Τετάρτη, 16 Ιουλίου 2014

Πηγές για τις ευθύνες ΗΠΑ-Βρετανίας για τις θηριωδίες του καθεστώτος Πολ Ποτ



8 σχόλια:

  1. Οι Αμερικανοί τα έχουν παραδεχτεί όλα εδώ και δεκαετίες. Αλλά στην Ελλάδα ενημερωνόμαστε από την "Ελευθεροτυπία" και το "Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα." Αναμφίβολα, αυτό το ποστ, όπως και αυτά για την γενοκτονία στην Ινδονησία, θα σκίσουν στο ελληνικό διαδίκτυο. Ίσαμε 190.000.000 λιγότερους επισκέπτες απ' το "υποχρεωτικό κούρεμα αλα Κιμ Γιονγκ-Ουν στη Βόρεια Κορέα" θα πιάσουν.

    Βόρεια Κορέα, τς τς τς. Καταδίκασαν οι βάρβαροι την γενοκτονία στην Ινδονησία ενώ ο πολιτισμένος κόσμος πανηγύριζε. Α πα πα πα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ
    για εμας που δεν μπορουμε να μεταφρασουμε αγγλικα, που μπορουμε να τα βρουμε ολα αυτα??

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ξεκίνησε από εδώ και για τα άλλα υπομονή;-)

    http://leninreloaded.blogspot.com/2013/08/blog-post_4164.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τελικά ο Πολ Ποτ, αν δεν "δημιουργήθηκε" άμεσα από τους δυτικούς, ήταν από τα καλύτερα πράγματα που τους έτυχαν εκείνη την εποχή. Για την διαχρονική συκοφάντηση του παγκόσμιου εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος δε, το καλύτερο μακράν.

    Κώστας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Έχω παρατηρήσει -μπορεί και να κάνω λάθος- ότι παρόλο που στην αμερική δεν υφίσταται αριστερά, άνθρωποι που θα λέγαμε ότι ανήκουν στον φιλελεύθερο χώρο, ακαδημαϊκοί, δημοσιογράφοι κλπ, αλλά και "απλοί" πολίτες, δεν διστάζουν να πουν πράγματα με την έννοια της αυτοκριτικής. Αυτό στην ευρώπη έχω την εντύπωση ότι δεν ισχύει. Οι παρατηρήσεις μου αντλούν τόσο απο τα ποστ σου εδώ ή άλλα ποστ, και από κάποιους γνωστούς που έχω στην αμερική. Γιατί πιστεύεις ότι γίνεται κάτι τέτοιο?

    JKL

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που κάποιος παρατήρησε κάτι που εδώ και είκοσι χρόνια με κάνει να ασφυκτιώ στην Ευρώπη της "πολυφωνίας" πολύ περισσότερο από ό,τι στην Αμερική, όσο παράδοξο κι αν ακούγεται αυτό. Αυτή που περιγράφεις είναι η σταθερή και μακρόχρονη εμπειρία μου.

      Γιατί συμβαίνει αυτό το παράδοξο;

      Επειδή στις ΗΠΑ δεν υπάρχει δυνατό εργ. κίνημα και ιστορική δράση του ΚΚ. Αυτό σημαίνει ότι μπορείς πότε-πότε να πεις την αλήθεια, εφόσον αυτή η αλήθεια είναι απλώς "προσωπική άποψη" και δεν αλλάζει τίποτα.

      Στην Ευρώπη, όπου υπάρχει ακόμα ο φόβος ότι ο εργάτης μπορεί να ξυπνήσει και η εμπειρία του 1917, η σιωπή είναι υποχρεωτική και εκκωφαντική. Επιπρόσθετα, μετά την ένταξη πρώην Ανατολικών χωρών στην ΕΕ, τα πράγματα έχουν χειροτερέψει τρομερά στην ακαδημία. Αυτό επειδή γεμίσαμε "ακαδημαϊκούς" εντελώς της πλάκας, οι οποίοι έχουν χρηματοδότηση απευθείας από ΗΠΑ για να κάνουν τους λακέδες. Είναι απερίγραπτο το τι ακούς και βλέπεις. Και εντελώς αηδιαστικό, βέβαια. Λίγοι Αμερικάνοι ακαδημαϊκοί θα καταδεχόντουσαν να πέσουν στο επίπεδο ωμού αντικομμουνισμού των Ευρωπαίων που συναντά κανείς πλέον σε συνέδρια, κλπ.

      Διαγραφή
    2. Thanks

      Θα μπορούσε να πει κανείς, επεκτείνοντας την σκέψη "δεν έχει δυνατό εργατικό κίνημα", ότι δεν έχει και αντίστοιχα κόμματα που να διεκδικούν με το προσωπείο του ριζοσπαστικού να το αφομοιώσουν (σύριζα πχ). Επομένως δεν υπάρχει λόγος να καταστέλλονται ίσως και αυτές οι λάμψεις αυτοκριτικής που υπάρχουν στην αμερική. Με άλλα λόγια, όπως το είπες, ακριβώς επειδή δεν παίζει να αλλάξει τίποτα, μπορουν να λέγονται περισσότερα, αλλά κατα βάση μόνο μέσω επιστημονικών paper ίσως ή σε καμιά στήλη εφημερίδας.

      JKL

      Διαγραφή
    3. Ναι, σωστά. Όχι τυχαία, μετά την πτώση της ΕΣΣΔ είναι κυρίως σε αμερικανούς ακαδημαϊκούς και δημοσιογράφους που οφείλουμε ένα σημαντικό κομμάτι της επανεξέτασης της ιστορίας της ΕΣΣΔ, καθώς και της αποκάλυψης των εγκλημάτων των ΗΠΑ -- με όσα όρια και προβλήματα έχουν οι μελέτες τους, δεν αρκούνται στην αηδιαστική οσφυοκαμψία των ευρωπαίων ομολόγων τους, κομματικών και "ανεξάρτητων", στον αμερικάνικο και ευρωενωσιακό ιμπεριαλισμό. Ακόμα και ο Πέρι Άντερσον, που ανέφερα σε προηγούμενη ανάρτηση ως ένα από τους ελάχιστους της ευρωπαϊκής Νέας Αριστεράς που δεν έχει εντελώς ξεφτελιστεί ως διανοούμενος, στις ΗΠΑ διδάσκει.

      Διαγραφή