Παρασκευή, 14 Μαρτίου 2014

Η "Αυγή", ο "σταλινικός αντισημιτισμός" και η "δημιουργική" ιστοριογραφία Ι

Ο Ρώσος εμιγκρέ από το 1925, φιλόσοφος και ιστορικός Γεώργιος Φεντότοφ (1886-1951), έγραφε μετά τον Β΄Παγκόσμιο πόλεμο: «...η ζωή στη Ρωσία δεν είναι ελεύθερη ούτε ήρεμη, αλλά σε συνθήκες απόλυτης ισότητας και απεθνικοποιημένου πολιτισμού, εκατομμύρια Εβραίοι σχεδόν διαλύθηκαν στην ημιμογγολική της ‘θάλασσα'. Η Ρωσική Επανάσταση, που από τη μια έπνιξε τον εθνικό-θρησκευτικό πολιτισμό των Εβραίων, και από την άλλη διευκόλυνε την αφομοίωσή τους, έκανε περισσότερα για την εξαφάνιση του εβραϊσμού από τον Χίτλερ με τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τους δήμιούς του». 

Είχε δίκαιο: ο αντισημιτισμός έχει εξαλειφθεί πλήρως στην προπολεμική Σοβιετική Ένωση. Αλλά ο Φεντότοφ δεν πρόλαβε τις μετέπειτα εξελίξεις, την μεταπολεμική εκστρατεία του σοβιετικού καθεστώτος κατά των σοβιετικών Εβραίων. Οι Εβραίοι της ΕΣΣΔ θυμήθηκαν την καταγωγή τους, όταν τους την θύμισαν με την Υπόθεση των Γιατρών, οι οποίοι καταδικάστηκαν για τη συνομωσία κατά του Στάλιν και «οι ηγέτες τους» εκτελέστηκαν το 1953. Ο Στάλιν σχεδίαζε να εκτοπίσει τους Εβραίους στην Άπω Ανατολή, στην Αυτόνομη Εβραϊκή Δημοκρατία με πρωτεύουσα την πόλη Μπιρομπιτζάν, που δημιουργήθηκε το 1934. 
Για το σκοπό αυτό συντάχτηκαν πλήρεις λίστες των Εβραίων: η μεταφορά έπρεπε να γίνει με τα ειδικά επιστρατευμένα τρένα στις 6 Μαρτίου, αλλά... στις 5 Μαρτίου συνέβη το μοιραίο: πέθανε ο Στάλιν. Οι εναπομείναντες ηγέτες, αν ήθελαν να μείνουν στην εξουσία έπρεπε να πουν Απεταξάμην το Σατανά... Έτσι οι σοβιετικοί Εβραίοι πήραν το χρόνο τους.
Δεν γνωρίζω τι επαγγέλεται η κυρία Κριτσέφσκαγια, αλλά το τελευταίο επάγγελμα με το οποίο θα την συνέδεα είναι αυτό του ιστορικού. Η φαντασία της ξεπερνά τα όρια των επαγγελματιών μυθιστοριογράφων. Κατ' αρχήν αποφαίνεται, με πάσα βεβαιότητα, ότι οι Εβραίοι της ΕΣΣΔ γλίτωσαν τη μοίρα της μαζικής απέλασης στη Σιβηρία επειδή ο Στάλιν πέθανε πριν την πραγματοποιήσει και επειδή η ηγετική ομάδα του κόμματος γνώριζε ότι αν ήθελε να μείνει στην εξουσία έπρεπε να τον αποκηρύξει και να πάει κόντρα στις πολιτικές που σχεδίαζε. 

Ο ισχυρισμός είναι πραγματικά εντυπωσιακός μιας και προϋποθέτει, πρώτα από όλα, την ύπαρξη λαϊκής κατακραυγής εναντίον του Στάλιν τέτοιας ώστε οι διάδοχοί του να είναι αναγκασμένοι να αποσυνδέσουν τον εαυτό τους απ' τον ίδιο με κάθε τρόπο. Αναρωτιέται κανείς αν η κυρία Κριτσέφσκαγια έχει διαβάσει έστω για την κηδεία του "σατανά" που έπρεπε να αποκηρυχθεί, έστω από μίκυ μάους. Και δεν είναι μόνο η γνωστή καθυστέρηση στην ανακοίνωση του θανάτου του, που σίγουρα δεν δείχνει καμία τέτοια αυτοπεποίθηση εκ μέρους των διαδόχων. Η σορός του εκτέθηκε σε λαϊκό προσκήνυμα για τρεις μέρες και νύχτες, ενώ σε όλη τη χώρα πραγματοποιήθηκαν μνημόσυνα. Το πλήθος ήταν τόσο μεγάλο που αναφέρεται πως εκατοντάδες ποδοπατήθηκαν στην προσπάθειά τους να φτάσουν στη σορό. Οι φωτογραφίες που ακολουθούν δίνουν μια ξεκάθαρη απάντηση για το κατά πόσο θα μπορούσε να υπάρχει στους διαδόχους του Στάλιν το είδος κινήτρου που φαντασιώνεται η κυρία Κριτσέφσκαγια:

Εργάτες στο εργοστάσιο της Dynamo πληροφορούνται τον θάνατο  του Στάλιν από το ραδιόφωνο
Ουρά λαϊκού προσκυνήματος στη σορό
Η ουρά προεκτείνεται
Οι Μαλένκοφ, Μπέρια, Μολότωφ, Βοροσίλοφ, Χρουτσώφ, Μπουλγκάνιν,  Καγκάνοβιτς και Μικογιάν (οι διάδοχοι) κουβαλούν το φέρετρο του "σατανά" που ήταν αναγκασμένοι να "αποτάξουν"

Πλήθη στην πλατεία Trubnaya, Μόσχα, όπου αναφέρεται ότι ποδοπατήθηκαν εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες, κατά την κηδεία
Λαϊκός θρήνος στη Ρίγα
Η Πράγα θρηνεί τον Στάλιν, 9 Μαρτίου 1953
Οι εργάτες του εργοστασίου Vyacheslav Molotov θρηνούν τον Στάλιν
Οι εργάτες των σιδηροδρόμων θρηνούν τον Στάλιν
Λουλούδια και λαός, Κόκκινη Πλατεία, Μόσχα

Αν και το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο των αναγνωστών της "Αυγής" μπορεί να θεωρηθεί δεδομένο βάσει του είδους των εξωφρενικά ανιστόρητων δημοσιεύσεων που γίνονται αποδεκτές στην εφημερίδα, ο συγκεκριμένος ισχυρισμός της κυρίας Κριτσέφσκαγια προϋποθέτει κάτι παραπάνω: απώλεια της κοινής λογικής. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να γνωρίζει το παραμικρό από Σοβιετική ιστορία που δεν γνωρίζει ότι η ομιλία αποκαθήλωσης του Στάλιν από τον Χρουτσώφ το 1956, τρία χρόνια μετά δηλαδή, παρέμεινε μυστική, και δεν υπάρχει άνθρωπος τόσο ανόητος που να μην καταλαβαίνει γιατί. Και δεν υπάρχει άνθρωπος με ίχνος γνώσης της Σοβιετικής ιστορίας που να μην γνωρίζει ότι ο πυρήνας εκείνης της ομιλίας ήταν η επίθεση στην "προσωπολατρεία" που υποτίθεται ότι έφτασε σε παροξυσμό αποθέωσης ακριβώς με τον θάνατο του Στάλιν. Ο παραλογισμός του ισχυρισμού του κειμένου σε ό,τι αφορά την δήθεν μεταστροφή στην πολιτική απέναντι στους Εβραίους λόγω απαξίας του Στάλιν θα έπρεπε να είναι εμφανής σε έναν καλό μαθητή γυμνασίου με στοιχειώδεις γνώσεις ιστορίας. Δεν γνωρίζω κανέναν, οσοδήποτε αντικομμουνιστή ιστορικό, που να έχει φτάσει στο σημείο σουρεαλισμού που φτάνει η κυρία Κριτσέφσκαγια προσπαθώντας να στοιχειοθετήσει επιχείρημα περί άμεσου κινδύνου για τους Εβραίους αν δεν είχε πεθάνει ο Στάλιν.

Αλλά για τους ξεκαρδιστικούς, τουλάχιστο εν έτει 2014, ισχυρισμούς της κυρίας Κριτσέφσκαγια για τα υποτιθέμενα σχέδια Στάλιν για τους Εβραίους θα χρειαστεί να επανέλθω σε δεύτερη ανάρτηση.

9 σχόλια:

  1. Στάλιν Στάλιν παγκόσμιε φονιά
    που σφάζεις τα παιδιά
    μες στην εκλησιά
    Ηθελες τους Οβριούς μες στη Σιβηρία
    για να ψωφήσουνε
    Απ τ άγρια τα κρύα
    (Κατά το ήταν ένας γάιδαρος με μεγάλα αυτιά)
    Να το γράψουμε το τραγουδάκι ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ να το στείλουμε στη κυρία Γαιδουρίνα για τη γιορτή της

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εδώ στο Γκρις Αντώνη πάντως ο ρ/σ κόκκινο (του οποίου διευθυντής είναι ο άλλοτε αξιότιμος αριστερούλης κος Αρβανίτης) διαφημίζει αυτές τις μέρες με ειδική παράσταση για τους ακροατές του το "Γράμματα αγάπης στο Στάλιν" που ανεβάζει το studio Μαυρομιχάλη. Ένα έργο για τη σχέση του Μπουλγκάκοφ με το Στάλιν, για την οποία έχεις ήδη γράψει κάποια πράγματα. Θα σου πρότεινα να συνεχίσεις αυτή την έρευνα, ή και να συγκεφαλαιώσεις κάποια πορίσματα εφόσον ξεκινάς μια τέτοια δουλειά με αυτό το κείμενο.

    Ernest Everhard.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και για μάντεψε ποια είναι μία εκ των παραστάσεων του "Αντιφασιστικού Φεστιβάλ Παραστατικών Τεχνών" που διοργανώνει το "Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο Εμπρός"...

      http://antifaperformingarts.wordpress.com/2014/03/02/grammata-agapis-ston-stalin/

      Δεν έχει πάτο ο ¨αντιφασισμός" τους...

      Σεβέκ

      Διαγραφή
  3. Ρίξε μια ματιά εδώ:
    Онлайн альманах greekorbis.gr
    πατώντας στο ελληνικό σημαιάκι. Δικό της είναι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ένα μπινελίκωμα στο τουήτερ της Αυγής, είναι ό,τι πρέπει για καλό Σ/Κ νομίζω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Επειδή βάζεις τις φωτο ως ντοκουμεντο και η τεχνοτροπία τους είναι περίεργη, ειναι όντως φωτογραφίες? Γιατι μοιαζουν σαν ζωγραφισμενες.

    Δικηγόρος του διαβολου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε site που ασχολείται εμπορικά με έργα τέχνης, την έχουν κατηγοριοποιημένη ως φωτογραφία
      http://www.artvalue.com/auctionresult--baltermants-dmitri-nikolaievic-the-announcement-of-the-death-2855447.htm

      Δίνει την αίσθηση της ζωγραφιάς επειδή, αν προσέξεις, είναι μειωμένες οι αποχρώσεις του γκρι, και αυτό αυτόματα μεταφράζεται από τον ανθρώπινο εγκέφαλο ως ζωγραφιά (ζωγράφος = περιορισμένη παλέτα). Χωρίς να έχω κάποια σχέση με το αντικείμενο, πιθανόν αυτό να είναι αποτέλεσμα του συγκεκριμένου τρόπου εκτύπωσης - με ζελατίνα, όπως μας πληροφορεί το παραπάνω λινκ, και εξηγεί τι αυτό σημαίνει το παρακάτω:

      Ultimate control over the palette of colours in your images can be achieved by taking your pictures in black and white and then hand-colouring them. This is either achieved with oils or washes on silver gelatin prints made on fibre paper or on the computer.

      Ή μπορεί απλά να είναι ζήτημα παλαιότητας της φωτογραφίας/φίλμ

      Διαγραφή
    2. @krs
      ενδιαφέρουσες πληροφορίες

      Διαγραφή
  6. Πριν: Λοιπόν η ταινία ξεκινά με την αναγγελία του θανάτου του Στάλιν το 1953 και τον κόσμο να κλαίει…

    Θόδωρος Αγγελόπουλος: Πρέπει να σου πω ότι δεκάδες κομπάρσοι, άνθρωποι μεγάλης ηλικίας, έκλαιγαν στ’ αλήθεια στα γυρίσματα, σαν να ξαναζούσαν τη μέρα εκείνη. Γιατί για αυτούς ο Στάλιν ήταν αυτός που έδωσε ζωή στον τόπο τους.

    http://mygranma.wordpress.com/2012/01/27/3/

    ΑπάντησηΔιαγραφή