Κυριακή, 11 Μαΐου 2014

Οι κίνδυνοι του φασισμού στην Ευρώπη: Εισαγωγική τοποθέτηση του Δημ. Κουτσούμπα

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ
Και στις εκλογές να καταδικαστεί η ΕΕ που στηρίζει αντιδραστικές εξελίξεις
Η εισαγωγική τοποθέτηση του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στη χτεσινή εκδήλωση με θέμα: «Οι κίνδυνοι του φασισμού στην Ευρώπη»

Αγαπητοί φίλοι και σύντροφοι,

Σαν σήμερα πριν από 69 χρόνια, η Κόκκινη Σημαία υψώθηκε στο Ράιχσταγκ, σφραγίζοντας το νικηφόρο τέλος μιας τιτάνιας μάχης που έδωσαν οι λαοί με μπροστάρη τη Σοβιετική Ενωση και τους κομμουνιστές όλης της Ευρώπης, ενάντια στην πιο φρικτή, στην πιο μισάνθρωπη, τη φασιστική ιδεολογία και πρακτική, που γέννησε ο ίδιος ο καπιταλισμός, που έφτασε την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο στο αποκορύφωμα, στην απόλυτη καταρράκωση της ανθρώπινης ύπαρξης.


Στη μάχη αυτή, θυσιάστηκαν εκατομμύρια άνθρωποι, στα πεδία των μαχών και στα απάνθρωπα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Σήμερα, τιμάμε όλους αυτούς που έπεσαν στα χαρακώματα, στα πεδία των μαχών, που αψήφησαν τα εκτελεστικά αποσπάσματα. Το Λένινγκραντ και το Στάλινγκραντ στη Ρωσία, η Κοκκινιά και η Καισαριανή στην Ελλάδα, μένουν ανεξίτηλα στη μνήμη των λαών, όπως και χιλιάδες άλλοι τόποι, όπου κρίθηκε και καθορίστηκε η έκβαση αυτής της σκληρής μάχης, όπου επιδείχτηκε, από τη μια, η βαρβαρότητα στην οποία οδηγεί ο καπιταλισμός και, από την άλλη, το μεγαλείο της λαϊκής πάλης ενάντια σ' αυτό το καπιταλιστικό δημιούργημα, στο φασισμό.

Η Ιστορία γράφτηκε με το αίμα των λαών
Κοντά 70 χρόνια μετά, κάποιοι κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να σβήσουν τη φλόγα της αληθινής Ιστορίας, που γράφτηκε με το αίμα των λαών. Κάνουν ό,τι μπορούν για να διαστρεβλώσουν την Ιστορία, να δικαιώσουν εμμέσως ή κι ευθέως τη φασιστική κτηνωδία. Πρωταγωνιστικό ρόλο στη μαύρη προπαγάνδα της ψευτιάς παίζουν τα ιμπεριαλιστικά κέντρα, με εξέχοντα τον ρόλο της ΕΕ. Η ΕΕ έφτασε μάλιστα στο σημείο να καθιερώσει την 9η Μάη από Μέρα της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών ως «μέρα της Ευρώπης», επιδιώκοντας να σβήσει από τη μνήμη των λαών της Ευρώπης τον αντιφασιστικό χαρακτήρα αυτής της επετείου. Δε διστάζουν σ' αυτήν τη βρώμικη συκοφαντική ιδεολογικο - πολιτική επιχείρησή τους να ταυτίσουν το φασισμό με τον κομμουνισμό. Την ίδια ώρα η ΕΕ, όπως άλλωστε και οι ΗΠΑ, δεν έχουν κανέναν απολύτως ενδοιασμό να στηριχτούν και να στηρίξουν τις πιο μαύρες, τις πιο αντιδραστικές δυνάμεις, που αναρριχήθηκαν πραξικοπηματικά στην κυβέρνηση της Ουκρανίας, όπως νωρίτερα είχε συμβεί σε χώρες της Βαλτικής, για την προώθηση των γεωπολιτικών τους συμφερόντων στην περιοχή της Ευρασίας. Στις χώρες αυτές, τα τελευταία 25 χρόνια, μετά την ανατροπή του σοσιαλισμού και τη διάλυση της ΕΣΣΔ, διεξάγεται μια συστηματική ιδεολογική αντικομμουνιστική «πλύση εγκεφάλου», μέσω της οποίας οι «λεγεώνες των Ες-Ες» και οι άλλες ένοπλες φιλοφασιστικές ομάδες παρουσιάζονται ως «απελευθερωτές» της χώρας από τον μπολσεβικισμό.

Ωστόσο, όση χολή και αν χύσουν, όσο μελάνι και αν ξοδέψουν, η αντικειμενική πραγματικότητα δεν αλλάζει. 69 χρόνια μετά τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, εκατομμύρια άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο εκτιμούν την ανεπανάληπτη σε θυσίες προσφορά του κομμουνιστικού κινήματος στην ήττα του φασισμού. Βασική δύναμη του τιτάνιου αυτού αγώνα, ψυχή και καθοδηγητής ήταν τα Κομμουνιστικά Κόμματα, με επικεφαλής το κόμμα των μπολσεβίκων. Εκατομμύρια κομμουνιστές και κομμουνίστριες έδωσαν και τη ζωή τους για έναν καλύτερο κόσμο.

Το καπιταλιστικό σύστημα, οι ανταγωνισμοί, που αναπόφευκτα εκδηλώνονται στο εσωτερικό του ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές και στα μονοπώλια, πρέπει να καταγραφούν στη συνείδηση των λαών ως οι υπεύθυνοι, βαθιά στιγματισμένοι για τους δύο παγκόσμιους πολέμους. Για τα εκατομμύρια των νεκρών, των αναπήρων, των ξεκληρισμένων. Δε δίστασαν, ούτε διστάζουν μπροστά σε κανένα έγκλημα, αρκεί να εξυπηρετήσουν τα κέρδη, την κυριαρχία και την καπιταλιστική εξουσία. Αυτή η αλήθεια ισχύει ακόμα περισσότερο σήμερα που οι ανταγωνισμοί και οι συγκρούσεις οξύνονται μεταξύ τους.

Η ιστορική αλήθεια δεν μπορεί να παραποιηθεί στις συνειδήσεις των λαών. Γιατί αυτή γράφηκε από την ίδια την πάλη των λαών, με το αίμα των λαών, των Εθνικοαπελευθερωτικών και Αντιφασιστικών Κινημάτων στις καπιταλιστικές χώρες, όπως το ηρωικό ΕΑΜ - ΕΛΑΣ, η ΕΠΟΝ στη χώρα μας που συσπείρωσαν και ξεσήκωσαν το λαό.

Ηταν αποτέλεσμα των συγκλονιστικών και τιτάνιων μαχών του Κόκκινου Στρατού στο Στάλινγκραντ, στο Κουρσκ, στο Λένινγκραντ, στη Σεβαστούπολη, σε όλα τα πεδία των μαχών μέσα στη Σοβιετική Ενωση και σε σειρά χωρών της καπιταλιστικής Ευρώπης. Η μεγάλη νίκη των λαών κατά του φασιστικού - ιμπεριαλιστικού άξονα Γερμανίας - Ιταλίας - Ιαπωνίας και των συμμάχων τους επιβλήθηκε κάτω από τον καθοριστικό ρόλο της Σοβιετικής Ενωσης με τις αμέτρητες θυσίες, τα περισσότερα από 20 εκατομμύρια νεκρούς της.

Το φασιστικό τέρας είναι δημιούργημα του καπιταλισμού

Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι,

Βλέπουμε στις μέρες μας πως στην Ουκρανία, στις χώρες της Βαλτικής, αλλά και σε άλλες χώρες της Ευρώπης, ο φασισμός επιδιώκει να σηκώσει κεφάλι, μεταξύ αυτών και στη χώρα μας, με το ναζιστικό - εγκληματικό μόρφωμα της ΧΑ.

Το φασιστικό τέρας και τότε και τώρα είναι δημιούργημα του καπιταλιστικού συστήματος, γεννιέται στα σπλάχνα του συστήματος, δεν είναι όπως θέλουν να το παρουσιάσουν κάτι έξω από αυτό. Ο φασισμός είναι η ακραία φωνή του κεφαλαίου που αξιοποιείται ως η «αιχμή του δόρατος» της καπιταλιστικής εξουσίας ενάντια στο εργατικό κίνημα.

Χρησιμοποιεί τις συνθήκες της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, για να δυναμώσει, έχοντας στήριξη από το κεφάλαιο, ή μερίδες του, καθώς κι από τον κρατικό μηχανισμό. Επιδιώκει να εφαρμόσει μια σκληρή μορφή άσκησης της εξουσίας των μονοπωλίων, όπως στο παρελθόν έκαναν τα εθνικοσοσιαλιστικά κόμματα των Χίτλερ και Μουσολίνι, για να καθυποτάξει το εργατικό - λαϊκό κίνημα. Αυτό ήταν και είναι το κύριο χαρακτηριστικό του γνώρισμα και από εδώ προκύπτει το απροκάλυπτο αντικομμουνιστικό μίσος που διακρίνει όλες τις φασιστικές δυνάμεις διαχρονικά.

Βεβαίως, όπως και τα άλλα αστικά κόμματα, έτσι και τα εθνικοσοσιαλιστικά, αν και εκφράζουν τα συμφέροντα του κεφαλαίου, παγιδεύουν στις γραμμές τους και λαϊκά στρώματα, επιδιώκοντας να αποκτήσουν ευρεία λαϊκή βάση. Το καταφέρνουν με «εργαλείο» την ανοιχτή τρομοκρατική δράση, τη ρατσιστική πολιτική, το σοβινισμό και μεγαλοϊδεατισμό, τη διαστρέβλωση της Ιστορίας κ.ά., εκμεταλλευόμενα την απότομη εξαθλίωση λαϊκών στρωμάτων, που είναι αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης και της αδυναμίας διαχείρισης των άλλων αστικών κομμάτων, για να συμπαρασύρουν στην επιρροή τους πολιτικά καθυστερημένα λαϊκά στρώματα.

Η ενίσχυση των φασιστικών κομμάτων στην Ουκρανία, του κόμματος «Σβόμποντα» και του «Δεξιού τομέα», όπως και της ΧΑ στην Ελλάδα, έχουν και κάποια κοινά: π.χ. εκδηλώθηκαν μετά την παταγώδη αποτυχία των υποσχέσεων που είχαν δώσει σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις, που βρίσκονταν στην κυβέρνηση. Ποιος δε θυμάται π.χ. τις παραπλανητικές ΠΑΣΟκικές υποσχέσεις στην Ελλάδα, λίγο πριν την εκδήλωση της κρίσης; Οταν, όμως, η σοσιαλδημοκρατία, αλλά και τα φιλελεύθερα αστικά κόμματα, οι κάθε λογής αστικές κυβερνήσεις, υπόσχονται φιλολαϊκές ρυθμίσεις και στην πράξη ακολουθούν σκληρή, αντιλαϊκή πολιτική, υπηρετώντας τα μονοπώλια, τότε η απογοήτευση κατεστραμμένων λαϊκών στρωμάτων, αυτοαπασχολούμενων, αγροτών, ανέργων, άπειρων τμημάτων της εργατικής τάξης, κυρίως νέων, μπορεί να στραφεί και προς αντιδραστικότερη κατεύθυνση. Ανάλογη εξέλιξη υπήρξε και στην Ουκρανία, με τις υποσχέσεις που είχε δώσει η κυβέρνηση του Γιανουκόβιτς.

Κι αυτή η εξέλιξη χρειάζεται την προσοχή μας σήμερα, όταν εδώ στη χώρα μας ακούμε πολλά περί μιας «πατριωτικής κυβέρνησης της Αριστεράς», που υπόσχεται ο ΣΥΡΙΖΑ, και η οποία μέσα στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ, πάνω στις «ράγες» του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, δήθεν θα ανακουφίσει τους εργαζόμενους, θα επιλύσει τα λαϊκά προβλήματα. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη πλάνη και, δυστυχώς, όπως ιστορικά αποδεικνύεται, μια τέτοια «αριστερή κυβέρνηση» κατά τα γνωστά πρότυπα της σοσιαλδημοκρατίας, μπορεί να αποδειχτεί «γέφυρα» για μια ακόμη πιο δεξιά, πιο σκληρή και αντιλαϊκή πολιτική.

Αυτό έχει επιβεβαιωθεί από την παλαιότερη και την πρόσφατη πείρα, αφού η συνθηματολογία, οι υποσχέσεις για φιλολαϊκές αλλαγές που διαψεύδονται στην πράξη από τη μια ή την άλλη διαχείριση των συμφερόντων του κεφαλαίου, της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, της στρατηγικής της ΕΕ τροφοδοτούν το πισωγύρισμα συνειδήσεων.

Σήμερα, που φασιστικές δυνάμεις αναδεικνύονται π.χ. στην κυβέρνηση της Ουκρανίας, αποδείχνεται με αδιάσειστα στοιχεία ότι ο φασισμός, όπως και πριν από 80 χρόνια, μπορεί να είναι η επιλογή των αστικών τάξεων, όχι μόνο ως δύναμη κρούσης και φόβου κατά του λαϊκού κινήματος, αλλά και ως δύναμη διαχείρισης της αστικής εξουσίας.

Γνωρίζουμε από την Ιστορία πως οι αστικές πολιτικές δυνάμεις, τόσο οι παραδοσιακές δεξιές όσο και οι σοσιαλδημοκρατικές, υπήρξαν στιγμές που έδωσαν στήριξη στους φασίστες, οι οποίοι φάνηκαν ιδιαίτερα χρήσιμοι στο καπιταλιστικό σύστημα, σ' εκείνη την κρίσιμη στιγμή. Μπροστά στο φόβο της ανόδου του λαϊκού κινήματος, στον κίνδυνο να χάσει ο καπιταλισμός την εξουσία, επέλεξαν με ταξικά κριτήρια να εγκαταλείψουν προσωρινά τη μορφή της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και δε δίστασαν να στηρίξουν τη φασιστική μορφή άσκησης της εξουσίας του κεφαλαίου.

Στην πράξη π.χ. βλέπουμε, τον Αμερικανό Πρόεδρο, για την εκλογή του οποίου πανηγύριζε πριν από μερικά χρόνια η εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ και τη διαχείριση του οποίου, κάθε λίγο και λιγάκι εκθειάζουν αυτό το κόμμα και ο αρχηγός του, να δίνει σαφή στήριξη στα φασιστοειδή του Κιέβου, με στόχο την ικανοποίηση των συμφερόντων των αμερικανικών και ευρωπαϊκών μονοπωλίων στην Ουκρανία, στο φόντο του σκληρού ανταγωνισμού με τη Ρωσία, για τον έλεγχο των μεριδίων των αγορών, των ενεργειακών δρόμων, του πλούτου της περιοχής.

ΕΕ, ιμπεριαλιστές ενισχύουν τα φασιστικά μορφώματα

Η ΕΕ, και η ελληνική κυβέρνηση που προεδρεύει της ΕΕ, ανέλαβε ενεργητικό ρόλο σ' αυτούς τους σχεδιασμούς. Η ΕΕ ενώ χαρακτηρίζει ως «ολοκληρωτισμό» οποιαδήποτε κυβερνητική αλλαγή που δε στηρίζεται στις αστικές επιλογές, ενώ καταδικάζει τη βία, δε διστάζει ν' αξιοποιήσει και τη βία και την ανατροπή κυβερνήσεων όταν αυτή εξυπηρετεί τα συμφέροντά της, όπως έγινε στην Ουκρανία. Δε διστάζει ν' αξιοποιήσει τη δράση ακραία εθνικιστικών - φασιστικών, αντικομμουνιστικών στοιχείων, των νοσταλγών του Χίτλερ και βέβαια την καταστροφή των μνημείων του Λένιν, των σοβιετικών και αντιφασιστικών μνημείων.

Αλλά και στη χώρα μας, δεν είναι λίγοι αυτοί που τα τελευταία χρόνια «δούλεψαν» για την ενίσχυση της φασιστικής Χρυσής Αυγής, όχι μόνο με την αδρή χρηματοδότησή της, αλλά και με την προετοιμασία του ιδεολογικού «εδάφους» για την ανάπτυξή της. Πρόκειται για όλους εκείνους που καλλιέργησαν το μίσος ενάντια στο ΚΚΕ και στο ΠΑΜΕ, ενάντια στη συλλογική, πολιτική και συνδικαλιστική οργάνωση και αντίσταση στην αντιλαϊκή πολιτική, εκθειάζοντας ταυτόχρονα την «τυφλή» αγανάκτηση, το «αυθόρμητο», βγάζοντας «λάδι» το καπιταλιστικό σύστημα για τις βαριές συνέπειες της καπιταλιστικής κρίσης. Μιλάμε ακόμη γι' αυτούς, που, όπως αποδείχτηκε, έστηναν πολιτικούς «διαύλους» με το φασιστικό μόρφωμα, υποσχόμενοι μέχρι και κυβερνητικά έδρανα, την ώρα μάλιστα που καλλιεργούσαν την απαράδεκτη «θεωρία των δύο άκρων».

Μετά από τόσα εγκλήματα, δολοφονίες μεταναστών, δολοφονικές επιθέσεις σε συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, τη δολοφονία του Π. Φύσσα, βλέπουμε να ακολουθείται από το σύστημα μια πολιτική «κλαδέματος» της Χρυσής Αυγής, αλλά όχι ουσιαστικής αντιμετώπισής της. Κι αυτό όχι μόνον από την κυβέρνηση, αλλά και από τα άλλα κόμματα, όπως δείχνει η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου της Αθήνας για τις προεκλογικές διευκολύνσεις. Αυτό κάτι λέει, κάτι δείχνει! Οτι το αστικό πολιτικό σύστημα δεν ενδιαφέρεται για το «ξερίζωμα», αλλά για τον «καλλωπισμό» και εξωραϊσμό αυτού του μορφώματος και δεν αποκλείει την προσεχή αξιοποίησή του σε βάρος του εργατικού - λαϊκού κινήματος.

Το ΚΚΕ θεωρεί πως είναι άμεσο και επιτακτικό καθήκον η απομόνωση της ΧΑ, που είναι ορκισμένος εχθρός του λαού και των αγώνων του, επιδιώκει να χτυπήσει το ΚΚΕ και το εργατικό λαϊκό κίνημα. Η ΧΑ δεν αντιμετωπίζεται από τη σκοπιά της υπεράσπισης δήθεν της αστικής δημοκρατίας, του καπιταλιστικού συστήματος που τη γεννά, αλλά από τη Λαϊκή Συμμαχία σε αντιμονοπωλιακή αντικαπιταλιστική κατεύθυνση, από ένα λαϊκό κίνημα που θα αμφισβητεί και θα αντιπαρατίθεται με τη στρατηγική των μονοπωλίων.

Κόμμα ικανό σε όλους τους καιρούς
Φίλοι και σύντροφοι,

Διδασκόμαστε και προετοιμαζόμαστε, με ΚΚΕ ικανό να παλεύει σε όλες τις συνθήκες, σε όλους τους καιρούς.

Οι εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή (Μ. Ανατολή, Βόρεια Αφρική, Βαλκάνια, Ευρασία) είναι ραγδαίες και μπορεί τα επόμενα χρόνια να οδηγήσουν σε νέους τοπικούς, περιφερειακούς ή και γενικευμένους πολέμους. Σε συνθήκες προετοιμασίας πολέμων και γενικά ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, η αστική τάξη και οι κυβερνήσεις της παίρνουν μέτρα κατά του εργατικού κινήματος, αξιοποιούν και τα εθνικιστικά - φασιστικά κόμματα, μπορούν να επιδιώξουν την επιβολή κατασταλτικών μέτρων σε βάρος του κομμουνιστικού και εργατικού κινήματος.

Γι' αυτό και το εργατικό κίνημα, οι σύμμαχοί του και το Κόμμα, πρέπει να είναι έγκαιρα προετοιμασμένο, να είναι δυνατό, προσηλωμένο στη χάραξη και υλοποίηση της δικής του στρατηγικής, που θα ανταποκρίνεται στην ικανοποίηση των εργατικών - λαϊκών αναγκών, μέσα από την αποδέσμευση της χώρας από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, από κάθε ιμπεριαλιστική ένωση, με τον απεγκλωβισμό της από τα ιμπεριαλιστικά σχέδια και τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης.

Σ' αυτό το δρόμο κοντινότερος «σταθμός» μας είναι οι προσεχείς τοπικές εκλογές και ευρωεκλογές.

Σ' αυτές τις εκλογές πρέπει να υπάρξει άμεση, σαφής καταδίκη της ΕΕ, που στήριξε την όλη αντιδραστική εξέλιξη στην Ουκρανία. Και την στήριξε όχι τυχαία, όχι από παραδρομή, από κακό υπολογισμό ή εξαιτίας του «κακού συσχετισμού» στο εσωτερικό ή γιατί είναι «υπόδουλη» στις ΗΠΑ. Τη στήριξε γιατί είναι μια συμμαχία στην υπηρεσία των ευρωπαϊκών μονοπωλίων. Είναι από τη φύση της βαθιά αντιδραστική, αφού έχει ως «ακρογωνιαίο λίθο» τη διαφύλαξη των καπιταλιστικών κερδών. Μηχανεύεται διαρκώς νέους τρόπους για το ξεζούμισμα του εργάτη, του επαγγελματία, του συνταξιούχου, της νεολαίας. Με το «τσάκισμα» εργατικών, λαϊκών δικαιωμάτων, των μισθών και των συντάξεων, με την εμπορευματοποίηση της Υγείας και της Παιδείας, με τις ελαστικές μορφές απασχόλησης, με την ανεργία, τις ιδιωτικοποιήσεις, την ΚΑΠ και τόσα άλλα. Αντανάκλαση αυτής της εσωτερικής αντιδραστικής φύσης της είναι και η επιθετική αντιδραστική εξωτερική πολιτική της ΕΕ. Γι' αυτό φτιάχνει από τη μια μηχανισμούς επιτήρησης των χωρών, δηλαδή μνημόνια διαρκείας και από την άλλη ευρωστρατό και συνεργάζεται στενά με το ΝΑΤΟ.

Η πολύκροτη «σταθερότητα», την οποία επικαλείται η κυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, δεν είναι κάτι άλλο από τη συνέχιση αυτής της βάρβαρης αντιλαϊκής πολιτικής μέσα κι έξω από τα σύνορά της, στην πορεία σταθεροποίησης και ανάκαμψης των κερδών της πλουτοκρατίας. Να μην ξεγελαστεί ο λαός. Η όποια ανάκαμψη παρουσιάσουν τα κέρδη των λίγων, δεν θα αφορά τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού μας.

Από την άλλη το δίλημμα των εκλογών που προβάλλει η αξιωματική αντιπολίτευση, «ΣΥΡΙΖΑ ή Μέρκελ», υπονοώντας ότι χωρίς να θιχτούν ΕΕ και κεφάλαιο, δηλαδή χωρίς να θιχτεί ο δρόμος εξέλιξης των πραγμάτων που μας έφερε έως εδώ, ότι δήθεν μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα φέρει τη «σωτηρία», έχει σαφή πρόθεση να εγκλωβίσει τους εργαζόμενους μέσα στην ΕΕ, μέσα στα αντιδραστικά πλαίσια μιας κοινωνίας που στηρίζεται στο Μινώταυρο του κέρδους.

Να σπάσουμε τις αυταπάτες

Αυτές τις αυταπάτες, ότι μπορεί να υπάρξει ένας καλύτερος καπιταλισμός, μια καλύτερη ΕΕ, τις έχουν βιώσει εδώ και χρόνια οι εργαζόμενοι κι έχουν πλήρως διαψευστεί. Η ΕΕ δεν μπορεί να αλλάξει προς το καλύτερο. Είναι σάρκα από τη σάρκα της καπιταλιστικής σαπίλας, που δεν μπορεί να καλυφτεί με το «μακιγιάζ» που προτίθεται να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι ζήτημα αλλαγής συσχετισμού στο εσωτερικό της.

Κι άλλη φορά ο ΣΥΡΙΖΑ έχει σπείρει τέτοιες αυταπάτες, όπως πριν δύο χρόνια που πανηγύριζε για την εκλογή Ολάντ και τη διαμόρφωση του λεγόμενου μετώπου του νότου, του «ανέμου από το νότο». Σήμερα αυτά που έλεγε πριν δύο χρόνια για τον Ολάντ μόνο ως ανέκδοτο μπορούμε να τα εκλάβουμε. Οπως τώρα, ότι η υποψηφιότητα για τη θέση του επικεφαλής της Κομισιόν, του πιο σκληρού δηλαδή πυρήνα αυτού του αντιδραστικού οικοδομήματος, θα αλλάξει το όλο οικοδόμημα. Αυτά τα παραμύθια των εκπροσώπων του ΣΥΡΙΖΑ, που ισχυρίζονται πως αν πάρουν ως «αντιπαροχή» τη λαϊκή ψήφο στις προσεχείς εκλογές θα οικοδομήσουν μια νέα ΕΕ, έναν καλύτερο καπιταλισμό, δεν έχουν καμία βάση, είναι πέρα για πέρα αυθαίρετα και επικίνδυνα για τα ίδια τα λαϊκά συμφέροντα.

Η ΕΕ είναι και θα γίνει ακόμη μεγαλύτερη και σκληρότερη «κόλαση» για τους λαούς, είτε είναι πρώτος, είτε είναι δεύτερος ο ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές. Ο μόνος δρόμος είναι η ενδυνάμωση της πάλης ενάντια στην ΕΕ, για την αποδέσμευση απ' αυτήν, με μονομερή διαγραφή του χρέους, κοινωνικοποίηση του πλούτου, με εργατική λαϊκή εξουσία.

Κι ένα «βήμα» σ' αυτή την κατεύθυνση είναι η αποφασιστική καταδίκη της ΕΕ στις προσεχείς εκλογές, μαζί με την καταδίκη του καπιταλισμού, που γεννά το φασισμό και τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Κι αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσα από την αποφασιστική ενίσχυση του ΚΚΕ στις ευρωεκλογές, της «Λαϊκής Συσπείρωσης» στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές.

Γι' αυτό και από αυτό το βήμα σήμερα, του συμποσίου μας, καλούμε σε συστράτευση, συμπαράταξη, ενίσχυση του ΚΚΕ, της μοναδικής εγγύησης, για να γίνει ο ίδιος ο λαός ισχυρός, να μπορεί να καθορίζει το παρόν και το μέλλον του.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου