Δευτέρα, 2 Ιουνίου 2014

Δυο πολύ σύντομα λόγια για το γιατί δεν μπορεί, ούτε μπορούσε ποτέ, να υπάρξει "μεταβατικό στάδιο" προς τον σοσιαλισμό

1. Υποθέτουμε πως μπορεί να υπάρξει τέτοιο στάδιο. Ευθύς αμέσως, τίθεται το ζήτημα του ποια θα είναι η μορφή της οικονομίας και ποια θα είναι η μορφή της πολιτικής σε ένα τέτοιο στάδιο.


1α. Αναγκαστικά και εξ ορισμού, αφού ορίσαμε το στάδιο αυτό ως "μεταβατικό" προς τον σοσιαλισμό, η οικονομία δεν θα είναι σοσιαλιστική. Θα είναι λοιπόν καπιταλιστική, καθώς τρίτος γνωστός τύπος οικονομίας δεν υφίσταται (και δεν υφίστανται "μεικτές οικονομίες"). Δηλαδή, τα μέσα παραγωγής θα βρίσκονται στα χέρια ιδιωτών, οι οποίοι θα τα χρησιμοποιούν για να ενοικιάσουν την εργασία άλλων και να παράξουν κέρδος.

1β. Τότε από πού και ως πού βαπτίζουμε ένα τέτοιο στάδιο ως "μεταβατικό"; Υποτίθεται πως το βαπτίζουμε έτσι διότι η κυβέρνηση θα ασκεί πίεση στην καπιταλιστική ιδιοκτησία για να κάνει εκχωρήσεις στους εργαζόμενους, στα φτωχά λαϊκά στρώματα, κλπ. Ας το δεχτούμε πως έτσι θα είναι. Πώς θα πρέπει να ονομάσουμε μια τέτοια υποθετική πολιτική; Μπορούμε να την ονομάσουμε, πάντα υποθετικά, "φιλολαϊκή". 

1γ. Συνεπώς, το "μεταβατικό στάδιο" προς τον σοσιαλισμό προϋποθέτει καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής και φιλολαϊκή κυβερνητική πολιτική (με ή χωρίς "από τα κάτω πίεση", δεν έχει σημασία εδώ αυτό). Όσο ο τρόπος παραγωγής είναι καπιταλιστικός, η όποια πολιτική δεν μπορεί να ονομαστεί "σοσιαλιστική". Αλλά τότε τίθεται το ερώτημα της σχέσης ανάμεσα στις έννοιες "καπιταλιστικός" και "φιλολαϊκή". Σε πρώτο στάδιο, υποθέτουμε ότι είναι είτε αντίθετες έννοιες, και άρα έχουμε οξύμωρο σχήμα· είτε συνώνυμες έννοιες, και άρα έχουμε ταυτολογία. Αλλά όλοι ανεξαιρέτως θα δεχτούν ότι δεν μπορεί η "φιλολαϊκή" κυβέρνηση να είναι συνώνυμη της καπιταλιστικής οικονομίας. Ούτε όμως μπορεί να δεχτεί κανείς ότι είναι αντίθετες έννοιες, καθώς το "φιλολαϊκός" περιγράφει μια διάθεση ή πρόθεση, δεν είναι δηλαδή περιγραφή του τρόπου παραγωγής όπως είναι το "καπιταλιστική". Αντίθεση ανάμεσα σε ανόμοια και ετερογενή πράγματα δεν μπορεί να υπάρξει. Δεν είναι ο σκατζόχοιρος το αντίθετο του μπλε. 

1δ. Αν η "καπιταλιστική οικονομία" και η "φιλολαϊκή κυβέρνηση" δεν είναι ούτε συνώνυμα ούτε αντίθετα ως έννοιες, τότε η σχέση τους είναι ακαθόριστη και ασαφής· πιθανώς μια από τις δύο έννοιες να είναι ψευδής, να μην έχει δηλαδή εσωτερική συνοχή. Αλλά μια ακαθόριστη και ασαφής σχέση ανάμεσα σε ετερογενείς και ετεροβαρείς κατηγορίες δεν μπορεί να παράξει ποτέ αντίθεση, και εφόσον χωρίς αντίθεση δεν μπορεί να υπάρξει σύγκρουση ανάμεσα σε δύο, η περίοδος στην οποία συνυπάρχουν αυτά τα δύο στοιχεία δεν μπορεί να είναι "μεταβατική", διότι δεν μπορεί απ' την  όποια διάδραση δύο ανόμοιων και ετερογενών κατηγοριών να προκύψει μια τρίτη: Το δέντρο δεν είναι το παράγωγο της υποτιθέμενης ασυμβατότητας ανάμεσα στον σκατζόχοιρο και το μπλε. Παρομοίως, δεν δημιουργήθηκε κανένας σοσιαλισμός από την όποια ένταση ανάμεσα στον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής και την όποια "φιλολαϊκότητα" της κυβέρνησης Παπανδρέου απ' το 1981 ως το 1985, και η ένταση ανάμεσα σε ετεροβαρή, ανάμεσα δηλαδή στον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής και τη "φιλολαϊκή πολιτική" επιλύθηκε με τον απλούστερο των τρόπων, με τον εξανεμισμό δηλαδή της δεύτερης, ακόμα και στην συνείδηση των θιασωτών της ιδέας ότι υπήρξε καν τέτοια.

2.
Ας υποθέσουμε ότι η πιο πάνω ευθεία γραμμή εκπροσωπεί ένα κομμάτι μεταβατικού χρόνου. Ας υποθέσουμε ότι στο χρονικό σημείο 1 το οικονομικό σύστημα είναι ο καπιταλισμός, στο σημείο 2 το ίδιο, στο σημείο 3 το ίδιο, κλπ, ως το σημείο ν. Η περίοδος λοιπόν που υποθετικά καλούμε "μεταβατική" θα σηματοδοτείται ως ακολουθία Κ1, Κ2, Κ3...Κν. Η μεταβατικότητά της όμως υποθέτει ότι σε κάποιο σημείο αυτού του συνεχούς θα εμφανιστεί ξαφνικά κάτι που δεν θα είναι πια καπιταλισμός, αλλά σοσιαλισμός. Δηλαδή, η ακολουθία Κ1, Κ2, Κ3 ... Κν θα ακολουθηθεί κάποια στιγμή από Σ1, Σ2, Σ3, κλπ. Αλλά κάτι τέτοιο προϋποθέτει ότι, για παράδειγμα ο Κ15 ή ο Κ2981 είναι ήδη κάτι ελάχιστα διαφορετικό από τον Σ1, ότι δηλαδή ο καπιταλισμός μπορεί να φτάσει σε ένα σημείο στο οποίο ελάχιστα θα απέχει απ' το να μην είναι καθόλου καπιταλισμός αλλά το αντίθετό του. Για να ισχύει η θεωρία του μεταβατικού σταδίου θα πρέπει να υπάρχει ένας καπιταλισμός ο οποίος να είναι, στο συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του, σοσιαλισμός. Αυτή η ιδέα, ότι δηλαδή ο καπιταλισμός συγκεκριμένα είναι εφικτό να φτάσει ο ίδιος, και μέσα από την ανάπτυξή του, στο να γίνει κάτι άλλο --και μάλιστα αντίθετο-- απ' τον εαυτό του, είναι πολύ κεντρικής σημασίας στην ιδέα του "μεταβατικού σταδίου." Αλλά αυτό είναι άξιο απορίας, καθώς κανείς γορίλας δεν έγινε μεγαλώνοντας άνθρωπος, και καμιά μανταρινιά δεν έφτασε, μεγαλώνοντας, να βγάζει καρπούζια: Όλες οι μορφές επιμένουν στον εαυτό τους μέχρι να καταστραφούν, και οι μεταλλάξεις δεν είναι μεταβάσεις σε χρονικό συνεχές αλλά ρήξεις σ' αυτό το συνεχές.

Υστερόγραφο. Όσο και αν προσπαθήσαμε, δεν καταφέραμε να εντοπίσουμε τη διαφορά της ιδέας ενός "μεταβατικού σταδίου" προς τον σοσιαλισμό (ή μιας "μεταβατικής κυβέρνησης" προς τον σοσιαλισμό) από την παλιά ιδέα του "δημοκρατικού" ή "κοινοβουλευτικού" ή "ειρηνικού" δρόμου προς τον σοσιαλισμό (Μπέρνσταϊν, Κάουτσκι, Πουλαντζάς, κλπ), δηλαδή από την ιδέα του σοσιαλισμού ως μιας οργάνωσης της κοινωνίας και της οικονομίας που δεν προϋποθέτει επανάσταση αλλά την χρήση των αστικών κοινοβουλευτικών μέσων. Θα ήμασταν ευγνώμωνες αν μπορούσε κάποιος να μας διαφωτίσει για το τι διαφορά έχει η ιδέα του "μεταβατικού σταδίου" προς τον σοσιαλισμό από τις αντεπαναστατικές θέσεις του Μπέρνσταϊν στο "Η πραγματική διδασκαλία του Μαρξ" του 1897, ή του Κάουτσκι στην πολεμική του ενάντια στην Οκτωβριανή επανάσταση με τίτλο Η δικτατορία του προλεταριάτου, του 1918. Και βεβαίως, για το γιατί αυτή η πολύ παλιά θέση του σοσιαλδημοκρατικού κοινοβουλευτισμού της Γερμανίας θεωρείται η τελευταία λέξη της κριτικής στον "απολιθωμένο" Σοβιετικό μαρξισμό.

127 σχόλια:

  1. Μπράβο Αντώνης, πολύ καλή ανάλυση, για αυτούς που λένε και πιστεύουν ότι είναι μια φυσιολογική εξέλιξη της κοινωνίας.
    Ικαριος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φλυαρία.

      Δυαδική εξουσία προκύπτει σε επαναστατικές συνθήκες, δεν εκλέγεται.
      Ψήφισε ΚΚΕ, μπες στο κίνημα και θα δούμε πως θα γίνει.

      τσαφ

      Διαγραφή
    2. Για να βρούμε, Δημήτρη "τι θα ήταν μια κυβέρνηση ΑΑΔΜ" σύμφωνα με το ΚΚΕ, ανατρέχουμε εκεί που το ΚΚΕ μιλάει για το τι θα ήταν μια κυβέρνηση ΑΑΔΜ.

      Και διαβάζουμε:

      "Το αντιϊμπεριαλιστικό, αντιμονοπωλιακό Μέτωπο και το πρόβλημα της εξουσίας

      Στις γραμμές του Μετώπου εντάσσονται δυνάμεις ανομοιογενείς από άποψη κοινωνικής θέσης και ιδεολογικοπολιτικής στάσης. Αντανακλώνται διαφορετικές τάσεις, σε ό,τι αφορά την προοπτική και το σκοπό της αντιιμπεριαλιστικής, αντιμονοπωλιακής πάλης.

      Η ανάπτυξη των κοινωνικοπολιτικών αναμετρήσεων, των ταξικών συγκρούσεων, θα φέρνει στην ημερήσια διάταξη το πρόβλημα της εξουσίας. To KKE κατευθύνει τη δράση του, ώστε η αντιιμπεριαλιστική, αντιμονοπωλιακή πάλη να αναπτύσσεται και να βαθαίνει η αντικαπιταλιστική συνείδηση της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων. Το ΚΚΕ σταθερά προσπαθεί να πείθει ότι δεν αρκεί να φύγουν τα αστικά κόμματα και οι σύμμαχοί τους από το τιμόνι της διακυβέρνησης. Πρέπει να ανατραπεί το αστικό κράτος και οι μηχανισμοί του. Να δημιουργηθεί μια νέα λαϊκή εξουσία, που δεν είναι άλλη από τη σοσιαλιστική.

      Σε συνθήκες κορύφωσης της ταξικής πάλης, επαναστατικής ανόδου του λαϊκού κινήματος, όταν η επαναστατική διαδικασία έχει ξεκινήσει, μπορεί να προκύψει κυβέρνηση, ως όργανο λαϊκής εξουσίας, που έχει την έγκριση και τη συγκατάθεση του αγωνιζόμενου λαού, χωρίς γενικές εκλογές και κοινοβουλευτικές διαδικασίες."
      (Πρόγραμμα του 15ου συνεδρίου του ΚΚΕ, Μάιος 1996, http://leninreloaded.blogspot.com/2013/01/blog-post_10.html)

      Με την γνώση της κοινής νεοελληνικής ως πανίσχυρο όπλο στα χέρια μας, ξαναδιαβάζουμε:

      "Το ΚΚΕ σταθερά προσπαθεί να πείθει ότι [...] Πρέπει να ανατραπεί το αστικό κράτος και οι μηχανισμοί του. Να δημιουργηθεί μια νέα λαϊκή εξουσία, που δεν είναι άλλη από τη σοσιαλιστική.

      Σε συνθήκες κορύφωσης της ταξικής πάλης, επαναστατικής ανόδου του λαϊκού κινήματος, όταν η επαναστατική διαδικασία έχει ξεκινήσει, μπορεί να προκύψει κυβέρνηση, ως όργανο λαϊκής εξουσίας [...] χωρίς γενικές εκλογές και κοινοβουλευτικές διαδικασίες."

      Και συνειδητοποιούμε, εντυπωσιασμένοι, ότι "η κυβέρνηση ΑΑΔΜ" ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΛΛΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ, ΔΗΛΑΔΗ ΕΠΕΤΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ, ΔΗΛΑΔΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ "ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΟΥ ΣΤΑΔΙΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ."

      Άλλη ερώτηση;

      Διαγραφή
    3. Κατηγορηματικά όχι. Μια τέτοια κυβέρνηση θα αποκαταστούσε την εμπιστοσύνη της εργατικής τάξης και του λαού στους αστικούς θεσμούς και το κράτος. Δεν μπορεί να υπάρξει σοσιαλισμός χωρίς να τεθεί ζήτημα εξουσίας.
      Η επανάσταση θα έρθει όταν η εργατική τάξη και ο λαός χάσει κάθε ελπίδα και εμπιστοσύνη στο αστικό κράτος. Ειδάλλως θα διατηρηθεί η λογική ανάθεσης, δηλαδή η λογική αποδοχής της αστικής εξουσίας.

      Διαγραφή
    4. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

      Διαγραφή
    5. "Δεν μπορεί να υπάρξει σοσιαλισμός χωρίς να τεθεί ζήτημα εξουσίας."

      Πού να μην ήταν ο τίτλος του τμήματος για το ΑΑΔΜ που υποτίθεται ότι έθετε κοινοβουλευτικά ζητήματα συμμαχιών "Το αντιϊμπεριαλιστικό, αντιμονοπωλιακό Μέτωπο και ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ" ρε σύντροφε;-)

      Τέσσερα χρόνια πνίγονται όλα τα "μεγάλα κεφάλια" των Ρούσηδων και λοιπών μακαρονάδων σε μια κουταλιά νερό; Στο ότι ποτέ δεν αναιρέθηκε στο ΑΑΔΜ η σχέση της μετάβασης στον σοσιαλισμό από την ανατροπή της αστικής εξουσίας με μη κοινοβουλευτικά, επαναστατικά μέσα; Σε κάτι που καταλαβαίνει και μικρό παιδί;

      Ε δεν νομίζω. Το ζήτημα είναι αυτοί που διαβάζουν τους σοφιστές της κακιάς ώρας πώς μπορεί να κοιμούνται όρθιοι τόσα χρόνια.

      Διαγραφή
    6. από την ανατροπή=με την ανατροπή

      Διαγραφή
    7. "Σε αυτή την περίπτωση τι κυβέρνηση θα έχεις; Αστικής διαχείρισης ή επαναστατική;"

      Η διατύπωση που παραθέτεις α) είναι αυτή καθαυτή προβληματική και β) δεν έχει επιβεβαιωθεί ποτέ και πουθενά.

      Για τον λόγο αυτό, και επειδή συσκοτίζει το νόημα του παραθέματος που έδωσα, καθώς και το νόημα του ίδιου του τίτλου, που θέτει ρητά ζήτημα ΕΞΟΥΣΙΑΣ και όχι κυβέρνησης, εγκαταλείφθηκε ΟΡΘΩΣ.

      Τώρα, ο καθένας έχει μάτια και βλέπει. Αν θεωρεί ότι οι εκλογές αποτυπώνουν ή μπορεί ποτέ να αποτυπώσουν "την ανάγκη γενικότερης ρήξης", ιδρύει το "ΚΚΕ 15ου συνεδρίου, παράγραφος που βολεύει" και ΗΣΥΧΑΖΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗ ΣΑΧΛΑΜΑΡΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ.

      Διαγραφή
    8. "Για τον λόγο αυτό, και επειδή συσκοτίζει το νόημα του παραθέματος που έδωσα, καθώς και το νόημα του ίδιου του τίτλου, που θέτει ρητά ζήτημα ΕΞΟΥΣΙΑΣ και όχι κυβέρνησης, εγκαταλείφθηκε ΟΡΘΩΣ."

      Αυτό ακριβώς! Και γι' αυτό τέλος με το ζήτημα του ΑΑΔΜ στο 19ο.

      Διαγραφή
    9. Και για να απαντήσω την ερώτηση ευθέως: "επαναστατική κυβέρνηση ως προϊόν της κοινοβουλευτικής διαδικασίας" δεν υφίσταται περισσότερο στον ιμπεριαλιστικό καπιταλισμό από τον "φυτοφάγο καρχαρία ξηράς."

      Επαναστατική κυβέρνηση σημαίνει κυβέρνηση που έχει επαναστατικά ανατρέψει το κράτος.

      Το άλλο "επαναστατική" είναι αυτό που λένε και τα σαμπουάν: "νέα, επαναστατική σύνθεση", κλπ.

      Όσο για το αν το ΚΚΕ συμμετείχε, κλπ, συμμετείχε και στο παρελθόν και έφαγε τα μούτρα του, όπως κάθε ΚΚ που έκανε το ίδιο.

      Άλλη ερώτηση;

      Διαγραφή
    10. Παρεπιπτόντως: ΕΝΙΑΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ. Αυτό είναι το κεντρικό ζήτημα. Δεν υπάρχουν στάδια. Και θεωρητικά μια τύπου ΑΑΔΜ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ κυβέρνηση δεν θα ήταν στάδιο, αλλά μια φάση της ΕΝΙΑΙΑΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ και αυτό διαφέρει ριζικά από το στάδιο.

      Διαγραφή
    11. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

      Διαγραφή
    12. Μια τύπου ΑΑΔΜ επαναστατική κυβέρνηση θα ήταν προϊόν μιας επανάστασης, την οποία, σύμφωνα με το τότε συνέδριο, θα μπορούσε να φέρει σε ΠΕΡΑΣ, δηλαδή σε επιτυχία, ένα πλατύ αντι-ιμπεριαλιστικό αντιμονοπωλιακό μέτωπο.

      Το οποίο δεν δημιουργήθηκε ποτέ, διότι προσέκρουσε το όλο σκεπτικό στο πρόβλημα των "συμμαχιών απ' τα πάνω." Γράφω τα σχετικά στο εισαγωγικό σημείωμα στο πρόγραμμα στο σχετικό μου λινκ.

      Θυμίζω, στο μεταξύ, τις "προτάσεις" που ξέχασαν τα δύο τελευταία χρόνια και αυτοί που τις πέταγαν πιεστικώς και σθεναρώς:

      "Αντιφασιστικό μέτωπο" (ποιος ήρθε;)

      "Νέο ΕΑΜ" (ο Χριστός...)

      "αντιμνημονιακό μέτωπο" (υλοποιήθηκε με τη Ραχήλ Μακρή και τον Καρατζαφέρη)

      "ΕΛΕ" (ας τα να πάνε)

      Διαγραφή
    13. Αν ΑΑΔΜ ήταν η εξουσία αγροτιάς και εργατιάς στην Ρωσία, τότε ο Λένιν έγραφε καθαρά: αυτό ήταν ήδη πραγματικότητα μετά τον Φλεβάρη. Ήταν τα Σοβιέτ. Ήταν η δυαδικά εξουσία. Ήταν μέρος της επαναστατικής διαδικασίας. Δεν ήταν στάδιο...

      Διαγραφή
    14. Γιατί ζητάς να ορίσει κάποιος τον χαρακτήρα μιας κυβέρνησης; Η εξουσία είναι το ζήτημα. Στην Χιλή η εξουσία ήταν και παρέμεινε αστική.

      Διαγραφή
    15. "Τι εννοείς όταν λες ότι δεν έχει επιβεβαιωθεί πουθενά; Η κυβέρνηση Λαϊκού Μετώπου στη Χιλή τι κυβέρνηση νοείται; Αστική; Αν όχι επαναστατική, δώσε όποιον ορισμό κρίνεις ορθότερο. Δε φέρνω το παράδειγμα της Χιλής για να πεις ότι απέτυχε, εστιάζω στη μορφή μίας κυβέρνησης που θα προκύψει κοινοβουλευτικά και θα αποτελείται από δυνάμεις ΑΑΔΜ."

      Εννοώ ότι δεν έχει επιβεβαιωθεί πουθενά, όπως μόνος σου παραδέχεσαι σχετικά με το ατυχές για τη δική σου θέση παράδειγμα της Χιλής.

      Προσπαθείς να ξεπεράσεις το Βατερλώ του δικό σου υποδείγματος ρωτώντας σοφιστικά, "ναι, αλλά τι ήταν αυτό που απέτυχε";

      Και σου απαντώ: Ήταν μια αιματηρή αποτυχία. Και σίγουρα όχι μια επαναστατική κυβέρνηση, γιατί οι επαναστατικές κυβερνήσεις δεν πιάνονται στον ύπνο απ' το στρατό, γιατί ελέγχουν με σιδερένιο χέρι το στρατό και τσακίζουν κάθε αντίσταση σ' αυτόν.

      Θες να την πεις "αστική"; Θες να την πεις "ρεφορμιστική"; Θες να την πεις "ιδεαλιστικά σοσιαλιστική";

      Ό,τι θες πες την, επαναστατική κυβέρνηση δεν ήταν.

      Διαγραφή
    16. Άλλο εκλογές, άλλο σχηματισμός κυβέρνησης...

      Διαγραφή
    17. "Γιατί ζητάς να ορίσει κάποιος τον χαρακτήρα μιας κυβέρνησης; Η εξουσία είναι το ζήτημα. Στην Χιλή η εξουσία ήταν και παρέμεινε αστική."

      Γιατί ο Τσίπρας πρέπει να ντυθεί κοστούμι Αλιέντε επειγόντως, μπας και βρεθεί κανα κορόιδο παραπάνω.

      Διαγραφή
    18. Άμα δεις τίποτα για σχέσεις παραγωγής στη Χιλή (ήταν αστική; ήταν υπεραστική; ήταν αστοανάστατη;) γράψε μου, Νάφθα.

      Διαγραφή
    19. "Άμα δεις τίποτα για σχέσεις παραγωγής στη Χιλή (ήταν αστική; ήταν υπεραστική; ήταν αστοανάστατη;) γράψε μου, Νάφθα."
      Θα σου γράψω, Αντώνη, αλλά νομίζω ότι δεν τους ενδιαφέρει. Σημασία έχει να έχουμε να λέμε παπαριές. Σημασία έχει να έχουμε πίστη στους αστικούς θεσμούς. Στις εκλογές, στο κοινοβούλιο, στο σύνταγμα, στον στρατό, την αστυνομία.... Να τους χαίρονται!

      Διαγραφή
    20. "Για να τους αλλάξουν από μέσα" διοριζόμενοι, κουτό!

      Το αστικό κράτος είναι μια μηχανή, έμαθα εγώ. Η μηχανή έχει γρανάζια και κομμάτια που δουλεύουν όλα μαζί, ενιαία. Τη μηχανή την σπας κομμάτια γιατί κάθε κομμάτι της συμπληρώνει κάθε άλλο. Τα δικαστήρια, η αστυνομία, το κοινοβούλιο. Και όλα μαζί θεμελιώνονται στην ιδέα της "αντιπροσωπευτικής εξουσίας", της "δημοκρατίας", της "γενικής βούλησης", κλπ κλπ.

      Αλλά όλα αυτά καθόμαστε και τα συζητάμε δυο μέρες μετά που ο ΣΥΡΙΖΑ έδωσε ανοιχτά γη και ύδωρ στον Ταβουλάρη στο κοινοβούλιο, πέντε μέρες μετά το ΣΕΒ, δυο μέρες μετά το Μελισσανίδη, κλπ, κλπ.

      Για να είναι σοβαρή ενασχόληση η θεωρία, πρέπει να σέβεται την πραγματικότητα στην οποία λαμβάνει χώρα. Η πραγματικότητα λέει πολύ μπρουτάλ πράγματα. Για μένα, το να την αγνοεί κάποιος επιδεικτικά και να προσποιείται πως τον ενδιαφέρει, έτσι ρε παιδί μου, η θεωρία, είναι ο παλιός γνωστός κουτοπόνηρος παπαδίστικος σχολαστικισμός, του "από κει τα πάω, από δω τα φέρνω, κάτσετε στ' αυγά σας."

      Διαγραφή
    21. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

      Διαγραφή
    22. Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί οι κομμουνιστές θάβονται με την σημαία του Κόμματος και όχι του εθνικού αστικού κράτους; Γιατί το Κόμμα είναι η πατρίδα, ο θεσμός, η οργάνωση, το κράτος - άμα σας αρέσει - της εργατικής τάξης.
      Αν δεν υπάρξει ρήξη με το αστικό κράτος, δεν υπάρχει επανάσταση, δεν υπάρχει λαϊκή εξουσία, δεν υπάρχει σοσιαλισμός.
      Χωνέψτε το!

      Διαγραφή
    23. Μόνο που τον λαγό που λέγεται σοσιαλισμός δεν μπόρεσες να τον βγάλεις ακόμα από κανένα αστικοκοινοβουλευτικό καπέλο, παρά τις φιλότιμες προσπάθειές σου. Ούτε στα δύο απλούστατα ερωτήματα που θέτει η ανάρτηση έχεις απαντήσει.

      Διαγραφή
    24. "Naphta, κατά τη γνώμη σου, θεσμοί όπως οι εκλογές, το κοινοβούλιο, το σύνταγμα, ο στρατός και η αστυνομία δεν υπήρχαν στο ανατολικό μπλοκ."
      Φυσικά!!! Προλεταριακά! Εργατικά! Σοσιαλιστικά!
      Γαμώ τον φορμαλισμό μου μέσα!

      Διαγραφή
    25. Τα επαναλαμβάνω λοιπόν:

      1. Τι είδους αντίθεση υπάρχει ανάμεσα σε ένα τρόπο παραγωγής και μια υποκειμενική (και με τις δύο έννοιες του όρου) κυβερνητική προδιάθεση τέτοια ώστε να πυροδοτήσει εξελίξεις που καταργούν τον τρόπο παραγωγής;

      2. Υπάρχει καπιταλιστική οικονομία που να είναι ήδη σχεδόν σοσιαλιστική, κι αν όχι, τι θα πει "μεταβατικό στάδιο προς τον σοσιαλισμό";

      Διαγραφή
    26. @δημήτρη
      Από ποιον θεωρείται η θεωρία που "τονίζεις ξανά";

      rednready2

      Διαγραφή
    27. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

      Διαγραφή
    28. Ρε Αντώνη, τον σοσιαλισμό θα τον νομοθετήσουμε! Ποιες επαναστάσεις; Εδώ οι αστοί μας έχουν δώσει το μέσο να τους ξεγράψουμε. Τι βλάκες!

      Διαγραφή
    29. Όλη αυτή η συζήτηση αποδεικνύει ότι καλώς ξεφορτωθήκαμε τις αυταπάτες. Σε λίγο θα μας πούνε να κάνουμε και δημοψήφισμα: σοσιαλισμός ή καπιταλισμός;
      Επαναστατικό Κόμμα. Πάρτε το χαμπάρι, τελειώσανε τα ψέματα, τελείωσε το βόλεμα. Δεν υπάρχει εύκολος δρόμος.

      Διαγραφή
    30. "Δε μιλάμε για κυβερνητική προδιάθεση, νομίζω ότι κάνεις το λάθος να περιορίζεις τις δυνατότητες μίας κυβέρνησης ΑΑΔΜ στα μέτρα μίας οποιασδήποτε κυβέρνησης αστικής διαχείρισης."

      Απόδειξέ το. Απόδειξε ότι μια κυβέρνηση συμμαχίας στον ιμπεριαλιστικό καπιταλισμό έχει τη δυνατότητα να κάνει οτιδήποτε πέρα από ημιτελείς και αποτυχημένες απόπειρες μιας πιο "ανθρώπινης" διαχείρισης του καπιταλισμού. Με παραδείγματα ιστορικά και μέτρων που υπερβαίνουν τα όρια της καπιταλιστικής οικονομίας. Και άσε τις "εγγυήσεις του ΚΚΕ", που θες να τις εκβιάσεις για να μετακυλίσεις το βάρος του βέβαιου φιάσκου για αυτό που έχεις κατά νου, αλλά δεν σου τις δίνει, που να χτυπιέσαι.

      2. Όχι δε νομίζω ότι υπάρχει. Θυμίζω όμως ότι και όταν με επανάσταση ο Λένιν πήρε την πολιτική εξουσία, επικρατούσαν καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής.

      ΜΕ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ. ΜΕ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ. ΜΕ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ. ΜΕ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ. ΜΗΝ ΠΑΡΙΣΤΑΝΕΙΣ ΤΟ ΧΑΖΟ.

      Διαγραφή
    31. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

      Διαγραφή
    32. "Μήπως να μην κατεβαίνουμε"

      ΠΟΙΟΙ να μην κατεβαίνετε σε εκλογές, Δημήτρη;

      Διαγραφή
    33. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

      Διαγραφή
    34. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

      Διαγραφή
    35. " Ο ίδιος ο Λένιν επεδίωξε τον Σεπτέμβρη του 17 το σχηματισμό κυβέρνησης με τους εσέρους και τους μενσεβίκους, στο όνομα μίας ειρηνικής εξέλιξης της επανάστασης."

      "V. I. Lenin

      The Bolsheviks Must Assume Power[1]

      A Letter to the Central Committee and the Petrograd And Moscow Committees Of The R.S.D.L.P.(B.)

      Written: September 12-14, 1917

      The Bolsheviks, having obtained a majority in the Soviets of Workers’ and Soldiers’ Deputies of both capitals, can and must take state power into their own hands.

      They can because the active majority of revolutionary elements in the two chief cities is large enough to carry the people with it, to overcome the opponent’s resistance, to smash him, and to gain and retain power. [...] It would be naive to wait for a "formal" majority for the Bolsheviks. No revolution ever waits for that. Kerensky and Co. are not waiting either, and are preparing to surrender Petrograd. It is the wretched waverings of the Democratic Conference that are bound to exhaust the patience of the workers of Petrograd and Moscow! History will not forgive us if we do not assume power now."

      Μήπως έπαιξε και σε φεστιβάλ φλάουερ πάουερ το Σεπτέμβρη του 17, ξέρωγω, με τον Ραβί Σανκάρ;

      Διαγραφή
    36. ΕΛΕΟΣ!

      rednready2

      Διαγραφή
    37. Δηλαδή Δημήτρη, εσύ, που ζητάς το ΚΚΕ να παίξει το ρόλο "εγγυητή" σε μια "κυβέρνηση της αριστεράς" (πες την "μεταβατική", το ίδιο εννοείς) και θεωρείς ότι ο Λένιν αυτό έπραξε τον Σεπτέμβρη του 1917, είσαι ΚΚΕ.

      Αυτό λες, έτσι;

      Διαγραφή
    38. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

      Διαγραφή
    39. Ο Λένιν λοιπόν, τον Σεπτέμβρη του 1917, γράφει ότι οι Μπολσεβίκοι πρέπει να "πάρουν την κρατική εξουσία", ότι πρέπει να "συνθλίψουν τον αντίπαλο", ότι είναι μάταιο να περιμένουν να πάρουν "επίσημη κοινοβουλευτική πλειοψηφία", αλλά προσδοκά ειρηνική επανάσταση μαζί με τους Εσέρους και τους Μενσεβίκους τους οποίους λίγο αργότερα, τον Οκτώβρη δηλαδή, στέλνει για μπρέκφαστ.

      Εντάξει, καλύφθηκα, θα ψηφίσω Τσίπρα.

      Διαγραφή
    40. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

      Διαγραφή
    41. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

      Διαγραφή
    42. Ωραίες οι πιρουέτες, αλλά δεν θα βοηθήσουν.

      Επαναλαμβάνω:

      Δημήτρης: "Δε μιλάμε για κυβερνητική προδιάθεση, νομίζω ότι κάνεις το λάθος να περιορίζεις τις δυνατότητες μίας κυβέρνησης ΑΑΔΜ στα μέτρα μίας οποιασδήποτε κυβέρνησης αστικής διαχείρισης."

      Αντώνης: Απόδειξέ το. Απόδειξε ότι μια κυβέρνηση συμμαχίας στον ιμπεριαλιστικό καπιταλισμό έχει τη δυνατότητα να κάνει οτιδήποτε πέρα από ημιτελείς και αποτυχημένες απόπειρες μιας πιο "ανθρώπινης" διαχείρισης του καπιταλισμού. Με παραδείγματα ιστορικά και μέτρων που υπερβαίνουν τα όρια της καπιταλιστικής οικονομίας. Και άσε τις "εγγυήσεις του ΚΚΕ", που θες να τις εκβιάσεις για να μετακυλίσεις το βάρος του βέβαιου φιάσκου για αυτό που έχεις κατά νου, αλλά δεν σου τις δίνει, που να χτυπιέσαι.

      Δημήτρης: " Όχι δε νομίζω ότι υπάρχει. Θυμίζω όμως ότι και όταν με επανάσταση ο Λένιν πήρε την πολιτική εξουσία, επικρατούσαν καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής."

      Αντώνης: ΜΕ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ. ΜΕ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ. ΜΕ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ. ΜΕ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ. ΜΗΝ ΠΑΡΙΣΤΑΝΕΙΣ ΤΟ ΧΑΖΟ.

      Περιμένω (και νομίζω πολλοί περιμένουμε εδώ και ώρα) επιτέλους τις απαντήσεις σου.

      Διαγραφή
    43. "δεν είναι στο χέρι μας (του ΚΚΕ)"

      Είσαι λοιπόν ΚΚΕ, αυτή είναι η απάντησή σου.

      Θα μου επιτρέψεις μια ακόμα ερώτηση:

      Είσαι ψηφοφόρος του ΚΚΕ, είσαι οργανωμένος με κάποιον τρόπο;

      Διαγραφή
    44. KKE εφόσον έχει αποκηρύξει το ΑΑΔΜ δεν θα μπορούσε να είναι ο Δημήτρης. Κομμουνιστής όμως, όπως και ή Μαρξιστής / Λενινιστής θα μπορούσε να είναι άνετα. Σε όλα αυτά τα κομμουνιστικά κόμματα ανά την υφήλιο που έχουν κολλήσει σε ένα "Λαϊκό Μέτωπο" με τις ποικιλίες του, υπάρχουν συνομιλητές του ΚΚΕ με τις απόψεις του Δημήτρη.
      Σε αυτούς τους συντρόφους το ΚΚΕ λέει πως οι τοπικές συνθήκες και οι σύχρονες συγκυρίες της ελληνικής πραγματικότητας είναι αυτές που το έκαναν να απεμπόληση την τακτική του ΑΑΔΜ που "ακόμα και λάθος να είναι θα διαπαιδαγωγήσει την εργατική τάξη και το λαικό κίνημα στην Ελλάδα".
      Από την ίδια την ιστορία που γράφεται μήνα τον μήνα υπάρχει το τρανό παράδειγμα της επιβεβαίωσης της θέσης του Κόμματος και δεν είναι άλλο από το αποτέλεσμα των εκλογών τον Μάη και τον Ιούνη. Πως θα μπορούσε ένα Κόμμα που θα έπρεπε να είναι γρανιτένιο για να αντέξει τις επιθέσεις και από τους αστούς και τους οπορτουνιστές που θα λένε ας το κάνουμε αύριο, να χάνει μέσα σε ένα μήνα τις μισές του δυνάμεις;
      Για φανταστείτε να χάνονταν στον δρόμο μία ωραία πρωία οι μισές δυνάμεις του ΠΑΜΕ!
      Τι γέλια που θα έκανε η αντίδραση...

      Λοιπόν, για την κατάληψη της εξουσίας με την επανάσταση, χρειάζονται πρώτα επαναστατικές συνθήκες. Στην Ελλάδα δεν υπήρξαν και ας νομίζουν κάποιοι πως οι αστοί βρέθηκαν σε αδυναμία.
      Η κατάληψη της εξουσίας δεν έχει στάδια γιατί ή την έχεις ή όχι. Το πέρασμα στον σοσιαλισμό θα πρέπει να γίνει έτσι ώστε να κρατήσεις και την εξουσία. Για παράδειγμα μπορεί να αφήσει μία επαναστατική κυβέρνηση τα διυλιστήρια στους παλιούς ιδιοχτήτες και να τα κρατικοποιήσει μετά τον χειμώνα γιατί χωρίς πετρέλαιο μπορεί να χάσει και την εξουσια...
      Όταν βρεθούμε με Λαική Εξουσία και με μέσα παραγωγής που ανήκουν στο Σοσιαλιστικό μας Κράτος ας μην ξεχάσουμε την ιστορία της ΕΣΣΔ γιατί το καθήκον μας θα είναι να τα διατηρήσουμε και όχι η αντεπανάσταση να μας τα πάρει πίσω.

      Παππούς Μπόρις

      Το σχολιάκι αυτό έχει αποδέκτες συντρόφους. Για τους συριζαίους ειλικρινά χέστηκα.

      Διαγραφή
    45. Πρωτοεμφανιζόμενε παππού Μπόρις,

      Γιατί νιώθεις την ανάγκη να απαντήσεις εσύ αντί του Δημήτρη και να πας τη συζήτηση αλλού;

      Ο Δημήτρης είσαι και απαντάς αντ' αυτού;

      Διαγραφή
    46. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

      Διαγραφή
    47. Καμία απάντηση επί παραδειγμάτων κυβέρνησης συμμαχίας στον ιμπεριαλιστικό καπιταλισμό που να έχει τη δυνατότητα να κάνει οτιδήποτε πέρα από ημιτελείς και αποτυχημένες απόπειρες μιας πιο "ανθρώπινης" διαχείρισης του καπιταλισμού δεν έδωσες.

      Και καμία απάντηση για τη λαθροχειρία ότι ο Λένιν αποδεικνύει την ορθότητα του μεταβατισμού επειδή παρέλαβε καπιταλισμό (αφού έβγαλες έξω την ασημαντότητα του Οκτώβρη) δεν έδωσες.

      Την επόμενη φορά που θα με αγνοήσεις επιδεικτικά, θα αλλάξω στάση.

      Διαγραφή
    48. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

      Διαγραφή
    49. Ευχαριστώ για την απάντηση, επιτέλους μια σαφής απάντηση.

      Η ερώτηση λοιπόν είναι: γιατί ψηφίζεις ένα κόμμα με του οποίου τη ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ διαφωνείς; Διότι το ζήτημα της φύσης της εξουσίας, το ζήτημα του ΠΩΣ περνάμε στον σοσιαλισμό, δεν είναι τακτικό ζήτημα αλλά στρατηγικό.

      Εσύ συμφωνείς με τον Μπέρνσταϊν, τον Κάουτσκι και τον Πουλαντζά και ψηφίζεις ΚΚΕ; Σε ποια βάση;

      Διαγραφή
    50. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

      Διαγραφή
    51. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

      Διαγραφή
    52. Νομίζω ότι γράφω στην νεοελληνική. Επαναλαμβάνω για τρίτη φορά την ερώτηση:

      "Απόδειξέ το. Απόδειξε ότι μια κυβέρνηση συμμαχίας στον ιμπεριαλιστικό καπιταλισμό έχει τη δυνατότητα να κάνει οτιδήποτε πέρα από ημιτελείς και αποτυχημένες απόπειρες μιας πιο "ανθρώπινης" διαχείρισης του καπιταλισμού. Με παραδείγματα ιστορικά και μέτρων που υπερβαίνουν τα όρια της καπιταλιστικής οικονομίας."

      "Το παράδειγμα της Χιλής" δεν είναι απάντηση στην ερώτησή μου. Η ερώτησή μου αφορά , το γράφει, " παραδείγματα ιστορικά και μέτρων που υπερβαίνουν τα όρια της καπιταλιστικής οικονομίας."

      Αναμένω λοιπόν.

      "Τι εννοείς ως λαθροχειρία στον Λένιν;"

      Αυτό εννοώ ως λαθροχειρία στον Λένιν, ξέχασες ότι ξέχασες ότι ο Λένιν πήρε την πολιτική εξουσία με επανάσταση και όχι με "ειρηνική μετάβαση στο σοσιαλισμό μέσα από μεταβατική κυβέρνηση";

      "Θυμίζω όμως ότι και όταν με επανάσταση ο Λένιν πήρε την πολιτική εξουσία, επικρατούσαν καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής."

      Διαγραφή
    53. Σόρι δεν κρατήθηκα:

      Μπόρις έφα:
      «Για παράδειγμα μπορεί να αφήσει μία επαναστατική κυβέρνηση τα διυλιστήρια στους παλιούς ιδιοχτήτες και να τα κρατικοποιήσει μετά τον χειμώνα»

      Για τις ανοιξιάτικες κολεξιόν οι σχεδιαστές μετώπων συνιστούν κρατικοποίηση των διυλιστηρίων, ενώ για το χείμωνα την κρατικοποίηση παγωτών και των εμφιαλωμένων φυσικών μεταλλικών νερών

      «Και μην ξεχνάμε: Να κρατήσουμε ψηλά, το πνεύμα τού καιρικού μετώπου!»

      ΕΜΥ

      Διαγραφή
    54. Οτιδήποτε δεν απαντά στα πιο πάνω δεν θα δημοσιευτεί. Για να εξηγούμαστε.

      Διαγραφή
    55. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

      Διαγραφή
    56. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

      Διαγραφή
    57. "Διαφωνώ, δεν είναι ζήτημα στρατηγικής, είναι ζήτημα τακτικής."

      Θεσπέσια! Το ζήτημα λοιπόν της φύσης του αστικού κράτους, το ζήτημα της φύσης της εξουσίας, το ζήτημα των σχέσεων του τρόπου παραγωγής με το πολιτικο-δικαϊικό εποικοδόμημα, τα πεδία όπου έλιωσαν μαρξιστές για δεκαετίες, είναι "ζητήματα τακτικής!!!!!"

      Μισό λεπτό!!! Δηλαδή δεν υπήρξε κανένα σχίσμα το 1914!!!! Ο Κάουτσκι και ο Λένιν ήταν δύο επαναστάτες σοσιαλιστές που δεν τα βρήκαν...στην τακτική!!!!!!

      Mutatis mutandi, το ΚΚΕ και η Ανταρσύα έχουν τον ίδιο στρατηγικό στόχο, στην τακτική δεν τα βρίσκουν!!!!!!

      Εκπληκτικό, αξέχαστο, αξιοθαύμαστο θεωρητικά!!!

      Διαγραφή
    58. "Ξέρεις τι κάνεις τώρα; Μου λες ότι δε μπορώ να φέρω το παράδειγμα της Χιλής επειδή απέτυχε."

      Ή δεν ξέρεις ελληνικά ώστε να ερμηνεύσεις νοητικά τη φράση "[δώσε] παραδείγματα ιστορικά και ΜΕΤΡΩΝ που υπερβαίνουν τα όρια της καπιταλιστικής οικονομίας"

      ή έχεις νοητικά προβλήματα και όταν κάποιος σου λέει "πόσο κάνει δύο και δύο" απαντάς "Ουρουγάη"

      ή τρολάρεις ξεδιάντροπα και ασύστολα.

      Πες μου ποια μέτρα ποιας κυβέρνησης αποδεικνύουν ότι μπορείς μέσα στο έδαφος του ιμπεριαλιστικού καπιταλισμού να φέρεις τον σοσιαλισμό με κοινοβουλευτικά μέσα και φιλολαϊκή κυβέρνηση.

      Κομπρέν;

      Απάντηση για την "αμνησία" για τον Οκτώβρη του 17 εξακολουθώ να μη βλέπω, νομίζω το σώου πρέπει να λάβει ένα τέλος.

      Διαγραφή
    59. Εντάξει, αρκετά. Δεν έχεις σκοπό να απαντήσεις το παραμικρό.

      Διαγραφή
    60. ρε συ Δημήτρη, μπορείς να περιγράψεις συγκεκριμένα τι εννοείς με μια κυβέρνηση που θα είναι προπαρασκευαστική του σοσιαλισμου; Συγκεκριμένα όμως: Πως φαντάζεσαι ότι μπορούν να πληγούν οι καπιταλιστικές σχέσεις στην οικονομία; Κάτι είπες για κρατικοποιήσεις τραπεζών και άλλα. Πιστεύεις ότι αυτό είναι πλήγμα στις καπιταλιστικές σχέσεις; Ότι προετοιμάζουν τον σοσιαλισμό; Αυτό σου ακούγεται λογικό; Θεωρείς ότι μια κοινοβουλευτική κυβέρνηση με αστικό Σύνταγμα και αστικές ελευθερίες έχει στο οπλοστάσιό της τα όπλα εκείνα να επιφέρει τέτοιες αλλαγές που θα άλλαζαν τη μορφή εξουσίας; Σοσιαλισμός δεν είναι η σοσιαλδημοκρατία σε steroids. Είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Ο σοσιαλισμός προυποθέτει τη συντριβή του αστικού κράτους, όχι τον εξανθρωπισμό του με προτάσεις νόμου και συζητήσεις στη Βουλή.

      Επειδή λες ότι φανταζόσουν το ΚΚΕ πρωταγωνιστη και να μη μιλάμε στον αέρα μπορείς να πεις συγκεκριμένα τι εννοείς με αυτό; Δηλαδή τι να έκανε συγκεκριμένα; Με ποιους να συμμαχούσε, τι να αλλαζε στη τακτική του, με ποιους να συναντιόταν στον δρόμο και στους αγώνες, τι συνθήματα να έριχνε κάτι τέλοσπαντων για να καταλάβω.

      Διαγραφή
    61. "Και ο Λένιν Τσίπρα θα ψήφιζε." Παλιό, αλλά κλασικό.

      Ευχαριστώ για το ατέλειωτο τρολάρισμα στην ανάρτηση.

      Διαγραφή
    62. @ Δημήτρης: Τελειώσαμε λέμε. Τέλος χρόνου. Μην με ενοχλείς περαιτέρω. Σου έδωσα μπόλικες ευκαιρίες να σοβαρευτείς μαζί μου, προτίμησες τον εύκολο δρόμο της μαλακιούλας για φοιτητές ΕΑΑΚ.

      Διαγραφή
    63. Waltendegewalt, δυστυχώς η ιστορία γράφει πως τα χωράφια στην ΕΣΣΔ δεν οργώθηκαν με όπλα και ξιφολόγχες από επαναστάτες, αλλά όπως πάντα από χωρικούς με τσάπες και τσουγκράνες. Μακάρι αδελφέ μου να μπορούσαν όλα τα μέσα παραγωγής να περάσουν από την μία μέρα στην άλλη σε κρατική ιδιοκτησία αλλά δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο.
      Μην μπερδεύουμε την εργατική εξουσία με τον σοσιαλισμό που θα πρέπει να μας οδηγήσει.
      Η μπολσεβίκικη εξουσία μέχρι δάνειο (πολύ μικρό) από τους Αμερικάνους πήρε, αυτό δεν την έκανε να ξεστρατίσει από τον σκοπό της που ήταν η εγκαθίδρυση σοσιαλισμού. Αντίθετα, για την ισχυροποίηση του σοσιαλισμού μπορεί να αφήσεις και τομείς ολόκληρους της οικονομίας όπως οι "επισκευές" να ανήκουν στην "δεύτερη" οικονομία την ιδιωτική.

      Παππούς Μπόρις

      Διαγραφή
    64. Καλά τα λέει ο παππούς. Να, ο Ταβουλάρης επισκευές κάνει ο άνθρωπος σε καράβια. Ξέρετε πόσο προχώρησε ο σοσιαλισμός προχτές στη Βουλή; Μπολσεβίκοι όλοι. Πλην Λακεδαιμονίων, που δεν τα καταλαβαίνουν αυτά τα προχωρημένα.

      Διαγραφή
    65. Ο παππούς διαβάζει ΚΟΜΕΠ.
      Μικρό δάνειο οι Αμερικάνοι.
      "Δεύτερη οικονομία" οι επισκευές στην ΕΣΣΔ.
      Περιμένω να εντάξει και την παραοικονομία της ΕΣΣΔ για να δω που το πάει.
      Πάντως η "Δεύτερη οικονομία" είχε φθίνουσα πορεία ως ποσοστό του ΑΕΠ και αφορούσε μικρούς οικονομικούς κλάδους.

      Διαγραφή
  3. Πολύ χρήσιμο, Αντώνη και ειδικά το υστερόγραφο λέει ακριβώς αυτό που σκέφτομαι.

    Βέβαια, αυτοί θα σου πουν ότι δεν κατανοούν το "μεταβατικό" - "αντιμονοπωλιακή δημοκρατία", όπως το αποκαλούν συνήθως, τουλάχιστον στον γερμανόφωνο χώρο - ως κάτι που θα μετεξελιχθεί απλά και ομαλά σε σοσιαλισμό. Σου λένε απλά ότι το στάδιο μπορεί να δημιουργήσει καλύτερες προϋποθέσεις για την επανάσταση, την οποία λένε θεωρούν επίσης απαραίτητη (εδώ είναι "λενινιστές" ξαφνικά...). Σου λένε ουσιαστικά ότι η "φιλολαϊκή" πολιτική θα οδηγήσει σε περαιτέρω κλιμάκωση της σύγκρουσης μονοπωλίων και ε.τ. και τελικά στην επανάσταση, με καλύτερες προϋποθέσεις για την ε.τ. Κατά την άποψή μου δεν έχουν καταλάβει όχι μόνο πως γίνεται επανάσταση, αλλά και τι είναι η επανάσταση.
    Για μένα είναι κεντρικό, ότι αυτό είναι ένας μύθος. Ότι δηλαδή δεν δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για την επανάσταση. Κατ' αρχάς επανάσταση ενάντια σε ποιον; Στην κυβέρνηση που υποτίθεται ότι συμμετέχουν και οι σοσιαλιστικές, κομμουνιστικές δυνάμεις; Και πότε μια τέτοια επανάσταση είναι σοσιαλιστική και πότε αντιδραστική;

    Σημαντικό: Η εμπιστοσύνη στους θεσμούς! Αυτό είναι το πρόβλημα με το τέρας της σοσιαλδημοκρατίας (οποιασδήποτε κοψιάς). Δημιουργούν εμπιστοσύνη στους αστικούς θεσμούς.
    Στο "στάδιο" η εξουσία ΔΕΝ είναι στον λαό. Έχουμε αστικό κράτος. Τι σόι επανάσταση θα προκύψει δηλαδή από την εμπιστοσύνη στους αστικούς θεσμούς; Τι είναι τελικά αυτοί οι θεσμοί, αυτό το κράτος; Είναι δικό μας ή των άλλων;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. " Σου λένε απλά ότι το στάδιο μπορεί να δημιουργήσει καλύτερες προϋποθέσεις για την επανάσταση, την οποία λένε θεωρούν επίσης απαραίτητη (εδώ είναι "λενινιστές" ξαφνικά...). Σου λένε ουσιαστικά ότι η "φιλολαϊκή" πολιτική θα οδηγήσει σε περαιτέρω κλιμάκωση της σύγκρουσης μονοπωλίων και ε.τ. και τελικά στην επανάσταση, με καλύτερες προϋποθέσεις για την ε.τ."

      Βλ. πρόγραμμα κόμματος για "κυβέρνηση ΑΑΔΜ" στο οποίο υποτίθεται ότι βασίζονται όλες αυτές οι μπούρδες: "όταν η επαναστατική διαδικασία έχει ξεκινήσει, μπορεί να προκύψει κυβέρνηση, ως όργανο λαϊκής εξουσίας, που έχει την έγκριση και τη συγκατάθεση του αγωνιζόμενου λαού, χωρίς γενικές εκλογές και κοινοβουλευτικές διαδικασίες."

      Ελληνικά διαβάζουν στην Ελλάδα ή είναι άλλη η γλώσσα συνεννόησης από τότε που έφυγα;

      Διαγραφή
    2. Επίσης, δεν βλέπω πως οτιδήποτε απ' τα παραπάνω απαντά στις δύο κατά βάση αριστοτελικές επισημάνσεις που κάνω πριν το υστερόγραφο.

      Ας τις συνοψίσω κι εδώ:

      1. Τι είδους αντίθεση υπάρχει ανάμεσα σε ένα τρόπο παραγωγής και μια υποκειμενική (και με τις δύο έννοιες του όρου) κυβερνητική προδιάθεση τέτοια ώστε να πυροδοτήσει εξελίξεις που καταργούν τον τρόπο παραγωγής;

      2. Υπάρχει καπιταλιστική οικονομία που να είναι ήδη σχεδόν σοσιαλιστική, κι αν όχι, τι θα πει "μεταβατικό στάδιο προς τον σοσιαλισμό";

      Διαγραφή
  4. Καλά τα λες, είναι και της μόδας να είναι κάποιος αντιιμπεριαλιστής, αντιμονοπωλιακός, δημοκράτης και τώρα τελευταία και αντιμνημονιακός. Αλλά όπου τους χρειάστηκε το κίνημα τους είχε απέναντι.
    Ικαριος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και αυτή είναι μια πείρα που πρέπει το κίνημα να υπολογίζει σοβαρά,ιδίως όταν μπουρδολογούν περί μεταβατικών σταδίων.

      rednready2

      Διαγραφή
  5. Επανάσταση, γαμώτο, καταλαβαίνετε τι σημαίνει; Δεν σημαίνει ανταλλάσσουμε τα πιόνια στην σκακιέρα. Σημαίνει ότι ο λαός παίρνει την εξουσία στα χέρια του.
    Πως το κάνεις αυτό μέσα από μια κυβέρνηση, μέσα δηλαδή από μια ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΉ του ΑΣΤΙΚΟΥ κράτους; Πως δηλαδή κάνεις τον λαό να πάρει την εξουσία;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΩΣ

    […] δύο κατά βάση αριστοτελικές επισημάνσεις […]

    Πρβλ.:

    Ὅσα δὲ ὡς κατάφασις καὶ ἀπόφασις ἀντίκειται, φανερὸν ὅτι κατ’ οὐδένα τῶν εἰρημένων τρόπων ἀντίκειται˙ ἐπὶ μόνων γὰρ τούτων ἀναγκαῖον ἀεὶ τὸ μὲν ἀληθὲς τὸ δὲ ψεῦδος αὐτῶν εἶναι. οὔτε γὰρ ἐπὶ τῶν ἐναντίων ἀναγκαῖον ἀεὶ θάτερον μὲν ἀληθὲς εἶναι θάτερον δὲ ψεῦδος, οὔτε ἐπὶ τῶν πρός τι, οὔτε ἐπὶ τῆς ἕξεως καὶ στερήσεως˙ οἷον ὑγίεια καὶ νόσος ἐναντία, καὶ οὐδέτερόν γε οὔτε ἀληθὲς οὔτε ψεῦδός ἐστιν˙ ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ διπλάσιον καὶ τὸ ἥμισυ ὡς τὰ πρός τι ἀντίκειται, καὶ οὐκ ἔστιν αὐτῶν οὐδέτερον οὔτε ἀληθὲς οὔτε ψεῦδος˙ οὐδέ γε τὰ κατὰ στέρησιν καὶ ἕξιν, οἷον ἡ ὄψις καὶ ἡ τυφλότης˙ ὅλως δὲ τῶν κατὰ μηδεμίαν συμπλοκὴν λεγομένων οὐδὲν οὔτε ἀληθὲς οὔτε ψεῦδός ἐστιν˙ πάντα δὲ τὰ εἰρημένα ἄνευ συμπλοκῆς λέγεται. οὐ μὴν ἀλλὰ μάλιστα δόξειεν ἂν τὸ τοιοῦτο συμβαίνειν ἐπὶ τῶν κατὰ συμπλοκὴν ἐναντίων λεγομένων˙ τὸ γὰρ ὑγιαίνειν Σωκράτη τῷ νοσεῖν Σωκράτη ἐναντίον ἐστίν. ἀλλ’ οὐδ’ ἐπὶ τούτων ἀναγκαῖον ἀεὶ θάτερον μὲν ἀληθὲς θάτερον δὲ ψεῦδος εἶναι. ὄντος μὲν γὰρ Σωκράτους ἔσται τὸ μὲν ἀληθὲς τὸ δὲ ψεῦδος, μὴ ὄντος δὲ ἀμφότερα ψευδῆ˙ οὔτε γὰρ τὸ νοσεῖν Σωκράτη οὔτε τὸ ὑγιαίνειν ἀληθὲς αὐτοῦ μὴ ὄντος ὅλως τοῦ Σωκράτους. ἐπὶ δὲ τῆς στερήσεως καὶ τῆς ἕξεως μὴ ὄντος γε ὅλως οὐδέτερον ἀληθές, ὄντος δὲ οὐκ ἀεὶ θάτερον ἀληθές˙ τὸ γὰρ ὄψιν ἔχειν Σωκράτη τῷ τυφλὸν εἶναι Σωκράτη ἀντίκειται ὡς στέρησις καὶ ἕξις, καὶ ὄντος γε οὐκ ἀναγκαῖον θάτερον ἀληθὲς εἶναι ἢ ψεῦδος (ὅτε γὰρ μήπω πέφυκεν ἔχειν, ἀμφότερα ψευδῆ), μὴ ὄντος δὲ ὅλως τοῦ Σωκράτους καὶ οὕτω ψευδῆ ἀμφότερα, καὶ τὸ ὄψιν αὐτὸν ἔχειν καὶ τὸ τυφλὸν εἶναι. ἐπὶ δέ γε τῆς καταφάσεως καὶ τῆς ἀποφάσεως ἀεί, ἐάν τε ᾖ ἐάν τε μὴ ᾖ, τὸ μὲν ἕτερον ἔσται ψεῦδος τὸ δὲ ἕτερον ἀληθές˙ τὸ γὰρ νοσεῖν Σωκράτη καὶ τὸ μὴ νοσεῖν Σωκράτη, ὄντος τε αὐτοῦ φανερὸν ὅτι τὸ ἕτερον αὐτῶν ἀληθὲς ἢ ψεῦδος, καὶ μὴ ὄντος ὁμοίως˙ τὸ μὲν γὰρ νοσεῖν μὴ ὄντος ψεῦδος, τὸ δὲ μὴ νοσεῖν ἀληθές˙ ὥστε ἐπὶ μόνων τούτων ἴδιον ἂν εἴη τὸ ἀεὶ θάτερον αὐτῶν ἀληθὲς ἢ ψεῦδος εἶναι, ὅσα ὡς κατάφασις καὶ ἀπόφασις ἀντίκειται.

    Ἀριστοτέλους Κατηγοριῶν 13a 37–13b 35


    Και για την αντιγραφή

    Μη Απολιθωμένος (ακόμα!) από τις ακτές της Ανατολικής Βαλτικής

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @Μη απολιθωμένο
      Τελικά χρήζει ρητορικής η αλήθεια;

      rednready2

      Διαγραφή
    2. Λογική, rednready. Λογικές κατηγορίες, λογικές σχέσεις.

      Διαγραφή
    3. Είναι σαρκαστική η ερώτηση σε σχέση με τον "μεταβατικό" από πάνω τις "αλήθειες" και τις ρητορείες του.
      (Εξάλλου, βλ. & εισαγωγή της "Ρητορικής")
      Χαρά στο κουράγιο σου πάντως!

      rednready2

      Διαγραφή
    4. Να ξαναδιαβάσει τα πρακτικά του 15ου συνεδρίου, από το πρωτότυπο των εκδόσεων της "Αυγής".

      rednready2

      Διαγραφή
    5. Ρε Αντώνη, εγώ γιατί είμαι τόσο ψυλλιασμένος για το περί ποιου πολύ συγκεκριμένου Δημήτρη πρόκειται??

      Ernest Everhard.

      Διαγραφή
  7. Νομίζω άλλος ένα τρόπος να το δούμε είναι να κοιτάξουμε στο παρελθόν, και να συγκρίνουμε τις 2 μορφές επανάστασης και "επανάστασης". Π.χ: Ρωσία 1917, Ελλάδα 1944. Απλά πράματα. Στην μια περίπτωση όλη η τακτική ήταν άμεση εξέγερση και πέτυχε, στην άλλη ήταν "ΑΑΔΜ" και τα λοιπά είναι ιστορία...

    Κώστας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. "Στη συνέντευξη που
    παρέθεσα, ο Κουτσούμπας δικαιώνει ανεξήγητα την πάγια θέση των αγανακτισμένων ότι τα κόμματα ποδηγετούν το κίνημα. Έτσι αντιλαμβανόμαστε εμείς το ρόλο μας στο κίνημα; Δεν ξέρω, θα ήθελα μία εξήγηση αν έχεις."

    γελωτοποιος ο Δημητρης

    τσαφ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μάλλον έγραψα μια καλή ανάρτηση, κρίνοντας απ' την ξαφνική έκρηξη τρολάρειν.

      Διαγραφή
    2. Αντιστρόφως, μάλλον κάποιοι ποντάρουν πολύ στην παραμύθα περί "μεταβατικού σταδίου" με δεδομένες τις εξελίξεις στο ΣΥΡΙΖΑ.

      Διαγραφή
  9. Σαφώς και ήταν.
    Αλλά με τα σχόλια παρα-μορφωθήκαμε. Και τι δε διαβάσαμε.

    Αλιέντε = μεταβατική κυβέρνηση = επιστολή Λένιν = ΑΑΔΜ = ΚΚΕ στην κυβέρνηση.
    Η απλή ερώτηση που προκύπτει, ξεπερνώντας όλα τα λογικά άλματα, είναι : ΣΤΗΝ ΑΣΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΕ ΠΟΙΟΝ; Στη βράση ξανακόλλησε το σίδερο.

    Διαβάσαμε και για έναν ΓΓ που είπε ότι τα κόμματα ποδηγετούν το κίνημα, αλλά ο ίδιος τυγχάνει να είναι ηγέτης ενός κόμματος που θεωρεί τον εαυτό του πρωτοπόρο στο κίνημα και κατά τον συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας "Δημήτρης" θα πρέπει το κόμμα αυτό να μπει σε μία κυβέρνηση για να ξυπνήσει το κίνημα και να πάμε στο σοσιαλισμό.
    Εδεσσαϊκός!

    τσαφ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αποτελεσματικότατος ήσουν, ήδη προκάλεσες μπινελίκια στον Κουτσούμπα απ' τον "ψηφοφόρο του κόμματος"....

      Διαγραφή
  10. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Κάλλιστα μπορεί να υπάρξει μεταβατικό στάδιο στο σοσιαλισμό, άρα και μεταβατική οικονομία προς τον σοσιαλισμό."

      Αυτό το σχόλιο είναι ιστορικό και δεν θέλω να το σβήσω, οπότε ένα ψευδώνυμο σας παρακαλώ.

      Διαγραφή
    2. "Οι δυο τομείς ανταγωνίζονται μεταξύ τους, με το πολιτικό πλεονέκτημα να το έχει ο σοσιαλιστικός τομέας καθώς υποτίθεται την πολιτική εξουσία θα την έχει κάποιος σοσιαλιστικά προσανατολισμένος πολιτικός σχηματισμός που θα φροντίζει να δημιουργεί περαιτέρω οικονομικά πλεονεκτήματα στον σοσιαλιστικό τομέα"

      Πωωωωωωω......μιλάμε για αξεπέραστα πράγματα!

      Διαγραφή
    3. "Η οικονομία μας είναι σοσιαλιστική το πρωί, κομμουνιστική το απόγευμα, και καπιταλιστική όταν είναι να βγάλουμε λεφτά".

      Από το αναρχικό μυθιστόρημα Επιστημονικής Φαντασίας "Η καθημερινή ζωή στον πλανήτη Νγκσι-Αλτάι" του Ρόμπερτ Νίκολς, τομ. 4, Νέα Υόρκη, New Directions, 1977.

      Διαγραφή
    4. Κρίμα που δεν ανταποκριθήκατε, να το βγάλετε σε μπλογκ να το αναδημοσιεύσω!

      Διαγραφή
    5. Νομίζω πως πρέπει να τον ονομάσεις Δημήτρη β'.
      Και όχι δεν είναι ο Καζάκης. Τέτοια καστοριαδικά ούτε αυτός δεν θα έλεγε.

      Έχει μία ανάρτηση για Αργεντίνικη κοουπερατίβα ο Trash.
      Η ΚΟΜΕΠ είχε γράψει για "το παράδειγμα της Αργεντινής".
      Οι υπόλοιποι απαντάμε σε αυτό πως δεν θα σε αφήσουν αυτοί που θα κάνουν τα πάντα για να πτωχεύσεις και να πάρουν τα εμπορεύματά σου τσάμπα.(αυτά τα κοράκια οι αστοί)

      Γενικά και τα δύο κείμενα θυμίζουν Ανταρσύα με εκείνον τον πρακτικό τρόπο που θα πρέπει να κάνει κάθε μαλακία που θα κατέβει στην γκλάβα καθενός το προλεταριάτο γιατί έτσι ζυμώνεται και ψήνεται στην ταξική πάλη. Σε λίγο μετά τις γενικές πολιτικές απεργίες διαρκείας ας δοκιμάσουμε τις αποτυχημένες ένοπλες στάσεις, έτσι για να προετοιμαζόμαστε.

      Διαγραφή
    6. @Χρήστος Ζ.:
      Τι λένε οι ίδιοι Αργεντίνοι εργάτες για το "αυτοδιαχειριστικό" πείραμα:
      «Κοπερατίβες ή όχι, όλοι εξαρτιόμαστε από την αγορά. Πρέπει να αντιμετωπίσεις τους ανταγωνιστές σου, πρέπει να μειώσεις τους μισθούς, να κόψεις τα κόστη, γίνεσαι σαν ανταγωνιστής των άλλων εργατών. Γι’ αυτό ζητάμε εθνικοποίηση, όχι επειδή νομίζουμε ότι το κράτος είναι κάτι καλό. Αυτό είναι το κράτος των εργοδοτών, ένα καπιταλιστικό κράτος, ένας καταπιεστικός μηχανισμός ενάντια στους εργάτες και το λαό, αλλά λέμε ότι θα έπρεπε να εγγυηθεί τις βασικές συνθήκες για την παραγωγή, έτσι που να μπορούμε να δουλεύουμε και να οργανωνόμαστε – ακριβώς για να καταστρέψουμε αυτό το κράτος και να δημιουργήσουμε ένα διαφορετικό»[1].
      Ο συγγραφέας της μπροσούρας, από την οποία προέρχεται το παραπάνω απόσπασμα συμπλήρωνε τότε: «Η Ζανόν και κάποιες άλλες κατειλημμένες επιχειρήσεις ζητούν "εθνικοποίηση κάτω από εργατικό έλεγχο" αντί να φτιάξουν κοπερατίβες. Δεν θέλουν ούτε να γίνουν εργοδότες, ούτε υπάλληλοι του κράτους». Τι εννοεί ο «ποιητής»; Το κράτος να αρνηθεί τον εαυτό του σαν συλλογικός καπιταλιστής και να τους δώσει την «εξουσία», το εργοστάσιο: «Ζητούν από το κράτος την πρόβλεψη ενός γενικού ξεκαθαρίσματος: το κράτος θα πρέπει να απαλλοτριώσει εν τέλει τα κτίρια, τις μηχανές και τις πατέντες, χωρίς οι εργάτες να πρέπει να πληρώσουν αποζημιώσεις"

      http://fadomduck2.blogspot.gr/2011/07/blog-post_20.html

      Διαγραφή
  11. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΚ ΤΩΝ ΩΝ ΟΥΚ ΑΝΕΥ

    @ rednready2

    Όχι κατ’ ανάγκη. Πρόσεξε το παρακάτω απόσπασμα (Β. Ι. Λένιν, Σχετικά με το ζήτημα της διαλεκτικής, «Άπαντα», τόμος 29 [«Φιλοσοφικά Τετράδια»], Εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή», Αθήνα 1989, σελ. 318, 321):


    Να αρχίσουμε από το πιο απλό, το συνηθισμένο, το μαζικοφανές etc., από οποιαδήποτε πρόταση: τα φύλλα του δέντρου είναι πράσινα. Ο Ιβάν είναι άνθρωπος. Η Ζούτσκα είναι σκυλί κτλ. Ήδη εδώ (όπως σημείωσε ο Χέγκελ με μεγαλοφυΐα) υπάρχει διαλεκτική: το ξεχωριστό ε ί ν α ι γ ε ν ι κ ό (σύγκρ. Aristoteles, Metaphysik, μετάφραση Σβέγκλερ. Bd. II, S. 40, 3. Buch, 4. Kapitel, 8–9: „denn natürlich kann man nicht der Meinung sein, daß es ein Haus ― το σπίτι γενικά ― gebe außer den sichtbaren Häusern“, „οὐ γὰρ ἂν θείημεν εἶναί τινα οἰκίαν παρὰ τὰς τινὰς οἰκίας“**). Συνεπώς, οι αντιθέσεις (το ξεχωριστό είναι αντίθετο στο γενικό) είναι ταυτόσημες: το ξεχωριστό δεν υπάρχει διαφορετικά παρά στη σύνδεση που οδηγεί στο γενικό. Το γενικό υπάρχει μόνο στο ξεχωριστό, δια μέσου του ξεχωριστού. Κάθε ξεχωριστό είναι (έτσι είτε αλλιώς) γενικό. Κάθε γενικό είναι (ένα μόριο ή μια πλευρά ή η ουσία) του ξεχωριστού. Κάθε γενικό αγκαλιάζει μόνο κατά προσέγγιση όλα τα ξεχωριστά αντικείμενα. Κάθε ξεχωριστό μπαίνει όχι ολόκληρο στο γενικό κτλ. κτλ. Κάθε ξεχωριστό συνδέεται με χιλιάδες περάσματα με άλλου είδους ξεχωριστά (πράγματα, φαινόμενα, προτσές) κτλ. Ε δ ώ ήδη υπάρχουν στοιχεία, σπέρματα της έννοιας της αναγκαιότητας, της αντικειμενικής αλληλουχίας της φύσης etc. Το τυχαίο και το αναγκαίο, το φαινόμενο και η ουσία υπάρχουν ήδη εδώ, γιατί όταν λέμε: ο Ιβάν είναι άνθρωπος, η Ζούτσκα είναι σκυλί, αυτό είναι φύλλο δέντρου κτλ. αποβάλλουμε μια σειρά γνωρίσματα σαν τυχαία, διαχωρίζουμε το ουσιαστικό από το φαινομενικό και αντιπαραθέτουμε το ένα στο άλλο.

    ** ― Αριστοτέλης, Μετά τα φυσικά, μετ. Σβέγκλερ. T. II, σελ. 40, 3ο βιβλίο, 4ο κεφάλαιο, 8–9: «μα εμείς δεν μπορούμε να δεχτούμε ότι υπάρχει κάποιο σπίτι (γενικά) δίπλα στα ξεχωριστά σπίτια». Η Σύντ. (Η φράση αυτή στο ρωσ. κείμενο είναι γραμμένη στα ελληνικά. Σημ. μετ.).

    Μη Απολιθωμένος (ακόμα!) από τις ακτές της Ανατολικής Βαλτικής

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Διαγραφές σχολίων "Δημήτρη": Πολιτική μηδενικής ανοχής ιστολογίου σε φραξιονιστές που ποζάρουν ως "ΚΚΕ" και πιθανόν να συνδέονται με απόλυτα εχθρικούς χώρους όπως ο Ε.Α και η Ν.Σ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. έχουμε διαφορετικές τακτικές.
      εμεις αφήνουμε τους εργάτες να αποφασίζουν ποιος λέει σωστά και ποιος λάθος.
      αν τα άφηνες θα φαινόταν πως λάθος έλεγε τα πράγματα ο Δημήτρης.
      εσύ απλά έκανες λίγα λάθη και του έδωσες την ευκαιρία να νομίζει πως στην είπε με τσιτάτα.

      Ανταρσυώτης

      Διαγραφή
    2. "εμεις αφήνουμε τους εργάτες να αποφασίζουν ποιος λέει σωστά και ποιος λάθος."

      Ω, Χριστέ μου....Πού τους αφήνετε βρε να αποφασίζουν τους εργάτες; Στην Πάντειο;

      Άτομα που αρχίζουν "εγώ ΚΚΕ ψηφίζω αλλά..." και μετά αρχίζουν την εκστρατεία στρέβλωσης και σύγχυσης εδώ δεν μπορώ να ανεχτώ.

      Πείτε ότι θέλετε, πείτε με "ανθρωποδιώκτη", "κομπλεξικό", ό,τι θέλετε πείτε, δικό μου είναι το μπλογκ, δε γουστάρω εγώ προσωπικά τέτοιες συναναστροφές και δεν δίνω τον χώρο μου για τέτοια. Έχει αλλού ένα σωρό μέρη.

      Διαγραφή
    3. Αυτό που καταλαβαίνω εγώ μετά από λίγο διάβασμα από ανταρσυώτες,φωτοπουλικούς και λοιπούς που προτείνουν μέτωπα είναι ότι μία τέτοια κυβέρνηση θα κρατικοποιούσε τράπεζες,θα θεσμοθετούσε υψηλούς μισθούς,θα φορολογούσε βιομήχανους και εφοπλιστές με ακραία ποσοστά και τελικά θα κατάφερνε να ''εκδιώξει'' τους καπιταλιστές παίρνοντας τις επιχειρήσεις στα χέρια του με ένα λαό που ''αυτόματα'' θα τασσόταν με τη σοσιαλιστική προοπτική.
      Στις ερωτήσεις: 1. Τι είδους αντίθεση υπάρχει ανάμεσα σε ένα τρόπο παραγωγής και μια υποκειμενική (και με τις δύο έννοιες του όρου) κυβερνητική προδιάθεση τέτοια ώστε να πυροδοτήσει εξελίξεις που καταργούν τον τρόπο παραγωγής;

      2. Υπάρχει καπιταλιστική οικονομία που να είναι ήδη σχεδόν σοσιαλιστική, κι αν όχι, τι θα πει "μεταβατικό στάδιο προς τον σοσιαλισμό";
      δε θα πάρεις σαφή απάντηση.Από αυτούς που πιστεύουν πως η παγκοσμιοποίηση είναι ένα νέο σύστημα πάνω από τον ιμπεριαλισμό θα ακούσεις πολλές παπάρες.Ακόμη και ότι ο Πούτιν οδηγεί σε σοσιαλισμό.
      Τι να κάνουμε,αυτοί που πιστεύουν πως η εξουσία είναι δύο κυβερνητικά κτίρια και δέκα μπάτσοι πιστεύουν και στα μεταβατικά στάδια και πως το ΚΚΕ μπορεί να "αλλάξει" τα δεδομένα με παραίτηση απ'τη βουλή.Τ'ακούσαμε και αυτό!
      Θάνος

      Διαγραφή
  13. Τι σου λεγα τις προαλλες?
    Εχει γεμισει το διαδυκτιο τελευταια απο τετοια φυντανια .Αποτελουν ομαδα καλα οργανωμενη καθοδηγουμενη απο νευροσπαστες ,διαγραμμενους ,απολυμενους με κεντρο απο κουμουνδουρου και ασφαλεια .Προμετωπιδα τους το 15ο ,το ΑΑΔΜ (διαστρεβλωνοντας ακομα κι αυτα κατα το δωκουν) , ο Λενιν ,η "καθαροτητα" της "σωστης" κομμουνιστικης τακτικης και ...αρα... η "σεχταριστικη" ηγεσια που ΜΑΣ κατσικωθηκε στο 19ο ανασκολωποντας τον "καλο" κι αυθεντικο Μ-Λ ! Τους απαντας για το ΑΑΔΜ πχ και την ιδια ωρα το εχουν ξαναβαλει σε αλλες δεκα αναρτησεις ταυτοχρονα ως "οργανωμενα " μελη ή "ψηφοφοροι" του κομματος σαν τον "Δημητρακη" .Στοχος η δημιουργια αμφιβολιων στις ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΕΣ δυναμεις του κομματος (κι οχι τοσο σε οπαδους μια και τα ζητηματα που βαζουν ειναι "δυσκολα" και μη κατανοητα απο τους πολλους) και η δημιουργια ρηγματων σ αυτο .Στο βαθος κηπος ..."συνεργασια" ολων των "αριστερων ριζοσπαστικων " δυναμεων και εγκαταλειψη απο το κομμα της "ακαμπτης" στασης του στο κιινημα ....Εχουνε γνωση οι φυλακες ομως πες τους !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @Γκεόργκυ Ζούκωφ:
      Διαφωνώ μαζί σου ως προς τον στόχο τους. Δεν είναι το χτύπημα της "γραμμής" του κόμματος ο στόχος τους. Είναι η διάλυση του ως τέτοιο. Εκεί βαράνε τα ταμπούρλα...

      Διαγραφή
    2. Με "βιτρίνα" το προηγούμενο πρόγραμμα κάποιοι βάλλουν ευθέως ΚΑΙ στους φίλους ΚΑΙ στα μέλη του ΚΚΕ, χωρίς να προσδιορίζω με σιγουριά από που κρατάει ο καθένας τους. Σοβαροφανής και επιστημονικοφανής τρόπος να μπάσουν τις εκλογικές συνεργασίες απ' τα πάνω και τη διαχείρηση "εντός των τειχών" με όσα συνεπάγεται κάτι τέτοιο. Καθόλου τυχαίο που άρχισε ξανά το παραμύθι μια βδομάδα μετά τις εκλογές κι ενώ κάποιοι άλλοι λυσσάνε για νέες εκλογές όσο πιο άμεσα γίνεται.
      Επίσης τα γνωστά "true" εξαπτέρυγα μπήκαν στο χoρό του "το ΚΚΕ χάνει ψήφους προς τη ΧΑ" και τις αντίστοιχες παπάτζες. "Θεωρία των άκρων" από τη πίσω πόρτα, βασικά.

      Διαγραφή
    3. Και να κάνω και εγώ μια παρέμβαση επί του θεωρητικού:
      Μιλώντας για "μεταβατικά" στάδια, πολλές φορές "ξεχνάμε" πως το "μεταβατικό" στάδιο είναι ακριβώς ο σοσιαλισμός. Είναι το μεταβατικό στάδιο ανάμεσα στον καπιταλισμό και τον κομμουνισμό, και εμπεριέχει την οικοδόμηση και την προοπτική του δεύτερου καθώς και (θεωρητικά) όλο και συρρικνούμενα κατάλοιπα από τον πρώτο (η σοσιαλιστική είναι μια ταξική κοινωνία, αλλιώς η "δικτατορία του προλεταριάτου" (δηλαδή μιας πολύ συγκεκριμένης τάξης) θα στερείτο κάθε νοήματος.
      Όσοι λοιπόν μιλούν για μεταβατικά στάδια ανάμεσα στον καπιταλισμό και τον σοσιαλισμό, στην πραγματικότητα εφευρίσκουν εκ του μηδενός την ανάγκη ενός μεταβατικού στάδιου σε ένα μεταβατικό στάδιο, και θα μπορούσαν με την ίδια ευκολία αργότερα να εφεύρουν ένα ακόμη μεταβατικό στάδιο προς το μεταβατικό στάδιο του μεταβατικού στάδιου κ.ο.κ.
      Το νόημα είναι πως "όποιος δεν θέλει να ζυμώσει-δέκα μέρες κοσκινίζει".

      Το γεγονός πως όλες αυτές οι αναλύσεις πηγάζουν από εποχές και καταστάσεις που οι κομμουνιστικές επαναστάσεις είχαν να επιλύσουν εκτός των άλλων και αστοδημοκρ'άτικα προβλήματα, καταδεικνύει και την πολιτική στόχευση τέτοιων αναλύσεων, η οποία έχει άμεση σχέση με τον χαρακτήρα της επανάστασης ως αστοδημοκρατικό τελικά, και ας έχουν ολοκληρωθεί οι όποιες αστοδημοκρατικές μεταρυθμίσεις εδώ και μισό αιώνα τουλάχιστον...

      Διαγραφή
    4. "Μιλώντας για "μεταβατικά" στάδια, πολλές φορές "ξεχνάμε" πως το "μεταβατικό" στάδιο είναι ακριβώς ο σοσιαλισμός."

      Όχι, αυτό θέλουν να μας ΕΞΑΠΑΤΗΣΟΥΝ ώστε να ξεχάσουμε.

      Κανείς άνθρωπος με βασικές γνώσεις μαρξισμού δεν δικαιολογείται να αγνοεί ότι το πραγματικό "μεταβατικό στάδιο" της Μ-Λ θεωρίας είναι ο ίδιος ο σοσιαλισμός και όχι ο "σοσιαλισμός το πρωί, κομμουνισμός το απόγευμα και καπιταλισμός όταν θέλουμε να βγάλουμε λεφτά" που πουλάνε οι διάφοροι τσαρλατάνοι.

      Ούτε για δύο δευτερόλεπτα δεν θα άντεχε να συνυπάρξει στο ίδιο κράτος καπιταλιστική και σοσιαλιστική οικονομία. Η πρώτη θα κατάπινε τη δεύτερη εν ριπεί οφθαλμού.

      Το γιατί, το έχει εξηγήσει ο Μαρξ με τον Ένγκελς ήδη απ' το Κομμουνιστικό Μανιφέστο του 1848:

      "Η ανάγκη να μεγαλώνει ολοένα την πώληση των προϊόντων της κυνηγά την αστική τάξη πάνω σ' όλη τη γήινη σφαίρα. Είναι υποχρεωμένη να φωλιάζει παντού, να εγκαθίσταται παντού, να δημιουργεί παντού σχέσεις. [...] Οι φτηνές τιμές των εμπορευμάτων της είναι το βαρύ πυροβολικό που γκρεμίζει όλα τα σινικά τείχη [...] Αναγκάζει όλα τα έθνη να δεχτούν τον αστικό τρόπο παραγωγής, αν δεν θέλουν να χαθούν. Τα αναγκάζει να εισαγάγουν στη χώρα τους το λεγόμενο πολιτισμό, δηλαδή να γίνουν αστοί. Με μια λέξη, δημιουργεί έναν κόσμο "κατ' εικόνα της".
      http://leninreloaded.blogspot.com/2012/05/karl-marxfriedrich-engels_01.html

      Και ο άλλος καθόταν και έγραφε χτες για "καπιταλιστικό τομέα" και "σοσιαλιστικό τομέα" μέσα στην ΙΔΙΑ οικονομία, και μετά διαίρεε και το κράτος σε "φιλοσοσιαλιστικό" και "φιλοκαπιταλιστικό". Ούτε παιδιά του δημοτικού δεν ξοδεύουν χρόνο με τέτοια φληναφήματα.

      Διαγραφή
    5. @Αντωνης:
      Ακριβώς για τον λόγο που λες έβαλα το "ξεχνάμε" σε εισαγωγικά.

      Διαγραφή
    6. Πολύ σωστή παρατήρηση!
      Μάλιστα ο Μαρξ σπάνια αναφέρεται σε αυτή την μεταβατική περίοδο σαν σοσιαλισμό, αλλά σαν πρώιμο στάδιο του κομμουνισμού! Μπορεί να είχε καταλάβει από τότε σε πόσο μεγάλο βαθμό οι οπορτουνιστές θα εκφύλιζαν τον όρο "σοσιαλισμός".
      Κάτι για το τέλος, για όλους αυτούς που λένε ότι ο Λένιν καθοδήγησε την επανάσταση με βάση τις συμμαχίες κλπ. Να μην ξεχνάμε ότι, ότι τέτοια κίνηση έγινε ήταν μετά την κατάληψη της εξουσίας, ΟΧΙ πριν! Βασικό!!!

      Κώστας

      Διαγραφή
    7. @Trash: Πολύ καλά έκανες. Ήταν καίρια η υπενθύμιση και πήρα "πάσα" να πω κι εγώ δυο λόγια.

      Διαγραφή
    8. "Μιλώντας για "μεταβατικά" στάδια, πολλές φορές "ξεχνάμε" πως το "μεταβατικό" στάδιο είναι ακριβώς ο σοσιαλισμός. Είναι το μεταβατικό στάδιο ανάμεσα στον καπιταλισμό και τον κομμουνισμό, και εμπεριέχει την οικοδόμηση και την προοπτική του δεύτερου καθώς και (θεωρητικά) όλο και συρρικνούμενα κατάλοιπα από τον πρώτο"

      Αυτό είναι πέρα για πέρα σωστό και θα ήθελα να προσθέσω ότι αυτή η θεωρητική ταχυδακτυλουργία συνήθως συνοδεύεται από την ταύτιση του κομμουνισμού με τον σοσιαλισμό, πάντα σε βάρος του πρώτου. Εξαφανίζοντας την θεωρητική διαφορά μεταξύ των δύο, ο οππορτουνισμός καταλήγει στο ότι αφου ο σοσιαλισμος=κομμουνισμός=αταξική κοινωνία και αφού δεν μπορούμε να φτάσουμε άμεσα στην αταξική κοινωνία, τότε πρέπει να υπάρχει μεταβατικό στάδιο προς τον σοσιαλισμό. Αυτά τα ακροβατικά αποτελούν θεωρητικό υπόβαθρο πολλών τροτσκιστικών γκρουπούσκουλων, ιδίως αυτών που αποφεύγουν όπως ο διάολος το λιβάνι να αυτοαποκαλούνται κομμουνιστικά και προτιμούν να μοστράρουν παραλλαγές του ονόματος των ΣΕΚ που ενδεχόμενως να είναι και οι πρώτοι διδάξαντες σε αυτές τις κωλοτούμπες.

      Από την άλλη δεν είμαι σίγουρος οτι η διατύπωση του Αντώνη ότι "Ούτε για δύο δευτερόλεπτα..." είναι σωστή. Ο σοσιαλισμός δεν είναι ξεχωριστός τρόπος παραγωγής αλλά ανώριμος κομμουνισμός, η ιστορική δηλαδή μετάβαση από τον καπιταλιστικό στον κομμουνιστικό τρόπο παραγωγής, κατά την οποία ωριμάζουν οι κομμουνιστικές σχέσεις παραγωγής. Τι θα πει ωριμάζουν; Ωριμάζουν σημαίνει επαρκούν για να καλύψουν το σύνολο των κοινωνικών αναγκών. Στο βαθμό που δεν επαρκούν, είναι δηλαδή ακόμα ανώριμες, πως καλύπτονται οι κοινωνικές ανάγκες αν όχι από τις παλιές σχέσεις; Το μέγεθος τις σκιώδους οικονομίας στην ΕΣΣΔ δεν ήταν ένας δείκτης της ανωριμότητας των κομμουνιστικών σχέσεων, δεν κάλυπτε τα "κενά" του κεντρικού σχεδιασμού; Συνυπήρχε με την επίσημη σοσιαλιστική οικονομία επί δεκαετίες. Η ΛΔΚ και η Κούβα έχουν ιδρύσει ειδικές οικονομικές ζώνες στις οποίες ξένα κεφάλαια επενδύουν με σκοπό το κέρδος. Αυτές οι ζώνες δεν είναι γεωγραφικές συγκεντρώσεις καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής;

      Νομίζω λοιπόν ότι είναι πιο σωστό να λέμε ότι οι καπιταλιστικές και οι ανώριμες κομμουνιστικές-σοσιαλιστικές σχέσεις παραγωγής δεν είναι δυνατόν να συνηπάρξουν επάπειρον και επ ουδενί επί ίσοις όροις σε μία σοσιαλιστική - μεταβατική στον κομμουνισμό δηλαδή - οικονομία.

      Αυτό βέβαια σε καμία περίπτωση δεν αλλάζει το γεγονός ότι για να ξεκινήσει η ιστορική μετάβαση, να υπάρξουν δηλαδή ακόμα και ανώριμες κομμουνιστικές σχέσεις, πρέπει πρώτα να καταστραφεί το αστικό κράτος, ο εγγυητής δηλαδή της απόλυτης κυριαρχίας των αστικών σχέσεων παραγωγής.

      Διαγραφή
    9. @Ιστρολλικός:
      Το αποτέλεσμα του "πειράματος" εισαγωγης καπιταλιστικών στοιχείων στην σοσιαλιστική οικονομία -και δη στην σφαίρα της παραγωγής- το έχουμε δει. Η ΕΣΣΔ δεν υπάρχει πλέον, και για την Κίνα καλύτερα να μην το συζητήσουμε καν...

      Διαγραφή
    10. Συμφωνώ Τρας, γιαυτό και λέω ότι επ ουδενί δεν μπορούν οι σχέσεις αυτές να συνυπάρξουν επι μακρον και επί ίσοις όροις. Κάτι τέτοιο άλλωστε θα καταργούσε τη φύση του σοσιαλισμού ως ΜΕΤΑΒΑΣΗ. Άλλο όμως το γεγονός ότι η ΕΣΣΔ δεν κατάφερε να ολοκληρώσει την μετάβαση και άλλο να λέμε ότι η συνύπαρξη κατά τη μετάβαση (και όχι ως ξεχωριστό στάδιο με ότι συνεπάγεται αυτή η έννοια για τις στραγητικές επιλογές ενός ΚΚ) είναι φύσει αδύνατη, κάτι που μου φαίνεται ότι δεν ισχύει εμπειρικά όπως είπα πιο πάνω, εκτός αν θεωρήσουμε ότι η οικονομία της ΕΣΣΔ δεν ήταν σοσιαλιστική, ή ότι η μαύρη οικονομία ήταν ανώριμη κομμουνιστική σχέση παραγωγής, δεν δούλευε με βάση το κέρδος κ.ο.κ.

      Επίσης, δεν διευκρίνησα παρα πάνω, όταν έγραφα ΛΔΚ, εννοούσα την Κορέα και όχι την Κίνα. Πιστεύω ότι συμφωνούμε όλοι ότι η Κούβα και η Β Κορέα είναι σοσιαλιστικά κράτη. Και στα δύο αυτά κράτη λειτουργούν ειδικές οικονομικές ζώνες. Είναι αυτό υποχώρηση; Ναι. Είναι επικίνδυνο; Ναι. Ανέτρεψε εν μία νυκτί την σοσιαλιστική οικονομία; Όχι. Είναι απαραίτητο; Αυτό είναι στην κρίση των υπευθύνων Κομμάτων.

      Διαγραφή
    11. Η συνύπαρξη ενός συστήματος που λέγεται καπιταλισμός και ενός συστήματος που λέγεται σοσιαλισμός στο ΙΔΙΟ κράτος, ναι, ήταν, είναι και θα είναι αδύνατη.

      Αν κάποιος θεωρεί ότι στην Κούβα, πχ, υπάρχει άδεια για ιδιωτικά εστιατόρια σε οικία με αποκλειστικό προσωπικό την οικογένεια και μέχρι 15 άτομα πελάτες συνώνυμο του "καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής", τότε έχει σοβαρό πρόβλημα ορισμών. Ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής είναι ενιαίος και συνολικός τρόπος παραγωγής, προαπαιτεί οριζόντιο και κάθετο συντονισμό κάθε κλάδου παραγωγής, και είναι φύσει ασύμβατος με κάθε περιορισμό και όριο.

      Άλλο πράγμα είναι τα ΣΤΟΙΧΕΙΑ, τα θραύσματα, τα υπολείμματα ενός τρόπου παραγωγής, που μπορεί να συνυπάρξουν για ένα χρονικό διάστημα με έναν κυρίαρχο τρόπο παραγωγής, και άλλο η συνύπαρξη στο ίδιο κράτος, δύο ασύμβατων (και εξ ορισμού συνολικών, συστηματικών) τρόπων παραγωγής.

      Διαγραφή
    12. Και κάτι ακόμα για τους διάφορους που μπαίνουν για να προκαλέσουν σύγχυση με κοτσάνες: Ο καπιταλισμός ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ απλώς η ατομική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής. Ατομική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής υπήρχε για αιώνες πριν τον καπιταλισμό. Στην δουλοκτητική κοινωνία της Ρώμης, ατομικά ήταν τα μέσα παραγωγής.

      Κάποιοι νομίζουν ότι θα περάσουμε απ' τον Μαρξ στην Πίπη τη Φακιδομύτη, αλλά δεν θα τους περάσει μόνο και μόνο επειδή έχουν αφεντικά που δε θέλουν να δυσαρεστήσουν.

      Διαγραφή
    13. Συμφωνώ με τις παρατηρήσεις σου και κυρίως με τη αδυναμία συνύπαρξης καπιταλισμού και σοσιαλισμού ως ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ, εξ'ορισμού. Απλά θεώρησα ότι η αρχική διατύπωση σου απέκλειε εξορισμού την ύπαρξη/επιβίωση αστικών σχέσεων παραγωγής στο σοσιαλισμό, πράγμα που μου φάνηκε θεωρητικά περίεργο και εμπειρικά αβάσιμο.

      Για την Κούβα συγκεκριμένα, δεν αναφερόμουνα φυσικά στις ταβέρνες και στα κουρεία, αλλά στην Ειδική Ζώνη Ανάπτυξης Μαριέλ, στην οποία ενδιαφέρονται να επενδύσουν Βραζιλιάνικα, Κινεζικά, ακόμα και Αμερικανικά μονοπώλια (http://rizospastis.gr/story.do?id=7893770&publDate=2/4/2014, http://rizospastis.gr/story.do?id=7972743&publDate=31/5/2014). Μια τέτοια οικονομική ζώνη ούτε θραύσμα, ούτε υπόλειμμα μπορούμε να την πούμε. Το ίδιο ισχύει και με τις οικονομικές ζώνες της ΛΔΚ, όπως του Κεσόν με την Νότια Κορέα, καθώς και άλλες ζώνες στα σύνορα με την Κίνα και την Ρωσία. Στο βαθμό που τα μονοπώλια βγάζουν κέρδος από τις επενδύσεις τους εκεί, το κάνουν με καπιταλιστικούς όρους. Ταυτόχρονα, αυτή η οικονομική δραστηριότητα εντάσσεται στον σχεδιασμό των αντίστοιχων κρατών. Τώρα το αν αυτό θα το αποκαλέσουμε καπιταλιστικό τομέα, έκτακτη ζώνη όπου επικρατούν αστικές σχέσεις παραγωγής, ή Χαράλαμπο μου φαίνεται ότι λίγη σημασία έχει. Αυτή τη στιγμή αυτό που βλέπω εγώ είναι ότι τα δύο εναπομείναντα σοσιαλιστικά κράτη στον κόσμο έχουν ιδρύσει τέτοιες ζώνες που συνηπάρχουν με/υπάγονται στον κεντρικό σχεδιασμό και σε καμία περίπτωση δεν είναι υπολείμματα. Το ερώτημα που τίθεται θεωρητικά και στρατηγικά είναι εάν είναι σε θέση ένα σοσιαλιστικό (και φυσικά όχι αστικό) κράτος να διαχειριστεί αυτή την αντίφαση μέχρι να αλλάξει ο διεθνής συσχετισμός και γίνει δυνατό να απαλλαγούν αυτές οι χώρες από τα μονοπώλια. Εγώ θεωρώ (και ελπίζω) ότι είναι.

      Διαγραφή
    14. Συμφωνώ. Αλλά εδώ κάποιοι προσπαθούν να μετατρέψουν την υποχώρηση από τον σοσιαλισμό (στην περίπτωση της Κούβας, ζήτημα άμεσα συνδεδεμένο με το εμπάργκο των ΗΠΑ και την αντεπανάσταση στην ΕΣΣΔ) με ΠΡΟΤΥΠΟ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ.

      Αντιλαμβάνεσαι την τερατώδη λαθροχειρία, δεν χρειάζονται επεξηγήσεις.

      Διαγραφή
    15. Νομίζω ότι αυτό το κείμενο για τον Ιλιένκοφ βοηθάει πολύ στην συζήτηση:
      http://leninreloaded.blogspot.co.at/2014/04/60.html
      Πιστεύω ότι όποιος δεν το έχει διαβάσει, να το κάνει.

      Διαγραφή
    16. Οι άνθρωποι είναι συνειδητοί απαταιώνες. Δεν γίνεται όλοι αυτοί οι τροτσκιστές, αντισταλινικοί "κομμουνιστές", ριζοσπάστες αριστεροί κλπ να μην γνωρίζουν τα ζητήματα γύρω από τη ρήξη των Κομμουνιστών με την Σοσιαλδημοκρατία. Δεν θέλουν άλλο δρόμο προς το σοσιαλισμό, θέλουν ανθρώπινο καπιταλισμό και ατέλειωτες μεταρρυθμίσεις. Μας λένε ότι επειδή υπάρχει η πιθανότητα της υποχώρησης δεν πρέπει να γίνει ποτέ η επίθεση. Σαν να ξεκινάς παρτίδα σκάκι με ροκέ. Και να θες δεν γίνεται.

      Με συγχωρείς εαν φαίνεται ότι με το ψήρισμα της λεπτομέρειας εκτρέπω τη συζήτηση, αλλά μυρίστηκα ότι κάποιος θα άνοιγε θέμα για Κούβα, ΝΕΠ και τα ρέστα με σκοπό να πει "ορίστε ρε μαλάκες, άμα είναι να φέρουμε τους άλλους για να απαλλοτριώσουμε τους δικούς μας".

      Διαγραφή
    17. "... την υποχώρηση από τον σοσιαλισμό (στην περίπτωση της Κούβας, ζήτημα άμεσα συνδεδεμένο με το εμπάργκο των ΗΠΑ και την αντεπανάσταση στην ΕΣΣΔ)..."

      Νομίζω πως το συμπέρασμα περί άμεσης σύνδεσης της υποχώρησης με το ιμπεριαλιστικό εμπάργκο και τον εξωτερικό αποκλεισμό, ισχύει εξίσου και στην περίπτωση της Λ.Δ.Κορέας

      Διαγραφή
  14. Δεν μπορώ να ξέρω σε τι context έχει ειπωθεί, αλλά μπορεί μα μου εξηγήσει κάποιος τι διαφορά έχει το «ο "σοσιαλισμός το πρωί, κομμουνισμός το απόγευμα και καπιταλισμός όταν θέλουμε να βγάλουμε λεφτά" που πουλάνε οι διάφοροι τσαρλατάνοι.» από τη NEP για παράδειγμα;
    Σ.Φ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Για κάνε μια περιγραφή της ΝΕΠ να δω κάτι.

      Διαγραφή
    2. ΝΕΡ=νεο ελληνικο ραδιοφωνο;;;;
      ρε γαμωτο 2 μερες δεν παρακολουθουσα και εγινε χαμος :) :)

      Διαγραφή
  15. Στην κουβα τι τρεχει?
    φ.μ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο νιπτήρας στην τουαλέτα του Χοσέ.

      Διαγραφή
    2. Τώρα θα γράψει σχόλιο ο Θ.Β.

      Διαγραφή
    3. σου απαντησε ο ιστρολλικος τι τρεχει και το κομμα εχει πει την γνωμη του επισης!
      ικανοποιηθηκες;
      αν θες περισσοτερα δες το dvd των audioslave. ειναι οτι πρεπει για σενα, με απλα λογια να μη σου πεσουν και βαρια!

      Διαγραφή
  16. Σόρρυ για το ετεροχρονισμένο του σχολίου μου καταρχάς...
    Νομίζω ότι όποιος μιλά για μεταβατικό στάδιο ανάμεσα στον καπιταλιστικό και στον κομμουνιστικό τρόπο παραγωγής δεν ξέρει τι λέει. Μάλιστα τέτοιες απόψεις δίνουν τροφή στο να χαρακτηρίζεται η ΕΣΣΔ «ανεκδοτος εκμετ. Κοιν. Σχημ.» που σημαίνει κάτι μη καπιταλιστικό μη κομμουνιστικό. Νομίζω όμως οτι πρέπει να κάνουμε μια διάκριση ανάμεσα στο μεταβατικό στάδιο και στο μεταβατικό πρόγραμμα.
    Μεταβατικό πρόγραμμα σημαίνει ουσιαστικά τακτική σε διαλεκτική σύνδεση με την στρατηγική. Πώς διασφαλίζεται αυτή η διαλ. συνδ; Σε αφηρημένο-καθαρό επίπεδο διασφαλίζεται με το να περιλαμβάνει το μετ. Προγρ. τις εκάστοτε(με βάση τις αντικειμενικές συνθήκες αλλά και την συνείδηση των μαζών και την ταξική πάλη) διεκδικήσεις ,οι οποίες προκαλούν την αναγκαία και επαρκή ρήξη με το υπάρχον καπιταλιστικό σύστημα(άρα ένα μεταβατικό πρόγραμμα πρέπει να είναι πάντα αντικαπιταλιστικό γιατι αλλιώς αποκόπτεται από την στρατηγική). Εδώ «το αναγκαίο και επαρκές» παίζει κομβικό ρόλο. Διότι αν το μεταβατικό πρόγραμμα είναι πιο προωθημένο από το μέτρο αυτό ,τότε κινδυνεύει να μην συσπειρώνει τις μάζες και άρα να μην αποτελεσματικό και να μην οδηγεί στην μετάβαση από τον έναν τρόπο παραγωγής στον άλλον.
    Στα δικά μας τώρα. Θεωρώ ότι το μεταβατικό πρόγραμμα της (ιδεατής)Ανταρσυα είναι σε γενικές γραμμές(μην υπεισέλθουμε σε λεπτομέρειες για οργανώσεις πώς και τι ,γιατί θα ξεφύγουμε από το κυρίως επιχείρημά μου που έχει κυρίως θεωρητικές αξιώσεις και η ανταρσύα λειτουργεί απλά ως επίκαιρο παράδειγμα) «το αναγκαίο και επαρκές» πρόγραμμα. Γιατί με την έξοδο από ΕΕ, την διαγραφή χρέους , την «εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που κλείνουν και απολύουν, με εργατικό – λαϊκό έλεγχο και χωρίς αποζημίωση»(απο. Β Συνδιασκ.) , καταφέρνεις εκείνα τα καίρια χτυπήματα στον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής ,που ενώ διατηρείς ακόμα αστικές (μεσαίες και μικρές)επιχειρήσεις, στην πραγματικότητα ήδη έχει αρχίσει να εμφανίζεται ο νέος τρόπος παραγωγής. Εννοείται πως όλα αυτά τα εφαρμόζουμε έχοντας καταλάβει την εξουσία και όχι από τα κάτω πιέζοντας. Η πάλη παλιού και νέου τρόπου παραγωγής εντός του νέου τρόπου παραγωγής δεν είναι ενδιάμεσο, μεταβατικό στάδιο, αλλά η πρωταρχική εμφάνιση του κομμονισμού, δηλ. το πρώτο στάδιο του σοσιαλισμού(βλ. βαζιούλιν). Το προτσές αυτό είναι τόσο αντιφατικό που μπορεί να διατηρείται ακόμα ο νόμος της αξίας, το χρήμα, η αγορά και η κοινωνικοποίηση να είναι ακόμα τυπική, οπότε ακόμα και να φωνασκεί κανείς για σοσιαλισμό, η ίδια η πραγματικότητα θα τον διαψεύδει(εξου και είναι σημαντικό ένα μεταβατικό πρόγρ και εντός του σοσιαλισμού)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Για την συγκυρία στην οποία βρισκόμαστε, δηλ. δεδομένης της συνείδησης των μαζών και του επιπέδου της ταξικής πάλης είναι κατά τη γνώμη μου το μεταβατικό πρόγραμμα της ανταρσύα το μοναδικό που μπορεί να δώσει ώθηση στο λαό. (και για να σας προλάβω, το ότι η ανταρσύα πατώνει εκλογικά δεν θεωρώ ότι έχει να κάνει με το μεταβατικό πρόγραμμα αυτό καθαυτό). Παραθέτω το πρόγραμμα της ΠΚ του βουνού επί εμφυλίου στην Ελλάδα ενδεικτικό ακριβώς του ότι ακόμα και σε επαναστατική περίοδο δεν γίνεται λόγος για σοσιαλισμό κτλ ,αλλά πάντα ο σοσιαλισμός εξειδικεύεται σε ένα μεταβατικό πρόγραμμα που στην συγκυρία απότελεί το αναγκαίο και επαρκές μέτρο: «Πρώτος και κύριος σκοπός της Προσωρινής Κυβέρνησης είναι να κινητοποιήσει όλες τις δυνάμεις του λαού για τη γρήγορη απελευθέρωση της χώρας από τους ξένους ιμπεριαλιστές και από τους ντόπιους γραικύλους, για την κατοχύρωση της εθνικής κυριαρχίας, για την υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας από κάθε ξένη ιμπεριαλιστική επιβουλή και για τη νίκη της Δημοκρατίας. Η διακυβέρνηση των ελεύθερων περιοχών πάνω σε λαϊκοδημοκρατικές βάσεις και η παραπέρα ανάπτυξη των θεσμών των λαϊκών συμβουλίων και της λαϊκής δικαιοσύνης, που αποτελούν την πρώτη βάση για τη δημοκρατική αναδημιουργία, θα είναι ένα από τα κύρια καθήκοντά μας. Το ίδιο η εθνικοποίηση των ξένων εταιριών, των μεγάλων τραπεζών και της βαριάς βιομηχανίας. Η εφαρμογή της αγροτικής μεταρρύθμισης, η αντιμετώπιση των επισιτιστικών αναγκών του λαού.» Επίσημα Κείμενα του ΚΚΕ, 6ος τόμος, 1945-1949, Αθήνα: Σύγχρονη Εποχή, 1987, σ. 456-457. Εδώ στο διαδίκτυο: http://www1.rizospastis.gr/story.do?id=1566906&publDate=.
    Τέλος το μεταβατικό πρόγραμμα αν αύριο ο χώρος της αντικαπιταλιστικής αριστεράς μαζικοποιηθεί προφανώς και θα εμβαθυνθεί, για τον απλούστατο λόγο ότι το μεταβατικό πρόγραμμα πάντα αποτελεί σημαιοφόρο του κινήματος και όχι οπισθοφύλακα, άρα τραβά μπροστά την συνείδηση των μαζών. Θα έλεγα μάλιστα ότι όταν θα φθάσει η αποφασιστική μάχη, το μεταβατικό πρόγραμμα θα είναι πολύ πιο ριζοσπαστικό από το πρόγραμμα της προσωρινής κυβέρνησης του βουνου ακριβώς γιατί σημερα δεν υπάρχουν πλέον αγρότες(μικροαστοί) αλλά και περιούσης της κρίσης(και της τάσης προς δημιουργία μονοπωλίων) όλο και λιγοστεύουν και οι αυταπασχολούμενοι. Άρα με άλλα λόγια όσο κοντεύουμε προς την επανάσταση η τακτική(μετ. Προγρ.) προσεγγίζει την στρατηγική χωρίς βέβαια τα εφάπτονται ποτέ, διότι και στην μετεπανταστική κατάσταση οι ταξικές αντιθέσεις δεν εξαλείφονται.

    Θ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή