Τετάρτη, 2 Απριλίου 2014

Για την "ενότητα της Αριστεράς" ως καλοπροαίρετο αίτημα

Υπάρχει ακόμα και σήμερα αρκετός κόσμος που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο υπερθεματίζει την "ενότητα της αριστεράς" ως στόχο για το λαϊκό-εργατικό κίνημα. Και σίγουρα, σ' αυτές τις περιπτώσεις, η επίθεση στο ιδεολόγημα αυτής της ενότητας --γιατί περί ιδεολογήματος πρόκειται-- δεν φέρνει τα καλύτερα αποτελέσματα σε ό,τι αφορά το νόημα και την στόχευση της στάσης των κομμουνιστών. Κι αυτό επειδή ο κόσμος που δεν παρακολουθεί τα πράγματα εκ του σύνεγγυς και δεν έχει καλή επαφή με την ιστορία του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος μένει μόνο με τη στάση της "απόρριψης" εκ μέρους μας, μας βλέπει δηλαδή ως αρκούμενους στην άρνηση. Αυτό με τη σειρά του χρωματίζει αρνητικά την συνολική μας θέση στην πολιτική και στο εργατικό κίνημα.


Για να μπορούμε να απαντήσουμε αποτελεσματικότερα σ' αυτό το αίτημα, πρέπει να είμαστε σε θέση να εντοπίσουμε το στοιχείο σ' αυτό που δεν αντανακλά απλώς την προπαγάνδα των πολιτικών μας αντιπάλων στον χώρο της σοσιαλδημοκρατίας και του οπορτουνισμού, αλλά περιέχει, ας το πούμε, ένα "ουτοπικό" στοιχείο που αποκαλύπτεται ως ιδεολογικό μόνο όταν κάποιος το υποβάλλει σε ιστορική εξέταση -- αλλά αυτό ακριβώς δεν είναι σε θέση να κάνει ένα μεγάλο ποσοστό του κόσμου που θέτει το αίτημα αυτό.

Ποιο είναι αυτό το "ουτοπικό" στοιχείο στο αίτημα; Είναι η επιθυμία μιας μεγάλης μερίδας όσων θέτουν το ζήτημα να δουν έμπρακτες αποδείξεις της δύναμης, της ισχύος, αυτού που αντιλαμβάνονται ως "προοδευτικό" πόλο. Και η αντίθεση σ' αυτήν την επιθυμία εκλαμβάνεται στην καλύτερη περίπτωση ως στείρο πείσμα και στη χειρότερη ως ενσυνείδητη αποστασία. Πρέπει λοιπόν να απευθυνθούμε σ' αυτόν τον "ουτοπικό" πυρήνα του αιτήματος. Πώς;

Η χθεσινή διαδήλωση είναι ένα έξοχο, απτό παράδειγμα μέσα απ' το οποίο μπορούμε να διαλεκτικοποιήσουμε αυτό το αίτημα. Θα πρέπει να πούμε εδώ: "ενότητα της αριστεράς; Βεβαίως. Αλλά τι είδαμε, πχ, χθες; Είδαμε κάποια ενότητα στις στοχεύσεις, στην τακτική, στη μέθοδο όσων από κοινού κατέβηκαν στο δρόμο;" Όχι βέβαια. Είδαμε κάποιες σημαντικές διαφοροποιήσεις οι οποίες ουσιαστικά επαναλαμβάνονται διαρκώς. Είδαμε ότι το μεγαλύτερο κόμμα της αριστεράς σήμερα ήταν σχεδόν εντελώς απόν από την πορεία διαμαρτυρίας και την Εκοφίν. Γιατί; Γιατί το κόμμα αυτό είναι δεσμευμένο στην πολιτική της ΕΕ με πάρα πολύ συγκεκριμένους τρόπους, που δεν είναι απλώς ζητήματα "ιδεολογίας", του τι πιστεύει δηλαδή, αλλά του τι έχει δεσμευτεί να κάνει. Και εδώ πρέπει να εξηγήσουμε ποιος συγκρότησε το ΚΕΑ, ποια είναι η σχέση του και η σχέση των Ινστιτούτων Πουλαντζάς και Ρόζα Λούξεμπουργκ με τη χρηματοδότηση από την ΕΕ και από τη Γερμανική Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση, ποια ήταν η διαχρονική στάση του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ενοποίηση και Ολοκλήρωση, ποια ήταν η στάση του απέναντι στο Μάαστριχτ, στη Συμφωνία της Λισσαβόνας, ποια είναι η στάση του στο ευρωκοινοβούλιο.

Υπήρχαν και υπάρχουν λόγοι λοιπόν, πρέπει να εξηγήσουμε συμπερασματικά, λόγοι πρακτικοί και απτοί, που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο με μας στο κίνημα. Είναι ζήτημα δεσμεύσεων και όχι ζήτημα του αν εμείς συμπαθούμε ή δεν συμπαθούμε το ένα ή το άλλο στέλεχός του, ή των σχέσεών μας με τον ΣΥΝ ιστορικά. Αυτό που επιθυμεί λοιπόν ο απλός κόσμος που δεν έχει εντρυφήσει σ' αυτά τα ζητήματα πρέπει να του εξηγήσουμε ότι δεν είναι κακό. Είναι απλώς απραγματοποίητο, "ουτοπικό" με την έννοια της αυταπάτης, δηλαδή ιδεολογικό. Και η ευθύνη για το απραγματοποίητό του δεν είναι σ' αυτόν που έμεινε αδέσμευτος από μια λυκοσυμμαχία που καταστρέφει καθημερινά το βιοτικό επίπεδο των λαών της Ευρώπης, είναι σ' αυτόν που εξ αρχής δεσμεύτηκε να συμμορφώνεται σ' αυτή.

Μόνο όταν καταλάβει αυτό το εντελώς πρακτικό και μη συναισθηματικά φορτισμένο ζήτημα θα είναι σε θέση κάποιος να ακούσει ότι ξέρεις, η "αριστερά" δεν ήταν ποτέ ενωμένη. Ότι δεν ήταν ενωμένη στη Ρωσία, και ότι η Ρώσικη επανάσταση έγινε επειδή οι Μπολσεβίκοι δεν άκουσαν τους Μενσεβίκους και τράβηξαν το δικό τους δρόμο. Ότι το κόμμα τους δημιουργήθηκε μέσα από τη διάσπαση με άλλες τάσεις και απόψεις --των Μπουντιστών, των λικβινταριστών, των Ναρόντνικων παλιότερα-- που ήταν τάσεις και απόψεις της "αριστεράς." Ότι "αριστερός" ήταν ο Έμπερτ και ο Νόσκε, "αριστερή" ήταν και η Λούξεμπουργκ με τον Λίμπνεχτ, αλλά οι πρώτοι είναι οι υπεύθυνοι που εκτελέστηκαν οι δεύτεροι, γιατί η "αριστερά" της σοσιαλδημοκρατίας στη Γερμανία είχε ως υπαριθμόν ένα αντίπαλο στη Βαϊμάρη τους κομμουνιστές και όχι τους φασίστες. Ότι από το 1968 η "αριστερά" στην Ελλάδα είναι επίσημα διαιρεμένη, και ότι και παλιότερα, όταν φτιάχτηκε η "Ενωμένη Αριστερά" της ΕΔΑ φτιάχτηκε υπό την πίεση της απαγόρευσης του ΚΚΕ και ότι δεν κράτησε, όπως δεν κράτησε καμία άλλη απόπειρα να συνυπάρξουν κομμουνιστές και σοσιαλδημοκράτες, γιατί είναι από το 1914 που ο Λένιν αποκήρυξε τη Β' Διεθνή για συνενοχή με τη σφαγή του πολέμου των αφεντικών --εδώ και 100 χρόνια δηλαδή-- σαν το λάδι με το νερό: δε σμίγουν, εκτός κι αν οι κομμουνιστές αποκηρύξουν τις ιδέες τους και σοσιαλδημοκρατικοποιηθούν (το αντίθετο, να κομμουνιστικοποιηθούν δηλαδή οι σοσιαλδημοκράτες, δε συνέβη ποτέ και πουθενά. Η κυρίαρχη τάξη δεν θα 'ταν κυρίαρχη αν δεν λειτουργούσε σαν πανίσχυρος μαγνήτης για όποιον δεν είναι αποφασισμένος για μετωπική σύγκρουση μαζί της).

Συνεπώς, πρέπει να ρωτήσουμε το συνομιλητή μας, και νοουμένου ότι και μεις θέλουμε "ενότητα" αλλά με τους όρους που μας την προτείνουν ούτε ιστορικά τη βλέπουμε πουθενά εδώ και 100 χρόνια, ούτε στο δρόμο, ούτε στα συνδικάτα, όπου διαρκώς οι σοσιαλδημοκράτες συμμαχούν με την κυβέρνηση και με όποιον άλλον βρουν εναντίον μας, τι προτιμά;

Προτιμά:

α) μια ενότητα του καναπέ και της καρέκλας, όπου θα ενωθούμε με τους σοσιαλδημοκράτες στην παράλυση του κινήματος και την αναζήτηση κοινοβουλευτικών και υπουργικών θώκων για να κοροϊδεύουμε και μεις την κοινωνία;

β) μια διαίρεση σε βάρος μας, σε βάρος του πιο κινητικού, του πιο διεκδικητικού, του πιο συγκρουσιακού μέρους του κινήματος, που τόσο το γνωρίζουν ως τέτοιο και οι αντίπαλοί του που χτες, με το που έφυγε το ΠΑΜΕ έγραψαν "τέλειωσε και η αποψινή διαδήλωση;" Αυτή τη διαίρεση την πρόκρινε και το 2012, στις εκλογές, και παλιότερα, το 1981 και κάθε φορά που ψήφιζε ΠΑΣΟΚ. Τι κέρδισε; Ωραίες αναμνήσεις για την σημερινή του εξαθλίωση;

γ) ή μια διαίρεση υπέρ μας, με μεγαλύτερη δύναμη και στο δρόμο και στο κοινοβούλιο για το κομμάτι που απεργεί, που διαδηλώνει, που συγκρούεται, μια διαίρεση που θα τιμωρεί την ολιγωρία, το ξεπούλημα και τον συμβιβασμό; Δηλαδή μια διαίρεση που θα πλησιάζει την ενότητα, που θα βάζει σε κοινά αγωνιστική και άρα πολύ πιο αποτελεσματική από σήμερα πορεία, με τους ίδιους στόχους, με την ίδια τακτική, ένα πιο μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού από αυτό που σήμερα συσπειρώνεται στο ΠΑΜΕ και στο ΚΚΕ; 

Δεν είναι άραγε καλύτερο από 500 Συριζαίους, 500 Ανταρσυώτες και 10.000 ΠΑΜίτες στο δρόμο να υπάρχουν 150.000 ΠΑΜίτες, κι ας υπάρχουν ακόμα οι 500 ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ; Μήπως το 1.500.000 ελλήνων που ψήφισε σοσιαλδημοκράτες αύξησε στο ελάχιστο αυτούς τους 500; Όχι. Τόσοι ήταν κι όταν ο ΣΥΡΙΖΑ είχε 4%. Άρα, και αφού αυτή η ενότητα έκανε μια τρύπα στο νερό (όλα τα αντιδραστικά μέτρα πέρασαν αβρόχοις ποσί), γιατί δεν δοκιμάζει ο όποιος αναζητητής της ενότητας την ενότητα που του προτείνουμε εμείς, μέσα από το ΠΑΜΕ, μέσα στις Λ.Ε, μέσα στη ΜΑΣ και τα ταξικά συνδικάτα; Τι περισσότερο θα χάσει από όσα ήδη έχασε, άραγε;

Σ' αυτό το ερώτημα και σε αυτή την πρόταση πρέπει να καταλήγει η συζήτηση για την "ενότητα της αριστεράς" με όσους καλοπροαίρετα θέτουν το αίτημα. Γιατί δεν είμαστε τρελοί για να είμαστε ενάντιοι στην ενότητα· αυτό υπηρετεί ήδη ο τόσο κακολογημένος δημοκρατικός συγκεντρωτισμός, και αυτό φτιάχτηκε να υπηρετεί: την ενότητα, χωρίς την οποία οι εργαζόμενοι δεν θα καταφέρουν ποτέ να σηκώσουν κεφάλι. Την ενότητα λοιπόν ακριβώς επιδιώκουμε ως κομμουνιστές. Αλλά η δική μας ενότητα δεν είναι του τύπου "αγωνιστείτε εσείς να πάρουμε βουλευτικές καρέκλες εμείς", ούτε είναι ενότητα "φάτε χημικά εσείς να βγάζουμε φωτογραφίες εμείς", ούτε "δώστε σύμβολα και αγώνες εσείς για να κάνουμε κυριολεκτικά και μεταφορικά φωτοσόπ δανεικού ριζοσπαστισμού εμείς." Τέτοια ενότητα κανείς, εκτός των πονηρών και των φαύλων βέβαια, δεν την έχει ανάγκη.

34 σχόλια:

  1. Στα συνδικατα η ενοτητα σφυρηλατειται και καταγραφετε ΠΙΑ επι προτασεων ,θεσεων ,πρακτικης και τακτικων .Οι εργαζομενοι αφου περασαν μεσα απο τις συμπληγαδες του δικομματισμου και στον συνδικαλισμο ,αφου γνωρισαν την εξαγορα ,την λαμογια ,το ξεπουλημα με ανταλλαγη μια προσωπικη μικροεξυπηρετηση ,αργα αλλα σταθερα επανακαμπτουν στις συλλογικες ταξικες διεργασιες και πρακτικες ,απο αναγκη και προβληματισμο. Ετσι ακομα και οπου δεν υπαρχουν ΠΑΜιτικες παραταξεις δημιουργουνται "επιτροπες" , οπου υπαρχουν ενισχυονται και απο εργαζομενους ως χτες σε αλλους χωρους πολιτικους (απο ΑΝΤΑΡΣΥΑ και Μ-Λ εως ακομα και ΠΑΣΟΚ ή και Δεξια ) !!! Αυτο δεν ειναι προσωπικη αυθαιρετη εκτιμηση δικη μου αλλα και αποκρυσταλλωμα καθημερινο σε αρχαιρεσιες και αποτελεσματα σε ολη την Ελλαδα . Βοηθαει σ αυτο και το πλασιο λειτουργειας του ΠΑΜΕ που δεχεται καθε εργαζομενο με μοναδικο κριτηριο την ταξικη του θεση απεναντι στα ζητηματα και οχι την οποια προηγουμενη επιλογη ειχε κανει . Η εργατικη και ΛΑΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ στην πραξη γινεται πλεον φανερη σε καθε χωρο σχεδον .Χρεος ολων εμας ειναι οχι μονο να αγκαλιασουμε αυτο τον κοσμο ,αλλα και να τον εμπιστευτουμε να του μοιρασουμε καθηκοντα ,να τον ενταξουμε στο ταξικο κινημα ,γνωριζοντας εκ των προτερων τις οποιες αδυναμιες κατανοησης και ενταξης θα εχει ,ωστε μαλακα να του τα ξεδιαλυνουμε αυτα .Τα μηνυματα ειναι αισιοδοξα .Θα εξαρτηθει απο ΕΜΑΣ να γινουν ακομα περισσοτερο .Μεσα στο καμινι της ταξικης παλης να εκπαιδευσουμε την εργατικη ταξη ωστε να κανει το αλμα στον "ουρανο"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. σε έναν αυτοαπασχολούμενο βιβλιοπώλη που σου λέει "αν δεν βγει ο συριζα να επαναφέρει την ενιαία τιμή βιβλίου, θα κλείσει το βιβλιοπωλείο μου που ήδη παραπαίει, και δεν θα έχω να φάω", τι λες;
    γενικότερα: τι λέμε στο άμεσο ζήτημα της επιβίωσης; στη μικρή ελπίδα ότι κάτι θα αλλάξει, έστω λίγο; στο "πόσο χειρότερα να είναι με τον συριζα (υπονοείται: από όσο θα ήταν με τη νδ στο αντίστοιχο διάστημα, και όχι από όσο ήταν μέχρι τώρα)";
    και όλα αυτά με 2ο επίπεδο το γιατί δεν συνεργάζεται το κκε με τον συριζα, να τα κάνουν λίγο καλύτερα μπας και επιβιώσουμε...

    εν ολίγοις κάποιοι είναι τόσο τρομαγμένοι από την ανασφάλεια ώστε ζητούν το (α) ^ (ένωση με σοσιαλδημοκράτες κ.λπ.), ακόμα και αν ξέρουν ότι θα είναι κοροϊδία. γιατί σού λέει "με αυτήν την κοροϊδία, εγώ μπορεί να μπω ή να παραμείνω στο κλαμπ αυτών που επιβιώνουν έστω με λίγα, χάρις σε μικρές αλλαγές στη νομοθεσία".

    πίκατσου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "εν ολίγοις κάποιοι είναι τόσο τρομαγμένοι από την ανασφάλεια ώστε ζητούν το (α) ^ (ένωση με σοσιαλδημοκράτες κ.λπ.), ακόμα και αν ξέρουν ότι θα είναι κοροϊδία. γιατί σού λέει "με αυτήν την κοροϊδία, εγώ μπορεί να μπω ή να παραμείνω στο κλαμπ αυτών που επιβιώνουν έστω με λίγα, χάρις σε μικρές αλλαγές στη νομοθεσία".

      Εδώ τίθεται το ερώτημα: έχει το εργατικό κίνημα ανάγκη από συμμάχους που σκέπτονται και ενεργούν στη βάση "εγώ να τη γλιτώσω κι όλοι οι άλλοι να πα να...";

      Διαγραφή
    2. Στον βιβλιοπώλη που αναφέρεις, πχ, δεν θα πρεπε να τεθεί το ερώτημα "ποιος θα αγοράζει τα βιβλία σου, έστω και με ενιαία τιμή, αν δεν αλλάξει ριζικά η οικονομία; Είδες καμία χώρα να ξεπερνάει την κρίση παραμένοντας στον καπιταλισμό; Ποια;"

      Διαγραφή
    3. Οχι ΔΕΝ εχει αναγκη τετοιες "μαζικοτητες" ,του αρκει να μην τις εχει ΚΟΝΤΡΑ μονο .Εξ αλλου ο μικροαστος εχει πολλα κανταρια να φαει ακομα για να καταλαβει ΠΛΗΡΩΣ το πραγματικο συμφερον του αυτου και των ...παιδιων του

      Διαγραφή
    4. Αντωνης:Όσες φορές έχει δημιουργηθεί οικονομική κρίση, άλλες τόσες ϕφορές έχει υπάρξει και ανάκαμψη σε καπιταλιστικό περιβάλλον. Για να μην πάμε σε παραδείγματα του εξωτερικού, να πάμε στην Ελλάδα της ‘χρυσής δεκαετίας’ του 60 όπου υπήρχε άνθηση των εμπορικών σχέσεων και κατασκευές, ανάπτυξη σε κάθε κλάδο και μετά από μια μικρή κάμψη ξεκίνησε η 15ετία 1986 - 1999 όπου επιτυγχάνεται το ξεπέρασμα του πρώτου κύματος της κρίσης υπερσυσσώρευσης του κεφαλαίου, αποκαθίσταται σταδιακά η καπιταλιστική κερδοφορία, ενισχύεται σημαντικά η αποδοτικότητα των ιδίων κεφαλαίων και αυξάνονται συνεχώς οι επενδύσεις, στον βαθμό που το ενεργητικό όλων των επιχειρήσεων αυξάνεται συνεχώς. Μια απλή έρευνα σχετικά με το ύψος του μισθού ενός δημόσιου υπαλλήλου το 1985 και τις αυξήσεις που έχει εξασφαλίσει λίγο πριν την ‘χρονιά του χρηματιστηρίου’ είναι ενδεικτικές για να συγκριθούν οι διαφορές. Παρεμπιπτόντως, να εκφράσουμε τα συγχαρητήρια μας για τον αγώνα που δίνει το ΚΚΕ ενάντια των ‘τσογλανιών’ του κύριου Τσίπρα, αναχαιτίζοντας την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ προς την κυβέρνηση, κάτι που θα είχε καταστροφικές συνέπειες για τον τόπο και το υπάρχον status quo. Κάνετε καλύτερη δουλειά από την ‘ομάδα αλήθειας’ του κυρίου Σαμαρά  και μάλιστα με πολύ μικρότερο budget. Keep up the good work.  -Δεξιός Ψάλτης-

      Διαγραφή
    5. Πολύ τεμπελιά. Ανακύκλωση Λαλιώτη απ' τη δεκατία 80 και ΓΑΠ περί δεξιών ψαλτών;

      Κάτι σε λιγότερο ΠΑΣΟΚ έχεις;

      Διαγραφή
    6. με τις μικρές αλλαγές στη νομοθεσία εννοεί, και έχει στο μυαλό του, και την (έστω μικρή) αύξηση μισθού, αυτές που θα έχουν σαν αποτέλεσμα τη μείωση της ανεργίας και την πάταξη της μαύρης εργασίας, και ό,τι άλλο ευαγγελίζεται ο συριζα, και το κκε θα απαιτούσε, στο φανταστικό σενάριο συνεργασίας. και όταν σε αυτό απαντάς ότι είναι θέμα εε-δντ και δυνατοτήτων του καπιταλισμού μες στην κρίση, σου λένε τα περί καλύτερης διαπραγμάτευσης και κεϋνσιανής πολιτικής... οπότε είναι ο λόγος σου ενάντια στην ελπίδα τους (που αντλούν από την κοροϊδία του συριζα).
      σημειωτέον ότι το βιβλιοπωλείο του αυτοαπασχολούμενου μπορεί να βγάζει λιγότερα καθαρό κέρδος από αυτά που βγάζει ο συνομίληκός του υπάλληλος του πάμπλικ, και ότι ο ίδιος μέχρι χθες ήταν υπάλληλος, που στράφηκε στη λύση της δικής του επιχείρησης και της αυτοαπασχόλησης λόγω ανεργίας. οπότε το πραγματικό συμφέρον του το ξέρει ή το υποψιάζεται, αλλά σου λέει "ο κόσμος δεν το θέλει το κκε και η επανάσταση δεν πρόκειται να γίνει αύριο, οπότε, μέχρι να γίνει, μήπως να αφήσουμε τον συριζα να αλλάξει κάτι πρόσκαιρα προς το καλύτερο για όλους;"

      αυτή η συζήτηση περί καπιταλισμού με το συγκεκριμένο άτομο έχει γίνει πολλάκις, όπως γίνεται με τους περισσότερους, αλλά όταν κάποιος χάνει την πίστη του ότι θα έχει έστω ένα μικρό εισόδημα αύριο, και πιάνεται από μια μικρή ελπίδα διατήρησής του, που είναι μάλλον καλοπροαίρετη ελπίδα ότι κάτι θα βελτιωθεί και για όλους τους άλλους, τι μπορεί να ειπωθεί; δηλ. όταν η συζήτηση γίνεται επείγουσα σε σχέση με την επιβίωση...

      η ίδια ελπίδα υπάρχει και στον εργαζόμενο που δουλεύει σε μικρή επιχείρηση που κοντεύει να κλείσει και θα μείνει άνεργος, εκτός αν ... μπλα μπλα.

      δηλ. έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους που μπορεί να συλλαμβάνουν το αδιέξοδο της κρίσης με το μυαλό τους, αλλά διατηρούν μια μικρή ελπίδα, γιατί χωρίς αυτήν αποδέχονται ότι θα τα χάσουν όλα.
      και ναι, οι προλετάριοι δεν έχουν να χάσουν τίποτα άλλο παρά μόνο τις αλυσίδες τους, αλλά η απόσταση από αυτήν την παραδοχή (έστω ότι κάποιος την κάνει) μέχρι την πίστη ότι η επανάσταση είναι εφικτή, πώς διανύεται;

      πίκατσου (συγγνώμη αν γίνομαι κουραστική)

      Διαγραφή
    7. σου λέει "ο κόσμος δεν το θέλει το κκε και η επανάσταση δεν πρόκειται να γίνει αύριο, οπότε, μέχρι να γίνει, μήπως να αφήσουμε τον συριζα να αλλάξει κάτι πρόσκαιρα προς το καλύτερο για όλους;"

      Προσωπικά, θα αρκούμουν να τον ρωτήσω τι συγκεκριμένα θεωρεί πως θα αλλάξει ο ΣΥΡΙΖΑ και πού ακριβώς το στηρίζει. Αν τον δεις σύντομα, δώσ' του κι ένα copy απ' τις δηλώσεις Σταθάκη για το χαράτσι, δώρο από μένα.

      Διαγραφή
    8. "αποκαθίσταται σταδιακά η καπιταλιστική κερδοφορία, ενισχύεται σημαντικά η αποδοτικότητα των ιδίων κεφαλαίων και αυξάνονται συνεχώς οι επενδύσεις, στον βαθμό που το ενεργητικό όλων των επιχειρήσεων αυξάνεται συνεχώς"
      1)Τι διαφορετικό λες από τη συγκυβέρνηση δηλαδή;
      2)Που είναι οι εργαζόμενοι σε όλα αυτά;
      3)"Δύσκολα θα βρει κανείς λέξη να περιγράψει" αυτό που ανέκαθεν υπήρξατε.

      rednready2

      Διαγραφή
    9. "Όσες φορές έχει δημιουργηθεί οικονομική κρίση, άλλες τόσες ϕφορές έχει υπάρξει και ανάκαμψη σε καπιταλιστικό περιβάλλον."

      Το κακέκτυπο του Λαλιώτη ΠΙΣΤΕΥΕΙ και ΟΡΚΙΖΕΤΑΙ ρε σύντροφε. Στον καπιταλισμό.

      Διαγραφή
    10. Η μαλακία(αυτή είναι η ακριβής λέξη!) είναι πως δεν έχουν ασχοληθεί ΠΟΤΕ να μελετήσουν τις αναλύσεις και τις θέσεις του ΚΚΕ,αλλά αναπαράγουν τις μπούρδες που τους σερβίρουν απο μμε κτλ. αλλά έχουν άποψη για το ΚΚΕ. Βαρετοί!

      rednready2

      Διαγραφή
    11. αυτά που λέει ο Δεξιός Ψάλτης ούτε ο εν λόγω βιβλιοπώλης δεν θα τα πίστευε. άλλο ελπίζω μήπως και γίνει 1/10 από όσα λέει ο συριζα, και άλλο είμαι μαλάκας και εντελώς χάπατο.

      πικατσου

      Διαγραφή
    12. Τον βιβλιοπώλη θα τον περιποιηθούν τα μονοπώλια.Το τραγικό θα είναι πως θα συγκυβερνά-από ότι φαίνεται-ο σύριζα.
      Δεν φταίει η ελπίδα αλλά το είδος της ελπίδας που καλλιεργούν, πως το συμφέρον τους συμβαδίζει με αυτό των μονοπωλίων.

      rednready2

      Διαγραφή
    13. Ακόμα και για την πιο άμεση και βραχυπρόθεσμη συγκράτηση της επίθεσης, αυτό που λέει ο ΣΥΡΙΖΑ (ύπουλα) "να μπεί ένα φρένο", η Παπαρήγα έχει δώσει στις εκλογές του '12, την πιο πρακτικά αποτελεσματική απάντηση (που οι αντίπαλοι την κατηγόρησαν σαν υπεκφυγή), να ΜΗΝ έχουμε μια ισχυρή κυβέρνηση.

      ημιάγριος

      Διαγραφή
    14. Αυτό το 1/10 ποιό είναι ρε παιδιά; Μήπως πρόκειται για το 1/10 όσων νομίζει ο μέσος "αριστερός" μικροαστός ότι λέει ο συριζα; Ο τραβέρσο ρόσσα (με τον οποίο διαφωνώ σε πολλά) έκανε μια "παράκληση" τις προάλλες να σταματήσει η διαστρέβλωση των θέσεων του συριζα, που μόνο υπέρ του λειτουργεί.

      Επίσης να πω ότι αυτό για τον "δεξιό ψάλτη" αδυνατώ να το καταλάβω όσες φορές κι αν το ακούω. Δεν ήξερα πως η νδ προσπαθεί κι αυτή να κάνει κριτική στον συριζα για την σαθρότητα των θέσεών του για τον σοσιαλισμό. Ξέρω φυσικά ποιό είναι το διά ταύτα αλλά είναι εκπληκτικό το ότι υπάρχουν τόσες παπάτζες που κυκλοφορούν ευρέως χωρίς καμία απολύτως λογική βάση για τόσα και τόσα χρόνια.

      Ijon Tichy

      ΥΓ: Αυτό για τον καπιταλισμό που ξαναβρίσκει τον δρόμο του δεν το παίζουν 1Χ κάθε κυριακή όλοι οι νεοφιλελέδες που σέβονται τον εαυτό τους; Ντροπή γιατί το Κόμμα και ο Ηγέτης έχουν κυρήξει τον ανένδοτο στον νεοφιλελευθερισμό εδώ και πολύ καιρό...

      Διαγραφή
    15. "ΥΓ: Αυτό για τον καπιταλισμό που ξαναβρίσκει τον δρόμο του δεν το παίζουν 1Χ κάθε κυριακή όλοι οι νεοφιλελέδες που σέβονται τον εαυτό τους; "

      Είχα κάνει ένα σχετικό ποστ παλιά, στο RD, όταν ακόμα ήταν της μοδός ο νεοφιλελευθερισμός (προ-"αντιμνημονιακότητας").

      Διαγραφή
    16. Κάτι θυμάμαι με εκείνον τον ανεκδιήγητο zoutiri ή κάπως έτσι (που αρχικά -- πρώτη περίοδος rd -- το έπαιζε αριστερός και ξίνιζε που κουκουεδίζεις) που μίλαγε για τους μαρξιστές νοστράδαμους και έγραφε και ένα άρθρο κάθε δυο μήνες για την ελληνική οικονομία που "ανακάμπτει".

      Ijon Tichy

      Διαγραφή
    17. Α γεια σου. "Αναμόρφωσις", "Ζουτήρις" και λοιπή αρχαία ιστορία.

      Διαγραφή
    18. Είχε γράψει κι ένα θρυλικό άρθρο ο ακαδημαϊκός ότι η κρίση δεν θα έρθει στην Ελλάδα. Του χρωστάω μεγάλη ευγνωμοσύνη, είναι ο πρώτος απ' τον οποίο κατάλαβα ότι οι ακαδημαϊκοί εκτός θετικών και εφαρμοσμένων επιστημών είναι 99.9% κοινοί απατεώνες.

      Διαγραφή
    19. ο λόγος που σχολίασα,αϕορά τη ϕφράση του Αντώνη για το ότι ‘δεν υπάρχει σε καπιταλιστικό περιβάλλον ανάπτυξη μετά από οικονομική κρίση’, κάτι που δεν ισχύει και αρκετά  παραδείγματα έχουν συμβεί επανειλημμένως στο παρελθόν. Θα έλεγα μάλιστα ότι το καπιταλιστικό σύστημα, κατά κάποιο τρόπο, ‘αγαπάει’ τις κρίσεις διότι αποσαθρώνει την υπερπαραγωγή κεφαλαίου, ανακόπτει βιαίως την υπερσυσσώρευση, καταρρίπτοντας τα μονοπώλια και ανατροφοδοτώντας την αγορά κάτω από νέους οικονομικούς συσχετισμούς που προωθούν κυρίως τους νέους επιχειρηματίες, κοινώς ανανεώνεται η ροη κεφαλαίου. Ο καπιταλιστικός μηχανισμός λειτουργεί ιδανικά όταν υπάρχουν ανταγωνιστικές μονάδες στην αγορά και οι οποιοδήποτε μονοπωλιακές σχέσεις θα πρέπει να πολεμιούνται σαν ‘κακοήθεις όγκοι’. Ως εκ τούτου σαν ϕφιλελεύθερος, αντιμάχομαι κάθε ιδέα και προέκταση του νεοφιλελευθερισμού και ίσως τον απεχθάνομαι περισσότερο και από έναν κομμουνιστή, διότι διαβρώνει την ιδέα του κοινωνικού ϕφιλελευθερισμού . Επίσης, δεν ενστερνίζομαι καμία δήλωση του κυρίου Λαλιώτη και εάν ακόμη έχει τύχει να έχει κάποιες απόψεις ταυτόσημες με εμένα, τότε σημαίνει ότι εκείνος προσεγγίζει τις "ϕφιλελεύθερες" ιδέες παρά εγώ τις ‘πασοκοσοσιαλιστικές’ του.

      Ijon Tichy: Φυσικά και η ΝΔ δεν κάνει και δεν την νοιάζει να κάνει ‘κριτική στον Συριζα για την σαθρότητα των θέσεών του για τον σοσιαλισμό’. Από καθαρά πολιτική σκοπιά όμως, όπως αντιλαμβάνεσαι, θεώρει κέρδος την κάθε περίπτωση  ψηφοφορου του Σύριζα, που με αριστερά κριτήρια θα τον πείσεις να μην ακολουθήσει  τον δρόμο του κυρίου Λαφαζάνη, Σταθάκη, Τσίπρα και άλλων μαθητευόμενων μάγων της οικονομίας και να ψηφισει άλλο αριστερό κόμμα, απομακρύνοντας τον Συριζα από την αυτοδυναμία. Με απλά λόγια, ο εχθρός (ΚΚΕ) του εχθρού μου (Συριζα) είναι βολικός ϕφιλος μου, μέχρι ϕφυσικά να αλλάξουν οι συσχετισμοί. Είναι ίσως μια κυνική αντιμετώπιση αλλά η τακτική και οι ελιγμοί δεν αφορούν μόνο τους στρατιωτικούς αλλά και τους πολιτικούς. Όσο για την ανάκαμψη, ας το εξετάσουμε σε 3 χρόνια από τώρα εάν οι εκτιμήσεις μας είναι σωστές ή η κατάσταση είναι μη ανατρέψιμη. Ποντάρω πολύ στην σταθεροποίηση του πολιτικού συστήματος και στην έλευση ξένου κεφαλαίου. Επίσης οι ντόπιοι κεφαλαιούχοι αναγκάζονται να ρίξουν χρήμα στην αγορά, γιατί κανένας σοβαρός επιχειρηματίας δεν είναι ποτέ  ικανοποιημένος με το να συρρικνώνεται το αγοραστικό κοινό και να μειώνεται η αγορά προϊόντων και αγαθών.  Επίσης εκείνο που εκτιμώ είναι ότι στην επόμενη περίοδο αρκετά νέα κόμματα θα κάνουν την εμϕάνιση τους με στόχο το 5-6 %, δηλαδή ένα ικανοποιητικό ποσοστό για να συμμετάσχουν σε συγκυβερνήσεις, όπως θα είναι το (αναγκαστικό) μοντέλο διακυβέρνησης από εδώ και πέρα στη χώρα. Εάν το μοντέλο αυτό εδραιωθεί, όπως στο εξωτερικό, τότε το ΚΚΕ θα πρέπει να αναθεωρήσει ίσως την πολιτική του σχετικά με τις συμμαχίες, αλλά αυτό είναι κάτι που αφορά εσας. -Δεξιός Ψάλτης-                

      Διαγραφή
    20. "ο λόγος που σχολίασα,αϕορά τη ϕφράση του Αντώνη για το ότι ‘δεν υπάρχει σε καπιταλιστικό περιβάλλον ανάπτυξη μετά από οικονομική κρίση’"

      Α εσύ είσαι πάρα πολύ καλός! Όχι απλά λατρεύεις τον καπιταλισμό, αλλά επινοείς και φράσεις που τις βάζεις και σε εισαγωγικά για να φαίνονται παραθέματα ενώ είναι δικές σου!

      Η μαμά σου δεν έκανε κανένα πιο έξυπνο από σένα, φαντάζομαι, ε;

      Διαγραφή
    21. Είσαι και γαμώ τα τρολλ. Get a life maybe?

      JKL

      Διαγραφή
    22. Μου το'κανες λιανά τώρα ότι όλο το νταβαντούρι γίνεται για τα ψηφαλάκια και το'πιασα γίγαντα, γιατί νόμιζα ότι κι η νδ εργατικό κόμμα είναι.

      Και σε 3 και σε 13 και σε 23 χρόνια θα τα ξαναπούμε, μπας και πάει ταμείο και το "Μπλε Μήλο" (τους θυμάστε αυτούς; μορφάάάάάάρες).

      Κι ένα δωράκι:

      http://www.rizospastis.gr/story.do?id=7893861&publDate=2/4/2014

      Ijon Tichy

      Διαγραφή
  3. Δεν είπαμε ότι θα αναιρέσουμε το χαράτσι κάτι τετοιο δεν ειπε ο σταθάκης του σύριζα Αντώνη ?
    Θα επαναφέρουμε λέγανε τους μισθούς στα 700 ευρώ φοβερά ριζοσπαστική πρόταση (η γενια των 700 ευρώ λέγαμε πριν 4 χρόνια). Ο νόμος για τα βιβλία επιταγή της ευρωπαϊκής ένωσης είναι. λέγοντάς ελάχιστα από τα πολλά΄που λέει και κάνει ο σύριζα στην καθημερινή επαφή με τον κόσμο να γκρεμίζουμε τις αυταπάτες είναι δύσκολο, θέλει επιμονή υπομονή και γερο στομάχι. ο Λαός είναι τέκνο της ανάγκης που έλεγε και ο Βάρναλης πρέπει να υπάρχουν και οι υποκειμενικές συνθήκες - αυτός είναι και ο δύσκολος ρόλος του κόμματος των μελών και φίλων του - για να γίνει ώριμο τέκνο της οργής ..

    Giorgio Lazer

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ΩΣ ΜΈΛΟΣ ΤΗΣ ΕΕ, Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ Θ' ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΡΙΜΑΙΑΣ ΜΕ ΤΗ ΡΩΣΙΑ

    Συμφωνώ με την θέση της ΕΕ και της Ελλάδας, πρόκειται για παράνομο δημοψήφισμα
    13 (4%)

    Η θέση της Ελλάδας είναι ελεεινή, γελοία και ντροπιαστική
    225 (85%)

    Δεν έχω άποψη
    26 (9%)

    Votes so far: 264
    Poll closed

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Τσίπρας στη διακαναλική συνέντευξη σε 3 περιφερειακά τής Αττικής :

    "Η ενότητα της αριστεράς έγινε πράξη τον Ιούνη του 2012, όταν πολλοί ψηφοφόροι του κκε και άλλοι αριστεροί μετακινήθηκαν στον συριζα.
    (...)
    Με πληγώνει πολύ το γεγονός ότι το κκε, που έχει σπουδαίο παρελθόν σε κοινωνικούς αγώνες, τώρα βλέπει σαν εχθρό τον συριζα και όποιον άλλον αριστερό έχει άλλη άποψη. Είναι μια καιροσκοπική" [sic] "στάση που με εκπλήσσει. Και εγώ θεωρώ ότι αυτήν τη στάση δεν την πιστεύει η πλειοψηφία των μελών και φίλων του κόμματος".

    (περίπου έτσι τα είπε)

    πίκατσου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @πίκατσου: Σχετικά με τον φίλο σου τον βιβλιοπώλη:

    1. Από πού συμπεραίνει ότι αν καταργηθεί η ενιαία τιμή στο βιβλίο ο ΣΥΡΙΖΑ θα την επαναφέρει; Απλώς επειδή το δήλωσε ο ηγέτης; Πριν πάρει την εξουσία στα χέρια του, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κάνει ήδη άπειρες κωλοτούμπες σε δεκάδες ζητήματα, στο βιβλίο θα διστάσει;
    2. Ακόμη κι αν επαναφέρει την ενιαία τιμή ο ΣΥΡΙΖΑ, ο μικρός αυτοαπασχολούμενος καθόλου δεν διασφαλίζεται. Σίγουρα, η κατάργηση θα τον πλήξει ακόμα περισσότερο, ωστόσο ήδη πλήττεται έντονα από τον ανταγωνισμό με τους μεγαλοεκδότες και τα μεγάλα βιβλιοπωλεία, από την εξοντωτική φορολογία, από την αδυναμία πληρωμής των εισφορών στα ασφαλιστικά ταμεία και από το γεγονός ότι το βιβλίο ήδη ΔΕΝ είναι φτηνό για πάρα πολύ κόσμο (http://www.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=7367883). Θα τα αναστρέψει κι αυτά ο ΣΥΡΙΖΑ; Το πιστεύει στ' αλήθεια αυτό ο φίλος σου; Υποθέτω πως όχι. Αν δεν το πιστεύει, ας μην αφήνει το χρόνο να κυλάει σε βάρος του κι ας στρέψει τις ελπίδες του στο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα και στη δική του συμμετοχή.

    Λίγα ακόμη στοιχεία κυρίως για τη στάση των εκδοτών απέναντι στην ενιαία τιμή βιβλίου: Βλέπω στο Βήμα (http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=577952) πως έχουν βγει απ' τα ρούχα τους οι μεγαλοεκδότες για την κατάργηση της ΕΤΒ και ανησυχούν για «τις οικονομικές, κοινωνικές και κυρίως πολιτιστικές επιπτώσεις αυτής της απόφασης». Δεν είδα, όμως, να ανησυχούν ιδιαιτέρως για τις οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες από τους απλήρωτους μεταφραστές και επιμελητές βιβλίων, τους υπαλλήλους των βιβλιοπωλείων, τους εργαζόμενους στα τυπογραφεία κλπ. Όταν, μάλιστα, ως Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών και Διορθωτών προσπαθήσαμε να ενημερώσουμε τους συναδέλφους μας για κάποια κατώτατα όρια τιμών στο χώρο της μετάφρασης και της επιμέλειας (σε επίπεδο συστάσεων, αναγκαστικά), οι εκδότες μας διαμήνυσαν ότι αυτό είναι «παράνομο» γιατί αντιβαίνει στις «διατάξεις του ελεύθερου ανταγωνισμού» (http://www.smed.gr/2013/12/blog-post_19.html).

    Το να ανησυχεί δε ο Ψυχογιός, ο οποίος ειδικεύεται στα πολιτιστικά υποπροϊόντα και στα άρλεκιν, για τις «πολιτιστικές συνέπειες» που θα έχει η κατάργηση της ΕΤΒ, αυτό είναι πραγματικά ειρωνεία απ' τις λίγες (όπως, βέβαια, και το να ανησυχεί για την «παρανομία» των κατώτατων αμοιβών των μεταφραστών ο Καρατζάς του Ιανού...)

    Κάποια ακόμη στοιχεία εδώ: http://www.smed.gr/2014/02/blog-post.html

    Έφη Α.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έφη, ευχαριστώ και για τα στοιχεία και για την οπτική σου.
      ευχαριστώ όλους για τις απαντήσεις σας.

      πίκατσου

      Διαγραφή
  7. Αγαπητέ μου, η Αριστερά (η καλύτερα το ΚΚΕ) στην Ελλάδα και στις πρώην χώρες του παλινορθωμένου καπιταλισμού δεν διασπάστηκε το 1968, είναι ουσιαστικά διασπασμένη από 1956. Μετά από το γεγονότα στην Τασκένδη, το 20ο συνέδριο του ΚΚΣΕ, την πραξικοπηματική 6η "πλατειά" ολομέλεια του ΚΚΕ το 1956 (γόνος της οποίας είναι και η σημερινή του ηγεσία) και την επέμβαση στα εσωτερικά του ΚΚΕ, την διαγραφή του Ζαχαριάδη.

    Αποτέλεσμα αυτής της διάσπασης στην Ελλάδα (ως συνέπεια και της παγκοσμίων διαστάσεων αντιπαράθεση στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα μεταξύ σοσιαλιστικής Κίνας και ρεβιζιονιστικής - σοσιαλιμπεριαλιστικής Σοβιετικής Ενωσης, όπως αποτυπώθηκε σχηματικά ) η οποία επισημοποιήθηκε το 1964 με την έκδοση του περιοδικού Αναγέννηση και την εμφάνιση του μαρξιστικού - λενινιστικού κινήματος στην Ελλάδα, ήταν η ρεβιζιονιστική - οπορτουνιστική ηγεσία του ΚΚΕ και της ΕΔΑ. Που στην συνέχεια ξαναδιασπάστηκε το 1968 εκφράζοντας αντιθέσεις μέσα στο ίδιο το ρεβιζιονιστικό στρατόπεδο και όχι όπως θέλουν κάποιοι να εμφανίζουν ανάμεσα σε μια "επανασταστική" και μια άκρως σοσιαλδημοκρατική - ευρωκομμουνιστική πολιτική.

    Έτσι και αλλιώς αύτη η διάσπαση (του ΚΚΕ) είχε εντελώς τοπικά χαρακτηριστικά και ήταν συνέπεια της εσωτερικής αντανάκλασης των αδιεξόδων της πολιτικής της Σοβιετικής Ένωσης (ειρηνικό πέρασμα, ειρηνική άμιλλα, κόμμα όλου του λαού κλπ) όπως αποτυπώθηκε στα γεγονότα της Ουγγαρίας, Τσεχοσλοβακίας κλπ και από την άλλη την πίεση των εντελώς δεξιών στοιχείων που εκφράστηκε με τον ευρωκομμουνισμό, για την εφαρμογή μια τυπικής σοσιαλδημοκρατικής πολιτική που εκφράστηκε με τον σοσιαλισμό με "δημοκρατικό" πρόσωπο .

    Μιζέριας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @Μιζέριας:
      OAKKE troll μια και κανείς σοβαρός Μαοϊκός δεν θα χρησιμοποιούσε αυτό το ψευδώνυμο.

      Trash (για αυτό το σχόλιο Λην-Πιάο)

      Διαγραφή