Παρασκευή, 14 Μαρτίου 2014

Η "Αυγή", ο "σταλινικός αντισημιτισμός" και η "δημιουργική" ιστοριογραφία ΙΙI

Η επτάλυχνος, κεντρική πλατεία, Μπιρομπιτζάν.
Ας επιστρέψουμε τώρα στους δύο βασικούς ισχυρισμούς της κυρίας Κρίτσεφσκαγια, και ας εστιάσουμε αρχικά στο σημείο που αφορά τον "τόπο εκτοπισμού". Θυμίζω: "Ο Στάλιν σχεδίαζε να εκτοπίσει τους Εβραίους στην Άπω Ανατολή, στην Αυτόνομη Εβραϊκή Δημοκρατία με πρωτεύουσα την πόλη Μπιρομπιτζάν, που δημιουργήθηκε το 1934."

Νομίζω ότι είναι ασφαλές να παρατηρήσει κανείς ότι, με τον τρόπο που είναι γραμμένη η φράση, δίνει την εντύπωση ότι η Αυτόνομη Εβραϊκή Δημοκρατία δημιουργήθηκε για να εκτοπιστούν εκεί οι Εβραίοι της Ρωσίας, ως μέρος σχεδίου του σατανικού καθεστώς του Στάλιν. Σαν να λέμε δηλαδή, ότι το πρώτο βήμα για έναν τύραννο που θέλει να εξολοθρεύσει έναν πληθυσμό είναι να του ιδρύσει Αυτόνομο Κράτος και να του το δώσει πεσκέσι! Αλλά η κυρία Κριτσέφσκαγια δεν συνειδητοποιεί τόσο λεπτά ζητήματα ειρωνείας στα ίδια της τα γραφόμενα.


Ας δούμε τι λέει για το θέμα αυτό όχι κανένας "απολογητής του Σταλινισμού", βέβαια, αλλά σιωνιστικός ιστότοπος όπου κυματίζει περήφανα η σημαία του Ισραήλ:
Μπιρομπιτζάν: 
To όνομα της περιοχής [oblast] στην πρώην ΕΣΣΔ, της οποίας το επίσημο όνομα ήταν "Εβραϊκή Αυτόνομη Περιοχή" ["Jewish Autonomous Region" (JAO), Avtonomnaya Oblast]. Το Μπιρομπιτζάν ήταν η πρωτεύουσα της αυτόνομης περιοχής. [...] Η "Αυτόνομη περιοχή" δημιουργήθηκε για να δώσει διέξοδο στις εθνικιστικές τάσεις που παρέμειναν στους Εβραίους της δυτικής Σοβιετικής Ένωσης.
Επρόκειτο, δηλαδή, για περιοχή την οποία το σατανικό καθεστώς Στάλιν προσέφερε στους Εβραίους εκείνους που δεν επιθυμούσαν να είναι μέρος του Σοβιετικού πληθυσμού, και ήθελαν να ιδρύσουν αυτόνομο κράτος. Σκεφτείτε σατανικότητα: ένας πληθυσμός μιας χώρας δεν επιθυμεί την συνύπαρξη με άλλους πληθυσμούς, θέλει να αποσχιστεί και αντί να τον εξαλείψεις με πόλεμο, του δίνεις ένα κομμάτι της χώρας (36.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα) για να ζήσει αυτόνομα. Αυτό έκανε το σατανικό καθεστώς Στάλιν. Βεβαίως, στο άρθρο στο οποίο παραπέμπω αναφέρεται ότι οι περισσότεροι Εβραίοι σεπαρατιστές-εθνικιστές ήθελαν την Κριμαία, που είχε πολύ καλύτερο κλίμα. Τόσο γύφτος όμως ήταν ο Στάλιν που δεν τους έδωσε μια ψωροΚριμαία, για αυτό και τιμωρείται ακόμα και σήμερα η Ρωσία για τα ανομήματά του.

Όπως και να 'χει, η δυσάρεστη για την κυρία Κριτσέφσκαγια ουσία είναι ότι η Αυτόνομη Εβραϊκή Περιοχή ήταν εκχώρηση του Σοβιετικού κράτους στους Εβραίους σεπαρατιστές και όχι τόπος εξορίας του συνόλου του εβραϊκού πληθυσμού της Ρωσίας. Ή αλλιώς, ότι στο Μπιρομπιτζάν ένας Εβραίος μπορούσε να βρεθεί επειδή το ήθελε και μόνο. Δεν τον ανάγκαζε κανείς να μείνει εκεί.

Η ιδέα για Αυτόνομη Εβραϊκή Περιοχή, με προτίμηση τη δημιουργία της στην Κριμαία, πρωτοδιατυπώθηκε στην ΕΣΣΔ από τον σιωνιστή Αβραάμ Μπραγκίν νωρίς, μόλις το 1924. Όταν ο Στάλιν αποφάσισε ότι "θα δώσουμε γη στους Εβραίους, όχι όμως στην Κριμαία", και επιλέχθηκε το Μπιρομπιτζάν, οι σεπαρατιστές Εβραίοι άρχισαν να εγκαθίστανται εκεί εθελοντικά και στη βάση της δικής τους καμπάνιας για αυτονομία από το 1928, όταν η περιοχή κηρύχτηκε επίσημα Εθνική Εβραϊκή Περιοχή. Εγκαταστάθηκαν εθελοντικά, σύμφωνα πάντα με το ίδιο σιωνιστικό σάιτ, 40.000 Εβραίοι στο μέγιστο σημείο μετεγκατάστασης (ο εβραϊκός πληθυσμός της ΕΣΣΔ ήταν εκατομμύρια).  Το 1934, το έτος το οποίο αναφέρει η κυρία Κριτσέφσκαγια ως έτος ίδρυσης της Αυτόνομης Εβραϊκής Περιοχής, είναι πράγματι το έτος ανακήρυξής της με αυτόν τον τίτλο, έξι όμως χρόνια μετά την εθελοντική μετοίκηση εκεί ενός μικρού τμήματος του εβραϊκού πληθυσμού που δεν ήθελε να ζει στην ΕΣΣΔ.

Δυστυχώς για αρκετούς από τους Εβραίους σεπαρατιστές, το Μπιρομπιτζάν είναι πολύ ασιατικό περιβάλλον, στα σύνορα με την Κίνα, κι έτσι από 40.000 Εβραίους κατοίκους που έφτασε η ΑΕΠ επί "σατανά", ο πληθυσμός έπεσε στους 14.000 το 1959, έξι χρόνια μετά τον θάνατό του. Σήμερα είναι μόλις 4.000. Η μεγάλη πλειοψηφία των κατοίκων του άλλαξε άποψη για την συμβίωση με άλλες εθνότητες και εγκατέλειψε το σεπαρατιστικό εγχείρημα όσο αυτοβούλως το ανέλαβε.

Η ίδρυση της Εθνικής Εβραϊκής Περιοχής και μετέπειτα της Αυτόνομης Εβραϊκής Περιοχής σε μια εποχή (1928-1944), όπου το να είσαι Εβραίος στην Ευρώπη ήταν άκρως επικίνδυνο για τη σωματική σου ακεραιότητα, δεν άφησε ασυγκίνητη την παγκόσμια Εβραϊκή Κοινότητα, για την στάση της οποίας φαίνεται μακάρια ανίδεη η κυρία Κριτσέφσκαγια, αρθρογράφος της "Αυγής."

Το 1934 ιδρύθηκε στις ... ΗΠΑ η "Αμερικανική Επιτροπή για την Εγκατάσταση των Εβραίων στο Μπιρομπιτζάν", με ηγέτη τον Εβραίο τραπεζίτη και χρηματιστή Γουίλλιαμ Κοέν, και υποστηρικτή, ανάμεσα σε άλλους, τον Άλμπερτ Αϊνστάιν. Στόχος της ήταν ο καθόλα αξιέπαινος στόχος να γλιτώσει τις ζωές των δύσμοιρων Εβραίων που κατοικούσαν σε βάρβαρες χώρες όπως η Πολωνία και η Γερμανία από τη σφαγή, δίνοντάς τους την ικανότητα να μεταβούν στην ασφάλεια της απομακρυσμένης αυτής περιοχής της ΕΣΣΔ, με άλλα λόγια, η χρηματοδότηση Εβραίων ώστε να μετοικήσουν σ' αυτό που η έξοχη κυρία Κριτσέφσκαγια παρουσιάζει, λίγο-πολύ, ως σατανικά προετοιμασμένο αντισημιτικό Γκουλάγκ. Πολύ πριν το Ισραήλ, το Μπιρομπιτζάν ήταν το πρώτο εβραϊκό κράτος στον κόσμο.

Όμως είναι πιθανό η κυρία Κριτσέφσκαγια να μην χρειάζεται γνώσεις, αφού στην φαντασία αριστεύει πραγματικά. Διότι είναι ίσως ο μόνος άνθρωπος παγκοσμίως που ανακάλυψε και "λίστες Εβραίων" που συντάχθηκαν το 1953 και τρένα έτοιμα για αναχώρηση σε κάτι που φαίνεται να μπερδεύει με το Άουσβιτς. Και η νοσηρή και συκοφαντική φαντασία όμως είναι φαντασία: δυστυχώς, οι λίστες του Εβραϊκού Ολοκαυτώματος που ετοίμαζε ο Στάλιν πριν πάθει αποπληξία απ' τα νεύρα του είναι μάλλον αποκλειστικά στα δικά της χέρια και δεν έχουν εντοπιστεί ποτέ και πουθενά εκτός των σελίδων της εφημερίδας της "Ριζοσπαστικής Αριστεράς".

Στο τελευταίο μέρος, θα παραθέσουμε αποσπάσματα από μια γυναίκα η οποία σε αντίθεση με την κυρία Κριτσέφσκαγια, δεν γράφει φτηνές ιστορίες τρόμου για ευτελείς σοσιαλδημοκράτες και ταξικά ναυάγια, αλλά είναι ιστορικός. Έστω, αντισταλινική ιστορικός. Την Αντονέλλα Σαλομόνι.

9 σχόλια:

  1. Για να καταλάβει κανείς γιατί ειδικά ο Στάλιν ήθελε να δώσει μια περιοχή για εγκατάσταση στους Εβραίους της ΕΣΣΔ, θα πρέπει να κοιτάξει το έργο του "μαρξισμός και εθνικό ζήτημα".
    Η περιοχή εγκατάστασης ("κοινή οικονομική ζωή") είναι σε αυτό από τα βασικά γνωρίσματα του έθνους.
    Εκείνο που προσπάθησε στην πραγματικότητα ήταν να μετατρέψει τους εβραίους της ΕΣΣΔ από θρησκευτική-πολιτιστική κοινότητα σε έθνος (με όλα τα εθνοτικά δικαιώματα που σήμαινε κάτι τέτοιο σύμφωνα με το σύνταγμα της ΕΣΣΔ), πολλά χρόνια πριν την ίδρυση του Ισραήλ, όπως σωστά επισημαίνεται από τον Αντώνη.
    Τόσο "αντισημίτης"...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολλή μόρφωση πέφτει στην "Αυγή." Έχουν παραμορφωθεί εντελώς τα ναυάγια της ταξικής πάλης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Για ολα εχουν απαντηση:
    "Historians say another goal was to use the Jews as a buffer between Russia and China"

    http://www.nytimes.com/2012/10/04/world/europe/jewish-homeland-in-birobidzhan-russia-retains-appeal.html?_r=0

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τελικά βρέθηκε ποια εφημερίδα δημοσίευσε την συγκλονιστικη μαρτυρία του σοβιετικου πρεσβη στην Πολωνία, αφου η Paris soir είχε κλεισει ηδη 13 χρονια πριν το θανατο του Σταλιν?

      Διαγραφή
    2. Πρόσεξε. Αυτό που μετέφρασα στο δεύτερο μέρος είναι από το Jewish Telegraphic Agency. Αναφέρεται σε δημοσίευμα μιας ανύπαρκτης εφημερίδας, το οποίο, σύμφωνα με το JTA, επιβεβαίωσε υπαρκτός Πρέσβης της ΕΣΣΔ στην Πολωνία. Ο πρέσβης δηλαδή απλώς επιβεβαίωσε. Απλά το δημοσίευμα που επιβεβαίωσε αποκλείεται να ήταν της Paris-Soir. Δεν ξέρω πού και αν υπάρχει το δημοσίευμα σε άλλη εφημερίδα εκείνης της εποχής.

      Διαγραφή
    3. Μπορεί η άλλη εφημερία της εποχής να ήταν κάτι αντίστοιχο της νοτιοκορεάτικης που βγάζει αυτά τα «άρθρα» για τον Κιμ Γιονγκ Ουν για τα σκυλιά, που ήταν ατάιστα για 28 μέρες και έφαγαν το θείο με τη μία, για την πρώην γκόμενα που την σκότωσε με όλμους επειδή γύριζε τσόντα σε στυλ eurovion του ’70- είπαμε οι άνθρωποι είναι πολύ πίσω από μας- αλλά και παράλληλα είχε κρυμμένη την Αγία Γραφή.
      Οπότε η Paris-Soir είχε άλλη αίγλη ρε παιδί μου, άσχετα που έκλεισε το '44.

      Το εντυπωσιακό είναι αυτό που έγραψε και ένας σχολιαστής ότι μέχρι το ’53 τα άρθρα αυτού του Jewish TelegraphIc Agency παρουσίαζαν τα γεγονότα που συνέβησαν και ήταν φιλοσταλινικά αλλά μετά το θάνατο του Σταλιν άλλαξαν γραμμή και μάλιστα με ψεύδη

      Διαγραφή
    4. Ή μπορεί να μην υπάρχει άλλη εφημερίδα απ' την οποία αντλήθηκε το ρεπορτάζ και να είναι όλο κατασκευασμένο από το JTA. Δεν μπορώ σε αυτή τη φάση να επιβεβαιώσω αν το υποτιθέμενο αρχικό δημοσίευμα υπάρχει οπουδήποτε, απλώς μπορώ να πω ότι είναι βέβαιο ότι δεν υπήρχε στην κλειστή δεκατρία χρόνια πριν Paris-Soir.

      Διαγραφή