Σάββατο, 22 Φεβρουαρίου 2014

ΣΥΡΙΖΑ: Η κηδεία ενός απατηλού ονείρου

Τον Μάρτη του 2012, σχεδόν μια αιωνιότητα παλιότερα δηλαδή, αποπειράθηκα να γράψω ένα "μη παρτιζάνικο", στον βαθμό του εφικτού βέβαια, κείμενο, για τις "θεμελιακές στρατηγικές" του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ μπροστά στις επερχόμενες τότε εκλογές. Έγραφα λοιπόν τότε για τον ΣΥΡΙΖΑ:
Η πολιτική στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ προσέκρουσε και συνεχίζει να προσκρούει σε κάτι που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε "οικονομικό πραγματικό": η θελκτικότητα του κινηματισμού για μια μερίδα της ελληνικής κοινωνίας στο παρόν είναι δεδομένη και ισχυροποιεί το κόμμα, εξίσου δεδομένη όμως είναι η αδυναμία του να αντιμετωπίσει επαρκώς, πόσο μάλλον να υπερκεράσει, το ζήτημα της οικονομικής κατάστασης στη χώρα. Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ αναγκάζεται να βγει έξω από το συναισθηματικό πλαίσιο αναφοράς των κινημάτων και να μιλήσει ξεκάθαρα για την έξοδο από την κρίση αναγκάζεται σε παλινωδίες και υπεκφυγές που καθυπαγορεύονται από την ταυτόχρονη θέλησή του να μην εγκατελείψει τον "ευρωπαϊσμό" --θέληση που δεν είναι στενά εκλολογική, διότι ο ευρωπαϊσμός αποτελεί το συγκροτητικό στοιχείο της πολιτικής και ιδεολογικής του φύσης και όχι απλώς καιροσκοπικό τακτικισμό-- και να δώσει την αίσθηση της εφικτότητας εναλλακτικών λύσεων για τα μη μεγαλοαστικά στρώματα. Φυσικά, υπάρχει στον ΣΥΡΙΖΑ και "αντι-ευρωπαϊκό" ρεύμα (Αριστερή Πτέρυγα), αυτό όμως αφενός έχει πολλούς ιδεολογικούς ανταγωνιστές εκτός κόμματος (ΕΠΑΜ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, εκδοχές δεξιού αντι-ευρωπαϊσμού), αφετέρου δε η εσωκομματική του επικράτηση προσκρούει στο ανυπέρβλητο εμπόδιο της μεταμόρφωσης του ΣΥΡΙΖΑ σε κάτι που ιστορικά θα ήταν πρωτόγνωρο για την ευρωαριστερή του καταγωγή (ήδη από τις μέρες του ΚΚΕ "εσωτερικού"), δηλαδή την κατάργηση της ευρωαριστερής του αντίληψης. Ένα ευρωαριστερό κόμμα που δεν είναι ευρωαριστερό κόμμα είναι πολιτικό contradictio in terminis, και μια τέτοια μεταμόρφωση θα καταργούσε ολοκληρωτικά τη βάση της ίδιας της ύπαρξης του ΣΥΡΙΖΑ.
Ας αλλάξουμε --φαινομενικά όμως μόνο-- θέμα. Στις ημέρες που πέρασαν είδαμε μια πολύ ενδιαφέρουσα αντιστροφή της τακτικής του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στο ΚΚΕ: ενώ ήδη πριν τις εκλογές του 2012 αλλά και αργότερα, η τακτική αυτή θα μπορούσε να συνοψιστεί με τη φράση "μαχαιριές και χάδια", ή τη φράση "φτύσιμο και γλείψιμο" -- με άλλα λόγια, την διακήρυξη της περιώνυμης "ενότητας της αριστεράς" σε συνάρτηση με τον υποδόρροιο αντικομμουνισμό και τις προσπάθειες απαξίωσης ή και δαιμονοποίησης του υπαρκτού σοσιαλισμού-- περάσαμε σε μια φάση ανοιχτής επίθεσης στο ΚΚΕ που δεν φαίνεται διατεθειμένη να κρατήσει πλέον ούτε τα προσχήματα. Η Αυγή [περιλαμβανομένου του ηλεκτρονικού οργάνου Left.gr], η οποία πολλάκις στο παρελθόν μας συνήθισε στο να συγκαλύπτει τις ενσυνείδητες βρωμιές της με διάφορους τρόπους, αυτή τη φορά επέμεινε σε ανυπόστατα και συκοφαντικά δημοσιεύματα για την Κ.Ο του ΚΚΕ στην Κόνιτσα παρά τις δύο επίσημες διαψεύσεις του κόμματος, οδηγώντας έτσι το 902 και τον Ριζοσπάστη σε μια μάλλον πρωτοφανούς οργής απάντηση εκ μέρους του ΚΚΕ.

Σε τι οφείλεται αυτή η αλλαγή τακτικής, η επιλογή δηλαδή της όξυνσης της αντιπαράθεσης, όταν ήταν η αντίθετη φαινομενικά τακτική --τα παραπλανητικά γλυκόλογα για ενωμένη αριστερά και Παπαρήγα πρωθυπουργό-- που απέφερε τα μέγιστα στον ΣΥΡΙΖΑ σε ό,τι αφορά το στόχο της αποδυνάμωσης του ΚΚΕ; Οι λόγοι είναι πιθανώς πολλοί, εδώ όμως με απασχολεί ένας. Και αυτός ο ένας λόγος με επιστρέφει στο αρχικό παράθεμα από το κείμενο του 2012.

Ασφαλώς, η εντυπωσιακή εκλογική άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ οφείλεται σε πολλούς διαφορετικούς παράγοντες, είναι όμως σημαντικό να αρθρώσει κανείς τον χαρακτήρα του ιδεότυπου --του ιδανικού χαρακτήρα-- του κόμματος που μπορούσε να θεωρήσει κάποιος, ή να πειστεί να θεωρήσει ότι εκπροσωπούσε ο ΣΥΡΙΖΑ στην πραγματικότητα. Αυτός ο ιδεότυπος του ΣΥΡΙΖΑ ανταποκρινόταν σε ένα συγκεκριμένο αφήγημα, το οποίο είχε, ακόμα και στα χρόνια της παντοδυναμίας του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, πολύ πλατιά ερείσματα στους μικροαστούς, και για αυτό ακριβώς τον λόγο μπόρεσε να λειτουργήσει υπέρ του νέου διεκδικητή της αστικής εξουσίας όταν οι παλιοί απονομιμοποιήθηκαν απ' τα πράγματα. Ποιο ήταν το "αφήγημα";

Το αφήγημα ήταν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί ένα μεγάλο προοδευτικό βήμα για τους λαούς της Ευρώπης, ένα βήμα πέρα από τις αιματηρές συγκρούσεις και τους φανατισμούς του παρελθόντος, ότι ανοίγει τις προοπτικές της οικονομικής αλλά και πολιτικής ευημερίας των λαών, ότι είναι συνώνυμη της "ανοιχτής κοινωνίας", της "διαφάνειας", της αντίστασης στη διαφθορά, στον αντιδραστικό επαρχιωτισμό, στην πολιτισμική οπισθοδρόμηση· ότι οριοθετεί ένα νέο πεδίο δημοκρατικών διεκδικήσεων και δυνατοτήτων για τους λαούς των κρατών-μελών (για εργασιακά, προνοιακά, σεξουαλικά, έμφυλα, πολιτιστικά, περιβαλλοντικά δικαιώματα)· ότι διαδέχεται το σοσιαλιστικό όραμα όχι ως αντεπαναστατική άρνησή του αλλά ως εγελιανή του αναίρεση σε κάτι ευγενέστερο, λιγότερο βίαιο, περισσότερο συναινετικό, λιγότερο απολυταρχικό και "επικίνδυνο" για τη δημοκρατία.

Επί της ουσίας, η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΝ συμφωνούσαν απόλυτα με αυτές τις βασικές ιδέες, έστω και αν υπερτόνιζαν κάποιες απ' αυτές και υποτόνιζαν άλλες· η διαφορά των δυο πρώτων απ' τον τρίτο δεν έγκειτο καθόλου στην λατρεία για την ΕΕ, αλλά πολύ ξεκάθαρα στον βαθμό ενσωμάτωσής τους στην πολύ λιγότερο ουτοπική πραγματικότητα του ελληνικού αστικού κράτους: ΝΔ και ΠΑΣΟΚ είχαν ταυτίσει τον εαυτό τους με αυτό το κράτος, και ενώ αυτό αποτελούσε πλεονέκτημα για τα κόμματα αυτά πριν την κρίση, τα "έθαψε" --κατά κύριο λόγο το δεύτερο, αυτό που διαψεύστηκε παταγωδώς ως "εναλλακτική"-- μετά την κρίση. Απ' αυτή τη σκοπιά, η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν τίποτε άλλο παρά η συνέχιση του ίδιου ωραίου παραμυθιού με άλλα κομματικά μέσα -- αυτά του "άφθαρτου" απ' την πρακτική εμπειρία της διακυβέρνησης κόμματος.

Ασφαλώς, μετά το 2010 η εικόνα της ΕΕ ως οικονομικού "παραδείσου" και εγγυητή "ανάπτυξης και ευημερίας" δέχτηκε τεράστια πλήγματα απ' την πραγματικότητα. Ως ένα βαθμό, όμως, η προσπάθεια του ΚΚΕ να αποδείξει, μέσα από τη ζοφερή οικονομική πραγματικότητα που βίωσε ο ελληνικός και άλλοι λαοί, ότι η ΕΕ δεν ήταν καθόλου ένα προοδευτικό ή έστω ένα ουδέτερο οικοδόμημα όπου θα μπορούσαν να ευοδωθούν οι εργασιακές και οι ευρύτερες κοινωνικές διεκδικήσεις βρήκε τα δέοντα αναχώματα στην ρητορική επινοητικότητα των επιτελείων του ΣΥΡΙΖΑ, που τη μία έσκιζαν τα Μνημόνια, την άλλη τα αναδιαπραγματεύονταν, την τρίτη "άλλαζαν τους συσχετισμούς" μέσα στην ΕΕ, την τέταρτη έφερναν "την ανατροπή" του "νεοφιλελεύθερου παραδείγματος" που είχε "απαγάγει" το ευρωπαϊκό ιδεώδες, και την πέμπτη διεύθυναν τα υποθετικά εκλογικά στρατεύματα των "χωρών του Νότου" (όλα αυτά στα λόγια και μόνο, βέβαια). Μ' αυτά και με κείνα, με ψέματα δηλαδή και με δημοκοπία, πέρασαν σχεδόν δύο χρόνια απ' τις τελευταίες εκλογές. Ο πεισματικός χαρακτήρας της οικονομικής πραγματικότητας ανέκοψε την ανοδική τάση του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά τα ρητορικά παιχνίδια, όσο κουραστικά κι αν ήταν από ένα σημείο και μετά, κατάφεραν ωστόσο να μην χαθούν τα κομματικά κεκτημένα του Μάη του 2012, να κρατηθεί η περίφημη "ελπίδα" για κάτι νεφελώδες, ακόμα και αν αυτή δεν είχε κανένα αντίκρισμα στην οικονομική πραγματικότητα.

Εδώ και λίγες μέρες όμως, και με πυρήνες τη Βοσνία, την Κύπρο και κατά κύριο λόγο επί του παρόντος την Ουκρανία, ο αντιδραστικός και ιμπεριαλιστικός χαρακτήρας της ΕΕ γίνεται όλο και πιο ωμός και απροκάλυπτος: στη Βοσνία απείλησε μια εξέγερση προς την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν αναγκασμένος να μην αντιτεθεί με στρατιωτική επέμβαση και απεργάζεται σχέδια ερήμην του λαού που βγήκε στους δρόμους· στην Κύπρο δρομολογεί εξελίξεις στηρίζοντας τις ΗΠΑ για ένα απροκάλυπτα ad hoc σχέδιο με ρητό στόχο την εξυπηρέτηση των ενεργειακών μονοπωλίων και άγνωστες ακόμα συνέπειες για την ειρήνη στη χώρα· και στην Ουκρανία στήριξε ανοιχτά, με διπλωματικά, κρατικά, μηντιακά και "πνευματικά" μέσα σαν τον κύριο Ζίζεκ, το φασιστικό πραξικόπημα που πιθανώς θα οδηγήσει σε εμφύλιο, και ακόμα πιο πιθανώς, σε διχοτόμηση της χώρας.

Έτσι, η βασική συναίνεση του ΣΥΝ και μετέπειτα του ΣΥΡΙΖΑ με ΝΔ και ΠΑΣΟΚ για τον χαρακτήρα της ΕΕ έχει πλέον απομείνει χωρίς φύλο συκής. Είναι τρομερά δύσκολο, όσα ακροβατικά κόλπα και να κάνει πλέον, να πείσει το λαό ότι ο λύκος μπορεί να μεταμορφωθεί σε πρόβατο με απλή πρόσβαση στην κάλπη, ότι η ψήφος στον ΣΥΡΙΖΑ θα επιβάλλει χορτοφαγία σε κροκοδείλους που πέταξαν τα προσωπεία χωρίς κανένα δισταγμό μπροστά στην θέα της ενεργειακής μπριζόλας στη μία ή την άλλη χώρα. Η ΕΕ ως πραγματωμένη ουτοπία (δεξιά, νεοφιλελεύθεροι) ή ως δυνητική έστω ουτοπία (κεντροαριστερά, σοσιαλδημοκράτες) έχει τελειώσει. Το ρολόι της Ευρώπης ξαναδείχνει 1939, μείον την ΕΣΣΔ.* Και το συνολικό πολιτικό λεξιλόγιο της μετά το 1968 αριστεράς (νέα κοινωνικά κινήματα, κοινωνία των πολιτών, δημοκρατικός σοσιαλισμός, τρίτος δρόμος, κλπ κλπ) μοιάζει, όπως είχα ισχυριστεί ότι θα μοιάζει, απόλυτα παρωχημένο, όσο παρωχημένος ακούγεται και ο μισοεπεξεργασμένος, μισοσοβαρός-μισοφαρσικός Κεϋνσιανισμός στο οικονομικό πεδίο των προτάσεων της "αριστεράς". Και στην οικονομία και στην πολιτική --αρχικά και πιο έμμεσα και δυσνόητα για τους πολλούς στην οικονομία, σταδιακά πιο πολύ και πιο ξεκάθαρα για τους πολλούς στην πολιτική-- η έννοια κάτω απ' την οποία ερμηνεύεται συνεκτικά η πραγματικότητα είναι μονάχα μία, ακόμα και για όσους δεν είναι κομμουνιστές: ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ. Για αυτήν όμως την έννοια, ο ΣΥΡΙΖΑ και τα όμορρα με αυτόν κόμματα του ΚΕΑ, ούτε είχαν, ούτε έχουν, ούτε μπορούν να βρουν κάτι να πουν. Ο ρόλος τους ως ακίνδυνη διακόσμηση και άλλοθι της ιμπεριαλιστικής τάξης πραγμάτων δεν τους το επιτρέπει. Είναι, αντιθέτως, αναγκασμένα να συνταχθούν με τον ιμπεριαλισμό, όσο κι αν προσπαθούν να καθυστερήσουν την πλήρη αποκάλυψη και να κερδίσουν εντυπώσεις. Τα κωμικά διαλείμματα στυλ "Occupy/αγανακτισμένοι" έχουν περάσει στην ανεπίστρεπτη ιστορία των φαρσών που προηγούνται του πραγματικού γκραν γκινιόλ.

Και είναι ακριβώς επειδή ο ρόλος της "ευρωαριστεράς" ως αναχώματος εξαντλεί τη χρησιμότητά του και τα χρονικά του περιθώρια αντικειμενικά, είναι ακριβώς επειδή οι εξελίξεις έχουν κουρελιάσει το τελευταίο απομεινάρι "αφέλειας" απέναντι στην ευρωενωσιακή ουτοπία και τα ψευδοπαράγωγά της (ημερίδες "κινημάτων" ενάντια στη λιτότητα οργανωμένες απ' το ΚΕΑ και άλλες παρόμοιες σάχλες), που οι σοσιαλδημοκράτες είναι και αυτοί αναγκασμένοι να δείξουν πιο ανοιχτά τα δικά τους λευκά αλλά τροχισμένα δόντια. Η ζωή στην "ενωμένη Ευρώπη" μπορεί να ήταν πολύ καλή για κάποιους στα 70 χρόνια μετά τον Β' Παγκόσμιο. Αλλά δεν θα είναι καθόλου καλή για τους περισσότερους στα χρόνια που έρχονται· και η οικονομική βία υπό την αιγίδα της ΕΕ της περιόδου 2010-2012 θα μοιάζει με απλή αψιμαχία μπροστά στη φρίκη που έρχεται.

Δεν αποφασίσαμε άλλωστε ελαφρά τη καρδιά την στράτευση με το Κομμουνιστικό Κόμμα. Την αποφασίσαμε, ανάμεσα σε άλλα, επειδή --ω του παραδόξου-- αγαπούμε τον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Δηλαδή, και απαραιτήτως, μισούμε τον φασισμό και τον ιμπεριαλισμό, και συνεπώς, τον καπιταλισμό, που επιβάλλουν την ευρωπαϊκή βαρβαρότητα, που αιματοκύλισαν τους λαούς της Ευρώπης σε κολοσσιαία κλίμακα δύο φορές τον εικοστό αιώνα, και που έσπειραν τη φρίκη στους μη δυτικούς πληθυσμούς σε όλο τον πλανήτη. Και βέβαια, δεν είμαστε τόσο ανόητοι ώστε να πανηγυρίζουμε το επικείμενο πέρασμα του ΣΥΡΙΖΑ με τη μορφή που είχε το 2012 στην πολιτική ασημαντότητα λες και θα οδηγήσει σε κάποιου είδους εκλογική δικαίωση: αντίθετα, το αναγκαστικό του πέρασμα στην αστική αντίδραση, το τέλος της ρητορικής δυνατότητας επίκλησης της σοσιαλδημοκρατικής ουτοπίας της "Ενωμένης Ευρώπης" των "λαών", περνά πάνω απ' τον πόλεμο, την έκθεση της ίδιας μας της ζωής στον κίνδυνο του αφανισμού. Δεν θάβονται οι αυταπάτες τέτοιου είδους χωρίς θύματα που θα συνοδεύουν τον νεκρό στην αιωνιότητα της άλλης ζωής.

* Πριν "στεγνώσει το μελάνι" σ' αυτό το κείμενο, μάθαμε πως ο μαρτυρικός εβραϊκός πληθυσμός της Ουκρανίας καλείται ξανά να εγκαταλείψει μια ευρωπαϊκή χώρα για να σωθεί απ' το φασιστικό μένος που στήριξε, αν όχι υποδαύλισε, η Ευρωπαϊκή Ένωση...

22 σχόλια:

  1. Τοτε λες που δεν είχες ανακαλυψει ακομα το προβλημα του νεο-ναζισμου στην ελλαδα?
    Τρολι Ρεν

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όταν προσπαθείς να ειρωνευτείς ένα κείμενο που σε έτσουξε, πρέπει να διαλέγεις τα όπλα σου με προσοχή.

      Είπα ευθαρσώς ότι δεν περίμενα τόσο μεγάλη απήχηση της Χ.Α στις εκλογές του 2012. Ήταν και είναι η αλήθεια ότι δεν το περίμενα.

      Αλλά αυτό που μου αποδίδεις, ότι δεν είχα "ακόμα ανακαλύψει το πρόβλημα του νεοναζισμού στην Ελλάδα", είναι απλώς ψέμα.

      Ενδεικτικά μόνο:

      29 Απριλίου 2010, "Αστικής δημοκρατίας φαρμακεία", http://radicaldesire.blogspot.com/2010/04/blog-post_29.html

      23 Σεπεμβρίου 2010, "Σχέσεις του αιτιατού", http://radicaldesire.blogspot.com/2010/09/blog-post_23.html

      13 Μαρτίου 2011, "Ήμασταν πάντα ήδη φασίστες", http://radicaldesire.blogspot.com/2011/03/blog-post_13.html

      10 Ιουνίου 2011, "Γιατί δεν υποστηρίζω το κίνημα των αγανακτισμένων", http://radicaldesire.blogspot.com/2011/06/blog-post_10.html

      7 Ιουνίου 2011, "Γροθιές ειρήνης", http://radicaldesire.blogspot.com/2011/06/blog-post_5793.html

      8 Ιουνίου 2011, "Ο ΣΠΙΘΑ και η προπαρασκευή του ιδεολογήματο της άμεσης δημοκρατίας", http://radicaldesire.blogspot.com/2011/06/blog-post_2149.html

      Για να επιστρέψω λοιπόν την ερώτηση, γνωρίζεις κάποιον εκτός από μένα που έθεσε το ζήτημα της φασιστικής στροφής στην Ελλάδα από το 2010;

      Διαγραφή
    2. Ναι, ματάκια μου, δεν είχε ακόμα «ανακαλύψει» τον νεο-ναζισμό τού ΣΥΡΙΖΑ.

      Συνιστώσα: Ευστοχότατοι: πυροβολάμε και τα πόδια μας, άμα λάχει να'ουμ.

      Διαγραφή
    3. Αλλο εθνικιστική δεξιά ή "αριστερα" (εστω και εκπορευόμενη από λικβινταριστικά κινήματα με διαταξική δομη) =σε αυτο συμφωνούμε, και ΑΛΛΟ ΝΕΟΝΑΖΙΣΜΟΣ.
      Μια ερώτηση μόνο? Τώρα που πέρασε ο καιρός και εγώ το περίμενα, τι εκτίμηση κάνεις για το γεγονός οτι δεν το περίμενες? Που θεωρείς οτι οφείλεται αυτό?
      νεο-ναζισμος του σύριζα=πολυ ενδιαφερον. μπραβο waltengewalt.
      Tρόλι Ρεν

      Διαγραφή
    4. Δεν ξέρω από πού τεκμαίρεται το τι "περίμενες" ή δεν "περίμενες" εσύ. Ξέρω ότι μίλησα ρητά για ΦΑΣΙΣΜΟ πολύ πριν τις εκλογές του 2012.

      Προφανώς, συνεπώς, θεωρείς ότι ο "νεοναζισμός" είναι "άλλο πράγμα", όπως λες, απ' τον φασισμό.

      Εγώ δεν το θεωρώ, και για αυτό λέω ότι αν και δεν μπορούσα να προβλέψω την άνοδο της Χ.Α ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ, δεν είχα --διαπιστωμένα-- καμιά αυταπάτη για το πού πήγαινε η Ελλάδα, πολλώ δε μάλλον δεν πανηγύριζα για "αριστερές στροφές" και άλλα γραφικά. Αυτό είναι το γραπτό μου record.

      Για το δικό σου, το γραπτό σου record είναι τα παραπάνω δύο σχόλια.

      Διαγραφή
    5. Σε σέβομαι αλλα η τελευταία συνδικαλιστική ντριμπλα δε μου άρεσε. θα προτιμούσα πιο δυνατή απάντηση, μορφώνεις κόσμο εδώ. Το εννοώ. Ο συριζα και η ανταρσύα γλείφαν τις πλατείες. Καποιοι τα λεγαν σταράτα απο παλιά
      Τεκμαίρεται σου λεω και διαπιστώνεται, http://www.autonomia.gr/autonomia/autonomoi_posters/autonomoi_posters_29.html (2011 αρχές-σταράτα και δημόσια)
      Τρόλι ρεν

      Διαγραφή
    6. Πρώτον, καμία "συνδικαλιστική ντρίμπλα" δεν έκανα. Εγώ ο ίδιος έκανα αυτοκριτική για το ότι δεν προέβλεψα την άνοδο της Χ.Α συγκεκριμένα σε ποστ μου αμέσως μετά τις εκλογές. Από εμένα, τη δική μου αυτοκριτική, πήρες το επιχείρημα. Απλώς, προσπαθείς να το κάνεις λάστιχο λέγοντας ψευδώς ότι δεν είχα τίποτε να πω για τον φασισμό για να με συκοφαντήσεις.

      Δεύτερον, αυτό κανένα "σεβασμό" δεν δείχνει οπότε αλλού την προσχηματική σπάτουλα.

      Τρίτον, μην γίνεσαι γελοίος ποστάροντας ως δικό σου έργο την αφίσα μιας συλλογικότητας όπου δεν διακρίνεται κανένα δικό σου ψευδώνυμο.

      Επαναλαμβάνω, τα δικά μου γραπτά είναι αυτά που είναι. Νομίζω ότι έπεσαν "μέσα" σε πολύ μεγαλύτερο απ' τον μέσο όρο του τι γραφόταν στις ίδιες περιόδους.

      Τα δικά σου είναι αυτές οι εξυπνάδες που γράφεις εκ των υστέρων και εκ του ασφαλούς.

      Διαγραφή
    7. Δε θέλω να σε συκοφαντήσω καθόλου συγνωμμη αν βγήκε έτσι , ούτε να ανταγωνιστώ για αναλυσεις για τις οποίες τω όντι βγήκαν πραγματικές.
      Ούτε θυμόμουν οτι το είχες πεί, απλά επειδή σε διάβαζα χρόνια και δε θυμόμουν ανάλυση για άνοδο του νεο-ναζισμού στην ελλάδα το είπα.
      Τρόλι Ρεν

      Διαγραφή
    8. Στο "σημαίες αυθορμήτως κυματίζουσες" (9 Ιούνη 2011), ασχολήθηκα με τις δράσεις του 'Πατριωτικού Μετώπου' στις πλατείες. Το 'Πατριωτικό Μέτωπο' είναι νεοφασιστική οργάνωση. Έδωσα επίσης λινκ στις ανακοινώσεις σάιτ όπως το Hellenic Revenge, που αργότερα αποκαλύφθηκαν ως υποστηρικτές της Χ.Α: http://radicaldesire.blogspot.com/2011/06/blog-post_09.html

      Δεν πρόβλεψα την τρομακτική άνοδο της Χ.Α συγκεκριμένα. Από όσα παρακολούθησα, η προσοχή μου έπεσε σε άλλες οργανώσεις όπως το Μέτωπο, η Σπίθα, κλπ. Για τον λόγο αυτό έκανα αυτοκριτική, διότι η άνοδος της Χ.Α ήταν τόσο εντυπωσιακή--όχι επειδή επί της ουσίας άλλαζε κάτι μεταξύ μιας φασιστικής ομάδας και μιας άλλης. Όπως δεν αλλάζει και τώρα ανάμεσα στη Χ.Α και την 'Εθνική Αυγή'.

      Και βέβαια, το νόημα της πιο πάνω ανάρτησης είναι αρκετά πιο πολύπλοκο απ' το "εγώ σας τα λεγα", που φαίνεται να είναι το μόνο που συγκράτησες εσύ.

      Διαγραφή
    9. άστο ρε συ Ρένα.
      δεν έχει καταλάβει από που έρχεσαι και χωρίς το φίλο σου το γουρουνάκι τρόμαξα να σε γνωρίσω και γω.

      τωόντι, δεν σε κατάλαβα με την πρώτη!

      Μουδανιάς (γιατί με το Γιώργος που να καταλάβεις)

      Διαγραφή
    10. επειδη δεν προκειται να κανω την νικολουλη για να δω αν η δικια σου συνιστωσα του α/α χωρου ηθελε ή οχι και συμμετειχε στις πλατειες, επειδη το δικο σου θεμα ειναι ο νεοναζισμος που προφανως τον ανακαλυψες τωρα για αυτο τον ονομαζεις και νεο, δεν εχεις κανενα δικαιωμα να κανεις τετοιου ειδους κριτικη και εξηγουμαι γιατι.
      το ΚΚΕ και οσοι συμπορευομαστε μαζι του καταλαβαινουμε οτι δεν υπαρχει παλιος και νεος φασισμος. υπαρχει ενας. ειναι το βαρυ πυροβολικο του συστηματος πηγαζει απο αυτο και το ιδιο το φουσκωνει οταν το εχει αναγκη ή το ξεφουσκωνει αντιστοιχα.
      ο δικος σας τροπος αντιμετωπισης επισης, η δικια σας προταση, το μονο που εχει καταφερει ειναι να σπρωξει κοσμο προς τα εκει. πως;
      με το αυτογκολ της μαρφιν ας πουμε. το ΚΚΕ μεσω του "Ρ" εκανε συγκεκριμενη καταγγελια εκεινη την μερα που δειχνει προς τα που πιστευουμε οτι ειναι οι υπευθυνοι -και απο αλλα γεγονοτα- ο χωρος ομως με τις ηξεις-αφηξεις του εδωσε ψωμι. ο χωρος με την σταση του στα γεγονοτα του γρηγοροπουλου εδωσε τροφη με την υοθετηση της τυφλης βιας και καταστροφης εδωσε την κλωτσια σε πολυ κοσμο να παει προς τα κει. η "δραση" σας με τις μηχανοκινητες περιπολιες εδωσε κοσμο που θα χρειαστει ομηρους στο κρατος με καταδικες.

      Διαγραφή
    11. αν το θες, ακομα και τα επεισοδια των πλατειων σε εσας τα φορτωνανε με αποτελεσμα την ακομα μεγαλυτερη συντηρητικοποιηση του κοσμου.
      οταν το ΚΚΕ ελεγε οτι τετοιες δρασεις ουσιαστικα δρουν προβοκατορικα, εσεις επιλεγατε να συγκρουστειτε με το ΚΚΕ γιατι δεν βλεπατε παρα περα απο την μυτη σας.
      ο χωρος σας χρεωθηκε την ηττα των καταληψεων γιατι παρολα τα βαρυγδουπα δεν καταφερατε να κρατησετε τπτ και ο λογος ειναι γιατι δεν εχετε το παραμικρο ερεισμα στην κοινωνια. αν οποιοδηποτε γειτονα της λελας π.χ. ρωτησετε τι προτιμαει να εχει διπλα του, εσας ή τα ασπονδυλα, με μεγαλη πλειοψηφια θα απαντησει τα ασπονδυλα.
      και ναι εχει ευθυνη και αυτος γιατι ενημερωνεται ελεγχομενα (παλια απο το μεγκα, τωρα απο οποια μλκ στο ιντερνετ) αλλα εχετε βαλει και εσεις το χερακι σας.
      το χερακι σας το βαλατε επισης ριχνοντας νερο στον μυλο της αστικης ταξης για τα σωματεια και τα συνδικατα, ριχνοντας το αναθεμα τους, βοηθωντας να φυγουν οι εργατες απο αυτα και ριχνοντας τους ερμαια στην αστικη ταξη.
      στις πρωτομαγιες π.χ. το προβλημα σας δεν ηταν ο εργοδοτικος συνδικαλισμος, αλλωστε διπλα διπλα κανατε συγκεντρωση, αλλα πως θα προκαλεσετε το ΠΑΜΕ.
      εν κατακλειδι, η δραση του χωρου σας βοηθησε τα μεγιστα στην συντηρητικοποιηση της κοινωνιας, παρα τα περι αλλου λεγομενων των προκυρηξεων σας, οποτε το να μου λες οτι εμεις ειχαμε αποψη για τον νεοφασισμο δεν μου λεει τπτ.
      γιατι οτι αποψη και να εχεις, οι πραξεις σου δεν εκαναν τπτ για να τον αποτρεψουν, ουτε για να πυκνωσουν τις γραμμες του "αντιφασιστικου" μετωπου.
      για το αντιφασιστικο μετωπο. το να καλεις σε αντιφασιστικο μετωπο με την εννοια να μαζευτουμε 100ΚΚΕδες, 50 α/α, 30 αριστεριστες και να παμε να πλακωθουμε με τους φασιστες ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ αντιφασιστικο μετωπο. ειναι η θυρα 7 με την 13 που πλακωνονται στην λαυριου. θα ερθει η ωρα που θα χρειαστει να το κανεις και αυτο ισως, αλλα οχι με ορους χουλιγκανοσυμμοριων. θα το κανεις βγαζοντας τον λαο στον δρομο εναντια στις συμμοριες των ναζι και οχι με 100 απο την ελιτ σου.
      επειδη ο χωρος σου ειναι μανουλα στις επιφανειακες αναλυσεις θελω να πω και κατι για την "ανοδο του νεοναζισμου" ακομα.
      η ακροδεξια στην ελλαδα (φασιστες δλδ) δεν ηταν ποτε μονο το ποσοστο της επεν, της χ.α. το ποσοστο του βοριδη (δεν θυμαμαι πως λεγανε το κομματ του), ηταν και οι φασιστες που ηταν/ειναι στην νδ, ειναι ο καμμενος, ειναι κομματια που πηγαν στο πασοκ και τωρα ειναι στην χ.α.
      πληροφοριακα η ακροδεξια ΠΟΤΕ δεν επεσε κατω απο 8% στην ελλαδα.
      για αυτο τις ειρωνιες για τους φασιστες αλλου.
      μπορει η δικια σου συλλογικοτητα καποια απο τα παραπανω να μην τα εχει κανει, αλλα απο την στιγμη που δεν πειραζει εσας να δρατε παρεα με καποιους που εχουν τα ζητηματακια τους εμενα μου περισευει.

      Υ.Γ. μεχρι τωρα η δραση σας απεναντι στους φασιστες περιοριζεται σε κατι μικροαψιμαχιες με "κορυφαια σας στιγμη" μια ανταλλαγη πετρων στα προπυλαια με διαιτητη τους μπατσους. αντιθετα απεναντι στο ΚΚΕ εχετε πολλα παρασημα.
      πολυτεχνειο 95 με την προσπαθεια πυρπολησης ΚΝΙΤΩΝ και ενας απο αυτους εμεινε μηνες στο νοσοκομειο, την επιθεση το 96 στις προσυγκεντρωσεις στα χαυτεια (κυριως σε γυναικες και παππουδες), την επιθεση στα γραφεια στα κ. πατησια οπου 15 πηγατε απεναντι σε 3 παππουδες, τραμπουκισμους σε κνιτες σε διαφορες γειτονιες το βραδυ γυρνοντας απο το φροντιστηριο, επιθεσεις σε γραφεια (την συγχρονη εποχη δεν την βαζω μεσα σε αυτο), τα πεσιματα στο τει αθηνας οπου πηγατε πανω απο 50 και τραμπουκιζατε μεμονομενους οποιους βρησκατε, την νομικη που μπηκατε με τσεκουρια μεσα και αλλα που βαριεμαι τωρα να αραδιασω. ολα αυτα παντα με ΚΟΥΚΟΥΛΕΣ. τι διαφερει αυτη η δραση απο τους φασιστες;;;;;;
      ΚΑΜΙΑ!

      Διαγραφή
    12. Σεχτάρ ο Τρομερός24 Φεβρουαρίου 2014 - 12:06 π.μ.

      Modesto, χρυσόστομε, πέστα!

      Διαγραφή
  2. Περιεκτικό και ξεκάθαρο κείμενο και η προτελευταία παράγραφος ΠΟΛΥ δυνατή:

    Και είναι ακριβώς επειδή ο ρόλος της "ευρωαριστεράς" ως αναχώματος εξαντλεί τη χρησιμότητά του και τα χρονικά του περιθώρια αντικειμενικά, είναι ακριβώς επειδή οι εξελίξεις έχουν κουρελιάσει το τελευταίο απομεινάρι "αφέλειας" απέναντι στην ευρωενωσιακή ουτοπία και τα ψευδοπαράγωγά της [...], που οι σοσιαλδημοκράτες είναι και αυτοί αναγκασμένοι να δείξουν πιο ανοιχτά τα δικά τους λευκά αλλά τροχισμένα δόντια.

    Θα 'πρεπε να αφιερωθεί σε όσους νομίζουν ότι η μετενσάρκωση του Νόσκε θα είναι - σώνει και καλά - κανένας τελειωμένος χοντρός πασόκος και σε καμιά περίπτωση απ' την "αριστερά των κινημάτων"... At least we know where we stand.

    gdmn1973

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πολύ εύστοχη η ερμηνεία αλλαγής στάσης του ΣΥΡΙΖΑ.

    Όσον αφορά την Ουκρανία, προσπαθούν να κρύψουν το ρόλο της ΕΕ φέρνοντας ως αντεπιχείρημα τον Πούτιν ,την «αυταρχική Ρωσία» -τυχαία η τόση αλληλεγγύη με τις Pussy Riot;- καθώς και τη «λαϊκή δυσαρέσκεια που δεν είναι δυνατόν να τη χρεώσουμε όλη στους νεοναζί». Για να γίνει πιο σαφές αυτό, παραθέτω μερικά τουίτ ενός δημοσιογράφου-υποστηρικτή του ΣΥΡΙΖΑ, που παλιά έγραφε στα διεθνή της Ελευθεροτυπίας, που θεωρώ ότι είναι ενδεικτικά αυτής της επιχειρηματολογίας.

    @nikosalepis
    Διαμαρτύρεσαι όταν ακούς ότι στο Σύνταγμα κινούσαν τα νήματα οι Ακροδεξιοί, αλλά δέχεσαι ότι στο Κίεβο οι αντικυβερνητικοί ειναι Νεοναζί.
    https://twitter.com/nikosalepis/status/436441789650993152

    Ο Έλληνας που ακόμη λέει για τα "400 χρόνια σκλαβιάς" από τους Τούρκους αναρωτιέται γιατί οι Ουκρανοί δεν θέλουν τους Ρώσους.
    https://twitter.com/nikosalepis/status/436097861865201664

    Τρικυμία εν κρανίω: Για κάποιους ο "εχθρός" δεν είναι τα κάθε φύσεως λαμόγια αλλά -γενικά και αόριστα- η Ευρώπη.
    https://twitter.com/nikosalepis/status/436809175923163137

    Θυμίζω και μερικά παλιά του τουίτ για τη Συρία.

    Ανεξαρτήτως των αισθημάτων σας για τις ΗΠΑ: 1. Στη Συρία έχουν πόλεμο εδώ και 2 χρόνια. 2. Γίνεται σφαγή. 3. Δεν θα σταματήσει μόνη της.
    https://twitter.com/nikosalepis/status/373872246030225408

    Το ζητούμενο για τη Συρία εξακολουθεί να είναι επέμβαση υπό την αιγίδα του ΟΗΕ. Όχι μονομερείς ενέργειες, όχι αδιαφορία για τη σφαγή.
    https://twitter.com/nikosalepis/status/373209540403015681

    ΚΚΕ: Ιμπεριαλιστικό, εγκληματικό, τρομοκρατικό το χθεσινό χτύπημα κατά Ασάντ στη Συρία. Από την πολλή αγανάκτηση θα ξεμείνουν από επίθετα.
    https://twitter.com/nikosalepis/status/225877287529218048

    Προφανώς και τελικά θα αποκαλυφθούν, φοβάμαι όμως ότι για κάποιο διάστημα αυτή η επιχειρηματολογία θα αποδώσει. Και θα αποδώσει, πιστεύω, γιατί παρά τα πλήγματα που έχει δεχθεί η εικόνα της «Ευρώπης» εξακολουθεί να θεωρείται το πιο πολιτισμένο μέρος στη γη. Το διαπιστώνω συχνά όταν ακούω κάποιον να λέει ότι όσα γίνονται στη Ελλάδα τα τελευταία 4 χρόνια συνιστούν προδοσία (!!!) της «Ευρώπης». Ακόμη και σήμερα με αφορμή όσα βγήκαν στο φως για το νοσοκομείο των φυλακών Κορυδαλλού είδα πολλούς να σχολιάζουν ότι αυτή δεν είναι εικόνα ευρωπαϊκής χώρας.

    ΥΓ Με την ευκαιρία: @WilliamJHague
    Agreed with German Foreign Minister Steinmeier today to support new government in #Ukraine and push for vital IMF financial package

    https://twitter.com/williamjhague/status/437245242266632192

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δυνατο κειμενο, δεν εχω κατι αλλο να πω, απλα το διαβασα 4 φορες!!!


    Ταξικος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Συγγνώμη που βάζω κάτι όχι εντελώς σχετικό αλλά θα με πεθάνουν από τα γέλια οι συριζαίοι.

    1ο χτύπημα) Σταύρος Κοντόνης (αυτός που καλούσε το κκε να επιστρέψει στο δρόμο της αιδούς, αθεράπευτα καραγκιόζης), στέλνει επιστολή διαμαρτυρίας στην Αυγιανή για μια φωτο του με τον χαλβατζή, η Αυγιανή την δημοσιεύει και τα χώνει...στον περισσό που δεν έχει χιούμορ. Φετίχ η αυτογελοιποίηση τελικά, και μετά λέμε για τον σαραντάκο:

    http://www.avgi.gr/article/1918724/dieukriniseis-st-kontoni

    2ο χτύπημα) ΠιΛαφ εναντίον ινστιτούτου Levy, trolling is art λεμενς:

    http://iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=15367:levy-marsal-diplo-nomisma&catid=58:oikonomiki-politiki&Itemid=182

    Για κλείσιμο κάτι από τους δικούς, "η ντρημ τημ της αγροτιάς (χωρίς αναπληρωματικούς δυστυχώς)":

    http://902.gr/eidisi/apopseis-sholia/37879/i-dynamiki-antipoliteysi-toy-syriza-toy-27

    Ijon Tichy

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και κάτι ακόμη για τα αντικομμουνιστικά παραληρήματα του συριζα που συναντάμε συχνά-πυκνά και στις σελίδες των πολιτιστικών. Η αναφορά στην προβολή από το left.gr της παράστασης "Γράμματα αγάπης στον Στάλιν". Τώρα βρίσκει επιτέλους αντάξιους συνοδοιπόρους, την αστική σαβούρα της κουτσομπολίστικης "δημοσιογραφίας":

      http://cosmo.gr/articles/pop_culture/Theatro/to-cosmo-gr-paei-theatro-esteile-kaneis-grammata-agaphs-ston-stalin.2656485.html?utm_source=ContraWidget&utm_medium=ContraFooter&utm_content=Homepage&utm_campaign=24mediaWidget

      Ούτε το όνομα δεν κατάφεραν να πετύχουν, Μπουλγκάροφ λοιπόν (κι η γυναίκα του Μπουλγκάνοβα;).

      Ijon Tichy

      Διαγραφή
  6. Λίγο άσχετο:

    http://www.dailymotion.com/video/x1bp155_contre-courant-alain-badiou-recoit-aurelien-bernier_news?start=133
    https://www.youtube.com/watch?v=RKhSpHf9uIw

    Στα γαλλικά, σε επίπεδο πολιτικού λόγου, δεν φαίνεται να έχει διαφοροποιηθεί η χρήση τής φράσης «διαχείριση [gestion] τής [αστικής] εξουσίας» (την οποία ο Μπ. συνδέει με την κυβέρνηση τού '36) από την «κατάληψη» [prise] κ.ο.κ., με την έννοια όμως τής καταστροφής του αστικού κράτους. Και οι δύο συζητήσεις είναι ενδεικτικές της μη κατανόησης των συνομιλητών τού Μπ. αυτής τής διάκρισης. Πότε εισήχθη στα ελληνικά ο όρος «διαχείριση» με αυτή την έννοια; Είναι γαλλικό δάνειο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μακαρι τετοιες σκεψεις να μπουν στα κοιμισμενα μικροαστικα μυαλα των χιλιαδων κι εκατομμυριων μικροαστων στην Ελλαδα (και οχι μονο) και να διαλεξουν ΠΛΕΥΡΑ !
    ΤΩΡΑ!! ....εγκαιρα !!!πριν να ειναι αργα ...
    Μακαρι οι λαοι να καταλαβουν την τρομακτικη αληθεια που ερχεται με ιλιγγιωδη ταχυτητα καταπανω τους και να διαλεξουν :
    Ή ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ή ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ
    Ή ΣΑΝ ΠΡΟΒΑΤΑ ΕΠΙ ΣΦΑΓΗ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥΣ
    Ή ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΟΥ

    ΑπάντησηΔιαγραφή