Σάββατο, 7 Ιουνίου 2014

Karl Marx-Προοδευτική παραγωγή ενός σχετικού υπερπληθυσμού ή βιομηχανικού εφεδρικού στρατού (ΙI)

Αυτή η ιδιόμορφη πορεία της σύγχρονης βιομηχανίας, που δεν την συναντούμε σε καμιά προηγούμενη εποχή της ανθρωπότητας, δεν ήταν δυνατό να παρουσιαστεί ούτε και στην παιδική περίοδο της κεφαλαιοκρατικής παραγωγής. Η σύνθεση του κεφαλαίου μεταβαλλόταν μόνο με πολύ αργό ρυθμό. Επομένως, στη συσσώρευσή του αντιστοιχούσε συνολικά μια αναλογική αύξηση της ζήτησης εργασίας.  [...] Η απότομη και σπασμωδική διαστολή της κλίμακας της παραγωγής είναι η προϋπόθεση της απότομής της συστολής· η δεύτερη με τη σειρά της προκαλεί την πρώτη, η πρώτη όμως είναι αδύνατη χωρίς διαθέσιμο ανθρώπινο υλικό, χωρίς αύξηση του πληθυσμού των εργατών, ανεξάτητη από την απόλυτη αύξηση του πληθυσμού. Η αύξηση αυτή δημιουργιέται από το απλό προτσές, που "ελευθερώνει" διαρκώς ένα μέρος των εργατών με μέθοδες που μειώνουν τον αριθμό των απασχολούμενων εργατών σε σχέση με την αυξανόμενη παραγωγή. Επομένως, η όλη μορφή κίνησης της σύγχρονης βιομηχανίας προκύπτει από τη διαρκή μετατροπή ενός μέρους του εργατικού πληθυσμού σε μη απασχολούμενα ή μισοαπασχολούμενα χέρια


Η επιπολαιότητα της πολιτικής οικονομίας φανερώνεται ανάμεσα στ' άλλα και στο ότι θεωρεί αίτιο των εναλασσόμενων περιόδων του βιομηχανικού κύκλου τη διαστολή και τη συστολή της πίστης, δηλαδή ένα απλό σύμπτωμά τους. Απαράλλαχτα όπως τα ουράνια σώματα επαναλαβαίνουν πάντα μια καθορισμένη κίνηση που τους έχει δοθεί, έτσι και η κοινωνική παραγωγή επαναλαβαίνει την κίνηση της εναλασσόμενης διαστολής και συστολής όταν πια ριχτεί στην κίνηση αυτή. Τ' αποτελέσματα γίνονται με τη σειρά τους αίτια και οι εναλασσόμενες φάσεις του όλου προτσές που αναπαράγει διαρκώς τους δικούς του όρους, αποχτούν τη μορφή της περιοδικότητας. Όταν έχει πια εδραιωθεί η μορφή αυτή της περιοδικότητας, ακόμα και η πολιτική οικονομία αντιλαμβάνεται σαν όρο ζωής της σύγχρονης βιομηχανίας τη δημιουργία ενός σχετικού περίσσιου πληθυσμού, δηλ. σχετικού σε σχέση με τη μέση ανάγκη αξιοποίησης του κεφαλαίου.

[...]

Ακόμα και ο Μάλθους θεωρεί αναγκαίο για τη σύγχρονη βιομηχανία τον υπερπληθυσμό, που με τη στενοκεφαλιά του τον αποδίδει στην απόλυτη αύξηση του εργατικού πληθυσμού και όχι στο γεγονός ότι ο εργατικός πληθυσμός γίνεται σχετικά υπεράριθμος. Ο Μάλθους λέει: "Συνετές συνήθειες σχετικά με το γάμο θα απόβαιναν επιζήμιες για μια χώρα που εξαρτιέται κυρίως από τη μανιφακτούρα και το εμπόριο, αν η εργατική της τάξη τις ασκούσε πέρα από ένα ορισμένο σημείο...Σύμφωνα με τη φύση του πληθυσμού μια αύξηση των εργατών, που προκαλείται από έκτακτη ζήτηση, δεν μπορεί να προσφερθεί στην αγορά αν δεν περάσουν 16 ως 18 χρόνια, ενώ η μετατροπή εισοδήματος σε κεφάλαιο με την αποταμίευση μπορεί να συντελεστεί πολύ πιο γρήγορα. Μια χώρα είναι πάντα εκτεθειμένη στον κίνδυνο το κοντύλι της εργασίας ν' αυξάνει γρηγορότερα από τον πληθυσμό." Και αφού η πολιτική οικονομία ανακήρυξε έτσι τη διαρκή δημιουργία ενός σχετικού εργατικού υπερπληθυσμού αναγκαίο όρο της κεφαλαιοκρατικής συσσώρευσης, βάζει --παίρνοντας μάλιστα ανάλογη ύψη γεροντοκόρης-- στο στόμα του beau idéal [ιδανικού] του κεφαλαιοκράτη τα παρακάτω λόγια, που τ' απευθύνει στους "υπεράριθμους" που πετάχτηκαν στους πέντε δρόμους από το πρόσθετο κεφάλαιο που οι ίδιοι δημιούργησαν: "Εμείς οι εργοστασιάρχες κάνουμε για σας ό,τι περνάει από το χέρι μας, αυξάνοντας το κεφάλαιο απ' το οποίο πρέπει να ζήσετε· και σεις οφείλετε να κάνετε ό,τι περνάει από το δικό σας χέρι, προσαρμόζοντας τον αριθμό σας στα μέσα ύπαρξης."

Στην κεφαλαιοκρατική παραγωγή δεν αρκεί καθόλου η ποσότητα της διαθέσιμης εργατικής δύναμης που προσφέρει η σχετική αύξηση του πληθυσμού. Η κεφαλαιοκρατική παραγωγή για να κινείται ελεύθερα χρειάζεται έναν εφεδρικό βιομηχανικό στρατό ανεξάρτητο από τα φυσικά αυτά όρια.

Ως τώρα υποθέσαμε πως στην αύξηση ή τη μείωση του μεταβλητού κεφαλαίου αντιστοιχεί επακριβώς η ίδια αύξηση ή μείωση του αριθμού των απασχολούμενων εργατών.

Ωστόσο, κι όταν μένει ίδιος ή ακόμα κι όταν πέφτει ο αριθμός των εργατών που εξουσιάζει το μεταβλητό κεφάλαιο, το κεφάλαιο αυτό αυξάνει, όταν ο ατομικός εργάτης παρέχει περισσότερη εργασία και επομένως αυξάνει ο μισθός του, παρά το γεγονός ότι η τιμή της εργασίας μένει αμετάβλητη ή και πέφτει ακόμα, πέφτει όμως με αργότερο ρυθμό απ' ό,τι αυξάνει η παρεχόμενη μάζα εργασίας. Στην περίπτωση αυτή η αύξηση του μεταβλητού κεφαλαίου γίνεται δείκτης περισσότερης εργασίας, όχι όμως και περισσότερων απασχολούμενων εργατών. Κάθε κεφαλαιοκράτης έχει απόλυτο συμφέρον να στίβει μιαν ορισμένη ποσότητα εργασίας από ένα μικρότερο παρά από ένα μεγαλύτερο αριθμό εργατών, και αν ακόμα ο μεγαλύτερος αυτός αριθμός στοιχείζει το ίδιο φτηνά ή ακόμα και φτηνότερα. Στη δεύτερη περίπτωση τα έξοδα σε σταθερό κεφάλαιο αυξάνουν στην ίδια αναλογία με τη μάζα της κινητοποιημένης εργασίας, στην πρώτη αυξάνουν πολύ πιο αργά. Όσο μεγαλύτερη είναι η κλίμακα της παραγωγής, τόσο πιο αποφασιστική σημασία αποχτάει αυτό το κίνητρο. Η βαρύτητά του αυξάνει ταυτόχρονα με τη συσσώρευση του κεφαλαίου.

14 σχόλια:

  1. Low-wage countries in Asia, Latin America and even eastern Europe are benefitting from companies fleeing rising wages and labor shortages in China, according to the latest PIERS report.

    “China’s strength in labor-intensive export manufacturing is waning as factory wages rise at a double-digit pace and labor shortages deepen,” said Mario O. Moreno, the report’s author and staff economist for PIERS/The Journal of Commerce. These labor market changes are being driven by the improving literacy rates and educational attainment of Chinese workers, as well as by increasing shortages of unskilled labor due to China’s one-child family planning policy, according to the report.
    Another factor is a 2008 employment contract law that requires better working conditions and timely payment of wages, along with overtime work limitations, social insurance payments and barriers to firing workers. On average, Chinese workers’ wages increased by 15 percent a year between 2008 and 2010.
    These rising labor costs are prompting factory owners to relocate facilities further inland in China or to developing countries where wages are lower and the supply of unskilled and semi-skilled workers is abundant.

    ημιάγριος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Στο τέλος του 18ου - αρχές του 19ου αιώνα ο άγγλος οικονομολόγος παπάς Μάλθους διακήρυξε το "νόμο" που σύμφωνα μ' αυτόν η αύξηση του πληθυσμού γίνεται τάχατες με γεωμετρική πρόοδο, ενώ τα μέσα ύπαρξης αυξάνουν μόνο με αριθμητική πρόοδο. Σ' αυτή τη δυσαναλογία ανάμεσα στην αύξηση του πληθυσμού και των μέσων ύπαρξης βλέπει ο Μάλθους την αιτία για την πείνα, την αθλιότητα, την ανεργία και τ' άλλα δεινά τον εργαζομένων.

    Το βιβλίο του Μάλθους "Η πείρα για το νόμο του πληθυσμού" βγήκε το 1798, στο αποκορύφωμα της βιομηχανικής επανάστασης στην Αγγλία, όταν πραγματωνόταν το γρήγορο προτσές της καταστροφής των βιοτεχνών, αύξανε η αθλιότητα, η ανεργία, και στις φάμπρικες και στα εργοστάσια οι εργάτες υποβάλλονταν σε αχαλίνωτη εκμετάλλευση. Το βιβλίο του Μάλθους έστρεφε την αιχμή του ενάντια στη γαλλική επανάσταση του 1789-1794 και ταυτόχρονα εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της αγγλικής αστικής τάξης. Δείχνοντας υποκριτικά, στα λόγια, συμπάθεια προς τους καταπιεζόμενους, στην πράξη ο Μάλθους δικαιολογούσε "θεωρητικά" την αυξανόμενη αθλιότητα και ανεργία στην Αγγλία. Ο Μάλθους προσπαθούσε να βγάλει την ευθύνη για την αθλιότητα και την ανεργία από τον καπιταλισμό και να τη φορτώσει στη φύση.

    "Ο άνθρωπος -έγραφε ο Μάλθους- που παρουσιάζεται στον πιασμένο πια από τους άλλους ανθρώπους κόσμο, αν δε βρήκε από τους γονείς του μέσα ύπαρξης, που σ' αυτά δικαιούται να υπολογίζει, κι αν η κοινωνία δεν έχει ανάγκη από τη δουλειά του, δεν έχει κανένα δικαίωμα ν' απαιτεί για τον εαυτό του οποιαδήποτε διατροφή, γιατί είναι ολότελα περίσσιος σ' αυτόν τον κόσμο. Γι' αυτόν δεν υπάρχει σερβίτσιο στο μεγάλο φαγοπότι της φύσης. Η φύση τον προστάζει να φύγει, κι αν αυτός δεν μπορεί να καταφύγει στη συμπόνια κανενός απ' αυτούς που γλεντούν, παίρνει η φύση η ίδια τα μέτρα για να εκτελεστεί η διαταγή της"

    Ο Μάλθους κήρυσσε υποκριτικά στους εργαζομένους την "εγκράτεια" από το γάμο και την τεκνοποιία σαν το μοναδικό μέσο απαλλαγής από την αθλιότητα και την ανεργία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Στο "Κεφάλαιο" ο Μαρξ έκανε συντριπτική κριτική στην αντιδραστική θεωρία του Μάλθους. "Ο μεγάλος θόρυβος που προκάλεσε ο λίβελλος αυτός -έγραφε ο Μαρξ για το βιβλίο του Μάλθους- εξηγιέται αποκλειστικά από κομματικά συμφέροντα... "Η αρχή του πληθυσμού", που δουλευότανε αργά στο 18ο αιώνα και που αργότερα, μέσα στις συνθήκες της μεγάλης κοινωνικής κρίσης, αναγγέλθηκε με φανφάρες και τυμπανοκρουσίες σαν απαράμιλλο αντιφάρμακο ενάντια στη θεωρία του Κοντορσέ και των άλλων, έγινε δεκτή με αγαλλίαση από την αγγλική ολιγαρχία, που είδε σ' αυτήν το μεγάλο ξεριζωτή όλων των τάσεων για την παραπέρα ανθρώπινη ανάπτυξη".

    Ο Μαρξ απόδειξε ότι στον καπιταλισμό η ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων, η τεχνική πρόοδος χρησιμοποιείται από την αστική τάξη ενάτνια στους εργάτες, ότι συνοδεύεται με το πέταγμα των εργατών έξω από την παραγωγή. Αυτό έχει σα συνέπεια να δημιουργηθεί ένας σχετικός υπερπληθυσμός, ένας τεράστιος εφεδρικός στρατός, ο στρατός των ανέργων. Οι οπαδοί του Μάλθους παρουσιάζουν αυτόν το σχετικό υπερπληθυσμό σαν απόλυτο υπερπληθυσμό, που είναι τάχατες φυσικό νόμος.

    Η ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων στο 19ο και 20ο αιώνα δείχνει ότι, παρά το λεγόμενο "νόμο" του Μάλθους, οι παραγωγικές δυνάμεις και ο κοινωνικός πλούτος αναπτύσσονται πιο γρήγορα από τον πληθυσμό. Τους καρπούς όμως της αναπτυσσόμενης παραγωγικής δύναμης της εργασίας τους ιδιοποιείται η αστική τάξη. Γι' αυτό οι αιτίες της αθλιότητας των μαζών, της ανεργίας, της πείνας, βρίσκονται στο κεφαλαιοκρατικό σύστημα και όχι στους νόμους της φύσης.


    σ.65-67 / Η θεωρία του ιστορικού υλισμούς, Ακαδημία επιστημών της ΕΣΣΔ, ινστιτούτο φιλοσοφίας, Μετάφραση Γιάννη Δεστούνη, Εκδοτικός οίκος "Γνώσεις".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. "Όταν έχει πια εδραιωθεί η μορφή αυτή της περιοδικότητας, ακόμα και η πολιτική οικονομία αντιλαμβάνεται σαν όρο ζωής της σύγχρονης βιομηχανίας τη δημιουργία ενός σχετικού περίσσιου πληθυσμού, δηλ. σχετικού σε σχέση με τη μέση ανάγκη αξιοποίησης του κεφαλαίου."
    Σε βαθμό που σήμερα φαίνεται πολύ περίεργο σε κάποιον που διαβάζει αυτές τις γραμμές, ότι η ανεργία δεν είναι ένα φαινόμενο που γίνεται σχεδόν "κατα λάθος" όταν δεν πάει καλά η αγορά η οικονομία κλπ... Εξ άλλου σιγά τα αβγά, το να έχεις σταθερά και σε περίοδο καπιταλιστικής ανάπτυξης ένα 5- 8% ανεργία (στις πολύ καλές εποχές πάντα)... Πιο μικροαστός θα δώσει σημασία???

    Κώστας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Παιδιά, τις προάλλες άκουγα έναν δεξιό ο οποίος ισχυριζόταν ότι το να είσαι πλούσιος δεν είναι κακό αρκεί να είσαι καλός χαρακτήρας. Έφερνε συνεχώς σαν παράδειγμα μια εταιρεία μπισκότων η οποία έκανε νέες επενδύσεις και προσλήψεις ακόμα κι αυτή την εποχή, αρνείται να μετακινήσει την επιχείρηση στο εξωτερικό κτλ (όλα αυτά προφανώς με μείωση των κερδών της). Οπότε κατέληξε ότι είναι θέμα χαρακτήρα του κεφαλαιοκράτη κι αφού το κάνει αυτή η συγκεκριμένη γιατί να μην το κάνουν και οι άλλοι. Τι ακριβώς συμβαίνει σ' αυτή τη περίπτωση; Είναι θέμα συστήματος ή χαρακτήρα; Δηλαδή όλοι οι υπόλοιποι επιχειρηματίες είναι κακόψυχοι και γιατί αυτή η επιχείρηση ακολούθησε αυτή τη τακτική; Αν έχει κανείς καμιά ιδέα ας βοηθήσει. Ευχαριστώ.

    Αντουάν

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν μπορεί να γίνει σοβαρή συζήτηση χωρίς στοιχεία αναλυτικά της εταιρείας, πρωτ' απ' όλα. Πώς θα κάνεις συζήτηση στη βάση ότι η οποιαδήποτε εταιρεία έκανε νέες επενδύσεις και προσλήψεις χωρίς να ξέρεις αναλυτικά τι επενδύσεις, πού και πόσες προσλήψεις; Επειδή το λέει κάποιος στην κουβέντα πάνω;

      Δεύτερον, χρειάζονται στοιχεία για τους μισθούς, ασφάλιση εργαζομένων, κλπ.

      Τρίτον, οι νόμοι του ανταγωνισμού είναι απλούστατοι στη φύση τους. Ή πουλάς φτηνότερα από τους άλλους ή κλείνεις, ό,τι χαρακτήρα και να χεις. Οπότε ρώτα τον, πώς και πουλάει φτηνότερα ο καλός του επιχειρηματίας; Βάζει συνέχεια απ' την τσέπη του;

      Διαγραφή
  6. Οκ να κάποια στοιχεία

    ...
    -- Στον κλάδο υπάρχει κινητικότητα τα τελευταία χρόνια. Ποιο είναι το τοπίο που διαμορφώνεται;

    -- Ο κλάδος συγκεντροποιείται. Κλείνουν μικρότερες επιχειρήσεις, που δεν μπορούν να αντέξουν τον ανταγωνισμό, αλλά και μεταξύ τους οι μεγάλες επιχειρήσεις δε μένουν αλώβητες. Τέτοιο είναι το παράδειγμα του ΚΑΤΣΕΛΗ, που πτώχευσε το προηγούμενο διάστημα. Οφελος - απ' ό,τι φαίνεται - έχουν δύο άλλες μεγάλες εταιρείες: Ο ΚΑΡΑΜΟΛΕΓΚΟΣ, ο οποίος κάνει και αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, ύψους 3 εκατ. ευρώ, και ο ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ (Μπισκότα).
    ...
    http://www.rizospastis.gr/story.do?id=7714183&publDate=24/11/2013

    ...
    Για τις ανάγκες του νέου εγχειρήματος, η εταιρεία προχώρησε στην πρόσληψη 55 επιπλέον ατόμων στο εργοστάσιο των Οινοφύτων, πλέον των 180 εργαζομένων που ήδη απασχολεί. Σε όλη την εταιρεία ο αριθμός των εργαζομένων ανέρχεται σε 1150 άτομα.

    "Δεν έχουμε προβεί σε μειώσεις μισθών ούτε απολύσεις των εργαζομένων. Αντιθέτως προχωρήσαμε σε 30% αύξηση του προσωπικού προκειμένου να καλύψουμε τις ανάγκες της νέα μονάδας παραγωγής" ανέφερε η διευθύνουσα σύμβουλος της εταιρείας Ιωάννα Παπαδοπούλου.

    Πηγή: Η Ιωάννα Παπαδοπούλου, των μπισκότων, προσλαμβάνει και επεκτείνεται μέσα στην κρίση | newmoney.gr http://www.newmoney.gr/article/7875/h-ioanna-papadopoyloy-ton-mpiskoton-proslamvanei-kai-epekteinetai-mesa-stin-krisi#ixzz34EHmHXLL

    ...
    Οι δυο τους είχαν τηλεφωνική επικοινωνία και αφού μίλησαν για αρκετή ώρα για τα προβλήματα της οικονομίας, η Ιωάννα παπαδοπούλου είπε το εξής: “Δεν μου λες Δημήτρη, η εταιρεία πάει καλά κι εγώ προστατεύω τους 800 εργαζομένους μου. Δεν κάνω απολύσεις, ούτε και μειώσεις μισθών. Αυτό που θέλω να μου πεις είναι όσον αφορά στις αυξήσεις που πρέπει να δώσω για το 2010. Ισχύει το 1,7% αναδρομικά από τον Ιούνιο του 2010”, ρώτησε.
    Η απάντηση του προέδρου του ΣΕΒ, ήταν δεδομένη. “Μα φυσικά και ισχύει” της απάντησε κι εκείνη έκανε μια δεύτερη ερώτηση που τον αιφνιδίασε. “Όμως μπορώ να δώσω τις αυξήσεις αυτές αναδρομικά από την 1η Ιανουαρίου του 2010 αντί της 1ης Ιουλίου του 2010; δηλαδή να δώσω τις αυξήσεις αυτές και για το 6μηνο Ιανουαρίου – Ιουνίου; Υπάρχει κάτι που με δεσμεύει;”, είπε.
    Η απάντησή του ήταν η εξής: “Βεβαίως και μπορείς Ιωάννα. Τίποτα δεν σε εμποδίζει. Είναι στη διακριτική σου ευχέρεια…”
    ...
    http://www.arxipelagos.com/2013/04/%CF%80%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%B3%CE%BD%CF%89%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CE%AD%CE%B4%CF%89%CF%83%CE%B5-%CE%B1/#.U5bXgbrvWCA

    Αντουάν

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ...
    Όπως έγινε γνωστό, η εταιρεία έχει απορροφήσει την τελευταία διετία όλες τις αυξήσεις στις πρώτες ύλες και στο ενεργειακό κόστος που πλέον αγγίζει το 5% του συνολικού κόστους λειτουργίας, χωρίς να προχωρήσει σε αυξήσεις των προϊόντων της. Αντίθετα, μέσω προσφορών πέρυσι προχώρησε σε μείωση τιμής στα προϊόντα της κατά 5- 10% σε σχέση με το 2011, καταφέρνοντας να αυξήσει τα μερίδια στις αγορές που δραστηριοποιείται. Συγκεκριμένα, στα μπισκότα το μερίδιο ανέρχεται σε 62,5% σε αξία και σε 62% σε όγκο και στις φρυγανιές, το μερίδιο της εταιρείας Παπαδοπούλου ανέρχεται σε 30% σε όγκο και 32% σε αξία.
    ...
    http://eirinika.gr/gr/blog/top-woman/epixeirin/papadopoulou.asp

    ...
    Ήδη πλέον απασχολεί περί τους 1.200 εργαζομένους. Και όπως ανέφερε, δεν έχει προχωρήσει σε καμία απόλυση και σε καμία μείωση αμοιβών, σημειώνοντας ότι οι εργαζόμενοι, ακόμη κι οι νεοπροσλαμβανόμενοι, πληρώνονται με τις αμοιβές που προέβλεπε η συλλογική σύμβαση εργασίας που έχει λήξει.
    ...
    http://news247.gr/eidiseis/oikonomia/agora/ta_mpiskota_papadopouloy_mpainoyn_sthn_agora_pswmiou.2195588.html

    Σε σημαντική ενίσχυση του ανθρώπινου δυναμικού της προχώρησε για μια ακόμη χρονιά η Ε.Ι. Παπαδόπουλος η διοίκηση της οποίας αναμένει ανάκαμψη του οικονομικού περιβάλλοντος την τρέχουσα χρήση.

    Συγκεκριμένα η ελληνική βιομηχανία ενίσχυσε το ανθρώπινο δυναμικό της το οποίο την 31η Δεκεμβρίου του 2013 αριθμούσε 1.089 άτομα από 973 άτομα το 2012, δηλαδή αυξήθηκε κατά 11,9%. Σημειώνεται ότι πέρυσι η εταιρεία, επεκτάθηκε σε μια νέα αγορά, αυτή του συσκευασμένου ψωμιού σε φέτες, κερδίζοντας διψήφια μερίδια.

    Για την επέκταση σε αυτή την κατηγορία, η εταιρεία προχώρησε πέρυσι στην υλοποίηση επένδυσης 6,5 εκατ. ευρώ στο εργοστάσιο των Οινοφύτων με νέο τεχνολογικό εξοπλισμό παραγωγής και συσκευασίας ενώ προχώρησε και στην πρόσληψη 55 ατόμων. Η πορεία αυτή στα μερίδια αποτυπώθηκε και τα οικονομικά μεγέθη της περασμένης χρήσης. Συγκεκριμένα οι πωλήσεις αυξήθηκαν κατά 4,5% στα 126,428 εκατ. ευρώ.

    Η αύξηση αυτή πραγματοποιήθηκε χωρίς η εταιρεία να αυξήσει τις τιμές των προϊόντων της. Ωστόσο τα καθαρά κέρδη μετά από φόρους μειώθηκαν κατά 5,6% στα 7,847 εκατ. ευρώ ενώ πτώση 3,6% σημείωσαν και οι βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις της οι οποίες στο τέλος του 2013 είχαν διαμορφωθεί στα 26,945 εκατ. ευρώ (περιλαμβανομένου και του βραχυπρόθεσμου μέρους του Ομολογιακού δανείου 3,69 εκατ. ευρώ).

    http://www.exedra.gr/afti-ine-eteria-ta-biskota-papadopoulou-afxisan-perisi-to-prosopiko-tous-kata-12/

    Αντουάν

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ο λογιστάκος κοντά σας10 Ιουνίου 2014 - 4:43 μ.μ.

      "Ο νόμος για την πτωτική τάση του ποσοστού κέρδους" του Μαρξ εξηγεί γιατί "ο Παπαδόπουλος" μείωσε τα ποσοστά κέρδους του αλλά επειδή ο Κάρολος μιλά γενικά για "ανάπτυξη" καπιταλισμού και παίρνει υπόψη το μέσο ποσοστό κέρδους δεν θα τον χρησιμοποιήσουμε.
      Θα σιγοψιθυρίσουμε μόνον πως μπορεί να έκλεισε "ο Κατσέλης" αλλά ήρθε η κρητικιά εταιρία με τα κρημ κράκερς και τα ψωμιά του τοστ(μεταξύ άλλων) και μειώθηκαν οι τιμές προς το παρόν με προσφορές σε όλα τα σούπερ μάρκετ.
      Τι είπες; Μητσοτάκης;
      Μα τι σου ήρθε και όποτε ακούσεις Κρητική εταιρία ξερνάς αυτό το όνομα;

      Να και ο αντίποδας που εδράζει τον κανόνα της Κρίσης:
      h..p://bankingnews.gr/τεχνική-ανάλυση-εκθέσεις/item/146913-nίκας-τί-δεν-μας-είπε-η-εταιρία-στην-ανακοίνωση-των-αποτελεσμάτων-της-αλλά-μας-είπε-ο-ορκωτός-ελεγκτής.htm
      "Την αμφιβολία σχετικά με τη δυνατότητα της αλλαντοβιομηχανίας Νίκας να συνεχίσει την επιχειρηματική της δραστηριότητα, εκφράζει στις παρατηρήσεις του, για το αποτελέσματα του α'τρίμήνου του 2014, ο ορκωτός ελεγκτής."
      *προσοχή το site είναι του "οικονομικού" χρυσαύγουλου.

      Διαγραφή
  8. Οταν κάποιος-δεξιός ή αριστερός- ηθικολογεί μιλώντας για την οικονομία, καλό είναι να αναρωτιώμαστε που υπολοιπόμαστε για μας φαίνονται τόσο "εύλογα" τα επιχειρήματα του.
    Αφιερώνουμε επίσης χρόνο στην αυτομόρφωση, στη μελέτη με στόχο τον επαναστατικό σχηματισμό της κοινωνίας,Το Σταμάτημα Της Κλοπής Της Υπεραξίας, με την κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής κτλ
    Τέλος, στο ΜΑΛΑΚΑ που μας λέει για καλούς χαρακτήρες, τον ρωτάμε πως θα εξασφαλίσει την
    "καλοσύνη των πλουσίων"(ακου καλοσύνη των πλουσίων!!!!) και τον διαολοστέλνουμε να πάει να βοσκήσει με τα υπόλοιπα αριστεροχριστιανοδεξιά μαμούγκαλα-κωλογλείφτες της μεγαλοεργοδοσίας και των μονοπωλίων,γιατί απλά ΔΕΝ έχουν καμία καλή πρόθεση για διάλογο:Την αυταπάτη τους θέλουν να ξεράσουν στη μούρη μας.Τόσο απλά.

    rednready2

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όπου "σχηματισμό της κοινωνίας" να γίνει "μετασχηματισμό της κοινωνίας".
      και "υπολοιπόμαστε" να διορθωθεί με "υπολειπόμαστε".

      rednready2

      Διαγραφή
  9. "Γράμματα κερδίζω, κορώνα χάνεις."
    Ο "Καρέλιας", ο "Παπαδόπουλος" και πολλές άλλες γνωστές και άγνωστες εταιρίες και trademark όχι απλά κερδίζουν μέσα στην κρίση αλλά γιγαντώνονται. Αυτό γίνεται πολύ εύκολα αν αναλογιστούμε την καταστροφή που προκαλεί η κρίση ως μία ευκαιρία για αυτές. Για παράδειγμα: έστω σε μία αγορά μεγέθους όγκου (volume) 1.000 δραστηριοποιούνται 100 επιχειρήσεις με ένα μέσο μερίδιο 1%. Στην κρίση αυτή η αγορά συρρικνώνεται και αν για παράδειγμα μία μείωση 30% αυτής οδήγησε τις 90 επιχειρήσεις σε κλείσιμο να τι δημιουργείται: Μία αγορά όγκου 700 που την νέμονται 10 με μέσο μερίδιο 10%. Ο καθένας λοιπόν θα δεκαπλασιάσει το μερίδιο αγοράς που είχε πριν την κρίση, μέσα στην κρίση.
    Η ερώτηση παραμένει στο γιατί είναι "καλοί βιομήχανοι" και πληρώνουν τους εργαζομένους τους περισσότερο και από αυτό που ο νόμος ορίζει;
    Παραμένει, σωστά!
    Για να την απαντήσουμε θα πρέπει να διαβάσουμε τα οικονομικά στοιχεία της εταιρείας και να βρούμε, τελικά, αυτά ...που ξέραμε από την Θεωρία μας πως θα βρούμε:
    http://papadopoulou.gr/wp-content/uploads/2012/07/EIP-Financial-Statements-12-2013.pdf
    Σελ 33 η ΝΕΑ επένδυση των 6,5 εκ έγινε αφού πήρε χάρισμα(επιδότηση) η εταιρία 5 εκ.
    Δηλ. όπως θα έλεγε και ένας συριζαίος που ζηλεύει τους καπιταλιστές και θέλει να γίνει βιομήχανος στην θέση του βιομήχανου(βλέπε ΒΙΟΜΕ), είναι το ίδιο σα να ανοίγεις σουβλατζίδικο και όσα λεφτά έχεις να σου δίνει το κράτος τα τριπλάσια και κάτι παραπάνω.
    Στην ίδια σελίδα φαίνονται τα πρώτα δείγματα εργασιακής πολιτικής της εταρείας: αποζημειώσεις απόλυσης στην διετία 2012-2013 1.730.000 ευρώ. Φαντάζουν λίγα όταν με μέσο όρο για παράδειγμα 17.300 ανά άτομο αφορούν 100 εργαζομένους ή 100 οικογένειες με άνεργο; Αυτά τα 17χιλιάρικα αποζημείωση είναι λίγα για εργάτες παραγωγής που απλά πέρασαν πολλά χρόνια στην φάμπρικα;
    Μικρά αιωρούμενα ερωτήματα που πάνε και κάθονται πάνω στις προβλέψεις για αποζημείωση προσωπικού:
    Αυξήθηκαν οι εργαζόμενοι κατά 12% αλλά οι προβλέψεις για τις αποζημειώσεις τους μίκρυναν κατά 8,67%.
    Κάποιος πουλάει τρέλλα; ή απλά διώξαμε τους ακριβούς και πήραμε φτηνούς όπως ο "Καρέλιας" κάνει στην μακρινή Καλαμάτα;

    Σελίδα 37 για να τελειώνουμε:
    Αμοιβές προσωπικού σε κάθε δραστηριότητα της επιχείρησης (κόστος, διάθεση, διοίκηση και RD) το 2013 32,9εκ με 1.089 άτομα
    Το 2012 30,4εκ με 973 άτομα
    Μέσος όρος ετήσιου κόστους για το 2013 30χιλιάδες ανά εργαζόμενο κατά ένα χιλιάρικο(1.000) λιγότερα από το 2012. Βρέθηκαν λοιπόν τα 300 ευρώ που θα τους τα μοιράσει σαν "καλός καπιταλιστής" για να βγει στα κανάλια ως διαφήμιση.

    ο λογιστάκος

    ΥΓ. Με αυτούς τους μέσους όρους και τα 30.000 ανά εργαζόμενο είμαστε εκτός εργατικής πραγματικότητας γιατί δεν βγάζουμε τους διευθυντάδες και τους "ελεγκτές" του εργοστασίου ώστε να πλησιάσουμε με διαιρέσεις σε αληθινά νούμερα για εργατική καθημερινότητα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μην τα λες στραμπουλιγμένα και μπερδεμένα.
      Ο εργάτης δεν κοστίζει τον μέσο όρο που βγαίνει με γενικές διαιρέσεις αλλά πολύ λιγότερα.
      Θα πρέπει να αφαιρέσεις τους διευθυντάδες και τους ΕΠΙΣΤΑΤΕΣ dio buono, όχι ελεγκτές...
      Ο εργάτης παίρνει τόσα όσα για την απλή αναπαραγωγή του είδους του και όχι κυμαινόμενα όπως του μικροαστού που βάση της καπατσοσύνης του μπορεί τον ένα μήνα να βγάλει -τίποτα- και τον άλλο μήνα τα χρονιάτικα για να ρεφάρει...

      potere operaio

      Διαγραφή
  10. Ευχαριστώ για τα σχόλια
    Ένα συμπεράσμα λοιπόν είναι ότι ο "καλός" βιομήχανος "πατάει" επάνω α) στο κλείσιμο των υπόλοιπων και μικρότερων βιομηχανιών, β) στην πρόσληψη φθηνότερου εργατικού δυναμικού γ) στη κρατική επιχορήγηση. Εάν δε συνέβαιναν όλα αυτά δε θα ήταν και τόσο καλός :)

    Αντουάν

    ΑπάντησηΔιαγραφή