Τετάρτη, 12 Φεβρουαρίου 2014

Δοκίμιο της ιστορίας του ΚΚΕ, Β' Τόμος: Το Κυπριακό ζήτημα (V)

3.Α.29.ε. Η αποτυχημένη Τριμερής Διάσκεψη και οι επιπτώσεις της

Στις 29.8.1955, η βρετανική κυβέρνηση κάλεσε στο Λονδίνο Τριμερή Διάσκεψη μεταξύ των υπουργών Εξωτερικών της Μ. Βρετανίας, της Ελλάδας και της Τουρκίας. Η ελληνική κυβέρνηση πήρε μέρος παρά τις αντιρρήσεις της ελληνοκυπριακής ηγεσίας. Η Τριμερής Διάσκεψη άνοιξε και επίσημα το δρόμο στην Τουρκία για διεκδικήσεις στην Κύπρο.


Στις 5.9.1955, Τούρκοι πράκτορες στη Θεσσαλονίκη προχώρησαν σε προβοκάτσια με την έκρηξη ωρολογιακής βόμβας στην αυλή του Γενικού Προξενείου της Τουρκίας. Με αυτόν τον τρόπο η τουρκική ηγεσία δικαιολόγησε το μελετημένο από καιρό πογκρόμ που εξαπέλυσε στις 6.9.1955 εναντίον του ελληνικού πληθυσμού της Κωνσταντινούπολης, καθώς και εναντίον των Ελλήνων αξιωματικών που υπηρετούσαν στο ΝΑΤΟικό στρατηγείο της Σμύρνης και των οικογενειών τους.

Στις 3 Οκτώβρη η βρετανική κυβέρνηση έστειλε νέο κυβερνήτη στην Κύπρο, τον σερ Τζον Χάρτινγκ, που είχε διευθύνει την κατάπνιξη του επαναστατικού κινήματος στην Κένυα. Ενα μήνα αργότερα, με πρόφαση τη δράση της ΕΟΚΑ, αλλά κυρίως εξαιτίας της βρετανικής ανησυχίας από τη σημαντική άνοδο των εργατικών και λαϊκών κινητοποιήσεων, ο Χάρτινγκ κήρυξε την Κύπρο σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Ακολούθησε η απαγόρευση της νόμιμης δράσης του ΑΚΕΛ (από τις 14.12.1955 έως την 1.12.1959), το κλείσιμο της εφημερίδας του «Δημοκράτης» και η απαγόρευση των μαζικών οργανώσεων των αγροτών, των γυναικών και της νεολαίας στις οποίες δρούσαν μέλη του ΑΚΕΛ, καθώς και η σύλληψη άνω των 140 στελεχών του. Με αυτά εξυπηρετούνταν και δύο βασικοί στόχοι των Βρετανών ιμπεριαλιστών:

- Ο πλήρης διαχωρισμός των λαϊκών μαζών στη βάση της εθνότητας και η όξυνση των μεταξύ τους αντιπαραθέσεων. Αυτός ο στόχος υπηρετήθηκε με την καταστολή της δράσης του ΑΚΕΛ* (του μοναδικού κόμματος στην Κύπρο που συνένωνε στις γραμμές του εργαζόμενους από όλες τις εθνότητες) και την ταυτόχρονη ενίσχυση της τρομοκρατικής δράσης των εθνικιστικών οργανώσεων Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Αυτή η δράση δεν κατευθυνόταν μόνο ενάντια στην άλλη εθνότητα, αλλά και ενάντια στις ομοεθνείς, όμως διακριτά αυτοτελείς στη δράση εργατικές και λαϊκές δυνάμεις. Το Δεκέμβρη του 1955 οι Βρετανοί έκλεισαν την τουρκοκυπριακή εφημερίδα «Ινκιλαπσί», που υποστήριζε την ενότητα και συνεργασία των κοινοτήτων στον αντιιμπεριαλιστικό απελευθερωτικό αγώνα. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε και τον πρόλογο μιας σειράς δολοφονικών επιθέσεων σε βάρος Τουρκοκυπρίων αγωνιστών με την ανοχή - αν όχι και προτροπή - των κατοχικών δυνάμεων.

- Η ανάληψη της ηγεσίας του απελευθερωτικού αγώνα από τον αστικό πολιτικό κόσμο που, χωρίς τη σοβαρή πίεση πλέον του λαϊκού παράγοντα, θα μπορούσε, εκτός των άλλων, να συμβιβαστεί πιο εύκολα με τα εγγλέζικα σχέδια.

Στις 4.10.1955 πραγματοποιήθηκε στη Λευκωσία η πρώτη συνάντηση Χάρτινγκ και Μακάριου. Στη συνάντηση ο Μακάριος υπέβαλε σχέδιο. Με αυτό για πρώτη φορά εγκατέλειπε το αίτημα της άμεσης ένωσης και υποδείκνυε ένα μεταβατικό Σύνταγμα αυτοκυβέρνησης, που μετά από την εφαρμογή του η Μ. Βρετανία θα παραχωρούσε αυτοδιάθεση στην Κύπρο.

Ακολούθησαν αλλεπάλληλες συναντήσεις και επιστολές διαπραγματεύσεων μεταξύ του Χάρτινγκ και του Μακάριου μέχρι να υποβληθεί στον Μακάριο η τελική μορφή του βρετανικού σχεδίου (28.1.1956). Το σχέδιο συνοδευόταν με επιστολή και με ένα «Σχέδιο Δήλωσης», όπου η κυβέρνηση της Μ. Βρετανίας διακήρυσσε ότι αναγνώριζε γενικώς τις αρχές της αυτοδιάθεσης, όμως δεν τις θεωρούσε προς το παρόν εφαρμόσιμες στην Κύπρο, εξαιτίας των εξελίξεων στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ο Μακάριος επιδίωκε να προηγηθεί ή τουλάχιστον να εκδηλωθεί ταυτόχρονα δήλωση της ελληνικής κυβέρνησης για μη αποδοχή του σχεδίου, προκειμένου να διευρύνει τα ερείσματα μη αποδοχής του. Η κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή απέφυγε να πάρει θέση.

Στις 29.2.1956, τη μέρα της ορκωμοσίας της κυβέρνησης Καραμανλή, είχαν λήξει οι σχεδόν πεντάμηνες συνομιλίες του Προέδρου Μακάριου με τους Βρετανούς, χωρίς να καταλήξουν σε συμφωνία.

Μετά από το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων και τη συνέντευξή του στους δημοσιογράφους (6.3.1956), ο Μακάριος συνελήφθη στις 9 του μήνα και στάλθηκε εξορία στις Σεϊχέλες.

Οι Κύπριοι κήρυξαν γενική απεργία διαμαρτυρίας που κράτησε μια βδομάδα και οργάνωσαν μαζικές διαδηλώσεις. Στην Ελλάδα, τάχτηκαν στο πλευρό τους τα κόμματα της αντιπολίτευσης, οργανώσεις της νεολαίας, συνδικάτα, σύλλογοι και πολλοί κοινωνικοί και πολιτικοί παράγοντες. Η κυβέρνηση αναγκάστηκε να ανακαλέσει τον Ελληνα πρέσβη στο Λονδίνο και να καταθέσει διαμαρτυρία στον ΟΗΕ, καθώς και νέα προσφυγή για το Κυπριακό. Ωστόσο, απαγόρευσε το συλλαλητήριο διαμαρτυρίας που είχε οριστεί για τις 12.3.1956, με τη δικαιολογία ότι, σύμφωνα με πληροφορίες, «αντεθνικά στοιχεία» θα προκαλούσαν αιματοχυσία. Επιπλέον, πήρε έκτακτα κατασταλτικά μέτρα. Η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις στρατοκρατούνταν. Διατάχτηκε το κλείσιμο των Πανεπιστημίων Αθήνας και Θεσσαλονίκης, ενώ στο Φάληρο κατέπλευσε μοίρα αμερικανικών καταδρομικών. Παρ' όλα αυτά, οι διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν την προκαθορισμένη ημερομηνία.

Την ίδια χρονιά οι βρετανικές αρχές στην Κύπρο καταδίκασαν σε θάνατο τα μέλη της ΕΟΚΑ Μιχάλη Καραολή και Ανδρέα Δημητρίου, που τους εκτέλεσαν με απαγχονισμό (10.5.1956). Το Δημοτικό Συμβούλιο Πάτρας αποφάσισε να μετονομάσει την οδό Μαιζώνος σε οδό Καραολή - Δημητρίου. Στην απόφαση αντέδρασε ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, ο οποίος δήλωσε ότι «εθεώρει την σκέψιν της μετονομασίας της οδού λίαν ατυχή και μη ανταποκρινομένην προς τον σεβασμόν ο οποίος οφείλεται εις την μνήμην του γάλλου στρατηγού Μαιζώνος».

Σε διαδήλωση στην Αθήνα (9 Μάη) σκοτώθηκαν από την Αστυνομία τρεις διαδηλωτές. Από τις συμπλοκές υπήρξε και ένας νεκρός αστυνομικός.

Στις 16 Αυγούστου η ΕΟΚΑ ανακοίνωσε ξαφνικά ότι σταματούσε την ένοπλη δράση της στην Κύπρο.

Στις 21 Σεπτέμβρη ο Βρετανός στρατιωτικός διοικητής της Κύπρου, Τζον Χάρτινγκ, διέταξε την εκτέλεση με απαγχονισμό άλλων τριών Κυπρίων, των Σ. Μαυρομάτη, Μ. Κουτσόφτα και Α. Παναγίδη. Στην Κύπρο κηρύχτηκε απεργία. Στην Ελλάδα, βουλευτές της ΕΔΑ ζήτησαν τη διακοπή των διπλωματικών σχέσεων με τη Μ. Βρετανία.

Την ίδια περίοδο στην Κύπρο η εθνικιστική τουρκοκυπριακή ηγεσία, με προτροπή της τουρκικής κυβέρνησης, έθεσε επίσημα πλέον την αξίωση της αναγνώρισης της πολιτικής ισότητας των δύο κοινοτήτων, ανεξάρτητα από το μέγεθος της καθεμιάς, και υποστήριξε ότι στο βαθμό που οι Βρετανοί εγκατέλειπαν την επικυριαρχία τους στο νησί, είχαν και οι δύο κοινότητες εξίσου το δικαίωμα χωριστής αυτοδιάθεσης. Αυτό αποτέλεσε και την πρώτη δημόσια έκφραση ενός πρώτου σχεδίου διχοτόμησης της Κύπρου.

Μερικούς μήνες αργότερα, ο Βρετανός υπουργός Αποικιών ανακοίνωσε την απελευθέρωση του Μακάριου από τις Σεϊχέλες (28.3.1957).


* Το διάστημα 1955-1959 δολοφονήθηκαν πάνω από 20 μέλη του ΑΚΕΛ και του λαϊκού κινήματος.

13 σχόλια:

  1. "του μοναδικού κόμματος στην Κύπρο που συνένωνε στις γραμμές του εργαζόμενους από όλες τις εθνότητες"
    ελάχιστους τ/κ είχε ως μέλη το ΑΚΕΛ. η ΠΕΟ ήταν αυτή που είχε τ/κ μέλη που ήταν ενάντια στην ένωση και λιγόστευαν ραγδαία με την διακοινοτική ένταση του 1955
    και που είναι η αναφορά στις 19 εκρήξεις βομβών της ΕΟΚΑ την ώρα των συνομιλιών Μακαρίου - Χάρτιγκ για να ασκηθεί τάχα πίεση στους Βρετανούς;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το ότι ήταν περισσότερο η ΠΕΟ που είχε Τ/Κ μέλη αναιρεί ότι το ΑΚΕΛ ήταν το μοναδικό κόμμα της Κύπρου που είχε στις γραμμές του Τ/Κ; Υπήρχε άλλο κόμμα δηλαδή;

      Δεν πιστεύω να υπονοείς ότι υποτονίζεται η τρομοκρατική δράση της ΕΟΚΑ εναντίον Ε/Κ και Τ/Κ, όλο το προηγούμενο τμήμα αφορούσε αυτό ακριβώς.

      Διαγραφή
    2. έχει κάποια σημασία ότι δεν είχε τ/κ μέλη το ΑΚΕΛ εκτός από εξαιρέσεις. όχι κανένα κόμμα. ο πολιτικός διαχωρισμός των 2 κοινοτήτων ήταν αρκετά έντονος και από την δεκαετία του 1950 σχεδόν απόλυτος.
      όχι, είναι σε σχέση με τη διαπραγμάτευση με τους βρετανούς και με την εξορία του μακαρίου που έχει σημασία η συγκεκριμένη κίνηση της ΕΟΚΑ τη νύχτα των συνομιλιών

      Διαγραφή
  2. "Το διάστημα 1955-1959 δολοφονήθηκαν πάνω από 20 μέλη του ΑΚΕΛ και του λαϊκού κινήματος."
    από την ΕΟΚΑ κυρίως το 1958 βλέπε Poumbouris, Michalis. (1999). Μέρες δοκιμασίας, Λευκωσία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. "Στις 16 Αυγούστου η ΕΟΚΑ ανακοίνωσε ξαφνικά ότι σταματούσε την ένοπλη δράση της στην Κύπρο." στο μέσο της διπλωματικής πρωτοβουλίας εκτόνωσης της κρίσης του Σουέζ.
    από βικιπέδια

    Almost immediately after the nationalisation, Eisenhower suggested to Eden a conference of maritime nations that used the canal. The British preferred to invite the most important countries, but the Americans believed that inviting as many as possible amid maximum publicity would affect world opinion. Invitations went to the eight surviving signatories of the Constantinople Convention and the 16 other largest users of the canal: Australia, Ceylon, Denmark, Egypt, Ethiopia, France, West Germany, Greece, India, Indonesia, Iran, Italy, Japan, the Netherlands, New Zealand, Norway, Pakistan, Portugal, Soviet Union, Spain, Sweden, Turkey, the United Kingdom, and the United States. All except Egypt—which sent an observer, and used India and the Soviet Union to represent its interests—and Greece accepted the invitation, and the 22 nations' representatives met in London from 16 to 23 August.[123][124][103]:81–89
    15 of the nations supported the American-British-French position of international operation of the canal; Pakistan chose its western allies over its sympathy for Egypt's anti-western position despite resulting great domestic controversy. Ceylon, Indonesia, and the Soviet Union supported India's competing proposal—which Nasser had preapproved—of international supervision only. India criticized Egypt's seizure of the canal, but insisted that its ownership and operation now not change. The majority of 18 chose five nations to negotiate with Nasser in Cairo led by Menzies, while their proposal for international operation of the canal would go to the Security Council.[103]:81–89[121][124]

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. προφανως εχει προβλημα τεραστιο κατανοησης της ελληνικης ο γρηγορακης.
    η εκφραση "ου μοναδικού κόμματος στην Κύπρο που συνένωνε στις γραμμές του εργαζόμενους από όλες τις εθνότητες" προφανως λεει επακριβως τι θελει να πει, ειχε στις γραμμες του ΚΑΙ τ/κ. δεν λεει οτι ειχε ορδες δεν αναφερει ποσοστα, λεει οτι ειχε ΚΑΙ τ/κ.
    συγχωρατε με που δεν θυμαμαι αλλα η δολοφονια στο αυτοκινητο στελεχων του ακελ ε/κ και τ/κ αυτο δεν δειχνει;
    η πεο ποιανου ειναι, του δησυ; ποιος συμμετεχει;
    αιντε απο δω καθε φορα με την διυληση του κωνοπα απλα για να πεταξεις την εξυπναδα σου.
    ο σαραντακος της κυπρου εχεις καταντησει

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. το ΑΚΕΛ είχε τεράστιο πρόβλημα στο να συνενώσει ε/κ και τ/κ εργαζομένους σε πολιτικό επίπεδο γιατί είχε την γραμμή της Ένωσης που αποξένωνε τους τ/κ όπως εξήγησε πολλές φορές ο ηγέτης των μεταλλωρύχων της ΠΕΟ Παντελής Βαρνάβα. και ο Ζιαρτίδης κεντρικός ηγέτης της ΠΕΟ μίλησε για την υποτίμηση της ισότιμης μεταχείρισης των τ/κ μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα. την περίοδο 54-58 αποχώρησαν σχεδόν όλοι οι τ/κ από την ΠΕΟ - λόγω της κατάστασης με την ΕΟΚΑ και των απειλών της ΤΜΤ.
    ο Καβάζογλου, ο μοναδικός τ/κ στέλεχος του ΑΚΕΛ δολοφονήθηκε (με τον Μισιαούλη) το 1965 όταν και το ΑΚΕΛ μέσα στην νέα εθνικιστική υστερία του 64 και μετά τις συγκρούσεις ξανα-υιοθέτησε την γραμμή της ένωσης. ήταν σχετικά εύκολο σε αυτές τις συνθήκες να κατηγορηθεί από την τ/κ δεξιά ως προδότης, να απομονωθεί από την κοινότητα του και να τέλος να δολοφονηθεί.

    λοιπόν αυτά για να μην βγάζεις την γλώσσα σου περίπατο όταν δεν ξέρεις τα στοιχειώδη μοντέστο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τελικά ψάχνει απολογίες από κάποιον σε μόνιμη βάση ο Γρηγόρης; Που θέλει να καταλήξει;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. λοιπον βλακακο για να τελειωνουμε.
    η διατυπωση ειναι ξεκαθαρη, το ακελ ηταν το μοναδικο κομμα που ειχε ΚΑΙ τ/κ στις ταξεις του γενικα και ειχε και διαθεση να τους βαλει μεσα ανεξαρτητα απο το αν οι ιδιοι οι τ/κ ηθελαν να μπουν (και για τις απειλες των εθνικιστων τους και για την γραμμη του ακελ κατα περιοδους και γιατι εκσπερματωνουν πρωορα οι πιγκουινοι της ιαμαικης, ενταξει;). αυτο λεει το κειμενο, τα υπολοιπα και το θεμα το δημιουργεις επειδη εχεις κομπλεξ απεναντι στο ΚΚΕ.
    το γεγονος οτι στην πεο υπηρχαν διαφορετικες εκτιμησεις σχετικα με τους τ/κ εμενα μου δειχνει το χασμα αναμεσα στις γραμμες του ακελ απο τοτε.
    επεισης το χασμα φαινεται οταν οργανωμενες δυναμεις του ακελ (κυριως εδονιτες) πανυγηριζουν την νικη του ακελ σε εκλογες με σημαιες του ΚΚΕ και της ΚΝΕ και οχι του ακελ. αυτο το εχω δει με τα ματια μου και υπαρχουν και εικονες απο τηλεοραση.
    ειπα απο πριν οτι δεν ειμαι και ειδικος στην ιστορια του ακελ και φυσικα δεν θυμομουν την ημερομηνια της εκτελεσης και βαριομουνα να το ψαξω κιολας.
    το γεγονος ομως παραμενει, εστω και το 65, εστω και το μοναδικο στελεχος (απλα μελη υπηρχαν;), ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΑΚΕΛ και αυτο επιβεβαιωνει απολυτα την φραση του δοκιμιου.
    εγω ξερω τα στοιχειωδη γρηγορακη, το προβλημα μου ειναι το κομπλεξιλικι σου απεναντι στο ΚΚΕ και την ελλειψη στοιχειωδους κατανοησης γραπτων. αλλα μαλλον αυτο δεν το εχεις γενικα, το αποκτας επιλεκτικα οταν πρεπει να διαβασεις θεσεις του ΚΚΕ.
    αλλα οπως γραφει και ο pedrο θα μας πεις επιτελους τις θεσεις σου; ησουν υπερ του αναν και γιατι, εισαι υπερ του τωρινου;
    σου υπενθυμιζω οτι καθησα αρκετα κατω και ειδα πολλα και γνωρισα ποοοοοολυ κοσμο.
    αντιθετως οι περιπατοι μου ηταν πολλοι διδακτικοι ειδικα οταν πηγα και απο την αλλη μερια και γνωρισα και την συμπεριφορα των απεναντι. δεν θες να μαθεις πως μου συμπεριφερθηκαν οι απεναντι οταν μαθαιναν οτι ημουν ελλαδιτης και οχι κυπριος, απλα τελειως διαφορετικα απο την ελευθερη....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. λοιπόν για να τελειώνουμε
    επισήμανα 3 αναφορές στο πιο πάνω κείμενο που περιέχουν ελλείψεις και ασάφεια
    και που έχουν αναλυτικές και πολιτικές προεκτάσεις

    "Ο πλήρης διαχωρισμός των λαϊκών μαζών στη βάση της εθνότητας και η όξυνση των μεταξύ τους αντιπαραθέσεων" δεν υπηρετήθηκε μόνο και κυρίως με την καταστολή του ΑΚΕΛ από ΕΟΚΑ και Άγγλους το 1955 αυτός βρισκόταν σε εξέλιξη με την ένταση της διεκδίκησης της "ένωσης" και από το 1949 με την συμπόρευση ΑΚΕΛ και Εθναρχίας ή καλύτερα υπαγωγή του ΑΚΕΛ στους στόχους της Εθναρχίας.
    http://leninreloaded.blogspot.com/2014/02/blog-post_8321.html

    η δεύτερη έχει σχέση με το ναυγάγιο των συνομιλιών του 1956 και την εξορία του Μακαρίου
    και η τρίτη με το χρονικότητα και την σύνδεση της ανακωχής της ΕΟΚΑ με τις διαπραγματεύσεις για το Σουεζ

    αυτές οι επισημάνσεις είχαν σκοπό να βοηθήσουν στη συζήτηση και την κατανόηση "για το ιστορικό και θεωρητικό υπόβαθρο απ' την κομμουνιστική σκοπιά" που είπε ο Αντώνης χτες. ακριβώς επειδή δεν είναι γλωσσικό το θέμα ή ζήτημα φιλολογικής διατύπωσης αλλά πολιτικής ουσίας (είδος της σχέσης του ΑΚΕΛ με τους τ/κ εργάτες, πολιτικό βάρος της τρομοκρατίας της ΕΟΚΑ, σύνδεσης της κυπριακής διένεξης με το περιφερειακό γίγνεσθαι)

    αυτά από μένα, και γεια χαρά σε όλους
    δεν έχω καμιά όρεξη να σπαταλώ χρόνο και ενέργεια άσκοπα με ασυνάρτητες και απλουστευτικές απόψεις, κοκορομαχίες και ούτε διάθεση να ανέχομαι οπαδικές συμπεριφορές στη συζήτηση.

    αντώνη, εμείς υποθέτω θα μιλήσουμε και πάρακατω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ρε $#%#%@ πινεις κατι και δεν μας δινεις;
      ολο το νταβαντουρι ξεκινησε απο την αποψαρα σου στο οτι το ακελ δεν ειχε τ/κ μελη του.
      και μετα συνεχισες με τα υπολοιπα, αιντε παρατα μας επιτελους, εσυ πεταγεσαι απο το ενα στο αλλο σαν το καγκουρο, τυφλωμενος βασικα απο την αντικκεδιλα σου, γιατι ουσιαστικα διαφωνεις με την εκτιμηση του ΚΚΕ.
      ακομα δεν μας ειπες τι ρημαδες θεσεις εχεις και λες οτι λενε οι αλλοι ασυναρτησιες.
      αιντε καρναβαλε

      Διαγραφή
    2. και στην τελικη στο δοκιμιο κανει αναφορες επιγραμματικα τα τεκτενωμενα στο εξωτερικο κυριως για να εχει ο αναγνωστης του, τις βασικες γνωσεις για να εκτιμησει την δραση του ΚΚΕ στην ελλαδα.
      αν θες τις θεσεις του ΚΚΕ να ανατρεξεις στα επισημα κειμενα του ΚΚΕ για το κυπριακο και τοτε να πεις αν εχει ελειψεις ή αντιφασεις
      αιντε τρολακι πηγαινε για καμια κεο και μην ξαναμιλησεις για το κομμα αν δεν πλυνεις το στομα σου πρωτα, γιατι η ανοχη εχει και τα ορια της....σαραντακο της κυπρου

      Διαγραφή
  9. Μην αρχίσεις κι εσύ τώρα για "ταλιμπάν" κ.ο.κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή