Σάββατο, 26 Ιουλίου 2014

"Οι άνθρωποι να 'ναι καλά, τα πράματα ας χαλάνε..."

Shejaiya, Γάζα, σήμερα
Έχω ένα σύντροφο, οικοδόμο το επάγγελμα, παλιότερα επιπλοποιό, κι άλλες πολλές δουλειές, μένει στα φτωχότερα προσφυγικά της Κύπρου. Ίντερνετ δεν έχει, κι αν είχε δεν θα γραφε -- μόνο που κάθε Κυριακή αγοράζει έναν έξτρα Ριζοσπάστη και τον πάει να διαβάζει όποιος θέλει στο καφενείο του χωριού. Αλλά μιλάμε από κοντά, όποτε μπορούμε να βρεθούμε, με τις ώρες. Τις προάλλες, στην αυλή του σπιτιού του, μου λέει:

- Κακώς πολύς κόσμος θεωρεί τα μηχανήματα και τα εργαλεία απλώς νεκρά πράγματα. Λένε, όταν τρακάρει κάποιος το αυτοκίνητο, "οι άνθρωποι να 'ναι καλά, τα πράματα ας χαλάνε." Αλλά αν απ' αυτό το αυτοκίνητο βγάζεις το ψωμί σου, τότε δεν χάλασε το αυτοκίνητο απλά, παύεις εσύ να μπορείς να ζήσεις. Για τον εργάτη, δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο εργαλείο ή το μηχάνημα και το σώμα, είναι και τα δύο μέσα παραγωγής, μέσα συντήρησης της ζωής του και της ζωής της οικογένειάς του.


Οι πιο "αθώες" φωτογραφίες που μπορείς πια να βρεις για τη Γάζα είναι από ξεκοιλιασμένα, ακρωτηριασμένα κτήρια. Διαλυμένες υποδομές. Καμμένα αυτοκίνητα. Κι αυτό προσφέρει μιαν ανακούφιση στον "ανθρωπισμό" γιατί "τα πράματα ας χαλάνε, φτάνει οι άνθρωποι να 'ναι καλά." Αλλά είναι ψεύτικη αυτή η ανακούφιση και ψεύτικος ο ανθρωπισμός. Γιατί ακόμα και αν οι βόμβες και οι ρουκέτες δεν πειράζανε τρίχα ανθρώπου, η καταστροφή των παραγωγικών μέσων για να ζήσουν οι άνθρωποι είναι επίσης φόνος ανθρώπων. Από πού θα ζήσουν αυτοί που στέκονται στον κρανίου τόπο;  Από τι; Πού είναι το ψάρι, πού είναι το σιτάρι και το αλεύρι για το ψωμί με το οποίο θρέφεται ο άνθρωπος; Δυόμιση βδομάδες, διαβάζω, για να έρθει μια κατάπαυση πυρός αρκετή για να δοκιμάσουν κάποιοι από τους πολιορκημένους να ψαρέψουν. Το ηλεκτρικό, για να μαγειρέψουν, ακόμα κι αν πιάσουν κάτι να φάνε; Για να συντηρήσουν τροφή; Σκεύη; Κουζίνα; Νερό; Μέλλον, μελλοντική δυνατότητα επιβίωσης στον κρανίου τόπο;

"Ας χαλάνε τα πράματα, οι άνθρωποι να είναι καλά": Φιλοσοφία ανθρώπων που θεωρούν ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν χρήματα να αγοράσουν άλλα πράματα στη θέση τους. Ότι όλοι οι άνθρωποι είναι σε θέση να κοιτάζουν τα πράματα ως απλώς πράματα. Δηλαδή, ιδεολογία.

7 σχόλια:

  1. Ο Αντρέι Πλατόνοφ ήταν γιος εργάτη. Θεωρείται, μαζί με τον Γκόρκι, ο κατεξοχήν "προλετάριος" συγγραφέας της ΕΣΣΔ. Η πρόζα του είναι ΓΕΜΑΤΗ από χαρακτήρες για τους οποίους τα παραγωγικά πράματα (εργαλεία, μηχανήματα) και η φύση δεν είναι νεκρά αλλά ζωντανά, συχνά πιο σημαντικά ή συναρπαστικά από τους ανθρώπους.

    Μήλησε κανείς για "αποπραγμοποίηση";

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εχω την αισθηση πως αυτη η αναρτηση σε συνδυασμο με τις προηγουμενες σου μπορει να αποτελεσει αφορμη για να ξεκινησει μια συζητηση γυρω απο την "κομμουνιστικη σταση απεναντι στην εργασια", που πτυχη της αποτελει και η σταση απεναντι στα υλικα αποτελεσματα της εργασιας...

      Χωρις ψευδωνυμο

      Διαγραφή
  2. Ειναι αντιστοιχο του "υγεια να χουμε και ολα τα αλλα φτιαχνουν"...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φιλοσοφία γαιοκτημόνων και προυχόντων.

      Τι "φτιάχνει" για όσους έμειναν ζωντανοί; Ο δρόμος για να φύγουν. Και τέλος η Παλαιστίνη.

      Διαγραφή
  3. Σιγουρα υπαρχει μια διαφορα απο το να πεσει το σπιτι σου να σε πλακωσει και απο το να πεσει απλα το σπιτι σου, ομως αυτοι του ειδους οι βομβαρδισμοι εχουν ανοιξει και ανοιγουν μεγαλες πληγες που κρατουν για δεκαετιες... να προσπαθεις να χτισεις τη ζωη σου απο τα χαλασματα και να στα κανουν ξανα χαλασματα σαν να φτιαχνεις πυργους απο τραπουλοχαρτα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. "Για τον εργάτη, δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο εργαλείο και το σώμα, είναι και τα δύο μέσα παραγωγής, μέσα αναπαραγωγής της ζωής του."

    Aνάλεκτα:
    1. Η μάχη της Ηλεκτρικής στον Πειραιά το 1944.
    2. Ο κλέφτης των ποδηλάτων του Ντε Σίκα
    3. Ο εργάτης που έχασε το σφυρί του κι εγώ αναρωτιόμουνα μήπως έλειψαν τα σφυριά. Πρότεινα το δικό μου για να αποσώσει τη δουλειά. Όμως, εκείνο το σφυρί ήταν καλοζυγιασμένο στη λαβή και την κεφαλή του, ήταν συνέχεια ανατομική απ'το χέρι του. Κι ευτυχώς το βρήκε πάλι.

    graf

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Κανα δυο γεννιές χαμένες, να χαζολογούν χωρίς καμιά επαφή με την πραγματικότητα, να ονειρεύονται ποτάμια από κρασί και λιβάδια όπου φυτρώνουνε ψωμιά που πορπατάνε από μόνα τους στα αρτοποιεία,χρήμα που γεννάει χρήμα σαν το δακτυλίδι των Νιμπελούγκεν. Και οι κομμουνιστές;
    Οι κομμουνιστές να σκάνε βλέποντας κουφάρια εργοστασίων κι εγκατελειμένα φορτηγά, και να μετράνε όλη τη δουλειά που θα απαιτηθεί για να συνέλθει αυτός ο τόπος από την καταστροφή για να προκόψει ο λαός.
    Είναι και ζήτημα ηθικής.

    rednready2

    ΑπάντησηΔιαγραφή