Δευτέρα, 10 Φεβρουαρίου 2014

Δοκίμιο της ιστορίας του ΚΚΕ, Β' Τόμος: Το Κυπριακό ζήτημα (ΙV)

Don McCullin, Κύπρος, 1964. Τουρκοκύπριοι δολοφονημένοι στο σπίτι τους από την ΕΟΚΑ.
3.Α.29.δ. Οι εθνικιστικές οργανώσεις στην Κύπρο

Στα τέλη Οκτώβρη του 1954 ο Γρίβας* έφυγε κρυφά από την Αθήνα και με καΐκι μέσω Ρόδου αποβιβάστηκε στην Κύπρο στις 10.11.1954. Με την σύμφωνη γνώμη και του Μακάριου οργάνωσε τη μυστική ένοπλη Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών (ΕΟΚΑ), με έντονο αντικομμουνιστικό και εθνικιστικό χαρακτήρα, που είχε στόχο την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Τα σχέδια ίδρυσης της οργάνωσης εξυφαίνονταν ήδη από το 1950 με την ενεργή στήριξη μερίδας της ελληνικής αστικής τάξης. Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος έδωσε τη δική του συγκατάθεση για την έναρξη του ένοπλου αγώνα μετά από την αποτυχία της προσφυγής στον ΟΗΕ. Επίσημη ημέρα της ανακήρυξης του ένοπλου αγώνα της ΕΟΚΑ θεωρείται η 1.4.1955, ημέρα των πρώτων εκρήξεων βομβών στη Λευκωσία και σε άλλες πόλεις.


Στις 25.4.1955, από το Ραδιοφωνικό Σταθμό "Ελεύθερη Ελλάδα" εκφωνήθηκε άρθρο του Ν. Ζαχαριάδη με τίτλο "Ενάντια στους ιμπεριαλιστές και τους εθνοπροδότες κυπροκάπηλους. Λεύτερη Κύπρος στη Λεύτερη Ελλάδα." Το άρθρο αποτελούσε την πρώτη επί της ουσίας τοποθέτηση του ΚΚΕ στην ηγεσία της ΕΟΚΑ.

Το άρθρο εκτιμούσε ότι η αστική τάξη, καθώς με την "αμερικανοδουλεία" και τον "αγγλοπροσκυνισμό" της δεν μπορούσε να ξεπεράσει το σκόπελο του Κυπριακού, λόγω της ισχυρής λαϊκής αντίστασης στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο και, "μη έχοντας άλλη διέξοδο, το ρίχνει στον τυχοδιωκτισμό με τα γνωστά 'πασχαλιάτικα' βαρελότα, τις τρακατρούκες και τις στράκες (...) Όλα αφτά σχεδιάστηκαν και μπήκαν μπρος σε συννενόηση και σε συμφωνία με τους άγγλους και αμερικάνους ιμπεριαλιστές."** Επίσης τόνιζε:

"...Στην Κύπρο στήσαν στο ΑΚΕΛ διπλή παγίδα: Ή να το παρασύρουν στις τυχοδιωκτικές ψευτοένοπλες περιπέτειές τους για να δώσουν στους άγγλους την ευκαιρία να το τσακίσουν και διαλύσουν, ή, προβάλλοντας του την κατηγορία ότι 'οργανώνει τρομοκρατικές ομάδες έτοιμες για δράση' (άγγλοι) και προτείνοντάς του 'ένοπλη σύμπραξη' κλπ. (προσκυνημένοι της Αθήνας), να το αναγκάσουν να πάρει τέτοια θέση καταδίκης της τρομοκρατίας και της 'ένοπλης πάλης' ώστε να το διαβάλουν και να το δυσφημίσουν στα μάτια του λαού και πρώτ' απ' όλα της κυπριακής νεολαίας, ότι είνε ενάντια στον 'αποφασιστικό αγώνα' κατά των άγγλων, ότι προδίνει την υπόθεση της Κύπρου."***

Η εκτίμηση για την ΕΟΚΑ τροποποιήθηκε λίγους μήνες αργότερα. Η 5η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (1955), παρότι παρέμεινε στην εκτίμηση για το φιλοϊμπεριαλιστικό ρόλο της ΕΟΚΑ, πρόβαλε ως "πατριωτική επιταγή" την ανάγκη ενιαίας πάλης του ΑΚΕΛ "με τα πατριωτικά στοιχεία της ΕΟΚΑ, μ' όλες τις πατριωτικές δυνάμεις." Και αργότερα, στα χρόνια 1957-1959, η ΚΕ του ΚΚΕ θεωρούσε ότι το ΑΚΕΛ έπρεπε να εντάξει δυνάμεις του στον ένοπλο αγώνα της ΕΟΚΑ "και να τον καναλιζάρει στα σωστά πλαίσια". Το ΑΚΕΛ σωστά απέρριψε ως "τυχοδιωκτισμό" την τακτική που πρότεινε το ΚΚΕ.

Η ΕΟΚΑ εξέφραζε την ένοπλη μορφή αγώνα της ελληνοκυπριακής αστικής τάξης για την προώθηση του αιτήματος "ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα." Βεβαίως η πάλη της ΕΟΚΑ δεν στηριζόταν στο μαζικό ένοπλο αγώνα. Τη δύναμή της αποτελούσαν λίγες εκατοντάδες ενόπλων, σαμποτέρ και εκτελεστών. Σε κοινωνικό επίπεδο κινητοποιούσε μερικές εκατοντάδες μαθητές.

Από την τουρκοκυπριακή πλευρά, δημιουργήθηκε (σε γνώση των Βρετανών) η εθνικιστική οργάνωση Βολκάν, με βασικό πολιτικό σύνθημα "διχοτόμηση ή θάνατος". Και οι δύο οργανώσεις (η ΕΟΚΑ και η Βολκάν) επιδόθηκαν σε συνεχείς προβοκατόρικες ενέργειες (ξυλοδαρμούς, εμπρησμούς, ακόμα και δολοφονίες). Κατά τα τέλη του 1957, τη θέση της Βολκάν πήρε η Τουρκική Αντιστασιακή Οργάνωση (ΤΜΤ), με επικεφαλής τον Ραούφ Ντενκτάς, η οποία κατήυθυνε την τρομοκρατική δράση της ενάντια και σε Τουρκοκύπριους που δεν ακολουθούσαν τα εθνικιστικά συνθήματα. Ταυτόχρονα οι Βρετανοί, για να αντιμετωπίσουν το εθνικοαπελευθερωτικό-αντιϊμπεριαλιστικό κίνημα, επάνδρωσαν τον ντόπιο κατασταλτικό μηχανισμό τους αποκλειτικά με Τουρκοκυπρίους, για να βαθύνουν οι αντιθέσεις ανάμεσα στις δύο κοινότητες. Την ίδια περίοδο, η δράση της ΕΟΚΑ επικεντρώθηκε και ενάντια στις ελληνοκυπριακές συνδικαλιστικές δυνάμεις και σε στελέχη και μέλη του ΑΚΕΛ.

Η δράση των οργανώσεων ΕΟΚΑ και Βολκάν συντέλεσε στην έξαψη του εθνικιστικού μίσους, που με τη σειρά του έθεσε ακόμα σοβαρότερα εμπόδια στην ενότητα που προωθούσε το ΑΚΕΛ. Η Μ. Βρετανία αξιοποίησε και υποδαύλισε το εθνικιστικό μίσος, γιατί με αυτόν τον τρόπο προωθούνταν η δική της πολιτική υπαγόρευσης λύσεων, σύμφωνα με τα στρατηγικά της συμφέροντα. Εξάλλου, το τέλος της αποικιοκρατίας είχε έρθει και προσαρμοζόταν ανάλογα, διατηρώντας φυσικά στην Κύπρο τα στρατιωτικά στηρίγματα κυριαρχίας της.

Σημειώσεις:
* Ο Γεώργιος Γρίβας έδρασε στην Ελλάδα κατά την περίοδο της Κατοχής ως αρχηγός της αντικομμουνιστικής οργάνωσης Χ, που συνεργαζόταν με τους κατακτητές ενάντια στην ΕΑΜική Αντίσταση. Η Χ τάχτηκε ενεργά στο πλευρό των ιμπεριαλιστών στις μάχες του Δεκέμβρη του 1944 και στη διάρκεια του ταξικού ένοπλου αγώνα 1946-1949. Μάλιστα, στα τέλη του 1948 δυνάμεις της Χ κατέφτασαν και στην Κύπρο, με σκοπό την αιματηρή τρομοκρατία και καταστολή του μεγάλου απεργιακού κύματος που τότε είχε ξεσπάσει στο νησί με την καθοδήγηση των κομμουνιστών.
** Το αν και τι είδους συννενόηση υπήρξε δεν μπορεί ακόμα να επιβεβαιωθεί ή να αποκλειστεί, καθώς ένα μεγάλο τμήμα των σχετικών ελληνικών και βρετανικών αρχείων θεωρείται ακόμα "μη προσβάσιμο" ή και "χαμένο." Αυτό που σίγουρα επιβεβαιώνεται από πρόσφατες μελέτες, είναι ότι οι βρετανικές Αρχές είχαν δικούς τους ανθρώπους στα ανώτερα κλιμάκια της ΕΟΚΑ και παρακολουθούσαν "εκ του σύνεγγυς" όλη τη δράση της, καθώς και το ότι για περίπου ένα εξάμηνο η ΕΟΚΑ δρούσε σχεδόν ανενόχλητα. Βλ. Μακάριος Δρουσιώτης, "Οι Άγγλοι κλείνουν τα μάτια στο Γρίβα", Ε-Ιστορικά, σελ. 79-84, 16.2.2008.
*** Τότε η ηγεσία της ΕΟΚΑ επινόησε την προβοκατόρικη κατηγορία της "προδοσίας" και της "συνεργασίας" του ΑΚΕΛ με τον βρετανικό ιμπεριαλισμό, ώστε να την προβάλει ως άλλοθι για τις εκ μέρους της στυγνές δολοφονίες μελών του ΑΚΕΛ. Οι δολοφονημένοι και τραυματίες ΑΚΕΛίτες ξεπέρασαν τους 100, σύμφωνα με δημοσιευμένα στοιχεία του ΑΚΕΛ. (Βλ. Λεύκωμα φωτογραφικών ντοκουμέντων και ειδικών ιστορικών εγγράφων του ΚΚΚ-ΑΚΕΛ, σελ. 164, εκδ. ΚΕ του ΑΚΕΛ).

1 σχόλιο:

  1. "Οι δολοφονημένοι και τραυματίες ΑΚΕΛίτες ξεπέρασαν τους 100..."
    αν αντέχετε την βρώμα περάστε από h__p://antistasi.org/?p=743 για να δείτε ομολογίες που δεν κρύβονται καθόλου. Προσπαθούν να βρίσουν το ΑΚΕΛ και ομολογούν πυροβολισμούς και ενέργειες δικές τους.
    Επίσης μία γεύση για συζήτηση για την ΕΟΚΑ σήμερα μέσα από τα σχόλια του http://mihalismihail.blogspot.gr/2009/03/blog-post_14.html

    "Το ΑΚΕΛ σωστά απέρριψε ως "τυχοδιωκτισμό" την τακτική που πρότεινε το ΚΚΕ." Το ΚΚΕ σήμερα δεν μπορεί να απεμπλακεί από την σχέση του με το ΑΚΕΛ τόσο εύκολα

    Ο κουμπάρος της κουμέρας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή