Σάββατο, 18 Ιανουαρίου 2014

Ερωτήματα για τον Δημοσθένη Παπαδάτο-Αναγνωστόπουλο

Με αφορμή την υπόθεση της παράλογης, άδικης, αντιδραστικής, καταχρηστικής και φασίζουσας καταδίκης του Φίλιππου Λοΐζου για εντελώς ανυπόστατα "αδικήματα" και με την αρχική παρότρυνση ποινικά υπόλογων φασιστών, ο Δημοσθένης Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος γράφει, μεταξύ άλλων, τα εξής:
Άξιος σεβασμού αντίθετα -όχι υποχρεωτικά πίστης, την οποία εξάλλου δεν εκβιάζει- είναι ο θεός ως αναστεναγμός του καταπιεσμένου, όπως τον θέλει ο Μαρξ στην Κριτική της Εγελιανής φιλοσοφίας του κράτους και του δικαίου. Οι φονταμενταλιστές της πίστης εχθρεύονται αυτό το θεό· οι συνάδελφοί τους, νεοφιλελεύθεροι κυρίως, ζηλωτές της αθεϊας, απλώς δεν τον καταλαβαίνουν. Κι όμως, η “λογική” του είναι εντελώς απλή: “Ο κόσμος είναι ελευθερία, η οποία αποτελεί, σύμφωνα με τη χριστιανική θεολογία, το βαθύτατο δεσμό μας με τον Θεό”.
Έχω τα εξής ερωτήματα να θέσω προς τον συγγραφέα:

1. Όταν ο Μαρξ, στο κείμενο στο οποίο αναφέρεται ο ΔΠΑ, γράφει πως η θρησκεία είναι "η καρδιά ενός άκαρδου κόσμου", τι εννοεί; Θέλω να πω, αφού ο κόσμος είναι "άκαρδος", αυτό φαίνεται να σημαίνει ότι δεν έχει καρδιά, και άρα ότι η θρησκεία δεν είναι και δεν μπορεί να είναι πραγματικά η καρδιά του. Ναι ή όχι;

2. Όταν ο Μαρξ, στο ίδιο κείμενο, γράφει πως η θρησκεία είναι "η ψυχή συνθηκών χωρίς ψυχή", τι εννοεί; Θέλω να πω, αφού οι συνθήκες είναι χωρίς ψυχή, αυτό φαίνεται να σημαίνει ότι η θρησκεία δεν είναι και δεν μπορεί να είναι πραγματικά η ψυχή του κόσμου εν μέσω τέτοιων συνθηκών. Ναι ή όχι;

3. Όταν ο Μαρξ, στο ίδιο κείμενο, γράφει πως η θρησκεία είναι "το όπιο του λαού", αυτό φαίνεται να συνάδει με τα προηγούμενα δύο στην σκιαγράφηση της θρησκείας ως παρηγοριάς μεν, ψευδαίσθησης δε, και δη εθιστικής και πιθανώς επικίνδυνης για τον λαό ψευδαίσθησης. Ναι ή όχι;

4. Κατά την άποψη του ΔΠΑ, είναι αρκετό για τον Μαρξ το γεγονός ότι η θρησκεία είναι "ο αναστεναγμός του καταπιεσμένου" για να μας υπαγορεύσει τον σεβασμό σ' αυτή; Δεν υπάρχει καμία διαφορά ανάμεσα στην αναγνώριση της έλλογης αιτίας της αυταπάτης, την συνακόλουθη κατανόηση του αυταπατώμενου, και τον σεβασμό στην αυταπάτη; 

5. Κατά την άποψη του ΔΠΑ, είναι διακριτά τα όρια μεταξύ του "σεβασμού" στον στεναγμό του καταπιεσμένου και του σεβασμού στο αναπόφευκτο της ύπαρξης της καταπίεσης;  Ή για να το θέσω αλλιώς, εμποδίζει "ο σεβασμός" στον στεναγμό του καταπιεσμένου την διαιώνιση της καταπίεσής του;

6. Κατά την άποψη του ΔΠΑ, "οι ζηλωτές της αθεΐας" είναι "νεοφιλελεύθεροι"; Αναλυτικότερα, ο Μαρξ ήταν "νεοφιλελεύθερος"; Και μήπως εξαρτάται ο "νεοφιλελευθερισμός" από την "αθεΐα" και δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς αυτή;

7. Κατά την άποψη του ΔΠΑ, είναι νόμιμο το παράθεμα του Eagleton δίπλα στον Μαρξ ωσάν οι δύο να συμφωνούν για το ζήτημα της θρησκείας; Με άλλα λόγια, λένε τα ίδια ή συμβατά πράγματα για τη θρησκεία ο Μαρξ και ο Eagleton;

Αναμφίβολα, η σωτηρία της προοπτικής αριστερής κυβέρνησης μέσω συνεδρίων με την εκκλησία και εναγκαλισμών με ιερείς είναι πολύ μεγάλο πράγμα. Αλλά αυτό δεν δίνει το δικαίωμα στον καθένα να επιστρέψει τον μαρξισμό σε ένα σημείο εξέλιξης πίσω απ' τον Φόιερμπαχ. Ε, κύριε Δημοσθένη μας;

15 σχόλια:

  1. Αγαπητέ Αντώνη,
    είμαστε σύμμαχοι ή απέναντι, προς το παρόν τουλάχιστον; Μερικοί πιστεύουμε ναι: http://yperboles.wordpress.com/
    Καταλογίζοντας λόγο-δόλο στον ΔΠΑ, με αυτή τη παράλογη τεκμηρίωση, αδικείσαι αδικώντας.
    Απορώ.
    ΚΠ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Απορείς για το ότι είναι καθήκον κι αναγκαίο να μην ανέχεσαι τσαρλατάνους τη σήμερον (ασχέτως δόλου ή σύγχυσης);

      Διαγραφή
    2. "Καταλογίζοντας λόγο-δόλο στον ΔΠΑ, με αυτή τη παράλογη τεκμηρίωση, αδικείσαι αδικώντας.
      Απορώ."

      Εγώ να δεις πόσο απορώ. Ρεκόρ σχολίων που δεν καταλαβαίνω στο παραμικρό τι λένε.

      Διαγραφή
  2. Επί της Μαρξιστικής Συνέπειας της κριτικής, δεν έχω να προσθέσω τίποτα. Θεωρώ ότι είναι «μετεμψύχωση» του Karl Marx αυτό το κείμενο, και το εννοώ, δεν το λέω ειρωνικά.

    Αυτό είναι όμως το πρόβλημα. Λες: «Αλλά αυτό δεν δίνει το δικαίωμα στον καθένα να επιστρέψει τον μαρξισμό σε ένα σημείο εξέλιξης πίσω απ' τον Φόιερμπαχ. Ε, κύριε Δημοσθένη μας;» Δηλ. Αυτό το σούργελο, είναι μαρξιστής (-έστω και κακός…);;;

    Πάντως, τον εν λόγω, αν δεν έγραφες κριτική, δεν θα τον μάθαινα μάλλον ποτέ… Είναι πολλά τα σούργελα του ΣΥΡΙΖΑ, που δεν τους προλαβαίνω όλους, παρότι Δαίμων.

    Μπορεί πάντως, αν ξυπνήσω καλά αύριο και με διάθεση για παιγνίδια, να γράψω κι εγώ κάτι. Δεν θα του κάνω φυσικά μαρξιστική κριτική, αφενός γιατί δεν είμαι μαρξιστής (-ούτε ο Μαρξ, ήταν εξάλλου..), αλλά αφετέρου γιατί ο Δημοσθένης δεν είναι…. Τίποτα, μπορείς να τον πεις, αλλά με θέση στο μεγάλο μαντρί.

    Επιστρέφουμε στον ίδιο παρονομαστή. Προκύπτει αβίαστα και φυσικά το ερώτημα: Πόσοι χρειάζονται για να τελειώσουν αυτόν τον εσμό των ανίκανων ηλίθιων;;; Πόσοι άραγε;;; Ο Βλαδίμηρος ξεκίνησε με καμιά δεκαριά, εκ των οποίων ο ένας ήταν πράκτορας του Τσάρου και για έναν άλλον υπάρχουν ακόμη ερωτήματα…. Για να δούμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Δηλ. Αυτό το σούργελο, είναι μαρξιστής (-έστω και κακός…);;; "

      Όχι, και δεν υπονόησα ότι είναι.

      "δεν είμαι μαρξιστής (-ούτε ο Μαρξ, ήταν εξάλλου..)"

      Δεν ξέρεις το καλύτερο. Ούτε ο Λένιν ήταν λενινιστής (καλό, ε;)

      "Επιστρέφουμε στον ίδιο παρονομαστή. Προκύπτει αβίαστα και φυσικά το ερώτημα: Πόσοι χρειάζονται για να τελειώσουν αυτόν τον εσμό των ανίκανων ηλίθιων;;; Πόσοι άραγε;;; Ο Βλαδίμηρος ξεκίνησε με καμιά δεκαριά, εκ των οποίων ο ένας ήταν πράκτορας του Τσάρου και για έναν άλλον υπάρχουν ακόμη ερωτήματα…. Για να δούμε."

      Δεν κατάλαβα Χριστό, που λέμε.

      Διαγραφή
  3. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Υπογραφή στο σχόλιο.

      Αναρωτιέμαι πού είδες σε ό,τι έγραψα "αποκλεισμό των Χριστιανών" από το ΚΚ επειδή είναι Χριστιανοί. Είμαι κάθετα αντίθετος σε κάτι τέτοιο, και έχω ήδη πει επανειλημμένα ότι συμφωνώ απόλυτα με τις σχετικές θέσεις του Λένιν. Πρέπει να μπαίνετε μεθυσμένοι στο μπλογκ ή κάτι, αλλιώς δεν εξηγείται.

      Διαγραφή
    2. ποιος αποκλειει ποιον;
      σε μια χωρα που "γεννιεσαι" χριστιανος, γαλουχισε απο μικρος με τις "χριστιανικες" ιδεες, οι κομμουνιστες δεν φυτρωνουν στα δεντρα.πρωην χριστιανοι ειναι. το γεγονος ειναι επισης οτι οι περισσοτεροι δεν αλλαζουν απο την μια μερα στην αλλη. μενουν "χριστιανικα" καταλοιπα για καιρο και αρκετοι δεν τα αφηνουν κιολας.
      ΟΜΩΣ, ειναι αλλο πραγμα να μιλας για χριστιανους ΕΡΓΑΤΕΣ, ΑΓΡΟΤΕΣ κτλ και αλλο πραγμα να μιλας για την θρησκεια και να προσπαθεις να πεισεις οτι θρησκεια (ιδεαλισμος) και μαρξισμος (υλισμος) εχουν κοινα σημεια.
      ελεος.
      δυο φορες ελεος οταν ενας πολιτικος φορεας, που προσπαθει να πατησει σε δυο βαρκες, και αντισυστημικος και να μην τρομαξει τους νοικοκυραιους, προσπαθει να "αποδειξει" αντιεπιστημονικα πραγματα.
      απο το σοου στην ορκομοσια της βουλης στους σταυρους και τα φιλια του τσιπρα στον σταυρο και τα κολητιλικια με την εκκλησια (οικουμενικος πατριαρχης, αγιο ορος, συνεδρια θεσσαλονικη κτλ κτλ).
      αφηστε το να περασει στο ντουκου, μην γινεστε περισσοτερο καραγκιοζηδες

      Διαγραφή
    3. Διαγράφηκε το σχόλιο στο οποίο δεν δόθηκε ψευδώνυμο.

      Διαγραφή
  4. Απαντήσεις
    1. Εντάξει , για ένα κόμμα που ουσιαστικά δημιουργήθηκε στον Πειραιά κάποια πράγματα είναι απλά ασυμβίβαστα.Αν αρχίσουμε να παίρνουμε και παναθηναικούς το επόμενο βήμα θα είναι να πάρουμε και ιεχωβάδες.

      Διαγραφή
    2. @Tolis:
      Υπάρχει μια ελαστικότητα στο ζήτημα από ότι ξέρω.
      Παναθηναϊκοί μπορούν να γίνουν δεκτοί ως συνεργαζόμενοι.
      Αυτός είναι εξάλλου και ο λόγος που η Λιάνα δεν μπαίνει στο Κόμμα... :)))

      Διαγραφή
  5. Μετά τα σχόλια (πιθανότατα θιγμένων συριζαίων) θυμήθηκα και το άλλο του Μαρξ : "η κωλοτούμπα -και μάλιστα η καφενειακή- είναι το μέσο προπαγάνδας μας και ταυτόχρονα δείγμα υγιούς σκέψης ανθρώπου που τρέφεται με γκρέιπ φρουτ και ελαιόλαδο".

    Έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους που επί δεκαετίες ήταν ΠΑΣΟΚ (ναι, συριζαίε). Υποκριτές, αλαζόνες, ψεύτες, κουτοπόνηρους, ψευτόμαγκες και ανάξια βολεμένους.

    τσαφ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ουστ ρε γαυράκια.
    Την Αλέκα που ήταν δηλωμένη πανάθα κάνετε πως δεν τη θυμάστε, ε;

    Εγώ ένα σας λέω. Στη λαϊκή εξουσία κανονικά θα πρέπει να απαγορευτεί στην ομάδα/κρατικό μονοπώλιο στο ποδόσφαιρο, στην ομάδα του Κόκκαλη και του Μαρινάκη, να χρησιμοποιεί το ίδιο χρώμα με το Κόμμα, το Κόκκινο της Επανάστασης.

    Και όποιος μπορεί ας με αντικρούσει με επιχειρήματα, τον προκαλώ!

    Υ.Γ.: Αντώνη (αργοπορημένα) χρόνια πολλά για την ονομαστική σου εορτή! Να χαίρεσαι τ' όνομά σου, να σε χαίρονται οι δικοί σου, κι εμείς να χαιρόμαστε τα γραπτά σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή