Παρασκευή, 4 Απριλίου 2014

"βλέπω να καταφθάνει των πεινασμένων στρατηλάτης"

με πρόσωπο σαν αγουροξυπνημένο σεντόνι,
με χείλια κρεμασμένα σαν πολύφωτα,


Εμείς
οι κατάδικοι της πολιτείας των λεπρών,
όπου η βρώμα κι ο χρυσός γαγγραίνιασαν τη λέπρα,

Εμείς,
είμαστε πιο καθάριοι κι απ' το κρούσταλλο της Βενετιάς
που το ξεπλύνανε μαζί κ' οι θάλασσες κι ο ήλιος.
Στα παλιά μας παπούτσια κι αν δε βρίσκονται
στους Ομήρους και στους Οβίδιους
ανθρώποι σαν και μας,
βλογιοκομμένοι απ' την καπνιά.

Εμείς,
καθένας από μας,
κρατάμε μέσα στη γροθιά μας
τους κινητήριους ιμάντες του συμπάντος.


[...]

Εκεί που τ' ανθρώπινο βλέμμα τσακίζεται ανήμπορο,
βλέπω να καταφθάνει
των πεινασμένων στρατηλάτης,
φορώντας το ακάνθινο στεφάνι της επανάστασης
το 1916.

Κι ανάμεσά σας είμαι εγώ,
ο Πρόδρομός του,
κ' είμαι όπου βρίσκεται κι ο πόνος, πάντοτε παντού.

Πάνω σε κάθε μια σταλαματιά του νέφους των δακρύων
έχω σταυρωθεί.

Τίποτα πια δεν είναι για συγγνώμη.

Κι όταν
τον ερχομό του διαλαλώντας
ανταριασμένοι
θα βγείτε να δεχτείτε τον Σωτήρα,
εγώ για σας
θα ξεριζώσω την καρδιά μου
θα την ποδοπατήσω
κ' έτσι μεγαλωμένη
και καταματωμένη
θα σας τη δώσω για σημαία.

Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι, "Σύννεφο με Παντελόνια", τμ. 2, μτφρ. Γιάννης Ρίτσος, εκδ. Κέδρος.

10 σχόλια:

  1. Εξαιρετικός ο πανυψηλος Αντώνη!
    Μικρή παρατήρηση προς διερεύνηση, στη φωτογραφία έχω την εντύπωση ότι ο στρατιώτης είναι Βρετανός, κάπου είχα διαβάσει μάλιστα ότι ο συγκεκριμένος ήταν "σεσημασμενος" για τις πολλαπλές απόπειρες αποδρασής του!!
    Ernest Everhard.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χειμώνας τσουχτερός. Μεγάλη παγωνιά. Με τα κορμιά όλο ιδρώτα κολλάνε από τις μπλούζες κάτου. Κάτω απ’ τις μπλούζες οι κομμουνιστές καυσόξυλα φορτώνουνε βαριά στην εθελοντική εργασία του Σαββάτου. Δεν θα σκολάσουμε αν και πέρασε η ώρα της δουλειάς κι είναι το σκόλασμα δικαίωμά μας. Δικά μας τα βαγόνια και δικός μας ο δρόμος, όπου πας. Κι εμείς φορτώνουμε τα ξύλα τα δικά μας. Μπορούμε να σκολάσουμε κατά τις δυο-μα εμείς αργά θα φύγουμε τη νύχτα. Παγώνουν τα συντρόφια μας, κρύο τσουχτερό. Χρειάζονται τα ξύλα μας. Μες στη φωτιά τους ρίχτα. Βαρειά δουλειά εξαντλητική, να πεις κι ούτε καπίκι για όλη αυτήν την αγγαρεία. Όμως εμείς δουλεύουμε σάμπως εμείς να φτιάχνουμε την πιο μεγάλη εποποιΐα. Έτσι όλο θα δουλεύουμε όλα υποφέροντάς τα για να τρέχει η ζωή μες στα δικά μας τα βαγόνια βιάζοντας με σιδερένια εμβατήρια, των ημερών τις ρόδες στις δικές μας τις στέππες και τις πολιτείες τις παγωμένες τις δικές μας.

    Κόντρα στην πρώτη τη δημοκρατία των εργατών και χωρικών, ξιφολόγχες, αστραπές, ντουφεκιές, όλου του κόσμου οι αφεντάδες, κι αυτοί εκεί κι αυτοί εδώ ρίχτηκαν πάνω μας στρατοί και στόλοι. Καταραμένοι νάστε βασίλεια και δημοκρατίες μουχλιασμένες μ’ όλη σας την «αδελφοσύνη, ισότητα» που παίρνουνε πολύ νερό. Πάνω μας χύνονται σα λυσσασμένες οι μπαταρίες σας σίδερο καυτό.


    Μες στα όπλα, στις βροντές των πυροβόλων μένει η Μόσχα ένα νησίδιο και πάνω στο νησίδιο αυτό, εμείς οι πεινασμένοι, εμείς δυστυχισμένοι μ’ ένα ρεβόλβερ μονάχα στο χέρι μας και μέσα στο κεφάλι μας τον Λένιν
    (B. Μαγιακόφσκι, "Καλά Πάμε", μτφ Γ. Ρίτσος)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό ήταν το δεύτερο απόσπασμα που σκεφτόμουν να βάλω...

      Διαγραφή
  3. Επειδή ασχολούμαι με τη φωτογραφία από παιδί:
    Η παραπάνω φωτό:
    - Είναι ασπρόμαυρη καθότι οι Γερμανοί φωτογράφοι του Β'ΠΠ χρησιμοποιούσαν μόνο α/μ φιλμ, ακόμα και για την κλασσική αναμνηστική του Χίτλερ με φόντο τον Πύργο του Άιφελ στο Παρίσι, όπου πήγε μονομεριάτικα. Η Agfa-IG Farben (που τροφοδοτούσε την γερμανική επιμελητεία) είχε έγχρωμο φίλμ και εμφανιστήρια ήδη από το 1940, αλλά για τους στρατιωτικούς φωτογράφους ήταν δύσχρηστο λόγω της χρονοβόρας εμφάνισης και εκτύπωσής του.
    - Η πρωτότυπη (και με το σωστό flip) είναι αυτή, είναι τραβηγμένη στο Μινσκ και κατά το United States Holocaust Memorial Museum ο νεαρός κρατούμενος που κοιτά κατάματα τον Χίμλερ είναι σοβιετικός στρατιώτης γιατί φοράει ρώσικο δίκοχο, που μπορούσε να γίνει και ... σκουφί αν το ξεδίπλωνες, γιατί τα αγγλικά είχαν δυο διακοσμητικά κουμπιά. Ο (γερμανος προφανώς) φωτογράφος παραμένει άγνωστος.
    - Αγγλικό δίκοχο; Γιατί; Γιατί εικάζεται όμως ότι, αυτός ο περήφανος νεαρός είναι ο Βρετανός Οράτιος Γκρίσλι που ήταν κρατούμενος (και) στο Μινσκ, γνωστός για τις πολλαπλές απόπειρες απόδρασής του. Μετά την ανακατάληψη των εδαφών απ' τον Κόκκινο Στρατό και μετά την αναφορά του Γκρίσλι στους Σοβιετικούς αξιωματικούς αποδόθηκε στους Βρετανούς μέσω των Αμερικανών μαζί με πολλούς άλλους ξενομερίτες αιχμάλωτους στρατιώτες.
    - Η φωτογραφία διαπνέεται από μια μαγική αύρα και δεν εκλαμβάνεται μόνο σαν ειδησεογραφική, λαμβανομένου υπ' όψιν του αγνώστου του φωτογράφου. Κάνει επάξια παρέα με την γνωστή, επίσης άγνωστου σοβιετικού φωτογράφου, ή την επίσης γνωστή του Ρόμπερτ Κάπα απ' Ισπανικό Εμφύλιο που εικάζεται ότι ήταν στημένη.

    Τσίμπα και ένα αυτοπορτραίτο του Κώστα Μπαλάφα, του ενός απ' τους δυο φωτογράφους της Ελληνικής Αντίστασης (ο άλλος ήταν ο Σπύρος Μελετζής)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ για τις λεπτομερείς διευκρινήσεις, διορθώθηκε και η φωτό και μπήκε η ασπρόμαυρη ορίτιζιναλ απ' το Holocaust Museum.

      Διαγραφή
    2. Για όσους ενδιαφέρονται περαιτέρω, να ξέρουν ότι, σχεδόν όλες οι φωτογραφίες που τραβήχτηκαν στο Β'ΠΠ κι απ' όλους τους εμπόλεμους, έχουν άγνωστο φωτογράφο και ο λόγος είναι απλός: Οι φωτογράφοι της εποχής (εν αντιθέσει με τους νυν embedded) ήταν χομπίστες ή και επαγγελματίες φωτογράφοι ή της ειδικότητας "κτηθείσας εν τω στρατεύματι", αλλά πάντα απλοί φαντάροι που πολεμούσαν και ταυτόχρονα φωτογράφιζαν. Τα αρνητικά παραδίδονταν αργότερα για εμφάνιση σε άλλους, ή μπορεί και να χανόντουσαν στο πεδίο της μάχης μαζί με το φαντάρο-φωτογράφο, οι δε επιζήσαντες φωτογράφοι δεν κρατούσαν τίποτα για τον εαυτό τους.
      Χαρακτηριστικές είναι οι δυο πρώτες φωτογραφίες απ' το αφιέρωμα του Ρ., η πρώτη με το Ζούκοφ και τους άλλους αξιωματικούς στα σκαλιά του βομβαρδισμένου Ράιχσταγκ και η δεύτερη στο μπαλκόνι του επίσης βομβαρδισμένου ξενοδοχείου Αντλον στην Ούντερ ντερ Λίντεν, που όχι μόνον ο φωτογράφος τους είναι άγνωστος, αλλά και κανείς δεν ξέρει αν τραβήχτηκαν απ' τον ίδιο φωτογράφο, έστω και αν τα σημεία λήψης τους απέχουν μερικές εκατοντάδες μέτρα.

      Ας είναι, αυτή η "άγνοιά" μας βάζει το κατιτίς παραπάνω σ' αυτή την ηρωική περίοδο ...

      Διαγραφή
    3. @ spiral architect

      ως προς την "γνωστή, επίσης άγνωστου σοβιετικού φωτογράφου" ρίξε κι εδώ μια ματιά:
      http://mauroflight.wordpress.com/2014/03/11/%CE%B7-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CF%86%CE%B1%CF%83%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%BD%CE%AF%CE%BA%CE%B7-%CE%BC%CE%AD%CF%83%CE%B1-%CE%B1%CF%80-%CF%84%CE%BF-%CF%86%CE%B1%CE%BA%CF%8C-%CF%84/

      graf

      Διαγραφή
  4. Μια επισης "δημοφιλης" φωτογραφια του Μελετζη Σπυρου ειναι και αυτη:

    http://2.bp.blogspot.com/-4mbDUQubNc0/T94VyPltHHI/AAAAAAAACN0/X8RvYH6tGZs/s1600/%CE%B1%CE%BA%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%84%CE%B6%CE%B7%CF%83%CF%86%CF%85%CF%81%CE%BF%CE%B4%CF%81%CE%B5%CF%80%CE%B1.jpg

    ρεδ αλερτ


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Επισης δημοφιλης φωτογραφια του Μελετζη ειναι κι αυτη:

    http://2.bp.blogspot.com/-4mbDUQubNc0/T94VyPltHHI/AAAAAAAACN0/X8RvYH6tGZs/s1600/%CE%B1%CE%BA%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%84%CE%B6%CE%B7%CF%83%CF%86%CF%85%CF%81%CE%BF%CE%B4%CF%81%CE%B5%CF%80%CE%B1.jpg

    ρεδ αλερτ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Συντροφικούς χαιρετισμούς από το Μπλογκ του Λαού. Μόλις χθες την ανεβάσαμε http://tro-mpa-xtiko.blogspot.com/2014/04/blog-post_2822.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή