Κυριακή, 22 Ιουνίου 2014

John Puntis-Ο μύθος του ουκρανικού γενοκτονικού λιμού (Ι)

John Puntis
Ο μύθος του ουκρανικού γενοκτονικού λιμού
Μτφρ.: Lenin Reloaded


Το 1922, η Σοβιετική Ένωση αντιμετώπισε ακραίες συνθήκες λιμού σε ορισμένες περιοχές, μετά τους παρεμβατικούς πολέμους με τους οποίους οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις προσπάθησαν να συντρίψουν το νέο Σοβιετικό κράτος. Οι συνθήκες λιμού επανεμφανίστηκαν το 1933, ιδιαίτερα, όχι όμως αποκλειστικά, στην Ουκρανία. Για τον δεύτερο αυτό λιμό υπάρχουν δύο εκδοχές που διαφέρουν δραστικά. Μια αντικειμενική ανάλυση δείχνει πως ο λιμός ήταν αποτέλεσμα άσχημων κλιματολογικών συνθηκών και σαμποτάζ των πλούσιων χωρικών ή κουλάκων σε αντίποινα για την κολλεκτιβοποίηση της γεωργίας. Οι ουκρανοί εθνικιστές όμως ισχυρίζονται πως ο λιμός κατασκευάστηκε εσκεμμένα από τον Στάλιν για να καταρρεύσει το ηθικό του ουκρανικού λαού, και ότι είχε ως αποτέλεσμα εκατομμύρια αχρείαστων θανάτων, και μάλιστα ότι ο θάνατος και η καταστροφή ήταν τέτοιας κλίμακας ώστε να ωχριά μπροστά τους το ναζιστικό Ολοκαύτωμα. Τα τεκμήρια τα οποία προωθούνται για να υποστηριχτεί αυτός ο ισχυρισμός επικυρώνονται συχνά από ακαδημαϊκούς όπως ο Robert Conquest, ή ο  James Mace του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ. Αυτά τα τεκμήρια είναι εξαιρετικά αμφίβολα και βασίζονται συχνά σε διαψευσμένες αφηγήσεις του φιλοφασιστικού αμερικανικού Τύπου της δεκαετίας του 1930, ή ακόμα και σε ναζιστικά έγγραφα. Παρά το γεγονός αυτό, συνεχίζουν να επανεμφανίζονται, ιδιαίτερα κατά τη δεκαετία του 1980, ως μέρη της προσπάθειας των Ουκρανών εθνικιστών να τιμηθεί η πεντηκοστή επέτειος του λιμού, και την ίδια στιγμή, να ενισχυθεί η ψυχροπολεμική ρητορική της εποχής Ρήγκαν.

Οι ίδιες χαμηλής ευκρίνειας φωτογραφικές εικόνες εμφανίζονται και ξαναεμφανίζονται, δείχνοντας τάχα θύματα του Ουκρανικού λιμού, αλλά είναι σχεδόν πάντα ατεκμηρίωτες, ή αν αναζητηθεί η ιστορία τους, αποκαλύπτεται ότι προέρχονται από ντοκούμεντα για τη βοήθεια για το λιμό του 1922 ή ακόμα και νωρίτερα. Συρραμένες μαζί με μοντάζ στην ταινία "Σοδειά απελπισίας", οι εικόνες αυτές προβλήθηκαν στην αγγλική τηλεόραση, παρά το γεγονός ότι τις είχαν απορρίψει ορισμένα δημόσια τηλεοπτικά δίκτυα στις ΗΠΑ εξαιτίας  της κραυγαλέας έλλειψης αντικειμενικότητάς τους. Οι Ουκρανικές εθνικιστικές οργανώσεις στον Καναδά και αλλού συνεχίζουν να προπαγανδίζουν την ιδέα του εσκεμμένου γενοκτονικού λιμού, ενώ αποφεύγουν προσεκτικά να αναδείξουν τη δική τους αντισημιτική, φιλοναζιστική και δοσιλογική καταγωγή. Μια έρευνα στο διαδίκτυο για τους όρους "Ουκρανία γενοκτονία λιμός" δίνει 845 αναφορές σ' αυτόν τον λιμό που "δημιούργησε ο άνθρωπος", οι οποίες, ως συνήθως, συνοδεύονται από φωτογραφίες πρότερης περιόδου. Στην ομιλία αυτή θα διερευνήσω ένα τμήμα του υπόβαθρου αυτών των διαφορετικών ισχυρισμών και αντι-ισχυρισμών, αναφερόμενος στο εξαιρετικό βιβλίο για το θέμα που έγραψε ο Douglas Tottle, με τίτλο Απάτη, λιμός και φασισμός: Ο μύθος της Ουκρανικής γενοκτονίας από τον Χίτλερ στο Χάρβαρντ (Progress Books, Toronto, 1987. ISBN 0-919396-51-8)

Δημοσιογραφική απάτη στη δεκαετία του 1930

Το φθινόπωρο του 1934, ένας Αμερικανός που χρησιμοποιούσε το όνομα Thomas Walker μπήκε στη Σοβιετική Ένωση. Μετά από λιγότερο από μία εβδομάδα στη Μόσχα, το υπόλοιπο της δεκατριών ημερών παραμονής του ξοδεύτηκε για τη μετάβαση στα σύνορα με την Μαντσουρία, όπου και έφυγε από την ΕΣΣΔ, χωρίς να επιστρέψει ποτέ. Τέσσερις μήνες αργότερα, άρχισε να εμφανίζεται μια σειρά άρθρων στον Τύπο του Hearst στις ΗΠΑ με την υπογραφή Thomas Walker, "γνωστός δημοσιογράφος, ταξιδιώτης και μελετητής των ρωσικών ζητημάτων ο οποίος έζησε για πολλά χρόνια ταξιδεύοντας στην Ένωση της Σοβιετικής Ρωσίας." Τα άρθρα περιέγραφαν έναν λιμό στην Ουκρανία που είχε ως θύματα έξι εκατομμύρια και συνοδευόταν από φωτογραφίες πτωμάτων και πεινασμένων παιδιών. Ο Walker υποτίθεται ότι είχε λαθραία φέρει μαζί του φωτογραφική μηχανή κάτω από "τις πιο δύσκολες και επικίνδυνες συνθήκες."

Ο Louis Fischer, αμερικανός συγγραφές που έτυχε να ζει στη Μόσχα εκείνη την περίοδο, έγινε καχύποπτος. Γιατί περίμενε δέκα μήνες ο Τύπος του Hearst πριν δημοσιεύσει αυτά τα εντυπωσιακά ρεπορτάζ; Ο Fischer απέδειξε ότι η σύντομη επίσκεψη του Walker στην Σοβιετική Ένωση δεν θα μπορούσε να του επιτρέψει ούτε καν να επισκεφθεί τις περιοχές που περιέγραφε και φωτογράφιζε. Ο Fischer επεσήμανε ακόμα ότι τα φωτογραφικά τεκμήρια του Walker ήταν χαρακτηριστικά παράξενα: όχι απλώς παρέπεμπαν σε μια προηγούμενη δεκαετία (ο Fischer μάλλον είχε κατά νου τον λιμό του 1921 στο Βόλγα) αλλά περιείχαν σκηνές που είχαν τραβηχτεί και το καλοκαίρι και το χειμώνα. Ο Fischer σημείωσε ακόμα ότι η σοδειά του 1933 στην Ουκρανία ήταν καλή.

Κάποιες από τις φωτογραφίες ταυτοποιήθηκαν αργότερα ως φωτογραφίες από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και την Αυστρο-Ουγγρική αυτοκρατορία, και έγινε γνωστό ότι οι εφημερίδες του Hearst αναζητούσαν παλιές φωτογραφίες και τις μόνταραν για να τις χρησιμοποιήσουν ως προπαγάνδα. Ορισμένες φορές, φωτογραφίες εμφανιζόντουσαν ως τραβηγμένες στη Ρωσία, ενώ άλλες φορές η ίδια φωτογραφία λέγεται πως τραβήχτηκε στην Ουκρανία, για προφανώς πολιτικούς λόγους. Όχι απλώς ήταν απάτη οι φωτογραφίες και το ταξίδι στην Ουκρανία, απατεώνας ήταν και ο ίδιος ο Thomas Walker, ο οποίος αποκαλύφθηκε ότι ήταν ποινικός κρατούμενος και φυγάς, με πραγματικό όνομα Robert Green, ο οποίος εξέτιε ποινή για πλαστογραφία. Κατά την κατοπινή του δίκη μετά την εκ νέου σύλληψή του, παραδέχτηκε ότι η σειρά φωτογραφιών του που χρησιμοποιήθηκε από άρθρα των εφημερίδων του Hearst δεν είχε τραβηχτεί στην Ουκρανία όπως δηλωνόταν. Παρά τα γεγονότα αυτά, αυτές οι ίδιες φωτογραφίες εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται σε πόστερ εις μνήμη του λιμού, σε ιστολόγια και στην ταινία "Σοδειά απελπισίας."

3 σχόλια:

  1. Άμεσα σχετικές αναρτήσεις:

    http://leninreloaded.blogspot.com/2013/05/mario-sousa.html

    http://leninreloaded.blogspot.com/2013/05/mario-sousa_30.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. J. V. Stalin
    Replies to the Questions of Ralph V. Barnes
    May 3, 1932


    4th Question: Lastly, there is undoubtedly a deep friendly feeling between the American and Soviet peoples despite all the obvious difference between them. In view of these facts, would it not be possible to inspire the conviction in the minds of both peoples that no armed clash between the two countries should ever under any circumstances be allowed to occur?

    Stalin: There can be nothing easier than to convince the peoples of both countries of the harm and criminal character of mutual extermination. But, unfortunately, questions of war and peace are not always decided by the peoples. I have no doubt that the masses of the people of the USA did not want war with the peoples of the USSR in 1918-19. This, however, did not prevent the USA Government from attacking the USSR in 1918 (in conjunction with Japan, Britain and France) and from continuing its military intervention against the USSR right up to 1919. As for the USSR, proof is hardly required to show that what its peoples as well as its government want is that "no armed clash between the two countries should ever under any circumstances" be able to occur.


    ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΧΟΛΟΝΤΟΜΟΡ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ.
    Υποτίθεται πως οι ΗΠΑ γνώριζαν από το φθνόπωρο του 1932 για το θέμα.


    Interview Between J. Stalin and
    Roy Howard
    March 1, 1936


    Howard : Should war come, Mr. Stalin, where is it most likely to break out? Where are the war clouds the most menacing, in the East or in the West?

    Stalin : In my opinion there are two seats of war danger. The first is in the Far East, in the zone of Japan. I have in mind the numerous statements made by Japanese military men containing threats against other powers. The second seat is in the zone of Germany. It is hard to say which is the most menacing, but both exist and are active. Compared with these two principal seats of war danger, the Italian-Abyssinian war is an episode. At present, the Far Eastern seat of danger reveals the greatest activity. However, the centre of this danger may shift to Europe. This is indicated, for example, by the interview which Herr Hitler recently gave to a French newspaper. In this interview Hitler seems to have tried to say peaceful things, but he sprinkled his "peacefulness" so plentifully with threats against both France and the Soviet Union that nothing remained of his "peacefulness." You see, even when Herr Hitler wants to speak of peace he cannot avoid uttering threats. This is symptomatic.

    Howard : What situation or condition, in your opinion, furnishes the chief war menace today?

    Stalin : Capitalism.

    Howard : In which specific manifestation of capitalism?

    Stalin : Its imperialist, usurpatory manifestation.

    You remember how the first World War arose. It arose out of the desire to re-divide the world. Today we have the same background. There are capitalist states which consider that they were cheated in the previous redistribution of spheres of influence, territories, sources of raw materials, markets, etc., and which would want another redivision that would be in their favour. Capitalism, in its imperialist phase, is a system which considers war to be a legitimate instrument for settling international disputes, a legal method in fact, if not in law.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σχετικά με τα αγροτικά, μίλησε το 1933.

    J. V. Stalin
    Work in the Countryside
    Speech Delivered on January 11, 1933

    http://www.marxists.org/reference/archive/stalin/works/1933/01/11.htm

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΕΝΤΑΕΤΕΣ ΠΛΑΝΟ

    What has the five-year plan in four years given the poor peasants and the lower strata of the middle peasants? It has undermined and smashed the kulaks as a class, liberating the poor peasants and a good half of the middle peasants from kulak bondage. It has brought them into the collective farms and placed them in a secure position. It has thus eliminated the possibility of the differentiation of the peasantry into exploiters— kulaks—and exploited—poor peasants, and abolished destitution in the countryside. It has raised the poor peasants and the lower strata of the middle peasants to a position of security in the collective farms, and has there by put a stop to the process of ruination and impoverishment of the peasantry. Now it no longer happens in our country that millions of peasants leave their homes every year to seek work in distant areas. In order to attract a peasant to go to work outside his own collective farm it is now necessary to sign a contract with the collective farm and, in addition, to pay the collective farmer his railway fare. Now it no longer happens in our country that hundreds of thousands and millions of peasants are ruined and hang around the gates of factories and mills. That is what used to happen; but that was long ago. Now the peasant is in a position of security, a member of a collective farm which has at its disposal tractors, agricultural machinery, seed funds, reserve funds, etc., etc.

    That is what the five-year plan has given to the poor peasants and to the lower strata of the middle peasants.

    That is the essence of the principal achievements of the five-year plan in improving the material conditions of the workers and peasants.

    As a result of these principal achievements in improving the material conditions of the workers and peasants, we have brought about during the period of the First Five-Year Plan:

    a) a doubling of the number of workers and other employees in large-scale industry compared with 1928, which represents an overfulfilment of the five-year plan by 57 per cent;

    b) an increase in the national income—hence, an increase in the incomes of the workers and peasants— to 45,100 million rubles in 1932, which represents an increase of 85 per cent over 1928;

    c) an increase in the average annual wages of workers and other employees in large-scale industry by 67 per cent compared with 1928, which represents an overfulfilment of the five-year plan by 18 per cent;

    d) an increase in the social insurance fund by 292 per cent compared with 1928 (4,120 million rubles in 1932, as against 1,050 million rubles in 1928), which represents an overfulfilment of the five-year plan by 111 per cent;

    e) an increase in public catering facilities, now covering more than 70 per cent of the workers employed in the decisive industries, which represents an overfulfilment of the five-year plan by 500 per cent.

    http://www.marxists.org/reference/archive/stalin/works/1933/01/07.htm

    ΑπάντησηΔιαγραφή