Παρασκευή, 6 Ιουνίου 2014

Ιστορικά μέτρα αντιμετώπισης της απότομης διόγκωσης του σχετικού υπερπληθυσμού της εργασίας

1. Εποικισμός του πλεονάζοντος πληθυσμού (εγκατάστασή του σε αποικίες, περιλαμβανομένων αποικιών-στρατοπέδων εργασίας) (17ος-19ος αιώνας). Μετανάστευση σε χώρες με μεγαλύτερα περιθώρια απορρόφησης της φτηνής εργατικής δύναμης (20ος-21ος αιώνας). Εσωτερική μετανάστευση από αγροτικές σε βιομηχανικές περιοχές (18ος-21ος αιώνας)

2. Ποινικοποίηση της επαιτείας, φυλάκιση αστέγων και πλανόδιων, αναγκαστική απλήρωτη εργασία (φυλακές, workhouses, poorhouses, chain gangs, τιμωρητικές αποικίες, αναγκαστική απλήρωτη εργασία σε πληρώματα εμπορικών πλοίων [impressment], στρατόπεδα συγκέντρωσης) (17ος-21ος αιώνας)

3. Στείρωση, ευθανασία, αυστηροποίηση της πληθυσμιακής πολιτικής και έλεγχος γεννήσεων (19ος-20ος αιώνας)

4. Ρατσισμός και ρατσιστική βία ενάντια στην εργατική δύναμη των μεταναστών ώστε να αποτραπεί μετανάστευση που θα διογκώσει περαιτέρω τον πληθυσμό των ήδη υπεράριθμων εργατών σε ένα καπιταλιστικό κράτος (19ος-21ος αιώνας).

5. Αυστηροποίηση της μεταναστευτικής πολιτικής και άνοδος των μέτρων "ασφάλειας" στη φύλαξη συνόρων με αποτέλεσμα τη θανάτωση τμήματος των εργατών που αναζητούν εργασία σε άλλες χώρες (21ος αιώνας)

6. Εθνοκαθάρσεις σε συγκεκριμένες περιοχές, σε συνδυασμό με εποικισμό πλεονάζοντος πληθυσμού σε εδάφη από όπου έχει εξαλειφθεί δια της βίας μεγάλη μερίδα του ντόπιου πληθυσμού (19ος-21ος αιώνας). 

7. Δραστική μείωση της πρόσβασης στην υγειονομική περίθαλψη και στην ευρύτερη κοινωνική πρόνοια με αποτέλεσμα να πεθαίνει γρηγορότερα το πιο γηρασμένο κομμάτι του πληθυσμού και να αυξάνεται η παιδική θνησιμότητα (21ος αιώνας)

8. Ιμπεριαλιστικοί "τοπικοί" πόλεμοι, ιμπεριαλιστικός παγκόσμιος πόλεμος και συνεπώς μαζική θανάτωση τμήματος του πλεονάζοντος πληθυσμού εργατών (19ος-21ος αιώνας)

18 σχόλια:

  1. Όχι, δεν πρόκειται για αποτελέσματα της "έλλειψης παιδείας", ούτε της "ρατσιστικής προκατάληψης", αλλά για αναγκαιότητες που επιβάλλονται από τις δυσλειτουργίες του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής. Γι αυτό δεν αντιμετωπίζονται με "πολυπολιτισμική εκπαίδευση" και μαλλί με τζίβες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Όταν τα βλέπεις κωδικοποιημένα, είναι που τρομάζεις περισσότερο...
    Όποιος λοιπόν θέλει να μας πει ότι ο φασισμός είναι δημιούργημα του καπιταλισμού μέσα στον 20ό αιώνα, μάλλον ψεύδεται ασύστολα. Οι τρόποι αντιμετώπισης του φαινομένου της υπερπληθώρας εργατικών χεριών, που οφείλεται αποκλειστικά σ' αυτό τον τρόπο παραγωγής, ήταν βάρβαροι από την πρώτη στιγμή ισχυροποίησης του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής και οι αντιλήψεις - προοίμιο του σύγχρονου φασισμού είναι αυτές που επιτρέπουν στον καπιταλισμό την επιβίωσή του μέχρι σήμερα.
    Για να μην πάω πιο πίσω από τα χρονικά πλαίσια που βαζεις και θυμηθώ τον Μάλθιους... Ο άνθρωπος δεν ήταν ένας τυχαίος μισάνθρωπος, τα συμφέροντα της αστικής τάξης στήριζε ξεκάθαρα.

    α/ς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο φασισμός ΕΙΝΑΙ δημιούργημα του καπιταλισμού του 20ου αιώνα. Αυτό δε σημαίνει ότι ως μορφή "επίλυσης" της υπερδιόγκωσης του σχετικού υπερπληθυσμού ήταν το πρώτο ή το μοναδικό μέσο, ούτε ότι οι γενοκτονικές του πολιτικές προέκυψαν από παρθενογέννεση.

      Άλλο το ένα, άλλο το άλλο.

      Διαγραφή
    2. Θα συμφωνήσω με τον Αντώνη.
      Η εμφάνιση της οργανωμένης πια, ιδεολογικής και πρακτικής μορφή έκφρασης των "τεχνικών" επίλυσης του προβλήματος υπερπληθυσμού (φασισμός δηλαδή), έγινε στον 20ο αιώνα και αυτό είναι δεδομένο.
      Το πιο πιθανό να μην έγινε νωρίτερα, γιατί το πρόβλημα δεν ήταν τόσο έντονο, ή οι λύσεις που είχαν τότε οι αστοί ήταν πιο αποτελεσματικές όπως λέει το (1), που νομίζω ήταν η κυρίαρχη τακτική επίλυσης του θέματος πριν την εποχή του ιμπεριαλισμού...

      Κώστας

      Διαγραφή
    3. Μα γνωρίζουμε ήδη ότι η οικονομική κρίση στο σύστημα που προηγήθηκε της ανόδου του φασισμού (το Μεγάλο Κραχ) ήταν η ισχυρότερη ως τότε, πράγμα που επιβεβαιώνει άλλωστε και τον νόμο περί προοδευτικής επιδείνωσης του προβλήματος της διόγκωσης του σχετικού υπερπληθυσμού εργασίας. Η γενοκτονική πολιτική του φασισμού και ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος ήταν, ανάμεσα σε άλλα, μέτρα για την δραστική επιδείνωση του προβλήματος στο μονοπωλιακό στάδιο, όπου η τάση της συγκεντροποίησης, και άρα η ραγδαία αύξηση του σταθερού κεφαλαίου σε σχέση με το μεταβλητό, επιδεινώνεται εκθετικά.

      Αυτό που θα μπορούσε να πει κάποιος είναι ότι σ' αυτό το κεφάλαιο του Κεφαλαίου βρίσκεται κωδικοποιημένη με τη μορφή νόμου, η ιστορία του καπιταλισμού των τελευταίων 4 αιώνων, τόσο πριν όσο και και μετά τον Μαρξ.

      Μιλάμε για τρομακτική ιδιοφυία ρε παιδιά...

      Διαγραφή
    4. Όντως ο Κάρολος ήταν πολύ πολύ μπροστά! Και μας δίνει και στο πιάτο την απάντηση, για το τι θα γίνει στην επόμενη κρίση, η οποία δεν θα αργήσει και πολύ όπως φαίνεται και όπως μπορούμε να προβλέψουμε...
      Νομίζω στο τέλος της πρώτης παραγράφου ήθελες να πεις "μέτρα για την δραστική -αντιμετώπιση- του προβλήματος", και όχι "-επιδείνωση-".

      Κώστας

      Διαγραφή
    5. Όχι, εννοώ μέτρα που ανταποκρίνονταν (όντας "δραστικά") στη δραστική επιδείνωση του προβλήματος του υπεράριθμου πληθυσμού σε κρίση που προέκυψε στο μονοπωλιακό πλέον στάδιο. Δεν το είπα αρκετά καθαρά όμως.

      Διαγραφή
    6. Οκ τώρα το κατάλαβα καλύτερα! Η αλήθεια είναι ότι δεν ήμουν και ο καλύτερος στην γλώσσα :P

      Κώστας

      Διαγραφή
  3. Νομίζω είτε στο 2. (αναγκαστική απλήρωτη εργασία) θα πρέπει να βάλεις και: 20ος αιώνας, είτε θα πρέπει να βάλεις σαν ξεχωριστή "μέθοδο" την "σπάταλη" παραγωγική κατανάλωση - εξόντωση των κρατούμενων στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης και τη γερμανική βιομηχανία.

    Επίσης, έχεις βέβαια τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στο 8 όπου όμως εκτός από τη μαζική θανάτωση "υπερπληθυσμού", ή πριν φτάσουμε σε αυτήν, η "μέθοδος" συνίσταται και στην απλή χρησιμοποίηση του πλεονάζοντος εργατικού δυναμικού για τη συγκρότηση των ιμπεριαλιστικών στρατών.

    βου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Η "αυτοτέλεια" στη ναζιστική μέθοδο συνίσταται στο ότι το ¨πλεονάζον" εργατικό δυναμικό αντιμετωπίζεται ως απλή πρώτη ύλη σε αλυσιδα παραγωγής: Η πρώτη ύλη μπαίνει στον αποθηκευτικό χώρο με βαγόνια πάνω σε ράγες, ξεσκαρτάρεται, καταναλώνεται παραγωγικά σε ελάχιστο χρόνο (σπάταλα λόγω της αφθονίας της αλλά και με αλάχιστο κόστος), και τα υπολλείμματά της είτε ξεχωρίζονται ως χρήσιμα υποπροϊόντα (μαλλιά, χρυσά δοντια, άλλα αντικείμενα κλπ) είτε εξάγονται σε αέρια μορφή από τις καμινάδες των κρεματορίων.

    βου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Άσχετο αλλά κοιτάξτε εδώ, τους ήρθε ξαφνικά λέμε:
    http://www.rocking.gr/news/Poioi-rock--metal-kallitexnes-apagoreuontan-stin-Sobietiki-Enwsi-kai-giati/20537/
    Με κάθε τρόπο λέμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Η λίστα είναι πληρέστατη. Μερικά σχόλια:

    Το σημείο 7 είναι ήδη σε ισχύ και η εκτίμησή μου είναι ότι θα ενταθεί ακόμη περισσότερο στις ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες. Βολεύει και οικονομικώς και ιδεολογικώς (πολιτικώς).

    Ιστορικά η στείρωση και η ευθανασία (σημείο 3) δεν εκδηλώθηκαν σε τόσο μεγάλη κλίμακα όσο άλλοι τρόποι αφανισμού (αν δεν κάνω λάθος ο συνολικός αριθμός των θυμάτων δεν πρέπει να ξεπερνούν το ένα μισό εκατομμύριο μεταξύ 1900-1945), για δύο λόγους. Κατά πρώτον, για λόγους τεχνικής φύσης και δεύτερον, επειδή στις αγγλοσαξονικές χώρες, πλην της ναζιστικής περιόδου, η στείρωση και η ευθανασία προοριζόταν να χρησιμοποιηθεί περισσότερο για κοινωνικό εκβιασμό και ιδεολογική υποταγή παρά ως μέσον μαζικού ολοκληρωτικού αφανισμού. Βέβαια οι ναζήδες προσπάθησαν μετά το 1943 να τον εφαρμόσουν μαζικά (βλ. πειράματα στείρωσης χαμηλού κόστους με άμεση δράση με χρήση ακτίνων Χ ή/και χημικών μέσων) αλλά απέτυχαν για πρακτικούς λόγους.

    Δυστυχώς, σήμερα, οι τεχνικοί λόγοι έχουν εκλείψει. Ο βιολογικός ντετερμινισμός κάνει θραύση και πάλι όπως μέχρι το 1945 και έχει πάρει διάφορες μορφές παρα-ψευδο-επιστήμης υπό το μανδύα "ακριβούς επιστήμης", όπως η βιοκοινωνιολογία, οι θεωρίες της εξελικτικής ψυχολογίας, τα IQ tests, ο γενετικός ουλτραδαρβινισμός κά).

    Οι απανταχού ναζήδες και οι ιδεολογικοί μέντορές τους τους είτε με στολή είτε με λευκή ρόμπα εργαστηρίου και κλινικής, είτε με ακαδημαική τήβενο τρίβουν τα χέρια τους.

    Το σημείο 8 αποτελεί μακράν την καλύτερη και αποενοχοποιημένη πρακτική λύση για πολλούς "λίμπεραλ" οι οποίοι δεν θέλουν να πάρουν την ευθύνη να θέσουν σε εφαρμογή αυτό που πηγάζει από την ιδεολογία της καταπίεσης και του κοινωνικού και βιολογικού ρατσισμού (όταν δεν βρίσκονται φασίστες να κάνουν τη βρώμικη δουλειά).

    οχ/μαλ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Διόρθωση: ο συνολικός αριθμός των θυμάτων δεν πρέπει να ξεπερνούν το *μισό* εκατομμύριο μεταξύ 1900-1945

    Βάση νόμων και δικαστικών αποφάσεων έχουμε: μερικές δεκάδες χιλιάδες στειρώσεις στις ΗΠΑ μεταξύ 1910-1945. Τριακόσιες περίπου χιλιάδες στειρώσεις κατά τη διάρκεια της ναζιστικής περιόδου. Περί τις εκατό χιλιάδες θύματα ευθανασίας (Γερμανοί πολίτες) στη ναζιστική Γερμανία, μέχρι το 1941.

    οχ/μαλ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Είχαμε προσπαθήσει να αγγίξουμε αυτό το ζήτημα με αφορμή τα συμβάντα στις κυπριακές φυλακές πριν λίγους μήνες.

    http://agkarra.com/%CE%BA%CE%B5%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CF%86%CF%85%CE%BB%CE%B1%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%BA%CF%8D%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%85-%CE%B8%CE%AC%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CF%81%CE%AF/

    ''Το σύστημα, για να το πόυμε πιο απλά, δεν έχει πλέον ανάγκη από τόσους εργαζόμενους, δεν έχει πλέον την ανάγκη να περιθάλπτει (βλ. αλλαγές στο σύστημα υγείας), να εκπαιδεύει (βλ. αλλαγές στην παιδεία π.χ. κόμιστρα λεωφορειών όπου το κράτος πλέον λέει ‘’ννα τζι αν πάεις, ννα τζι αν μεν πάεις σχολείο’’) ή να σοφρωνίζει (βλ. φυλακές) τόσους εργαζόμενους όσο πριν. Διότι, όταν υπάρχει υπερπαραγωγή εμπορευμάτων (στην περίπτωση που εξετάζουμε το εμπόρευμα είναι η εργατική δύναμη, ο εργαζόμενος) τι κάνει ο καπιταλισμός για να προχωρήσει; Τα καταστρέφει, όπως κάνει με τις ντομάτες ρίχνοντας τες στην χωματερή. Οι Κεντρικές Φυλακές είναι μια τέτοια χωματερή για τα άχρηστα (άχρηστα για το κεφάλαιο) και πλεονάζον κομμάτια της κοινωνίας. ''

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Αν λάβουμε υπόψη μας τις δηλώσεις του Ζαν-Μαρί Λεπέν, ο οποίος είπε, αναφερόμενος στην πληθυσμιακή έκρηξη και το θέμα της μετανάστευσης, ότι ο ιός Έμπολα θα μπορούσε να λύσει το πρόβλημα της δημογραφικής έκρηξης μέσα σε τρεις μήνες, μπορούμε να φανταστούμε ποιες μπορεί να είναι οι μελλοντικές τεχνικές επίλυσης του προβλήματος.

    Τζιοβάνι Ντρόγκο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Αντωνη

    Δυο προσθηκες
    Εκτός από τους έλληνες που εγκαταλείπουν την Ελλάδα τα τελευταία 3 χρόνια έχουν φύγει και χιλιάδες μετανάστες. Αρκετοί επιστρέφουν στις χώρες τους κυρίως όσοι προέρχονται από την αν. Ευρώπη ενώ άλλοι συνεχίζουν το ταξίδι τους προς δυσμάς. Πολλοί από αυτούς που θεωρούνταν παράνομοι δεν έχουν καταγραφεί πουθενά. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι ενώ ο εκτιμώμενος πληθυσμός για το 2008 ήταν 11.237.068 άτομα η απογραφή του 3/2011 έδειξε 10.815.197 άτομα δηλ απώλεια 400 χιλιάδων περίπου (πιθανά κάποιο μέρος να οφείλεται στις 2 μεθοδολογίες αλλά το μεγαλύτερο δείχνει μια τάση που δεν ανιχνεύτηκε)

    Ο βασικός τρόπος που ξεφορτώνονται σήμερα τον υπερπληθυσμό είναι η δημιουργία των chavs των γκέτο των παραγκουπόλεων κλπ που σε συνδυασμό με τη φτωχή υγιεινή τη μη πρόσβαση σε υπηρεσιες υγειας και το έγκλημα οδηγεί στη δραματικη πτωση του πρσδόκιμου όριο ζωής. Όπως γραφουν και οι φ.τ η διαφορα πλουσιων φτωχων ξεπερνα τα 10 χρονια !

    http://www.ft.com/cms/s/0/71482512-c546-11e3-a7d4-00144feabdc0.html#axzz33rT4acFZ


    In the decade to 2012, the gap between the regions with the highest longevity where incomes tend to be higher, and those with the lowest longevity where incomes tend to be lower, fell from 10.6 years to 10.3 years for men, and from 9.2 years to 8.1 years for women.

    ΑπάντησηΔιαγραφή