αντι-σκέφτονται οι "λαϊκοί¨" μέσα σε ένα μυθολογικό, μικροαστικό και αντιδραστικό όντως πλαίσιο, αλλά όντως κάτι σέρνεται. Το κκε, καλώς καιροφυλακτεί και επιφυλάσσεται, είναι κόμμα-εμπειρία, και θέλει να προφυλάξει τα μέλη του, τους φίλους του και ευρύτερα τον λαό να μην πέσουν σε καμμιά λούμπα. Δεν έχω πρόβλημα με αυτή τη στάση, το θέμα είναι πως κάποια στιγμή τα πράγματα θα τρέχουν πολύ και τότε οι γραμμές θα είναι δύσκολο πράγμα.


      Κινητή εικόνα

      Διαγραφή
    6. Θεωρητικά δεν ξέρω, αλλά από την ιστορική εμπειρία, στον 2ο παγκόσμιο πόλεμο, δεν έκανε η ΣΕ (και τα ΚΚ στην Ευρώπη), μια τακτική συμμαχία με τον Αγγλοσαξωνικό ιμπεριαλισμό, ενάντια στον Άξονα? Ήταν προδοσία της επανάστασης?
      Έχουν γίνει κριτικές για τους όρους της συμμαχίας κ.λ.π. αλλά όχι ότι δεν έπρεπε να γίνει καμμία συμμαχία, από θέση αρχής.

      ημιάγριος

      Διαγραφή
    7. "Δεν καταλαβαίνω όμως γιατί ακόμα κι αν θεωρήσουμε ότι οι Ρωσία-Κίνα κλπ είναι ένα ιμπεριαλιστικό μπλογκ αυτό μας αποτρέπει από το να συμμαχήσουμε μαζί του απέναντι στο "δυτικό" μπλόγκ, αφού μάλιστα η συνύφανση των "ντόπιων" κεφαλαίων είναι (κυρίως) με το "δυτικό" μπλόγκ, άρα δεν θα υπάρχει (άμεσα) πρόβλημα επιρροής τους σε μια πιθανή σοσιαλιστική εξουσία."

      Επειδή Λενινισμός χωρίς αρχές, Λενινισμός ως καθαρός κυνικός πρακτικισμός, δεν νοείται (είναι απλός οπορτουνισμός) και δεν μπορεί να έχει αντίκτυπο λαϊκό. Η λενινιστική πολιτική βασίζεται σε αρχές, και οι αρχές απορρέουν από τη θεωρητική ανάλυση και αξιολόγηση.

      Διαγραφή
    8. "ο αστικός και λαϊκίστικος (όντως) φιλορωσισμός κάνει πλέον θραύση, έχει φοβερή πέραση στα λαϊκά στρώματα"

      Είναι ένα από τα πράματα που ψυλλιάζομαι πως συμβαίνει, και είναι και λογικό. Ο κόσμος ταυτίζεται με την εικόνα ενός έθνους που λέει "όχι" στους εδραιωμένους ισχυρούς -- και αυτό δεν είναι κακό αν μπορείς να το δουλέψεις ιδεολογικά. Αυτό που είναι χείριστο είναι να πρυτανεύει η λογική "δεν υπάρχει διέξοδος πουθενά." Εκεί πάνω δεν πρόκειται να κάνουμε ούτε βήμα επί της ουσίας, αυτό πρέπει να το γνωρίζουμε.

      Διαγραφή
    9. Τα δύσκολα είναι η ειδικότητα των κομμουνιστών, νομίζω. Οπότε ας δουλέψουν οι μηχανές στο φούλ, με το ψύχραιμο μάτι να επιβλέπει το φουλάρισμα..

      Κινητή εικόνα

      Διαγραφή
    10. Για μένα, το ένα πράγμα που πρέπει να γίνει τελείως σαφές προς τα έξω είναι ότι ΑΛΛΟ ΠΡΑΜΑ είναι η εξωτερική πολιτική ενός δυνητικά σοσιαλιστικού κράτους (εκεί χωράνε κάθε είδους συμβιβασμοί ανάγκης στις συμμαχίες) και ΑΛΛΟ η εσωετερική πολιτική ενός επαναστατικού κόμματος.

      Μην τυχόν και θεωρήσει κανείς ότι πρέπει να εκχωρηθεί η αυτόνομη κομμουνιστική δράση στην Ελλάδα και διεθνώς! Δεν υπάρχει τρόπος να φτάσεις στην ανατροπή χωρίς αυτό. Αλλά εδώ αρχίζουν και πυκνώνουν τα σύννεφα του πολέμου για τα καλά. Από τη στάση μας απέναντι στα ζητήματα που θα μας έρχονται στο κεφάλι λόγω ιμπεριαλιστικής δράσης θα εξαρτηθούν πολλά. Αυτό είναι βέβαιο!

      Διαγραφή
    11. Αυτό ακριβώς εννοώ και θέλω και γω, ίσως με μια δόση "ρεαλισμού" παραπάνω (στα όρια του πρακτικισμού όπως είπες) από ότι σε έναν κομμουνιστικό Λόγο.


      Κινητή εικόνα

      Διαγραφή
    12. Αντώνη, λες:
      "Στη Δύση επικρατεί η ακατάσχετη θεωρητικολογία και ομφαλοσκόπηση αλλά επί της ουσίας δεν κουνιέται φύλλο. Η Pax Americana καλά κρατεί. Υπάρχει μόνο η φάρσα του 1968 για να θεωρούν οι δυτικοί ότι έκαναν και αυτοί επανάσταση. Κατά τα άλλα, ΜΟΝΟ απόπειρες αντεπαναστάσεων σε Τσεχοσλοβακία, Ουγγαρία και Ανατολ. Γερμανία."

      Οι απλουστεύσεις μπορεί να βοηθούν την στήριξη ενός θεωρητικού σχήματος, αλλά μην λέμε και ό,τι θέλουμε. Επειδή αναφέρεσαι σε όλη την περίοδο από το 1917 και μετά, εγώ δεν θεωρώ ότι μπορούμε να διαγράφουμε όλον τον αγώνα της εργατικής τάξης και των κομμουνιστών στις ευρωπαϊκές χώρες με το έτσι θέλω. Σήμερα μπορεί να τα ξεχνάμε, αλλά το εργατικό κίνημα στην Ευρώπη δεν είναι ότι απλά "βολεύτηκε" και "δεν κουνήθηκε φύλλο": όλη η μεσοπολεμική περίοδος είναι βουτηγμένη στο αίμα εργατών. Το εργατικό κίνημα της Γερμανίας ήταν το μεγαλύτερο της Ευρώπης. Δεν έφυγε έτσι, αλλά με αίμα, εξαναγκασμό, φασισμό και φυσικά (σοσιαλδημοκρατική) ενσωμάτωση. Το KPD παραμένει ακόμα απαγορευμένο από το 1956.

      Δεν θέλω σε καμία περίπτωση να αμφισβητήσω ότι η σοσιαλιστική επανάσταση δεν πέτυχε και επειδή συμβάδισε με την εθνική αυτοδιάθεση σε μια σειρά από χώρες (κάτι βέβαια που για την Οκτωβριανή Επανάσταση αφορά λιγότερο τους Ρώσους και περισσότερο τις άλλες εθνότητες της τσαρικής αυτοκρατορίας). Ούτε να φυσικά να υποβαθμίσω την αξία αυτού του γεγονότος. Δεν θεωρώ όμως σκόπιμο να υποκύπτουμε σε (ας μου επιτραπεί ο όρος) "τριτοκοσμικούς ρομαντισμούς", που παραπέμπουν σε κάτι μαοϊκά θεωρητικά εκτρώματα του στυλ "θεωρία των τριών κόσμων". Αν οι λαοί αυτοί απελευθερώθηκαν αποτελεσματικά (και το τονίζω αυτό) συνέβη επειδή (και όταν) πάλεψαν κάτω από δικές τους σημαίες. Αυτά να τονίζουμε και όχι τα αστικά ιδεολογήματα ενσωμάτωσης.

      Από εκεί και πέρα, επαναλαμβάνω: έχει κυλήσει πολύ νερό στ' αυλάκι. Ειδάλλως να δεχθούμε ότι και στην Ελλάδα μπορεί κανείς να κάνει ταξική πολιτική με "εθνικοαπελευθερωτικά" συνθήματα εκμεταλλευόμενος την "εθνική αντίσταση"...

      Για τον εγχώριο "φιλορωσισμό", που αναφέρθηκε, δεν θέλω να σχολιάσω καν σοβαρά. Είναι τόσο γαμάτος και χρήσιμος για το κίνημα, όσο το "για όλα φταίει η Μέρκελ".

      Διαγραφή
    13. Το να 'σαι "ξένος στον τόπο σου" είναι εξάλλου γνώρισμα κάθε εργατικής τάξης υπό αστική εξουσία και το νιώθεις κυρίως όταν σφίγγουν τα πράγματα.

      Το ότι οι κομμουνιστές αντιμετωπίζονται από την υπόλοιποι κοινωνία ως "εξωγήινοι" (όταν δεν θεωρούνταν και κυριολεκτικά "ξένοι") δεν είναι τυχαίο.

      Και κάτι άλλο ως απορία: πέρα από συγκεκριμένα "εθνικά ζητήματα" ορισμένων χωρών (π.χ. Κούρδοι στην Τουρκία, Παλαιστίνιοι στο Ισραήλ), που επιβιώνουν, το ότι πλέον το μοντέλο του "έθνους-κράτους" κυριαρχεί απόλυτα παγκοσμίως, μήπως πρέπει να μας προβληματίσει, όταν προσπαθούμε να επαναφέρουμε "εθνικά ζητήματα" σήμερα εκεί που (πλέον) δεν υπάρχουν;

      Διαγραφή
    14. Η Ευρώπη θρέφεται από τα κόκκαλα 30 εκατομμυρίων εργατών της ΕΣΣΔ και μερικών χιλιάδων Ελασιτών και στρατιωτών του ΔΣΕ, και από τους μαχητές του Ισπανικού εμφυλίου. Αυτό είναι πάρα πολύ αίμα, και προέρχεται από την πίστη σε κάτι άλλο απ' την Ευρώπη.

      Σήμερα, κάποιες λίγες χιλιάδες εργατών στην Ανατολική Ουκρανία συνεχίζουν να καρπίζουν το χώμα της Ευρώπης με το αίμα τους, αντιστεκόμενοι στη θανατοσυμμορία της Δύσης.

      Από τότε που ο έξοχος κύριος Καρλ Κάουτσκι έδειξε τι θα πει "δυτικός μαρξισμός" γυρνώντας να βγάλει τα μάτια των Μπολσεβίκων στο όνομα του πολιτισμένου σοσιαλισμού της Γερμανίας, δεν οφείλεται ίχνος εμπιστοσύνης σε οποιονδήποτε δεν αναμετριέται με ένα προβληματάκι που λέγεται "ανατολή και δύση".

      Διαγραφή
    15. Φυσικά και "από την πίστη σε κάτι άλλο απ' την Ευρώπη" ήταν, τι νόημα έχει αυτό που λες;

      Ο Κάουτσκι δεν είναι το εργατικό, κομμουνιστικό κίνημα ούτε της Γερμανίας, ούτε της Ευρώπης, ούτε της Δύσης.

      Το "προβληματάκι" είναι ένα κατασκεύασμα της δύσης υπό δύο έννοιες: το δημιούργησε μέσα από την αποικιοκρατία, τον ιμπεριαλισμό τον φασισμό και το δημιούργησε ως ιδεολόγημα, το οποίο πέρασε και στον "μαρξισμό" σε πολλές εκδοχές.

      Ε, λοιπόν, αν εσύ θες να διατηρήσεις τον δεύτερο σε μια ανεστραμμένη μορφή, κάνε ό,τι θες, αλλά λενινισμός δεν είναι. Δεν υπάρχει δυτικός και ανατολικός μαρξισμός, υπάρχει οπορτουνισμός και υπάρχει μαρξισμός. Υπάρχουν σοσιαλδημοκράτες και μενσεβίκοι και υπάρχουν κομμουνιστές και μπολσεβίκοι. Αυτό ακριβώς οφείλουμε να πούμε για το "προβληματάκι" και όχι να προσπαθούμε να υποστασιοποιήσουμε τους όρους αυτούς. Όλα αυτά που έχουν εισβάλει στην συζήτηση ανήκουν σε συγκεκριμένες τάσεις (συνήθως μαοϊκής προέλευσης) που λυπάμαι, αλλά δεν μπορώ να πάρω σοβαρά, ακόμα και αν πρόκειται για σοβαρά ζητήματα. Υγιής ο "συναισθηματισμός", αλλά δεν βοηθάει όταν θες να χαράξεις μια στρατηγική, η οποία να απαντάει στις ανάγκες της εποχής.

      Με όλα αυτά έχουμε ξεχάσει να μιλάμε με ταξικά κριτήρια πλέον. Το μόνο που ακούω είναι "Ευρώπη", "Ρωσία", "ΗΠΑ", "Κίνα". Και αυτό το 2014, στο οποίο όλα αυτά είναι αστικά εθνικά κράτη.

      Λυπάμαι αν θεωρείται "τροτσκιστικό" αυτό σήμερα, αλλά εγώ επιμένω ότι οι εργάτες της δύσης και οι εργάτες της ανατολής έχουν κοινά συμφέροντα, τα οποία δεν εκπροσωπούν οι αστικές τους τάξεις.

      Πολύ πιο γόνιμο στο κάτω κάτω όσον αφορά το ζήτημα "ανατολής-δύσης" και όλων των συνεπαγόμενων ζητημάτων (αποικιοκρατία, φασισμός, ρατσισμός), θα ήταν να ασχοληθείς με το πως όλα αυτά τα φαινόμενα είναι συνυφασμένα με την καπιταλιστική ανάπτυξη και δη την καπιταλιστική ανάπτυξη της δύσης που ιστορικά προηγείται. Ακόμα και ο εκφυλισμός του εργατικού κινήματος με αυτό συνδέεται. Αν θεωρείς παιδαγωγικό-διαφωτιστικό για την εργατική τάξη (είτε της δύσης, είτε της ανατολής) να μην τους μιλάμε για τις συνθήκες διαμόρφωσης αυτών των φαινόμενων (των οποίων την ύπαρξη κανείς δεν αρνείται, τουλάχιστον όχι εγώ), αλλά μόνο για τα φαινόμενα τα ίδια, εγώ δεν μπορώ να ακολουθήσω.

      Και επειδή μίλησα πριν και για απλουστεύσεις: ο (αδιαμφισβήτητα) δίκαιος αγώνας των Κούρδων για αυτοδιάθεση, ανεξαρτησία, αυτονομία που έχει πλέον με τα μπούνια μπλεχτεί στα σχέδια των δυτικών στην περιοχή (βλέπε και την "αριστερά" http://www.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=8086469), πως ακριβώς εντάσσονται στο σχήμα σου; Μήπως οι Κούρδοι πρέπει να απορριφθούν ως τσιράκια του δυτικού ιμπεριαλισμού ή μήπως να θεωρήσουμε τον δυτικό ιμπεριαλισμό "προοδευτικό" σε αυτήν την περίπτωση;

      Είναι η φύση του ιμπεριαλισμού και το επίπεδο ανάπτυξης στο οποίο έχει φτάσει σε παγκόσμια κλίμακα, που κάνει κάποιες έννοιες και κάποιους διαχωρισμούς παρωχημένους ή τουλάχιστον πιο περίπλοκους.

      Διαγραφή
    16. Δεν υπάρχει καμία διαφορά ανάμεσα στο δίπολο σοσιαλδημοκρατία-κομμουνισμός και δίπολο Ανατολή-Δύση. Όσοι πάλεψαν για κομμουνισμό στην Ευρώπη πάλεψαν γιατί επέλεξαν να μην είναι τα προοδευτικά πουτανάκια της δυτικής λυκοσυμμαχίας. Και έχασαν. Για πολύ συγκεκριμένους λόγους, που έχουν κάτι να κάνουν ακριβώς με τη διαπλοκή ιμπεριαλισμού και ταξικών συμφερόντων στη Δύση. "Εργατική αριστοκρατία", λέγεται, και πρωτοαναφέρθηκε στα πρώτα πουτανάκια της υπόθεσης, τους Άγγλους "σοσιαλιστές."

      Διαγραφή
    17. Και οι μενσεβίκοι πουτανάκια της δυτικής λυκοσυμμαχίας ήταν ή μήπως ήταν (έστω και λίγο) πουτανάκια της ρωσικής αστικής τάξης; Ο Κερένσκι τίνος πουτανάκι ήταν;

      Διαγραφή
    18. "Δεν υπάρχει καμία διαφορά ανάμεσα στο δίπολο σοσιαλδημοκρατία-κομμουνισμός και δίπολο Ανατολή-Δύση."

      Ακόμα και αν ιστορικά απέκτησε τέτοια μορφή κάποια στιγμή, αυτό δεν έχει σχέση ούτε με την ουσία του ζητήματος ούτε με το σήμερα.

      Διαγραφή
    19. Έλα ντε! Μέγα μυστήριο! Μιλάμε για τους συμμάχους της δυτικής Ευρώπης στον εμφύλιο της Ρωσίας και τον αποθανώντα εις τις ΗΠΑ Κερένσκι. Αναπάντητα ερωτήματα.

      Διαγραφή
    20. "Ακόμα και αν ιστορικά απέκτησε τέτοια μορφή κάποια στιγμή, αυτό δεν έχει σχέση ούτε με την ουσία του ζητήματος ούτε με το σήμερα."

      Σαν το έθνος-κράτος, που είναι πασέ και αυτό ε;

      Ε, βέβαια, άμα είσαι Σύριος, Ιρανός και άλλα τέτοια πασέ είναι το έθνος-κράτος. Λαμπόγιαλο.

      Για σκέψου λίγο τι γράφεις τελευταία...

      Διαγραφή
    21. Εντάξει, Αντώνη, ό,τι πεις. Η τσαρική και έπειτα αστική Ρωσία "σύρθηκε" στον πόλεμο από την Δύση.

      Φτάνει πια με την κομπραδόρικη αστική τάξη! Ζήτω η εθνική αστική τάξη! Έτσι ωραία τα κάναν και στο ΚΚΚ και βλέπουμε οικοδομούν τον σοσιαλισμό...

      Διαγραφή
    22. Πασέ; Αντιθέτως, απόλυτα κυρίαρχο. Το έγραψα και πριν.

      Εσύ για τους Κούρδους θα μου πεις;

      Διαγραφή
    23. Και άσε τον Σύριο και τον Ιρανό και πες μου για τον Ρώσο, που το σημερινό "έθνος-κράτος" του είναι προϊόν της αντεπανάστασης και της καπιταλιστικής παλινόρθωσης;

      Διαγραφή
    24. Τι θα ήθελες να σου πω για τους Κούρδους; Μήπως τους ανήγαγα ποτέ σε σοσιαλιστική δύναμη και δεν το γνωρίζω;

      Αν δεν μπορείς να δεις ότι η αποικιακή νοοτροπία δεν πέθανε ποτέ στην Ευρώπη, αν νομίζεις ότι επειδή ανατράπηκε ο σοσιαλισμός τα όσα έκαναν οι δυτικοί εδώ και αιώνες είναι άσχετα με τον Μαρξισμό-Λενινισμό και με τους σπόρους του και τη νομιμότητά του στη λαϊκή συνείδηση, δεν μπορώ να σε βοηθήσω.

      Διαγραφή
    25. Α οκ, οι Κούρδοι δεν ανάγονται σε σοσιαλιστική δύναμη, επομένως χεστήκαμε. Η αστική Ρωσία και Κίνα από την άλλη είναι σοσιαλιστικές δυνάμεις και έχουν ανάγκη εθνοαπελευθερωτικού αγώνα.

      Κατάλαβα καλά;

      Διαγραφή
    26. "Και άσε τον Σύριο και τον Ιρανό και πες μου για τον Ρώσο, που το σημερινό "έθνος-κράτος" του είναι προϊόν της αντεπανάστασης και της καπιταλιστικής παλινόρθωσης;"

      Με συγχωρείς, ποιο κράτος σταμάτησε την πλήρη επέμβαση των ΗΠΑ στη Συρία;

      Εναντίον ποιου κράτους πιέζουν τώρα το ΝΑΤΟ να στραφούν τα πυραυλικά συστήματα που προστατεύουν την ευρωενοσούλα μας...απ' το Ιράν;

      Τι άσε και πιάσε μου λες, ασύνδετες είναι Ρωσία, Συρία και Ιράν;

      Α, ξέχασα. Είναι ο αντίπερα...ιμπεριαλισμός.

      Διαγραφή
    27. Και επειδή λόγω της αντιπαράθεσης δεν θέλω να παρεξηγηθώ:

      Ποτέ δεν είπα ότι δεν έχουν σχέση. Αλλά την εκστρατεία που έχεις αρχίσει δεν μπορώ να την συμμεριστώ.

      Διαγραφή
    28. Ακριβώς για αυτό σου έφερα τους Κούρδους. Όλα μπορούν να εμπλακούν στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Η Ρωσία γιατί σταμάτησε τους Αμερικάνους στην Συρία;
      Και ευτυχώς που το κάναν. Αλλά αυτό απέχει πολύ από το να αναγνωρίσω έναν εγγενή προοδευτικό ρόλο στην ρωσική αστική τάξη.

      Διαγραφή
    29. Για μένα είναι απλό: υπάρχουν λαοί που παλεύουν στην Ουκρανία, την Συρία, όπου θες. Τι ρόλο παίζουν η Ρωσία και η Κίνα σε αυτές μπορείς να μου πεις; Είναι προς το συμφέρον των λαών αυτών η ανάμειξή τους;

      Διαγραφή
    30. Α, άρχισα και "εκστρατεία". Wow. Εναντίον ποίου τον οποίο αισθάνεσαι την ανάγκη να υπερασπιστείς;

      Για τους Κούρδους; Πετάς στη συζήτηση ερώτηση για κάτι για το οποίο δεν έχω γράψει λέξη ως και καλά "αντεπιχείρημα" και μετά μου προβάλλεις ότι "χέστηκα"; Καθόλου δεν χέστηκα. Τακτικές συμμαχίες κάνουν, φυσικά. Και λοιπόν;

      Το να μου αποδίδεις, τέλος, "σοσιαλιστική Ρωσία" όταν κατ' επανάληψη έχω γράψει ότι πρόκειται για ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ χώρα δεν ξέρω πού αποσκοπεί. Πάντως είναι μάταιο, ό,τι στόχευση κι αν έχει.

      Διαγραφή
    31. Και ξέρεις ποιο είναι το πρόβλημα; Ότι στο πλαίσιο αντιπαράθεσης στο οποίο εντάσσεσαι (το ελληνικό) αποκτά μια πολύ συγκεκριμένη σημασία αυτό που κάνεις. Ευτυχώς, στην χώρα μας οι τροτσκιστές φυτοζωούν. Αναρωτιέμαι επομένως με ποιον είσαι σε αντιπαράθεση.

      Διαγραφή
    32. "Αλλά αυτό απέχει πολύ από το να αναγνωρίσω έναν εγγενή προοδευτικό ρόλο στην ρωσική αστική τάξη."

      Στον τοίχο μιλάω όταν κατ' επανάληψη θέτω ζήτημα ΑΔΥΝΑΜΙΑΣ της ρωσικής αστικής τάξης να ηγεμονεύσει χωρίς εκχωρήσεις στο σοβιετικό παρελθόν και στα λαϊκά αισθήματα για αυτό και ενάντια στο φασισμό αυτή τη στιγμή. Ό,τι είπα έγινε "εγγενώς προοδευτική Ρωσική αστική τάξη." Εγώ μιλάω εγώ ακούω.

      Διαγραφή
    33. Δεν σου απέδωσα "σοσιαλιστική Ρωσία". Εσύ μου απαντάς με "σοσιαλιστικούς Κούρδους".

      Διαγραφή
    34. Εκχωρήσεις κάνει μόνο δηλαδή; Η ρωσική αστική τάξη δεν έχει συμφεροντα στην Συρία και την Ουκρανία δηλαδή; Εκχωρήσεις είναι ή μήπως χαλιναγώγηση;

      Διαγραφή
    35. "Και ξέρεις ποιο είναι το πρόβλημα; Ότι στο πλαίσιο αντιπαράθεσης στο οποίο εντάσσεσαι (το ελληνικό) αποκτά μια πολύ συγκεκριμένη σημασία αυτό που κάνεις. Ευτυχώς, στην χώρα μας οι τροτσκιστές φυτοζωούν. Αναρωτιέμαι επομένως με ποιον είσαι σε αντιπαράθεση."

      Ε, ΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΟΙ ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΕΣ ΦΥΤΟΖΩΟΥΝ, μπορώ να ασχοληθώ με τη ΔΕΘ. Δεν είναι ότι εξελίσσεται και κανένας παγκόσμιος πόλεμος!

      Διαγραφή
    36. "Για τον εγχώριο "φιλορωσισμό", που αναφέρθηκε, δεν θέλω να σχολιάσω καν σοβαρά. Είναι τόσο γαμάτος και χρήσιμος για το κίνημα, όσο το "για όλα φταίει η Μέρκελ"."

      Naphta μην υποτιμάς μια αυθόρμητη διάθεση που σε διευκολύνει να κάνεις την δική σου προπαγάνδα, και δεν περιμένεις βέβαια, χωρίς την δική σου παρέμβαση, αυθόρμητα, να έχει ο λαός οποιαδήποτε σωστή ταξικά άποψη, θα έχει ψήγματα ανακατεμένα με μπόλικη αστική σαβούρα. Η προπαγάνδα είναι σαν ιός, πρέπει να "κουμπώσει", με κάποια διαμόρφωση στο περίβλημα του κυττάρου, για να πιαστεί και μετά κάνει την δουλειά της, στον πυρήνα, αδιαφορώντας πια για το περίβλημα. Για σκέψου και τον Αλβανό η τον Πολωνό κομμουνιστή, που οι συμπατριώτες του είναι αναφανδόν με τους αμερικάνους.

      ημιάγριος

      Διαγραφή
    37. Η Πολωνία και οι χώρες της Βαλτικής είναι κατάμαυρες, αλλά και η Αλβανία; Έχεις κάποια πηγή;

      Διαγραφή
    38. Γράφει ο Αντώνης: "Ε, ΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΟΙ ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΕΣ ΦΥΤΟΖΩΟΥΝ, μπορώ να ασχοληθώ με τη ΔΕΘ"
      Σκέφτομαι: Κάτι μου θυμίζει...
      *κοιτάω το τελευταίο φύλλο του Ρ"
      Άσχετα με το αν έχεις γενικά δίκαιο ή άδικο στην συζήτηση, τέτοια χυδαία επίθεση σε όργανο κομμουνιστικού κόμματος είναι τελείως αντίθετη με την μ-λ ιδεολογία.

      Ο.Χ.Ε.Π.

      Διαγραφή
    39. Καλό, αλλά θα πρέπει να προσπαθήσεις περισσότερο στην κατεύθυνση της προβοκάτσιας.

      Διαγραφή
    40. Πρέπει να κοιτάξεις την λέξη προβοκάτσια στο λεξικό.

      Ο.Χ.Ε.Π.

      Διαγραφή
    41. Την κοίταξα, λέει "Προβοκάτσια=συνήθεια Τροτσκιστών αναγνωστών".

      Διαγραφή
    42. Ε, είδες που αυτό που είπα δεν είναι προβοκάτσια;

      Ο.Χ.Ε.Π.

      Διαγραφή
    43. "Hoxha died in 1985, and Communism followed suit a few years later. Once again Albania looked to the United States for guidance. When Secretary of State James Baker paid a visit to the fledging democracy in 1991, the crowds were as large and as enthusiastic as the crowds that greeted Bush on Sunday. Joyous men sought to lift Baker's limousine and carry it into downtown Tirana.

      Then came Slobodan Milosevic and his ethnic cleansing of Kosovo in 1999. As hundreds of thousands of Kosovars streamed across the border for safety in Albania, President Bill Clinton dragged a reluctant Europe into following him and his NATO bombing of Serbia that forced Milosevic's downfall. Once again the Albanian people learned that their security lay not with the states of Europe but with the United States.
      When Secretary of State Madeleine Albright visited Albania in 1999, she was treated like a rock star. The same treatment was given to Secretary of State Colin Powell in 2003 when he went to Tirana to witness the signing of the Adriatic Charter, a document that is leading Albania, Croatia and Macedonia into NATO membership.

      Albania showed its gratitude when it answered Bush's call to join the coalition of the willing and follow the United States into Iraq. Albania practically elbowed its way to the front of the line. Although its contribution in manpower was small - 120 soldiers - its spirit was large. Fatos Tarifa, Albania's ambassador to the United States at the time, was widely quoted when he said: "If you believe in freedom, you believe in fighting for it. If you believe in fighting for it, you believe in the United States."

      Why Albanians love America
      http://www.nytimes.com/2007/06/14/opinion/14iht-edlucas.1.6137324.html?_r=0


      και προσωπική επικοινωνία...

      ημιάγριος

      Διαγραφή
  7. Αντώνη στην παρατηρηση σου αυτη συμφωνω ασφαλως και πρεπει να παιρνουμε υπόψη ποιος επιτιθεται και οποιος αμυνεται απλα οσο λαθος ειναι να μην παίρνει ενα ΚΚ τέτοια ζητήματα υπόψη του αλλο τοσο λαθος ειναι να τα αυτονομει απο το κυριο. Nομιζω πως αν θεωρησουμε οτι τα γνωστα λενινιστικα σχηματα δεν μπορουν να δωσουν με ακριβεια τη θεση της Ρωσιας στο διεθνες ιμπεριαλιστικο συστημα τοτε πριν προχωρήσουμε στην δημιουργία ενός νέου σχήματος θα πρεπει να εξηγήσουμε πλήρως και σε βάθος την οικονομικη βαση και την αντανακλαση αυτης στην ασκούμενη πολιτική της καπιταλιστικής Ρωσιας ,οχι μονο σημερα αλλα απο την περίοδο της παλινόρθωσης του καπιταλισμου μεχρι σημερα, που την διαφοροποιούν απο τα γνωστα λενινιστικα σχηματα και εν προκειμένω που την κανουν μη - ιμπεριαλιστικη χωρα. Αυτό ασφαλώς απαιτει βαθιές γνώσεις πολιτικής οικονομίας αλλα κυριως απαιτει αναλυτικα στοιχεια της ρωσικης οικονομιας. Για παράδειγμα στοιχεία για τη συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου. Tι ρολο παιζουν τα μονοπωλια στην οικονομικη ζωη. Για την εξαγωγη κεφαλαιων. Για το κατά πόσο έχουμε συγχώνευση βιομηχανικου και τραπεζικου κεφαλαιου. Για το ρολο της τελωνειακής ένωσης αλλά και των Brics( θεωρούμε ότι δεν πρόκειται για διεθνείς μονοπωλιακές ενώσεις των καπιταλιστών, οι οποίες μοιράζουν τον κόσμο 'η τελος παντων εχουν μεριδιο στο μοιρασμα?) Μπορούμε να πούμε ότι η συμμετοχή της Ρωσίας στους G8 που συχνα εκφραζονται αντιθεσεις και συγκρουομενα συμφεροντα ειναι απλα διακοσμητικη? Λογω παραγοντων που διαμορφωθηκαν ιστορικα και δεν παταει σε καμία υλική βάση δηλαδη στο μονοπωλιακό σταδιο αναπτυξης του ρωσικού καπιταλισμου που επιβάλλει στη ρωσικη αστική τάξη να παρει μερος στο ξέφρενο κυνηγι του ανταγωνισμού? Aνεξάρτητα αν σημερα εχει την δυνατοτητα να πάρει μέρος σε αυτή την κούρσα από θέση ισχύος.

    ratm

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Αντώνη στην παρατηρηση σου αυτη συμφωνω ασφαλως και πρεπει να παιρνουμε υπόψη ποιος επιτιθεται και οποιος αμυνεται απλα οσο λαθος ειναι να μην παίρνει ενα ΚΚ τέτοια ζητήματα υπόψη του αλλο τοσο λαθος ειναι να τα αυτονομει απο το κυριο"

      Όχι, να μην τα αυτονομήσουμε καθόλου από το κύριο. Να τα χρησιμοποιήσουμε για να σκεφτούμε πάνω στο κύριο. Γιατί κάτι δεν κολλάει σε μια θεώρηση της Ρωσίας ως ιμπεριαλιστική στη βάση σχέσεων παραγωγής και στην εμπειρική πραγματικότητα της συντονισμένης και εν μέρει φασιστικής (και εν συνόλω ρατσιστικής) αντιμετώπισής της. Αν ήταν ακόμα μια χώρα όπως οι δυτικές, τότε δεν θα είχε λογική να συμβαίνει αυτό. Θα έπρεπε να υπάρχει χώρος για τη Ρωσία στο δυτικό μπλοκ, με όλες τις οικονομικές αντιπαλότητες που υπάρχουν ήδη ανάμεσα στις χώρες του. Με αντιλαμβάνεσαι;

      Διαγραφή
    2. Για τα υπόλοιπα: σωστά τα λες, και τα ίδια ερωτήματα (ανάμεσα σε άλλα) έχω. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί η επεξεργασία για την ανατροπή του σοσιαλισμού και τα αίτιά της, υπάρχουν κενά και αινίγματα και ερωτηματικά πολλά. Στην ουσία, προτείνουμε (κατά τη γνώμη μου ορθά) ότι ο σοσιαλισμός ανατράπηκε και δεν "κατέρρευσε", αλλά η επισκόπηση των αιτιών, η χρονολόγησή τους, η ανάλυση των σχέσεων παραγωγής είναι ακόμα ανοιχτά ζητήματα.

      Απ' την άλλη, αυτός μου φαίνεται άλλος ένας λόγος να μη βιαζόμαστε πάνω στη διατύπωση "ενδο-ιμπεριαλιστική διαμάχη". Μπορούμε κάλλιστα να αναγνωρίσουμε ότι οι φιλοδοξίες του ρώσικου καπιταλισμού επιτείνουν τις συγκρούσεις με δεδομένη την άτεγκτη αρπακτικότητα του δυτικού μπλοκ, μπορούμε να τραβήξουμε γραμμή υπέρ της σοσιαλιστικής ανατροπής ΜΕΣΑ στη Ρωσία στη βάση μιας πραγματικής υπεράσπισης των εθνικών συμφερόντων ως λαϊκών συμφερόντων*, μπορούμε να στηρίξουμε το ΚΕΚΡ στην κριτική του στην αστική κυβέρνηση ΧΩΡΙΣ να βάλουμε στην εξίσωση αυτόν τον παράγοντα, που τόσα μπαγκάζια μας αναγκάζει να φέρουμε μέσα μαζί του (ρωσικό φασισμό, ρωσικό επεκτατισμό, κλπ κλπ).

      * Αυτή ήταν η γραμμή επιτυχίας σε Ρωσία και Κίνα: ότι μόνο οι κομμουνιστές μπορούσαν πλέον να υπερασπιστούν τα πραγματικά εθνικά συμφέροντα ως λαϊκά συμφέροντα, γιατί όλοι οι άλλοι έδειξαν ότι ήταν ή ανίκανοι να το κάνουν ή εναντίον του. Το ίδιο στην Ελλάδα το 1946-49. Ο κόσμος, αυτό φαίνεται στα ρεπορτάζ των δυτικών, αναπολεί τον σοσιαλισμό μέσα στο ιδιαίτερο πλαίσιο της αναπόλησης της εθνικής ανεξαρτησίας και αξιοπρέπειας, σιχαίνεται τον Γέλτσιν για το ξεπούλημα της χώρας. Δεν είναι "εθνοσωβινιστικό" αυτό για όποιον θέλει να το εκμεταλλευτεί στη σωστή κατεύθυνση.

      Διαγραφή
    3. Oμολογώ ότι με αυτό το σχόλιο σου καταλαβα καλυτερα το σκεπτικο σου.
      Ωστόσο δεν θεωρώ ότι εμπειρικα λεει το κομμα ιμπεριαλιστικη τη Ρωσια, γενικα το κομμα μελετα και μελέτησε πολυ πριν φτασει στο 18ο συνέδριο για τα αιτια των ανατροπων στην ΕΣΣΔ. Εξαλλου νομιζω οτι η σταση του ΚΚΕ στο ζητημα της Ουκρανίας λαμβανει υποψη το ζήτημα που θετεις. Αλλιως οι ανακοινωσεις του θα ηταν μια μιξη Ρώσων εθνικιστών από τη μία και OAKKE απο την αλλη.

      ratm

      Διαγραφή
    4. Έχει προηγηθεί με τον Naptha και άλλους συζήτηση για τις διατυπώσεις του κόμματος που παραπέμπουν σε θεώρηση της Ρωσίας ως ιμπεριαλιστικής δύναμης. Μια απ' αυτές είναι ο όρος "ενδοϊμπεριαλιστική σύγκρουση" ή παρόμοιοι όροι στη σχετική αρθρογραφία. Αυτές οι διατυπώσεις δεν φαίνεται να υπάρχουν στις σχετικές ανακοινώσεις της Πρωτοβουλίας που συνυπογράφει το κόμμα.

      Διαγραφή
    5. Απόψε:


      
      Ουκρανία: Αυξάνεται η ιμπεριαλιστική αντιπαράθεση σε πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο
      Δημοσίευση: Κυρ, 31/08/2014 - 22:17
      pdf
      email
      Print


      Φωτό αρχείου (Πηγή ΑP)
      Τον τρόμο των βομβαρδισμών από τις στρατιωτικές δυνάμεις της κυβέρνησης των εθνικιστών και φασιστών του Κιέβου έζησαν για μία ακόμη νύχτα οι κάτοικοι των ανατολικών περιοχών της Ουκρανίας, την ώρα που η ιμπεριαλιστική αντιπαράθεση κλιμακώνεται τόσο σε στρατιωτικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο.

      Άλλη μία νύχτα βομβαρδισμών

      Στο Ντονέτσκ οι κάτοικοι ανέφεραν σφοδρούς βομβαρδισμούς από πυρά βαρέων όπλων του πυροβολικού, σε τουλάχιστον τέσσερα προάστια της πόλης, ενώ στο Λουγκάνσκ οι ολονύχτιοι βομβαρδισμοί άφησαν κατεστραμμένα ολόκληρα συγκροτήματα διαμερισμάτων και μία αγορά στα ανατολικά της πόλης, ενώ οι κάτοικοι δεν έχουν νερό, ηλεκτρικό και τηλέφωνο.

      Εξάλλου το απόγευμα της Κυριακής ένα ουκρανικό πλοιάριο δέχθηκε επίθεση με πυρά πυροβολικού στην Αζοφική Θάλασσα, σύμφωνα με εκπρόσωπο του ουκρανικού στρατού, ο οποίος πρόσθεσε ότι πως εξελισσόταν επιχείρηση διάσωσης. Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν πληροφορίες για τον αριθμό των ατόμων που επέβαιναν στο πλοίο. Σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, την ευθύνη για την επίθεση ανέλαβαν οι ρωσόφωνοι.

      Αναφορές Πούτιν σε κράτος στην ανατολική Ουκρανία;

      Την ίδια ώρα που ο λαός της ανατολικής Ουκρανίας υφίσταται τις συνέπειες του ανταγωνισμού των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων με την καπιταλιστική Ρωσία, ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν, σε τηλεοπτική του συνέντευξη που προβλήθηκε σήμερα Κυριακή, έκανε αναφορές σχετικά με την ανάγκη συζητήσεων μεταξύ των δύο πλευρών στην Ουκρανία, για το πως πρέπει να είναι η οργάνωση του κράτους στην ανατολική Ουκρανία.

      Δυτικά μέσα ενημέρωσης υποστήριξαν ότι ήταν η πρώτη φορά που ο Πούτιν αναφέρεται σε ένα καθεστώς «κράτους» για τις ανατολικές περιοχές, όπου συνεχίζεται η στρατιωτική επιχείρηση της κυβέρνησης των φασιστικών και εθνικιστών του Κιέβου για την καταστολή των ρωσόφωνων -κυρίως- κατοίκων. Η συνέντευξη Πούτιν, μαγνητοσκοπήθηκε την Παρασκευή, ως εκ τούτου δεν υπήρχε αναφορά στην απόφαση της ΕΕ για απειλή πρόσθετων κυρώσεων εναντίον της Μόσχας για την κατάσταση στην Ουκρανία. Ωστόσο η πιθανότητα, η δημοσιοποίηση της συνέντευξης, να αποτελεί μία έμμεση πρώτη απάντηση της Ρωσίας στις χθεσινές αποφάσεις της ΕΕ δεν μπορεί να αποκλειστεί, στο πλαίσιο των κινήσεων στην πολιτική σκακιέρα.

      Λίγο αργότερα, πάντως, ο εκπρόσωπος Τύπου του Πούτιν, Ντμίτρι Πεσκόφ, υποστήριξε ότι θέση της ρωσικής προεδρίας είναι οι περιοχές της ανατολικής Ουκρανίας πρέπει να παραμείνουν τμήμα της χώρας και χαρακτήρισε τη διένεξη «εγχώρια».
      http://www.902.gr/eidisi/diethni/49980/oykrania-ayxanetai-i-imperialistiki-antiparathesi-se-politiko-kai-stratiotiko

      "Ιμπεριαλιστική αντιπαράθεση" σημαίνει "αντιπαράθεση μεταξύ ιμπεριαλιστών." Και επειδή ΗΠΑ και ΕΕ δεν είναι σε αντιπαράθεση σημαίνει "αντιπαράθεση ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ και της ΕΕ και τους ιμπεριαλιστές της Ρωσίας."

      Διαγραφή
    6. Στο ίδιο το περιεχόμενο του άρθρου όμως: "ο λαός της ανατολικής Ουκρανίας υφίσταται τις συνέπειες του ανταγωνισμού των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων με την καπιταλιστική Ρωσία"

      (καμία διαφωνία εδώ).

      Διαγραφή
  8. Μία αναζήτηση συχνά χρησιμοποιεί μεθόδους για να φτάσει στον προορισμό της. Πάντα φέρνω κατά νου το παράδειγμα της βαρύτητας για να εξηγώ σε παιδιά την μέθοδο της αντιστροφής. Η βαρύτητα είναι μία δύναμη που τραβάει το αντικείμενο ή μία δύναμη που σπρώχνει το αντικείμενο από πάνω προς τα κάτω;
    Όποια απάντηση και να δώσει κάποιος δεν αλλάζει το φαινόμενο. Το μήλο πέφτει κάτω από την μηλιά.
    Σίγουρα όμως η κάθε μία από τις απαντήσεις δημιουργεί μία διαφορετική λογική αλληλουχία συλλογισμών για την εξήγηση του κόσμου και της πραγματικότητας που μας περιβάλλει.

    Δεν έχω να συνεισφέρω απαντήσεις παρά μόνον λίγες ακόμα ερωτήσεις στο θέμα:
    Το Fraching ως μέθοδος εξόρυξης πλασάρεται και σπονσάρετε από ανεξάρτητες εταιρίες ή από μονοπωλιακά μεγαθήρια αμερικανικής προέλευσης;
    Η εκμετάλλευση του φυσικού αέριου της Ρωσίας είναι κατακερματισμένη σε πολλές μικρές οικονομικές μονάδες ή μετά την συγκέντρωση των προηγούμενων ετών βρίσκεται στα χέρια ενός(!) μονοπωλιακού κολοσσού;
    Τελικά η Chevron είναι αυτή που πιέζει από πάνω ή η Γκάζπρομ είναι αυτή που τραβάει από κάτω;

    Ειρηνικός πριν τον δεύτερο πόλεμο. Ο Σώρος της εποχής εκείνης είχε καμία αυταπάτη για την κατάληξη της κατάστασης όταν έβλεπε την Αμερική να αποκλείει στην Ιαπωνία κάθε πρόσβαση σε ενεργειακές πηγές με απροκάλυπτο τρόπο; Πόσο θα αντέξει την ανάλογη πίεση που δέχεται η Ρωσία;

    Όταν τα ΚΚ είναι αρκετά ικανά και μπορούν να επικοινωνήσουν στην εργατική τάξη την αποκάλυψη των καπιταλιστικών παιχνιδιών με ονόματα και με στοιχεία δεν θα παρασύρουν μακριά από τα ψευτοδιλήμματα την εργατική τάξη;
    Μήπως θα αρκούσε η προπαγάνδα στους από κει πως δίνουν την ζωή τους για το fraching και πρέπει να απαιτήσουν να είναι δικό τους το προϊόν του;
    Μήπως όλοι οι εμπόλεμοι θα έπρεπε να ακούσουν την νουθεσία πως αφού αυτοί σκοτώνονται ας κάνουν και ότι άλλο είναι αναγκαίο ώστε το φυσικό αέριο να είναι δικό τους και όχι οποιουδήποτε καπιταλιστή;


    Ιδομενεύς

    ΥΓ. Περιμένω με ανυπομονησία τις θέσεις σου Αντώνη αν και όταν καταλήξεις για τον ορισμό του ιμπεριαλιστή στην σημερινή Ρωσία γιατί οσμίζομαι πως είσαι πολύ κοντά σε κάτι που ίσως εξηγήσει και πολλά άλλα παράξενα που συμβαίνουν γύρω μας.
    Προσωπικά έχω εγκλωβιστεί στους στίχους ενός τραγουδιού που λέει για κάποιους Μπράουν, Φίσερ κι Κράφτ που είχαν φτιάξει τραστ αλλά μια μέρα τα σπάσαν μεταξύ τους και έκαναν τους εργάτες τους εχθρούς για να σκοτωθούν μεταξύ τους…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Οι Γερμανοί επί Α' Παγκοσμίου Πολέμου αναφέρονταν συνήθως στα αστικά μέσα των χωρών της Αντάντ (με διπλά ρατσιστικά συμφραζόμενα) ως "Ούννοι".

    Έτσι για να κάνω έναν παραλληλισμό, επειδή όλη η επιχειρηματολογία γίνεται με βάση την (απολύτως υπαρκτή) ρατσιστική και φασιστική αντιμετώπιση της Ρωσίας εκ μέρους της Δύσης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. συντροφοι ψυχραιμια! αντιστοιχη με αυτη που εχει το κομμα!
    υπαρχουν 2 πραγματα. η πραγματικοτητα και η προσπαθεια και απο τα 2 μερη (ρωσια-δυση) να την δειξουν καπως διαφορετικα.
    σε αυτα τα πλαισια λοιπον η δυση προσπαθει (με την κριμαια) ανεπιτυχως πιστευω, να ταυτισει την ρωσια με την χιτλερικη γερμανια και την σουδητια και να προσπαθει -παλι ανεπιτυχως- να πεισει οτι εξοπλιζει και βοηθαει τους αντικαθεστωτικους.
    απο την αλλη μερια η ρωσια παταει στο θυμικο και επιτυχως ταυτιζει την ουκρανικη κυβερνηση με τους ναζι και αντιστοιχα οσους τους στηριζουν.
    η αποψη μου ειναι οτι οι ρωσοι εφαρμοζουν ενεργητικη αμυνα στην περικυκλωση τους και αυτο τους παρουσιαζει και συμπαθεις στο κομματι της κοινης γνωμης που μισει τους αμερικανους.
    το ερωτημα του αντωνη το γιατι οι δυτικοι ιμπεριαλιστες δεν τα βρισκουν με τους ρωσους ιμπεριαλιστες εχει πολυ απλη απαντηση. γιατι δεν εχουν ιδια συμφεροντα και οι ρωσικες εταιρειες ζηταν το μερτικο τους. επισης η αναμετρηση της ουκρανιας ειναι μια προβα τζενεραλε για την αρκτικη σε ολα τα επιπεδα.
    να πω την μαυρη μου αληθεια βεβαια (και λογω συναισθηματισμου του παρελθοντως) αν με εβαζες σωνει και ντε να διαλεξω τι σημαια θελω να κυματιζει στη μεινταν, αναμεσα στη κιτρινη μπλε της σημερινης ουκρανιας και της ρωσικης με τον θυρεο, πρωτιμω την δευτερη. ισως γιατι θελω να πιστευω οτι ειναι ποιο ευκολο να αλλαξει.
    στο μπερδεμενο κουβαρι ομως της εποχης, παρολο που ειναι ιμπεριαλιστικη, θεωρω οτι η ρωσια (για τους δικους της λογους, αδυνατισματος της δυσης) αν υπαρξει λαικο κινημα σε οποιοδηποτε κρατος της βαλκανικης θα το βοηθησει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σύντροφε σε χαιρετώ και χαιρετίζω το κάλεσμα για ψυχραιμία αντίστοιχη του κόμματος.

      Πάνω σε αυτό που λες:

      "το ερωτημα του αντωνη το γιατι οι δυτικοι ιμπεριαλιστες δεν τα βρισκουν με τους ρωσους ιμπεριαλιστες εχει πολυ απλη απαντηση. γιατι δεν εχουν ιδια συμφεροντα και οι ρωσικες εταιρειες ζηταν το μερτικο τους."

      Δυστυχώς, δεν είναι απλό. Γιατί βέβαια όλοι ξέρουμε από τα περί Κέινς και δολαρίου και ενάντια στη λιτότητα του Ομπάμα και του Τσίπρα ότι ούτε με τους Γερμανούς έχουν ταυτόσημα συμφέροντα οι Αμερικάνοι, αλλά δεν τους έστησαν μια επανάσταση στο Ανόβερο ή στο Ροστόκ και έναν εμφύλιο όλο δικό τους ως αποτέλεσμα. Ούτε μεταφράστηκαν οι γαλλο-γερμανικές διαφορές συμφερόντων σε ανάλογες δράσεις.

      Η εξήγησή μου για το γιατί είναι εδώ (δεν λέω ότι είναι η μοναδική, μάλλον ένα κομμάτι της):

      "Το δεύτερο σημάδι ότι το μήνυμα [της ατομικής βόμβας] ελήφθη εξίσου καθαρά από όλες τις άλλες δυτικές χώρες του κόσμου είναι ότι όλες οι παλιότερες και νεότερες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις του πλανήτη γονάτισαν οικειοθελώς και συνεργάστηκαν ασμένως για την οικοδόμηση της πλανητικής κυριαρχίας των ΗΠΑ: Η πάλαι ποτέ βασίλισσα των θαλασσών Αγγλία, πρώτη και καλύτερη, η Δυτική Γερμανία, η Γαλλία, η Ολλανδία, η Ισπανία, ασφαλώς, η Ιταλία. Η βόμβα απετέλεσε το καλύτερο επιχείρημα για το γιατί σύσσωμη η ιμπεριαλιστική Ευρώπη έπρεπε εφεξής να συμμορφωθεί με την πλήρη αποδοχή της αμερικανικής πλανητικής ηγεμονίας χωρίς αντιρρήσεις, επιφυλάξεις, ή και συγκρούσεις. Ποτέ πριν στην ιστορία δεν δέχτηκαν τόσο πρόθυμα παλιότερα εδραιωμένες δυτικές δυνάμεις την ηγεμονία μιας νεότερης δύναμης. Οι ιστορικοί επιχαίρουν συνήθως για το γεγονός, χαιρετίζοντας το δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα, το μισό που γέννησε η ραδιενέργεια, ως μακρά περίοδο ειρήνης και σταθερότητας, περίοδο την οποία πάρα πολλοί άνθρωποι νοσταλγούν ως τώρα (σε αντίθεση με το πρώτο μισό του αιώνα, το οποίο γέννησε η επανάσταση). Και πράγματι, για το δυτικό μισό του πλανήτη, η τερατογέννεση είχε πολύ ελκυστική μορφή: για πρώτη φορά όλες οι δυτικές δυνάμεις έφτασαν σε μια ειρηνική συνύπαρξη κάτω από την ηγεμονική ομπρέλα μιας ολικά αναμφισβήτητης υπερδύναμης, και ο παλιός ιμπεριαλιστικός καυγάς εξελίχθηκε, κυρίως με την ίδρυση του ΝΑΤΟ το 1949, σε χαρούμενη συμμαχία αρπακτικών, που εξαπέλυσε την πείνα της στον υπόλοιπο πλανήτη χωρίς να αφήνει την αδηφαγία να χαλά τους καλούς τρόπους μεταξύ των συνδαιτημόνων στο μεγάλο δυτικό τραπέζι κατανάλωσης της εργατικής δύναμης καφέ, κίτρινων και μαύρων κορμιών. Ήταν μια κάποια δικαίωση του Καντ, έστω και με την προσθήκη της κριτικής του Χέγκελ."
      http://leninreloaded.blogspot.com/2014/08/blog-post_5.html

      Διαγραφή
    2. Συμφωνώ με όσα έγραψες.
      Επίσης κάτι μου λέει ότι οι ΗΠΑ - ΕΕ, θέλουν να εκτονώσουν τον μεταξύ τους ανταγωνισμό στην Ρωσία-Κίνα, αφού είναι ένα κέντρο ανεξάρτητο από αυτούς (με μεγάλη δύναμη και πλουτοπαραγωγικές πηγές βεβαίως βεβαίως), και αφού δεν θέλουν να χαλάσουν τις "καλές" ψυχροπολεμικές σχέσεις τους, όσο έχουν εναλλακτική, πόσο μάλλον μια καλή, ως προς το πόσο εύκολα μπορούν να την στοχοποιήσουν στην συνείδηση του δυτικού κόσμου.

      Κώστας

      Διαγραφή
    3. Ναι, αυτό ακριβώς βλέπω εγώ. Πίσω στους παλιούς, καλούς σάκους του μποξ για όσο γίνεται, μην χαλάσουν οι καλοί τρόποι στο λυκοτραπέζι. Και νομίζω αυτό έχει ψωμί ως στάση για κάποια χρόνια ακόμα, τα οποία δεν μπορούμε να αφήσουμε να πάνε χαμένα με την Ευρώπη κοιμόμενη τον ύπνο της ασφάλειας, γιατί κοστίζουν ζωές. Εξού και η όλη κουβέντα.

      Διαγραφή
    4. με την Ευρώπη κοιμόμενη=μιλάω ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ για την ευρωπαϊκή εργατική τάξη. Οι αστοί δεν κοιμούνται ποτέ.

      Διαγραφή
  11. Δυστυχώς δεν έχω το χρόνο λόγο δουλειάς, να διαβάσω όλες τις αναρτήσεις του blog παρά μόνο βιαστικά, πόσο μάλλον όλα τα σχόλια , ώστε να αποκτήσω πιο σφαιρική άποψη. Επόμενως ζήτω εκ των προτέρων συγγνώμη για τύχον παραλήψεις, επαναλήψεις ή αστοχίες.

    " Γιατί κάτι δεν κολλάει σε μια θεώρηση της Ρωσίας ως ιμπεριαλιστική στη βάση σχέσεων παραγωγής και στην εμπειρική πραγματικότητα της συντονισμένης και εν μέρει φασιστικής (και εν συνόλω ρατσιστικής) αντιμετώπισής της. Αν ήταν ακόμα μια χώρα όπως οι δυτικές, τότε δεν θα είχε λογική να συμβαίνει αυτό. Θα έπρεπε να υπάρχει χώρος για τη Ρωσία στο δυτικό μπλοκ, με όλες τις οικονομικές αντιπαλότητες που υπάρχουν ήδη ανάμεσα στις χώρες του."

    Σωστό και το έχεις τεκμηριώσει με πάμπολες αναρτήσεις τις προγούμενες εβδομάδες, οι οποίες είναι τόσες πολλές που δεν έχει νόημα να τις αναφέρω.
    Οποιοσδήποτε τακτικός επισκέπτης του blog, αντιλαμβάνεται τη ροή και τη φυσική αλληλουχία που ακολουθούν ώστε να φτάσουμε σε αυτά που συζητάμε σήμερα.

    Πιστεύω οτι τρωγώμαστε χωρίς λόγο.

    Υπάρχουν αποικιοκρατικά κατάλειπα στη Δύση πάνω στη σκοπιά αντιμετώπισης των Ασιατικών λαών,μέσα στους οποίους εντάσσουν και τους Ρώσους, όπως το έθεσες; ναι.
    Αντιλαμβανόμαστε οτι η Ρωσία, η ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ εδώ και 23 χρόνια Ρωσία, βρίσκεται στη θέση του αμυνόμενου; ναι.
    Μήπως δίνουμε άφεση στη Ρωσική αστική τάξη; Όι.

    Απο ΄κει και πέρα, βλέπουμε κλασική αντίδραση νεο-αποικιοκράτη ιμπεριαλιστή απέναντι στο κακό παιδί που τσινάει. Δε παραλληλίζω επ'ουδεί πχ την Αλγερία υπό το γαλλικό αποικιακό ζυγό με τη Ρωσία υπό το Δυτικό , αλλά έχουμε τα εξής απτά :

    http://www.photius.com/countries/russia/economy/russia_economy_foreign_investment.html

    By the end of 1995, foreign investment in Russia since 1991 had totaled an estimated US$6 billion, a small amount considering the size of the Russian economy. Of that amount, US$3.2 billion had been invested between 1991 and 1993 and US$1 billion in 1994. Of the approximately US$2 billion invested in 1995, about 28 percent came from the United States, 13 percent from Germany, 9 percent from Switzerland, and 6 percent from Belgium.

    Μέχρι το '95, 4 χρόνια μετά την αντεπανάσταση, οι ΗΠΑ είχαν επενδύσει στο διαλυμένο ρωσικό κράτος 4,8 δισ δολλάρια.
    Για όνομα . Το πιο πολυσύχναστο MacDonalds βρίσκεται στη Μόσχα.
    Και ξαφνικά, επειδή έχουν φυσικό αέριο και όπλα, θα τους βγούν με κόκκινο;

    Ο παραλληλισμός με την ανάρτηση σου για τη Κίνα υπό το βρετανικό αποικιοκρατισμό είναι προφανής.

    Σημαίνει αυτό οτι θα βγω με παντιέρα και θα διαμαρτύρομαι γιατί υπέστη κυρώσεις ο όμιλος του συντρόφου, πρώην ταξιτζή, Αμπράμοβιτς ;
    Όι.

    Εμένα αυτό που με ανησυχεί είναι οι αντοχές του ρώσικου λαού, ειδικά της νεολαίας που δεν έχει βιώσει σοσιαλισμό, στην επίθεση της αστικής τάξης με κάθε μέσο που διαθέτει:
    πχ
    http://www.newsnowgr.com/article/138772/ta-narkotika-therizoun-ti-rosiki-neolaia.html

    "Η FSKN επισήμανε ότι συνολικά περίπου πέντε εκατομμύρια πολίτες είναι σήμερα εξαρτημένοι από ναρκωτικές ουσίες--το ποσοστό έχει σημειώσει αλματώδη αύξηση αφότου διαλύθηκε η πάλαι ποτέ ΕΣΣΔ.¨"

    Είναι ένα απλό παράδειγμα, δε λέω οτι οι ρώσοι έγιναν όλοι πρεζάκια. Αλλά τις συνέπειες της παλινόρθωσης στους λαούς, θα τις βλέπουμε όλο και πιο έντονα όσο περνούν τα χρόνια.

    Χαϊνης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ερώτηση Εφημερίδας Συντακτών:
    Θεωρείτε ότι οι εξελίξεις στην Ουκρανία αποτελούν απλώς ένα κομμάτι ενός “πάζλ” αλλαγής συνόρων, που είχαν ως αρχή το Κόσσοβο;

    Απάντηση Δημήτρη Κουτσούμπα:
    Είναι πιο πολύπλοκο το ζήτημα. Και αυτό που ρωτάτε, έχει βάση. Όμως, αυτό που με σιγουριά μπορούμε να πούμε είναι ότι και στην περίπτωση της Ουκρανίας συγκρούονται διαφορετικά συμφέροντα. Από τη μια οι ΗΠΑ και η ΕΕ επεμβαίνουν ωμά, συντηρώντας μια αντιδραστική αστική κυβέρνηση, με τη συμμετοχή εγκληματιών, ναζιστών, απογόνων των SS και από την άλλη η Ρωσία, η οποία πλέον είναι μία ανερχόμενη καπιταλιστική – ιμπεριαλιστική παγκόσμια δύναμη και έχει τα δικά της γεωστρατηγικά συμφέροντα στην περιοχή. Οι λαοί εκεί δεν έχουν κανένα συμφέρον να ταχθούν στο πλευρό του ενός η του άλλου, αλλά να βαδίσουν στο δικό τους δρόμο με τη δική τους εξουσία, που θα ικανοποιήσει τις δικές του ανάγκες. Σας θυμίζουμε ότι οι λαοί στην πρώην Σοβιετική Ένωση και στην πρώην Γιουγκοσλαβία ζούσαν για δεκαετίες μονιασμένοι, αδελφωμένοι».
    το λινκ της συνέντευξης: http://www.902.gr/eidisi/politiki/41966/synenteyxi-toy-gg-tis-ke-toy-kke-d-koytsoympa-stin-kyriakatiki-eleytherotypia

    http://www.komep.gr/2008-teyxos-4/h-thesh-ths-rosias-sto-imperialistiko-systhma-h-stash-toy-kommoynistikoy-kinhmatos

    http://www.komep.gr/2013-teyxos-1/mia-antiparathesh-sthn-oikonomia-ta-oikonomika-ths-metabashs-h-dialektikh-ylistikh-ermhneia-ths-antepanastashs

    μετά από όλες αυτές τις επίσημες κομματικές τοποθετήσεις, τι ακριβώς ψάχνουμε να βρούμε και που αποσκοπεί;

    από αντιϊμπεριαλιστής

    ΑπάντησηΔιαγραφή