Σάββατο, 1 Μαρτίου 2014

Η εκδίκηση του απέθαντου Βλαδίμηρου


Και που λέτε, η άλλη Ευρώπη, η αναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου, η οικονομία χωρίς λιτότητα, ο άνθρωπος πάνω από το κέρδος, η οικολογική ανάπτυξη, η δημοκρατική ανασυγκρότηση του ευρωφαντασιακού, η....
Τέλος χρόνου! 
Βρρρρρμπρρρρκγκρκρρρρρρρρρρβρρρρρρρρ....


...

Γιατί οι αστοί πασιφιστές και οι "σοσιαλιστές" μιμητές ή παπαγάλοι τους πάντα φαντάζονταν και φαντάζονται την ειρήνη ως κάτι το θεμελιακά διαφορετικό, με την έννοια ότι η ιδέα: "Ο πόλεμος είναι η συνέχιση της ειρηνικής πολιτικής, η ειρήνη είναι η συνέχιση της πολεμικής πολιτικής" ποτέ δεν κατανοήθηκε από τους πασιφιστές και των δύο αποχρώσεων. Το ότι ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος του 1914-1917 είναι η συνέχιση της ιμπεριαλιστικής πολιτικής του 1898-1914, αν όχι ακόμα πιο παλιότερης περιόδου, αυτό δεν ήθελαν και δε θέλουν να το δουν ούτε οι αστοί, ούτε οι σοσιαλσοβινιστές. Το ότι η ειρήνη σήμερα, αν δεν ανατραπούν επαναστατικά οι αστικές κυβερνήσεις, δεν μπορεί να είναι παρά ιμπεριαλιστική ειρήνη που θα συνεχίζει τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, αυτό δεν το βλέπουν ούτε οι αστοί πασιφιστές, ούτε οι σοσιαλιστές πασιφιστές.

Όπως στην εκτίμηση τούτου του πολέμου κατέφυγαν σε ανόητες, αγοραίες, φιλισταϊκές φράσεις για επίθεση ή άμυνα γενικά, έτσι και στην εκτίμηση της ειρήνης καταφεύγουν σε παρόμοιες φιλισταϊκές κοινοτοπίες, ξεχνώντας τη συγκεκριμένη ιστορική κατάστση, τη συγκεκριμένη πραγματικότητα της πάλης ανάμεσα στις ιμπεριαλιστικές Δυνάμεις. Και οι σοσιαλσοβινιστές, αυτοί οι πράκτορες των κυβερνήσεων και της αστικής τάξης μέσα στα εργατικά κόμματα, ήταν φυσικό να πιαστούν ιδιαίτερα από τη προσέγγιση της ειρήνης, ακόμη και από τις κουβέντες για ειρήνη, για να καλύψουν το ξεσκεπασμένο από τον πόλεμο βάθος του ρεφορμισμού τους, του οπορτουνισμού τους, για να αποκαταστήσουν την υποσκαμμένη τους επιρροή στις μάζες. Γι' αυτό και οι σοσιαλσοβινιστές, όπως είδαμε, και στη Γερμανία και στη Γαλλία κάνουν εντατικές προσπάθειες "να ενωθούν" με την άστατη, χωρίς αρχές, πασιφιστική μερίδα της "αντιπολίτευσης."

[...]

"Οι καταρχήν συμφιλιωτιστές" θα δοκιμάσουν να σερβίρουν την πλαστογράφηση του μαρξισμού με το πνεύμα, λ.χ., ενός τέτοιου συλλογισμού: Οι μεταρρυθμίσεις δεν αποκλείουν την επανάσταση, η ιμπεριαλιστική ειρήνη, με ορισμένες "βελτιώσεις" των συνόρων των εθνοτήτων ή του διεθνούς δικαίου ή των εξόδων του προϋπολογισμού για εξοπλισμούς κτλ., είναι δυνατή παράλληλα με το επαναστατικό κίνημα ως "ένα από τα στοιχεία ανάπτυξης" αυτού του κινήματος και τα λοιπά και τα παρόμοια.

[...]

Φυσικά οι μεταρρυθμίσεις δεν αποκλείουν την επανάσταση. Ωστόσο τώρα δεν πρόκειται γι' αυτό αλλό στο να μην αποκλείσουν οι επαναστάτες τον εαυτό τους υποχωρώντας απέναντι στους ρεφορμιστές, δηλαδή να μην υποκαθιστούν την επαναστατική τους δουλειά με τη ρεφορμιστική. Η Ευρώπη περνάει επαναστατική κατάσταση. Ο πόλεμος και η ακρίβεια την οξύνουν. Το πέρασμα από τον πόλεμο στην ειρήνη δεν παραμερίζει καθόλου αναγκαστικά την επαναστατική κατάσταση, επειδή από πουθενά δε βγαίνει ότι τα εκατομμύρια των εργατών που έχουν τώρα στα χέρια τους ένα θαυμάσιο οπλισμό θα αφήσουν οπωσδήποτε και δίχως άλλο "να τους αφοπλίσει ειρηνικά" η αστική τάξη, αντί να εκπληρώσουν τη συμβουλή του Κ. Λίμπνεχτ, δηλαδή να στρέψουν τα όπλα ενάντια στη δική τους αστική τάξη.
V.I. Lenin, "Πασιφισμός αστικός και πασιφισμός σοσιαλιστικός", 1917

9 σχόλια:

  1. : "Ο πόλεμος είναι η συνέχιση της ειρηνικής πολιτικής, η ειρήνη είναι η συνέχιση της πολεμικής πολιτικής" ποτέ δεν κατανοήθηκε από τους πασιφιστές και των δύο αποχρώσεων''

    ''Το ότι η ειρήνη σήμερα, αν δεν ανατραπούν επαναστατικά οι αστικές κυβερνήσεις, δεν μπορεί να είναι παρά ιμπεριαλιστική ειρήνη που θα συνεχίζει τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, αυτό δεν το βλέπουν ούτε οι αστοί πασιφιστές, ούτε οι σοσιαλιστές πασιφιστές''.

    Aυτό θα μπορούσε να είναι η λεγόμενη αντιστρεψιμότητα του πολιτική->πόλεμος σε πόλεμος->πολιτική ΕΙΔΙΚΑ στον ιμπεριαλιστικό καπιταλισμό.

    Η ''Νέα Αριστερά'' έχει εγκαταλείψει ως μιλιταρισμό την όλη προβληματική, πράγμα που συνδέεται άρρηκτα με την απέχθεια της για την αλήθεια και για οποιαδήποτε δέσμευση-στράτευση σε ένα στόχο. Αντίθετα, η αστική τάξη αναπτύσσει τη σχετική προβληματική ανάγοντάς τη σε βασικό της τρόπο κατανόησης των δρώμενων.

    Έτσι ο ''αφοπλισμός'' της εργατικής τάξης, περνά και μέσα από τους περίφημους διανοούμενους, που αποκόπτουν την οικονομία από την πολιτική, και την οικονομία-πολιτική από τον ανειρήνευτο ταξικό ανταγωνισμό, δηλαδή τον πόλεμο όχι ως ''πόλεμο όλων εναντίον όλων'' (ατόμων ή κρατών) αλλά ταξικό πόλεμο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτή η σαΐτα - αεροπλανάκι τί δουλειά έχει στο ασπροκόκκινο αστεράκι της Ευρωπαϊκής Αριστεράς του ηγέτη μας;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Βλ. και αστική προπαγάνδα συνταγματικό τόξο-άκρα στην ''αριστερή'' του εκδοχή ''σοσιαλιστικό-δημοκρατικός πασιφισμός' vs -μιλιταριστικές οργανώσεις-πρακτικές (''σταλινικό'' ΚΚΕ. αναρχικοί κλπ). Εν ολίγοις, στην ''Αριστερά'' αναπαράγεται το ψευτοδίπολο του καθεστώτος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αν η Νέα Αριστερά είναι ο Σεβαστάκης, ο Π. Κωνσταντίνου και ο Ζίζεκ, μια χαρά σχέση έχουν με τον μιλιταρισμό. Της άλλης ταξικής όχθης, βέβαια. Όπως μια χαρά σχέση μαζί του είχε και ο "αντιεθνικιστής" Ρ. Σωμερίτης και οι άλλοι που πανηγύριζαν το βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας μαζί με τους σοσιαλιστές, τον Σλαβόι, τον Κον Μπεντί, τον Ανρί-Λεβί και όλα τα άλλα προοδευτικά παιδιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν κατάλαβες τι λέει ο μουσιέ. Για εξαγωγή τής «επανάστασης» και διεθνή εμφύλιο μιλάει. Ποιας «επανάστασης»; Σχέδιο-Β (μεταβατικό όχι το απευθείας).

      @ονειρμός

      Τον ανατρέψαμε τελειωτικά τον «πλατωνισμό» ή ακόμα; Συνιστώ να διαβάσεις τον «Σοφιστή» τού Χάιντεγκερ, για την πρωτο-ντελεζιανή ανατροπή τού «πλατωνισμού».

      Διαγραφή
    2. @waltendegewalt

      Εννοείς μάλλον το μεταβατικό Σχέδιο Β του Μπαντιού, που πέρασε από την αφηρημένη υπογραφή στη συγκεκριμένη και θαρραλέα πολιτική παρέμβαση.

      Αυτό αξίζει. Θα το διαβάσω.

      Διαγραφή
    3. http://en.ria.ru/world/20140302/188009249/Ukraine-Appeals-to-NATO-for-Assistance.html

      Ukraine appealed for assistance from NATO on Saturday, asking it to use all possible measures to ensure its territorial integrity and protect its people.

      @oneirmos

      Βγάζουμε και γλωσσίτσα, ε; Μήπως κουνούσε γαλλικά σημαιάκια στις επεμβάσεις στη Λιβύη, στο Μάλι, στην Ακτή Ελεφαντοστού; Μήπως; Φιλική συμβουλή, ο φυσικός σου «χώρος» είναι εδώ: athemita.wordpress.com Μόλις τελειώσεις, τράβα και το καζανάκι.

      Διαγραφή
    4. @waltendegewalt

      -Γνωρίζεις τί είπε ο Μπαντιού στην Ελλάδα (sos οι συνεντεύξεις), δυστυχώς οι πολιτικές του τοποθετήσεις δεν εξαντλήθηκαν στη γενική καταδίκη των ιμπεριαλιστών.

      -''Φυσικός'' (;) μου χώρος; σαν να λέμε ονειρμός->ντελέζ-νίτσε-''φασισμός της πατάτας''-ναζί->athemita;;;

      Δοκίμασε το παρακάτω σαν πολύ πιο εύλογη υπόθεση-ερασιτεχνική η προσπάθεια, εμπνέομαι από αντίστοιχες δικές σου:

      Δίκτυο: Μπαντιού<->Συριζα<->σοσιαλσοβινισμός<->ευρω''κομμουνισμός''<->Γαλλικό Ινστιτούτο<->Περιστάσεις 1&2<->Μπαντιού.

      Διαγραφή
    5. Ντε Γκολ: «Ο γαλλικός λαός γνωρίζει ότι οφείλει την σωτηρία του στον Στάλιν».

      Άι ψόφα, τώρα και πάενε να αναδημοσίευσε περισσότερα για τις «δημοκρατίες των αντικειμένων» και το Ένα στον έγελο. Και να μην ξεχάσω, αν πεις σε γάλλο ότι ο Βαλερστάιν θεωρεί ότι ο Σαρκοζί άσκησε «γκολική» πολιτική θα πέσει ξερός από τα γέλια. Και όταν λέω ποιος είναι ο φυσικός σου χώρος, το εννοώ.

      Διαγραφή