Δευτέρα, 3 Φεβρουαρίου 2014

Ο Μανωλιός (σοσιαλδημοκρατία, η αιώνια μόδα)

Ναι, σήμερα η "αριστερά" είναι κάτι άλλο από μένα, κορόιδα...'Αλλαξε ο Μανωλιός... 
Στο επίκεντρο της πολιτικής ο σοσιαλισμός και η δημοκρατία
Χαιρετισμός του Πρωθυπουργού, Γιώργου Α. Παπανδρέου στο δείπνο που παρέθεσε ο Λεωνίδας Κύρκος σε 45 προσωπικότητες της πολιτικής, του πολιτισμού και των γραμμάτων


Είναι τιμή να είμαι κοντά σας αυτή τη βραδιά, με το Λεωνίδα Κύρκο, για να τον τιμήσουμε από κοινού, αυτόν τον αιώνιο έφηβο, όπως είπε η Όλγα Τρέμη.


Ίσως το ότι περνάμε σήμερα μια τέτοια κρίση στη χώρα μας, δεν είναι τυχαίο. Δεν είναι τυχαίο ότι έχουμε και αυτή τη συνάντηση. Μια συνάντηση που, όπως είπε και ο Μίμης Ανδρουλάκης, 30 χρόνια τη συζητάς Λεωνίδα. Βεβαίως, έχουμε βρεθεί πολλές φορές, αλλά ίσως είναι η ώρα να κάνουμε περισσότερα βήματα, να σπάσουμε τα τείχη των αντιπαραθέσεων για να διαμορφώσουμε ευρύτερες συναινέσεις πάντα πάνω σε αρχές, για να πάει ο τόπος μπροστά.

Νομίζω ότι ο Λεωνίδας Κύρκος ήταν πάντα με την καλή έννοια εικονοκλάστης των δογματισμών, των προκαταλήψεων, των κάθε λογής ψευτο-ορθοδοξιών.

Όταν η έννοια της Αριστεράς είχε δυσφημιστεί από ένα κομμάτι του αριστερού κόσμου, όπως ήταν τότε, και ιδιαίτερα του σοβιετικού μπλοκ, ήρθε με ρηξικέλευθες προτάσεις και ιδέες για ν' ανανεώσει αυτή την έννοια, αν θέλετε για ν' απελευθερώσει αυτή την έννοια από δεσμά ορθοδοξίας, δογματισμού, γραφειοκρατίας και αυταρχισμού.

Και αυτή η πράξη τόλμης οπωσδήποτε, αν και ήταν σίγουρα δύσκολη τότε, σήμερα αναγνωρίζεται. Παρότι είμαστε σε διαφορετικά κόμματα και έχουμε διαφορετικές διαδρομές, είναι κάτι το οποίο κι εγώ προσωπικά αναγνωρίζω ως μια πολύ ουσιαστική συμβολή, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και ευρύτερα για την Αριστερά στην Ευρώπη και στον κόσμο.

Είναι σημαντικό, διότι όπως έπεσαν οι δογματισμοί στη Σοβιετική Ένωση εκείνη την εποχή, όταν έπεσε το τείχος του Βερολίνου, για το τι είναι Αριστερά, έτσι και σήμερα έχουμε το γκρέμισμα ενός άλλου τείχους, της Wall Street και των οίκων γύρω από το σύστημα της ελεύθερης αγοράς, που επαναφέρει στο επίκεντρο κυρίαρχα ζητήματα, όπως είναι το ποιος είναι ο ρόλος του κράτους, ποιος είναι ο ρόλος της αγοράς και τελικά πού είναι ο πολίτης, η κοινωνία, σε όλη αυτή την υπόθεση.

Ο Λεωνίδας Κύρκος πάντα έθετε στο επίκεντρο τον πολίτη, την κοινωνία. Και νομίζω εκεί είναι όπου έρχονται ξανά τα πράγματα. Έχοντας καταρριφθεί οι μύθοι για το σοβιετικό μπλοκ, οι μύθοι για την ελευθερία της αγοράς, ότι θα τα λύσει όλα η αγορά, έρχεται πια ξανά στο επίκεντρο της πολιτικής ο σοσιαλισμός και η δημοκρατία, που είναι μια βαθιά δημοκρατική προσταγή, μια επιλογή, ένα στοίχημα. Ένα στοίχημα να κατακτήσουμε ξανά και να διαμορφώσουμε ένα κράτος που υπηρετεί τον πολίτη.

Και αυτό νομίζω είναι το στοίχημά μας και στη χώρα μας. Δεν είναι κατά βάση οικονομικό το πρόβλημα στη χώρα μας, όσο είναι θέμα διακυβέρνησης της χώρας. Πώς αξιοποιούμε τον πλούτο μας, πώς τον διαχειριζόμαστε καλύτερα, πώς τον διαχειριζόμαστε προς όφελος της ανάπτυξης, προς όφελος της κοινωνίας, προς όφελος του πολίτη. Πώς έχουμε ένα κράτος που δεν είναι σπάταλο, που δεν είναι διεφθαρμένο, που δεν είναι πελατειακό, που δεν είναι αιχμάλωτο ειδικών συμφερόντων, αλλά υπηρετεί τελικά το δημόσιο συμφέρον, το συμφέρον του Ελληνικού λαού.

Διότι νομίζω ότι το γκρέμισμα στη Wall Street αποκάλυψε ακριβώς αυτή την αιχμαλωσία της συγκέντρωσης των δυνάμεων του μεγάλου κεφαλαίου διεθνώς, πολλές φορές και της συγκέντρωσης των Μέσων Ενημέρωσης, που μπορούσαν να αιχμαλωτίσουν δημοκρατικούς θεσμούς, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει διαφάνεια, να μην υπάρχει έλεγχος, να μην υπάρχει τελικά λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών, με ένα τρόπο ώστε να ξέρουμε ότι ο πλούτος τον οποίο παράγουμε, οι δυνατότητες που έχει η ανθρωπότητα, αξιοποιούνται προς όφελος του γενικού συνόλου.

Αυτό νομίζω ότι πληρώνουμε στη χώρα μας σήμερα με τα τεράστια χρέη και τα τεράστια ελλείμματα, αλλά ακόμη περισσότερο με το έλλειμμα αξιοπιστίας, την οποία πρέπει να ανακτήσουμε, όχι μόνο διεθνώς αλλά και απέναντι στον πολίτη, που θέλει μια πολιτεία που να τον υπηρετεί σωστά με κανόνες και αξίες.

Και εδώ είναι όπου ο Λεωνίδας Κύρκος, όπως πολύ σωστά είπε η Όλγα, αιώνιος, δημιουργικός και πάντα νέος, μας λέει να βρούμε τις ευρύτερες συναινέσεις, συναινέσεις που σπάνε τα τείχη, τείχη πολλές φορές ανταγωνισμών, όχι τόσο για το κομμάτι της εξουσίας, αλλά για τη διαχείριση κομματιού της εξουσίας, αντί να γίνεται προσπάθεια και μία θεμιτή και δημοκρατική αντιπαράθεση για το ποιο είναι το καλύτερο για το αύριο. Όχι εξουσία για την εξουσία - και νομίζω ότι αυτό είναι ένα πολύ δημοκρατικό αίτημα, μια πολύ δημοκρατική φιλοσοφία - αλλά δημοκρατία και εξουσία για να υπηρετήσουμε τον τόπο, δηλαδή ως όχημα για τον πολίτη και όχι ως αυτοσκοπός.

Μέσα από αυτό το πλαίσιο, με αρχές κοινωνικής δικαιοσύνης, αρχές ενός κράτους δικαίου και ευνομίας, αρχές αλληλεγγύης, πράσινης ανάπτυξης, που σήμερα είναι και το νέο στοίχημα της ανθρωπότητας, πιστεύω ότι μπορούμε να βρούμε τις συναινέσεις.

Και πιστεύω ότι τα συγκλονιστικά που είπες, με τους εθνικούς στόχους, πριν από 30 χρόνια, Λεωνίδα μου, είναι σήμερα και πάλι επίκαιρα. Είναι επίκαιρα για να βρούμε εκείνους τους διαύλους και να ξεφύγουμε από τις μικροσκοπιμότητες, για να δούμε τους εθνικούς στόχους της Ελλάδας, τους εθνικούς στόχους που μπορούμε όλοι μαζί να υπηρετήσουμε.

Γι' αυτό είναι χαρά που βρίσκομαι μαζί σου σήμερα και τιμή που βρίσκομαι δίπλα σου. Ευχαριστούμε για όλα και προσβλέπουμε και στη συνέχεια αυτής της νεανικής δημιουργικότητας.

5 σχόλια:

  1. Ο αριστερός Κύρκος, η αριστερή Όλγα, ο αντιεξουσιαστής Γιωργάκης και η πτώση της wall street. Πως θα ξεμπερδέψουμε από την "αριστερά";
    Μια καλή ιδέα πάντως είναι να ηγηθεί ο Γιωργάκης των "58" και να βοηθήσει τον Τσίπρα για να γίνει η αριστερή κυβέρνηση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Η διάλυση της «Αριστεράς» είναι επαναστατικό καθήκον και πρέπει να συντελεστεί γρήγορα."

      Γιώργος --ο Χρυσόστομος-- Κακουλίδης, Ριζοσπάστης, http://www.rizospastis.gr/story.do?id=7808217&publDate=2/2/2014

      Διαγραφή
    2. Πράγματι, ο Κακουλίδης έγραψε κάτι ιδιαίτερα σημαντικό.
      Αν θυμάσαι προεκλογικά τους είχαμε χαρίσει την "αριστερά" τους και πολύ σωστά δηλώναμε κομμουνιστές. Αυτός είναι ο σωστός πιστεύω τρόπος.

      Διαγραφή
    3. Στην Ελλάδα, η ταμπέλα "αριστερά" έχει πλέον τον ίδιο ακριβώς ρόλο --και την ίδια ερμηνευτική αξία-- με τις πράσινες συσκευασίες προϊόντων στο σουπερμάρκετ: είναι μια τεχνική σημειωτικής χειραγώγησης δια της οποίας ένα συχνά τοξικό και ανθυγιεινό περιεχόμενο μεταμορφώνεται μαγικά στο αντίθετό του. Για αυτό και η μοίρα της μοιάζει πολύ με την μοίρα των προϊόντων στα ράφια των σουπερμάρκετ: δεν υπάρχει πλέον μη "οικολογικά" πλασαρισμένο προϊόν, που σημαίνει ότι η ίδια η αρχή διάκρισης έχει καταλήξει να υπονομεύει κάθε διάκριση.

      Μπροστά σε μια αριστερά που δεν είναι πουθενά ακριβώς στον βαθμό που είναι παντού --έτσι που όλοι, από τον πρωθυπουργό ως τον Στρως Καν μπορούν να μιλούν με συμπάθεια και θέρμη για την "αριστερά" και ως "αριστεροί" (ποτέ δεν εμφανίστηκαν τόσοι πολλοί "αριστεροί" όσο στην εποχή της ωμής Παλινόρθωσης του εργασιακού μεσαίωνα)-- η απάντηση είναι: "Προς Θεού, λιγότερη αριστερά!"

      Συλλογισμός VIII, Το βιβλίο των μικρών συλλογισμών, σελ. 12-13.

      Διαγραφή
    4. χρυσόστομος Κακουλίδης περί του καρκινώματος της Αριστεράς:
      "Η απέχθειά μου μεγαλώνει ακαριαία κάθε φορά που συναντώ έναν «Αριστερό» οπαδό της κατανόησης. Μπορεί να είναι μέσα στα σκατά μέχρι το λαιμό, αλλά συνεχίζει να παραμιλά περί κατανόησης των πάντων, απαιτώντας μάλιστα από τον συνομιλητή του μιαν αναλυτική προσέγγιση, η οποία θα μπορούσε ν' ανατρέψει τη δική του. Ελεος!"

      "Η «Αριστερά» είναι η μεγαλύτερη προσβολή που εκτοξεύθηκε εναντίον μας. Κρυμμένη μια ζωή πίσω από συναισθηματισμούς, πίστεψε πως δεν βλέπαμε το ρυθμό της, που δεν είναι άλλος από το ρυθμό του κράτους, πως δεν θα καταλαβαίναμε τον εθελοντισμό της να μετέχει στην εξουσία."

      "Το πλυντήριο που ξεπλένει Πασόκους, ο Τσίπρας το θέτει σε λειτουργία όλο το εικοσιτετράωρο. Ξεπλένοντας, πιστεύει πως αφαιρεί και τις αμαρτίες τους. Η τρέλα των Συριζαίων για εξουσία τούς κρατά ζωντανούς, μακριά από την αληθινή ζωή."

      "Η χειραγώγηση της «Αριστεράς» δεν ήταν δύσκολη. Ολότελα δουλοπρεπής, χωρίς ίχνος οξυδέρκειας στις αποφάσεις της, λίαν επιρρεπής στην εξουσία, έκανε ακόμα και τους στενόμυαλους Ακροδεξιούς της Νέας Δημοκρατίας να της ανοίξουν την πόρτα. Ετσι έκαναν δώρο στον ευερέθιστο και κυνικό Σαμαρά μιαν πατίνα «Αριστεράς» και μια δημοκρατική ευκαιρία ώστε να ξεσαλώσει εις βάρος μας."

      Διαγραφή