Παρασκευή, 25 Ιουλίου 2014

Το Mao.gr και η ενάρετη δολιοφθορά στα αντι-ιμπεριαλιστικά ανακλαστικά

Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε αρχικά στο αυτοποκαλούμενο "κομμουνιστικό" Kommon και αναδημοσιεύτηκε στο προσκείμενο στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ mao.gr. Με δεδομένο ότι δεν πρόκειται πλέον για "συνήθεις υπόπτους" τύπου Indymedia, θεωρώ ιδιαίτερα σημαντική την εμφάνιση τέτοιας "γραμμής" στον συγκεκριμένο χώρο, όπου για το Παλαιστινιακό τουλάχιστον φαίνεται να υπάρχουν ακόμα κάποιες, συναισθηματικές έστω, αντι-ιμπεριαλιστικές αντιστάσεις. Οι υπογραμμίσεις και τα έντονα στοιχεία έχουν ως στόχο να "ανασυνθέσουν" το πραγματικό νοηματικό νήμα που κρύβεται πίσω απ' το προσχηματικό θολοκουλτουρέ επικάλυμμα, που αναλαμβάνει το ρόλο "ενάρετου" καμουφλάζ.
LR
---
Ο πόλεμος των εντυπώσεων και οι διαφημιστές της φρίκης
24 Ιουλίου 2014
του Νικήτα Γεράνη από το Kommon



Ο μέσος έλληνας χρήστης social media καταναλώνει ατελείωτες ώρες διαφημίσεων στις τηλεοράσεις και στα ραδιόφωνα. Τεράστιες ολοσέλιδες διαφημίσεις σε όλες σχεδόν τις δεξιές σελίδες των εφημερίδων. Σύντομα απλά μηνύματα που απευθύνονται στο συναίσθημα με σκοπό να προκαλέσουν μία απλή αντίδραση: να πας να αγοράσεις το προϊόν. Δεν χρειάζεται να καταλάβεις, δεν χρειάζεται να μάθεις, να ψάξεις. Όλα όσα χρειάζεσαι είναι μπροστά σου.

Ως παραγωγός μηνύματος, ο καταναλωτής διαφημίσεων κάνει αυτό στο οποίο έχει εκπαιδευτεί από τα παιδικά του χρόνια: διαφημίζει. Γίνεται ένας αμείλικτος μικρός διαφημιστής. Εικόνες σφαγμένων παιδιών από τη Γάζα, παιδιά με διαλυμένα κεφάλια και χυμένα μυαλά πάνω στις ποδιές των μανάδων τους, παιδιά σε κομμάτια. Διαφημίσεις. Δεν χρειάζεται να καταλάβεις, δεν χρειάζεται να μάθεις, να ψάξεις. Όλα όσα χρειάζεσαι είναι μπροστά σου.

Ο δυτικός δικτυωμένος άνθρωπος μετατρέπεται ο ίδιος σε μέσο ενημέρωσης και ανταποκριτή του δικού του κόσμου. Από το σπίτι ή απ” το γραφείο του μπορεί να δείξει την ευαισθησία του με την κοινοποίηση φωτογραφιών στο facebook, μπορεί να αισθανθεί πως έκανε το χρέος του, και όπως τη μία μέρα θα μας δείξει νεκρούς ελέφαντες στην Αφρική, την άλλη μέρα θα μας δείξει ένα παιδί με ανοιγμένο κεφάλι στη Γάζα.

Τα νεκρά παιδιά στη Γάζα σε μια χρονογραμμή, ανάμεσα σε διαφημίσεις και άλλες αναρτήσεις, δεν λειτουργούν παρά σαν διαφήμιση της φρίκης του πολέμου. Τίποτα περισσότερο. Τίποτα περισσότερο και για τον ίδιο τον χρήστη που κοινοποιεί τις φωτογραφίες αυτές πέρα από τη στιγμιαία καταδίκη μέσω της συμμετοχής σε ένα κοινωνικό διαδικτυακό δρώμενο αναπαραγωγής της φρίκης.

Η αναπαραγωγή εικόνων της φρίκης του πολέμου με όποιες συνδηλώσεις αποτροπιασμού, διαμαρτυρίας, πολιτικής καταγγελίας, ενώ φαινομενικά προκαλεί ένα συγκινησιακό σοκ, απογυμνώνει και αποδυναμώνει το μήνυμα των ίδιων των εικόνων. Πραγματοποιεί μία μετατόπιση από την ενημέρωση και την κατανόηση στη συναισθηματική φόρτιση που θεμελιώνεται σε μια ψευδαίσθηση ενημέρωσης (αφού έχεις μπροστά σου την εικόνα, είσαι βέβαιος πως είσαι ενημερωμένος, πως γνωρίζεις). Διαμορφώνει μια χορογραφία εξοικείωσης του ατόμου με το ρόλο του αποστασιοποιημένου θεατή της φρίκης. Ακόμη χειρότερα: ο δέκτης-καταναλωτής των εικόνων εκπαιδεύεται να αντιδρά μόνο σε τέτοιου είδους μηνύματα.

Ο πόλεμος των εντυπώσεων μέσω εικόνων και το γεγονός ότι ο δυτικός άνθρωπος – σε ρόλο καταναλωτή και όχι ενεργού πολίτη – μόνο έτσι ευαισθητοποιείται, επιδρούν τελικά στην ίδια τη σύγκρουση. Για να τραβήξει την προσοχή του δυτικού ο απελπισμένος παλαιστίνιος, πρέπει να προσφέρει μία φωτογραφία του εαυτού του διαμελισμένου. Και επειδή η έκθεση στην εικόνα δημιουργεί εξοικείωση με τη φρίκη, ο απελπισμένος πρέπει κάθε φορά να προσφέρει όλο και πιο βάρβαρη εικόνα. Παιδιά διαμελισμένα, live εκτελέσεις, αύριο ίσως live βιασμούς, και η σειρά δεν έχει τέλος.

Αυτή η «μιντιοποίηση» του πολέμου ως άρνηση της ενημέρωσης και της κατανόησης, έχει ως αποτέλεσμα μία απλουστευτική θεώρηση της πραγματικότητας, η οποία πάντα καταλήγει σε μία παραλλαγή της σύγκρουσης καλού-κακού και άρα στον ανορθολογισμό, στη καταστροφή της κριτικής σκέψης και στο φανατισμό.

Σύγκρουση καλού-κακού, δογματισμός, καταστροφή της κριτικής σκέψης: το κατεξοχήν γήπεδο του αντιπάλου. Πόλεμος εντυπώσεων: το κατεξοχήν όπλο του. Δεν χρειάζεται παρά μία ρουκέτα να βρει στόχο ή μία επίθεση αυτοκτονίας για να αλλάξει εντελώς το κλίμα και να δώσει αφορμή για την τελική και ολοκληρωτική ήττα του παλαιστινιακού αγώνα. Μία τρομοκρατική ενέργεια στο Ισραήλ με τις εικόνες των διαμελισμένων – αυτή τη φορά – Ισραηλινών, θα έχει σήμερα πολλαπλάσιο αντίκτυπο από ό,τι πριν από δέκα χρόνια, και ο δρόμος έχει στρωθεί από τον σημερινό πόλεμο των εικόνων, παρόλο που για την ώρα μοιάζει να βλάπτει το Ισραήλ

Χρειαζόμαστε περισσότερα ρεπορτάζ και περισσότερες αναλύσεις που να πλαισιώνουν τις όποιες εικόνες. Περισσότερη συζήτηση και λιγότερη απαρίθμηση αυτονόητων, αυταπόδεικτων «αληθειών». Ο δρόμος της κριτικής, της ανάλυσης, της κατανόησης είναι δύσκολος μεν αλλά ο πλέον ασφαλής δρόμος για την επικράτηση του δίκιου, για να μη χαθούν άδικα άλλα παιδιά, για να μη γίνουν άλλα εγκλήματα πολέμου.

16 σχόλια:

  1. "Χρειαζόμαστε περισσότερα ρεπορτάζ ... για να μη χαθούν άδικα άλλα παιδιά".

    Ποτέ μετά τον Α Παγκόσμιο δεν ήταν τόσο χυδαία έκδηλη η βρωμιά και η σαπίλα της σοσιαλδημοκρατίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στη φωτό η λωρίδα της Γάζας, υπό το φυσικό φως των βομβών, λαμπυρίζει στη νύχτα.

      Διαγραφή
    2. Μόλις κοίταξα τη φωτογραφία αμέσως καταστράφηκε η κριτική μου σκέψη, έγινα δογματικός και μανιχαιστής, πολύ δίκιο το παλουκάρι ναούμε , λίγο μεταμοντέρνο αυνανισμό ακόμα έπαιρνε πάντως.

      Decadent

      Διαγραφή
    3. Λίγο Αντόρνο-Λούκατς-Χορκχάιμερ ("καταστροφή της κριτικής σκέψης", "ανορθολογισμός"), λίγο Ντεμπόρ ("κοινωνία του θεάματος") και τον ιμπεριαλισμό μου. Γιατί είμαι δυτικός μαρξιστής και γαμάω τον τρίτο κόσμο. Τον γαμάω. Αραπάδες.

      Διαγραφή
    4. "δυτικός μαρξιστής": ορφανό του Κάουτσκι, τουτέστιν. Γουστάρω ιμπεριαλισμό και το λέω "κριτική στον ανατολικό δεσποτισμό των Μπολσεβίκων." Γιατί εγώ είμαι ΛΕΥΚΟΣ, καργιόληδες, και θα ζήσω στα πτώματά σας.

      Διαγραφή
  2. https://www.youtube.com/watch?v=D28RjX_R1V8#t=19

    Twenty-two shells in four minutes

    https://www.youtube.com/watch?v=D28RjX_R1V8#t=19

    Israeli soldiers and members of the Breslauer Hassidic sect dance and bless artillery shells

    https://www.youtube.com/watch?v=mlCRMxUDPPw

    οχ/μαλ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Προς θεού, μην βάζεις λινκ σε βίντεο. Απειλείται η κριτική σκέψη, ενθαρρύνονται τα δίπολα καλού-κακού και αποτρέπεται η περίσκεψη των σοσιαλδημοκρατών, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν παιδικές ζωές.

      Διαγραφή
  3. Για κριτική στις ορίτζιναλ αναλύσεις "ίσων αποστάσεων"

    A Debate on Gaza: Ali Abunimah of Electronic Intifada vs. J.J. Goldberg of the Jewish Daily Forward

    https://www.youtube.com/watch?v=olsgHPHf_mQ#t=181

    οχ/μαλ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Στείλτου και την ανάλυση (για να γράψει επί τούτου, αφού έτσι προτιμά, αλλά δεν γνωρίζω γιατί δεν το έκανε ήδη και γράφει αλλαντάλλων):

    Final Report as UN Special Rapporteur on human rights in occupied Palestine
    Richard Falk

    http://www.brussellstribunal.org/article_view.asp?id=1432

    Massacre in Gaza - Richard Falk

    http://www.aljazeera.com/indepth/opinion/2014/07/massacre-gaza-20147228354824989.html

    οχ/μαλ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Το στειλα και πριν το σχόλιο αλλά λόγω κακής σύνδεσης μάλλον δεν ανεβηκε, αν ανεβηκε αγνόησε το παρόν.

    Λοιπον γενικά το mao ΟΤΑν το είχα πάρει χαμπαρι προσπαθούσα να καταλάβω αν ηταν σοβαροί η αν τρολαρανε. Στο συγκεκριμένο ζήτημα τωρα , επειδή με είχε προβληματίσει και εμένα σε μεγαλο βαθμο εκατσα και έγραψα ενα άρθρο που επειδή ρήμα το λόγου σα ενάντια στην κατάχρηση τέτοιου φωτογραφικού υλικού. Τις μέρες εκείνες γινονταν χαμος στο φεησμπουκ απο τέτοιες δημοσιεύσεις ακραίων φωτο(μωρά με ανοιγμένα κεφαλια κλπ) με αποτέλεσμα να ανοίξουν και συζητήσεις που δίχασαν και φιλους του κόμματος με λογαριασμούς στο συγκεκριμένο μέσο. Άσχετα τώρα με το Μάο Αντώνη, εσένα ποια είναι η άποψη σου πανω σε αυτό το ζήτημα; θεωρεία οτι μπορεί να υπάρχει και κατάχρηση τέτοιου υλικού η οτι γενικά πρεπει να ανά δημοσιεύεται ανεπιφύλακτα και σε οποιαδήποτε συχνοτητα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η άποψή μου για το ζήτημα είναι εξαιρετικά απλή και έμπρακτη: δεν δημοσιεύω τέτοιου είδους φωτογραφίες επειδή δεν θεωρώ ότι τις χρειάζομαι για να κάνω ανθρώπους να καταλάβουν ότι το να πολιορκείσαι και να βάλεσαι από παντού χωρίς καμία προοπτική διαφυγής είναι καθαρή μαζική δολοφονία και ναζιστικού χαρακτήρα πολιτική "συλλογικής ευθύνης." Είναι ζήτημα απλής κοινής λογικής και δεν χρειάζομαι τεκμήρια για το τι συμβαίνει.

      Από εκεί μέχρι το να διακηρύττω την ηθική μου ανωτερότητα για τον λόγο αυτό, πόσο μάλλον να λέω ότι αυτά ενθαρρύνουν τον διπολισμό και τι θα γίνει άμα τα κάνουν οι Παλαιστίνιοι, υπάρχει ασφαλώς χαώδης απόσταση.

      Παρομοίως, το να εκφράσει κάποιος που έχει καθαρή πολιτική θέση μια ένσταση για την υπερβολική χρήση τέτοιων μέσων είναι ένα πράγμα, το να χρησιμοποιήσει την ηθικολογία για να λειτουργήσει ως ιμπεριαλιστική πόρνη του ελέους είναι άλλο.

      Διαγραφή
    2. καθαρή μαζική δολοφονία=ακριβέστερα, γενοκτονική δολοφονία γιατί έχει σαφή ρατσιστική στόχευση και χαρακτήρα.

      Διαγραφή
    3. Μιλάμε, πάντα, για άοπλους και ολοκληρωτικά ανυπεράσπιστους πολίτες στην μεγάλη τους πλειοψηφία.

      Διαγραφή
    4. Ευχαριστώ για τη σαφή και ξεκαθαρη τοποθετηση, με βρίσκει σύμφωνο

      Διαγραφή
  6. Επειδή ρήμα το λογου = επιχειρηματολογουσα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Τον "μάπα" που έγραψε το συγκεκριμένο κέιμενο, όχι πώς τον γνωρίζω, τον αποκαλώ όμως έτσι εξαιτίας του αφηρημένου/γενικευμένου τρόπου με τον οποίον εκφράζεται, το θέμα που έχει επιλέξει να διαπραγματευτεί ενώ ο κόσμος καίγεται, και επειδή δεν επιχειρεί να γράψει αυτό που εν κατακλείδι υποτίθεται ότι ο ίδιος θεωρεί ορθό, δεν θα τον καταδίκαζα ευθύς αμέσως ως φορέα της προπαγάνδας των "ίσων αποστάσεων", όπως έκανε ο Αντώνης και δικαίωμά του, αλλά ως άλλον ένα "μάπα" με σύμπλεγμα πρωταγωνισμού.

    Αναλύσεις ειδικών και μαρτύρων, ιστορικές αναφορές, ντοκουμέντα, ρεπορτάζ αντιφάσεις είναι όλα από χρόνια πλατιά διαδεδομένα και διαθέσιμα, τουλάχιστον σε όποιον μπορεί να διαβάσει αγγλικά. Γιατί δεν κάθισε λοιπόν να γράψει ένα κείμενο που να αξίζει τον κόπο να διαβαστεί και να τεθεί σε κριτική, αντί να γράψει ανούσιες και αφηρημένες αρλούμπες και αντί αυτού να καλεί άλλους να προσφέρουν στην "παραζαλισμένη" κοινή γνώμη ψύχραιμες αναλύσεις? Και μέχρι να γίνει αυτό, δηλ. τι να κάνουμε?

    οχ/μαλ


    ΑπάντησηΔιαγραφή