Παρασκευή, 27 Ιουνίου 2014

Επίσημη ιδεολογία του κράτους ο Γριβισμός

Επίσημη ιδεολογία του κράτους ο Γριβισμός
Του Στέλιου ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ, 13/6/2014

- Ο Αναστασιάδης πίσω από τον «γκουρού» της απενοχοποίησης της ακροδεξιάς και των ΝΑΤΟϊκών, Μακάριο Δρουσιώτη.
- Επιχειρούν να περάσουν στην κοινωνία τις ευθύνες του Μακαρίου, της Αριστεράς και της ΕΣΣΔ για την τραγωδία του 74’.
- Κάνουν πως δεν βλέπουν και δεν ακούν στην ΕΔΕΚ και το ΔΗΚΟ – Ένοχη σιωπή από Λυσσαρίδη - Ομήρου και Παπαδόπουλο - Κάρογιαν.

Κλείνοντας τον πρόλογο του νέου του βιβλίου, ο Μακάριος Δρουσιώτης δηλώνει «τυχερός» που του δίνεται η ευκαιρία να ανοίξει τη διαδικασία αμφισβήτησης της επικρατούσας ιστορικής άποψης για τον ρόλο των μεγάλων δυνάμεων και ειδικά του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ στην καταστροφή της Κύπρου.


«Είναι αναμενόμενο ότι θα ενοχλήσει όσους πιθανόν να αισθανθούν ότι υποσκάπτεται το πολιτικό και ιδεολογικό τους υπόβαθρο, το οποίο οικοδομήθηκε το 1974 και παρέμεινε ακλόνητο για τέσσερις δεκαετίες», ισχυρίζεται ο συγγραφέας, αναφερόμενος εμμέσως στα κόμματα και τους πολιτικούς της Μακαριακής παράταξης και της δημοκρατικής αντίστασης κατά του πραξικοπήματος της Χούντας και της ΕΟΚΑ Β’.

Και η αλήθεια είναι, πως χρειάστηκαν 40 χρόνια για να επιχειρηθεί η ανασκευή της ιστορίας έτσι ώστε να εξυπηρετεί τόσο την Γριβική-Ενωτική παράταξη, όσο και τους ΝΑΤΟϊκούς που βρίσκονταν πίσω από την ελληνική χούντα και τα όργανά της στο νησί.

Αν ο Γλαύκος Κληρίδης αρκέστηκε στην πολιτειακή δικαίωση των 62 δημόσιων υπαλλήλων που αποδεδειγμένα έδρασαν υπέρ του πραξικοπήματος, ο Νίκος Αναστασιάδης και το επιτελείο του προχωρούν ακόμα ένα στάδιο παραπέρα, επιχειρώντας να αποσείσουν από την πλάτη της ακροδεξιάς και των στρατηγείων του ΝΑΤΟ τις βαριές και ασήκωτες ευθύνες τους, την προδοσία, την προσφυγιά και τη διχοτόμηση του νησιού.

Στην ουσία, ο Μακάριος Δρουσιώτης, ως βασικό στέλεχος, αν όχι ο οργανωτής του επιτελείου προπαγάνδας του Προεδρικού, επαναφέρει σχεδόν αυτούσια τα ιδεολογήματα και την επιχειρηματολογία του Εθνικού Μετώπου και ακολούθως της ίδιας της ΕΟΚΑ Β’, της οργάνωσης που τα μέλη της υπερασπιζόταν στα δικαστήρια ο φέρελπις τότε δικηγόρος, Νίκος Αναστασιάδης, γιος του «αστυνομικού διευθυντή Λεμεσού» επί της οκταήμερης πραξικοπηματικής κυβέρνησης.

Η επίρριψη ευθυνών στον Μακάριο, την Αριστερά και όλη την κοινωνία που τον στήριζε, η δαιμονοποίηση της ΕΣΣΔ και η αντίστοιχη ωραιοποίηση του ρόλου των δυτικών, αποτελούσαν και κατά την πραξικοπηματική περίοδο τα βασικά χαρακτηριστικά της ακροδεξιάς περιρρέουσας. Αυτής που θεωρούσε ως πρώτη απειλή για την χώρα τον «κομμουνιστικό κίνδυνο» και χαρακτήριζε τον Μακάριο ως «τύραννο» και «προδότη».

Κατάπιαν τη γλώσσα τους οι λαλίστατοι Κεντρώοι

Τα μηνύματα που περιέχονται στο βιβλίο του Μ. Δρουσίωτη «ΚΥΠΡΟΣ 1974-1977: Η εισβολή και οι μεγάλες δυνάμεις. Η realpolitik των ΗΠΑ και το διπλό παιγνίδι της ΕΣΣΔ», φιλοδοξούν να αποτελέσουν την ιδεολογική και ιστορική βάση πάνω στην οποία θα πατήσει η Κυβέρνηση Αναστασιάδη για να επιβάλει αλλαγή των εθνικών ζητούμενων, της ανεξαρτησίας και της αποστρατικοποίησης της Κύπρου.

Θέλουν να αποδομήσουν την πολιτική του Μακαρίου και τα κόμματα τα οποία την υπηρέτησαν, για να ανοίξει ο δρόμος για μια νέα πολιτική που δεν θα στοχεύει ούτε στην ανεξαρτησία, ούτε φυσικά και στην αποστρατικοποίηση του νησιού, που θα εντάσσει την Κύπρο στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ και θα μετατρέψει τη χώρα σε προτεκτοράτο.

Παρόλα αυτά, εκεί στην ΕΔΕΚ και το ΔΗΚΟ, τόσο το επίσημο, όσο και το ανεπίσημο, δεν νιώθουν να τους ακουμπά η νέα περιρρέουσα που κατασκευάζει η Κυβέρνηση χρησιμοποιώντας το ΡΙΚ και το Πανεπιστήμιο Κύπρου για να την επιβάλει στο δημόσιο διάλογο ενόψει εξελίξεων στο Κυπριακό. Ούτε και αισθάνονται την ανάγκη να υπερασπιστούν τους ιστορικούς αγώνες των κομμάτων τους απέναντι στους ισχυρισμούς του Μακάριου Δρουσιώτη που στοχεύουν προφανώς τον ευρύτερο Μακαριακό χώρο και όχι μόνο το ΑΚΕΛ.

Η πορεία από την πρώτη στην δεύτερη ΕΟΚΑ, ξεκίνησε από τον κατατρεγμό του ΑΚΕΛ και τις εν ψυχρώ εκτελέσεις των Αριστερών, στην δαιμονοποίηση του Μακαρίου και τις δολοφονίες δημοκρατικών αντιστασιακών.

Ας το έχουν αυτό στα υπόψη εκεί στα κεντρώα κόμματα με τις Μακαριακές και αντιστασιακές παραδόσεις. Μετά την Αριστερά, έρχεται η σειρά τους, αφού έσκαψαν οι ίδιοι το λάκκο τους με τη σύμπλευσή τους όλο το προηγούμενο διάστημα με τη Δεξιά και την Ακροδεξιά, ενάντια στο ΑΚΕΛ.
Πηγή:  521 News

6 σχόλια:

  1. τοσο αθωοι ηταν οι αμερικανοι που οταν δολοφονηθηκε ο πρεσβης τους το 74 λιγο μετα την 2η εισβολη εκαναν μουγκα στην στρουγκα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ε ήταν υπόθεση ρουτίνας αυτό:
    "...Εδώ και χρόνια, στο πλαίσιο του αμερικανικού Κογκρέσου λειτουργεί η «Επιτροπή Πάικ», που μια από τις ενασχολήσεις της ήταν η έρευνα για κάποιες περίεργες δολοφονίες στελεχών της CIA, οι οποίες έγιναν σε όλα τα σημεία του ορίζοντα στα μέσα της δεκαετίας του '70, δηλαδή μια «κρίσιμη» περίοδο καθώς η διεύθυνση της CIA πέρασε από τα χέρια του Ου. Κόλμπι στον Τζ. Μπους.
    Η «Επιτροπή Πάικ» διαπίστωσε μια φοβερή σύμπτωση: Περισσότεροι από 200 πράκτορες της CIA, που «υπηρετούσαν» από την Ευρώπη και τη Νότια Αμερική μέχρι την Απω Ανατολή, «βγήκαν από τη μέση» το διάστημα 1974-1976, ακριβώς την εποχή που ο Μπους είχε αναλάβει να «σβήσει τα αμερικανικά ίχνη» από τις βρωμοδουλιές του Νίξον ανά τον πλανήτη..."
    http://www.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=1356519

    α

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αχ πώς μ' αρέσουν αυτά!

    Άντε να πω κι εγώ ένα:

    William Colby

    [...]

    CIA Directo
    Colby returned to Washington in 1971 and became executive director of CIA.

    [...]

    Post-CIA career
    In 1977 Colby founded a D.C. law firm—Colby, Miller & Hanes, with Marshall Miller, David Hanes, and associated lawyers, and worked on public policy issues. In consonance with his long-held liberal views, Colby became a supporter of the nuclear freeze and of reductions in military spending.

    [...]

    On Saturday, April 27, 1996, Colby died in what appears to be a boating accident near his home in Rock Point, Maryland. There was speculation that Colby's death was due to CIA foul play[8] or suicide.
    http://en.wikipedia.org/wiki/William_Colby

    Εντάξει με τα βασικά;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάμε πίσω στο κυπριακό τώρα:

      The recent release by the CIA of documents concerning the agency’s illegal surveillance of Americans and involvement in the assassinations of Ngo Dinh Diem of South Vietnam, Rafael Trujillo of the Dominican Republic, Salvador Allende of Chile, and Patrice Lumumba of Congo, as well as assassinations plots against Fidel Castro, prove what authors and scholars have already concluded about the agency. Most noteworthy is the involvement of Henry Kissinger in giving the green light to Turkey’s invasion of Cyprus.
      [...]
      The newly-released CIA documents also show that Kissinger was furious at CIA director William Colby for divulging past CIA dirty tricks in the wake of Watergate. Kissinger said he was afraid that he could be blackmailed by the revelations about CIA misdeeds, much of which have come to light as a result of the recent CIA disclosures. Gerald Ford fired Colby and replaced him with George H. W. Bush.

      Colby died in a suspicious boating accident in the Cheaspeake Bay in 1996.
      http://grhomeboy.wordpress.com/2007/06/28/cia-document-confirms-kissingers-involvement-in-selling-cyprus-for-30-silver-pieces/

      Καλό, ε;

      Διαγραφή
    2. Τι τις ήθελε τις διαρροές ο καημένος ο Γουίλιαμ;

      Διαγραφή
    3. απορω με καποιους ανθρωπους, ποσα μηδενικα ειναι η τιμη τους;;;

      Διαγραφή