Πέμπτη, 6 Μαρτίου 2014

Ν. Μόττας-Το..."μονοπώλιο της βίας"

Το... «μονοπώλιο της βίας»
του Νίκου Μόττα

Το «μονοπώλιο της βίας», μας λένε ορισμένοι, «ανήκει μόνο στο κράτος σε μια δημοκρατική πολιτεία». Αποκρύβουν, όμως, σκόπιμα, το σημαντικότερο στοιχείο: αυτό της ταξικότητας, τόσο του κράτους, όσο και της «δημοκρατικής πολιτείας». Βαφτίζουν το κράτος ως κράτος όλων των πολιτών, ανεξαρτήτως της κοινωνικής τους θέσης. Μας λένε, δηλαδή, ότι το κράτος αυτό, που έχει σύμφωνα με αυτούς το «μονοπώλιο της βίας», εξυπηρετεί τα συμφέροντα και του μεγαλοβιομηχάνου και του εργάτη, και του εφοπλιστή και του ναυτεργάτη, με λίγα λόγια και της αστικής και της εργατικής τάξης.


Η προσπάθεια απέκδυσης του κράτους – και της «δημοκρατικής πολιτείας» - από τον ταξικό τους χαρακτήρα αποτελεί, στην καλύτερη των περιπτώσεων, αυθαιρεσία. Και αυτό διότι, κατ' ουσίαν, αποκρύβεται το γεγονός της ύπαρξης κοινωνικών δυνάμεων με εκ διαμέτρου αντίθετα ταξικά συμφέροντα. Αποκρύβεται η ύπαρξη εκμεταλλευτή και εκμεταλλευόμενου ως αποτέλεσμα της ατομικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής.

Το κράτος, λοιπόν, έχει ξεκάθαρα προσδοιορισμένο ταξικό χαρακτήρα. Δεν είναι το κράτος «όλων των πολιτών» - είναι το αστικό κράτος. Είναι το κράτος που, φορώντας το μανδύα της νομιμοφάνειας της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, υπάρχει για να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης – που στον Καπιταλισμό δεν είναι άλλη από την αστική τάξη.

Η πραγματικότητα επιβεβαιώνει στο ακέραιο την άποψη του Λένιν για τον ταξικό χαρακτήρα του κράτους: «Η ως τα τώρα κοινωνία, που κινείται μέσα σε ταξικές αντιθέσεις, είχε ανάγκη από το κράτος, δηλαδή από μια οργάνωση της κάθε φορά εκμεταλλεύτριας τάξης για να διατηρεί τους εξωτερικούς της όρους παραγωγής, δηλαδή κυρίως για να κρατάει με τη βία την εκμεταλλευόμενη τάξη κάτω από τους δοσμένους όρους καταπίεσης που καθορίζονται από τον υπάρχοντα τρόπο παραγωγής» (Κράτος και Επανάσταση, Κεφ. 1, Τμ.4).

Το «μονοπώλιο της βίας», λοιπόν, για το οποίο μας μιλάνε, δεν είναι τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο, από την υλική δύναμη της κρατικής εξουσίας της εκμεταλλεύτριας τάξης που χρησιμοποιείται ενάντια στους αγώνες της εργατικής τάξης. Πρόκειται για το «μονοπώλιο της βίας» που επικαλούνται όλες οι αστικές κυβερνήσεις (ανεξαιρέτως φιλελεύθερου, σοσιαλδημοκρατικού ή άλλου πολιτικού προσίμου) όταν επιχειρούν να τσακίσουν το εργατικό-λαϊκό κίνημα που πάει να «σηκώσει κεφάλι».

Είναι το ίδιο «μονοπώλιο της βίας» του αστικού κράτους που, μεταξύ 1923 και 1936, επί κυβερνήσεων Γονατά, Παπαναστασίου, Ζαϊμη, Τσαλδάρη και Μεταξά, δολοφόνησε τουλάχιστον 37 εργάτες και τραυμάτισε χιλιάδες, κατά τη διάρκεια απεργιών και συλλαλητηρίων που βάφτηκαν στο αίμα.

Είναι το ίδιο «μονοπώλιο της βίας» του αστικού κράτους που – χάρην της «τάξης, της ασφάλειας και της εύρυθμης λειτουργίας του πολιτεύματος» - έστελνε χιλιάδες κομμουνιστές στην εξορία, σκότωνε, βασάνιζε και τρομοκρατούσε λαϊκούς αγωνιστές τις δεκαετίες του '50 και του '60.

Είναι το «μονοπώλιο της βίας» του κράτους που επικαλούνταν αστοί πολιτικοί, απ' τον Ελευθέριο Βενιζέλο μέχρι το Μεταξά και το Γεώργιο Παπανδρέου, για να καταστείλουν με τους πλέον απροκάλυπτα βάρβαρους τρόπους το εργατικό-λαϊκό κίνημα και να ποινικοποιήσουν την κομμουνιστική ιδεολογία. Να θυμήσουμε τον φασίστα Μεταξά που μιλούσε για την «αδιάκοπον φροντίδαν δια την στερέωσιν του αστικού καθεστώτος με όλας τας αναγκαίας θυσίας» η και τον Γεώργιο Παπανδρέου που χαρακτήριζε, το 1965, τον Κομμουνισμό ως «εχθρό του έθνους και της δημοκρατίας»;

Είναι το «μονοπώλιο της βίας» του αστικού κρατικού μηχανισμού που επιβάλλει την εισβολή των ΜΑΤ στη Χαλυβουργία, στην ΕΡΤ, σε χώρους απεργίας. Πρόκειται για το ίδιο «μονοπώλιο της βίας» που «χτυπάει» βάναυσα τις διαδηλώσεις του ΠΑΜΕ και των ταξικών σωματείων (όπως σήμερα έξω απ' το υπουργείο οικονομικών), που οπλίζει τα χέρια της αστυνομίας ενάντια σε εργαζόμενους, συνταξιούχους, μαθητές.

Είναι το «μονοπώλιο της βίας», που όταν δεν χτυπάει στο ψαχνό με τα γκλομπ, χρησιμοποιεί διατάξεις του αστικού νομικού συστήματος για να τσακίσει το ταξικό κίνημα, άλλοτε διώκοντας και καταδικάζοντας πρωτοπόρους συνδικαλιστές και άλλοτε κηρύσσοντας παράνομες και καταχρηστικές 9 στις 10 απεργίες!

Είναι το «μονοπώλιο της βίας» που πηγάζει απ' τους ίδιους τους αστικούς θεσμούς, ασχέτως εαν αυτοί επικαλούνται υποκριτικά την «λαϊκή κυριαρχία». Η λαϊκή κυριαρχία τελειώνει εκεί που αρχίζει η αμφισβήτηση της εξουσίας της αστικής τάξης, της εξουσίας των μονοπωλίων. Το νομικό εποικοδόμημα που αποτελεί το αστικό Σύνταγμα δεν έπαψε να είναι αυτό που είχαν γράψει το 1848 οι Μαρξ και Ένγκελς: «το δίκαιο και η θέληση της τάξης σας που αναγορεύτηκε σε νόμο, θέληση που το περιεχόμενό της καθορίζεται από τις υλικές συνθήκες ύπαρξης της τάξης σας» (Κομ. Μανιφέστο).

Είναι δε τέτοια η υποκρισία όσων κάνουν λόγο για το «μονοπώλιο της έννομης άσκησης βίας στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες» που συχνά πέφτουν σε εξόφθαλμες αντιφάσεις. Αντιφάσεις που αποδεικνύουν ότι χρησιμοποιούν την έννοια της βίας «αλα καρτ», ανάλογα με τα καιρούς συμφέροντα που επικρατούν στις ενδοκαπιταλιστικές και ενδοιμπεριαλιστικές τους διενέξεις. Φτάνουμε λοιπόν στο σημείο οι ίδιοι που στηρίζουν τη βίαιη αστυνομική καταστολή ενάντια στο εργατικό κίνημα, ενάντια στους απεργούς χαλυβουργούς, ναυτεργάτες, εκπαιδευτικούς, αγρότες στη χώρα μας, να αναγάγουν σε... «επαναστατικές ενέργειες» τις πρόσφατες ένοπλες εκδηλώσεις βίας της ουκρανικής «αντιπολίτευσης» στο Κίεβο. Που πήγε άραγε το «μονοπώλιο της βίας» που υποτίθεται πως είχε η εκλεγμένη (αστική) κυβέρνηση του Γιανουκόβιτς; Μάλλον χάθηκε κάπου ανάμεσα στις συμπληγάδες των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων που συντρίβουν τον ουκρανικό λαό.

Συμπέρασμα 1ο: Η θεωρία του «μονοπωλίου της βίας» και η «θεωρία των δύο άκρων» είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Οι θιασώτες τους επιχειρούν να συσκοτίσουν τον ταξικό χαρακτήρα του κράτους και της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, προσπαθούν να εξομοιώσουν εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους, να ποινικοποιήσουν στα μάτια της κοινής γνώμης την πάλη του ταξικού κινήματος.

Συμπέρασμα 2ο: Είναι οι ίδιοι που με αυτές τις θεωρίες – και προβάλλοντας ταυτόχρονα το «μπαμπούλα» του χρυσαυγίτικου νεοναζισμού που το καπιταλιστικό σύστημα εξέθρεψε – επιχειρούν να εκβίασουν το εργατικό-λαϊκό κίνημα. Επιχειρούν δηλαδή, στο όνομα της νομικής αντιμετώπισης του φασιστικού φαινομένου, να αποσπάσουν δηλώσεις νομιμοφροσύνης απέναντι στο αστικό πολιτικό σύστημα και στο νομικό πλαίσιο που το προστατεύει. «Εάν θέλεις να αντιμετωπιστεί η Χρυσή Αυγή τότε μπες και συ στην κιβωτό της αστικής νομιμότητας» λένε.

Συμπέρασμα 3ο: Την απάντηση στο «μονοπώλιο της βίας» του αστικού κράτους μπορεί να τη δώσει μόνο το οργανωμένο ταξικό κίνημα. Στη – νομιμοφανή ή μη - βία της άρχουσας τάξης μπορεί και πρέπει να απαντήσει μόνο η αντεπίθεση της εκμεταλλευόμενης τάξης. Μια αντεπίθεση που συνοψίζεται με τον καλύτερο τρόπο στο τετράστιχο του ποιητή: «Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί» (Κ.Βάρναλης).

16 σχόλια:

  1. Μια φυσιολογική και υγιής κοινωνία οφείλει να έχει κανόνες. Να βασίζεται σε ένα κοινωνικό συμβόλαιο όπου όλοι θα συμφωνούν σε δυο τρία πράγματα... Τι θα πει "αστική" και "εργατική" τάξη; Όλοι ΟΦΕΙΛΟΥΝ να σέβονται ένα όργανο (κράτος) το οποίο εξουσιοδοτούν για να φροντίζει για την τάξη, αλλιώς θα επικρατήσει ο νόμος της ζούγκλας. Αυτό είναι το μοντέλο της δυτικής ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ! Εκτός και αν αναφερόμαστε σε κάποιο αυταρχικό δικτατορικό καθεστώς τύπου ΕΣΣΔ, Κούβας ή Β.Κορέας.

    Ειδάλλως να πάρουμε το δικαίωμα της αστυνομίας και των αρχών να επιβάλλουν την τάξη και να το δώσουμε στους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, να διαλύσουν τα πάντα. Είδαμε το "νόμο του εργάτη" στα αποκλεισμένα λιμάνια, στα κλειστά εργοστάσια, στους κλειστούς δρόμους, στην καταστροφή του τουρισμού....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Μια φυσιολογική και υγιής κοινωνία οφείλει να έχει κανόνες. Να βασίζεται σε ένα κοινωνικό συμβόλαιο όπου όλοι θα συμφωνούν σε δυο τρία πράγματα ...Είδαμε το "νόμο του εργάτη" στα αποκλεισμένα λιμάνια, στα κλειστά εργοστάσια, στους κλειστούς δρόμους, στην καταστροφή του τουρισμού...."

      Οι κανόνες σου και η φυσολογική και υγιής κοινωνία σου:

      http://t2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTf8UZ5KRX9_szFg0k_K5niy3-LSVRj5IFClHGvLNKKTEjD6N4eCQ

      http://www.skai.gr/files/1/alexandros/mat5102012.jpg

      https://athens.indymedia.org/local/webcast/uploads/in.jpg

      http://4.bp.blogspot.com/-E-PPIuU20FI/UxiZTgXGPcI/AAAAAAAB0ZQ/ft8ifcrYzTQ/s1600/BiDQBr6IUAAbq9J.jpg+large.jpg

      http://4.bp.blogspot.com/-VXCWweXgOAY/UxiYttZ0EYI/AAAAAAAB0Yw/I5aCjt8pgDU/s1600/BiDJFkoIQAAyn_d.jpg+large.jpg

      http://www.skai.gr/files/1/elisabeth/astegos.jpg

      http://www.skai.gr/files/temp//E58D3350DEC41818CAD807A0A8C4D1D6.jpg

      http://4.bp.blogspot.com/-85aQ92ZsKcE/T9ciMAk8GWI/AAAAAAAACdU/il9fkDVluKg/s1600/χα4.jpg

      http://news247.gr/eidiseis/koinonia/eglima/article2120855.ece/BINARY/w660/drastes.jpg

      http://static.madata.gr/files/peramakke_198477387.jpg

      Κάνε σε όλους τους συνανθρώπους σου μια χάρη. ΨΟΦΑ.

      Διαγραφή
    2. Είχα την εντύπωση ότι σας είχαν βγάλει από την κυκλοφορία όλους εσάς τους τρόλλαρχους "το παμε κλείνει τα εργοστάσια".

      Βίντατζ τρολλ, ενδιαφέρον πρέπει να πω.

      Ijon Tichy

      Διαγραφή
    3. Ανθρώπου καύκαλο ξερό,
      παλίρροια σε ξέρασε
      κουφάρι μαύρο κι αδειανό

      (στο χαρίζω να το λες στις γκόμενες)

      rednready2




      Διαγραφή
    4. Πωπω!Οχτώ σειρές σχόλιο,όλα τα δελτία ειδήσεων μέγκα-σκάι την τελευταία δεκαετία και βάλε.Εύγε.Πρέπει να του το αναγνωρίσουμε.Πάντως εγώ σε αυτούς δεν εύχομαι ψόφο.Αν καταφέρουν και μείνουν ζωντανοί η ισότητα και ο τερματισμός της εκμετάλλευσης που θα ζήσουν θα είναι η καλύτερη τιμωρία τους.
      Θάνος

      Διαγραφή
  2. Οι ελεύθεροι άνθρωποι, για να μην τρώνε ο ένας τον άλλο, για να μην αυθαιρετεί όποιος του καπνίσει ασκώντας βία όποτε και σε όποιον θέλει, έκαναν κάτι σοφό. Συγκρότησαν με τη βούλησή τους το κράτος και εκχώρησαν σε αυτό το μονοπώλιο της βίας. Σε μια δημοκρατική κοινωνία, η μόνη αποδεκτή βία είναι αυτή που υποχρεώνεται να ασκήσει το κράτος διά των άμεσων οργάνων της εξουσίας εφαρμόζοντας τους νόμους και το Σύνταγμα απέναντι σε εσωτερικές ή εξωτερικές απειλές. Νόμους και Σύνταγμα που έχουν ψηφίσει οι πολίτες διά των εκλεγμένων αντιπροσώπων τους.

    Αντιβία στη βία του δημοκρατικού κράτους από τον πολίτη επιτρέπεται μόνον στην κατάσταση ανάγκης. Π.χ. όταν το όργανο της εξουσίας που κάνει νόμιμη σύλληψη ή έρευνα πάει να βιάσει τη γυναίκα σου. Ακραίο το παράδειγμα, αλλά σαφές.

    Σε κάθε άλλη περίπτωση ο πολίτης έχει άλλα όπλα, όταν θεωρεί ότι αδικείται από την άσκηση της νόμιμης βίας του δημοκρατικού κράτους. Εχει τις δικονομικές εγγυήσεις, το δικαίωμα του συναθροίζεσθαι, της ελεύθερης έκφρασης γνώμης, την ψήφο του, το δικαίωμα να συγκροτεί νόμιμες πολιτικές οργανώσεις και σωματεία, να βροντοφωνάξει αυτό που θεωρεί δίκιο του και να το διεκδικήσει ενώπιον της Δικαιοσύνης.

    Αλλωστε σήμερα, το έχω ξαναγράψει, δεν έχουμε έλλειμμα ελευθερίας αλλά περίσσευμα ασυδοσίας. Ο καθένας μπορεί να λέει σχεδόν ό,τι θέλει.

    Μόνο στις δικτατορίες, μαύρες ή κόκκινες, όπου οι πολίτες στερούνται των παραπάνω ελευθεριών και μέσων, νομιμοποιείται η αντιβία των πολιτών.

    Αυτό είναι το σύστημα που έχτισαν οι ελεύθεροι άνθρωποι, για να μη βασιλεύουν η ανομία και η αυθαίρετη βία ατόμων ή μειονοτήτων. Δεν είναι τέλειο. Πώς θα μπορούσε, αφού το στελεχώνουν άνθρωποι; Τεράστια τα προβλήματα. Διαφθορά, στρεβλώσεις, εγκληματικά λάθη και παραλείψεις, αναξιοκρατία. Ομως είναι το μόνο της προκοπής. Ολα τα άλλα συστήματα, όπου και αν δοκιμάστηκαν, σε Ανατολή και Δύση, οδήγησαν σε βαρβαρότητα, εξίσωσαν προς τα κάτω και μοίρασαν στους πολλούς σε ίσες μερίδες τη δυστυχία και την ανελευθερία, ενώ επιφύλαξαν σκανδαλώδη προνόμια σε μειονότητες, που κανείς δεν εξέλεξε και κανείς δεν μπορούσε να ελέγξει. Υπάρχει, λοιπόν, μια ελάχιστη μειονότητα που διεκδικεί το δικαίωμα στη βία, αρνείται το μονοπώλιο του κράτους σε αυτή, για να επιβάλει τις αναρχικές, μηδενιστικές απόψεις της. Πάντα θα υπάρχει. Είναι μια ενδημική ασθένεια στις κοινωνίες. Κάποιοι πάντοτε θα θέλουν με το πιστόλι, τη βόμβα και τον λοστό να επιβάλουν τις απόψεις τους. Είτε γιατί είναι ρομαντικοί που εξεγείρονται για την αδικία του συστήματος είτε ιδεοληπτικοί που μισούν το χώμα που πατάνε, πάντα θα υπάρχουν. Εχουμε νόμους γι’ αυτούς, που περιλαμβάνουν δικονομικές εγγυήσεις, ακόμη και γι’ αυτούς που θέλουν να καταστρέψουν το σύστημα που τους τις παρέχει. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε τη βασική διαφορά μας από τους εθνομηδενιστές. Εμείς πιστεύουμε στο Εθνος και στους θεσμούς και τα υπερασπιζόμαστε αμφότερα, ακόμη και για λογαριασμό αυτών που τα αρνούνται ή και τα πολεμούν.

    Διότι δεν ξεχνώ ποτέ τη ρήση ότι «ο άνθρωπος γεννιέται εμπρηστής, αλλά πεθαίνει πυροσβέστης».

    Κάποιοι είναι «κοινωνικοί λύκοι» και γι’ αυτούς μόνο μία αντιμετώπιση υπάρχει. Πολλοί όμως από τους οργισμένους πιτσιρικάδες, ειδικά όσοι διεστράφησαν ως χαρακτήρες από το τουβλοποιείο της ανθελληνικής παιδείας που έχτισε η «πολιτική ορθότητα», έχουν ως κίνητρο το φυσικό αίσθημα δικαίου και μια μέρα θα πετάξουν τα κουρελόπανα των ιδεοληψιών τους. Οφείλουμε να διαφυλάξουμε τους θεσμούς και για λογαριασμό τους, για εκείνη την ημέρα. Να υπάρχει η Πατρίδα, όταν θα την ανακαλύψουν, να τους μάθουμε να την αγαπήσουν, με όπλο την κοινωνική δικαιοσύνη, τη διασφάλιση μιας αξιοκρατικής κοινωνικής κινητικότητας. Να μπορεί το παιδί του τελευταίου εργάτη, αγρότη, υπαλλήλου να φτάσει στην κορυφή, αρκεί να είναι ο καλύτερος/η και να κόπιασε γι’ αυτό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Οι ελεύθεροι άνθρωποι, για να μην τρώνε ο ένας τον άλλο, για να μην αυθαιρετεί όποιος του καπνίσει ασκώντας βία όποτε και σε όποιον θέλει, έκαναν κάτι σοφό. Συγκρότησαν με τη βούλησή τους το κράτος και εκχώρησαν σε αυτό το μονοπώλιο της βίας."

      Έτσι έκαναν οι ελεύθεροι άνθρωποι λοιπόν. Τρομοκρατημένοι απ' την ελευθερία τους, έφτιαξαν το κράτος για να μην είναι ελεύθεροι, δηλαδή να είναι ελεύθεροι, αλλά με την καλή έννοια. Διότι όπως έγραφε και ο Ι.Μ Παναγιωτόπουλος στο εκθεσιολόγιο του Δημοτικού, "η ελευθερία του ενός σταματά εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου."

      Τέτοια διάβασε ο φιλελεύθερος, και, συγκλονισμένος από τα τρομακτικά ύψη όπου είχε ανέλθει η σκέψη του, έπεσε σε μόνιμο κώμα.

      Διαγραφή
    2. Όντας σε μόνιμο κώμα, βέβαια, ο φιλελεύθερος δεν είναι σε θέση να γνωρίζει ότι το αρχικό του παραμυθάκι είναι κλεμένο από τον "Λεβιάθαν" του Χομπς, όστις μόνο φιλελεύθερος δεν ήταν ο άνθρωπος, εξού και αξίζει να αναμετρηθείς μαζί του, όπως έκανε μια και καλή ο Ένγκελς στην Καταγωγή του Κράτους.

      Διότι για τον φιλελεύθερο, η σκέψη σταματά στο εκθεσιολόγιο του δημοτικού, που, αν ξέρεις να αρπάζεις απ' τους άλλους, είναι επαρκέστατη θεωρητική παιδεία στο γιατί δικαιούσαι να το κάνεις.

      Διαγραφή
    3. Και που να ξέρει βέβαια, ο ατυχής φιλελεύθερος που έμαθε τον Χομπς από τη Lifo, ότι η βάση του αρχικού παραμυθιού του Χομπς είναι ότι ο άνθρωπος είναι πολύ χειρότερος από ζώο και πιο ανίκανος να ζήσει κοινωνικά. Άντε τώρα να δώσεις σε ένα τέτοιο επικίνδυνο είδος "ελευθερία", όπως ορκίζεται ότι θέλει ο φιλελεύθερος.

      Ο φιλελεύθερος είναι ανθρωπιστής οπότε ξεπερνάει τέτοιου είδους κακοτοπιές.

      Αμόρφωτα ντουγάνια, την είδατε και ελίτ.

      Διαγραφή
    4. "Αμόρφωτα ντουγάνια, την είδατε και ελίτ."

      χαχα, ακριβώς αυτό είναι το κορυφαίο. Αλλά τι να περιμένουμε από τον πιο σάπιο καπιταλισμό που υπήρξε ποτέ;

      Διαγραφή
  3. "Είναι το ίδιο «μονοπώλιο της βίας» του αστικού κράτους που – χάρην της «τάξης, της ασφάλειας και της εύρυθμης λειτουργίας του πολιτεύματος» - έστελνε χιλιάδες κομμουνιστές στην εξορία, σκότωνε, βασάνιζε και τρομοκρατούσε λαϊκούς αγωνιστές τις δεκαετίες του '50 και του '60".

    Δε μας λες κύριε αρθρογράφε, πόσους είχε δολοφονήσει/μακελεύσει ο ΕΛΑΣ και αργότερα ο ΔΣΕ κατα τη διάρκεια του εθνοκτόνου εμφυλίου;;;;;; Σας προτείνω να διαβάσετε Mazower "Μετά τον πόλεμο. Η ανασυγκρότηση της οικογένειας, του έθνους και του κράτους στην Ελλάδα, 1943-1960".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δε χρειάζεται να διαβάσω Μαζάουερ ρε τενεκέ. Θυμάμαι τον χαφιέ να παρακολουθεί τη μάνα μου επειδή ο πατέρας ήταν στον ΕΛΑΣ και ξέρω από κοντά για αυτόν που σκότωσε το Λαμπράκη, και άκουσα τη μάνα μου να μου λέει για τη φίλη της, την κόρη του Τσαρουχά όταν τον βασάνισαν και τον σκότωσαν. Το συνάφι σου το έμαθα μικρός και δεν το ξέχασα ποτέ.

      Τενεκέ.

      Διαγραφή
    2. να σου πω εγω.
      ο μαζαουερ ειναι ενας απλος συραφεας γεγονοτων. δεν εχει την δυνατοτητα ή δεν θελει να τα συνδεσει να βγαλει συμπερασματα (εγω νομιζω οτι ξερει πολυ καλα τι κανει και γιατι). απομονωνει γεγονοτα, τα αφαιρει απο το περιβαλλον που εγιναν. δεν εξεταζει ΤΙΠΟΤΑ και φυσικα για αυτον η κινηση της ιστοριας αποτελειτε απο γεγονοτα που εγιναν γιατι απλα καποιοι ανθρωποι τα εκαναν, χωρις να εξεταζει τα ατομα αυτα κατω απο ποιες επιδρασεις εδρασαν κτλ κτλ.

      ας παμε ποιο κατω λοιπον. οι κομμουνιστες ειναι αυτοι που θελουν ενα δικαιο κρατος και το σταματημα της εκμεταλευσης ανθρωπου απο ανθρωπο. για αυτα τους λοιπον τα πιστευω, απο το 1918 (σαν σημειο ιδρυσης κομματος) και μετα οι κομμουνιστες και μεχρι τον Β ΠΠ, κυνηγηθηκαν, βασανιστηκαν, εκτελεστηκαν, εξευτελιστικαν κτλ κτλ. και ολα αυτα γιατι ηθελαν μια ποιο δικαιη κοινωνια. κατα την διαρκεια του Β ΠΠ στην ελλαδα οι κομμουνιστες ηταν η μονη που πολεμησαν μετα την κατοχη (μην μου πεις για τον εδες, αυτοι ποιο πολλες φορες πολεμησαν παρεα με την βερμαχτ απεναντι στον ΕΛΑΣ απο οτι τους κατακτητες).
      κατα την διαρκεια λοιπον που οι κομμουνιστες ειχαν οπλα και ειχαν οργανωσει τον λαο, κατα την διαρκεια της κατοχης ειχαμε τα εξης.
      οι γυναικες απεκτησαν δικαιωμα ψηφου και εκλογης. δημιουργηθηκαν σχολεια, θεατρικα ακομα και στο τελευταιο χωριο, συστημα δικαιοσυνης που δεν εξεταζε την τσεπη σου πρωτα. αφου λοιπον οι κομμουνιστες εχασαν στον εμφυλιο απο το 50 και μετα η ανασυγκροτηση της οικογενιας εγινε με τους εξης τροπους. λογο της φτωχιας παιδια να δουλευουν νυχτα με νυχτα, διαμελισμος οικογενιων με την μεταναστευση, καταστροφη οικογενιων με τις "τρουμπες" και τον 6ο στολο, βιασμων και εξευτελισμων απο τους γονους των αστων προς τις κοπελες που ζηταγαν ενα πιατο φαι κανοντας τις υπηρετριες. μερικα γρηγορα παραδειγματα ηταν αυτα.
      το εθνος ανασυγκροτηθηκε, με τις ντροπες της κων/λης την δεκαετια του 50, με τα εκστρατευτικα σωματα στην κορεα, με τα α"ανηκομεν εις την δυσην" και τα "στρατηγε ιδου ο στρατος σας", με την χουντα και την κυπρο, με την εοκ/εε τα σχεδια μαρσαλ κ.ο.κ.
      επισης το κρατος αναγενηθηκε, γιατι με νομο του 50 το κρατος επαιρνε τα λεφτα των ταμειων και τα εδινε δανεικα και αγυριστα στους καπιταλιστες της εποχης. το κρατος ανασυγκροτηθηκε με δεκαδες νομους εναντια στους εργατες, ανασυγκροτηθηκε και ρωτα την βασιλακοπουλου και τον κοτζαριδη, τον καλτεζα να σου πουνε. ανασυγκροτηθηκε και στελνει στρατο στην ΣΟΜΑΛΙΑ!!!!!! στο ιρακ, στο αφγανισταν, πηρε ενεργα μερος στον διαμελισμο της γιουγκοσλαβιας, στην λιβυη, στην συρια στους πολεμους των κολπων (χωρις την σουδα αμερικανος δεν πετα), ανασυγκροτηθηκε και ΠΟΥΛΗΣΕ τον οτσαλαν. θες και αλλα;;;;
      και να σου πω και τωρα και για το ποσους ειχε μακελευσει ο ΕΛΑΣ; θα σου πω, πολλους. γιατι αντιθετα με οσα σου λενε και καταπινεις αμασητα, ο ελληνικος λαος δεν αντισταθηκε σαν ενα σωμα τον φασιστα κατακτητη. υπηρχαν οι χιτες, οι ταγματασφαλητες, οι χαφιεδες, οι μαυραγορητες κτλ. σε μια περιοδο που ηταν ο θανατος σου η ζωη μου τι ηθελες να κανει ο ΕΛΑΣ; να αφηνει τους κουκουλογορους να δινουν κοσμο στις πλατειες; να αφηνει τους χιτες να σκοτωνουν και να βιαζουν ανενοχλητοι; τους χιτες; τους μαυραγοριτες που επαιρναν για ενα καρβελι ψωμι το βιος των ανθρωπων;
      τον εμφυλιο τενεκε (μου επιτρεπεις αντωνη, ε;) δεν τον αρχισαν οι κομμουνιστες. μετα την αθλια βαρκιζα οι κομμουνιστες τηρησαν την υπογραφη τους. μεχρι λοιπον το χτυπημα στο λιτοχωρο την ημερα των εκλογων και απο την βαρκιζα και μετα ειχαμε εκατονταδες δολοφονιες δεκαδες χιλιαδες βασνισμων, εξαφανισεις κτλ κτλ.
      η απαντηση ειναι μια. οταν σε σκοτωνουν δεν θα κατσεις με σταυρωμενα χερια και αν η ζωη σου κρεμεται απο μια κλωστη δεν θα το συζητησεις και ναι ο ΕΛΑΣ εφαγε λιγους ταγματασφαλητες, χιτες, μαυραγορητες και χαφιεδες

      Διαγραφή
  4. Ρε Αντώνη, λαμβάνεις πάντα τέτοια και δεν μας τα δείχνεις ή έτυχε τώρα; Ρωτάω, γιατί μου έκανε απλά εντύπωση η παρουσία των δύο σε αυτήν την ανάρτηση. Ο λίμπεραλ είναι σχεδόν διασκεδαστικός μες στην βλακεία του. Ο άλλος είναι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα σου πω την αλήθεια: για κάποιο παράξενο (για μένα) λόγο, ο Μόττας είναι τρολομαγνήτης. Όποτε βάλω άρθρο του, εμφανίζονται κάτι τέτοιοι τύποι. Συνήθως ανυπόγραφα. Ειδικά για δικά του άρθρα. Δεν ξέρω γιατί.

      Διαγραφή
  5. Kύριε Liberal Mind πηγαίνετε στο http://www.nytimes.com/2006/11/26/business/yourmoney/26every.html?_r=0 και διαβάστε τον Warren Buffett να λέει “There’s class warfare, all right,” Mr. Buffett said, “but it’s my class, the rich class, that’s making war, and we’re winning.”

    Κάποιος που είχε άλλο nick

    ΑπάντησηΔιαγραφή