Πέμπτη, 29 Μαΐου 2014

Ελλάδα και Τουρκία: Μια ωρολογιακή βόμβα που φωνάζει ότι έχει ενεργοποιηθεί

Στις 27/4/2014, ο Ριζοσπάστης δημοσίευσε ένα άρθρο με αφορμή την υπόθεση Σαμπιχά και με τίτλο "Για τη Μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη." Στο άρθρο αυτό αναφερόταν, μεταξύ άλλων:
...όπως γίνεται κατανοητό, στη Θράκη αλωνίζουν διάφοροι κρατικοί και παρακρατικοί μηχανισμοί, πρακτορεία διαφόρων ιμπεριαλιστικών κέντρων που υποδαυλίζουν τον εθνικισμό ένθεν και ένθεν. Το ζήτημα της μειονότητας εντάσσεται στα γενικότερα ζητήματα της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης για το Αιγαίο, την Κύπρο κ.λπ. Στην επίσημη πολιτική των ελληνικών κυβερνήσεων εναλλάσσονται ο εθνικισμός και ο κοσμοπολιτισμός εντείνοντας και όχι λύνοντας τα προβλήματα. «Εκπρόσωποι» της μειονότητας που διατηρούν ανοιχτά σχέσεις και με την Τουρκία συμμετέχουν σταθερά στα ψηφοδέλτια των αστικών κομμάτων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, την ίδια στιγμή που στα ίδια κόμματα υπάρχουν ακραίες εθνικιστικές και υπερπατριωτικές τάσεις. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990 γίνεται προσπάθεια για αυτόνομη εμφάνιση μειονοτικών πολιτικών φορέων με βασική προσπάθεια την ίδρυση του Κόμματος Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας (ΚΙΕΦ) - DEB - το 1991 από τον Σαδίκ Αχμέτ.
Η ανατροπή του σοσιαλισμού στα Βαλκάνια, η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, η ενίσχυση του εθνικισμού δυναμώνουν αλυτρωτικές τάσεις και ανοίγουν τη συζήτηση για αλλαγή συνόρων συνολικά. Την περίοδο αμέσως μετά τους βομβαρδισμούς της Γιουγκοσλαβίας από το ΝΑΤΟ εκδηλώνεται πρωτοβουλία από κοινού των τριών μουσουλμάνων βουλευτών της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΝ (ο βουλευτής, σημειωτέον, παραμένει στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ) που με κοινή τους επιστολή, τον Ιούλη του 1999, ζητούν την αναγνώριση της «τουρκικής μειονότητας στην Ελλάδα» και την εφαρμογή των αποφάσεων του ΟΑΣΕ για τις μειονότητες. [...] 
Η Θράκη βρίσκεται γεωγραφικά στο πεδίο της αντιπαράθεσης που αφορά το πέρασμα των δρόμων μεταφοράς Ενέργειας, με δεδομένο τον ανταγωνισμό ιμπεριαλιστικών κέντρων, στον οποίο συμμετέχουν Ελλάδα, Τουρκία και Βουλγαρία. 
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο η προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να παίξει ταυτόχρονα το χαρτί και του εθνικισμού και του κοσμοπολιτισμού, ποντάροντας σε εκλογικά οφέλη αλλά και σε στηρίγματα σε διάφορα κέντρα απαραίτητα για μια δύναμη αστικής διαχείρισης, στηρίγματα που τα άλλα αστικά κόμματα έχουν ήδη, αποτελεί μια επικίνδυνη καιροσκοπική τακτική. Εξίσου επικίνδυνη είναι και η προσπάθεια να εμφανίσει την αναδίπλωσή του σε κοσμοπολίτικες θέσεις ως διεθνισμό. Η κινητικότητα αυτή προκαλεί πολλά ερωτήματα σε συνδυασμό με το ενδεχόμενο καθόδου στις ευρωεκλογές του εθνικιστικού «μειονοτικού» κόμματος DEB.
Οι παρατηρήσεις αυτές δεν ήταν ευκαιριακές ή προϊόντα της κοντόθωρης επικαιρότητας. Ήδη από το 1996, το ΚΚΕ παρατηρούσε:
Η αστική τάξη της Τουρκίας, όπως και της Ελλάδας, επιδιώκει να αναβαθμίσει τη θέση της στο σύστημα του ιμπεριαλισμού και να αποκομίσει ένα τμήμα των υπερκερδών στην περιοχή των Βαλκανίων, στη Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή
Με βάση αυτές τις επιλογές ανταγωνίζεται άμεσα με τη χώρα μας γύρω από ορισμένα οικονομικά θέματα αιχμής, όπως τα πετρέλαια του Αιγαίου, ο χώρος διέλευσης του αγωγού πετρελαίου, η εμπορική διείσδυση στις υπόλοιπες βαλκανικές χώρες, οι τηλεπικοινωνίες κ. ά. 
Γενικότερα, όπως αναλύσαμε και στο σχέδιο Προγράμματος: 
"Οξύνεται ο ανταγωνισμός ανάμεσα στην ελληνική και στην τούρκικη ολιγαρχία. Εξαιτίας της θέσης τους, και της Ελλάδας και της Τουρκίας, στο ιμπεριαλιστικό σύστημα, επιδιώκουν να αποσπάσουν η καθεμία για λογαριασμό της, τη μεγαλύτερη υποστήριξη από τις ισχυρές ιμπεριαλιστικές χώρες. Η επιδίωξη αυτή αυξάνει την προθυμία τους να συμμετέχουν στα ιμπεριαλιστικά επεκτατικά σχέδια" (60). 
Η άρχουσα τάξη της Τουρκίας εκδηλώνει ανοιχτά και με έργα τις επεκτατικές της βλέψεις στο Αιγαίο και στην Κύπρο, αξιοποιώντας τη σημασία που έχει η θέση της για τον ιμπεριαλισμό. 
Από το 1974 και μετά τον εποικισμό της Κύπρου, η τουρκική πλευρά κλιμακώνει σταθερά τις απαιτήσεις της που αφορούν το Αιγαίο: Υφαλοκρηπίδα, εναέρια και θαλάσσια σύνορα, ζητήματα της Δυτ. Θράκης, επιχειρησιακός έλεγχος του Αιγαίου και τελευταία η διεκδίκηση ουσιαστικά βραχονησίδων και νησιών με αφορμή την κρίση στα Ιμια. 
Στην προσπάθειά της αυτή η τουρκική ολιγαρχία και ο αμερικάνικος παράγοντας αξιοποιούν δηλώσεις και ενέργειες εκπροσώπων των εθνικιστικών αντιλήψεων που υπάρχουν στη χώρα μας (π. χ. η πρόταση Σαμαρά για αποκλεισμό των μουσουλμάνων από τα ψηφοδέλτια, το σύνθημα για ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα κλπ.). 
Η στάση της ελληνικής ολιγαρχίας χαρακτηρίζεται και από την επιδίωξη αναβάθμισης της θέσης της και από την τάση συμβιβασμού υπό την ιμπεριαλιστική διαιτησία. 
Στο Πρόγραμμά μας τονίζεται ότι "στις σημερινές συνθήκες η ντόπια ολιγαρχία φιλοδοξεί να παίξει ρόλο διαμεσολαβητή ανάμεσα στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ από τη μια και τις χώρες των Βαλκανίων και της Μεσογείου από την άλλη. Να δυναμώσει την οικονομική, πολιτική και στρατιωτική παρουσία της στην περιοχή. Οι επιδιώξεις αυτές τη φέρνουν αντιμέτωπη με τις ανάλογες επιδιώξεις και τις επεκτατικές βλέψεις της τουρκικής ολιγαρχίας. Οξύνουν τον ανταγωνισμό μεταξύ τους. Δημιουργούν μεγαλύτερες δυνατότητες επέμβασης και αξιοποίησης των διαφορών αυτών από τις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις"
Ενώ στο πρόσφατο 19ο Συνέδριο του κόμματος, η ΚΕ του ΚΚΕ σημείωνε, ανάμεσα σε άλλα:
Διευρύνθηκε η απόσταση της Ελλάδας από τις ισχυρές καπιταλιστικές οι­κονομίες της Ευρωζώνης. Συμπεριλαμβάνεται στους πιο αδύναμους κρί­κους σε περίπτωση ανασύνθεσής της. Αν και η θέση της Ελλάδας στην ευ­ρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου παραμένει σημαντική, εξασθε­νεί συγκριτικά με τη θέση της Τουρκίας και του Ισραήλ. Στη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας καταγράφεται απώλεια της καπιταλιστικής ανταγω­νιστικής θέσης της, μεγάλη συρρίκνωση της παραγωγής, κυρίως στη με­ταποίηση και τις κατασκευές και λιγότερο στην αγροτική παραγωγή, ενώ ο κλάδος της ναυτιλίας διατηρεί τον πρωταγωνιστικό ρόλο του στη διεθνή καπιταλιστική αγορά.
Όλοι γνωρίζουν τη σφοδρή κριτική που δέχτηκε το ΚΚΕ για αυτές του τις διαπιστώσεις από σχηματισμούς (ΜΛ-ΚΚΕ, ΕΠΑΜ, Α.Π ΣΥΡΙΖΑ, πρώην στελέχη του που αποχώρησαν και αρθρογραφούν συστηματικά εναντίον του, κλπ) οι οποίοι, λίγο ως πολύ, βάζουν τα γέλια στην ιδέα ότι η Ελλάδα είναι επίσης μια "ιμπεριαλιστική" χώρα και ότι αυτό την βάζει σε ευθεία αντιπαράθεση με την επίσης ιμπεριαλιστική Τουρκία, καθώς οι αστικές τάξεις και των δύο χωρών μπαίνουν σε τροχιά σύγκρουσης για πόρους που είναι υπερπολύτιμοι για αυτές, ιδιαίτερα στην παρούσα φάση ύφεσης.

Πάρα πολλοί γέλασαν με το ΚΚΕ και τις "εξωπραγματικές του διαπιστώσεις" που δεν ακολουθούσαν τα γνωστά σενάρια περί "κατοχής", "ψωροκώσταινας που δεν παράγει τίποτα", "Γκαουλάιτερ", "δοσίλογων", "ξενόδουλων κυβερνήσεων", και άλλων επιστημονικών αντιλήψεων και αναλύσεων.

Στις ευρωεκλογές όμως που πραγματοποιήθηκαν την περασμένη Κυριακή, την μεγαλύτερη άνοδο σε ψήφους την σημείωσε ένα κόμμα ανοιχτά φασιστικό, ναζιστικό, ξενοφοβικό, ρατσιστικό και, ανάμεσα σε άλλα, "Τουρκοφάγο." Λέγεται Χρυσή Αυγή. Στις ίδιες εκλογές, το ακροδεξιό-φασιστικό κόμμα του ΛΑ.Ο.Σ σημείωσε "αναπάντεχη" ανάκαμψη και σχεδόν πέρασε το όριο για να εκλέξει ευρωβουλευτή, ενώ οι ΑΝΕΛ και η ΝΔ που συμπληρώνουν τη "δεξιά" τετράδα δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ακριβώς κόμματα του προλεταριακού διεθνισμού, και ο ΣΥΡΙΖΑ αποδύθηκε σε μπαράζ φλερτ με την εθνικιστική και φασιστική ακροδεξιά, τόσο πριν όσο και μετά τον πρώτο γύρο των εκλογών για την τοπική διοίκηση.

Την ίδια στιγμή, η μεγάλη έκπληξη (;) των εκλογών της Κυριακής ήταν ότι δύο νομοί της χώρας που προσεγγίζουν τα σύνορα με την Τουρκία και όπου ζουν Τουρκικής καταγωγής πληθυσμοί ανέδειξαν πρώτο κόμμα και με διαφορά το κόμμα για το οποίο μιλούσε ο Ριζοσπάστης στο πρόσφατο άρθρο του για την υπόθεση Σαμπιχά. Λέγεται DEB Partisi, ή Κόμμα Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας.

Το Deb Partisi, το οποίο συμμετείχε για πρώτη φορά σε ευρωεκλογές, σάρωσε κυριολεκτικά το Νομό Ροδόπης, όπου πήρε 41.68%, αφήνοντας πίσω του τη ΝΔ ως δεύτερο κόμμα (16.41%) με πάνω από 25 ποσοστιαίες μονάδες διαφορά. Θριάμβευσε επίσης στο Νομό Ξάνθης με 25.89%, έχοντας πάνω από 8 ποσοστιαίες μονάδες περισσότερες από τη δεύτερη ΝΔ (17.59%).

Οποιοσδήποτε κατανοεί το ελάχιστο από πολιτική, κατανοεί ότι τέτοια αποτελέσματα δεν έρχονται "αυθόρμητα" και χωρίς σκληρή και μακρόχρονη προετοιμασία, τέτοια ώστε όλοι σχεδόν οι μουσουλμάνοι κάτοικοι των περιοχών αυτών να ψηφίσουν συντεταγμένα και πειθαρχημένα με βάση το εθνοτικό και όχι το πολιτικό ή ταξικό κριτήριο.

Πριν από τα αποτελέσματα αυτά λοιπόν προηγήθηκε μακροχρόνια διαδικασία οργάνωσης σχεδόν όλων των Τουρκικής καταγωγής Μουσουλμάνων της Θράκης σε δικό τους εθνοτικό σχηματισμό: η περιώνυμη κατάρρευση των πελατειακών μηχανισμών των κατεστημένων κομμάτων (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ) είχε και εδώ συνεπαγωγές, κι αυτές δεν είναι ακριβώς στην κατεύθυνση κινημάτων για τη σοσιαλιστική χειραφέτηση και την προλεταριακή αλληλεγγύη των λαών.

Το DEB Partisi ανακοίνωσε τον Απρίλιο τους λόγους για τους οποίους αποφάσισε να κατέβει ως αυτόνομο κόμμα και να διακόψει τους δεσμούς αντιπροσώπευσης με τα ελληνικά πολιτικά κόμματα τα οποία ως σήμερα έπαιζαν το ρόλο του "διαμεσολαβητή" της λεγόμενης μειονότητας. Αναρωτιέμαι πόσοι μπήκαν στον κόπο να διαβάσουν την ανακοίνωση αυτή.

Ακόμα κι ένας άπειρος πολιτικός παρατηρητής θα σημείωνε ότι είχαμε προχθές σαφέστατες ενδείξεις ότι το βάθεμα της καπιταλιστικής κρίσης στην Ελλάδα έχει ωθήσει τον τουρκικής καταγωγής πληθυσμό δύο νομών σε μάλλον αποσχιστικές ή έστω αυτονομιστικές εκλογικές και πολιτικές κατευθύνσεις. Ακόμα και ο πιο αδαής θα πρόσεχε ότι αυτό συμβαίνει καθώς ο ρατσιστικός εθνικισμός και σωβινισμός σηκώνει κεφάλι στον υπόλοιπο πληθυσμό όσο ποτέ μετά την μεταπολίτευση. Και ακόμα και ο πιο κακόπιστος θα συνειδητοποιούσε ότι αντί να χασκογελάει με τις τοποθετήσεις του ΚΚΕ, θα έπρεπε να κρατάει σημειώσεις, γιατί αυτές οι τοποθετήσεις μπορεί κάλλιστα να σημάνουν τη διαφορά ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο (του) σύντομα, ίσως συντομότερα από ό,τι περιμένει.

Αλλά βέβαια, απευθύνομαι σε πολίτες μιας χώρας όπου το καυτό και κρίσιμο θέμα των ημερών είναι "το τραγικό τέλος της ΔΗΜΑΡ" (who gives a fuck!) και όπου η Συρία, η Λιβύη, η Γιουγκοσλαβία, η Ουκρανία και η Κεντρική Αφρική είναι απλώς ξεχασμένες τρύπες του χάρτη...

7 σχόλια:

  1. Πρέπει σε αυτό το θέμα να επισημανθεί και η επικίνδυνη στάση της ακροδεξιάς στο συγκεκριμένο θέμα.Στις βουλευτικές εκλογές του 2009 ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γιώργος Καρατζαφέρης επέλεξε να ως δεύτερη εκλογική περιφέρεια την Ροδόπη θέλοντας όπως είπε να αντιταχθεί στους σχεδιασμούς του τουρκικού προξενείου.Το φθινόπωρο του 2012 μέλη της ΧΑ μετά τα εγκαίνια των γραφείων της συμμορίας στη Κομοτηνή έκαναν πορεία σε μουσουλμανικές γειτονιές βρίζοντας και προκαλώντας.Και τέλος στις περιφερειακές εκλογές που έγιναν πριν δυο εβδομάδες υποψήφιος για την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης ήταν ο Τέρενς Κουίκ βουλευτής επικρατείας των Ανεξάρτητων
    Ελλήνων.
    Γενικά πάντως το ποσοστό του μειονοτικού κόμματος δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία.Είναι κοινό μυστικό πως το μεγαλύτερο κομμάτι της μειονότητας ψηφίζει ότι πει το προξενείο.Και μέσα από αυτό το πρίσμα δεν είναι τυχαίο ότι και στις δυο εκλογικές αναμετρήσεις του 2012 ο ΣΥΡΙΖΑ το μεγαλύτερο ποσοστό του το συγκέντρωσε στην Ξάνθη.Ενώ ο υποψήφιος του Χουσείν Ζειμπέκ βγήκε πρώτος σε σταυρούς σε όλη τη Θράκη.

    provocateur

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ασφαλώς και είναι τεράστιες οι ευθύνες της ακροδεξιάς. Το λέει άλλωστε το άρθρο του "Ρ" για την υπόθεση Σαμπιχά.

      Ωστόσο δεν πρέπει να λησμονείται η άλλη πλευρά:

      "Οι χειρισμοί του ΣΥΡΙΖΑ στο θέμα της Σεμπιχά Σουλεϊμάν δείχνουν να τροφοδότησαν με μερικές χιλιάδες ψήφους τη δεξαμενή του DEB. Οι μειονοτικοί εξέλαβαν την όχι ιδιαίτερα συμπαθή στον κόσμο τους αρχική υποψηφιότητα της κ. Σουλεϊμάν περίπου ως «αιτία πολέμου» από ένα κόμμα που παραδοσιακά διατηρούσε ισχυρές σχέσεις με τους μουσουλμάνους, και μάλιστα κάποιοι αισθάνθηκαν ότι «μπορεί να αποδειχθεί χειρότερο από τους άλλους». Ετσι, ψήφοι που κάτω από «ομαλές» συνθήκες θα κατέληγαν στον ΣΥΡΙΖΑ κατευθύνθηκαν λόγω Σαμπιχά στο DEB, που αναδεικνύεται σε ισχυρό πολιτικό πόλο της μειονότητας."
      http://www.kathimerini.gr/768857/article/epikairothta/politikh/prwto-komma-to-deb-sth-rodoph

      Διαγραφή
    2. Πέρα όμως από τις επιμέρους πολιτικές ευθύνες, αυτό που ήθελα εγώ να αναδείξω είναι η μεγάλη εικόνα της προετοιμασίας εθνοτικών συγκρούσεων από όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές ως μέρος της ευρύτερης πορείας σύγκρουσης των αστικών τάξεων των δύο χωρών.

      Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα έχουμε για πρώτη φορά ξεκάθαρα αποσχιστική από το ελληνικό πολιτικό σύστημα στάση του τουρκικής καταγωγής πληθυσμού και ταυτόχρονα ραγδαία άνοδο του ελληνικού εθνοσωβινισμού. Με άλλα λόγια, και τα δύο απαραίτητα στοιχεία για έκρηξη.

      Διαγραφή
  2. Πόσο άραγε είναι πιθανό το εξής προφητικό σενάριο;Υστερα από πολιτική κρίση,η Χ.Α αναλαμβάνει θέση σε κάποια κυβέρνηση συνεργασίας με τη Ν.Δ(έχουν ενδιαφέρον οι δηλώσεις Επιτήδειου).Επειδή η ναζιστική οργάνωση αποτελεί το μακρύ χέρι του συστήματος,όχι μόνο δεν βελτιώνεται η κατάσταση του λαού,αλλά χειροτερεύει εξαιτίας της οικονομικής κρίσης.Ο ταξικός πόλεμος οξύνεται.Τότε η συγκυβέρνηση ΝΔ-Χ.Α αποφασίζει έναν πόλεμο με την Τουρκία(τα πιόνια ίσως να έχουν ήδη στηθεί από μηχανισμούς σαν αυτούς που έφτιαξαν τη Χ.Α)προσπαθώντας να εξάγει την κρίση.Αλλωστε την ίδια πολιτική ακολούθησε και η χούντα στην Κύπρο,όταν κατάλαβε ότι η παγκόσμια οικονομική κρίση των αρχών της δεκαετίας του 70,θα οδηγούσε σε εσωτερική κρίση.Το δόγμα των καπιταλιστών λέει ότι ''αν δεν θέλεις κρίση στο εσωτερικό σου ,προκάλεσε κρίση στο εξωτερικό σου''.
    Η συνέχεια μπορεί να είναι η εξής:οι κομμουνιστές θα κλιθούν ακόμα μια φορά να υπερασπιστούν την πατρίδα,και πιθανόν να υπάρξει ενίσχυση του λαϊκού κινήματος.Τότε, οι ναζί(επειδή πρώτα είναι αντικομμουνιστές και μετά ''πατριώτες'') θα στραφούν ως σύμμαχοι πλέον στον αποδεδειγμένα αντικομμουνιστή Ερντογάν και θα δράσουν ως Πέμπτη Φάλαγγα με σκοπό την καταστολή του λαϊκού κινήματος.Είναι κάτι που οι ιδεολογικοί τους πρόγονοι το έκαναν στηρίζοντας τους φασίστες κατακτητές.
    Αναρωτιέμαι αν είναι πολύ μακρυά από την πραγματικότητα αυτό το σενάριο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τους πολέμους δεν τους επιτάσσουν οι κυβερνήσεις αλλά αυτοί τους οποίους εκπροσωπούν οι κυβερνήσεις.

      Από εκεί και πέρα, το κόμμα έβαλε το θέμα της στάσης που πρέπει να έχουν οι κομμουνιστές σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο στο κέντρο των επεξεργασιών του 19ου συνεδρίου κι εδώ έχουν ανέβει ουκ ολίγα σχετικά με τις επεξεργασίες αυτές (από τις αποφάσεις του συνεδρίου, απ' την ΚΟΜΕΠ, απ' τον "Ρ", κλπ).

      Διαγραφή
  3. http://www.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=7972989

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. (...) Είναι η «τουρκική μειονότητα συμπαγής» ή υπάρχουν τρεις διαφορετικές μουσουλμανικές μειονότητες οι οποίες προσδιορίζονται από διαφορετική εθνολογική καταγωγή, γλώσσα και πολιτισμό; Σύμφωνα με όλες τις συνθήκες, και η αριστερά υποστηρίζει το διεθνές δίκαιο, ισχύει το δεύτερο.

    http://www.nikoskotzias.com/2014/06/blog-post.html

    Δεν θα περιληφθώσιν εις την εν τω πρώτω άρθρω προβλεπομένην ανταλλαγήν:

    α) οι Έλληνες κάτοικοι της Κωνσταντινουπόλεως·

    β) οι Μουσουλμάνοι κάτοικοι της Δυτικής Θράκης.

    Θέλουσι θεωρηθή ως Έλληνες κάτοικοι της Κωνσταντινουπόλεως, πάντες οι Έλληνες οι εγκατεστημένοι ήδη προς της 30ης Οκτωβρίου 1918, εν τη
    περιφέρεια της Νομαρχίας Κωνσταντινουπόλεως, ως αύτη καθορίζεται δια του νόμου του 1912.

    Θέλουσι θεωρηθή ως μουσουλμάνοι κάτοικοι της Δυτικής Θράκης, πάντες οι Μουσουλμάνοι οι εγκατεστημένοι εν τη περιοχή ανατολικώς της μεθορίου
    γραμμής της καθορισθείσης τω 1913 δια της Συνθήκης του Βουκουρεστίου.
    http://imbrosunion.com/174-2/

    μπλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή