Τρίτη, 14 Ιανουαρίου 2014

Ο καλός, ο κακός και ο μικροαστός

Ο σύγχρονος καπιταλισμός ενδιαφέρεται λιγότερο για την παραγωγή πραγμάτων και περισσότερο για τις χρηματοπιστωτικές και εμπορικές πρακτικές που επωφελούν το 1 τοις εκατό, υποστηρίζοντας τη συνέχιση και αύξηση της κατανάλωσής του.
Jodi Dean

Ας πούμε δύο απλές και λαϊκές κουβέντες για αυτή τη φράση της καθηγήτριας Πολιτικής Επιστήμης των ΗΠΑ. Είναι μια σημαντική φράση, γιατί περιέχει τόσα και τόσο σημαντικά λάθη, τόσες και τόσο κραυγαλέες ανοησίες, που βοηθάει να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα που παραμένουν πολύ βαθιά μπερδεμένα στο μυαλό της μεγάλης πλειοψηφίας.


1. "Ο σύγχρονος καπιταλισμός" είναι μια φράση που αναγκαστικά παραπέμπει και σε κάτι άλλο από τον σύγχρονο καπιταλισμό. Έναν --λέει η λογική-- λιγότερο "σύγχρονο" καπιταλισμό. Έναν, ας πούμε, "παραδοσιακό καπιταλισμό". Αλλά τι είναι ο "παραδοσιακός καπιταλισμός" όταν ο καπιταλισμός είναι ακριβώς αυτό που "κατέστρεψε όλες τις φεουδαρχικές, πατριαρχικές και ειδυλλιακές σχέσεις" κι "έσπασε χωρίς οίκτο τους πολυποίκιλους φεουδαρχικούς δεσμούς που συνδέανε τον άνθρωπο με τους φυσικούς ανώτερούς του και δεν άφησε κανέναν άλλο δεσμό ανάμεσα σε άνθρωπο και σε άνθρωπο, εκτός από το γυμνό συμφέρον, από την αναίσθητη 'πληρωμή τοις μετρητοίς'"(Μαρξ και Ένγκελς, 1848); Δεν είναι η ιδέα ενός "παραδοσιακού καπιταλισμού" οξύμωρη, ολότελα παράδοξη;

2. Είναι. Γι αυτό το λόγο το "άλλο" του "σύγχρονου καπιταλισμού" δεν έχει κανένα συγκεκριμένο περιεχόμενο. Το "άλλο" του "σύγχρονου καπιταλισμού" είναι απλώς "ο καπιταλισμός που μας άρεσε." Σε έναν βαθμό, "ο καπιταλισμός που μας άρεσε" είναι ένας καπιταλισμός που έχει πεθάνει εδώ και πάνω από έναν αιώνα: ο φιλελεύθερος καπιταλισμός. 

3. Πώς γίνεται να μας άρεσε κάτι που δεν ζήσαμε; Γίνεται, επειδή ο μονοπωλιακός καπιταλισμός, τον οποίο ζήσαμε και ζούμε σήμερα, είχε συσσωρεύσει πάρα πολύ μεγάλα κεφάλαια, μέρος των οποίων μας δάνειζε για να την βλέπουμε εμείς "αυτοδημιούργητες" ατομάρες, με "επιχειρηματικό πνεύμα" και λαμπρές ιδέες. Με άλλα λόγια, μέρος της φυσιολογικής λειτουργίας του μονοπωλιακού καπιταλισμού ήταν η παροχή ψευδαισθήσεων σε μικροαστούς υπό την μορφή των μυριάδων δυνατότητων που τους έδινε το δανεικό χρήμα.

4. Στο νηπιακό μυαλό της κυρίας καθηγήτριας από πάνω, ο "σύγχρονος καπιταλισμός", που είναι ο κακός της υπόθεσης και στο δικό μας νηπιακό μυαλό, δεν ενδιαφέρεται να παράγει "πράγματα" όσο ενδιαφερόταν ο καλός καπιταλισμός, που προηγήθηκε του σύγχρονου, κακού καπιταλισμού. Δηλαδή, ο "μη σύγχρονος", ο "καλός" καπιταλισμός παρήγαγε "πράγματα";

5. Όχι. "Πράγματα" παρήγαγε ο καλός μάστορας Τζεπέτο στον Πινόκιο. Ο καπιταλισμός παρήγαγε, εξαπανέκαθεν ας πούμε, εμπορεύματα. Δηλαδή προϊόντα που ανταλάσσονται με άλλα προϊόντα (με κάθε άλλο προϊόν) και τελικά για κάτι που ονομάζεται χρήμα, και που φτιάχνονται μόνο για να ανταλλάσσονται, τελικά, με κάτι που ονομάζεται χρήμα και για κανέναν απολύτως άλλο λόγο. Γιατί με το χρήμα αγοράζεις όλα τα άλλα προϊόντα που χρειάζεσαι, ακόμα και όταν δεν είναι πράγματα, αλλά για, παράδειγμα, σεξ· ή κούρα προσώπου· ή εγχείρηση στομάχου· ή διακοπές στην Τενερίφη, εισιτήριο για συναυλία του Σάκη Ρουβά, και ούτω κάθε εξής. Παρήγαγε λοιπόν εμπορεύματα ο "μη σύγχρονος καπιταλισμός." Ο σύγχρονος δεν παράγει εμπορεύματα;

6. Ασφαλώς και παράγει επίσης εμπορεύματα, και ασφαλώς το αγοραίο σεξ, η κούρα προσώπου, η εγχείρηση στομάχου, οι διακοπές στην Τενερίφη και το εισιτήριο για να δεις το Σάκη είναι επίσης εμπορεύματα. Συνεπώς, δεν έχει καμία διαφορά από τον "καλό" καπιταλισμό που νοσταλγεί, εμμέσως πλην σαφώς, η κυρία καθηγήτρια. Η κυρία καθηγήτρια νοσταλγεί, πιθανώς, έναν καπιταλισμό που παρήγαγε περισσότερα εμπορεύματα με υλική μορφή σε σχέση με εμπορεύματα με άυλη μορφή, αλλά, πραγματικά, αυτό δεν αλλάζει τίποτε απολύτως από τη σκοπιά της οικονομίας και δεν είναι κανενός είδους αιτία για το κακό που μας βρήκε.

7. Όμως στο νηπιακό μυαλό της κυρίας καθηγήτριας, το κακό που μας βρήκε, δεν μπορεί, κάποια σχέση πρέπει να έχει με το γεγονός ότι σε σχέση με τον καπιταλισμό του 1850, ο καπιταλισμός του 2010 παράγει περισσότερα άυλα εμπορεύματα. Κάποια σχέση πρέπει να έχει με την εξαΰλωση, την αποϋλοποίηση μιας μερίδας των εμπορευμάτων. Πόσο όμως πραγματική είναι αυτή η εξαΰλωση; Ας πάρουμε το παράδειγμα ενός εμπορεύματος που δεν είναι πράγμα, τις διακοπές στην Τενερίφη. Τι προϋποθέσεις έχουν αυτές οι διακοπές; Για να πας, πρέπει να μπεις σε ένα αεροπλάνο ή ένα κρουαζιερόπλοιο. Αυτά είναι πράγματα. Είναι πράγματα για τα οποία πρέπει να εργαστούν πολλοί άνθρωποι με διάφορα υλικά για να τα φτιάξουν. Είναι επίσης πράγματα για τα οποία εργάζονται πολλοί άνθρωποι για να τα συντηρήσουν. Είναι επίσης πράγματα που κινούνται με ένα άλλο πράγμα, που λέγεται καύσιμο, το οποίο πρέπει να εργαστούν πολλοί άνθρωποι για να το εξορύξουν, και πολλοί ακόμα για να το μεταφέρουν και να το αποθηκεύσουν και να το ξαναμεταφέρουν και να το ξαναποθηκεύσουν σε πιο εύχρηστες και προσβάσιμες αποθήκες. Σερβίρουν φαγητό, που είναι και αυτό πράγμα, που το παράγουν άνθρωποι που εργάζονται με τρόφιμα που τα έχουν επεξεργαστεί άλλοι άνθρωποι, σε πολλά διαφορετικά στάδια επεξεργασίας, από τα φυτά και τα ζώα της φύσης. Στις διακοπές θα μείνεις σε ένα ξενοδοχείο, που έχει χτιστεί με διάφορα υλικά τα οποία εξορύχθηκαν ή παρασκευάστηκαν από ανθρώπους και με τον κόπο ανθρώπων, θα καταναλώσεις ηλεκτρικό ρεύμα το οποίο παράγεται σε ειδικά εργοστάσια  με την εκμετάλλευση διαφόρων ειδών πρωτογενούς ενέργειας (νερό, λιγνήτη, πυρηνικούς αντιδραστήρες, κλπ), θα φας φαγητό, θα πιεις ποτά, κλπ κλπ. Εν ολίγοις, αυτή ή "άυλη" απόλαυση που λέγεται διακοπές δεν είναι τελικά καθόλου άυλη, ή μάλλον είναι άυλη μόνο για σένα, επειδή εσύ δεν παράγεις τίποτε όσο είσαι διακοπές και καταναλώνεις μόνο την εργασία άλλων.

8. Με μια προσεκτικότερη λοιπόν ματιά, απ' τη σκοπιά του παραγωγού και όχι του χάχα καταναλωτή, τα εμπορεύματα δεν χωρίζονται έτσι απλά σε υλικά και άυλα, γιατί τα "άυλα" εμπορεύματα έχουν υλικές προϋποθέσεις (πρώτες ύλες, επεξεργασία υλών, κατασκευή, μηχανήματα, καύσιμα, εργασία), και δεν φτιάχνονται με αέρα κοπανιστό.

9. Η κυρία καθηγήτρια όμως αντιπαραθέτει την "παραγωγή πραγμάτων" συγκεκριμένα με "χρηματοπιστωτικές και εμπορικές πρακτικές". Αφήνουμε στην άκρη το ότι δεν υπήρξε ποτέ στον καπιταλισμό "παραγωγή πραγμάτων" και πάμε στο δεύτερο σκέλος του παραπόνου της κυρίας καθηγήτριας. Ξεκινάμε με το εύκολο κομμάτι: γιατί να υπάρχουν "εμπορικές πρακτικές" όταν αυτό που παράγεται είναι εμπορεύματα; Έλα μου ντε! Αδικία  και φάουλ! Η κυρία καθηγήτρια, αφού ονειρεύτηκε έναν καπιταλισμό που δεν παρήγαγε εμπορεύματα, ονειρεύεται κι έναν καπιταλισμό χωρίς "εμπορικές πρακτικές." Έξω από τα όνειρα της κυρίας καθηγήτριας, στον πραγματικό κόσμο, ο καπιταλισμός, τόσο αυτός του 1850 όσο και αυτός του 2013, παράγουν εμπορεύματα, για αυτό και χρειάζονται απαραίτητα το εμπόριο, με όλες του ανεξαιρέτως τις διαστάσεις και περικοκλάδες. Και μια απ' αυτές τις απολύτως απαραίτητες διαστάσεις του εμπορίου που είναι απολύτως απαραίτητο για να μπουν κάποια δισεκατομμύρια άνθρωποι στον καθημερινό κόπο να παράγουν εμπορεύματα είναι η πίστωση. 

10. Πράγμα που μας φέρνει στις "χρηματοπιστωτικές πρακτικές", για τις οποίες παραπονιέται η κυρία καθηγήτρια ότι, στον κακό καπιταλισμό, έχουν αντικαταστήσει την παραγωγή "πραγμάτων." Ας επιστρέψουμε λοιπόν στην παραγωγή. Για να παράξει ένα εργοστάσιο απτά και υλικά εμπορεύματα απ' αυτά που αρέσουν στην κυρία καθηγήτρια, πχ, αυτοκίνητα, χρειάζεται πρώτα από όλα ένα κάρο ακριβά μηχανήματα. Πώς θα τα αγοράσει ο καπιταλιστής αυτά τα ρημάδια; Θα πάρει ένα δάνειο από μία τράπεζα. Τι είναι αυτό το δάνειο; Είναι, φτου κακά, η ρίζα των "χρηματοπιστωτικών πρακτικών". Γιατί το δάνειο που παίρνει ο καπιταλιστής για να αγοράσει μηχανήματα που φτιάχνουν "πράγματα" είναι χρήματα καταθετών τα οποία δανείζονται με τόκο από έναν μεσολαβητή ενόψει αναμενόμενου κέρδους του δανειολήπτη και επιστροφής του δανείου στον μεσολαβητή. Και αν τα "πράγματα" δεν πουληθούν, αν πουληθούν λιγότερα από όσα έχουν υπολογιστεί, και αν πολλοί παραγωγοί "πραγμάτων" αντιμετωπίσουν το ίδιο πρόβλημα, η τράπεζα παίρνει τα τέτοια της αντί για το δάνειο με τόκο, καταρρέει, και μαζί της καταρρέουν και οι μεσάζοντες που αγόραζαν "τα πράγματα" επί πιστώσει και τα μετέφεραν από το εργοστάσιο στον καταναλωτή, και η ίδια η παραγωγή "πραγμάτων". Για αυτό έρχεται το κράτος και τα παίρνει από τον μισθό σου, για παράδειγμα, τα δίνει στις τράπεζες για να μπορέσουν αυτές να αποφύγουν την κατάρρευση και έτσι να συνεχίσει να μπορεί να πάρει δάνεια ο καπιταλιστής (που στο μεταξύ είναι ο ίδιος μέτοχος τράπεζας, όταν η τράπεζα δεν είναι αυτή μέτοχος της επιχείρησής του), πίστωση ο μεγαλέμπορος, ο μεσαίος έμπορος και ο μικρέμπορος, και έτσι να μπορέσει να συνεχίσει να υπάρχει οικονομία, ΑΕΠ και άλλα ωραία. Εν ολίγοις, μέσα στον καπιταλισμό χωρίς "εμπορικές" και "χρηματοπιστωτικές" πρακτικές δεν υπάρχει οικονομία, τρώμε βρούβες άμα βρούμε, ψοφάμε άμα δε βρούμε, και δεν φτιάχνουμε και "πράγματα" να γουστάρει η κυρία καθηγήτρια. Άρα, το πρόβλημα του "σύγχρονου", κακού καπιταλισμού δεν είναι καθόλου οι "εμπορικές" και "χρηματοπιστωτικές" πρακτικές που "επωφελούν το 1%" της κυρίας καθηγήτριας, καθότι αυτές είναι απλώς οργανικά κομμάτια του συνολικού καπιταλιστικού συστήματος που υπήρχε και πριν (όταν η χαζοχαρούμενη κυρία καθηγήτρια ήταν χαζοχαρούμενο κοριτσάκι) και ωφελούσαν πάντα τους λίγους, δηλαδή τους κεφαλαιοκράτες.

11. Και ποιο είναι το πρόβλημα του "σύγχρονου", κακού καπιταλισμού; Κανένα, αν είσαι από τους κερδισμένους, η κρίση του, αν είσαι από τους χαμένους. Μόνο που η κρίση του δεν έχει καμία σχέση με την "εμπορευματική και χρηματοπιστωτική" του φύση και με την παύση στην παραγωγή "πραγμάτων", αλλά απλούστατα, στο γεγονός ότι από ένα σημείο και μετά, ο κύκλος του δανεισμού που σου επέτρεπε να αγοράζεις "πράγματα" με λεφτά που δεν είχες, και επέτρεπε και στον καπιταλισμό να τα ξεφορτώνεται για κέρδος ενώ τσέπωνε άλλο κομμάτι του το κέρδος από τα δάνεια που σου έδινε για να τα αγοράζεις, ε, έσπασε ο ρημάδης, κι έμειναν τα πράγματα απούλητα, οι τράπεζες φαλήρισαν και εσύ καις το σκρήνι τις γιαγιάς για να ζεσταθείς.

12. Ναι, αλλά γιατί "ξέφυγαν" τόσο πολύ τα πράματα με το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο; Γιατί είναι φτιαγμένα για να "ξεφεύγουν", τζάνεμ! "Ανάπτυξη" λέγεται, και το θεωρείς καλό! Δεν υπάρχει κάποιος ρυθμιστικός διακόπτης στον καπιταλισμό για να τον προστατεύει από την υπερφόρτωση άλλος από την "αγορά" και η αγορά δεν είναι ρυθμιστικός διακόπτης αλλά πεδίο όπου εκδηλώνονται όλες του οι δυναμικές στις εσωτερικές τους αντιφάσεις. Και χωρίς κεντρικό σχεδιασμό, όταν ο παραγωγός παράγει στα τυφλά στην ουσία, χωρίς να έχει στην πραγματικότητα ιδέα για το αν θα βγάλει πίσω την επένδυσή του ώστε να βγάλει κέρδος, να πληρώσει μισθούς, ΙΚΑ, ΤΕΒΕ και τα τοιαύτα, όλο το σύστημα είναι "ρουλέτα". Πάντα ήταν. Το ότι σε κάποιες φάσεις οι περισσότεροι που ποντάρουν σ' αυτή κερδίζουν και σε άλλες οι περισσότεροι χάνουν δεν κάνει τη ρουλέτα παστίτσιο. Ρουλέτα είναι και στη μία περίπτωση και στην άλλη.

13. Οπότε από τον "καλό, τον κακό και τον μικροαστό" (την κυρία καθηγήτρια, εν προκειμένω) τι μένει μετά από όλα τούτα;

14. Ο μικροαστός. Και ο κακός του ο καιρός.

20 σχόλια:

  1. Αυτές είναι οι εξηγήσεις που πρέπει να δίνουμε. Γιατί ήρθε η κρίση, τι σημαίνει η κρίση για τον καπιταλιστή και εμάς και όχι γιατί στηρίζουμε ΚΚΕ. Κάθε μέρε πρέπει βάζουν άλλοι τη θεματολογία και πρέπει αυτή να αφορά ψέματα για την ανάκαμψη, ψέματα για τις συμμαχίες της Ελλάδας, ψέματα για το ΚΚΕ και τα υπόλοιπα κόμματα. Οπότε, ας συγκεντρωθούμε στο να εξηγούμε με απλά λόγια πως έρχεται η ρημάδα κρίση.

    τσαφ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. The price is right. The book has a nice physical feel to it and is entirely portable and durable. That is, it's perfect for the backpack of the anarchist who between protests wonders if his praxis is really not feeding into the state machine's hands. For instance, during the Pittsburgh G-20 summit PBS interviewed a couple of anarchists. Through the magic of non-editing, they mercilessly showed a guy - poor schlub - suffering complete brain flatulence while explaining why he was doing what he was doing. Had this guy been studying this book, he might not have had such a loss for words that only confirms to the bourgeois public that anti-capitalism has nothing to say but "smash!" and thus is reducible to the tragic rage of impotent losers in the saga of historical progress who are unable to "face the facts," namely that liberal-democratic-capitalism, rough & tumble though it may be, is the only game in town.


    Από κριτική στο amazon για το πράγμα Zizek's Politics (Paperback) , Jodi Dean


    τσαφ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σιγά να μην κάτσουμε να διαβάσουμε και "το κείμενα για την οικονομική κρίση" όπου μπορεί κανείς να διακρίνει πόσο όμορφα ήταν και τότε τα πράγματα. Την εποχή του "μη σύγχρονου" καπιταλισμού...
    Τηναληθειαγιατησυνομωσιατωνγιατρωνγαμωταπαστιτσιαμουμεσα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αντώνη συγγνώμη για το εκτός θέματος αλλά δεν ξέρω που να το ακουμπήσω αυτο:
    http://ecoleft.gr/2014/01/%CE%B7-%CF%80%CE%B9%CE%BF-%CE%B7%CE%B8%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%84%CF%81%CE%AC%CF%80%CE%B5%CE%B6%CE%B1-%CF%8C%CE%BB%CE%BF%CF%85-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%85/#article

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αν λέγαμε ότι ο κακός καπιταλισμός του 2013 παράγει ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ (υλικά και όχι "άυλα) "πράγματα" απ΄ό,τι ο καλός θα πέφταμε έξω?

    JKL

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τελείως έξω!
    Απόδειξη, ότι ενώ ο "παλιός" καπιταλισμός έκανε πολέμους για τις πρώτες ύλες, τους εμπορικούς δρόμους, τις αγορές κ.λ.π., ο "νέος" καπιταλισμός τους κάνει για την διάδοση της δημοκρατίας και τα ανθρώπινα δικαιώματα, γιατί τι ανάγκη να έχει για πετρέλαιο και σπάνιες γαίες, η άϋλη οικονομία της γνώσης και των χρηματοπιστωτικών πρακτικών?

    ημιάγριος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. CTRL+D (bookmark)

    και του αρχικού στο rednotebook

    Γιώργος-Σ.
    (Γιώργος Παύλα Σίγμα Κεφαλαίο Τελεία)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Σε βρήκα κάπως καυστικό σε αυτό το άρθρο, πρέπει να σου άναψε τα λαμπάκια η κυρία καθηγήτρια!!!
    Για ακόμα μια φορά εύστοχος και περιεκτικός..τα κείμενά σου θα χρησιμοποιηθούν αν έχω την άδεια σου να "ξυπνήσω" κάτι "κοιμώμενους" φίλους που ή δε λεν να καταλάβουν ή εγώ δε τα εξηγώ σωστά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Καλά έκανες και έγραψες για το θέμα του επαναπροσανατολισμού στην καπιταλιστική Εδέμ.

    Η καθε Jodi Dean θα έπρεπε να έχει χρέος να εξηγήσει τι εννοεί με τον όρο "παραδοσιακός καπιταλισμός". Εκείνον του 1800, του 1850, του 1929 ή του 1950? Βέβαια, επίτηδες δεν το κάνει. Από τη άλλη μεριά μπορούν να της απαντήσουν κάλλιστα οι νεο-νεοκλασικοί οικονομολόγοι οι οποίοι επιμένουν ότι δεν έχουμε φτάσει ακόμη στον καλό (παραδοσιακό για αυτούς αλλά όχι για την οποιαδήποτε Dean) καπιταλισμό αλλά πρέπει να γίνει ...

    Επίσης, καλός "εμπράγματος" καπιταλισμός υπάρχει και θριαμβεύει και σήμερα: στην Κίνα! Πραγματική παραγωγή και πραγματική ανάπτυξη παρατηρείται εκεί. Ας ονειρευτούμε, λοιπόν, κινεζικη ευδαιμονία παραδοσιακού καπιταλισμού.

    Τέλος πάντων, το σημαντικό σημείο στην οικονομική περιγραφή της σημερινής κυκλοφορίας του κεφαλαίου στις "Δυτικές χώρες" είναι η (σχεδόν) πλήρης άρση των ισχυόντων για μια τριακονταετία (χοντρικά '50-'80) όρων και κανόνων δανεισμού (όλων των γνωστών τύπων περί "ομαλής" λειτουργίας) και η επιβολή παρόμοιας χρηματπιστωτικής πολιτικής σε όλη τη σφαίρα επιρροής τους. Ήταν μία ή η μοναδική επιλογή του κεφαλαίου για να ξεπεράσει την κρίση? Δεν μπορώ να πώ. Πάντως, αυτή επιλέχθηκε. Βέβαια, είχε και έχει τα ρίσκα της από λειτουργικής πλευράς καθώς ανεβάζει την κοινωνική θερμοκρασία. Εντούτοις, η "χρηματοπιστωτική φούσκα" δεν είναι κενή. Γιατί θα τη λέγαμε φούσκα, άλλωστε? Είναι πλήρης από εξαερωμένη περιουσία (ιδιωτική και κρατική). Ως φούσκα που είναι, να το πούμε, δεν παράγει (πολλά νέα) "πράγματα" ... Κατάσχει, όμως. Ιδιοκτησία, ήτοι παραγμένο πλούτο και εργατική δύναμη (τωρινή και μελλοντική). Νέα συσσώρευση επί το έργον. Περί αυτού πρόκειται.

    Οι μικροαστοί, συμφωνώ με την ουσία του κειμένου, ήσαν "εθελοντές" κι ως οικονομικοί αιμοδότες και ως πολιτικοί υποστηρικτές του "σύγχρονου καπιταλισμού".


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Αυτές οι οικονομικές αναλύσεις είναι μπούρδες.
    Η λύση βρίσκεται στην προσέγγιση του προβλήματος από την ιστρολική, συγνώμη, ιστορική του θέση.
    "Έλληνες εναντίον Ελλήνων" (ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΟΥΝ)
    http://www.youtube.com/watch?v=LeCuH4dXoHI
    90.000 θεάσεις και ανεβαίνει. Πόσες ψήφους μάζεψε το ΚΚΕ για την κατάργηση των μνημονίων;

    40κοσφαν

    Μην μου πειράζετε τον Νίκο, Είναι απλές οδοντόκρεμες μπροστά τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Και παλιός καλός καπιταλισμός με μπακαλοτέφτερα και όχι με διαβολικές χρηματοπιστωτικές πρακτικές:

    -Πάει ένας πωλητής βιβλίων σε ένα νησί και μπαίνει στο ξενοδοχείο και δίνει 100 ευρώ στον ξενοδόχο για 3 διανυκτερεύσεις.
    -Ο ξενοδόχος πάει στο χασάπη και δίνει τα 100 ευρώ που χρώσταγε στο χασάπη για το βερεσέ του, ο οποίος χασάπης τα δίνει στο βοσκό που του χρωστούσε δυο αρνάκια.
    -Ο βοσκός τα δίνει στην πλύστρα του νησιού για το πλύσιμο των ρούχων του τους τελευταίους μήνες, η οποία τα δίνει πίσω στον ξενοδόχο που του τα χρωστούσε για την χρήση του πλυσταριού του τους τελευταίους μήνες.
    -Μετά 2-3 ώρες έρχεται ο πωλητής βιβλίων και λέει στον ξενοδόχο ότι πήραν τηλέφωνο από την εκδοτική πως πρέπει να γυρίσει πίσω με το επόμενο πλοίο το μεσημέρι, και άρα θέλει πίσω τα λεφτά που έδωσε προκαταβολή.
    -Ουσιαστικά χωρίς να γίνει τζίρος, το 100ευρο κίνησε την αποπληρωμή χρεών 400 ευρώ.

    http://www.capital.gr/ipad/gmessages/showTopic.asp?id=3380757&pg=3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. συγνωμη για το άσχετο του θέματος, αλλά με αφορμή την τελευταια προκύρηξη των μαχομενων λαικών επαναστατικών ομάδων, η οποία στρέφεται ευθέως κατά του ΚΚΕ (σελ.17-21 στο 2ο λινκ), και με δεδομένη την βαθιά ιδεολογική κατάρτιση των περισσότερων από εσάς, νομίζω ότι μια εμπεριστατωμένη απάντηση όχι μόνο θα είχε ενδιαφέρον αλλα και επιβάλλεται....εκτός εάν νομίζετε ότι κάτι τέτοιο θα τους έδινε περισότερη σημασία απ΄ όση έχουν...
    http://left.gr/news/prokiryxi-enantion-tis-aristeras-kai-toy-antiexoysiastikoy-horoy-apo-toys-ektelestes-toy-n
    https://athens.indymedia.org/local/webcast/uploads/apantiseisnz8bua.pdf
    Alex

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Προκήρυξη εναντίον της Αριστεράς και του αντιεξουσιαστικού χώρου από τους εκτελεστές του Ν. Ηρακλείου

      Προκήρυξη που δεν αναλαμβάνει την ευθύνη για κάποια ενέργεια αλλά απαντά (!) σε δημοσιεύματα για την δολοφονία των δύο χρυσαυγιτών στο Ν. Ηράκλειο"

      Ποιος ήρθε;

      Δεν αναλαμβάνουν ευθύνη για κάποια ενέργεια αλλά είναι οι εκτελεστές του Ν. Ηρακλείου;

      Ή εγώ χρειάζομαι καφέ ή το χετε τερματίσει εντελώς στην Γκρίχνελαντ.

      Διαγραφή
    2. Διαβασα και ξαναδιαβασα την "prokyrixh" και δεν πιστευα στα ματια μου !!!!
      ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΙΑ απο ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ : ...Οι ΠΡΩΤΟΙ "Αναρχικοι" (στην Ιστορια του Αναρχισμου) ...που αποδεχονται και αποπνεουν τοσο Πατριωτισμο !!!!!
      Βεβαια ενα ιδεολογικο "ντουβρουτζα" τον εχει ο συντακτης ...οταν εκθειαζει παραλληλα και μαζι Αναρχικους και ΟΠΛΑ ...ή οταν υμνει το ΕΑΜ ....(που σαι Στινα να τα δεις τα παιδια της "Αλλαγης") ,αλλα αυτα ειναι δευτερευοντα μπροστα στην αγαπη για την Πατριδα (και το ΚΡΑΤΟΣ ???) που ξεχειλιζει απο την πολυσελιδη αυτη πατατα .
      Μαλλον ο συντακτης θελει να κρατησει τις ισορροπιες μεταξυ "κοινης γνωμης" του σημερα και του "Εμφυλιου" που σχεδιαζουν οι ....εντολεις του ,σαν εσχατη λυση για το συστημα τους .Αλλα τους ξεφυγαν τα λουρια ...πρωτα πρωτα του χοντροπαναγιωταρου που πρωτοπεταξε την λεξη "εμφυλιος" σε ξενο καναλι και τωρα εδω ...αυτου του γιαλαντζι "αναρχα" .Καρφωνεστε παιδια και ο λαος πονηρευεται πλεον !!!
      Στην προσπαθεια τους να ..."πλατιασουν" λιγο το "αλλο" ακρο ,το "αριστερο" ...να πιασει δηλαδη και να συμπεριλαβει η λαικη φαντασια και "αλλους" περαν των γνωστων -αγνωστων ,"αντιεξουσιαστων " ,Αναρχικων ....του ξεφευγουν χοντραδες οπως οι παραπανω ή οπως τα σφυρια και τα δρεπανια με ολιγον απο ...σαρια .Πασα καλη μεν για τον Κασιδιαρη και τον Φαηλο για να ωρρυονται οτι δικαιωθηκαν ...ΝΑ ΟΙ "ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ" ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΛΛΟ ΑΚΡΟ ...ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ....ΚΙ ΑΥΤΟΙ ..,αλλα απ την αλλη τοση πατριδιλα και εθνοπατερισμο ....ουτε τα δυο αυτα ιδεολογικα αδερφακια να την εγραφαν !!! Λες και την εγραψε φασιστας που προσπαθησε (εξωφθαλμα ανεπιτυχως) να το "παιξει" ...."αναρχοκομμουνι"

      Ρε Κυριακο Μητσοτακη δεν ξεκινας τις απολυσεις και τις διαθεσημοτητες απο την ΕΥΠ και την ΓΑΔΑ ?
      Τουτοι οι καινουργιοι κομματακι ασχετοι μου μοιαζουν ...
      Δεν τους στελνεις στον Γιωτοπουλο για κανα μαθημα ??

      Γκ.Ζουκωφ
      (αυτα τους ειχα γραψει για την πρωτη ! να μην κουραζομαστε και για οσες αλλες βγαλουν )

      Διαγραφή
  13. Οποιος δεν καταλαβε ΚΑΙ τωρα την απλη -και καθολου απλοικη σου- αναλυση Αντωνη ειναι για πολλες κλωτσιες !!!

    (Γκεοργκυ Ζουκωφ ...κατι τρεχει με τον λογ.και την Γκουγκλ )

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Ο "καλός" και "παραδοσιακός" καπιταλισμός είναι αυτό που περιέγραψαν ο Ντίκενς, ο Ουγκώ, ο Ζολά.
    Πιο "παραδοσιακός" δεν γίνεται...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ....και ο Λόντον στους άνθρωπους της αβύσσου
      Alex

      Διαγραφή
  15. Καλό...
    -ωστοσο υπάρχει μια διαφορά μεταξύ καπιταλισμου που παρηγαγε Πραγματα -εμπορευματα και του συγχρονου που παραγει ''απουλοποιημένα ...'πραγματα '' εμπορευματα '')
    - δεν ειναι διαφορα ουσιας αλλά συνεχισης της τασης που ο Μαρξ διειδε εξ αρχής : Με τον καπιταλισμο καθε τι το σταθερό εξαυλωνεται .....''
    - Ο καπιταλισμος Φυσικά χρειαζεται να καταναλωνει διαρκώς '' πραγματα ' και να τα μετατρεπει σε εμπορευματα :την Φυση την ανθρωπινη εργασια - εργατική δυναμη ,κλπ
    -κατα καποιο τροπο ο καπιταλισμος ξεπερνα τις κρισεις του καταναλωνοντας παρθενες - μη εμπορευματοποιημένες περιοχές.. Κατ τον 19 ο αιωνα τις Αποικιες ,, κατα τον 20 με σω των καταστροφικών πλέμων κλπ .κατα την δεκατιατου90 τις χωρες του πρωην υπαρκτου σοσιαλισμου..κ.οκ.
    - καθε τοσο λοιπόν ο Καπιταλισμος περνα και μια φαση πρωταρχικης συσσωρευσης , μια διαδικαισα περιφραξεων
    - στις μερες μας .. ακομα και το ανθρωπινο γονιδιωμα εμπορευματοποειται
    - αυτο λοιπόν που φαινεται ως ..απουλοποιηση'' της παραγωγικης διαδικασιας δεν ειναι παρα επαναληψη των Περιφραξεων του17ου αιωνα στην Αγγλια - εις το απειρον .. Μετις Περιφραξεις το κοινοτικό εγινε πηγη κερδους .. Το ιδιο και με τις καθημερινές περιφραξεις του συγχονου καπιταλισμου οπου ιδιωτικοιποιειται το Δημοσιο..
    - θα το αναδημοσιευσω ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Αν πριν από δεκαπέντε χρόνια κάποιος σου έλεγε πως θα βάλεις ένα μηχάνημα σπίτι σου και όλα τα μυστικά σου και τα προσωπικά σου δεδομένα θα τα δίνεις τσάμπα σε κάποιες εταιρίες θα τον έπαιρνες στο ψιλό.
    Αντίθετα το μηχάνημα ήρθε και ξεκίνησες με «μία προέκταση του μυαλού σου» που σου επέτρεπε να κάνεις ταχύτατους υπολογισμούς και μερικά εφέ σε οθόνες.
    Κάτι δηλαδή σε Lotus123 και blinking στην οθόνη.

    Η σημερινή εξέλιξη έρχεται με την «συννεφιασμένη» διαφήμιση που σου πουλάει την σταθερότητα των δεδομένων σου κάθε φορά που θα αλλάζεις υπολογιστική μηχανή αν τα αποθηκεύσεις σε αυτούς. Στο cloud ρε παιδί μου γιατί όποιο μέρος του κόσμου έχει το φθηνότερο ρεύμα εκεί θα βρίσκονται.
    Τα δεδομένα ως εμπόρευμα; Πόσο να απο-υλοποιήσουμε την ύλη;

    Σωστός χαφιές η «έξυπνη» τηλεόραση της LG μόνο;
    http://doctorbeet.blogspot.gr/2013/11/lg-smart-tvs-logging-usb-filenames-and.html
    Με ημερομηνία 18/11/2013 όλες οι ανατριχιαστικές λεπτομέρειες για τα κοντράτα T&Cs που υπογράφουμε αν ανοίξουμε την συσκευασία του εμπορεύματος.
    Σπαρταριστές λεπτομέρειες για response code 404 (Not Found) που στέλνουν οι servers τους ως ύστατη προσπάθεια να σε δουλέψουν μπροστά στα μάτια σου.

    Με ημερομηνία 23/11/2013 ο Ριζοσπάστης τα λέει χύμα και τσουβαλάτα.
    http://www.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=7714316

    αριστογείτονας(του Αρίστου γείτονας δηλαδή)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Απόσπασμα από την ομιλία του Προβόπουλου, απόλυτα κατατοπιστικό για την σχέση μεταξύ των "χρηματοπιστωτικών πρακτικών" και της παραγωγής "πραγμάτων", και διαφωτιστικό για την μάχη ζωής η θανάτου που έχει ξεκινήσει μεταξύ των καπιταλιστών.

    "Το τραπεζικό σύστηµα µπορεί να αποτελέσει ένα σηµαντικό µοχλό µετάβασης στο νέο
    πρότυπο ανάπτυξης, που χρειάζεται η οικονοµία. Οι συνθήκες βεβαίως της άπλετης και
    ενίοτε ελαστικής τραπεζικής χρηµατοδότησης δεν µπορεί και δεν πρέπει να επαναληφθούν.
    Όµως το τραπεζικό σύστηµα µπορεί τώρα να αναλάβει ουσιαστικές πρωτοβουλίες για την
    αναδιάρθρωση επιχειρήσεων και κλάδων.
    Σήµερα, ο τραπεζικός είναι ο µόνος κλάδος της οικονοµίας που έχει αναδιαταχθεί–
    ανακεφαλαιοποιηθεί πλήρως. Η διαδικασία αυτή πραγµατοποιήθηκε χωρίς να θιγούν στο
    παραµικρό οι καταθέσεις, αλλά µε σοβαρές αλλαγές και ανακατατάξεις στο εσωτερικό του
    τραπεζικού τοµέα. Αδύναµες τράπεζες απορροφήθηκαν ή έκλεισαν στο πλαίσιο της
    εξυγίανσης. Οι µέτοχοι συνεισέφεραν νέα κεφάλαια στη διαδικασία ανακεφαλαιοποίησης και
    όπου αυτό δεν έγινε απώλεσαν τη διοίκηση. Μέσα από τη διαδικασία αναδιάρθρωσης
    εξαλείφεται η πλεονάζουσα παραγωγική δυναµικότητα. Το νέο τραπεζικό σύστηµα πατάει
    πλέον σε πιο στέρεες βάσεις. Σε κανέναν άλλο κλάδο δεν έχει σηµειωθεί τέτοιας (ή έστω και
    µικρότερης) κλίµακας αναδιάρθρωση, παρά το γεγονός ότι οι πρωτόγνωρες συνθήκες
    οικονοµικής κρίσης την καθιστούσαν αναγκαία. Αυτή η εµπειρία των τραπεζών µπορεί να
    αποδειχθεί πολύτιµη και για τις επιχειρήσεις των λοιπών τοµέων και κλάδων της οικονοµίας
    µας.
    Καλούνται λοιπόν σήµερα οι τράπεζες να συµβάλουν ουσιαστικά σε µία προσπάθεια
    ανασυγκρότησης του παραγωγικού ιστού. Τα βήµατα πρέπει να ξεκινήσουν άµεσα και να
    έχουν συγκεκριµένο προσανατολισµό. Οι πολιτικές των τραπεζών θα πρέπει, δηλαδή, να
    στηρίζονται σε ένα νέο πλαίσιο παροχής πιστώσεων και διαχείρισης κινδύνων. Στο πλαίσιο
    αυτό, θα πρέπει να αποφευχθούν οι τάσεις που παρατηρήθηκαν κατά τη δεκαετία πριν από
    την κρίση, όταν ένα µεγάλο µέρος των πιστώσεων κατευθύνθηκε προς επενδύσεις σε
    κατοικίες και κατανάλωση.
    Οι νέες πιστώσεις θα πρέπει να κατευθύνονται σε δυναµικές επιχειρήσεις µε υψηλό βαθµό
    εξωστρέφειας και προοπτικές ανάπτυξης. Εξυπακούεται βεβαίως, ότι, µε έναν τέτοιο
    προσανατολισµό του τραπεζικού συστήµατος, θα ήταν ανώφελο και επικίνδυνο να αφεθούν
    χρόνια αδύναµες, υποκεφαλαιοποιηµένες και υπερχρεωµένες επιχειρήσεις να λειτουργούν.
    Εκεί που υπάρχουν σοβαρά προβλήµατα υποκεφαλαιοποίησης εταιριών πρέπει να
    υπάρξουν κινήσεις πρωτίστως από την πλευρά των µετόχων για την ενίσχυση των ιδίων
    κεφαλαίων τους. Οι επιχειρήσεις οφείλουν εξάλλου στο σύνολό τους να αναλάβουν
    πρωτοβουλίες αναδιάρθρωσης και οργανωτικής ανασύνταξης, να επιδιώξουν συνεργασίες ή
    συγχωνεύσεις και να αξιοποιήσουν δίκτυα και συνέργειες που διευκολύνουν τον έλεγχο του
    κόστους και τον προσανατολισµό προς αγορές του εξωτερικού.
    Συνοψίζοντας, πιστεύω ότι χρειαζόµαστε σήµερα µια ποιοτική και προσανατολισµένη
    δράση των τραπεζών, µε συγκεκριµένες πρωτοβουλίες που θα στοχεύουν:
    • στην ενίσχυση των πραγµατικά βιώσιµων επιχειρήσεων, νέων και παλαιών.
    • στην ενθάρρυνση επιχειρηµατικών πρωτοβουλιών προς την κατεύθυνση µιας
    γενναίας κλαδικής αναδιάρθρωσης.
    Μια τέτοια πολιτική µπορεί να προωθήσει αποτελεσµατικά τη µετάβαση στο νέο υπόδειγµα
    ανάπτυξης, στην ανασυγκρότηση δηλαδή των παραγωγικών τοµέων µέσα από την
    αναδιάρθρωση των επιχειρηµατικών µονάδων."

    ημιάγριος

    ΑπάντησηΔιαγραφή