Σάββατο, 8 Μαρτίου 2014

Για τη διαμόρφωση των θεμελιακών όρων ενός κινήματος: Μορφικός και ταξικός χαρακτήρας ιστορικά (τελευταίο μέρος)

Τι εγγύηση έχει, αλήθεια, ο αναγνώστης ή η αναγνώστρια αυτού του δοκιμίου πως όλα όσα προηγήθηκαν δεν είναι, όπως θα επέμενε ότι είναι η μετά-1968 προϊούσα σκέψη, ένα "δογματικό Μαρξιστικό παραλήρημα"; Γιατί δεν είναι εφικτό και σήμερα ακόμα να επιβεβαιώσει κανείς ότι το μόνο που έγινε είναι ότι ο κόσμος "άλλαξε" από τα μέσα του 20ου αιώνα, ότι ο σοσιαλισμός σταμάτησε να εμπνέει τις μάζες, ότι τις μάζες τώρα τις εμπνέουν οι ταυτοτισμοί και ότι τα εκφυλισμένα απομεινάρια των Καστοριάδηδων και των Αξελών, των  Φουκώ και των Ντελέζ, των Κύρκων και των Μπερλιγκουέρ, των Μάχνο και των Στίνων που σιγοντάρουν τις επιχειρήσεις "εκδημοκρατισμού" της ΕΕ και του ΝΑΤΟ δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να ακολουθούν πιστά τον παλμό της ζώσας ιστορίας; 


Ή πιο "καλόπιστα" και "γενναιόδωρα", γιατί, αδερφέ, να είμαστε "δογματικοί"; Γιατί να μην πούμε ότι καλό ήταν και το εργατικό κίνημα, αλλά τώρα που μας άφησε χρόνους, καλό είναι και το κίνημα για πουλόβερ στα δέντρα, καλό είναι και το κίνημα για "εκδημοκρατισμό" της Ουκρανίας, της Βενεζουέλας, της Βόρειας Κορέας, καλό είναι και το κίνημα για να αισθάνεται ριζοσπάστης ο ομοφυλόφιλος νεοφιλελεύθερος, καλό είναι και το κίνημα για απελευθέρωση απ' τα δόγματα και το δροσερό μπάνιο στα γάργαρα νερά του "μεταδογματικού" ποταμιού; Όλα τα κινήματα είναι καλά, μίσος δεν υπάρχει, οι αντιπαλότητες είναι ξεπερασμένες, η ιστορία ανανεώνεται και προχωρά. Ο κόσμος δεν θέλει Λένιν, δεν θέλει όμως και πολυεθνικές, και αν ρίχνει τα αγάλματα του ενός, σαμποτάρει ωστόσο και τα κορν φλέικ του άλλου· αν βασανίζει τους κομμουνιστές ή αν απαγορεύει τα κόμματά τους, πετάει επίσης μολότωφ σε μπάτσους και διερευνά την εγκληματική δραστηριότητα της Χρυσής Αυγής. Κυρίως, παλεύει πάντα για "δημοκρατία" -- όχι κάποια συγκεκριμένη δημοκρατία με συγκεκριμένες ταξικές προϋποθέσεις βέβαια -- για "δημοκρατία" γενικώς. Ως πολιτεύματος, ρε αδερφέ. Μιας και έχει μόνο τρεις αιώνες που έγιναν οι δημοκρατικές επαναστάσεις, και δεν προκάναμε να τις ολοκληρώσουμε όπως θέλαμε.

Είναι εξαιρετικά δύσκολο να απαντήσει κανείς σε τέτοια ερωτήματα με τρόπο που θα θεωρηθεί τελεσίδικα αποσαφηνιστικός. Οπωσδήποτε, κάθε εφικτή απάντηση θα αμφισβητηθεί, και το γαϊτανάκι αντιπαραθέσεων θα συνεχιστεί -- και είναι αναγκαίο να συνεχιστεί. Όμως αξίζει τον κόπο μία κατ' αρχήν απάντηση.

Η απάντηση είναι είναι ότι υπάρχει κάτι που διαχωρίζει κάθετα την αλληλουχία 1871/89-1917 στην μακρά ιστορία των μαζικών κινημάτων: αυτό το κάτι είναι ακριβώς η σύλληψη της κρίσιμης σημασίας της τάξης και της ταξικής πάλης για κάθε κίνημα, παρελθοντικό ή μελλοντικό, όσο θα υπάρχει καπιταλισμός

Αυτό το οποίο έκανε το 1968 --ως αντι-Οκτώβρης του 1917-- ήταν να ξεφορτωθεί τη μία κατηγορία που δεν μπορεί να υπαχθεί στα πλαίσια μιας αστικής αφήγησης της ιστορίας. Να "προσθέσει" κατηγορίες που στην πραγματικότητα δεν μπορούν να "προστεθούν" απλώς στην τάξη. Διότι η κατηγορία του φύλου, ή αυτή της σεξουαλικότητας, ή αυτή των θρησκευτικών πεποιθήσεων ή θα υπαχθούν και θα υποταχτούν στην τάξη και την ταξική πάλη ή θα τις εκτοπίσουν από τον χάρτη της κοινωνικής συγκρότησης και της σύλληψης της ιστορίας των κοινωνιών· δεν είναι φύσει εχθροί, ούτε όμως είναι και ισότιμοι φίλοι. Η εξίσωσή τους σε σημασία οδηγεί νομοτελειακά στην περιθωριοποίηση της τάξης, αφού κάθε κοινωνική σύγκρουση ανοίγεται ως συνέπεια σε δεκάδες σχήματα ερμηνειών που βολεύουν σαφώς περισσότερο την κυρίαρχη ιδεολογία και συνεπώς προωθούνται ασμένως απ' αυτή.

Ποιο είναι το ζήτημα των ημερών; Είναι το τι είπε ο Βερύκιος για τον Κορτώ και όχι σε ποια τάξη ανήκουν, ποια τάξη υπηρετούν, αμφότεροι. Είναι το τι είπε η ΝΔ για τον Γιαννόπουλο και όχι ποια τάξη υπηρετεί η ίδια και ο ΣΥΡΙΖΑ εξίσου. Είναι το αν ο Γιανουκόβιτς χρησιμοποιεί το χέρι του σαν τον Τιανίνμποκ ή αν δεν το χρησιμοποιεί και άρα είναι δημοκράτης και όχι φασίστας, και όχι η εξόφθαλμη σύμπτωση των συμφερόντων που εκπροσωπούν αμφότεροι. 

Η μόνη σύγκρουση για την οποία δεν θέλει να μιλάει ο καπιταλισμός, η μόνη μορφοποίηση κινημάτων που δεν ανέχεται, είναι η ταξική. Και η ζωή μας διδάσκει ότι απ' τον αντίπαλο οφείλει κανείς να μαθαίνει. Πρέπει να μαθαίνει κάποιος που οι οικολογικές του ανησυχίες μετατρέπονται σε εταιρικά logo ότι η προσέγγισή του δεν απειλεί με ανατροπή τον καπιταλισμό· πρέπει να μαθαίνει ο ακτιβιστής για το AIDS ότι καμία αντίρρηση για τις δραστηριότητές του δεν έχει ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής, όσο και αν τον εχθρεύεται μια μειοψηφία "κολλημένων"· πρέπει να μαθαίνει ότι καμία καπιταλιστική κοινωνία στον κόσμο δεν κήρυξε εκτός νόμου ούτε την αναρχία, ούτε την αναρχο-οικολογία, ούτε τον Ουαχαμπιτισμό, ούτε την αυτοδιαχείριση επιχειρήσεων· και ότι θα βρει άπλετη στήριξη σε καπιταλιστικές κοινωνίες αν αυτό για το οποίο αγωνίζεται είναι ο φεμινισμός ή τα gay rights σε οποιαδήποτε "μη δυτική" χώρα, αλλά καμία και ποτέ αν αυτό για το οποίο αγωνίζεται είναι η εξουσία της εργατικής τάξης. Πρέπει να θυμηθεί ότι η ίδια η ανθρώπινη ιστορία διδάσκει, μια και καλή, πως μία είναι η ανεπίλυτη στα λόγια και με συζήτηση, η ανέφικτη για την πειθώ, η αξεπέραστη από την "πρόοδο" των δεκαετιών και των αλλαγών "νοοτροπίας" αντίθεση: η αντίθεση κεφαλαίου και εργασίας. Καμιά "προκατάληψη" που να την αφορά δεν ξεπεράστηκε παρά με την ένοπλη καταστολή των "προκατειλημμένων." Καμιά "γνώμη" για την εκμετάλλευση (οποιασδήποτε "ταυτότητας") ανθρώπου από (οποιασδήποτε "ταυτότητας") άνθρωπο δεν άλλαξε ποτέ τίποτε, και κανένα "επιχείρημα" δεν έπεισε ποτέ καμία κοινωνία να την εγκαταλείψει εθελοντικά. 

Στην αντιστροφή της πραγματικότητας που έφερε λοιπόν ο Μάης του 1968 και ο θρίαμβος της μικροαστικής συμμαχίας διανοουμένων και φοιτητών με στρατηγούς του Ψυχρού Πολέμου και φιλελεύθερους καπιταλιστές, το παρόν είναι αναγκασμένο να επιχειρήσει μια δεύτερη αντιστροφή, που φέρνει τα πόδια και το κεφάλι της ιστορίας στη θέση τους. Το απόλυτα κρίσιμο ιδεολογικό καθήκον της εποχής είναι η επαναδιεκδίκηση, ακριβώς, της διαρκούς επικαιρότητας της ταξικής πάλης, της παροντικότητας του Μαρξισμού-Λενινισμού και, ταυτόχρονα, της παρακμιακής απαρχαίωσης του μεταμοντέρνου, της αποκάλυψής του ως προκαλύμματος και τακτικής αναδίπλωσης με έντονα Ψυχροπολεμικά χαρακτηριστικά, της ανάδειξης της ασημαντότητας των λειψών χειραφετητικών υποσχέσεών του απέναντι στις κολοσσιαίες δυνάμεις της ταξικής πάλης που ξαναβγάζουν στη στιγμή τη δεκαετία του 1930 μπροστά στα έντρομα και ζαλισμένα απ' τη σύγχυση μάτια των μικροαστών της εποχής του "τέλους των ιδεολογιών."

Η διεκδίκηση της επικαιρότητας του σοσιαλισμού, της επικαιρότητας του Μαρξισμού-Λενινισμού, η επιστροφή στο νεωτερικό εγχείρημα -- όλα αυτά είναι πράγματα αλληλένδετα, και συνάμα, πράγματα που περνούν από την ανάγκη συντριβής του τρόπου σκέψης που οικουμενικοποίησε το τελευταίο ιστορικά από τα κινηματικά υποδείγματα, αυτό που έθαψε μια και έξω το νόημα και τις συνεπαγωγές της ιστορικής τους εξέλιξης από τον 16ο αιώνα ως τα μέσα του 20ου.

Η πάλη δεν θα κερδηθεί φυσικά αφηρημένα, στο επίπεδο απλώς της ιδεολογίας· η πάλη διεξάγεται και πρέπει να διεξαχθεί πολύ εντατικότερα και μαζικότερα στο επίπεδο της οργάνωσης της εργατικής τάξης, στο επίπεδο του τακτικο-στρατηγικού της σχεδιασμού, στο επίπεδο της επεξεργασίας των οικονομικών της αιτημάτων και διαγνώσεων για τη διέξοδο. Αλλά χωρίς τη νίκη επί της "μετα-ιστορικής" ιδεολογίας που μας καταδικάζει απ' τη μια σε φρικαλέες παρωδίες του μισαλλόδοξου και σκοταδιστικού παρελθόντος, κι απ' την άλλη στην αγνωστικιστική σαχλαμάρα ως μοναδική διαθέσιμη αντίδραση στην εκδίκηση της εκτρωματικής παρεμπόδισης της ιστορίας ως έλλογης, βαθύτατα έλλογης διαδικασίας, δεν θα επιστρέψουμε ποτέ στη χαμένη ατραπό του αληθινά νέου.

13 σχόλια:

  1. Διαβάστε το ακόλουθο απόσπασμα περί Μάη του '68. Στη συνέχεια πατήστε το λινκ και δείτε ποιος το έχει γράψει.

    Τον Μάη του '68 στο Παρίσι, για περίπου μια εβδομάδα, κάθε λειτουργία οργανωμένης συλλογικότητας είχε διαλυθεί. Δημόσιες υπηρεσίες, συγκοινωνίες, η αγορά, όλα νεκρωμένα. Στάθηκε, όμως, αδιανόητο να υπάρξει συνδικάτο που να κόψει το ηλεκτρικό ή να σταματήσει την αποκομιδή των σκουπιδιών. Ηταν κοινωνική εξέγερση ο Μάης του '68, δεν ήταν γκανγκστερικός σαδισμός συνδικαλισμένων συμφερόντων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ρε τον Γιανναρά και την "κοινωνική εξέγερση"! Είδες άμα η εξέγερση είναι..."κοινωνική";

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. (Υπάρχουν και μη κοινωνικές εξεγέρσεις...η εξέγερση των μαρουλιών, των κρεμμυδιών, κλπ. Βλ. τη μελέτη "Φρουτοπία", Ευγ. Τριβιζάς).

      Διαγραφή
  3. Σχετικό με τη σειρά αναρτήσεων σχόλιο στο Avant Garde:

    καμία ενότητα στη δράση (ενιαία δηλαδή αντεπαναστατική) με αριστερά και κκε και α/α/αντιφα, απλά δεν νοείται. Οι οριζόντια οργανωμένοι δεν γίνεται να συνεργαστούν με τους ιεραρχικά οργανωμένους ειδικότερα όταν οι δεύτεροι είναι πασιφιστές (ολόκληρη η αριστερά εν ελλάδι), ψεύτες, παράγοντες, πολιτικάντηδες και απλά φίλοι της εργατικής τάξης. “τσακίστε τους φασίστες”, δηλαδή κρυφτείτε πίσω από τους α/α/αντιφα. ένα μάτσο χέστηδες και καρπαζοεισπράκτορες, ικανοί μόνο για διαφημιστές της χ.α.. συγγνώμη για το παίρνετε ναρκωτικά αλλά το κατάληψη της εξουσίας χωρίς π.χ. σοβιέτ μου φαίνεται τρελό ειδικότερα όταν χρησιμοποιείς παράδειγμα το πραξικόπημα των δυτικοναζί που το βαφτίζεις εξέγερση. οι τελευταίες ανακοινώσεις σας με έχουν απογοητεύσει πάρα πολύ.
    http://avantgarde2009.wordpress.com/2014/03/06/theseis-gia-ti-fasistiki-ejegersi-stin-ukrania/#comment-2826

    Ενσυνείδητος ο σύντροφος. Σου λέει το 68 δεν το κάναμε για πλάκα, το κάναμε για να σας πατήσουμε κάτω. Τι ενότητα και αηδίες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άσε που οι κομμουνιστές είναι και "πασιφιστές" και δεν χαίρονται όταν καίγονται οικοδόμοι από Μολότωφ.

      Διαγραφή
  4. ζητω συγνώμη παιδιά για το άσχετο, αλλά καιρο είχα να διαβάσω τόσο κατάπτυστο άρθρο...είναι ο Μανδραβέλης, ο οποίος αναρωτιέται "ποιοι είναι οι ναζί στην ουκρανία"!
    http://www.kathimerini.gr/757311/opinion/epikairothta/politikh/amesh-analysh-poioi-einai-oi-nazi-sthn-oykrania
    alex

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν έφταναν τα άρθρα της 'Αυγής' και των α/α αυτή τη φορά και κάλεσαν ενισχύσεις γιατί δύσκολα.

      Διαγραφή
  5. Απο τις αρχες του Μνημονιου (το Μαρτη του 10) το προβλημα της Αστικης ταξης στην Ελλαδα ηταν ΔΙΠΛΟ : Ενα αδυναμο πολιτικο συστημα που ειχαν στησει για χρονια .Αδυναμο να επιβαλλει πολιτικες αφαιμαξης που σε αλλες χωρες ΜΠΟΡΟΥΣΕ .Και ενα σχετικα δυνατο και εμπειρο ΤΑΞΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ που σε αλλες χωρες ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ .
    Γι αυτο εδω χρειαστηκαν Τροικες και Μνημονια ενω στην Ιταλια ,Ισπανια,Ιρλανδια ,Πορτογαλλια ΟΧΙ ! Στο πρωτο προβλημα η τροικα ηταν ο απαραιτητος μπαμπουλας και “αρωγος” του πολιτικου προσωπικου των Αστων ….στο δευτερο η τρομοκρατια και η βια του κρατους και παρακρατους τους. Δεν περνας τετοιες στιγνες πολιτικες αφηνοντας το πιο οργανωμενο και ισχυρο κομματι του αντιπαλου ΛΑΟΥ ,ΑΝΕΠΑΦΟ και ΙΣΧΥΡΟΠΟΙΟΥΜΕΝΟ συνεχως οπως σωστα φανταζονταν οτι θα συμβει .
    Απο την πρωτη μερα …τα πανο στην Ακροπολη ,οι καταπελτες ,η τεραστια διαδηλωση (που απαντησαν με Μαρφιν και προβοκατσια μπροστα στη Βουλη ) ,οι καταληψεις Υπουργειων ,οι απεργιες …αντιμετωπιστηκαν αρχικα με δηλωσεις απειλητικες εκπροσωπων της εξουσιας περι “οριων νομιμοτητας ” ,στην συνεχεια με νομους εκτακτους και Δικαστικες διωξεις. Χιλιαδες υποθεσεις Συνδικαλιστων εκδικαστηκαν και καταδικαστηκαν ως τωρα …αλλες τοσες εκκρεμουν , η πλειοψηφια τους απ τον συγκεκριμενο πολιτικο χωρο που εγκαλουσαν Μητσοτακης ,Μπαμπης ,Βοριδης ,Πρετεντερης ,"Καθημερινη" κλπ…οτι “κινειται στα ορια της νομιμοτητας ” .Η προβολη και στηριξη του συστηματος στο "κινημα" των ...αγανακτιστας και η χαρα τους του ποσο "ακομματιστο" ηταν αυτο ,ειναι χαρακτηριστικο πολυ ενδιαφερον για τον Ιστορικο του μελλοντος
    Η εμπειρια ομως του συγκεκριμενου χωρου απο αγωνες και τα προσεκτικα του βηματα στο ταξικο κινημα ,που δεν δινει δικαιωματα στο συστημα να το συντριψει -οπως θα ηθελε εξ αρχης -εχουν σκυλιασει το συστημα που χρησιμοποιει απο ηλιθια προπαγανδα “συστημικο ΚΚΕ ” ,”παρελασεις του ΠΑΜΕ ” ,μεχρι ανοικτη βια παρακρατικων (Συνταγμα -Περαμα ) εναντια του .Βασιζονται βεβαια στο οτι μεγαλο τμημα του λαου (μικροαστων κατα πλειοψηφια) ειχε και εχει αγνοια και απειρια απο ταξικους αγωνες ,απο αγωνες γενικα και πως ετσι θα περασει ΚΑΙ η προπαγανδα ΚΑΙ η τρομοκρατια τους .Οσο ομως τα Συνδικατα και τα Οργανωμενα τμηματα του λαου θα ξεκαθαριζουν ,θα ισχυροποιουνται και “αλλαζουν χερια” προς την πλευρα των ταξικων δυναμεων ,τοσο ο λαος θα καταλαβαινει την πραγματικη ΔΥΝΑΜΗ του ,θα αποκτα εμπιστοσυνη στο ΚΚΕ και στο ΠΑΜΕ και θα επιβαλλει αργα ή γρηγορα τα ΔΙΚΙΑ του !
    Κι επειδη οι "φυλακες εχουν γνωση" προεβλεψαν προσφατα και μια σημαντικη αλλαγη στο καταστατικο τους ,για παν ενδεχομενο,παιζοντας τον αντιπαλο και ....κατενατσιο ΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Θα ήταν χρήσιμο, το (σχετικό με τη συγκεκριμένη σειρά αναρτήσεων) ερώτημα να τίθεται ως εξής :
    (σε κάθε έναν, που θεωρεί τον εαυτό του κινηματικό, εξεγερσιακό, επαναστάτη)

    "Τι θεωρείς περισσότερο επαναστατικό;"

    1. να συγκεντρώνεις όλες σου τις προσπάθειες στο στόχο της απαλλοτρίωσης των εργοστασίων, των επιχειρήσεων, των καραβιών, των τηλεπικοινωνιών, των μεταφορών και της απόδοσής τους στην κοινωνία
    και σε αυτούς που τα δουλεύουν ή

    2. το να κατεβαίνεις σε "χυλό" διαδηλώσεις, με θολά, πλατιά, φαρδιά αιτήματα και να πετάς πέτρες
    στους μπάτσους;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλημέρα Αντώνη, είχε πολύ ενδιαφέρον η ανάλυση σου σε αυτές τις τέσσερις ενότητες, αναρωτιέμαι όμως σε τι τακτικές μπορεί να οδηγήσει όσον αφορά τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν εδώ και τώρα οι διακριτές κοινωνικές ομάδες. Η διεκδίκηση συγκεκριμένων αλλαγών για αυτά τα προβλήματα μπορεί να λειτουργήσει μόνο παραπλανητικά, όσον αφορά τη συνολική κοινωνική αλλαγή; Και αν ναι, είμαστε εντάξει με το ότι μέχρι να επιτευχθεί η συνολική ανατροπή των συσχετισμών εξουσίας η τρανσέξουαλ γυναίκα θα συνεχίσει να έχει ως σχεδόν μόνη επαγγελματική επιλογή το πεζοδρόμιο, ο μετανάστης χωρίς χαρτιά θα στοιβάζεται στις Αμυγδαλέζες, ο μουσουλμάνος θα χώνεται σε υπόγεια της Αχαρνών για να προσευχηθεί κτλ κτλ; Γνωρίζω πως δεν ανακάλυψα εγώ αυτήν την αντίρρηση και ότι συχνά τίθεται στο πλαίσιο ενός αντικομουνιστικού discourse, αλλά δεν είναι αυτή η πρόθεσή μου, και με ενδιαφέρει ειλικρινά η γνώμη σου. Κωστής Σ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αναρωτιέμαι πώς μπορείς να κάνεις αυτή την ερώτηση τώρα που έγιναν περισσότερο γνωστοί οι έμπρακτοι αγώνες του ΚΚΕ στο πλευρό των μεταναστών. Η απάντηση στην ερώτησή σου είναι πάρα πολύ απλή: Όποιος θεωρεί τον εαυτό του εκμεταλλευμένο εργάτη γράφεται στα αντίστοιχα ταξικά σωματεία και παλεύει με τους συντρόφους του για την άρση της εκμετάλλευσης ως εργάτης.

      Για τις γυναίκες και για τους μετανάστες υπάρχει ξεχωριστή και συχνή αναφορά στον κομματικό λόγο, δε. Για το πώς η χειραφέτησή τους απ' την εκμετάλλευση περνά μέσα απ' την ταξική πάλη, στην οποία πρέπει να συμμετέχουν.

      Διαγραφή
    2. Και όταν λέω "αναφορά στον κομματικό" λόγο, δεν εννοώ ρητορεία. Το κόμμα διαρκώς κατεβάζει αγωνιστικές διεκδικήσεις για τη γυναίκα και για τον μετανάστη, έχουν ανέβει και δω δράσεις του ΠΑΜΕ, της ΟΓΕ, της ΠΑΣΕΒΕ, του ΜΑΣ, των ταξικών σωματείων, επανειλημμένα.

      Διαγραφή
    3. Αλ. Παπαρήγα: Ανασυγκρότηση του κινήματος χωρίς τις γυναίκες δεν γίνεται
      Άρτα: Εκδήλωση για την Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας
      Βόλος: Εκδήλωση για την Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας
      Κως: Αφιερωμένη σε τρεις κορυφαίες παιδαγωγούς η εκδήλωση για τη Μέρα της Γυναίκας
      Βέροια: Εκδήλωση για τη γυναίκα στην κοινωνία της κρίσης
      Εκδήλωση των Συλλόγων Γυναικών Ζεφυρίου και Άνω Λιοσίων για την 8η Μάρτη
      Νάουσα: Εκδήλωση για την Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας
      Κομοτηνή: Μεγάλη συμμετοχή στην εκδήλωση για τη Μέρα της Γυναίκας
      Ζάκυνθος: Εκδήλωση τιμής στη Μέρα της Γυναίκας
      Χανιά: Εκδήλωση για τη Μέρα της Γυναίκας από το Σύλλογο Γυναικών και το παράρτημα της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ
      Εκδήλωση της Οργάνωσης Τηλεπικοινωνιών της ΚΟΑ με την Αλέκα Παπαρήγα
      Συγκέντρωση στο Ρέθυμνο για τη Μέρα της Γυναίκας
      Εκδήλωση για τη Μέρα της Γυναίκας στο Αργοστόλι
      Πετυχημένη εκδήλωση για τη Μέρα της Γυναίκας στο Αγρίνιο
      Εκδηλώσεις σε Βόλο, Λάρισα, Καρδίτσα για τη Μέρα της Γυναίκας
      Πάτρα - Κόρινθος: Εκδηλώσεις για τις γυναίκες
      ΤΕΙ Κρήτης: Εκδήλωση της ΚΝΕ για τη Μέρα της Γυναίκας
      Εκδηλώσεις για την 8η Μάρτη σε Βύρωνα και Κηφισιά
      Ξάνθη - Δράμα: Εκδηλώσεις για τη Μέρα της Γυναίκας
      Ηράκλειο Κρήτης: Συγκέντρωση για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας
      Εκδηλώσεις για την Ημέρα της Γυναίκας από το Σύλλογο Γυναικών Ροδόπης
      Πολύμορφη δραστηριότητα του Συλλόγου Γυναικών Καρδίτσας για την 8η Μάρτη
      Λαμία: Αγωνιστικός γιορτασμός της 8ης του Μάρτη από την ΟΓΕ και εργατικά σωματεία
      Σήμερα η τρίτη θεατρική βραδιά των Συλλόγων της ΟΓΕ στη Δυτική Αττική
      Εκδήλωση και περιοδείες σε χώρους δουλειάς από τον Σύλλογο Γυναικών Πρέβεζας
      Εκδήλωση της Ομάδας Γυναικών Αργοστολίου για την ημέρα της Γυναίκας
      Πικετοφορία στον Πειραιά από τους συλλόγους της ΟΓΕ
      Πολύμορφες εκδηλώσεις για την Παγκόσμια Μέρα Γυναίκας - Μήνυμα της ΚΕ του ΚΚΕ
      Πύργος: Εκδήλωση της ομάδας Γυναικών της ΟΓΕ για την Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας
      Εκδηλώσεις των Συλλόγων Γυναικών και Σωματείων για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας
      Συκεές: Εκδήλωση του Δημοκρατικού Συλλόγου Γυναικών για τη Μέρα της Γυναίκας
      Δείτε ντοκιμαντέρ για το γυναικείο εργατικό και ριζοσπαστικό κίνημα
      Καβάλα: Εκδήλωση για την Παγκόσμια μέρα της Γυναίκας
      Λάρισα: Πολύμορφες κοινές πρωτοβουλίες από σωματεία και συλλόγους για την Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας
      Θεσσαλονίκη: Παρέμβαση στο Δημοτικό Συμβούλιο Πυλαίας - Χορτιάτη από συλλόγους Γυναικών
      Αγρίνιο: Η αποκριάτικη γιορτή της ΟΓΕ για τα παιδιά
      Εκδήλωση των Συλλόγων Γυναικών Ν. Μάκρης - Μαραθώνα
      Σημαντική βοήθεια από την ΟΓΕ και σχολεία του Περιστερίου στους σεισμόπληκτους της Κεφαλονιάς
      Αγία Παρασκευή: Εκδήλωση σήμερα με θέμα «Γυναίκα και υγεία στην καπιταλιστική κρίση»
      Ηράκλειο: Κινητοποιήσεις για το επίδομα τοκετού

      http://www.902.gr/gynaika

      Διαγραφή