Τρίτη, 10 Ιουνίου 2014

«Έφυγε» ο σ. Γιάννης Σαπουντζόγλου

«Έφυγε» από τη ζωή ο σ. Γιάννης Σαπουντζόγλου. Η κηδεία του θα γίνει την Τετάρτη 11 Ιούνη, στις 4.30 μ.μ., στο νεκροταφείο Σχιστού.

Ο σ. Γιάννης Σαπουτζόγλου γεννήθηκε το 1921 στη Μικρά Ασία. Η οικογένειά του ήρθε το '22 στην Ελλάδα. Το 1937 έγινε δόκιμο μέλος της ΟΚΝΕ, το 1942 οργανώθηκε στο ΕΑΜ Νέων. Το 1943 γίνεται μέλος της ΕΠΟΝ έως το 1946, οπότε με εντολή του ΚΚΕ κατατάσσεται στο στρατό. Το 1947 τον μεταφέρουν στο Γ΄ Τάγμα Μακρονήσου, όπου βασανίστηκε και αρρώστησε βαριά, τον μετέφεραν στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο, απ' όπου και δραπέτευσε. Πιάστηκε το 1950 και καταδικάστηκε σε 8 χρόνια φυλακή και του προστέθηκαν 2 χρόνια, επειδή κατήγγειλε τους φύλακες που πουλούσαν ναρκωτικά.


Αποφυλακίστηκε το 1957 και οργανώθηκε στην ΕΔΑ. Εκλέχτηκε γραμματέας του σωματείου αγγειοπλαστών. Όταν ήρθε η χούντα, πέρασε στην παρανομία. Πιάστηκε και φυλακίστηκε. Με την αποφυλάκισή του, τον σχόλασαν από το εργοστάσιο όπου δούλευε. Με τη μεταπολίτευση ενεργοποιήθηκε, αμέσως, στο Κόμμα. Το 1983 γράφεται μέλος της ΠΕΑΕΑ Πειραιά. Για πολλά χρόνια, μέχρι σήμερα, υπήρξε πρόεδρός της.

Κατά την εσωκομματική κρίση το 1990, κράτησε αλύγιστη στάση υπέρ της επαναστατικής γραμμής του Κόμματος και η συνεισφορά του υπήρξε αποτελεσματική, στον Πειραιά. Χαρακτηριστική είναι η αφήγησή του για τη διακίνηση του παράνομου «Ριζοσπάστη» την περίοδο της δικτατορίας Μεταξά.

«Το Γενάρη του 1938.... αφού εγκρίθηκε το βιογραφικό μου, μου ανέθεσαν το καθήκον να παραλαμβάνω τον παράνομο "Ριζοσπάστη". Η γιάφκα ήταν στο χωριό Στρατός (Σοροβίγλι), στο σπίτι του αξέχαστου συντρόφου Λάζαρου Τσαμπάζη ... η απόσταση ήταν 4 ώρες δρόμος. Το σύνθημα ήταν "δώστε μου τα δέματα του Σεραφείμ και του Γρηγόρη". Το κάθε δέμα είχε 5-6 "Ριζοσπάστες" σε μέγεθος διπλής κόλλας αναφοράς. Αφού παραλάμβανα τα δέματα πήγαινα 5 ώρες δρόμο στο χωριό Πρόδρομος, και τα παρέδινα στο σ. Γιάννη Παπαφώτη. Από το ένα δέμα έπαιρνα τα 3 φύλλα και τα διακινούσα σε 3 χωριά...».

5 σχόλια:

  1. Μπορεί ίσως κάποιος να με ενημερώσει εάν τα χωριά που αναφέρονται στην αφήγηση του εν λόγω Συντρόφου βρίσκονται στο νομό Αιτωλοακαρνανίας ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πιάστηκε το 1950 και καταδικάστηκε σε 8 χρόνια φυλακή και του προστέθηκαν 2 χρόνια, επειδή κατήγγειλε τους φύλακες που πουλούσαν ναρκωτικά.

    Μα πόσο έχει αλλάξει αυτός ο τόπος! gdmn1973

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μεγάλος σεβασμός. Συλληπητήρια στους δικούς του.

    ρα

    ΥΓ. Παίρνω αφορμή από το τραγούδι που έβαλες (και που ασφαλώς αρμόζει στον εκλιπόντα) για να σε ρωτήσω: Ποια πρέπει να είναι η αντιμετώπιση όταν το έργο ενός καλλιτέχνη έρχεται σε αναντιστοιχία (πλήρη ή μερική) με το δημιουργό του;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Για να είναι κάποιος καλλιτέχνης πρέπει να παράγει κάτι με οικουμενική και διαχρονική αξία. Για να έχει κάτι οικουμενική και διαχρονική αξία πρέπει να ξεφεύγει από τα ατομικά όρια του τι είναι ο συγκεκριμένος καλλιτέχνης. Η τέχνη ή ζει αυτόνομα από τον δημιουργό της ή δεν υφίσταται. Συνεπώς, άλλο πράγμα ένα έργο τέχνης και άλλο ο βίος και η πολιτεία του δημιουργού του, στον βαθμό που στο έργο τέχνης ο δημιουργός υπερβαίνει τα όρια αυτού του βίου και της πολιτείας ή μετασχηματίζει το σύνολο που απαρτίζει τη ζωή του.

      Παρεμπιπτόντως, αν και ρωτάς για τον Τσιτσάνη, εγώ τον Θεοδωράκη δεν τον συμπαθώ καθόλου σαν άνθρωπο και σαν πολιτικό ον. Αλλά δεν μπορώ να ακούσω, πχ, το "Ποιος τη ζωή μου κυνηγά" και να μην ανατριχιάσω.

      Διαγραφή
  4. Ευχαριστώ για την απάντηση. Δε μπορώ να βρω κάτι να διαφωνήσω με όσα είπες.

    Ομολογώ βέβαια πως σπάω το κεφάλι μου να καταλάβω πως κάτι τιποτένιοι ως άνθρωποι *δεν πάει στο Τσιτσάνη ο συγκεκριμένος χαρακτηρισμός, αφορμή πήρα) βρίσκουν το υλικό να γράψουν και να ξαναγράψουν αριστουργήματα. Υποθέτω βέβαια ότι ένας βασικός λόγος που δεν το καταλαβαίνω είναι το ότι δεν είμαι καλλιτέχνης.

    ρα

    ΥΓ. Δεν ξέρω αν έπεσε στην αντίληψή σου
    http://www.naftemporiki.gr/story/819410/ksafniazei-o-gkontar-me-diloseis-tou-uper-tis-lepen

    ΑπάντησηΔιαγραφή