Σάββατο, 19 Ιουλίου 2014

Πτήση 1812, Πτήση 655

-  Σιβηρικές αερογραμμές, Πτήση 1812.

Στις 4 Οκτώβρη του 2001, λίγο μετά την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους, η ρωσική πτήση 1812 των Σιβηρικών Αερογραμμών (αεροσκάφος Tupolev, TU-154), καταρρίφθηκε από τον Ουκρανικό στρατό με πύραυλο S-200. 78 επιβάτες (66 + 12 πλήρωμα) υπολογίζεται ότι βρισκόντουσαν στην πτήση. Η μεγάλη πλειοψηφία ήταν Ισραηλίτες οι οποίοι επισκέπτονταν Ρώσους συγγενείς. Όλοι οι επιβαίνοντες σκοτώθηκαν. Αρχικά, οι Ουκρανοί αξιωματούχοι αρνήθηκαν ότι το ρωσικό αεροπλάνο είχε χτυπηθεί από ουκρανικό πύραυλο. Περίπου μία εβδομάδα αργότερα, το παραδέχτηκαν, αποδίδοντας το συμβάν σε ατύχημα κατά την διάρκεια στρατιωτικής άσκησης. Το 2003 και το 2004, καταβλήθηκαν από την Ουκρανική κυβέρνηση αποζημιώσεις στις οικογένειες των Εβραίων και Ρώσων που σκοτώθηκαν στην πτήση 1812. Το 2007, το Εφετείο του Κιέβου απέρριψε αγωγή συγγενών των θυμάτων εναντίον του Ουκρανικού Υπουργείου Άμυνας, με το αιτιολογικό ότι ο Ουκρανικός στρατός δεν φέρει ευθύνη για το φερόμενο ως ατύχημα. (Βασική πηγή: Wikipedia)


- Ιρανικές αερογραμμές, Πτήση 655.

Στις 3 Ιουλίου 1988, ένας πύραυλος SM-2MR εκτοξεύεται από το αμερικανικό πολεμικό πλοίο Vincennes με στόχο επιβατηγό αεροσκάφος των ιρανικών αερογραμμών. Οι επιβάτες, και οι 290, σκοτώνονται. Ανάμεσά τους 60 παιδιά. Πρόκειται για την αιματηρότερη κατάρριψη πολιτικού αεροπλάνου μη εμπόλεμης χώρας στην ιστορία. Η αμερικανική κυβέρνηση αιτιολόγησε την επίθεση δηλώνοντας ότι ο στρατός της στον Περσικό Κόλπο πέρασε το ιρανικό Airbus για πολεμικό τύπου F-14. Οι ΗΠΑ δεν προσέφεραν καμία απολογία στο Ιράν και δεν αποδέχτηκαν νομική ευθύνη για τον θάνατο των 290 επιβατών. Κατέβαλαν ωστόσο 61.8 εκατομμύρια δολάρια εν είδει άτυπης αποζημίωσης των οικογενειών. Οι 254 από τους νεκρούς ήταν Ιρανοί. Το πλήρωμα του Vincennes, υπεύθυνο για την τραγωδία, έλαβε στρατιωτικές διακρίσεις για τα συνολικά πολεμικά του ανδραγαθήματα, και ο συντονιστής αερομαχιών που ενεπλάκη παρασημοφορήθηκε από το αμερικανικό ναυτικό, χωρίς καμία αναφορά στο ατυχές συμβάν. Το 1990 παρασημοφορήθηκε και ο διοικητής του Vincennes. (Βασική πηγή: Wikipedia).
***
Θέλησα να θυμίσω αυτές τις δύο ιστορίες εν μέρει γιατί νομίζω ότι παρουσιάζεται ένα παράξενο φαινόμενο επιλεκτικής απώλειας μνήμης στις μέρες μας. Μεγάλο μέρος των ΜΜΕ θυμάται, πχ, το Σαχαλίν και την κατάρριψη της πτήσης των Κορεατικών αερογραμμών 007 καθώς πετούσε πάνω από απαγορευμένη σε επιβατηγά περιοχή της σοβιετικής εναέριας ζώνης, για κάποιο όμως παράξενο λόγο οι διάλογοι για τη νέα τραγωδία στις αγγλόφωνες ιστοσελίδες ενημέρωσης σπανιότατα σκοντάφτουν πάνω σ' αυτές τις όχι και τόσο απαρχαιωμένες μνήμες κατάρριψης επιβατηγών που εκτελούσαν δρομολόγια ρουτίνας. Από την άλλη, δεν νομίζω ότι γράφτηκαν πολλά βιβλία και ταινίες για να μνημονεύσουν τους Ιρανούς και τους Ρωσο-Εβραίους. Υπάρχουν πάντα άνθρωποι που μετράνε περισσότερο, και άλλοι, που μετράνε λιγότερο. Και λόγοι γι αυτό.

Το άλλο κομμάτι που θεώρησα σημαντικό να θυμίσω είναι ότι κανείς δεν θεώρησε, όταν συνέβηκαν τα δύο περιστατικά, ότι οι χώρες που ήταν υπεύθυνες (και δέχτηκαν ότι ο δικός τους στρατός πάτησε την σκανδάλη) έπρεπε να τιμωρηθούν με πόλεμο, βομβαρδισμούς, εκτελέσεις ή εμπάργκο και οικονομικές κυρώσεις. Δεν υπήρξε καμία επίκληση "συλλογικής ευθύνης", κι αυτό παρά το γεγονός ότι οι ΗΠΑ δεν ζήτησαν καν συγνώμη, και παρά το γεγονός ότι ανήγαγαν σε ήρωες τους υπεύθυνους για τον φόνο αμάχων πολιτών αμέτοχου έθνους. Τέτοιες προσπάθειες να αποδοθούν συλλογικές ευθύνες σε ένα ολόκληρο έθνος για συμβάντα που φέρονταν ως ατυχήματα έγιναν μόνο σε βάρος της ΕΣΣΔ μετά την κατάρριψη του νοτιοκορεατικού αεροσκάφους, με προεξάρχοντα τότε τον οργίλο κύριο Ρόναλντ Ρήγκαν -- πρόεδρο των ΗΠΑ όταν δολοφονήθηκαν οι 290 των Ιρανικών αερογραμμών. Αυτό είναι ένα δεύτερο αξιόπροσεχτο γεγονός, το οποίο δεν θεωρώ ότι πρέπει κανείς εύκολα να ξεχνά. Ελπίζω να είναι και η αφορμή για γόνιμες σκέψεις πάνω στην επικοινωνιακή διαχείριση της νέας τραγωδίας από την Δύση.

3 σχόλια:

  1. Σας παρακαλώ ψάξτε το θέμα της πτήσης των Κορεατικών αερογραμμών 007 όσο περισσότερο γίνεται.

    Η υπόθεση δεν μοιάζει με τις υπόλοιπες καταρρίψεις δίοτι απλά υπήρχε προσπάθεια επικοινωνίας χωρίς ανταπόκριση με τον πιλότο και φυσικά αρκετές προειδοποιήσεις εν πτήση πριν την κατάρριψη.

    Το πιο παράξενο είναι ότι δεν βρέθηκαν πτώματα, παρά μόνο μερικά μέλη από ελάχιστες (2-5) σωρούς. Αεροπορικό ατύχημα χωρίς σωρούς μου θυμίζει άλλα γεγονότα όπως τα "αεροπλάνα" που προσέκρουσαν σε Πεντάγωνο και Πενσυλβάνια στις 11/Σεπτ/2001. Εκεί βέβαια δεν βρέθηκα ούτα καν συντρήμια αεροσκαφών!

    Από τα παραπάνω εξάγω το συμπέρασματα ότι η πτήση 007 ήταν καθαρά κατασκοπευτική με ελάχιστα άτομα ως πλήρωμα και πιθανότανα βρισκόταν σε στρατιωτική αποστολή γιαυτό κα δεν θελησε να επικοινωνήσει. Ψάξτε το όμως, μη μείνετε σε όσα έγραψα.

    Ευχαριστώ. Πέτρος Έλατος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Προσωπικά, δεν έχω κανένα λόγο να αμφισβητήσω ότι έγινε επίθεση με αεροπλάνα στους Δίδυμους Πύργους με πάρα πολλά θύματα και ευθύνη Αλ Κάιντα. Απλώς, γνωρίζω ότι η Αλ Κάιντα χρηματοδοτήθηκε και εξακολουθεί να στηρίζεται από τις ΗΠΑ, διότι ο ιμπεριαλισμός δεν έχει αρχές, ούτε "πατριωτικά συναισθήματα".

      Επίσης, δεν αμφισβητώ ότι η πτήση 007 είχε πολλούς επιβάτες. Δεν είμαι αρμόδιος για να κρίνω γιατί παρεξέκκλινε τόσο της πορείας της, αν δηλαδή ήταν ατύχημα ή σκοπιμότητα το ότι βρέθηκε πάνω από no fly zone στην ΕΣΣΔ.

      Διαγραφή
  2. http://www.dailymotion.com/video/x18vio1_mayday-s09e05-target-is-destroyed_shortfilms
    ozu

    ΑπάντησηΔιαγραφή