Κυριακή, 16 Φεβρουαρίου 2014

Ποιος κλείνει τα εργοστάσια είπαμε; Το δούλεμα των αστικών ΜΜΕ και η σημασία της ταξικής μνήμης

Στις 15 Ιούλη του 2012, το Έθνος, ανάμεσα σε πολλές ακόμα αστικές εφημερίδες, έριχνε στο ΠΑΜΕ, στους κομμουνιστές και στις απεργίες για τα βασικά εργασιακά δικαιώματα την ευθύνη για το γεγονός ότι η "Ελληνική Χαλυβουργία" του Μάνεση επικαλούνταν οικονομικά προβλήματα και απειλούσε με κλείσιμο:

Ενώ στο λιμάνι του Πειραιά, μετά την τρικυμία των απεργιακών κινητοποιήσεων, δημιουργήθηκε μια νέα επιχείρηση υπό κινεζική καθοδήγηση που ανθεί και δίνει δουλειά σε εκατοντάδες Ελληνες, στον Ασπρόπυργο ένα από τα λίγα εργοστάσια βαριάς βιομηχανίας που απέμειναν στη χώρα, αυτό της Χαλυβουργίας Ελλάδος που μετρά 61 χρόνια ζωής, κινδυνεύει να κλείσει κάτω από την πίεση της οικονομικής ύφεσης και της δραστικής μείωσης του κύκλου εργασιών που συνοδεύεται από απεργία 9 μηνών η οποία πραγματοποιείται έλεω... ΠΑΜΕ. 
Οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, με την κάλυψη του ΚΚΕ και παρά τις διαφωνίες συναδέλφων τους, κρατούν κλειστό το εργοστάσιο, αντιδρώντας σε απολύσεις συναδέλφων τους, για 9 ολόκληρους μήνες, εκμηδενίζοντας κάθε προσπάθεια επαναλειτουργίας της μονάδας. [...]
Ολα ξεκίνησαν στις 12 Οκτωβρίου του 2011, όταν η εταιρεία -ιδιοκτησίας της οικογένειας Μάνεση- ανακοίνωσε την πρόθεσή της για πεντάωρη (αντί για οκτάωρη) και εκ περιτροπής εργασία για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα τεσσάρων μηνών (θα είχε ισχύ έως τις 29 Φεβρουαρίου του 2012) με εξασφαλισμένα τα πλήρη ασφαλιστικά τους δικαιώματα και με τη δέσμευση ότι δεν θα απολυθεί κανείς, όπως υπογραμμίζει η διοίκηση της Χαλυβουργίας. Διαφορετικά θα προχωρούσε σε απολύσεις 180 εργαζομένων (επί συνόλου 360) με την αιτιολογία ότι οι πωλήσεις της Χαλυβουργίας Ελλάδος είναι πολύ χαμηλές, με πτώση που αγγίζει το 85%-90% σε σχέση με τα επίπεδα πριν από την κρίση. 
Στις 17 Οκτωβρίου η συντριπτική πλειοψηφία των 273 ατόμων-μελών του σωματείου εργαζομένων της εταιρείας αποφάσισε -δι' ανατάσεως της χειρός, όπως τονίζει η διοίκηση- να μην περάσουν τα μέτρα της εργοδοσίας και ξεκίνησαν την κατάληψη του εργοστασίου η οποία κρατάει μέχρι και σήμερα με «θύματα» ήδη 120 εργαζομένους που απολύθηκαν, ενώ ακόμη περίπου 20 συνταξιοδοτήθηκαν. 
Σε αντιδιαστολή πάντως με τα όσα συμβαίνουν στην πρωτεύουσα, στον Βόλο, το σωματείο και όλοι οι εργαζόμενοι στο εργοστάσιο του Βόλου, έπειτα από ψηφοφορία με κάλπη, το αποδέχθηκαν και σήμερα και οι 365 εργαζόμενοι δουλεύουν χωρίς να έχει πραγματοποιηθεί καμία απόλυση. [...]

Από τις 31 Οκτωβρίου του 2011 που έγιναν οι πρώτες καταγγελίες των συμβάσεων, το σωματείο, συνεπικουρούμενο από το ΠΑΜΕ, όπου ο πρόεδρος του σωματείου Γιώργος Σιφωνιός είναι στέλεχός του, έχει κηρύξει 24ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες. Οπως τονίζουν διοικητικά στελέχη της Χαλυβουργίας, το σωματείο με συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ έχει αποκλείσει την πύλη του εργοστασίου με αλυσίδα και λουκέτο και εμποδίζει την είσοδο σ' όσους θέλουν να εργαστούν, ακόμα και στα διευθυντικά στελέχη της εταιρείας, καθώς και στα φορτηγά πελατών για την παραλαβή προϊόντων, παρεμποδίζοντας παράνομα την εργασία ακόμη και σε άλλη ανεξάρτητη εταιρεία που λειτουργεί στον ίδιο χώρο, την οποία η πρακτική αυτή έχει οδηγήσει σε πλήρη αδράνεια. Παράλληλα, οι διοικούντες υποστηρίζουν ότι χρησιμοποιεί τον χώρο του εργοστασίου για πολιτικές «φιέστες» με την αδιάλειπτη παρουσία βουλευτών του ΚΚΕ
[...]
Αυτό όμως που προβλημάτισε περισσότερο τους απεργούς αλλά και την κοινή γνώμη ήταν η παρουσία της ακροδεξιάς οργάνωσης «Χρυσή Αυγή» στη Χαλυβουργική, όπου στελέχη της με επικεφαλής τον σημερινό βουλευτή Ηλ. Κασιδιάρη προσέφεραν τρόφιμα και μίλησαν στους εργαζόμενους με στόχο να στηρίξουν την απεργία. Σε βίντεο που αναρτήθηκε στο Διαδίκτυο εμφανίζεται το στέλεχος του ΠΑΜΕ και πρόεδρος του σωματείου Γ. Σιφωνιός να χειροκροτεί τον Ηλία Κασιδιάρη μετά την ομιλία του. Ομάδες του ΠΑΜΕ αλλά και μέλη της «Χρυσής Αυγής» προσπάθησαν να επιβάλουν απεργιακές κινητοποιήσεις και στο εργοστάσιο του Βόλου αλλά δεν τα κατάφεραν και απωθήθηκαν από τους εργαζόμενους. 
Ας αφήσουμε εδώ τα αισχρά ψέματα της εφημερίδας του Μπόμπολα ότι τάχαμου η Χ.Α "προσπάθησε", όπως και το ΠΑΜΕ, να επιβάλει απεργιακές κινητοποιήσεις στη Χαλυβουργία Βόλου (το αντίθετο, επιτέθηκε στο ΠΑΜΕ και στην απεργία στον Ασπρόπυργο με ανακοίνωση της Περιφερειακής Οργάνωσης Θεσσαλίας), ή ότι ο Σιφωνιός "χειροκρότησε" τον Κασιδιάρη, που πήγε στον Ασπρόπυργο για να κάνει αυτό που φτιάχτηκε να κάνει η ναζιστική του οργάνωση, είτε με "δωράκια" όπως στη Χαλυβουργία, είτε με λοστούς, όπως στη ΝΕΖ στο Πέραμα: να σαμποτάρει την απεργία, να χτυπήσει τους εργατικούς αγώνες.

Ας πάμε στο τι απέγιναν οι "καλοί" εργαζόμενοι του Βόλου που δεν απήργησαν και αποδέχθηκαν τις προτάσεις Μάνεση ("οι 365 εργαζόμενοι δουλεύουν χωρίς να έχει πραγματοποιηθεί καμία απόλυση" έγραφε, θυμίζουμε, η φυλλάδα του Μπόμπολα):
31/12/2013: «Χαλυβουργία Ελλάδος»: Απολύθηκαν 40 συμβασιούχοι στα εργοστάσια Βόλου και Βελεστίνου
Κι ας πάμε στο τι συνέβη σε ένα άλλο εργοστάσιο, με μεγαλύτερη "ιστορία" κι απ' την Χαλυβουργία του Μάνεση, όπου δεν είχε ούτε ΠΑΜΕ, ούτε κομμουνιστές, ούτε απεργίες, αλλά "ταξική συνεργασία"-- στη "Χαλυβουργική" του Αγγελόπουλου:
13/2/2014: Σε διαθεσιμότητα το 95% του προσωπικού της Χαλυβουργικής
Τι γράφει τώρα η φυλλάδα του Μπόμπολα, η φυλλάδα του Αλαφούζου, και οι άλλες φυλλάδες που τσίριζαν ότι το ΠΑΜΕ κλείνει τη Χαλυβουργία;

Αλαφουζέικο:
«Δεν ήταν κάτι που δεν περιμέναμε αυτό που έγινε με τη Χαλυβουργική, φοβόμασταν ότι θα συνέβαινε...» σχολίασε σήμερα κορυφαίο στέλεχος του υπουργείου Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας σχετικά με τη διαθεσιμότητα του 95% των εργαζομένων στη Χαλυβουργική. Το ίδιο στέλεχος σημείωσε ότι το ενεργειακό κόστος είναι θέμα πρώτης προτεραιότητας για την κυβέρνηση αλλά έχουν λόγο στη μείωσή του και η Ε.Ε. και η Τρόικα

[...] 
Την τελευταία διετία τα δύο χαλυβουργεία στον Ασπρόπυργο Ελευσίνας, της Χαλυβουργίας της οικογένειας Μάνεση και της Χαλυβουργικής της οικογένειας Κ. Αγγελόπουλου ουσιαστικά έχουν αναστείλει τη λειτουργία τους. Η Χαλυβουργία Ελλάδας στηρίζεται στο δεύτερο εργοστάσιο του Βόλου που και εκεί οι παραγγελίες έχουν συρρικνωθεί. 
Η Χαλυβουργική θέτει σε διαθεσιμότητα σχεδόν το σύνολο (95%) των εργαζομένων της από την ερχόμενη Δευτέρα και για 6 εβδομάδες μέχρι τις 31 Μαρτίου 2014. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι θα καταβάλλεται το 50% του μισθού τους και 10% θα εισπράττεται το επίδομα ανεργίας. Οπως σημειώνουν οι εργαζόμενοι σε χθεσινή τους ανακοίνωση, πριν από 8 μήνες αποχώρησαν 148 εργαζόμενοι με τη μέθοδο της εθελουσίας εξόδου, ενώ όσοι εργαζόμενοι παρέμειναν είχαν υποστεί μείωση μισθού κατά 20%. Κάμψη πωλήσεων και αύξηση μεικτών ζημιών παρουσίασε η Χαλυβουργική Α.Ε. την οικονομική χρήση 2012 (01/01/2012 έως 31/12/2012) έναντι του 2011 (01/01/2011 έως 31/12/2011). 
[...] 
Αναλυτικότερα, η πλήρης ανακοίνωση της Χαλυβουργικής έχει ως εξής: 
[...] 
Από την αρχή της κρίσης, το 2008 μέχρι σήμερα η ζήτηση προϊόντων χάλυβα στην Ελλάδα έχει μειωθεί δραματικά. Συγκεκριμένα από 2.500.000 τόνους ετησίως προ κρίσης, η ζήτηση έχει καταβαραθρωθεί στο επίπεδο των 300.000 τόνων ήτοι 8 φορές λιγότερο. [...] 
Μέσα σε αυτό το δυσμενές οικονομικό περιβάλλον και εν αναμονή θετικότερων εξελίξεων, η ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ Α.Ε., μετά από 6 χρόνια συνεχούς κρίσης, επέλεξε την εφαρμογή του μέτρου της διαθεσιμότητας, αντί αυτού των απολύσεων, ως το λιγότερο επώδυνο για τους εργαζόμενούς της, έχοντας στόχο τη βιωσιμότητα και διατήρηση της λειτουργίας της εταιρείας».
Μπομπολέικο:
ΣΕ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ 194 ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ
Παγώνει η τσιμινιέρα της Χαλυβουργικής
Eσβησαν... οι φούρνοι και πάγωσε η τσιμινιέρα της μεγαλύτερης και μακροβιότερης χαλυβουργίας στην Ελλάδα. 
Η «Χαλυβουργική» της οικογένειας του Κωνσταντίνου Αγγελόπουλου, αν και μία από τις βιομηχανίες με τις πλέον σύγχρονες μονάδες στον κόσμο, λυγίζει... και παλεύει... για να αποφύγει το «λουκέτο»... 
Η πτώση της οικοδομικής δραστηριότητας από το 2008, η οικονομική ύφεση, η έκρηξη του ενεργειακού κόστος και η έλλειψη ρευστότητας οδήγησαν την εταιρεία, που συμπληρώνει 89 χρόνια ζωής, στην απόφαση να βγάλει σε διαθεσιμότητα 194 εργαζομένους σε σύνολο 263. Θα πληρώνονται με το 50% του μισθού τους και το 10% του επιδόματος ανεργίας από τις 17 Φεβρουαρίου μέχρι και τις 31 Μαρτίου του 2014. 
«Μέσα σε αυτό το δυσμενές οικονομικό περιβάλλον και εν αναμονή θετικότερων εξελίξεων, η ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ Α.Ε., μετά από έξι χρόνια συνεχούς κρίσης, επέλεξε την εφαρμογή του μέτρου της διαθεσιμότητας», εξηγεί με ανακοίνωσή της η διοίκηση της εταιρείας. Σε άλλο σημείο της ανακοίνωση κάνει γνωστό ότι η ετήσια ζήτηση των προϊόντων της έπεσε στους 300.000 τόνους από 2,5 εκατ. το 2008.
Και ναααααα το κλάμα κορόμηλο, όχι για τους εργαζόμενους, αλλά για την "ιστορική" βιομηχανία που χάνει ο τόπος. Κι αφού τώρα δεν μπορούμε να τα ρίξουμε στην εργατική τάξη και το ΠΑΜΕ, πού να τα ρίξουμε;

- Φταίει το κόστος του ηλεκτρικού. Πολύ ακριβό το βιομηχανικό ρεύμα στην Ελλάδα, δεν βγαίνουν οι φτωχοί καπιταλιστές μας.

Μάλιστα.
Η μέση τιμή του βιομηχανικού ρεύματος στην Ελλάδα, με βάση τα στοιχεία της Eurostat, που ανακοίνωσε το υπουργείο Περιβάλλοντος, είναι μικρότερη από το μέσο όρο της ΕΕ και μικρότερη από την τιμή σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.
- Ε, καλά μωρέ τότε. Άμα δεν μπορεί να φταίει το ΠΑΜΕ, και δεν φταίει και το ακριβό βιομηχανικό ρεύμα, τι να φταίξει...να φταίξει ότι πλήγηκε ο κλάδος των κατασκευών. Αυτό φταίει. Φως φανάρι.
Εργοδότες και συνδικαλιστικές πλειοψηφίες καλλιεργούν κλίμα ταξικής συνεργασίας, τώρα που ο κλάδος είναι σε κρίση. Οι εργαζόμενοι, όμως, πρέπει να τους απαντήσουν ότι την περίοδο των χρυσών κερδών (1998-2005) τα κέρδη τους οι βιομήχανοι δεν τα μοιράστηκαν μαζί τους κι ας τους εμφανίζουν σήμερα σαν μια οικογένεια τάχα με τους μετόχους. Αντίθετα, τα κέρδη αυτά επενδύθηκαν με γνώμονα το ποσοστό κέρδους. Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα, οι επενδύσεις αυτές έγιναν στην απελευθερωμένη αγορά Ενέργειας. 
Οι επενδύσεις στον κλάδο της Χαλυβουργίας έγιναν επίσης με γνώμονα το ποσοστό κέρδους και η σημερινή κατάσταση είναι αποτέλεσμα αυτών των επενδυτικών επιλογών. Ειδικότερα, στην Ελλάδα έγιναν πολλαπλές επενδύσεις σε ηλεκτρικούς φούρνους που παράγουν χάλυβα, καταναλώνοντας ηλεκτρική ενέργεια και αξιοποιώντας scrap. Χρησιμοποιήθηκαν τέτοιοι φούρνοι γιατί έχουν πολύ μικρότερο αρχικό κεφαλαιακό κόστος ανά τόνο έτοιμου εμπορεύματος, σε σχέση με την κλασική μέθοδο (περίπου 300 δολ. ανά τόνο χάλυβα, σε σχέση με 1.000 δολ. ανά τόνο χάλυβα) και γιατί επιτρέπουν την κατασκευή μικρότερων χαλυβουργιών.
- Κέρδη; Ποιοι, οι πτωχοί βιομήχανοι; Αυτοί που αναγκάζονται με πόνο ψυχής να απολύουν;
[...] Από τους ευνοημένους κλάδους στη χώρα μας είναι η χαλυβουργία. Με επενδύσεις άνω των 500 εκατ. ευρώ την τελευταία πενταετία, οι 4 ελληνικές χαλυβουργίες (Σιδενόρ, Χαλυβουργική, Χαλυβουργία Θεσσαλίας και Ελληνική Χαλυβουργία) συγκαταλέγονται στους μεγαλύτερους επενδυτές της ελληνικής βιομηχανίας. Η συνολική ετήσια παραγωγή επιμήκων προϊόντων χάλυβα ανέρχεται σήμερα στους 2,2 εκατομμύρια τόνους, ενώ ο κλάδος απασχολεί περίπου 2.500 εργαζόμενους. O ιδιωτικός τομέας απορροφά σήμερα το μεγαλύτερο μέρος της παραγόμενης δραστηριότητας των χαλυβουργιών σε ποσοστό 80% προς 20% σε σχέση με τον δημόσιο τομέα. 
- Α, ναι μωρέ, το 'χαμε ξεχάσει. Ε, κάναμε λάθος και ξανοιχτήκαμε. Την πατήσαμε! Είμαστε να μας κλαίνε οι ρέγγες οι καημένοι!
Oι ισχυρές χαλυβουργίες (Bιοχάλκο, Xαλυβουργική, Xαλυβουργία Eλλάδος) στρέφονται στις μεταλλικές κατασκευές πέραν των σωλήνων, όπως υποστηρικτικές βάσεις, σταθμοί ελέγχου, βανοστάσια, ενώ στο παιχνίδι θεωρείται βέβαιο ότι θα μπουν και ξένοι κολοσσοί, όπως οι Mannesmann, Ilva κ.ά. H ελληνική βιομηχανία πληρώνει τα λάθη του παρελθόντος. Προ κρίσης οι ελληνικές χαλυβουργίες είχαν επενδύσει υπέρογκα ποσά της τάξης των 800 εκατ. ευρώ, δίνοντας έτσι ώθηση στο παραγωγικό τους δυναμικό ώστε να καλύπτουν τις τότε αυξημένες ανάγκες της εσωτερικής αγοράς.
- Τι; Για μας, όταν κλείνει μια οδός ανοίγει άλλη και αλλίμονο στον εργάτη; Εχμ.... ο Σιφωνιός φταίει για όλα! 
Τουλάχιστον 12 κορυφαίοι επιχειρηματίες της χώρας που εκπροσωπούν όλους τους τομείς των οικονομικών δραστηριοτήτων θα συνοδεύσουν τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά στη διήμερη επίσημη επίσκεψη που θα πραγματοποιήσει το πρωί της Τρίτης στο Κατάρ
Με στόχο την ανάπτυξη συνεργασιών για επενδύσεις αλλά την ενίσχυση της εξωστρέφειας της ελληνικής επιχειρηματικότητας, τον κ. Σαμαρά αναμένεται να συνοδεύσουν μεταξύ άλλων: 
Ο ιδιοκτήτης της Lavipharm, επικεφαλής διεθνών σχέσεων του ΣΕΒ Θανάσης Λαβίδας,, ο διευθύνων σύμβουλος της Eurobank Νίκος Νανόπουλος , κορυφαία στελέχη των τραπεζών Εθνικής, Alpha και Πειραιώς, ο επιχειρηματίας Δημήτρης Κοπελούζος που έχει την Προμηθέας Gas, ο πρόεδρος της κατασκευαστικής ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ Γιώργος Περιστέρης, ο διευθύνων σύμβουλος του ΑΚΤΩΡα Δημήτρης Καλλιτσάντσης, ο εφοπλιστής Βαγγέλης Μαρινάκης, ο ιδιοκτήτης της εταιρεία Χαλυβουργία Ελλάδος Νίκος Μάνεσης, ο ιδιοκτήτης της Χαλυβουργικής Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος και ο Βασίλης Αποστολόπουλος από τη διοίκηση του Ιατρικού Κέντρου.
Κατάλαβες, εργάτη; Το νου σου λοιπόν την επόμενη φορά που θα ανοίξουν το στόμα τους να συκοφαντήσουν την εργατιά και τους αγώνες της τα φερέφωνα των βιομηχάνων και των εφοπλιστών!

12 σχόλια:

  1. Απολαυστικότατο άρθρο στο Έθνος (ή όταν ο εθνικοί μας εργολάβοι φτιάχνουν αριστερό προφίλ στους εθνικούς μας κατασκευαστές οικοδομικού χάλυβα):

    Mεγάλωσα άντρες, όχι φλούφληδες

    gdmn1973

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μη βροντοχτυπάς τις χάντρες, η δουλειά κάνει τους άντρες (βιομήχανους), το γιαπί, το πυλοφόρι, το μυστρί (των άλλων).

      Διαγραφή
    2. Ακριβώς: Λίγους μήνες πριν φορέσει την τήβεννο της αποφοίτησης, πήρε το δισάκι του κι έφυγε για να χτίσει σπίτια στο Ελ Σαλβαδόρ και τη Γουατεμάλα.

      Δεν πήρε μαζί του ούτε checkbook, ούτε δεύτερο Ralph Lauren ν' αλλάζει μετά το πεταχτό... Μόνο μια εικονίτσα της Παναγιάς και ένα μενταγιόν της Γιάννας... Στην υγεία του Παναγιώτη, λοιπόν!

      gdmn1973

      Διαγραφή
    3. Σε τέτοια προγράμματα συμμετέχουν πάρα πολλοί φοιτητές μεγάλων βορειοαμερικάνικων πανεπιστημίων. Δεν είναι ακριβώς "ακτιβιστικά" τα προγράμματα, για άτυπη προϋπηρεσία πρόκειται που θα μετρήσει όταν όλοι αυτοί θα κάνουν αιτήσεις για δουλειά σε όλες αυτές τις εταιρείες που έχουν ένα κάρο συμβόλαια για έργα δίπλα σε αυτά τα "φιλανθρωπικά" τους πρότζεκτς.

      Ijon Tichy

      Διαγραφή
    4. Έτσι κι αλλιώς, η φιλανθρωπία είναι μπίζνες και θέλει management και managers. Και ποια εκπαιδευτικά project είναι καλύτερα από 'κείνα που τρέχουν "στου κασίδη το κεφάλι", ικανοποιώντας παράλληλα τη ναρκισσιστική επιθυμία/ανάγκη των εκκολαπτόμενων γιάπηδων να 'ναι "καλά παιδιά", πολιτικώς ορθά και με αριστερό προφίλ... Και υπηρετώντας, φυσικά, την επικοινωνιακή στρατηγική των ίδιων, των οικογενειών τους, των συνομαδώσεων στις οποίες ανήκουν (χαρακτηριστικό παράδειγμα το παραπάνω) και συνολικά της τάξης τους.

      gdmn1973

      Διαγραφή
  2. Λίγο άσχετο με το πνεύμα της καλής σου ανάρτησης, αλλά σχετικό με το κλείσιμο των χαλυβουργιών:
    Φεύγοντας σταδιακά οι (ενεργοβόρες και συνεχούς λειτουργίας) βιομηχανίες, αποφορτίζοντας αυτές το δίκτυο ηλεκτροδότησης και σύμφωνα με τα "καινούργια δεδομένα της απελευθέρωσης αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας", η ΡΑΕ σταδιακά θα περικόψει τη λειτουργία των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ.
    (οι λεγόμενες "μονάδες βάσης")
    Έτσι η λοιπή ηλεκτροδότηση θα προέρχεται πλέον απ' το εισαγόμενο και ακριβό φυσικό αέριο, από εισαγωγές και από επιδοτούμενες (από εμάς) ΑΠΕ, εκτοξεύοντας ακόμα περισσότερο την τιμή της kWh.
    Δεν σας μπερδεύω περισσότερο με τα τεχνικά, αλλά θυμηθείτε αυτό που έγραψα.
    (περισσότερες εξειδικευμένες τεχνικο-πολιτικές πληροφορίες εδώ)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ...και επειδή οι ΑΠΕ δεν είναι πάντα διαθέσιμες όταν κορυφώνεται η ζήτηση, η εξάρτηση από εισαγωγές και Φ.Α. θα γίνει όχι μόνο μεγαλύτερη αλλά και πιο κρίσιμη. Και επειδή οποιαδήποτε θερμοηλεκτρική μονάδα χρειάζεται χρόνο για ν' αρχίσει ν' αποδίδει όταν ξεκινάει από standby, δε θα αποκλείεται η μερική ή και πλήρης κατάρρευση του δικτύου όταν υπάρχουν απρόβλεπτες αιχμές στη ζήτηση. Αλλά, τι πειράζει; Να 'ναι καλά η πράσινη ανάπτυξη, η Vestas, η Iberdrola, η Sharp, η Suntech, η First Solar, η Bosch και η Siemens.

      gdmn1973

      Διαγραφή
  3. @architect

    το γραφεις εσυ το blog με το λιγνιτη? η καχυποψια για την πρασινη αναπτυξη ειναι βεβαια σωστη θεση. αλλα τα επιχειρηματα που αναπαραγει σχετικα με την κλιματικη αλλαγη και τις απε ειναι αυτουσια εκεινα που χρησιμοποιει διεθνως(και κυριως στις ηπα) αυτο που λεν coal lobby. χωρις να ειμαι ειδικος στο θεμα, θα συνιστουσα προσοχη και επιφυλακτικοτητα σε οποιον το διαβαζει.

    jo me ta 2 pistolia.

    (ισως να το εχω στειλει και μια δευτερη φορα απο λαθος.)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν είναι ούτε coal lobby ούτε φυσικά ηπα, είναι ελλάδα: μπορείς να το πεις greek lignite lobby, με έμφαση στο greek! Ο λιγνίτης δίνει δουλειά στους έλληνες, δίνει φθηνό ρεύμα στους έλληνες, εξοικονομεί συνάλλαγμα για τους έλληνες. Οι ανεμογεννήτριες δίνουν δουλειά στους γερμανούς & τους δανούς, τα Φ/Β δίνουν δουλειά στους κινέζους, ο λιθάνθρακας δίνει δουλειά σ' εκείνους που τον έχουν, (αλλά εμείς δεν έχουμε), τα πυρηνικά είναι για "μεγάλα" παιδιά. Αν αύριο βρούμε φυσικό αέριο στην Κρήτη και το βγάλουμε για τους έλληνες, κι όχι τους αμερικάνους ή τους γαλλογερμανούς, μπορεί να γράψω και γι' αυτό. Μακάρι να βρούμε και πιστεύω ότι θα βρούμε. Αλλά το ποιος θα το εκμεταλλευτεί είναι άλλη υπόθεση ...

      Διαγραφή
    2. "Ο λιγνίτης δίνει δουλειά στους έλληνες, δίνει φθηνό ρεύμα στους έλληνες, εξοικονομεί συνάλλαγμα για τους έλληνες."

      Γι αυτό "οι Έλληνες" πεθαίνουν απ' τα μαγκάλια επειδή δεν έχουν για θέρμανση, ενώ άλλοι επίσης "Έλληνες" τους ειρωνεύονται...επειδή ο λιγνίτης είναι "των Ελλήνων".

      Διαγραφή
    3. Δεν το γράφω εγώ το συγκεκριμένο μπλογκ που σας έστειλα, όμως λόγω σπουδών και ειδικότητας ενστερνίζομαι τις τεχνικές του απόψεις. Βέβαια σε ένα καπιταλιστικό "απελευθερωμένο" περιβάλλον, "εθνικά καύσιμα", είτε λιγνίτες, είτε φυσικό αέριο και πετρέλαια -όποτε και αν τα τελευταία βρεθούν και αντληθούν- δεν υφίστανται.

      Διαγραφή
  4. Σεχτάρ ο Τρομερός17 Φεβρουαρίου 2014 - 11:48 μ.μ.

    Δεν θα είχα αντίρρηση να συμφωνήσω, κυρ' "lignite" στο "greek lignite lobby", αλλά με έμφαση, θάλεγα, στο "lobby". Ετσι διαγώνια, που διάβασα μερικές αναρτήσεις σου, στα τεχνικά ζητήματα φαίνεσαι ενημερωμένος και έχεις και δίκηο σε πολλά, από αυτά.
    Ισως εκπροσωπείς κεφάλαια με ντόπια συμφέροντα, αφού και το λιγνιτικό πεδίο, μαζί με τις πεζούλες του Αρη, δε μπορεί να πάει στην ....Τουρκία! Αλλά για να γίνει ο λιγνίτης πραγματικά "greek", πρέπει να περάσει στον έλεγχο μιας Λαϊκής Εξουσίας. Τότε θα ωφελήσει πράγματι τους "Greeks" αλλά και τους emigrants, που βγάνουνε το ψωμί τους από την δουλειά τους.
    Θα σου συνιστούσα στο profile να είσαι σαφέστερος, ποιός είσαι και τι επιδιώκεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή