Κυριακή, 23 Μαρτίου 2014

Το Ποτάμι: Η ανακάλυψη μιας νέας πηγής βλακείας

Ο άνω ποταμών σχηματισμός

1. Το θέαμα αποφάσισε να αποθεώσει τον πιστό του δούλο Σταύρο Θεοδωράκη και να αφοσιωθεί στη διάδοση της πολιτικής του κίνησης. Ολον αυτό τον καιρό το δημοσιογραφικό κατεστημένο σπρώχνει τον Θεοδωράκη να κάνει τη συστημική παρέμβασή του στην πολιτική σκηνή. Χωρίς να μπορεί να αρθρώσει τον παραμικρό λόγο για την ύπαρξη του Ποταμού, επιδόθηκε στον προσηλυτισμό των νέων ψηφοφόρων διαλέγοντας τη νεότητα ως σημείο εκκίνησης.



2. Οι σκέψεις του Σταύρου Θεοδωράκη και της αποκριάτικης συνοδείας του ήταν εφάμιλλες του ψυχρού κράτους στο οποίο κατέθεσαν τα διαπιστευτήριά τους. Εκλογές κάθε τέσσερα χρόνια και προτίμηση στο γερμανικό μοντέλο διακυβέρνησης. Δυσκολεύομαι να πιστέψω πως τα πρόσωπα του Ποταμού, γνωστά από τη συνήθειά τους να στρογγυλοκάθονται ως φιλοσοφικά απολειφάδια και να μπερδεύουν την ύπαρξή τους, πέρασαν ξαφνικά σε μια ενεργητικότητα, η οποία όλοι οι γνωστοί δημοσιογράφοι ορκίζονται ότι είναι αθώα.

3. Αν εξαιρέσουμε τις αμφίβολες επιδόσεις του στη δημοσιογραφία, ο Θεοδωράκης ως πολιτικός που θέλει να κυβερνήσει δεν εμφανίζει κάποιο δυνατό χαρτί. Κατάλαβε πως, για να αναρριχηθεί χρειάζεται μια γενναία δόση συντηρητισμού και μια τουριστική ματιά σε αντισυμβατικές ζωές που θα γίνουν συστατικά της συμβατικής ζωής. Οπως όλοι οι ημιμαθείς, έτσι και ο ίδιος, δεν είχε δασκάλους, αλλά ένα άνευ προηγουμένου θράσος, όχι ως προϊόν κάποιου τραυματικού βιώματος αλλά μιας φτηνής ματαιοδοξίας.

4. Ο Θεοδωράκης διαφημίζει, μέσα σ' αυτήν την αθλιότητα, τη νεότητα ως το καλύτερο εμπόρευμα. Και το διαλέγει με το πρόσχημα της υγείας. Σπεύδει, λοιπόν, να χωθεί στον κύκλο της νεότητας, ελπίζοντας να εισακουστεί, και η νεότης να γίνει η καλύτερη πελατεία του.

5. Προστατευμένος στην αγκαλιά των συναδέλφων του, ο Θεοδωράκης αποφάσισε να στήσει ένα πολιτικό σχήμα με τα χαρακτηριστικά της επίσημης γιορτής. Ο ίδιος εμφανίστηκε με το προσωπείο του καλοσυνάτου νέου, και όλοι περίμεναν την έκπληξη. Ωστόσο, η νευρωτική εξάρτησή του από τους γνωστούς εξουσιαστικούς κύκλους τον εμπόδισε να μας δώσει έστω και λίγες πληροφορίες για το εγχείρημα.

6. Η συνήθεια των συμπολιτών μας να παραβλέπουν τα προβλήματά τους και, αναζητώντας κάθε φορά τον σωτήρα, να ανακαλύπτουν νέες πηγές βλακείας τούς οδήγησε στο Ποτάμι. Μέσα σ' αυτό, αρκετοί αποφάσισαν να πετάξουν τις αναμνήσεις τους, που σίγουρα θα τους πρόσφεραν πολύτιμες αφορμές για σκέψη γύρω από τη ζωή. Τους καταλαβαίνω χωρίς να συμφωνώ. Η πραγματικότητα τούς υπερβαίνει και αυτό δε σηκώνει καμία γιατρειά αν δεν το επιθυμείς.

7. Δεν αιφνιδίασε κανέναν ο Θεοδωράκης, κι ας επιμένουν οι κολλητοί δημοσιογράφοι. Είναι τραγικά προβλέψιμος. Ολο αυτό τον καιρό έπλαθε μια εικόνα για τον εαυτό του, γνωρίζοντας πως αυτοί που θα τον υποστήριζαν κινούνταν σ' ένα συγκεκριμένο κέντρο εξουσίας. Παθιασμένος για εξουσία και χωρίς να περάσει από εξετάσεις επάρκειας, προχώρησε στην κατώτερη βαθμίδα πολιτικής σχολής. Οπως όλοι οι σοβαροί ηγέτες του διαμετρήματός του, θα αρχίσει να μετράει ώρες, μέρες, χρόνια μέχρι να βάλει το στέμμα. Αυτήν την ύψιστη ικανοποίηση επιθυμεί να βιώσει και, όταν τα σύμβολα ισχύος τον σκεπάσουν, εμείς οι καλοί χριστιανοί με μια φωνή θα ευχηθούμε να είναι ελαφριά αυτά τα σύμβολα που τον σκέπασαν.

Του
Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ
Ριζοσπάστης

16 σχόλια:

  1. ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΔΙΑΤΕΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΘΑ ΨΗΦΙΣΕΙ "ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ";

    Ναι
    62 (18%)

    Όχι
    267 (81%)

    Votes so far: 329
    Poll closed

    Τη συμπάθειά μουσε όσους γνωρίζουν εν δυνάμει ψηφοφόρους του Ποταμιού. Η ζωή είναι δύσκολη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πάντως και ψηφοφόρους της ΔΗΜΑΡ δεν γνωρίζαμε, αλλά είχαμε... την χαρά να την δούμε μέχρι και στην συγκυβέρνηση... :)

    Αν το σύστημα θέλει να σπρώξει εκλεκτούς, βρίσκονται και οι βλάκες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τα "απολιτίκ" φασιστάκια με επικάλυψη δήθεν ανώδυνου χιππισμού, μετριοπάθειας,"ίσων αποστάσεων" και χιπστερισμού τύπου λίφο, ατενίστας κτλ βρήκαν το κόμμα τους και τον πνευματικό τους ηγέτη.Καλή επανάσταση προσοχή στα καλτσόν και βάλτε και κανά αντι-ηλιακό στα δέντρα, άρχισαν οι ζέστες κρίμα είναι.

    - πώς πάει?
    - καλά!
    - ποτάμι!
    - ναι!
    - γιατί ποτάμι?
    - εεεε...γιατί τρέχει!
    - κι ο Μπολτ τρέχει...
    - χμμ...δε το 'χα σκεφτεί.
    - γεια χαρα...

    Decadent

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαχα δυνατό, δε νομίζω βέβαια ο Δήμου να ανεχτεί τέτοιες αποτρόπαιες πράξεις στυγνού ριζοσπαστισμού. Αν ήταν στο χέρι μου θα πρότεινα ένα τριπλό mash-up Calexico-Carmina Burana-Erika.

      Decadent

      Διαγραφή
    2. Χμμμ... Στυγνός ριζοσπαστισμός είπατε; Εδώ! (εναλλακτικός τίτλος: Η μπουρζουαζία έχει κάψες) gdmn1973

      Διαγραφή
  4. www.vice.com/gr/greekology/stavros-sto-kynhgi-toy-stavrou

    Έχω την εντύπωση ότι ο τύπος τα έχει εντελώς (εντελώς!) χαμένα...
    (κάπου στην αρχή αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να πρωθυπουργεύσει!!)

    Δείτε ύφος στην απάντηση περί "ξένου παράγοντα" (ερώτηση από το ακροατήριο) από το 11:55

    Περαστικός

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πέρα από την πλάκα, το "Ποτάμι" είναι χαρακτηριστικό σύμπτωμα της περιόδου που διανύουμε. Άλλοτε, το ΠΑΣΟΚ π.χ. είχε μεγάλο ερείσμα στο λαϊκό κίνημα κι αυτό ακριβώς του έδινε τη δυνατότητα για συναλλαγές, όχι μόνο με τα ΜΜΕ αλλά και κάθε μερίδα του κεφαλαίου και βέβαια τα μονοπώλια.

      Τώρα, τα μονοπώλια δημιουργούν κόμματα χωρίς ιστορία, με αρχηγούς τηλεπερσόνες, χωρίς καμιά εμφανή κοινωνική αναφορά - πόσο μάλλον ταξική, ενώ το σύστημα ΜΜΕ και εταιριών δημοσκοπήσεων τα προβάλλει λες και προέκυψαν από παρθενογένεση!

      Έτσι λοιπόν ο κ. Θεοδωράκης δεν έχει καμία, μα καμία σχέση με συμφέροντα. Ο κ. Δήμου δεν υπήρξε συνεπέστατος προπαγανδιστής της αστικής ιδεολογίας ΚΑΘΕ απόχρωσης επί 3 δεκαετίες. Οι παραποτάμιοι καλλιτέχνες και διανοούμενοι ποτέ δεν είχαν ιδέα για καλλιτεχνικά, παρακαλλιτεχνικά, εκδοτικά, δισκογραφικά και άλλα τέτοια κυκλώματα. Όλοι γεννήθηκαν χτες ή διακτινίστηκαν στη χώρα, όπως ο γιάπης της φωτογραφίας.

      Και υπάρχουν κατακαημένοι, που ακόμα ελπίζουν και τους ψηφίζουν... ΟΡΣΕ!!!

      gdmn1973

      Διαγραφή
    2. Είναι ακριβώς όπως το είχε πει ο Αντώνης:
      Ο Θεοδωράκης προσωποποιεί το τίποτα. Στο βίντεο τον ρωτάει καλόπιστη πολίτισσα τι προτείνετε κλπ. Και τι απαντάει; Ο στόχος μας είναι να χουμε καλύτερη ζωή! Άρες μάρες κουκουνάρες.
      Το θλιβερό είναι ότι ένα κομμάτι της κοινωνίας φαίνεται να έλκεται από το τίποτα! Ούτε μία πρόταση, ούτε μια σοβαρή θέση και ο κόσμος είναι διαθετιμένος να του δώσει την ψήφο του! Δεν είναι να απογοητεύεσαι;
      Geiger

      Διαγραφή
    3. Επειδή οι απογοητεύσεις είναι πολλές, προσπαθώ να κρατήσω το γεγονός ότι το κόμμα που στηρίζω είναι το μόνο που δεν έχει διαρροές σ' αυτή τη φαρσοκωμωδία, όπως είναι το μόνο απ' το οποίο δεν κούνησε κανείς βουλευτής για συμφέρουσα μεταγραφή μετά τις εκλογές του 2012.

      Διαγραφή
    4. Ασφαλώς δεν είμαστε το ισχυρότερο κοινοβουλευτικά κόμμα, είμαστε όμως αυτό με τους μακράν πιο ενσυνείδητους ψηφοφόρους.

      Η αρνητική όψη του ίδιου πράγματος είναι ότι επειδή στο κόμμα δεν έρχονται προβατοειδώς όσοι βλέπουν φως, ούτε και υπάρχει περίπτωση να έρθει ο τυχοδιώκτης της ψήφου (υπάρχουν πολλοί τέτοιοι), δεν έχουμε καταφέρει περισσότερα πράγματα απ' το να πάρουμε, κατά τα φαινόμενα, πίσω σχεδόν όσα χάσαμε απ' την βλακονική επιδρομή του 2012.

      Διαγραφή
    5. Για να επαναλάβω λοιπόν μια πολύ unpopular ατάκα της Παπαρήγα μετ' επιτάσεως: ΑΛΛΑΞΤΕ ΜΥΑΛΑ.

      Διαγραφή
    6. απογοητευση δεν ειναι που τον στηριζουν. απογοητευση ειναι που δεν κουνιεται φυλλο και περιμενουν τις εκλογες για να δωσουν μυνημα.

      το θεμα που ξεκινησε απο την κινητοποιηση του ΠΑΜΕ και βρηκε θιασωτες και απο τις δυο μεριες του αστικου κοσμου (και του μαυρου και του ροζ) ηταν γιατι:
      το ΠΑΜΕ εστω και σε αυτες τις συνθηκες κινητοποιησε αυτο το κοσμο που απο μονο του ειναι κατι.
      γιατι το ΠΑΜΕ συγκρουστηκε και μαλιστα οχι με ηττα γιατι, συγκρουστηκε σωμα με σωμα, δεν εγινε καμια συλληψη, ο σκοπος της κινητοποιησης πετυχε και επρεπε να λοιδωρηθει.
      το γεγονος οτι ο τσυριζα το παει ενα βημα παραπανω εχει σχεση μαλλον με το τι βλεπουν στις δημοσκοπησεις.
      οτι χανουν απο τον χυμα πασοκο που βλεπει το ποταμι ποιο κοντα σε αυτον, αλλα και πολλους που πιστεψαν το αριστερο του προφιλ.
      επισης ερχετε απεργια, γιατι τους επιασε ο πονος για τις χωριστες συγκεντρωσεις;
      βεβαια η απαντηση μου μπορει να μπει και στα τρια τελευταια θεματα αλλα νομιζω οτι κοινο ειναι το θεμα, ειτε μιλαμε για τον θεοδωρακη ειτε για τον τσυριζα και τα επιτελεια του.
      παντως εγω δεν αισθανομαι απογοητευση περισσοτερη απο το 2009 το 2004 το 2000 κ.ο.κ. μιλαμε για ενα πλυθησμο που ζουσε με ψευδαισθησεις, πως μπορεις να πεισεις τον πασοκο που τοσα χρονια τον επρηζες; και εγω σου λεω οτι εχει πειστει πλεον, τον ψωροεγωισμο του πως τον ξεπερνας; πως θα δεχτει οτι εκανε τοσο λαθος; αυτος που εμαθε τοσα χρονια να εχει το αλαθητο, να ειναι ο %%%#ω πως να το καταπιει;
      ποιο ευκολα θα παει να ψηφισει τον θεοδωρακη ακομα και απο τον τσυριζα, εκφραζει την ζωη που εχασε με καινουργια προσωπα. ετσι πιστευει.
      επειδη δεν εβλεπε τον δημου, γιατι λιγοι απο αυτους διαβαζαν τι εγραφε στους 4 τροχους απο παλια.
      επειδη δεν ξερει τον μαραντζιδη, επειδη πιστευει οτι ο τελογλου ειναι σοβαρος δημοσιογραφος και δεν θυμαται τα φασιστολεγομενα του για το ταξικο εργατικο κινημα.
      δεν χρειαζεται λοιπον απογοητευση, πισμα θελει και κομμουνιστικη δουλια, με επιμονη, υπομονη, οργανωση και ολα τα υπολοιπα

      Διαγραφή
    7. Σόρι, για όσους θα ψηφίσουν Ποτάμι, εγώ έχω εκφραστεί ως κάτωθι: Λεφτά υπάρχουν.

      Συνεπάγεται ότι δεν θα τρέχουν οι "λεφτά υπάρχουν" σε απεργίες και πορείες. Λογικό είναι.

      Διαγραφή
    8. modesto
      Θα συμφωνήσω με αυτό που είπες περί ψωροεγωισμού!
      Για να το προχωρήσω λίγο νομίζω ότι πρέπει η "προπαγάνδα" των κομμουνιστών να εστιάσει και στον ψυχολογικό παράγοντα. Πώς λειτουργεί η πειθώ; Όπως αποδεικνύει η εμπειρία ο άλλος δεν πείθεται τόσο από την εγκυρότητα των επιχειρημάτων ή την ουσία. Ακόμη περισσότερο εαν δεν απευθύνεσαι σε κάποιον που σκέφτεται λογικά- θετικιστικά.
      Πρέπει επίσης να αποφευχθούν συχνά λάθη:Π.χ. αυτό το "πρήξιμο" πολύ συχνά κουράζει τον άλλον και από ένα σημείο και μετά κλείνει τα αυτιά του δεν πα να του λες το πιο σωστό πράγμα. Θα μου πείτε τι να κάνουμε; Να μη του λέμε την αλήθεια; Δύσκολη η απάντηση...
      Άλλο συχνό λάθος είναι να γίνεται η συζήτηση με έντονη αντιπαράθεση. Έτσι ο καθένας ταυτίζεται προσωπικά με την άποψή του και γίνεται πολύ δύσκολο να του αλλάξεις γνώμη γιατί το εισπράττει ως ήττα.
      Θέλει τέχνη η πειθώ...
      Geiger

      Διαγραφή