Τετάρτη, 20 Αυγούστου 2014

Κοκτέιλ Μολότωφ #356

Ως μέθοδος, η διαλεκτική απευθύνεται σε όσους έχουν εμπειρία, άμεση ή έμμεση, της επώδυνης μεταβλητότητας των ανθρώπινων πραγμάτων, σε όσους δηλαδή είναι σε θέση να κατανοήσουν ότι αν κάτι υπάρχει, υπάρχει στον βαθμό που έχει αλλάξει και που είναι ικανό αλλαγής -- πάντοτε με κόστος. Απέναντι σε όσους θεωρούν ότι η οποιαδήποτε κατάσταση είναι προαιώνια και θα διαρκέσει για πάντα, απέναντι δηλαδή σε όσους δεν κατανοούν την ιστορία σαν ένα μύλο συντριβής κάθε ατομικής επένδυσης στην αιώνια παραμονή του κόσμου όπως είναι, η διαλεκτική είναι μάταιη, όπως το χτύπημα στην πόρτα του κουφού. Από μια κάποια άποψη όμως --και ίσως ακριβώς από διαλεκτική άποψη-- η διαλεκτική επιβιώνει όχι μόνο επειδή κάποιοι κατανοούν πως είναι η φιλοσοφική παρακαταθήκη όσων βασανίστηκαν στον σιδερένιο τροχό της ιστορίας και μετέτρεψαν το βάσανο σε αιμόπτυση γνώσης, αλλά και επειδή κάποιοι άλλοι δεν αντιλαμβάνονται το παραμικρό για τις συσπάσεις απ' τις οποίες γεννιέται το νηφάλιο αυτό τέρας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου