Παρασκευή, 7 Φεβρουαρίου 2014

Ξεδιάντροπος ντετερμινισμός

1945-2008
Οικονομία: Επέκταση του κεφαλαίου 1945-1973, συντήρηση της καπιταλιστικής ηγεμονίας 1973-2008
Πολιτική: Δημοκρατικός αντικομμουνισμός. Περιεχόμενο: καταφατικό με αρνήσεις ("τρίτος δρόμος", "δημοκρατικός" και "κινηματικός" "αντικαπιταλισμός", "ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός", κλπ).
Πολιτική λειτουργία: Ανάσχεση του κομμουνισμού


2008-
Οικονομία: Ύφεση του κεφαλαίου, επιβράδυνση κεφαλαιοκρατικής ανάπτυξης
Πολιτική: Φασιστικός αντικομμουνισμός. Περιεχόμενο: αρνητικό χωρίς καταφάσεις ("φταίνε οι μετανάστες", αντισοβιετική υστερία, βία και καταστολή κατά κομμουνιστών, σοσιαλσωβινισμός, κλπ).
Πολιτική λειτουργία: Πρόληψη του κομμουνισμού

Νόμος του περάσματος από τη δημοκρατία στο φασισμό:

Δημοκρατικός αντικομμουνισμός-Φασιστικός αντικομμουνισμός=
(Δημοκρατικός+Φασιστικός) αντικομμουνισμός=
Δημοκρατία+Φασισμός vs κομμουνισμός=
Δημοκρατία------φασισμός.

------=σχέση διαλεκτικής μεταξύ ομοιότητας, αναλογικής συμμετρίας, εξελικτικής συνέχειας και μη αντίφασης.

3 σχόλια:

  1. Το κεφάλαιο χρησιμοποιεί είτε τη δημοκρατία είτε το φασισμό για να επιβάλλει τα συμφέροντά του, με το φασισμό να προτιμάται στις έντονες φάσεις ύφεσης ή αποσταθεροποίησης της "δημοκρατίας". Οποιαδήποτε οργανωμένη αντίσταση σταθεί εμπόδιο στα συμφέροντα του κεφαλαίου πρέπει να νικηθεί και πρώτη από όλες τις αντιστάσεις η πιο οργανωμένη, τα κομμουνιστικά κόμματα. Ευκολότερα από όλες τις αντιστάσεις νικιούνται αυτές που προβάλει ένας λαός με την απλή ανάθεση της υπεράσπισης των συμφερόντων του σε μία κυβέρνηση.

    Το κεφάλαιο πρέπει -είναι καταδικασμένο- να αυξάνει - συγκεντρώνεται με κάθε τρόπο, ξεπερνώντας κάθε εμπόδιο, χρησιμοποιώντας οποιοδήποτε μέσο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το 2007 γνωστός δημοκράτης, εκσυγχρονιστής δημοσιογράφος* είχε γράψει στο Βήμα άρθρο με τίτλο «Το δικαίωμα του αντικομμουνισμού».

    Στα «πέτρινα» χρόνια «αντικομμουνιστής» ήταν συχνά κάποιος φανατικός ασφαλίτης που έστελνε αριστερούς σε εκτελεστικά αποσπάσματα, φυλακές ή εξορίες. Πρέπει επιτέλους να γίνει αντιληπτό ότι όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Και ότι όπως το κουκουέ είναι νόμιμο, νόμιμη είναι και η άποψη όσων διαφωνούν μαζί του. Οσων είναι «αντικουκουέ». Δηλαδή, με δημοκρατικό τρόπο, «αντικομμουνιστές». Οπως δεν υπάρχει πια ποινικοποίηση του κομμουνισμού, δεν μπορεί να γίνεται ανεκτή και η πολιτική ποινικοποίηση του αντικομμουνισμού. Δικαίωμα το ένα· δικαίωμα και το άλλο.

    http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=182471

    * Υποστηρικτής του Σημίτη, του Κλίντον, των Νατοϊκών βομβαρδισμών στη Γιουγκοσλαβία μεταξύ άλλων. Α, και συγγραφέας αρθρων όπως αυτό: http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=151447

    ΑπάντησηΔιαγραφή