Δευτέρα, 14 Ιουλίου 2014

Κλαίνε οι Παλαιστίνιοι, κλαίει και ο ΣΥΡΙΖΑ...

ΣΥΡΙΖΑ: Μόνο η διεθνής πίεση μπορεί να σταματήσει την ισραηλινή πολεμική μηχανή
Σχόλιο του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ για τον συνεχιζόμενο βομβαρδισμό της Γάζας
14 Ιούλη 2014

Μπροστά στα μάτια όλης της ανθρωπότητας συνεχίζεται για έβδομη μέρα η σφαγή των Παλαιστινίων στη Γάζα. Ενθαρρυμένο από την ανοχή της διεθνούς κοινότητας, το Ισραήλ επιδίδεται στη συλλογική τιμωρία ενός ολόκληρου λαού, σπέρνοντας το θάνατο και την καταστροφή.



Μετά τις τελευταίες δηλώσεις Νετανιάχου, γκρεμίστηκαν οι όποιες ψευδαισθήσεις σχετικά με το αν υπάρχει πιθανότητα σύντομης διακοπής της επίθεσης στη Γάζα. Μόνο η διεθνής πίεση μπορεί να σταματήσει την ισραηλινή πολεμική μηχανή. Σε αυτήν την κατεύθυνση, πέρα από την κινητοποίηση των πολιτών, είναι απαραίτητη η ενεργοποίηση των κυβερνήσεων. Η ελληνική κυβέρνηση ας ευαισθητοποιηθεί έστω και τώρα από το δράμα της Γάζας, και ας αναλάβει πρωτοβουλίες στο πλαίσιο της ΕΕ για άμεση κατάπαυση του πυρός. Όταν ρέει το αίμα, η ανοχή είναι συνενοχή.
Η επίσκεψη Πέρες
Της Ρένας Δούρου, Έθνος, 9 Αυγούστου 2012
Το πλέγμα των σχέσεων Ελλάδας – Ισραήλ και η ελληνική πολιτική

Ολοκληρώνεται σήμερα η επίσημη επίσκεψη στη χώρα μας του ισραηλινού προέδρου, κατόχου του Νόμπελ Ειρήνης, Σιμόν Πέρες, στη διάρκεια της οποίας είχε συναντήσεις με την πολιτειακή και πολιτική ηγεσία. Επισήμως, το «μενού» περιλάμβανε ενεργειακά, τουριστικά ζητήματα καθώς και θέματα γεωργίας και αξιοποίησης νέων τεχνολογιών – είναι άλλωστε γνωστό ότι το Ισραήλ έχει να επιδείξει σημαντικότατες προόδους στους δύο τελευταίους τομείς. Πέραν αυτών, η συγκεκριμένη επίσκεψη εγγράφεται σε μια κρίσιμη συγκυρία, με την οικονομική κρίση να δοκιμάζει σκληρά τη χώρα μας αλλά και με τις καταλυτικές εξελίξεις (Συρία) να ανατρέπουν δεδομένα δεκαετιών στη Μέση Ανατολή.

Σήμερα, οι σχέσεις των δύο χωρών βρίσκονται σε θετική τροχιά ωστόσο ο προσεκτικός αναλυτής οφείλει να αναρωτηθεί για το βάθος, το εύρος, τους ορίζοντες, τις προοπτικές των σχέσεων αυτών. Αν εδράζονται δηλαδή σε ανάλυση βάθους που λαμβάνει υπόψη της μακροπρόθεσμα δεδομένα ή αν πρόκειται για συγκυριακό πυροτέχνημα, όπως συχνά συμβαίνει.

Έτσι, μια ανάλυση στη βάση του αξιώματος ότι η χώρα μας έχει μόνο να κερδίσει από τη σύμπτωση των γεωστρατηγικών συμφερόντων και πολλά να χάσει αν ενεργεί δουλοπρεπώς, εξυπηρετώντας αλλότριες επιδιώξεις, οφείλει να διερευνήσει αν σήμερα διαμορφώνονται οι προϋποθέσεις εκείνες που θα καταστήσουν συμφέρουσες τις σχέσεις μας με το Ισραήλ, στο πλαίσιο πάντα του διεθνούς δικαίου. Με άλλα λόγια, αν και κατά πόσο τίθενται οι βάσεις μιας πολύπλευρης και πολυεπίπεδης, αξιόπιστης, εξωτερικής πολιτικής, η οποία θα περιλαμβάνει και την πτυχή των σχέσεων αυτών, σε συνάρτηση, όπως προανέφερα, με την εξυπηρέτηση των ελληνικών συμφερόντων. Μια τέτοια προσέγγιση σημαίνει, για παράδειγμα, ότι η όποια σύγκλιση (για ενεργειακά, τουριστικά, επιστημονικά, κ.α. θέματα) με την ισραηλινή πλευρά, δεν γίνεται με την παραδοχή «ο εχθρός του εχθρού μου, φίλος μου», αναφορικά με την Τουρκία αλλά στη βάση ορισμένων σταθερών της Αθήνας όπως, π.χ., η ειρηνική επίλυση των διαφορών, η προώθηση των συμφερόντων της, στη βάση του διεθνούς δικαίου και των αποφάσεων του ΟΗΕ, η ισότιμη στρατιωτική συνεργασία για την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων γεωπολιτικών αναγκών της χώρας, αποφεύγοντας τη στοχοποίηση άλλων κρατών (η Ελλάδα δεν έχει κανέναν λόγο, για παράδειγμα, να εμπλακεί υπό οιαδήποτε μορφή σε πόλεμο κατά του Ιράν), κ.α..

Κατά καιρούς, οι εκάστοτε ΥΠΕΞ αρέσκονται σε μεγαλεπήβολους (ενίοτε και πανάκριβους) σχεδιασμούς περί «πολυδιάστατης» εξωτερικής πολιτικής με οικονομικές, αναπτυξιακές, ενεργειακές και άλλες, το ίδιο πομπώδεις, παραμέτρους, που εκτείνονται από τα Βαλκάνια ως την Κίνα, και που στην πράξη αποδεικνύονται απλά λόγια. Θα πρέπει λοιπόν κάποτε να αρχίσουμε από τα… στοιχειώδη: για παράδειγμα, η χώρα μας πρέπει να διατηρεί σχέσεις με το Ισραήλ, όπως και με όλες τις χώρες της ευρύτερης Μέσης Ανατολής. Αν όμως οι σχέσεις αυτές είναι σε βάρος του Παλαιστινιακού ή οποιουδήποτε άλλου λαού, θα είναι άγονες και επικίνδυνες. «Σήμερα δεν έχουμε κοινούς εχθρούς αλλά κοινούς κινδύνους», τόνισε ο Σ. Πέρες. Πράγματι, κοινοί κίνδυνοι σήμερα είναι η αδιαλλαξία, η εμμονή στην στρατιωτική επίλυση των διαφορών, ο μη σεβασμός της αυτοδιάθεσης των λαών και των αποφάσεων του ΟΗΕ. Η κοινή αντιμετώπισή τους μπορεί να ανοίξει νέους ορίζοντες – τόσο στις σχέσεις με το Ισραήλ όσο και με τις άλλες χώρες της περιοχής.

7 σχόλια:

  1. -Να συνεργαστούμε στρατιωτικά, αλλά να υποσχεθείτε να μη βομβαρδίζετε τη Γάζα, κακά παιδιά!
    -Μπα; Και τι να βομβαρδίζουμε;
    - Τη Δαμασκό, την Τεχεράνη, τέτοια.

    "Στο ανοικτό θέμα του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης, που μέχρι σήμερα κατείχε αποκλειστική θέση στο επίκεντρο του ισραηλινού ενδιαφέροντος, ήλθε να προστεθεί, βίαια, εδώ και πάνω από 17 μήνες, η σταδιακή κατάρρευση του αλλαουϊτικού, φιλοϊρανικού καθεστώτος της Δαμασκού. Όσο παράδοξο κι αν φαίνεται, σήμερα το Ισραήλ είναι υπέρ της όσο το δυνατόν μεγαλύτερης παράτασης του status quo, και τούτο γιατί η σύνθεση της «πολύχρωμης» αντιπολίτευσης – π.χ. η διοίκηση του «Ελεύθερου Συριακού Στρατού» βρίσκεται στην Τουρκία ενώ είναι αποδεδειγμένη η παρουσία τζιχαντιστικών στοιχείων, μέσω του σκοτεινού Μετώπου Αλ Νούσρα, καθώς κι εκείνη εκπροσώπων του κινήματος των Αδελφών Μουσουλμάνων – προκαλεί ρίγη στους Ισραηλινούς ιθύνοντες."
    (Αφήνουμε τους Ισραηλινούς στα ρίγη τους, το άρθρο είναι απ' την "Αυγή", 12 Αυγ. 2012: http://archive.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=707043

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εγω αυτό δεν καταλαβαίνω

    Από τη μια λέει αυτα

    ""Η κυβέρνηση του Ισραήλ πρέπει να κάτσει στο σκαμνί της διεθνούς δικαιοσύνης", υπογράμμισε και εξέφρασε την απόλυτη και αδιαπραγμάτευτη αλληλεγγύη του ΣΥΡΙΖΑ στον Παλαιστινιακό λαό."

    http://prezatv.blogspot.gr/2010/05/blog-post_1175.html

    Από την άλλη συναντιεται με τον περεζ

    http://archive.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=708429

    Δηλαδη τι μεσολαβησε και αμνηστευθηκαν τα εγκληματα της ισραηλινης κυβερνησης απο τοτε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ τους κωλόφαρδους τους Παλαιστίνιους ζηλεύω, δεν ξέρω. Πήραν απόλυτη και αδιαπραγμάτευτη αλληλεγγύη οι μπαγάσηδες. Εντάξει, και οι Ισραηλινοί πήραν εξίσου απόλυτη και αδιαπραγμάτευτη αλληλεγγύη, όπως και στην Ελλάδα και ο ΣΕΒ και οι εργάτες παίρνουν ο καθένας τη δική του απόλυτη και αδιαπραγμάτευτη αλληλεγγύη. ΠΟΛΥ ΛΑΡΤΖ κόμμα, δικέ μου. ΠΟΛΥ ΛΑΡΤΖ!

      Διαγραφή
  3. α ναι τα παραπανω τα λεει ο τσιπρας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Η πρόταση που τα σπάει: "Η ελληνική κυβέρνηση ας ευαισθητοποιηθεί έστω και τώρα από το δράμα της Γάζας, και ας αναλάβει πρωτοβουλίες στο πλαίσιο της ΕΕ για άμεση κατάπαυση του πυρός."
    Μισό λεπτό να αλλάξω βελόνα στη μηχανή γιατί με τόσο ψιλό γαζί στράβωσε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μισό να τελειώσει η ΕΕ με τη σφαγή στην Οδησσό (βλ. τελευταίο ποστ), κι έφτασεεεε....

      Διαγραφή
  5. Διαδήλωση στη πρεσβεία των φονιάδων την Πέμπτη το απόγευμα

    http://www.902.gr/eidisi/politiki/47586/syllalitiria-toy-kke-kai-tis-kne-enantia-sto-neo-aimatokylisma-toy-laoy-tis

    Αλέξανδρος

    ΑπάντησηΔιαγραφή