Πέμπτη, 22 Μαΐου 2014

Η εξιλέωση

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ημερών, είχε διακόψει, ανάμεσα σε άλλα, τη σχέση του με την τροφή, πράγμα που ήταν μια κάποια, ανεπαρκής όμως, παρηγοριά. Η αηδία που του προξενούσε η φυσική κατάποση δεν τον βοηθούσε να αντιμετωπίσει την ραγδαία αυξανόμενη μεταφυσική αηδία. Τα πράγματα ήταν πια απλά και ανελέητα: είχε ξεκινήσει, όπως όλοι οι άνθρωποι, με ψηλά ιδανικά και μεγάλα όνειρα. Είχαν σβήσει ένα προς ένα. Ωστόσο, όπως οι περισσότεροι άνθρωποι, συνέχισε να προσποιείται μηχανικά ότι είχε ακόμα κάτι στο οποίο να βασιστεί για τον επιούσιο της καθημερινής αξιοπρέπειας. Αλλά μια μέρα κι αυτή η βάση κατέρρευσε. Είδε το μέλλον του μπροστά του, έναν προορισμό στο τέλος της σιδηρογραμμής του χρόνου του στη γη: για λόγους που δεν του ήταν δυνατό να εξηγήσει, θα ήταν ένας από τους συνενόχους της καταστροφής. Μπορεί να μην είχε πρωταγωνιστικό ρόλο ή να μην διακρίνονταν για τον ζήλο του στη θηριωδία, ωστόσο γνώριζε πως ήταν καταδικασμένος, μαζί με πολλούς άλλους, να την επισπεύσει, να αποκρύψει τον χαρακτήρα της από τους τρίτους, να την ανεχτεί πειθήνια καθώς θα εξελισσόταν.

Έκλεισε τα παράθυρα και άνοιξε το γκάζι στην κουζίνα. Καθώς μούδιαζε, είδε μπροστά του, μπροστά στα κλειστά μάτια του, τα χαμογελαστά πρόσωπα των θυμάτων στων οποίων το κρίμα θα ήταν αιώνια αμέτοχος. Δεν είχε τον τρόπο να κερδίσει την αληθινή αθωότητα, ναι. Δεν είχε τη δύναμη, την πίστη, το φρόνημα -- ποιος ξέρει τι. Είχε βρει όμως τον τρόπο να αφαιρέσει το όνομά του από τη λίστα των επερχόμενων φονιάδων. Ξεγλιστρούσε απ' το δωμάτιο και μαζί, απ' τα μαύρα κιτάπια της ιστορίας που ετοιμαζόταν να γραφτεί. Τα πρόσωπα που έβλεπε με τα κλειστά του μάτια έσβηναν σιγά-σιγά, ώσπου έμειναν μόνο τα στόματά τους. Ψιθύριζαν άηχα: "ευχαριστούμε."

1 σχόλιο:

  1. Ταντεους Μποροβσκι - Απο δω για τα αερια κυριες και κυριοι ???

    G.

    ΑπάντησηΔιαγραφή