Τρίτη, 20 Μαΐου 2014

Κοκτέιλ Μολότωφ #157: Δυναμωτικό, τονωτικό, πάντα στη μόδα!

-Σε θέλω. Είμαι τρελός για σένα. Δεν μπορώ να ζήσω μακριά σου. Έλα μαζί μου, να ξανοιχτούμε, να πάρουμε ρίσκα, να ζήσουμε επικίνδυνα!
-Μα τι είναι αυτό το κραγιόν που έχεις στο πουκάμισο;
-Αυτό είναι της Φανής. Ρίχτηκα στην αγκαλιά της, αλλά εσένα ποθούσα.
-Το άρωμα αυτό το γυναικείο που βρωμοκοπάς;
-Μετά, από ανεκλήρωτο πόθο για σένα, ρίχτηκα και στης Τζένης την αγκαλιά να βρω μια παρηγοριά.
-Και οι φίλες μου μού είπαν ότι την έπεσες και στην Αλεξία, που στο κάτω-κάτω δεν ήξερα καν ότι σου αρέσει.

-Σε όλες την πέφτω. Σε όλες αδιακρίτως. Αλλά θέλω εσένα, μόνο εσένα!
-Και τι με θέλεις δηλαδή να με κάνεις;
-Να, εκείνο το διαμερισματάκι που σου γραψε ο παππούς σου μωρό μου, το 'χω ανάγκη.
-Να το κάνεις τι;
-Να το πουλήσω για να παίξω καζίνο μωρό μου, έχω ρέντα μωρό μου, το νιώθω.
-Στο καζίνο; Είσαι τρελός; Τη μοναδική μου περιουσία; Που την έχτισε με κόπους και δάκρυ ο μακαρίτης ο παππούς; Όχι, ξέχασέ το.
-Καταστρέφεις τη σχέση μας! Τι θα πει ο κόσμος που μας θέλει ζευγάρι;
-Είπαμε όχι.
-Άντε μωρή πατσούρα, ξενέρωτη συντηρητίκλα. Ποτέ δεν σε γούσταρα, έτσι κι αλλιώς. Πάω στην Κική για κανα πήδουλο, αλλά να ξέρεις, θα φταις εσύ που με απέρριψες και μου ράγισες την καρδιά. Ρεζίλι θα σε κάνω στη γειτονιά. Άπονη. Φόνισσα των παιδιών που θα κάναμε ευτυχισμένοι μαζί.

Αρχική δημοσίευση 4/5/2012, λίγο πριν τις εκλογές.

4 σχόλια:

  1. Ναι, είναι ΤΟΣΟ μπανάλ η μεγάλη επικοινωνιακή επινόηση των απολειφαδιών. Για μια τέτοια μαλακία έπεσε κόσμος και κοσμάκης με χρόνια στήριξης στο Κομμουνιστικό Κόμμα.

    Μαθήματα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ καλό!
    Μερικές φορές μου έρχεται στο μυαλό ότι "δεν παίζει, πρέπει να είναι απλά βλάκες..." Μετά όμως η πραγματικότητα με βαράει κατακούτελα... Και πονάει!

    Κώστας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Χαχαχαχαχα! Δεν το είχα πάρει ξαναδεί. Τα είπες όλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή