Παρασκευή, 13 Ιουνίου 2014

Εκτός απ' τον ιμπεριαλισμό υπάρχει και η μπάλα

Παίξτε μπάλα, είπαμε!
Στο Πακιστάν,  στις Φιλιππίνες, τη Σρι Λάνκα, την Ινδονησία, την Ταϊλάνδη και το Βιετνάμ άνδρες γυναίκες και παιδιά εργάζονται σα σκλάβοι για να φτιάξουν τις μπάλες, τα παπούτσια και τις σωβρακοφανέλες, εμπορεύματα απαραίτητα για να πλαισιώνονται με θέαμα τα σάρκινα εμπορεύματα που κάνουν ντρίμπλες και κάνουν έτσι τις ταμπέλες της Αdidas,  της Nike, των Macdonalds, και όλων των πολυεθνικών που πίνουν εργατικό αίμα να λάμπουν απ' την επίπεδη τηλεόραση, καθώς άστεγοι μαζεύονται σε στρατόπεδα και εργάτες σκοτώνονται στο Σάο Πάολο και το Ρίο, για να φτιαχτούν οι αρένες όπου εξαπολύονται ευθύβολα σουτ, επί της ουσίας με ανθρώπινα κρανία, όπως τον παλιό καλό καιρό, όταν και εφευρέθηκε το σπορ. Και σκίζουν τον αέρα οι άγριες ιαχές εκστασιασμένων τουριστών.

Όλα αυτά είναι αγάπη οικουμενική και σφαιροειδής πάνω σε χρυσό τρόπαιο. 

Γιατί εκτός απ' τον ιμπεριαλισμό, υπάρχει και η μπάλα! 

16 σχόλια:

  1. Έτσι ακριβώς είναι.
    Έτσι και χειρότερα:

    "-Ποτέ δε θα μπορέσω πια να ευχαριστηθώ μια φόρμα adidas...
    -Δε θα μπορούσατε να ευχαριστηθείτε ούτε τη φόρμα abibas... Παντού τα ιδια γίνονται…"

    (παραφράζοντας:
    "-Ποτέ δε θα μπορέσω πια να ευχαριστηθώ ένα ωραίο φόρεμα...
    -Δε θα μπορούσατε να ευχαριστηθείτε ούτε τη λινάτσα... Υπάρχουν τα εργοστάσια που επεξεργάζονται τη γιούτα, κι εκεί το ίδιο πράγμα γίνεται. Παντού τα ιδια γίνονται…"
    Τζ. Λόντον, Η σιδερένια φτέρνα)

    παραφραστής

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν γνωρίζω αν το αντιλήφθηκες αλλά υπάρχει ένα χυδαίο άρθρο στην Καθημερινή, του Κασιμάτη, για το Μουντιάλ που δήθεν περιλούζει με ύβρεις τον συριζα-τσιπρα, αλλά κατ΄ουσιαν απευθύνεται στους "αριστεριστές" και τους μαρξιστές (το λέει έτσι εξάλλου) χαρίζοντάς τους τους χαρακτηρισμούς "τεμπέλης, βλάκας" και άλλα όμορφα, αναφέροντας και με έναν ακατανόητο τρόπο (στο ξεκούδουνο που λέμε στην λαϊκήν γλώσσα) στην Κύπρο. Μάλλον αναφέρεται σε εσένα και την Δισ, πράγμα που αν συμβαίνει είναι αρκετά τιμητικό. Τα συγχαρητήριά μου, και εις ανώτερα. Αν έτσι είναι κάποιοι ύπνοι ταράσσονται στα ήσυχα λειβάδια της μεγαλο-αστικής τάξης και κάποιες ψυχραιμίες χάνονται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μιας που αναφέρεσαι σε αντικομμουνισμό. Να παραθέσω έναν ακόμα που κυκλοφορεί πολύ τις τελευταίες δύο μέρες και αγγίζει τα όρια της ηλιθιότητας. http://www.paratiritis.net/2014/06/19411/

      Ο.Χ.Ε.Π.

      Διαγραφή
    2. h..p://www.kathimerini.gr/771518/opinion/epikairothta/politikh/kai-hli8ioi-kai-aristeristes
      Για να υπάρχει το ντοκουμέντο της γνήσιας φωνής ενός χαμερπούς ανθρώπου που μπροστά στην προσωπική του ευτυχία δεν θα διστάσει να σκύψει και να δεχτεί πιο βαθιά την στεγνή αλήθεια αυτού του κόσμου.

      Lean Blessed.

      Διαγραφή
  3. Για εκφράσεις τύπου "τεμπέλης, βλάκας" σχετικά με την "οικογένεια" του Αλαφουζέϊκου τσέκαρε κι αυτό: http://www.youtube.com/watch?v=C0ThpmFDnM0

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σωστά όλα αυτά που γράφεις Αντώνη, αλλά νομίζω ότι είναι ένα μέρος μόνο της αλήθειας.
    Δεν θυμάμαι ποιος το πε,αλλά στο βιβλίο του Μπογιόπουλου το διάβασα: "Το ποδόσφαιρο είναι το μπαλέτο της εργατικής τάξης".

    Δες κι αυτό.

    http://farc-epeace.org/index.php/communiques/communiques-peace-delegation/item/436-world-cup-letter-to-the-colombian-national-soccer-team.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι θα πει αυτό στην πράξη;

      Ότι το Μουντιάλ διοργανώνεται απ' την εργατική τάξη;

      Ότι σ' αυτό παίζει η εργατική τάξη;

      Ότι στα γήπεδα το παρακολουθεί η εργατική τάξη, όταν το εισιτήριο είναι απλησίαστο για τους μισθούς της;

      Ότι τα έσοδα απ' αυτό πηγαίνουν στην εργατική τάξη;

      Ο μόνος ρόλος που έχει η εργατική τάξη είναι ως ολικά αόρατος παραγωγός των εμπορευμάτων που προωθούνται μέσω των ποδοσφαιρικών σταρ, και στην τηλεόραση ως θεατής.

      Σημειώνω ότι είμαι ποδοσφαιρόφιλος από μικρός.

      Διαγραφή
    2. αυτο που εννοουσε ο μπογιοπουλος (και νομιζω οτι δεν ειναι καν δικο του), ειναι οτι το ποδοσφαιρο -σαν αθλημα- εχει την μορφη του μπαλετου στην διασκεδαση του.
      καμια σχεση με τις επαγγελματικες διοργανωσεις που ειδικα μετα το 85 (με αποκορυφωμα την σφαγη στο ΕΣΣΔ - βελγιο) εχουν γινει τελειως εμποριο

      Διαγραφή
    3. Modesto,άλλος το πε,εγώ εκεί το διάβασα.

      Αντώνη, έχεις 1000 δίκια που θέτεις αυτά τα ερωτήματα. Μακάρι να τα θέτανε περισσότεροι. Νομίζω ότι με κάλυψε το σημερινό άρθρο της Λιάνας, αυτά σκεφτόμουνα κι εγώ και δεν έβρισκα τις σωστές λέξεις να το εκφράσω.

      Διαγραφή
  5. Θα μου επιτρέψεις να κάνω άλλη μια κουραστική παρέμβαση.
    Η κατάσταση είναι όπως την περιγράφεις. Όντας και γω ποδοσφαιρόφιλος από πολύ μικρός θυμάμαι τώρα τον εαυτό μου στις αλάνες της Δραπετσώνας και έπειτα της Ν.Σμύρνης (που είχε τότε αλάνες!) και πραγματικά στεναχωριέμαι με την κατάντια της κατάστασης που είναι όμως το νομοτελειακό αποτέλεσμα της καπιταλιστικοποίησης των πάντων. Νομίζω πως αυτό που πραγματικά πονάει και είναι από μια σκοπιά το ενδιαφέρον σε αυτό το φαινόμενο είναι πως σχεδόν όλοι οι άρρενες θεατές του ποδοσφαίρου έχουν παίξει μικροί μπάλα, έχουν μάθει την συνεργασία, την φιλία και άλλα πάνω σε κάποια τέτοια αλάνα και τώρα αδυνατούν (οι περισσότεροι;) να κατανοήσουν πως αυτό που διαδραματίζεται μπροστά τους δεν εχει καμία σχέση με αυτό που έμεινε βαθιά μέσα τους από την παιδική και εφηβική τους ηλικία. Πράγμα που συμβαίνει και σε άλλα πολλά πράγματα. Το ενθαρυντικό είναι πως λ.χ στην βραζιλία που το ποδόσφαιρο αφορά τους καθημερινούς ανθρώπους σχεδόν από την κούνια τους έχει αρχίσει να παρουσιάζεται όπως ακριβώς είναι σήμερα: ένα άθλιο καπιταλιστικό θέαμα. Ερώτημα: ως πότε θα κρατήσει άραγε το τελευταίο ίχνος βιωμάτων που δεν έχουν κανένα μα κανένα πραγματικό αντίστοιχο σε αυτό τον αστικό κόσμο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @Eurigena

    Όσο υπάρχει ΚΚΕ και ΚΝΕ, που μαζί με την εργατική τάξη και τα παιδιά της θα εκμεταλλεύονται όλα τα πλεονεκτήματα της αστικής δημοκρατίας για πολιτισμό, αθλητισμό και προπαγάνδιση του σοσιαλισμού. Ακόμα και αν βρεθεί η γυμναστική εκτός σχολείων ή υπολειτουργεί μέσα στην ασφυξία "να καλύψουμε την ύλη", όπως γίνεται τώρα, η ΚΝΕ θα αφήνει το σημάδι της. Άκουσα περιστατικά φέτος που με άφησαν με ανοιχτό το στόμα. Εννοώ από άποψη συμμετοχής παιδιών και ενθουσιασμού τους, σε μαθητικά τουρνουά.

    Πιστεύω πως θα διευρυνθούνε αυτά όσο το σχολείο γίνεται όλο και πιο ταξικό, όλο και πιο εντατικό - συνυφασμένο με παραγωικότητα - ανταγωνιστικότητα.

    τσαφ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. http://www.avgi.gr/article/2998764/aristeres-kuberniseis-mpala-kai-diafthora

    "Το έργο το έχουμε ξαναδεί. Το είδαμε στη Ν. Αφρική πριν από τέσσερα χρόνια, το ζήσαμε και το 2004 με τους δικούς μας Ολυμπιακούς... Αλλά εδώ την "εθνική συναίνεση" του τσιμέντου και της ντόπας αμφισβητούσαν μόνον οι "γραφικοί" τού τότε Συνασπισμού..."

    Εδώ γελάμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. ΚΙ ΕΝΑ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΠΕΡΙ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ

    Επειδή λόγω «Μουντιάλ» επικρατεί σε κάποια ιστολόγια —ονόματα δεν λέμε!— μια ατμόσφαιρα που μου θυμίζει άλλους καιρούς (δεν θέλω να πω ποιους ακριβώς, ο νοών νοείτω…), ας μου επιτραπεί να επαναλάβω ένα σχετικό με το ποδόσφαιρο ανέκδοτο δημοσιευμένο παλιότερα σ’ ένα απ’ αυτά τα ιστολόγια· το είχα στείλει με δικό μου σχόλιο για ανάλογη αφορμή.

    Το ανέκδοτο μάλλον ανήκει στην σωρεία των ανεκδότων που παρήγαγε η εποχή μεταξύ του 21ου (Ιανουάριος–Φεβρουάριος 1959), 22ου (Οκτώβριος 1961) και 23ου (Μάρτιος–Απρίλιος 1966) Συνεδρίων του ΚΚΣΕ. Κοινό χαρακτηριστικό όλων τους ήταν ότι «πρωταγωνιστούσαν» πάντα ο Ι. Β. Στάλιν και ο Ν. Σ. Χρουστσιόφ· το περιεχόμενό τους ποίκιλλε εξαιρετικά, αλλά κατά κανόνα εξέφραζε την λαϊκή δυσπιστία προς την επίσημη εικοστοσυνεδριακή προπαγάνδα. Τα ανέκδοτα αυτά συνέχισαν, ανάλογα με την τρέχουσα πολιτική κατάσταση άλλοτε περισσότερο κι άλλοτε λιγότερο, να αναπαράγονται και να μένουν «ζωντανά» στην προφορική διηγηματική παράδοση των λαών της Σοβιετικής Ένωσης, βρήκαν δε και ταχεία διάδοση σ’ όλες τις τότε χώρες της Λαϊκής Δημοκρατίας φτάνοντας μέχρι και την μακρινή Κίνα. Δυστυχώς μέχρι στιγμής δεν μπόρεσα να εντοπίσω το πρωτότυπο του ανέκδοτου στα ρωσικά.

    Στα ελληνικά παρουσιάστηκε το εν λόγω ανέκδοτο στις αθλητικές σελίδες του περιοδικού «Ταχυδρόμος» το καλοκαίρι–φθινόπωρο του 1973, τον καιρό δηλαδή της μαρκεζινικής «φιλελευθεροποίησης» της χούντας πριν από το Πολυτεχνείο. Το δημοσίευμα που περιλάμβανε το ανέκδοτο έφερε τον τίτλο «Ο Στάλιν είχε δίκιο!» και αφορούσε τα κακώς κείμενα του ελληνικού ποδοσφαίρου, αλλά και του αθλήματος γενικότερα· ο δημοσιογράφος, του οποίου δεν θυμάμαι πια το όνομα, αφού ευθύς εξ αρχής τόνιζε ότι επ’ ουδενί λόγω συμφωνούσε με την πολιτική και τις ιδέες του Ι. Β. Στάλιν πλην του σημείου που αναφερόταν στο άθλημα, αναπαρήγαγε το ανέκδοτο και κατόπιν προχωρούσε στις κριτικές του παρατηρήσεις επί του ποδοσφαίρου. Παραθέτω από μνήμης το ανέκδοτο και ζητώ προκαταβολικά συγνώμη αν το μνημονικό μου με απατά σ’ ό,τι αφορά την ακρίβεια του αρχικού δημοσιεύματος στο περιοδικό, το συγκεκριμένο τεύχος του οποίου χάθηκε σε μια από τις πολλές μετακομίσεις της οικογένειάς μου στην Ελλάδα.

    «Ο Χρουστσιόφ χρόνια πολλά πάσχιζε να πείσει τον Στάλιν να πάει να παρακολουθήσει ποδοσφαιρικό αγώνα. Ο Στάλιν αρνιόταν επικαλούμενος πάντοτε φόρτο εργασίας. Κάποτε τέλος πάντων τα κατάφερε ο Χρουστσιόφ και τα κανόνισε έτσι ώστε μια μέρα που έπαιζαν οι δύο ισχυρότερες σοβιετικές ποδοσφαιρικές ομάδες να μην έχει πολλή δουλειά ο Στάλιν και πήγαν μαζί σ’ ένα μεγάλο στάδιο της Μόσχας όπου και παρακολούθησαν τον αγώνα. Ο Στάλιν παρακολούθησε με ενδιαφέρον χωρίς ωστόσο να κάνει κανένα ιδιαίτερο σχόλιο. Την άλλη μέρα τον ρωτάει ο Χρουστσιόφ αν του άρεσε ο αγώνας. “Ωραία έπαιξαν οι ποδοσφαιριστές„, του απαντά ήρεμα ο Στάλιν, “αλλά το ποδόσφαιρο δεν μου άρεσε„. Έκπληκτος ο Χρουστσιόφ ρωτάει πώς και γιατί. Κι ο Στάλιν του λέει: “Ε, μα άθλημα είναι αυτό, σύντροφε Χρουστσιόφ; Δεκάδες χιλιάδες στις κερκίδες να παρακολουθούν είκοσι δύο να αθλούνται στο γήπεδο; Το σωστό θα ήταν το αντίστροφο: Είκοσι δύο στην κερκίδα να παρακολουθούν δεκάδες χιλιάδες να αθλούνται στο γήπεδο!„».

    Μη Απολιθωμένος (ακόμα!) από τις ακτές της Ανατολικής Βαλτικής

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. http://laikhexousia.blogspot.gr/2014/06/blog-post_17.html
      σε ευχαριστουμε

      Διαγραφή
    2. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΙ ΕΓΩ!

      Ευχαριστώ κι εγώ, παιδιά, και να ’σαστε όλοι σας πάντα καλά!

      Μη Απολιθωμένος (ακόμα!) από τις ακτές της Ανατολικής Βαλτικής

      Διαγραφή