Δευτέρα, 23 Ιουνίου 2014

John Puntis-Ο μύθος του ουκρανικού γενοκτονικού λιμού (ΙI)

Ο Τύπος του Hearst

Βεβαίως, ο Τύπος του Hearst συνέχισε με την εκστρατεία του περί λιμού παρά το φιάσκο Walker. Αυτό δεν πρέπει να μας εκπλήσσει αν αναλογιστούμε ότι ο ίδιος ο Hearst ήταν γνωστός σε εκατομμύρια Αμερικανών ως "ο υπαριθμόν ένα φασίστας της Αμερικής" (μια από τις βασικές πηγές του προσωπικού εισοδήματος του Μουσσολίνι στις αρχές της δεκαετίας του 1930 ήταν ως έμμισθος ανταποκριτής του Τύπου του Hearst).

Το 1934, o Hearst επισκέφθηκε την ναζιστική Γερμανία και γνώρισε τον Χίτλερ. Μετά απ' αυτή την επίσκεψη άρχισε ο Τύπος του να προωθεί τα άρθρα περί γενοκτονικού λιμού στην Ουκρανία. Ο Γάλλος πρωθυπουργός Edward Herriot, ο οποίος είχε πρόσφατα επιστρέψει από ταξίδι στην Ουκρανία δημοσιοποίησε το γεγονός ότι δεν είχε δει ενδείξεις κανενός λιμού. Μετά τα άθρα του Walker, ο Hearst συνέχισε και προσπάθησε να πείσει τους Αμερικανούς ότι η Σοβιετική Ένωση ήταν μια γη απόλυτης πείνας, γενοκτονίας και κανιβαλισμού. Στην περίοδο εκείνη, αυτό αναγνωριζόταν ως κιτρινισμός με πολιτικά κίνητρα, αλλά με το πέρασμα των ετών μεταμορφώθηκε σε "πρωταρχικές πηγές τεκμηρίωσης."

Η υπογράμμιση αυτών των χαρακτηριστικών της προπαγανδιστικής εκστρατείας της δεκαετίας του 1930 και η επιλεκτική μνήμη όσων βοήθησαν τον Τύπο του Hearst να προπαγανδίσει την θέση περί γενοκτονικού λιμού βοηθά να χυθεί φως πάνω στον χαρακτήρα της σημερινής εκστρατείας περί γενοκτονικού λιμού.

Ο ναζιστικός Τύπος της Γερμανίας και συμπαθούσες εφημερίδες σε άλλες χώρες της Ευρώπης άρχισαν να δημοσιεύουν παρόμοια ρεπορτάζ ταυτόχρονα με την εξαπόλυση της αρθρογραφίας Hearst το 1935. Σε εκείνη τη χρονική στιγμή, δημοσιεύτηκε ένα βιβλίο του Δρος Ewald Ammende με τίτλο Η ανθρώπινη ζωή στη Ρωσία. Το βιβλίο αυτό είχε μακροχρόνια επίδραση σε όσους προπαγάνδισαν τον μύθο του γενοκτονικού λιμού. Το βιβλίο δεν κρατά καν τα προσχήματα για να εμφανιστεί αντικειμενικό, και παραπέμπει στους ανταποκριτές του Hearst, τις αφηγήσεις από την ναζιστική Γερμανία και τη φασιστική Ιταλία, ενώ αναπαράγει καταγγελίες εκ μέρους ανώνυμων "ταξιδιωτών" και "ειδικών."

Τα περισσότερα φωτογραφικά τεκμήρια των θεωρητικών του σεναρίου του γενοκτονικού λιμού μπορούν να εντοπιστούν είτε στο βιβλίο του Ammende, είτε στον Thomas Walker. Οι πηγές των φωτογραφιών δεν τεκμηριώνονται, αν και θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο Ammende είχε εμπλακεί με εργασία για την ανακούφιση του λιμού το 1921-22. Οι φωτογραφίες υποτίθεται πως τραβήχτηκαν στους δρόμους και στις πλατείες του Χάρκοβο το καλοκαίρι του 1933, αλλά μόνο 10 από τις 26 φαίνεται να απεικονίζουν αστικό αρχιτεκτονικό περιβάλλον. Δεν υπάρχουν ταμπέλες ή μνημεία για να βοηθήσουν στην ταυτοποίηση του γεωγραφικού πλαισίου τους. Το βιβλίο Η ανθρώπινη ζωή στη Ρωσία περιέχει επιπρόσθετες φωτογραφίες οι οποίες δεν εμφανίστηκαν στην γερμανική του έκδοση. Αυτές υποτίθεται ότι τραβήχηκαν από τον Δρ. Ditloff, διευθυντή της Γερμανικής Αγροτικής Επιτροπής στον Βόρειο Καύκασο. Μπορεί να αναρωηθεί κανείς πώς επιτράπηκε σε έναν αξιωματούχο των Ναζί να περιπλανιέται ελεύθερα στην Ουκρανία βγάζοντας φωτογραφίες, αλλά σε κάθε περίπτωση στις επόμενες εκδόσεις, οι ίδιες φωτογραφίες είτε εμφανίζονται χωρίς ένδειξη του σε ποιον ανήκουν, είτε αποδίδονται σε εντελώς διαφορετική πηγή. Στην πραγματικότητα, κάποιες από τις φωτογραφίες ταυτοποιήθηκαν ως φωτογραφίες του λιμού του 1932, και κάποιες δείχνουν χειμωνιάτικες σκηνές ενώ υποτίθεται ότι τραβήχτηκαν καλοκαίρι. Άλλα δημοσιεύματα χρησιμοποιούν τις ίδιες φωτογραφίες είτε χωρίς συνοδευτική ένδειξη της πηγής τους είτε αποδίδοντας την πηγή τους στον Thomas Walker, παρά το γεγονός ότι απεικόνιζαν γεγονότα του 1932-3 ενώ ο Walker είχε ισχυριστεί ότι τις τράβηξε την άνοιξη του 1934. 

Είναι σαφές ότι τα φωτογραφικά τεμήρια είναι προϊόντα απάτης και ότι χρησιμοποιήθηκαν κατά κύριο λόγο ως τμήματα εκστρατείας για την υπονόμευση και απονομιμοποίηση της Σοβιετικής Ένωσης. Παρ' όλα αυτά, συνεχίζουν να χρησιμοποιούνται ως τις μέρες μας.

Ο Ψυχρός Πόλεμος

Η εκστρατεία περί γενοκτονικού λιμού στη δεκαετία του 1930 βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό σε αμφίβολες δεξιές πηγές και δεν έγινε αποδεκτή από τους ιστορικούς της εποχής. Αυτό οδήγησε κάποιους Ουκρανούς εθνικιστές να κάνουν λόγο για σοβιετόφιλη, αριστερή ή ακόμα και εβραϊκή συνωμοσία κατάπνιξης της αλήθειας. Στην δεκαετία του 1950, οι εθνικιστές δημοσίευσαν βιβλία όπως το Η μαύρη βίβλος του Κρεμλίνου για να προπαγανδίσουν την δική τους ερμηνεία της ιστορίας. Τμήμα του βιβλίου αυτού αφιερώνεται στις καταγγελίες περί σοβιετικών μαζικών εκτελέσεων στην Βύνιτσα, κατά τη δεκαετία του 1930. Οι τάφοι, οι οποίοι αποκαλύφθηκαν κατά την ναζιστική κατοχή του 1943, εξετάστηκαν από μια ναζιστική επιτροπή και χρησιμοποιήθηκαν σε προπαγανδιστικές ταινίες. Οι μεταπολεμικές μαρτυρίες γερμανών στρατιωτών αποκαλύπτουν όμως ότι επρόκειτο για ναζιστική προπαγανδιστική εξαπάτηση, και ότι τα σώματα ήταν Εβραίων που εκτελέστηκαν από στρατιωτικές ομάδες SS και Ουκρανών.

Οι φρικιαστικές κατηγορίες για κανιβαλισμό στον δεύτερο τόμο του Η μαύρη βίβλος οδήγησαν στο να αποκληθεί "Ο τσελεμεντές του Ουκρανού εθνικιστή". 

8 σχόλια:

  1. κατι εχω διαβασει κατα καιρους...Το τελευταιο που βρηκα ηταν αυτο:

    http://www.alfavita.gr/apopsi/%CF%88%CE%AD%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CF%83%CF%87%CE%B5%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%83%CE%BF%CE%B2%CE%B9%CE%B5%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CE%AD%CE%BD%CF%89%CF%83%CE%B7%CF%82


    που αναφερει μυθους για ολη την Σοβ.Ενωση που ανατράφηκε ο αμερικανοθρεμμένος πλεον πλανητης..
    Θα ηθελα να μου πεις την γνωμη σου για το παραπανω, αλλα και και για το αν υπαρχουν ψηφιακές πηγες προς επιβεβαίωση των οσων λεει.

    Σταματης Ι. Σολανακης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σταμάτη, το παραπάνω είναι άρθρο/δημοσίευση του Mario Sousa, μέλους του Κομμουνιστικού Κόμματος (όπως λέγεται από το 2004, το KPML(r)) της Σουηδίας.

      Υπάρχει στα σουηδικά και μεταφρασμένο σε άλλες γλώσσες (μεταξύ των οποίων τα αγγλικά και τα ελληνικά) στην ιστοσελίδα του Mario Sousa.

      http://www.mariosousa.se/LiesconcerningthehistoryoftheSovietUnion.html (στα αγγλικά)
      http://www.mariosousa.se/Sanningen_gregiska.html (στα ελληνικά, είναι το ίδιο με αυτό στην alfavita)

      Ο Αντώνης έχει δημοσιεύσει ένα μέρος του άρθρου εδώ http://leninreloaded.blogspot.gr/2013/05/mario-sousa.html κι εδώ http://leninreloaded.blogspot.gr/2013/05/mario-sousa_30.html

      Όσον αφορά την εγκυρότητά του, δεν μπορώ να είμαι απόλυτα σίγουρος μιας και δεν δίνει πηγές, αλλά ξέρω ότι τουλάχιστον σχετικά με όσα γράφει για τον υποτιθέμενο λιμό της Ουκρανίας, έχει αντλήσει το υλικό του από το βιβλίο του Tottle (το οποίο μπορείς να το βρεις στα αγγλικά στην σελίδα του Sousa, και το οποίο έχει πλήθος πηγών και παραπομπών). Οπότε τείνω να πιστεύω ότι είναι αξιόπιστος, και σίγουρα πολύ πιο αξιόπιστος από τον Conquest και το Harvest of sorrow.

      prolet

      Διαγραφή
    2. Για το ίδιο θέμα:

      1. Αλληλογραφία Grover Furr και Domenico Losurdo: http://leninreloaded.blogspot.com/2013/01/grover-furr-domenico-losurdo.html

      2. Domenico Losurdo, "Το «ουκρανικό ολοκαύτωμα» ως φαινόμενο ομόλογο τού εβραϊκού ολοκαυτώματος;", http://waltendegewalt.wordpress.com/2012/08/16/ολοκαύτωμα-≠-ολοκαύτωμα/

      3. Επιστολές J. Arch Getty και Robert Conquest, http://leninreloaded.blogspot.com/2013/10/robert-conquest-j-arch-getty-london.html

      Διαγραφή
    3. Κριτική του J. Arch Getty στις τρομερές διαστρεβλώσεις του βιβλίου του Conquest για τον Ουκρανικό λιμό, "Σοδειά θλίψης", http://www.lrb.co.uk/v09/n02/j-arch-getty/starving-the-ukraine

      Διαγραφή
  2. σας ευχαριστώ και τους 2 θερμά!

    Σταματης Ι. Σολανακης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ο Κωνσταντίνος εννοεί τον Douglas Tottle και το βιβλίο "Fraud, Famine, and Fascism" για όποιον θέλει να το ψάξει στο διαδίκτυο για download. Πολύ καλό με αρκετό φωτογραφικό υλικό.

    - Άρης (πλέον της Αραβίας)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Για τους γαλλομαθείς, δυο σημαντικά κείμενα της Annie Lacroix-Riz που εξόργισαν τις φιλοουκρανικές οργανώσεις οι οποίες μάλιστα, με την αγαστή συνεργασία άλλων γάλλων ιστορικών, απαίτησαν την παύση της απ την πανεπιστιμιακή της έδρα...

    http://www.historiographie.info/ukr33maj2008.pdf

    http://www.historiographie.info/holodomor08.pdf

    Αλλα συμπηρωματικά και βιβλιογραφικά στην ιστοσελίδα της Annie Lacroix-Riz:

    http://www.historiographie.info/index.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή