Τρίτη, 29 Ιουλίου 2014

Οι εργάτες είναι οι γυναίκες του κόσμου

Ήταν περίπου τρεις ώρες αφότου άρχισε να μας μιλά, όταν έφτασε στα βασανιστήρια στη Σεβαστή Θεοφανίδου, συγκρατούμενή του και συλληφθείσα με τους υπόλοιπους "Λαϊκούς Εκδικητές" του ΔΣΕ, που ο 95χρονος σήμερα Γιάννης Δρουσιώτης έκανε την παρατήρηση ότι οι γυναίκες που γνώρισε κατά τα έξι χρόνια δράσης του στην Ελλάδα ήταν "πολύ καλύτερες από μας τους άντρες στον αγώνα. Άντεχαν, δεν ξέρω γιατί, πιθανώς λόγω του ότι έχουν συνηθίσει περισσότερο τον πόνο, στις κακουχίες και στα βασανιστήρια, και πολύ σπάνια έσπαγαν στις ανακρίσεις." Η παρατήρηση προκάλεσε κάποιες συζητήσεις στο διάλειμμα που κάναμε εμείς, τα κουρασμένα σαραντάχρονα μέχρι εξηντάχρονα παλικάρια, για να συνέλθουμε από τις τρεις ώρες που είχαν προηγηθεί, καθώς ο 95χρονος μέχρι πέρυσι νυχτερινός χειμερινός κολυμβητής μας περίμενε υπομονετικά να ξεκουραστούμε...Δόθηκαν εναλλακτικές εξηγήσεις για την περίφημη αντοχή των γυναικών σε συνθήκες που έκαναν άντρες να σπάσουν, να δώσουν πληροφορίες, να "γυρίσουν"... ήταν εμφανές ότι ο παππούς μας δημιούργησε μια κάποια αμηχανία, κυρίως γιατί ήδη γνωρίζαμε αυτό που μας είπε αλλά δυσκολευόμασταν πάντα να το διαχειριστούμε. 

Χθες όλη μέρα ερχόντουσαν πίσω εικόνες στο μυαλό και σκέψεις απ' τις διηγήσεις. Μέσα σ' αυτές, η βιωμένη εμπειρία της ισότητας στις "ελεύθερες ζώνες", αυτό που κουβαλάνε ως μια από τις κατακτήσεις τους για δεκαετίες τώρα άνθρωποι που δεν θα βρεις πουθενά στην υπόλοιπη Ελλάδα, γιατί οι υπόλοιποι είναι ή μίζεροι στην αντιδραστικότητά τους μισογύνηδες ή "φεμινιστές" της πλάκας, παπαγάλοι της "πολιτικής ορθότητας", που δεν έζησαν ποτέ την κοινωνία για την οποία νομίζουν πως μιλάνε και φαντάζονται τον εαυτό τους "προχωρημένο". 

Σκέφτομαι λοιπόν για τις γυναίκες και για την αντοχή στον πόνο της γέννας, κι έτσι και για την γέννα την ίδια. Και σκέφτομαι πόσο εντυπωσιακό είναι, όταν το αναλογιστείς, ότι οι άντρες έκαναν τόσες και τόσο περίπλοκες προσπάθειες να αποκρύψουν στον εαυτό τους και τους άλλους --να λογοκρίνουν-- τη σημασία αυτού του εκτυφλωτικά τετριμμένου γεγονότος: ότι τους ανθρώπους όλους τους γεννάνε γυναίκες.

Έφτιαξαν λοιπόν οι άντρες άντρες Θεούς, άντρες δημιουργούς για να ξεχάσουν αυτό που γνώριζαν. Φαντάστηκαν Θεούς που γενάνε οι ίδιοι...απ' το κεφάλι τους, σχολιάζοντας, ουσιαστικά, τη δική τους ιδεολογική ισχύ, την δυνατότητά τους να φτιάχνουν ιδεολογία. Έβαλαν στον δημιουργό σεβάσμια γενιάδα και τού δωσαν βροντερή φωνή. Του χάρισαν γιο, που τον γέννησε μεν γυναίκα αλλά χωρίς να τον έχει πρώτα συλλάβει. Και τέλος πάντων, μετέτρεψαν ολάκερη τη θρησκεία σε πεδίο αναθεώρησης της βιολογίας, των βασικών βιολογικών δεδομένων της ζωής. Κι από κει, έχοντας πάρει πίσω συμβολικά, στο συμβολικό πεδίο, την δημιουργική λειτουργία απ' τις γυναίκες, έχρισαν τον εαυτό τους δημιουργό των πάντων και σε όλα τα πεδία. 

Αλλά ποιοι δημιούργησαν αυτά "τα πάντα" κατ' εικόνα και ομοίωση της δύναμης των ανύπαρκτων άρρενων Θεών που γεννάνε τον κόσμο; Οι εργάτες. Η εργατική δύναμη, πριν γίνει κάτι που αγοράζεται, είναι η ικανότητα του ανθρώπου να φτιάξει κάτι από κάτι άλλο, να μεταποιήσει, να δώσει μορφή στο χωρίς μορφή, να μετασχηματίσει, και ναι, να δημιουργήσει το ωραίο, αυτό που στον ανθρώπινο εγκέφαλο τουλάχιστο μεταφράζεται ως "ωραίο."

Κι έτσι οι εργάτες είναι οι γυναίκες του κόσμου. Όχι απλώς γιατί γεννάνε, με τον κάματο του σώματός τους, τα υλικά πράγματα που μας τριγυρίζουν όπως οι γυναίκες γεννάνε τη βιολογική ζωή, αλλά και γιατί, όπως ακριβώς συνέβη με τις γυναίκες, ο κόσμος όλος περιστρέφεται γύρω από την άρνηση αυτού του απλού, εκτυφλωτικά αυταπόδεικτου γεγονότος. 

Στη θέση της μονοθεϊστικής θρησκείας ως άρνησης της γυναικείας βιολογικής δύναμης στη δημιουργία, η ιδεολογία της αστικής οικονομίας: δεν δημιουργεί ο εργάτης, υπάρχει "ανάπτυξη"· δεν φτιάχνει αυτός, φτιάχνουν οι μηχανές που τις φτιάχνουν στον εγκέφαλό τους επιστήμονες που εκπαιδεύει ο αστός· δεν συντηρεί αυτός τον αστικό κόσμο, ο αστικός κόσμος τον συντηρεί με τον μισθό ή το επίδομα ανεργίας· δεν έχει δύναμη ο δημιουργός, έχει ο ενοικιαστής του δημιουργού, αυτός που του άρπαξε τα παραγωγικά μέσα. 

Όλος ο ταξικός κόσμος, όπως κι όλος ο πατριαρχικός κόσμος, χτίζονται πάνω στην άρνηση και την αντιστροφή αυτού που γνωρίζει και μικρό παιδί. Πώς αποδείκνυε ο άντρας στη γυναίκα, κόντρα σε κάθε τεκμήριο για το αντίθετο, ότι αυτός είναι ο πρωταρχικός δημιουργός και αυτή το περιθώριο της κοινωνίας; Της έδειχνε το Θεούλη με τη γενιάδα του, τους παππάδες με τις δικές τους, τους αγίους με τις λόγχες τους, τον κρίνο, τους επισκόπους και τους αρχιεπισκόπους, τον γυναικωνίτη. Πώς αποδείχνει ο κεφαλαιοκράτης στον εργάτη ότι ο δεύτερος χρωστά τη ζωή του στον πρώτο; Του δείχνει τα εργοστάσια, τα γραφεία, τους διευθυντές, το κράτος και την κρατική πρόνοια, τον ΟΑΕΔ, και κυρίως τη δύναμη καταστροφής της ζωής, που στον αντεστραμμένο καθρέφτη της ιδεολογίας ισούται με δύναμη δημιουργίας της: τον τρομοκρατεί με την ανεργία και τον πόλεμο. Στο τέλος της ημέρας, το αφεντικό εφευρίσκει και τον "φεμινισμό", λέει, με τα νοικιασμένα ενεργούμενά του ("διανοούμενοι"), στον εργάτη ότι είναι άξεστος και εκ φύσεως φαλλοκράτης, πως είναι στη φύση του να δέρνει και να περιφρονεί τη γυναίκα του, και πως μόνο οι εκλεπτυσμένοι άνθρωποι κατανοούν αυτού του είδους τα θέματα, και το αποδεικνύουν κιόλας, γιατί άντε να καταλάβει ο εργάτης τι είναι τα "έμφυλα υποκείμενα" και οι "παραβατικές σεξουαλικότητες."

Γιατί έχει δύναμη ο μαρξισμός; Έχει δύναμη γιατί επιστρέφει τη γνώση σε όσους, χωρισμένοι απ' τη γνώση, ζουν χωρισμένοι κι απ' τη δική τους δύναμη της δημιουργίας. Γιατί αυτό που εμφανίζεται ως γνώση είναι στην πραγματικότητα απλώς η παρασιτική βιομηχανία απόκρυψης της αυτεπίγνωσης της δύναμης του δημιουργού, το κάστρο απ' το οποίο διεξάγεται ο λυσσαλέος πόλεμος άρνησης και αντιστροφής της πραγματικότητας -- του απλού, που τόσο δύσκολα κατακτιέται.

10 σχόλια:

  1. Θέλω να αναφερθώ στην περίπτωση της Σωτηρίας Βασιλακοπούλου.

    http://www.902.gr/eidisi/ergatiki-taxi/22589/odigos-toy-agona-i-thysia-tis-sotirias-vasilakopoyloy-foto-video#/0

    http://www.902.gr/eidisi/neolaia-paideia/22941/kne-anakoinosi-gia-ta-33-hronia-apo-ti-dolofonia-tis-sotirias
    Κοίτα τώρα το ανεξάρτητο, εναλλακτικό κτλ The Press Project τι δημοσιεύει σχετικά με αυτό:
    http://www.thepressproject.gr/article/66222/34-xronia-meta-ti-dolofonia
    Μόνο δλδ η Ανταρσύα ασχολήθηκε με αυτό το θέμα θα συμπεράνει ο αγνός και άδολος αναγνώστης του ΤΡΡ.. Αυτόι οι αρχισταλίνες τίποτα, δε ξέρουν να τιμούν τους αγωνιστές τους αλλά αντίθετα τρώνε τα παιδιά τους.. Αυτή είναι η πιο ανώδυνη εικόνα και γνώμη που έχουν όσοι διαβάζουν ΤΡΡ, Κουτί της Πανδώρας, Εφημ. των Συντ. και το σουπερ ντουπερ Unfollow..
    Κάντε ένα κόπο να δείτε λίγο τι εστί "αριστερός" αντικομμουνσμός από τα εν λόγω μέσα..
    Πάμε παρακάτω. Να δουμε και λίγο το πρόσφατο παρελθόν για να μη ξεχνιόμαστε..
    http://www1.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=6007701&publDate=2010-12-21%2000:00:00.0
    http://sfyrodrepano.blogspot.gr/2010/12/blog-post_20.html
    Αυτή λοιπόν ήταν η στάση της Ανταρσύα πριν λίγα χρόνια.
    Ναι, είναι το ίδιο κόμμα που σήμερα βγάζει ανακοινώσεις υπέρ της Σωτηρίας.
    Προσπαθούνε όλοι μαζί να παραχαράξουνε και να ξαναγράψουνε την ιστορία στα μέτρα τους.
    Αλλοίωση της ιστορικής μνήμης λέγεται επίσης αυτό, Που αποσκοπεί άραγε;;
    Νομίζω αυτονόητη η απάντηση..
    Ο Εφήμερος του TPP κλαίγεται όλη μέρα και απορεί και εξίσταται που ο κόσμος δεν τους εμπιστεύεται:
    Στη χώρα μας όμως οι «εναλλακτικές» προσπάθειες δεν δείχνουν ότι μπορούν να τα καταφέρουν χωρίς συμβιβασμούς και απώλειες. Ακόμα και τα πιο πετυχημένα παραδείγματα, όπως τα περιοδικά HOT DOC και UNFOLLOW, η EΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, τα διαδικτυακά TVXS, KOUTIPANDORAS, ή, αν μου επιτρέπετε, και το THEPRESSPROJECT δεν έχουν καθιερωθεί στην συνείδηση της πλειοψηφίας του κόσμου ως το νέο mainstream ή έστω ως ένας νέος πυλώνας αντικειμενικής ενημέρωσης
    http://www.thepressproject.gr/article/65852/Ithela-kati-na-sas-po
    Έρχομαι να ρωτήσω πολύ απλά: Είναι δυνατόν να αυτοχαρακτηρίζεστε ανεξάρτητο μέσο κτλ όταν όλες οι ειδήσεις σας είναι είναι τόσο επιλεκτικά (sic) διαμεσολαβημένες υπό το πρίσμα της γραμμής του ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ;; και μετά απορείτε που θεωρούμε ότι είστε του επιπέδου της Αυγής;; Χαρακτηριστικότατο το παράδειγμα με τη Σωτηρία Βασιλακοπούλου και άλλα πολλά.
    Όσο περνάει ο καιρός ειλικρινά βλέπω όλο και πιο ξεκάθαρα ποιοί είστε ουσιαστικά και ποιός είναι ο ρόλος σας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ωραίο άρθρο και ελπίζω να προλάβουν να το διαβάσουν και πολλές γυναίκες (να προλάβουν λόγω των ατελείωτων εργασιών που έχουν).
    Επίσης Αντώνη υπάρχει και το άλλο το οφθαλμοφανές που έχει διαμορφωθεί στα μέτρα και στα σταθμά των αντρών:
    Ενώ η μάνα είναι ο μόνος σίγουρος γονέας του παιδιού, τα καταφέρατε και το γένος ορίζεται από τον πατέρα (Φ. Ένγκελς -Η καταγωγή της οικογένειας της ατομικής ιδιοκτησίας και του κράτους).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν δεν κάνω λάθος αυτό στην ανάλυση του Ένγκελς δεν είναι απλά κάτι που "καταφέραμε να κάνουμε" αλλά το θεμέλιο της σχέσης της πατριαρχίας με την ιδιοκτησία, δηλαδή, εξηγεί την πατριαρχία ως μέσο ώστε να βεβαιώνεται ο άνδρας ότι κληρονομεί την ιδιοκτησία του στα παιδιά του.

      Διαγραφή
  3. «του απλού, π(ου)όσο τόσο δύσκολα κατακτιέται.» ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Όπως στις γυναίκες τους στερούν τα παιδιά έτσι και σε εμάς τους εργάτες μας στερούν τα τα "παιδιά" τα μέσα παραγωγής.
    εργάτης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Εξαιρετικό άρθράκι. Βάλσαμο μετά από ένα δύσκολο σ/κ γεμάτο θεωρία των δύο άκρων, από απαντήσεις τύπου "μία δουλειά ξέρω, δε θα γίνω ανειδίκευτος εργάτης" από ένστολους, "σκύψε το κεφάλι και μη μιλάς" και "αναγκαστικά κάνουμε υπομονή" κλπ όπως και γυναίκες κολλημένες με το θεσμό του γάμου - ως απαραίτητης και κύριας προϋπόθεσης για την ανατροφή παιδιών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή