Κυριακή, 2 Μαρτίου 2014

Η σοσιαλδημοκρατία δεν έχει ιστορία

Υπάρχει μια ετικέτα στο ιστολόγιο που είναι μάλλον παραπλανητική. Είναι αυτή που λέγεται "Ιστορία της σοσιαλδημοκρατίας" και συγκεντρώνει ως τώρα 126 αναρτήσεις (127 μαζί με αυτήν). Γιατί είναι παραπλανητική; Επειδή η σοσιαλδημοκρατία δεν έχει ιστορία. Αν η ιστορία είναι ο χρόνος που είναι ανοιχτός στο απρόβλεπτο, το ενδεχομενικό, αν είναι ο χρόνος που η ανθρώπινη βούληση, ιδωμένη ως κοινωνική βούληση, μπορεί να μετασχηματίσει στη μία ή στην άλλη κατεύθυνση, τότε δεν υπάρχει τίποτε το "ιστορικό" στη σοσιαλδημοκρατία. Ή μάλλον, και για να είμαστε ακριβέστεροι, η σοσιαλδημοκρατία είχε ιστορία, από το 1875 ως το 1914, όταν αποκαλύφθηκε τελεσίδικα πως αποτέλεσε το μέσο ενσωμάτωσης του εργατικού κινήματος στον ιμπεριαλισμό, του οποίου η πρώτη φάση συμπίπτει, λίγο ως πολύ, με το έτος ίδρυσης του SPD και την τρομερή κρίση του Α Παγκόσμιου Ιμπεριαλιστικού Πολέμου.


Έκτοτε, μετά το 1914, όταν την αποκήρυξε ο Λένιν για προδοσία, η σοσιαλδημοκρατία επαναλαμβάνει απλώς ξανά και ξανά τον ίδιο βραχύ κύκλο από πόζες: ρητορική των αφηρημένων ιδανικών, ύπουλη υπόσκαψη, διπροσωπία, και προδοσία -- συνεργασία με την αστική τάξη μέχρι να γίνει η ζημιά και κροκοδείλια δάκρυα μετά, όταν η ζημιά έχει γίνει και είναι πια αργά. Το είδαμε πιο πρόσφατα στην περίπτωση της Ουκρανίας. Αλλά οι ίδιοι οι σοσιαλδημοκράτες μας θύμισαν ότι δεν είχαμε δει τίποτε διαφορετικό στην περίπτωση της Γιουγκοσλαβίας.

Κλαίει και οδύρεται η Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ για την Ουκρανία, συγκρίνοντάς την με την "τραγωδία της Γιουγκοσλαβίας":
Μετά την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, μια δεύτερη τραγωδία κτυπά την καρδιά της Ευρώπης", υπογραμμίζει [η ΠΓ] και προσθέτει ότι η Ελλάδα, "ως προεδρεύουσα χώρα της Ε.Ε., αντί να προχωρήσει σε ενέργειες που θα δρομολογούσαν την κοινωνική και οικονομική δικαιοσύνη, την διασφάλιση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας και την ασφάλεια όλων των πολιτών της, συμπεριλαμβανόμενων και των 100.000 Ελλήνων της διασποράς, πράττει ό,τι είναι δυνατό ώστε το μοναδικό «φάρμακο» για την Ουκρανία να είναι το ΔΝΤ και το ΝΑΤΟ για μια νέα «συνταγή εξαθλίωσης» για τον λαό της. Αλήθεια, πόσο ισχυρή είναι πια η πολιτική εξάρτηση και η διαπλοκή της κυβέρνησης με τους δανειστές;", διερωτάται.
Αφήνουμε στην άκρη το πόσο συντετριμμένο είναι ένα κόμμα που όχι απλά προώθησε με χίλιους δυο έμμεσους και λιγότερο έμμεσους, βραχυπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους τρόπους το πραξικόπημα των ναζιστών, αλλά και που τώρα, που η καταστροφή έχει συντελεστεί, δεν έχει καν το θάρρος να μιλήσει για Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά διακρίνει ως πρωταίτιους της τραγωδίας, το ΝΑΤΟ, το ΔΝΤ και την....Ελληνική Προεδρία (αν ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ στην Προεδρία της ΕΕ, θα ήταν αλλιώς τα πράματα!!!!!!!)

Το αφήνουμε στην άκρη και πιάνουμε μονάχα την αναφορά στην τραγωδία της ευρωνατοϊκής διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας. ΣΥΡΙΖΑ δεν υπήρχε τότε, υπήρχε όμως ΣΥΝ. Και τι έλεγε;
Ο Πρόεδρος του Συνασπισμού Ν.Κωνσταντόπουλος, σε σημερινή συνέντευξη Τύπου, στην οποία συμμετείχαν ο Ν.Μπίστης, μέλος της Π.Γ. και υπεύθυνος για την εξωτερική πολιτική και ο Δ.Παπαδημούλης, μέλος της Π.Γ. και υπεύθυνος Τύπου του κόμματος, σχετικά με την κρίση στην Γιουγκοσλαβία τόνισαν:
Η βία του πολέμου συνεχίζει το καταστροφικό της έργο.
Στα Βαλκάνια τίποτε δεν είναι και δεν θα είναι όπως πριν.
Η ελληνική κυβέρνηση έχει υπογράψει όλα τα βήματα του ολέθρου. Αποτελεί ηθική και πολιτική πρόκληση να παριστάνει δήθεν την αμέτοχη.
Ο κ. Σημίτης οφείλει να επιλέξει με ποιόν είναι με τον πόλεμο και τον πολιτικό κυνισμό του ΝΑΤΟ ή με τις αρχές του διεθνούς δικαίου και της ειρήνης.
Η ελληνική κυβέρνηση και ο κ. Σημίτης οφείλουν να εγκαταλείψουν την τακτική της προσαρμογής και της ακινησίας, που αξιώνουν οι ΗΠΑ.
Ο κ Σημίτης αντί να περιμένει να του αναθέσουν ρόλο μετά τον καταστροφικό πόλεμο, να πάψει από σήμερα να έχει ρόλο συμμέτοχου στον πόλεμο για τον οποίο υπάρχει καθολική αντίδραση του ελληνικού λαού.
Τώρα είναι η ώρα να προβάλλει η Ελλάδα ξεχωριστό ρόλο υπέρ της ειρήνης και διακριτή φωνή και δράση για την πολιτική λύση.
Σας θυμίζει τίποτε η κενόλογη και απολίτικη ρητορική περί "βίας του πολέμου" [σώωωωωπα, είναι βίαιος ο πόλεμος;] και αντικατάστασης της ανάλυσης των αιτιών με μικροκομματική αντιπολίτευση στυλ "η κυβέρνηση φταίει";
Η πρόσφατη λαϊκή ετυμηγορία στη Γιουγκοσλαβία και η κατάρρευση του προηγούμενου αντιδημοκρατικού και αυταρχικού καθεστώτος δημιουργεί θετικές προϋποθέσεις για να αναπτυχθεί μία νέα δυναμική στην όλη υπόθεση της ανασυγκρότησης των Βαλκανίων και δίνει εκ νέου δυνατότητες για σημαντικές ελληνικές πρωτοβουλίες με την προϋπόθεση χάραξης συνολικής στρατηγικής. Ο ΣΥΝ είναι αλληλέγγυος στον αγώνα του Γιουγκοσλαβικού λαού για εκδημοκρατισμό, ανάπτυξη και διατήρηση της ανεξαρτησίας και της ακεραιότητας της χώρας.
Σας θυμίζει κάτι η στάση "ευτυχώς που χάρη στο ΝΑΤΟ --λέγε με 'λαϊκή ετυμηγορία'-- έπεσε το αντιδημοκρατικό και αυταρχικό καθεστώς, ζήτω ο εκδημοκρατισμός και η ανάπτυξη, καλή τύχη με την ακεραιότητα της χώρας";

Ας κλείσω με ένα άρθρο του Οκτώβρη του 2000 του σ. Ελισαίου Βαγενά και με μια ερώτηση: τι συμβαίνει στους λαούς που δεν διδάσκονται τίποτε από μια ιστορία που έχει, από το 1914 και δώθε, μετατραπεί σε διαρκή παρωδία;

ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ
Σκορπίδι* υποταγής στη Νέα Τάξη

Οσο κι αν το διαβάζεις δεν μπορείς να πιστέψεις στα μάτια σου. Ο λόγος για την πρόσφατη Πολιτική Απόφαση της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του Συνασπισμού της «Αριστεράς και της Προόδου».

Για του λόγου το αληθές εκεί σημειώνονται τα εξής: «Η πρόσφατη λαϊκή ετυμηγορία στη Γιουγκοσλαβία και η κατάρρευση του προηγούμενου αντιδημοκρατικού και αυταρχικού καθεστώτος δημιουργεί θετικές προϋποθέσεις, για να αναπτυχθεί μια νέα δυναμική στην όλη υπόθεση της ανασυγκρότησης των Βαλκανίων και δίνει εκ νέου δυνατότητες για σημαντικές ελληνικές πρωτοβουλίες με την προϋπόθεση χάραξης συνολικής στρατηγικής» ("Αυγή" 18/10/2000).

Για όσους δε γνωρίζουν να αναφέρουμε ότι έως πρόσφατα ο ΣΥΝ διατηρούσε αγαθές σχέσεις και με τα δύο κόμματα που κυβερνούσαν στη Σερβία, τόσο με το Σοσιαλιστικό Κόμμα, όσο και με τη Γιουγκοσλαβική Αριστερά. Μάλιστα αντιπροσωπείες των δύο κομμάτων «του προηγούμενου αντιδημοκρατικού και αυταρχικού καθεστώτος» είχαν συμμετάσχει και στο τελευταίο, στο φετινό συνέδριο του ΣΥΝ, ενώ στον κόμβο του ΣΥΝ στο Ιντερνετ μπορεί ακόμη κανείς να βρει την εξής είδηση:

«6 Απριλίου 1999 ΒΑΛΚΑΝΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ του Συνασπισμού: Διαδοχικές συναντήσεις με τη γιουγκοσλαβική ηγεσία είχε σήμερα ο Πρόεδρος του ΣΥΝ Νίκος Κωνσταντόπουλος και η αντιπροσωπεία του κόμματος από τους Στέργιο Πιτσιόρλα, μέλος της ΠΓ και Πάνο Τριγάζη, υπεύθυνο του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων. Συγκεκριμένα η αντιπροσωπεία του ΣΥΝ συναντήθηκε με τον Πρόεδρο της Γιουγκοσλαβίας Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, τον Πρόεδρο της Σερβίας κ. Μιλουτίνοβιτς, τον υπουργό Εξωτερικών κ. Γιοβάνοβιτς, καθώς και με αντιπροσωπείες του Σοσιαλιστικού Κόμματος και της Γιουγκοσλαβικής Αριστεράς».

Επίσης, να σημειώσουμε ότι ο ΣΥΝ συμμετείχε σ' όλες τις ετήσιες διεθνείς συναντήσεις που διοργάνωσε η Γιουγκοσλαβική Αριστερά.

Τα ερωτήματα λοιπόν βροχή:

αν ήταν πράγματι «αντιδημοκρατικό και αυταρχικό καθεστώς» τι δουλιά είχατε εσείς οι «δημοκράτες» να «τσιλημπουρδίζετε» μ' αυτούς τους «αυταρχικούς»;

με τόσα ταξίδια πέρα - δώθε πώς και δεν τους είχατε καταλάβει;

ή μήπως σας άνοιξε μόλις τώρα τα μάτια ο βασιλόφρων Κοστούνιτσα ή ο δήμαρχος της πόλης του Τσατσάκ, που όπως παραδέχεται έπεξε ρόλο -«κλειδί» στις εξελίξεις, και που σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες είναι γιος συνεργάτη των Γερμανών, που κρεμάστηκε από τους γιουγκοσλάβους παρτιζάνους;

ΣΥΝ: Να μπει η Γιουγκοσλαβία στην τοπική «στρούγκα» του ιμπεριαλισμού
Δεν περιμένουμε απάντηση, γιατί είναι φανερό πως δεν μπορείτε να τη δώσετε. Αλλά αξίζει να δούμε πού εστιάζει ο ΣΥΝ την προσοχή του για τις μελλοντικές εξελίξεις στα Βαλκάνια. Με δήλωσή του στις 6/10/2000 ο Πρόεδρός του υπογραμμίζει: «Να αλλάξει το Σύμφωνο Σταθερότητας, έτσι ώστε να συμπεριλάβει τη Γιουγκοσλαβία και να βοηθήσει την ανάπτυξη της περιοχής, χωρίς υπαγορεύσεις και επεμβάσεις». Ολο το πρόβλημα, δηλαδή, εστιάζεται για τον ΣΥΝ στο να μπει η Γιουγκοσλαβία το γρηγορότερο στο «μαντρί» που έχουν φτιάξει το ΝΑΤΟ κι οι άλλοι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί για τα Βαλκάνια και τις χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Αυτό κι αν είναι αριστερή πολιτική!

Κι όμως, είναι γνωστό ότι το Σύμφωνο Σταθερότητας προβλέπει ουσιαστικά τη συγκρότηση ενός περιφερειακού ιμπεριαλιστικού μηχανισμού (με «τραπέζια εργασίας» για τη δημοκρατία, την οικονομική ανάπτυξη και την ασφάλεια), μέσω του οποίου η ΕΕ, οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ θα παρεμβαίνουν άμεσα σε όλους τους τομείς της ζωής των βαλκανικών χωρών - απ' τον τρόπο διακυβέρνησης και την οικονομική πολιτική μέχρι τα θέματα εθνικής άμυνας και ασφάλειας.

Οπως σημειώνεται εκεί: «.. οι χώρες στην περιοχή που συμμετέχουν στο Σύμφωνο Σταθερότητας δεσμεύονται να συνεχίσουν τις δημοκρατικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις,..., τη διμερή και περιφερειακή συνεργασία μεταξύ τους για την προώθηση της ολοκλήρωσής τους σε ατομική βάση, στις ευρωατλαντικές δομές».

Προηγουμένως στο άρθρο 7 του Κανονισμού διευκρινίζεται ρητά ότι η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν ανήκει αποκλειστικά στις εσωτερικές υποθέσεις των ενδιαφερομένων κρατών, αλλά αποτελεί θέμα άμεσου και θεμιτού ενδιαφέροντος όλων των κρατών που συμμετέχουν στο Σύμφωνο, μέσω της ιδιότητάς τους στα μέλη του ΟΑΣΕ. Το δικαίωμα της ιμπεριαλιστικής επέμβασης και της κατάλυσης της εθνικής κυριαρχίας διατυπώνεται λοιπόν ανοιχτά.

Δεν καταλαβαίνει τάχατες ο ΣΥΝ ότι με το Σύμφωνο αυτό ανοίγει μια νέα ποιοτικά περίοδος στις επεμβάσεις των ιμπεριαλιστών. Κι αυτό γιατί τα κράτη που υπογράφουν το «Σύμφωνο» όχι απλώς δεσμεύονται να συνεχίσουν τις μεταρρυθμίσεις για την προώθηση της λεγόμενης «οικονομίας της αγοράς» και του «εκδημοκρατισμού», αλλά γίνεται αποδεκτό ότι το θέμα της προστασίας των λεγόμενων «ανθρώπινων δικαιωμάτων» δεν ανήκει «αποκλειστικά στις εσωτερικές υποθέσεις του ενδιαφερόμενου κράτους».

Με την αποδοχή αυτή από τις κυβερνήσεις των κρατών της περιοχής μας της παραπάνω αρχής, γίνεται ξεκάθαρο ότι νομιμοποιείται και θεσμοθετείται η ξένη επέμβαση ενάντια σε κάθε κράτος, σε κάθε λαό, σε κάθε κυβέρνηση που θα προσπαθήσει να δοκιμάσει ν' αντισταθεί στα ιμπεριαλιστικά σχέδια. Με πρόσχημα υπαρκτά, αλλά κυρίως ανύπαρκτα θέματα «ανθρωπίνων δικαιωμάτων», οι ιμπεριαλιστές θεσμοθετούν για τον εαυτό τους το δικαίωμα της επέμβασης στα εσωτερικά των χωρών.

Οι πρακτικές αυτές που καθιερώνονται πλέον δείχνουν ότι τα πολυεθνικά μονοπώλια, οι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί δεν «ανέχονται» να υπάρχουν κυβερνήσεις που τους λένε «όχι». Επωφελούμενοι από τον αρνητικό διεθνή συσχετισμό, εξαιτίας της ανατροπής των σοσιαλιστικών καθεστώτων στην Ευρώπη, της διάλυσης της ΕΣΣΔ και του Συμφώνου της Βαρσοβίας, προσπαθούν να εξαλείψουν κάθε δύναμη αντίστασης στα σχέδιά τους.

Δημιουργούνται έτσι οι συνθήκες για μια συνεχή και όλο και πιο απροκάλυπτη επέμβαση των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στην περιοχή, στο ρόλο του «διαιτητή» και επικυρίαρχου. Ομως η κατάσταση αυτή, εκτός των άλλων, δημιουργεί σοβαρούς κινδύνους για την ειρήνη και την ασφάλεια στην περιοχή. Ηδη η Γιουγκοσλαβία πριν μερικές βδομάδες βρέθηκε στα πρόθυρα ενός εμφυλίου πολέμου.

Αυτά είναι όμως λεπτομέρειες μπροστά στην ευρω-λαγνεία και θεσμο-μανία του ΣΥΝ, αρκεί να φιγουράρει η στάμπα και της «Ευρώπης».

Φαίνεται ότι μόνο ο ΣΥΝ δεν καταλαβαίνει ότι οι μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις προσπαθούν να δημιουργήσουν στα Βαλκάνια αδύναμα κράτη - δορυφόρους, ώστε να εδραιώσουν την επιρροή τους στην περιοχή, δημιουργώντας κυβερνήσεις αδύναμες ή κυβερνήσεις υποτελείς στις μεγάλες δυνάμεις. Στη χώρα μας η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αφού μετέτρεψε την Ελλάδα σε ορμητήριο της ΝΑΤΟικής επέμβασης στα Βαλκάνια, έπαιξε φέτος ένα ρόλο «κλειδί» στην προσπάθεια εσωτερικής αποσταθεροποίησης της Γιουγκοσλαβίας, ανατροπής της αντι-ΝΑΤΟικής ηγεσίας, κι εμφάνισης ενός ελεγχόμενου από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ πολιτικού σκηνικού. Κι εδώ, όπως φαίνεται από την απόφαση της ΚΠΕ του ΣΥΝ ο τελευταίος έρχεται να χειροκροτήσει όλες αυτές τις προσπάθειες της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.

[...]

* Σκορπίδι - μικρός σκορπιός.

Ελισαίος ΒΑΓΕΝΑΣ
Ριζοσπάστης

2 σχόλια:

  1. Απλώς, πλέον έχει αλλάξει η εννοιολογική σημασία της λέξης 'σοσιαλδημοκρατία' και αποτελεί μέρος και βασικό παράγοντα, μάλιστα, της αστικής ιδεολογίας και πολιτικής

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Όταν η φασιστική βαρβαρότητα καταδικάζεται σαν "αντιδημοκρατική εκτροπή ", τότε σε ξεβρακώνει η ιδια η ιστορία ..........

    ΑπάντησηΔιαγραφή