Τετάρτη, 21 Μαΐου 2014

Εχει το ΚΚΕ προτάσεις για το σήμερα; Μήπως τα παραπέμπει όλα στο σοσιαλισμό;

-- Εχει το ΚΚΕ προτάσεις για το σήμερα; Μήπως τα παραπέμπει όλα στο σοσιαλισμό;

Το ΚΚΕ έχει συγκεκριμένες προτάσεις για κάθε εργατικό - λαϊκό πρόβλημα, προτάσεις με τις οποίες οι κομμουνιστές παλεύουν στο εργατικό κίνημα, βάζουν ως στόχο να υιοθετηθούν από τα συνδικάτα, τους συλλόγους των ΕΒΕ, των φτωχών αγροτών, από τις λαϊκές επιτροπές κ.λπ. Για παράδειγμα, προτάσεις για την προστασία των ανέργων, για να σταματήσουν πλειστηριασμοί και κατασχέσεις, για να καταργηθούν τα χαράτσια, για να μειωθούν τα εισιτήρια στα μέσα μαζικής μεταφοράς, για την απαλλαγή αυτοαπασχολούμενων από χρέη, για Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας κ.ά. Προτάσεις που το ΚΚΕ έχει καταθέσει και με τη μορφή Προτάσεων Νόμου, Ερωτήσεων και στη Βουλή. Πρόσφατα, μάλιστα, κατέθεσε ολοκληρωμένη πρόταση για την προστασία των ανέργων με αιτήματα όπως: Εκτακτο επίδομα για όλους τους ανέργους 1.000 ευρώ μπροστά στο Πάσχα, επίδομα ανεργίας στα 600 ευρώ, να γενικευθεί το επίδομα σε όσους δεν έχουν δουλειά, προστασία των ανέργων από κατασχέσεις κ.ά.


Πρόκειται, βεβαίως, για προτάσεις που δεν προϋποθέτουν την ανατροπή του καπιταλισμού και το σοσιαλισμό για να υλοποιηθούν, όμως έρχονται σε σύγκρουση με τη στρατηγική του κεφαλαίου και της ΕΕ. Γι' αυτό η κυβερνητική πλειοψηφία τις απορρίπτει ως μη ρεαλιστικές, ανεδαφικές ή τις προσπερνούν σφυρίζοντας αδιάφορα τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης και ο ΣΥΡΙΖΑ. Μέτρα ουσιαστικής ανακούφισης - προστασίας των εργαζομένων (και όχι ψίχουλα διαχείρισης της φτώχειας στο όνομα του ρεαλισμού) σημαίνει κόστος για το κεφάλαιο, γι' αυτό και δεν χωράνε στη στρατηγική της ανταγωνιστικότητάς του. Μέτρα που στο σύνολό τους δεν πρόκειται να υλοποιηθούν από οποιαδήποτε κυβέρνηση αστικής διαχείρισης, από οποιαδήποτε κυβέρνηση στο έδαφος του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, της εξουσίας των μονοπωλίων και της ΕΕ. Μόνο ως αποτέλεσμα της εργατικής - λαϊκής πάλης στο δρόμο της ανασύνταξης του εργατικού κινήματος, της λαϊκής συμμαχίας σε αντικαπιταλιστική - αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση, με στόχο την εργατική - λαϊκή εξουσία, είναι δυνατόν να μπαίνουν εμπόδια στην αντιλαϊκή πολιτική, να αποσπώνται - έστω και προσωρινά - ορισμένα τέτοια μέτρα. Εκτός όμως από προτάσεις για τα λαϊκά προβλήματα οι κομμουνιστές παλεύουν στην πράξη μέσα από τα συνδικάτα, τους αγροτικούς συλλόγους, το ΠΑΜΕ, την ΠΑΣΕΒΕ, την ΠΑΣΥ στους αγρότες, την ΟΓΕ στις γυναίκες, το ΜΑΣ, τις λαϊκές επιτροπές να μπαίνουν εμπόδια στην αντιλαϊκή πολιτική, να μη γίνονται κατασχέσεις, διακοπές ρεύματος, να δυναμώνει η αλληλεγγύη στα τμήματα του λαού που βιώνουν τις μεγαλύτερες συνέπειες της κρίσης, για να σταθούν στα πόδια τους, να παλέψουν κ.λπ.

Το ΚΚΕ όμως ταυτόχρονα προβάλλει στόχους που αφορούν τις σύγχρονες εργατικές - λαϊκές ανάγκες, την ώριμη δυνατότητα πραγματοποίησής τους με βάση τις σύγχρονες δυνατότητες της παραγωγής, αποκαλύπτοντας το γεγονός ότι ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης είναι αυτός που μπαίνει εμπόδιο στην ικανοποίησή τους. Το ΚΚΕ δεν κοροϊδεύει το λαό ότι μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή διέξοδος από την κρίση εάν αλλάξει το μείγμα διαχείρισης στο πλαίσιο του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης και της ΕΕ, εάν εξασφαλιστεί η πορεία προς την καπιταλιστική ανάκαμψη, όπως υποστηρίζουν τόσο η συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Το ΚΚΕ τονίζει ότι για να «ανακάμψει» ο λαός, υπάρχει φιλολαϊκή πρόταση διεξόδου.

Η διέξοδος είναι: Με το λαό στην εξουσία να κοινωνικοποιηθούν ο ορυκτός πλούτος, η Ενέργεια, οι Τηλεπικοινωνίες, οι Μεταφορές, το εμπόριο, η γη, οι καπιταλιστικές αγροτικές, κτηνοτροφικές επιχειρήσεις, οι πλουτοπαραγωγικές πηγές, να γίνουν όλα λαϊκή περιουσία. Να αποδεσμευτεί η Ελλάδα από την ΕΕ και κάθε ιμπεριαλιστικό οργανισμό, να διαγραφεί όλο το χρέος. Δίπλα στον κοινωνικοποιημένο τομέα της οικονομίας να οργανωθεί ο παραγωγικός αγροτικός συνεταιρισμός. Η εργατική - λαϊκή εξουσία μπορεί να σχεδιάσει κεντρικά την οικονομία, με κριτήριο την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών σε όλο και ευρύτερο επίπεδο. Αυτός είναι ο σοσιαλιστικός δρόμος ανάπτυξης που προτείνει το ΚΚΕ.
Ριζοσπάστης, Στήλη "Ερώτηση-Απάντηση"

14 σχόλια:

  1. Εχω να παρατηρήσω το εξής. Μιά χαρά προτάσεις είναι αυτές που όπως λέτε δεν προυποθέτουν την ανατροπή για να εφαρμοστούν κτλ κτλ. Όμως εν πολλοίς είναι δώρον-άδωρον (όπως επίσης λέει το κείμενο) διότι πολύ απλά δεν πρόκειται να εφαρμοστούν απο το υπάρχον καθεστώς χωρίς ανατροπή αυτού. Άρα το μόνο που μπορουν να χρησιμεύσουν σαν θέσεις, είναι το ξεμπρόστιασμα του "There Is No Alternative" αστικών και νεοφιλελευθερων θέσεων.

    Η ταπεινη μου γνώμη είναι ότι στην Ελλάδα που το 40% είναι ήδη ζωντανοί-νεκροί εκτός συστήματος, υπάρχει μπόλικος χώρος ωστε το ΚΚΕ να αναλάβει δράσεις που να "φερνουν το σοσιαλισμό στο σήμερα". Δράσεις που (1) να ανακουφίζουν τις ανάγκες αυτών των ανθρώπων στο εδώ-και-τώρα ενώ την ίδια στιγμή (2) να δίνουν ενδείξεις και στους υπόλοιπους οτι το ΚΚΕ πράγματι θα μπορέσει σε συνθήκες σοσιαλισμού να φερει σε πέρας τον κεντρικό σχεδιασμό της παραγωγής κτλ. Το βασικό που μου έρχεται στο μυαλό ειναι η οργάνωση κολεκτίβων για παραγωγή διαφόρων βασικών αγαθών (τροφή, ρουχισμός) όπως επίσης η αξιοποίηση εγκαταλειμένων μονάδων παραγωγής. Φυσικά το σύστημα θα το πολεμησει αλύπητα αλλά δεν νομίζω να μασάει κανείς απο τέτοια.

    Αν γίνονται ήδη τέτοια πράγματα απλά αγνόησε το σχόλιο (ζώ στο εξωτερικό τα τελευταία 18 χρόνια και δεν έχω πολλές επαφές με την πραγματικότητα επι του εδάφους).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ξεκινώ με το πρώτο.

      Αν λάβεις ως δεδομένο ότι αποδεδειγμένα (βάσει αποτελεσμάτων 2012), το 95% όσων ψήφισαν πιστεύουν ότι υπάρχει "καλύτερη διαχείριση" του καπιταλισμού και της σχέσης με την ΕΕ, το να ξεμπροστιάζεις ότι οι έμποροι της ελπίδας τους οποίους στηρίζει αυτό το 95% δεν εγκρίνουν ούτε ΤΙΣ ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΚΕ, και το να δείχνεις, ταυτόχρονα, ότι δεν είσαι ούτε σαδιστής ούτε ονειροπαρμένος και δεν παραπέμπεις τους πεινασμένους απλώς στον σοσιαλισμό, μόνο μικρό πράγμα δεν είναι. Συνεπώς, δεν συμφωνώ καθόλου με τη διατύπωση "το μόνο που μπορούν να χρησιμεύσουν..." Τα αυτονόητα μας έφαγαν, και όχι μόνο στην Ελλάδα.

      Διαγραφή
    2. Για το δεύτερο τώρα. Όπως λέει ρητά και το πιο πάνω κείμενο, το ΚΚΕ συμμετέχει ενεργά και στηρίζει μια σειρά από προσπάθειες αντιμετώπισης καθημερινών προβλημάτων, από διακοπή ηλεκτροδότησης μέχρι προβλήματα θέρμανσης σχολικών αιθουσών και συλλογή τροφίμων και απαραίτητων υλικών. Μπορείς να δεις ένα μικρό δείγμα τόσο στην περίπτωση των σεισμών της Ζακύνθου όσο και στην περίπτωση διοργάνωσης γιορτών για τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών με δώρα, μουσική, κλπ τα Χριστούγεννα. Ωστόσο, το ΠΑΜΕ, το ΚΚΕ και οι άλλες οργανώσεις που συμμετέχουν σ' αυτή την καθημερινή πάλη δεν κάνουν ρεκλάμα του εαυτού τους, και επειδή δεν είναι η Χρυσή Αυγή, δεν προβάλλονται από τα κωλοκάναλα και τις φυλλάδες που "ενημερώνουν" τον κόσμο.

      Διαγραφή
    3. Για το όλο ζήτημα της ανταπόκρισης σ' αυτές τις προσπάθειες τώρα, έχω να σου πω ένα δυσάρεστο και ένα ευχάριστο.

      Το δυσάρεστο είναι ότι ανακαλύψαμε πως πολύς κόσμος έχει ξεχάσει τι σημαίνει "αλληλεγγύη" και τις είδε ως απλό τρόπο να λύσει αυτός ατομικίστικα τα δικά του προβλήματα χρησιμοποιώντας την καλή διάθεση των κορόιδων να βοηθήσουν. Λυπάμαι που το λέω, αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Ωστόσο, όλοι οι φορείς που ενεπλάκησαν έκαναν υπομονή και αποδέχτηκαν την κατάσταση αυτή χωρίς να κάνουν θέμα. Με το λαό που έχεις δουλεύεις, δεν μπορείς να τον κάνεις παραγγελία.

      Το ευχάριστο τώρα, τουλάχιστο σε ό,τι αφορά την Αθήνα, από όσο πληροφορήθηκα, είναι ότι μετά από ενάμιση περίπου χρόνο μετά από το χτίσιμο των Λαϊκών Επιτροπών, η συμπεριφορά έχει αλλάξει και η μεγάλη πλειοψηφία όσων βοηθούνται μετέχουν στην καθημερινή δράση τους, στις συζητήσεις, τις εκδηλώσεις, κλπ.

      Διαγραφή
    4. Αυτά είναι εξαιρετικά νέα, δείχνουν όμως και το μέγεθος της δυσκολίας που αντιμετωπίζουμε και θα αντιμετωπίσουμε.

      Με τα ωραία σλόγκαν και την προβολή των ΜΜΕ και τα ευρωκεφάλαια ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε το 4% 27% χωρίς να ιδρώσει κανένα του στέλεχος. Κυριλέ.

      Εμείς, για να πετύχουμε ό,τι πετύχαμε στις φοιτητικές και στις δημοτικές (τίποτε δραματικό, μια ανάκαμψη και λίγη δύναμη για το μέλλον) φτύσαμε (ΦΤΥΣΑΝΕ ΟΙ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ, ακριβέστερα) αίμα.

      Από την άλλη, το 4 σε 27 σε πέντε μήνες παραπέμπει σε μετοχή Χ.Α.Α. Δεν βάφονται με πορδές τα αυγά.

      Το σίγουρο είναι ότι έχουμε πάρα πολύ δρόμο ακόμα, και αν μπορώ να καταθέσω την προσωπική μου εκτίμηση, χτίζουμε σε σχεδόν μηδενική βάση. Στην συντριπτική πλειοψηφία του λαού η εργατική συνείδηση και η ενστικτώδης αίσθηση σύνδεσης με τους κομμουνιστές που ήταν κάποτε πυξίδα για τον πιο αμόρφωτο άνθρωπο, έχει σχεδόν ολικά καταστραφεί από μια σειρά παράγοντες.

      Δυστυχώς, πέραν της μειοψηφίας της ενσυνείδητης πρωτοπορίας που μας τραβάει όλους μπροστά και μας κρατάει όρθιους, ο υπόλοιπος λαός έχει χάσει τελείως το βασικότερο των πραγμάτων, το λεγόμενο ΤΑΞΙΚΟ ΕΝΣΤΙΚΤΟ, τον στοιχειώδη προσανατολισμό του απέναντι στο τι και ποιους εμπιστεύεται και τι και ποιους όχι.

      Προσωπική μου άποψη, επαναλαμβάνω.

      Διαγραφή
    5. χωρίς να ιδρώσει κανένα του στέλεχος=πόσο μάλλον να είναι κάθε δυο μέρες στα δικαστήρια κατηγορούμενος απ' την εργοδοσία, έτσι;

      Οι μεν στα σαλόνια και τις κάμερες για ενσταντανέ και οι δε στα εδώλια, ανώνυμοι και ξεχασμένοι είμαστε.

      Διαγραφή
    6. Βαζει ενα ΚΟΡΥΦΑΙΟ ζητημα ο φιλος απ το εξωτερικο που ειναι και το ΚΛΕΙΔΙ σε ολα τα παραπανω ....ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ ΚΟΣΜΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ !!!
      Θελουμε χιλιαδες να βοηθησουν κοντα μας ...ΕΙΜΑΣΤΕ ΛΙΓΟΙ και υπερβαλλουμε δυναμεις και εαυτους ...και στο Κομμα και στο ΠΑΜΕ θελουμε εθελοντες ,απο τα πιο απλα καθημερινα ,μεχρι τα σπουδαιοτερα ...καλη η ψηφος και η στηριξη αλλα καντε και το επομενο βημα ΠΥΚΝΩΣΤΕ ΤΙΣ ΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ ΛΑΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΠΑΝΤΟΥ !

      Διαγραφή
  2. Ολα αυτά είναι σίγουρα τροφή για προβληματισμό γιατι η κοινωνία φυσικά είναι αυτή που είναι και 20 χρόνια πιστωτικής επέκτασης και 50 χρόνια ατομικισμού μετα τον πόλεμο δύσκολα αλλάζουν. Μήπως το θέμα δε πρέπει να τίθεται σαν αλληλεγγύη? Δηλαδή μαζεύουμε τρόφιμα για να στηρίξουμε τους άνεργους/άπορους της γειτονιάς. Αλλά να τίθεται σαν προσπάθεια αυτοοργάνωσης για ίδιον όφελος (όπου εκεί το ταξικό συμφέρον ίσως είναι πιο προφανές). Δεν ξέρω, ίσως λέω βλακείες αλλά αν το ΚΚΕ κατάφερνε να στήσει τέτοιες κολλεκτίβες, έστω στην επαρχία που πρέπει να είναι πιό εύκολα, μία να παράγει στάρι και ψωμί, η άλλη να φτιάχνει ρούχα, η τρίτη να επισκευάζει ρημαγμένα σπίτια για να κατοικούν άνθρωποι μέσα, αμέσως αμέσως αρχίζουμε να ψηλαφίζουμε τον άλλο κόσμο που είναι εφικτός.

    Όσον αφορά τον συριζα, και ώς προς την φιλοσοφία αλλά και ως προς τον κόσμο πλέον, ειναι απλά ένα πασοκ και ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπίζεται. Δηλαδή όση σχέση με τον σοσιαλισμό όση η αστρολογία με την αστρονομία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Από την "αυτοοργάνωση για ίδιον όφελος" στην γνωστή ευρωενωσιακή μπαρούφα της "αυτοδιαχείρισης" (με ΕΣΠΑ) και άρα, στην ανακύκλωση των ΙΔΙΩΝ αυταπατών η απόσταση είναι μηδενική.

      Η ιδέα της "αυτο-οργάνωσης" δεν θέτει σε κανένα σημείο το κρίσιμο για μας θέμα α) της ανάγκης πολιτικής ανατροπής της αστικής εξουσίας β) της κοινωνικοποίησης των μέσων παραγωγής και γ) του κεντρικού σχεδιασμού σε εθνικό επίπεδο της κοινωνικοποιημένης παραγωγής.

      Συνεπώς είναι "ξένη σημαία" και δεν προσφέρει τίποτε άλλο παρά αυταπάτες σε αυτούς που παλεύουμε να οργανώσουμε.

      Οι Λαϊκές Επιτροπές ενθαρρύνουν την οργανωτική πρωτοβουλία απ' τα κάτω και την ανοιχτή συζήτηση αλλά δεν μπορούν να πετάξουν απ' το παράθυρο τα παραπάνω ζητήματα και να το ρίξουν σε στυλάκι Nosostros στα Εξάρχεια χωρίς να σταματήσουν να έχουν οποιαδήποτε σχέση με κομμουνιστές.

      Διαγραφή
    2. Στην πραγματικότητα, το ζήτημα είναι σε ένα επίπεδο εξαιρετικά απλό. Ο πολύς κόσμος δεν έχει απολύτως καμία εμπειρία του τι σημαίνει οργάνωση. Απολύτως καμία. Απλά νομίζει ότι ξέρει επειδή "το είδε στην τηλεόραση."

      Όταν μπαίνει σ' αυτή την εμπειρία είναι φυσικό να αποκαλύπτεται το χάσμα που υπάρχει ανάμεσα στο τι ΝΟΜΙΖΕΙ ότι αφορά και το τι αφορά. Το ζήτημα είναι να μπορούν οι εμπλεκόμενοι να καθησυχάσουν τις ανασφάλειές του, να του εμπνεύσουν εμπιστοσύνη, να τον βγάλουν σιγά-σιγά απ' το καβούκι του.

      Και αυτό γίνεται. Αλλά όχι ακόμα όσο μαζικά θέλουμε. Υπάρχουν πολλά εμπόδια συνειδησιακά, πολλές αντιστάσεις, πολλές προκαταλήψεις, πολλές εμμονές και αρκετή καχυποψία.

      Διαγραφή
  3. Μιλώ για οργάνωση *παραγωγής* και όχι για μάνου τσάο, γιόγκα και πιλάτες. Για να φτιάξεις ψωμί εξωεμπορευματικά ωστε να χορτάσουν 100 άνθρωπο πρέπει να κοινωνικοποιήσεις τουλάχιστον ένα φούρνο, να σχεδιάσεις κεντρικά έστω σε τοπικό επίπεδο και φυσικά δεν θα αργήσεις να έρθεις αντιμέτωπος με την εξουσία, που δεν θα κάτσει να σφυρίζει χαρούμενα.

    Τέλος πάντων ίσως έχεις δίκιο, απλά σκέφτομαι οτι το 30% του πληθυσμού που είναι ήδη έξω απο τον καπιταλισμό, αφου και να ήθελε δεν μπορεί να πουλήσει την εργατική του δύναμη (ειδικά οι άνεργοι απο το 10 και πίσω) δεν έχει αξιοποιηθεί όσο θα έπρεπε και θα μπορούσε. Αυτά και ευχαριστώ για το διάλογο, καλή δύναμη για την Κυριακή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με ποια μέσα παραγωγής θα γίνει η οργάνωση παραγωγής; Πού θα βρεις ρεύμα, φούρνους, μαγιά, υλικά; Θα τα βάζει απ' την τσέπη του ο εργατόκοσμος;

      Και διαφωνώ καθέτως ότι οι άνεργοι είναι "έξω από τον καπιταλισμό". Πού είναι δηλαδή, στον σοσιαλιστικό παράδεισο; Έξω απ' την άμεση εμπλοκή στην καπιταλιστική παραγωγή είναι, και εντός της λογικής της αφού είναι μέσο πίεσης των μισθών. Ή μήπως είναι ιδεολογικά/συνειδησιακά "έξω απ' τον καπιταλισμό";

      Για σκέψου το λίγο.

      Διαγραφή
    2. ο γιωργος Β εκφραζει ενα προβληματισμο. αυτοι οι ανθρωποι πρεπει να ενεργοποιηθουν. αλλα στοχευοντας τον αντιπαλο. το να κανεις γευματα και να βοηθας αυτους που εχουν χασει τα παντα για το καθημερινο ειναι σημαντικο, δε λεω, αλλα! αν μενεις στο να προσπαθεις να συντηρησεις το προβλημα χωρις να το αντιμετωπισεις, θα οδηγησεις κοσμο στον καναπε ειτε απο κουραση ειτε απο απογοητευση αφου καθε μερα θα αυξανονται οι αποροι.
      ο σκοπος ειναι να τους ξαναβαλεις στο κοινωνικο συνολο και να τους πεισεις να το παλεψουν

      Διαγραφή
  4. Κατάθεση εμπειρίας ατόμων που συμμετείχαν στο εγχείρημα του ”Ζηκου”
    https://athens.indymedia.org/post/1532988/
    "...
    Από την εμπειρία λοιπόν της λαικής του ''ζήκου'' αποτιμάμε.
    1. ότι το εργαλείο λειτούργησε ως συμπληρωματικό του καπιταλισμού και όχι ως
    ανταγωνιστικό.
    2. στήριξε την ρεφορμιστική αντίληψη, να αναλάβει δηλαδή η κοινωνία αντί το κράτος την
    διαχείριση δομών, που έχουν δημιουργηθεί για να εξυπηρετούν τους κυρίαρχους.
    3. στήριξε τις εμπορευματικές λογικές, τις λογικές κέρδους, ιδιοτέλειας και διαμεσολάβησης.
    4. δεν πρόβαλλε έναν άλλο τρόπο κοινωνικής οργάνωσης.
    5. εν τέλλει, η προσπάθεια απεδείχθη ανώδυνη για το σύστημα, αφού μια τέτοιου τύπου
    αυτοοργάνωση, μπορεί να λειτουργήσει και ως μοχλός αποσυμπίεσης, απέναντι σε ένα
    χρεοκοπημένο υπαρξιακά καθεστώς, το οποίο έχει αποσυρθεί από την διαχείριση
    τομέων της κοινωνίας.
    ..."
    αντιζαικλονμπι

    ΑπάντησηΔιαγραφή