Τρίτη, 21 Ιανουαρίου 2014

Άνθρωποι, άνθρωποι, προς τι το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός;

Ο ιστορικός συμβιβασμός

Μια εξομολόγηση: Δεν αντέχω αυτούς που λιθοβολούν καθημερινά τον ΣΥΡΙΖΑ. Μου θυμίζουν την ανάπηρη δεξιά διανόηση του μεταπολέμου που μετέτρεψε σε προσοδοφόρο επάγγελμα την καταγγελία του «κομμουνιστικού κινδύνου». Δεν αντέχω επίσης αυτούς που πετροβολούν καθημερινά τη σημερινή κυβέρνηση. Γιατί με παραπέμπουν στις χειρότερες σελίδες της «μαύρης βίβλου» της Αριστεράς.


Νομίζω ότι και τα δύο άκρα κάνουν το ίδιο κακό στο «βασίλειο της Συρίας». Για δεκάδες λόγους, αλλά κυρίως για τον εξής: απαγορεύουν να ακουστεί στη δημόσια ζωή η φωνή της σύνθεσης. Αν προκύπτει ένα συμπέρασμα από την τετραετή περιπέτεια της χώρας, είναι ότι κανένας πρωθυπουργός, κανένα κόμμα, καμιά παράταξη ΜΟΝΗ ΤΗΣ δεν μπορεί να φέρει την έξοδο από την κρίση. Η σκυταλοδρομία των «αδικοχαμένων» πρωθυπουργών, των κομμάτων εξουσίας που τα καταπίνει η «μαύρη τρύπα» θα έπρεπε να έχει πείσει ακόμη και τους πιο ανόητους ότι δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια για τον «ετσιθελισμό» τού «εγώ μπορώ...»

Εν όψει των ευρωεκλογών, το πολιτικό σκηνικό «τρέχει» με μια δυναμική δύο ταχυτήτων. Η πρώτη ταχύτητα δημιουργεί, καθημερινά, γεγονότα και ανατροπές που δυσκολευόμαστε να παρακολουθήσουμε. Νομίζουμε ότι καθημερινά όλα και όλοι αλλάζουν. Μήπως πρόκειται για ψευδαίσθηση;

Στη δεύτερη ταχύτητα, στο βάθος των πραγμάτων, οι θεμελιώδεις συσχετισμοί κινούνται με πιο ήρεμους ρυθμούς. Οι συμμαχίες μοιάζουν αποκρυσταλλωμένες. Από τη μια, οι κυβερνητικές δυνάμεις και, από την άλλη, ο «στρατός» του ΣΥΡΙΖΑ. Οι εκλογικές προοπτικές επίσης φαίνονται προβλέψιμες. Και ο ένας και ο άλλος πόλος διεκδικούν από το 1/3 του εκλογικού σώματος.

Ερώτηση: μπορεί μια κυβέρνηση, από το ένα ή το άλλο «χαράκωμα», στηριγμένη στο 1/3 του εκλογικού σώματος, με μια αναιμική πλειοψηφία στη Βουλή, με τις εσωτερικές αποκλίσεις που διακρίνουν και τα δύο «χαρακώματα» και με όλους τους άλλους απέναντι, να οδηγήσει τη χώρα στην επόμενη μέρα; Οποιος θέλει ας απαντήσει θετικά. Αλλωστε, και οι διαγωνισμοί βλακείας έχουν το κοινό τους.

Μήπως έφτασε η ώρα να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε το «ανέφικτο»; Την κυβέρνηση των «δύο τρίτων». Είναι προφανές ότι και τα δύο «χαρακώματα» εξορίζουν αυτήν την προοπτική. Προς το παρόν. Γιατί πολύ σύντομα αυτό που σήμερα φαντάζει ως ουτοπία μπορεί αύριο να γίνει ο απόλυτος ρεαλισμός. Ο ρεαλισμός του «ιστορικού συμβιβασμού». Προφήτες βέβαια δεν υπάρχουν, αλλά για καλό και για κακό δεν αφήνουμε στην μπάντα τους λιθοβολισμούς;
Θ. Τσεκούρας, Έθνος


Ο Ευρωπαίος κ. Τσίπρας
Θεωρεί βέβαιη τη νίκη στις ευρωεκλογές και θέλει να πείσει ότι εκπροσωπεί τη ρεαλιστική Αριστερά

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλ. Τσίπρας αυτόν τον καιρό έχει το βλέμμα στραμμένο στην Ευρώπη. Αποδίδει εξαιρετική σημασία στις προσεχείς ευρωεκλογές, ο ίδιος αισθάνεται μεγάλη τιμή που τα «αδελφά» αριστερά κόμματα τον έχρισαν υποψήφιο πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και ακούει με ικανοποίηση τα ενωτικά σήματα και τα μηνύματα που έρχονται από την Ιταλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία, τη Γαλλία και αλλού.

Πρόσφατα, στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ μετέβησαν στη Ρώμη, όπου είχαν συναντήσεις με εκπροσώπους αριστερών κομμάτων και κοινωνικών οργανώσεων, σε μια προσπάθεια να συντονισθούν κινήσεις που επιθυμούν να εκφρασθούν με κοινό ψηφοδέλτιο, το οποίο θα υποστηρίζει την ευρωπαϊκή διεκδίκηση του κ. Τσίπρα.

Οι συνεργάτες του δηλώνουν ενθουσιασμένοι από την υποδοχή που βρίσκει η υποψηφιότητα Τσίπρα στα ευρωπαϊκά αριστερά κόμματα και κοινωνικά δίκτυα.


Θέλει αλλαγή των συσχετισμών

Μεταφέρουν χαρακτηριστικά ότι διαμορφώνεται «ένας μύθος» γύρω από αυτή τη διεκδίκηση και στη βάση της μπορεί να συγκροτηθεί μια συμμαχία υποστήριξης της Ελλάδας.

Ο ίδιος τα ακούει με προσοχή, αλλά είναι φανερό ότι επιζητεί νομιμοποίηση και αναγνωρισιμότητα εκτός Ελλάδας.

Γενικώς ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ προσβλέπει στην αλλαγή των συσχετισμών στην Ευρώπη και επενδύει στις δυνατότητες της πολιτικής κόντρα στον επικρατήσαντα τα τελευταία χρόνια ευρωπαϊκό «οικονομισμό».

Πιστεύει ότι οι πολιτικές ευρωπαϊκές ελίτ είναι εγκλωβισμένες σε ατελή σχήματα οικονομικής πολιτικής, τα οποία, πέραν του ότι δεν αποδίδουν, απέχουν μίλια από τις αγωνίες των ευρωπαϊκών λαών και ουδένα πια ενθουσιάζουν τα κελεύσματα της Μέρκελ, του Ολι Ρεν και των άλλων γραφειοκρατών των Βρυξελλών.

Στις ιδιαίτερες συνομιλίες του ο κ. Τσίπρας δεν κρύβει την ελπίδα του ότι οι συσχετισμοί στην Ευρώπη θα αλλάξουν και ότι βαθμιαία η κρίση θα ξαναφέρει τις κοινωνίες και τους πολίτες στο προσκήνιο.

Θεωρεί ότι το νεοφιλελεύθερο μοντέλο είναι απαξιωμένο στη συνείδηση των λαών και ακόμη ότι έχει καταστεί μη υπερασπίσιμο, γιατί απλούστατα υπηρετεί μόνο προνομιούχες κάστες και ελίτ.

Υπό αυτή την έννοια, επιμένει πως είναι θέμα χρόνου η μαζική αμφισβήτησή του σε ολόκληρη τη Γηραιά Ηπειρο.

Αυτή είναι η εδραία πεποίθησή του, σε αυτήν επενδύει και με αυτήν πορεύεται τόσο στην ευρωπαϊκή του διεκδίκηση όσο και στην ελληνική. Και στη βάση αυτής της αντίληψης ο ίδιος πιστεύει ότι εκπροσωπεί καλύτερα το γενικότερο συμφέρον των ευρωπαϊκών λαών, αλλά και συνολικά του ευρωπαϊκού ιδεώδους, όπως επικράτησε στα μεταπολεμικά χρόνια με άξονα την αλληλεγγύη και την κοινωνική συνοχή.

Ο κ. Τσίπρας συμφωνεί ότι η Ευρώπη αποτελεί το ευγενέστερο μεταπολεμικό πολιτικό οικοδόμημα στον κόσμο και όταν ερωτάται σχετικά υπερθεματίζει και αναφέρει χαρακτηριστικά το παράδειγμα του Στρασβούργου, της γαλλογερμανικής πόλης που επί 100 χρόνια αποτέλεσε θέατρο πολέμου και σήμερα έχει αναγορευθεί σε σύμβολο της ευρωπαϊκής ειρηνικής ζωής.

Με άλλα λόγια δείχνει να πιστεύει στην ευρωπαϊκή επιλογή και σε εκείνη της ευρωζώνης επίσης. Δεν μπαίνει καν στη συζήτηση μιας ενδεχόμενης εξόδου της Ελλάδας από τη ζώνη του ευρώ.

Οσοι συνομιλούν μαζί του γνωρίζουν ότι δεν διανοείται στις παρούσες συνθήκες να σκεφθεί λύσεις για την Ελλάδα εκτός της ευρωζώνης. Αντιλαμβάνεται ότι αυτές θα έχουν τεράστιο κόστος και τις απορρίπτει κατηγορηματικά.

Οι συνομιλητές του αντιλαμβάνονται επίσης ότι δεν είναι στις προθέσεις του να αρνηθεί τις υποχρεώσεις της χώρας. Ούτε και απορρίπτει την ανάγκη η κυβέρνησή του να κινηθεί στη γραμμή των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών, εξηγώντας πάντα ότι θα χρησιμοποιήσει άλλα μέσα και άλλα εργαλεία οικονομικής πολιτικής προκειμένου να επιτύχει τη δημοσιονομική εξυγίανση και σταθερότητα.

«Ξέρουμε τους περιορισμούς, όπως ξέρουμε και τις δυνατότητες της πολιτικής» λέει χαρακτηριστικά. Και προσθέτει ότι «η διεκδίκησή μας για μια άλλη πολιτική έχει βάση, δεν είναι στον αέρα, μπορεί να βρει υποστηρικτές και μην ξεχνάμε ότι τα πάντα κινούνται και εξελίσσονται». «Τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών, η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, θα επιδράσει στα πράγματα, θα ασκήσει πίεση ακόμη και σε χώρες και σε κυβερνήσεις που ως τώρα εμφανίζονται άκαμπτες».

Οι δυνατότητες διαπραγμάτευσης

Ηδη αισθάνεται, εν όψει της μάχης των ευρωεκλογών, ότι έχει δυνατότητες διαπραγμάτευσης. Η προσέγγιση που επιχειρεί η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατική ομάδα προς τον ίδιο και το κόμμα της ευρωπαϊκής Αριστεράς είναι ενδεικτική της διαφαινόμενης αλλαγής των συσχετισμών, αλλά και των διαπραγματευτικών ευκαιριών που μπορεί να διαμορφώσει ενδεχόμενη πολιτική αλλαγή στην Ελλάδα.

Αλλωστε, όπως σημειώνει χαριτολογώντας, «οι προτάσεις μας για το ελληνικό χρέος υιοθετούνται σιγά-σιγά από τους περισσότερους, σε σημείο που σκέφτομαι ότι δεν έχω να πω τίποτε πιο ριζοσπαστικό...».

Αλλά και πέραν αυτών αποδίδει εξαιρετική σημασία στη γεωπολιτική θέση της Ελλάδας. Ο ίδιος γνωρίζει ή καλύτερα θέλει να πιστεύει ότι η Ελλάδα είναι ένας κρίσιμος κρίκος στο γεωπολιτικό παιχνίδι τόσο για τους Γερμανούς, όπως και για τους Αμερικανούς. Στις συζητήσεις του επισημαίνει ότι η Ελλάδα και το Ιράν έχουν αναδειχθεί από τις κρισιμότερες χώρες στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής, γεγονός που δεν μπορεί να περνά απαρατήρητο.

Ουσιαστικά ο κ. Τσίπρας αναδεικνύει την πολιτική ως αντίβαρο στις αιτιάσεις εκείνων που πιστεύουν ότι οι Ευρωπαίοι θα αποκλείσουν ή θα απομονώσουν μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Αντιθέτως πιστεύει ότι το εργαλείο της πολιτικής είναι κρίσιμο και έως τώρα αναξιοποίητο. Ο ίδιος άλλωστε δεν κηρύσσει επανάσταση. Την καταστροφή της χώρας - δηλώνει - θέλει να σταματήσει και εκτιμά ότι ο ελληνικός λαός θα του δώσει τη νίκη και τη δύναμη να αναδείξει πλευρές και δυνατότητες της πολιτικής που έχουν ακυρωθεί από την κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου.

Ουσιαστικά υπολογίζει ότι θα μπορέσει να διαμορφώσει ένα νέο πλαίσιο διαπραγμάτευσης με τους εταίρους στην Ευρώπη και ότι θα ευνοηθεί προς την κατεύθυνση αυτή από τις πολιτικές μετατοπίσεις που θα καταγραφούν στις ευρωεκλογές.

Οσον αφορά το εσωτερικό μέτωπο πιστεύει ακράδαντα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πρώτο κόμμα και ότι «έρχεται ο καιρός που η Αριστερά θα κυβερνήσει».

Ωστόσο δεν υποτιμά τις εσωτερικές δυνάμεις, πολιτικές και οικονομικές, παρ' ότι, όπως επισημαίνει, αυτή τη στιγμή είναι κλονισμένες και φθαρμένες από τα σκάνδαλα και την κοινωνική καταστροφή που οι πολιτικές τους έχουν επιφέρει.

Ο κ. Τσίπρας δεν αντιμετωπίζει τον κ. Σαμαρά ως αναχωρητή. Αντιθέτως πιστεύει ότι θα δώσει μάχη μέχρι τέλους και θα χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα για να διατηρήσει τη θέση του. Δεν αποκλείει πολιτικούς, εκλογικούς ή άλλους αιφνιδιασμούς, ούτε υποτιμά τη βοήθεια που θα έχει από επιχειρηματίες, οικονομικά συμφέροντα και βεβαίως από τους ξένους. Η Μέρκελ, λέει χαρακτηριστικά, θα του δώσει κάτι ως τις ευρωεκλογές, αλλά επιμένει ότι η φθορά της κυβέρνησης είναι τόσο μεγάλη που τίποτε δεν μπορεί να στερήσει τη νίκη από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Οπως και να έχει, ο κ. Τσίπρας προετοιμάζεται διά παν ενδεχόμενο και κινείται αναλόγως.

«Ηλθε ο καιρός να αλλάξουμε»

Ταξιδεύει στο εξωτερικό, συνομιλεί με πολλούς στο εσωτερικό, προσεγγίζει και προσεγγίζεται. Και εκείνο που διεκδικεί είναι την αποτίναξη του φόβου που αρκετοί καλλιεργούν απέναντι σε μια ριζοσπαστική, αλλά και μαζί ρεαλιστική Αριστερά, η οποία σε πρώτη φάση αρκείται στην αποτροπή της συντελούμενης κοινωνικής καταστροφής.

«Αν δεν μπορούμε να προσφέρουμε στα παιδιά μας βασικά αγαθά, όταν αρνιόμαστε εμβόλια, θέρμανση, φαγητό και εκπαίδευση, τότε τι νόημα έχει να ασχολούμαστε με την πολιτική;» διερωτάται ο κ. Τσίπρας.


«Ηλθε ο καιρός να αλλάξουμε και εδώ και στην Ευρώπη» λέει αποφασιστικά και δείχνει να πιστεύει βαθιά ότι «ζούμε σε ιδρυτική εποχή, σε εποχή μεγάλων αλλαγών» στην οποία φιλοδοξεί να πρωταγωνιστήσουν ο ίδιος και το κόμμα του. Μένει να επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις του.
Α. Καρακούσης, Το Βήμα


«Να μην ψηφίσουμε τη διάλυση της Χρυσής Αυγής»
Η επιστολή του Αλέξη Μητρόπουλου στον Αλέξη Τσίπρα για τον Λαϊκό Σύνδεσμο

Να μην ψηφίσει ο ΣΥΡΙΖΑ την απαγόρευση της Χρυσής Αυγής ζητά με επιστολή του, που αποκαλύπτει σε δημοσίευμά της η εφημερίδα «Real News», στον Αλέξη Τσίπρα ο Αλέξης Μητρόπουλος, ενώ χαρακτηρίζει λανθασμένη την έως τώρα αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής από την Αριστερά.

Στην επιστολή του ο κ. Μητρόπουλος εκτιμά για τη Χρυσή Αυγή- όσον αφορά της λαϊκή της βάση- οτι «δεν πρόκειται περί κλασικού ναζιστικού κόμματος, αλλά ούτε και περί ναζιστικού εκλογικού σώματος. Ιστορικά, πρόκειται περί ενός φαινομένου που εξελίσσεται στα πλαίσια της ελληνικής καθεστωτικής Δεξιάς. Πρόκειται, δηλαδή, περί ενδοοικογενειακών διενέξεων, που, σε ορισμένες περιόδους και κάτω από κατάλληλες συνθήκες, ξεφεύγει από τα όρια της εσωτερικής- ενδοοοικογενειακής αυτής διαμάχης. Γιαυτό υποστηρίζουμε ότι η μέχρι τώρα αντιμετώπιση της ΧΑ από την Αριστερά ήταν λανθασμένη.

Η στάση της Αριστεράς πριν από τη σύλληψη της ηγεσίας της, η μονοθεματική επιθετική τακτική εναντίον της με αφορμή τραγικά περιστατικά του μεταναστευτικού, η απόλυτη ταύτιση με τη μνημονιακή κυβέρνηση στη δραστική, εσπευσμένη και απολυτοποιημένη πολιτική της δίωξη κ.τ.λ. προδίδουν ελλείψη ίδιας πολιτικής θέασης και ανάλυσης», αναφέρει και ζητά να μη συνεργήσει ο ΣΥΡΙΖΑ σε τυχόν πρωτοβουλία της κυβέρνησης να τεθεί η Χρυσή Αυγή εκτός νόμου.

Ενας ΣΥΡΙΖΑίος για τη Χρυσή Αυγή

Σε επιστολή του προς τον Αλ. Τσίπρα για τη Χρυσή Αυγή, ο Αλ. Μητρόπουλος γράφει: «Δεν πρόκειται περί κλασικού ναζιστικού κόμματος (...), όσο η ΧΑ βρίσκεται διακριτά σε πολεμική σχέση με τη στρατηγική των κυρίαρχων αστικών δυνάμεων, ματαιώνεται ο ρόλος της ως συμμάχου ή εφεδρείας του συστήματος(...). Πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η ΧΑ διανύει ακόμη το πρώτο αντισυστημικό, αντιμνημονιακό στάδιο». Ωστε η ΧΑ πολεμά το σύστημα λοιπόν ε; Και δεν είναι κλασικό ναζιστικό κόμμα ε; Πού το πάει; Ο,τι λέει η ΧΑ για τον εαυτό της επαναλαμβάνει. Περίεργες απόψεις ενός πρώην ΠΑΣΟΚου και νυν «αριστερού»; Είναι μια πτυχή που θα μπορούσε κάποιος να σκεφτεί, αναζητώντας ερμηνεία αυτής της στάσης. Αλλά εδώ πρόκειται για ένα έμπειρο πολιτικό στέλεχος της σοσιαλδημοκρατίας, άρα πρόκειται για συνειδητή πολιτική εκτίμηση που δίνει όχι απλά στήριξη, αλλά αέρα στα πανιά της δράσης της Χρυσής Αυγής.

14 σχόλια:

  1. συγνώμη για το άσχετο, αλλά νομίζω ότι θα σας ενδιαφέρει....με αφορμή τα 90 χρόνια απο τον θάνατο του Λένιν ο κινηματογράφος Αλεξάνδρα στην Καλλιθέα έχει αφιερώμα με 9 ταινίες...από μεθαύριο...
    http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=559025
    Alex

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Συγγνώμη για το άσχετο, αλλά νομίζω ότι είχες ασχοληθεί παλιότερα με το θέμα, και θυμάμαι τα γεγονότα εντελώς διαφορετικά από τον τρόπο με τον οποίο σχολιάζονται στην παρακάτω παρουσίαση του θεατρικού:

    http://left.gr/news/grammata-agapis-ston-stalin-gia-14-parastaseis

    Ijon Tichy

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. http://leninreloaded.blogspot.com/2013/10/blog-post_2152.html
      http://leninreloaded.blogspot.com/2013/09/blog-post_5.html

      Διαγραφή
  3. http://unfollow.com.gr/web-only/9014-mythsyrnd1/

    Αυτό το είδες Αντώνη;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μια παρατήρηση που μπορεί να είναι και λάθος: στο άρθρο πολλαπλασιάζει τα 2 ποσοστά και έτσι βγάζει το ποσοστό μετακίνησης στην βάση του συνολικού εκλογικού σώματος, το οποίο είναι σαφώς μικρότερο από το ποσοστό μετακίνησης στην βάση του εκλογικού σώματος του σύριζα ( συνολικό εκλογικό σώμα> εκλογικό σώμα σύριζα προφανώς, και στον παρονομαστή αυτά, με κοινό αριθμητή δίνουν τους αντίστοιχους λόγους). Μετά το νέο ποσοστό το βαφτίζει (πραγματική) "μετακίνηση πασόκων σε σύριζα". Μα το ποσοστό είναι ήδη δοσμένο και είναι (πχ για τις εκλογές Μαίου 19%), γιατί εμάς μας ενδιαφέρει που πάει το εκλογικό σώμα του ΠΑΣΟΚ. Τα αθροιστικά που μας παρουσιάζουν λένε ότι: από το 27% του σύριζα, το 4% είναι οι παλιοί συριζαίοι και ένα σεβαστότατο 10,1% καθαροί πασόκοι.

      Κάνω λάθος ρε γαμώτο?

      JKL

      Διαγραφή
  4. Εν όψει των ευρωεκλογών, το πολιτικό σκηνικό «τρέχει» με μια δυναμική δύο ταχυτήτων. Η πρώτη ταχύτητα δημιουργεί, καθημερινά, γεγονότα και ανατροπές που δυσκολευόμαστε να παρακολουθήσουμε. Νομίζουμε ότι καθημερινά όλα και όλοι αλλάζουν. Μήπως πρόκειται για ψευδαίσθηση;

    Εξαρτάται σε ποιον κόσμο ζει κανείς! Για τις ζωές που σαπίζουν στο τέλμα, κατάντησε "το αύριο πια σαν αύριο να μη μοιάζει" πολύ πριν από την κρίση. Όσοι έχουν ακόμα τη δυνατότητα να υφαίνουν αυταπάτες για ιδιοκατανάλωση ή για εμπορία, θεωρούν αξιόλογα "γεγονότα" τις κραυγές, τις κοκορομαχίες, τα ξεκατινιάσματα και το κυνηγητό των εντυπώσεων στη σφαίρα του θεάματος. Και "ανατροπές" τα επεισόδια της αποσύμφυρσης των συγκυριακών συμμαχιών, υπό την πίεση της κρίσης, προκειμένου να δημιουργηθούν καινούριες.

    Μήπως έφτασε η ώρα να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε το «ανέφικτο»; Την κυβέρνηση των «δύο τρίτων»;

    Και ιδού, εικοσιπέντε χρόνια μετά τις καταγγελίες εναντίον του "νεοφιλελευθερισμού" και "της κοινωνίας των 2/3" που αυτός απεργάζονταν, ήρθε η ώρα να σκεφτούμε το... ανέφικτο, την "κυβέρνηση των 2/3"... Είναι, βλέπεις, τα γεγονότα, οι ανατροπές, οι δυναμικές που αναπτύσσονται ραγδαία στον αφρό και οι ζυμώσεις που ωριμάζουν στον πάτο.

    Εννοείται δε διάβασα παρακάτω. Τα "λάου-λάου για συγκυβέρνηση" είναι νέα για τους αναγνώστες του Έθνους και του Β(λ)ήματος. Πάω να ξεράσω.

    gdmn1973

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καρακούση αριστεροελευθεριάζον παραλήρημα στο τουίτερ μέσα σε λίγες ώρες στις 5-1-2014-να σημειωθεί ότι είναι υπερμαχος και της συνεργατικής παραγωγής ο κύριος και των μικρών κοινωνικών συλλογικοτήτων και πιστεύει ότι όσοι δεν είναι τεμπέληδες δεν φοβούνται την κρίση, voila:


    • Αντώνης Καρακούσης ‏@akarakousis Jan 5
    Σχήματα και ιδεολογήματα που δεν θα καταφέρουν να εμπνευσουν και να στηρίξουν την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας θα θεωρηθούν ανάξια .

    • Αντώνης Καρακούσης ‏@akarakousis Jan 5
    Μόνο όσοι υποστηρίξουν την παραγωγική ανασύνταξη και ανασυγκρότηση της χώρας θα κερδίσουν τις καρδιές των πολιτών..

    • Αντώνης Καρακούσης ‏@akarakousis Jan 5
    Η Αριστερά,η νέα Αριστερά που φιλοδοξεί να κυβερνησει, μια νέα κουλτούρα ιδιωτικης -συνεργατικης παραγωγής θα έπρεπε να προπαγανδιζει.

    • Αντώνης Καρακούσης ‏@akarakousis Jan 5
    @evasyprisΟσοι νομίζουν ότι τις δουλειές θα τις φέρει το κράτος λαθευουν,πολίτες με πεποιθήσεις και νέες συνειδήσεις θα κάνουν τη διαφορα.

    • Αντώνης Καρακούσης ‏@akarakousis Jan 5
    @evasypris για τους πολίτες γράφουμε, την κοινωνία παρατηρούμε και τις βαθύτερες διεργασίες προσπαθούμε να προσεγγίσουμε.Κάτω απ´ τον αφρό..
    • Αντώνης Καρακούσης ‏@akarakousis Jan 5
    Διαμορφωνονται νέες συνειδήσεις σε τούτο τον καιρο της κρίσης- αυτη είναι θεμελιωδης αλλαγη οποία εντελει θα ορίσει τη φορά των γεγονότων..

    • Αντώνης Καρακούσης ‏@akarakousis Jan 5
    Δεν πιστεύουν σε σωτήρες ,ούτε σε αρχηγους ,ούτε σε κόμματα.Εμπιστεύονται μόνο τις δυνάμεις τους και τις μικρες κοινωνικες συλλογικότητες ..

    • Αντώνης Καρακούσης ‏@akarakousis Jan 5
    Οι Έλληνες πλέον έχουν πεισθεί ότι το κράτος δεν εχει και δεν θα μπορει για καιρο. Γι αυτο και παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους...

    • Αντώνης Καρακούσης ‏@akarakousis Jan 5
    Μια έξοδος εκτός των αθηναϊκών τειχών αρκεί για να πεισθούν κι οι Θωμαδες ότι οι Έλληνες έχουν κινητοποιηθεί και λαμβάνουν πρωτοβουλίες.

    • Αντώνης Καρακούσης ‏@akarakousis Jan 5
    Η κρίση διαμορφώνει νέες συνειδήσεις ,όσοι δεν το βλέπουν είναι τυφλωμενοι απο τις ιδεοληψιες που τους καταδιωκουν.

    • Αντώνης Καρακούσης ‏@akarakousis Jan 5
    Και είναι οι πιο αλληλέγγυοι σε ίσους δεν έχουν.Σε αντίθεση με αυτούς που σκουζουν πρωί -βράδυ- αυτοι δεν δίνουν ούτε της μάνας τους νερό!

    • Αντώνης Καρακούσης ‏@akarakousis Jan 5
    Όπου να γυρίσεις τη χώρα θα βρεις πρόσωπα ξεχωριστά που δεν φοβούνται ούτε τη δουλειά,ούτε τον κόπο,.Όλους αυτούς η κρίση δεν τους αγγίζει..

    • Αντώνης Καρακούσης ‏@akarakousis Jan 5
    Ούτε φοβούνται,ούτε πανικοβαλλονται απο τα λαικιστικα κλάματα των Αυτιαδων..Αντιθετως αναδεικνύουν και εκμεταλλεύονται καθετί που έχει αξία.

    • Αντώνης Καρακούσης ‏@akarakousis Jan 5
    Κι όμως ο λαός,οι ζυμωμενοι με την πραγματική ζωη πολιτες αντιμετωπίζουν την κρίση ως ευκαιρία παραγωγικής ανασυγκροτησης,δεν φοβούνται..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάρε και bonus tweet, πιο φρέσκο:

      Αντώνης Καρακούσης ‏@akarakousis Jan 19
      Αθεραπευτη η Δεξιά! Δεν μπορει να ελευθερωθεί απο το τρίπτυχο πατρίς,θρησκεία,οικογένεια και το 2014 ζητά να μάθει αν ο Τσίπρας είναι αθεος

      Διαγραφή
    2. A πα πα... Γουστάρω "δημιουργία ξανά" και το ελληνικό δαιμόνιο όσων "αναδεικνύουν και εκμεταλλεύονται καθετί που έχει αξία"...

      Ο κ. Κασιμάτης (aka Πανδώρα) τοποθετήθηκε; Ο κ. Καργάκος; Ο κ. Γιανναράς;

      gdmn1973

      Διαγραφή
    3. Για να μην είμαι άδικος, προσωπικά ο Αλέξης ο Τσίπρας νομίζω ότι είναι ένα παιδί με έκτακτα προσόντα. Και νομίζω πως σ’ αυτό το λίγο διάστημα που είναι αρχηγός κόμματος έχει κάνει μια πορεία σοβαρότητας που εγώ, πρέπει να πω, την εκτιμώ.
      http://popaganda.gr/christos-giannaras-oli-esthanomaste-mia-disarmonia-se-schesi-ton-topo-mas/


      O νεαρός αρχηγός του ΣYPIZA είναι η μεγάλη έκπληξη του ελληνικού πολιτικού βίου στις δύο τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις – σκαρί ηγέτη, στέρεος, πειστικός, ρεαλιστικός, ευφυής πολιτικός λόγος, ασύγκριτος με τις χιλιοφθαρμένες συμβατικότητες όλων των άλλων κομματικών ηγητόρων.
      http://leninreloaded.blogspot.gr/2013/10/blog-post_7935.html?showComment=1382986728591#c4204323205912110103

      Πάρε Γιανναρά που τον έχω εύκαιρο, που είναι και πολύ φανατικός, τόσο προς τον Αλέξη, όσο και προς το ΚΚΕ:

      Χρήστος Γιανναράς: Τσακίστε το ΚΚΕ, είναι επικίνδυνο για την αστική ταξική δικτατορία
      http://leninreloaded.blogspot.gr/2013/10/blog-post_7935.html
      ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΤΕΘΕΙ ΟΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ:
      [...] Oλα τα κόμματα σήμερα έχουν αυτόν τον χαρακτήρα: υπάρχουν, ως μέσο-εργαλείο, για να παίξει το δικό του παιχνίδι εξουσίας όποιος καταφέρει να γίνει αρχηγός. Eξαίρεση μοναδική είναι το KKE. Eκεί δεν υπάρχει ούτε αρχηγός ούτε πρόεδρος. Oρίζεται επικεφαλής ένας «γραμματέας», γραφειοκράτης διεκπεραιωτής ή των εντολών της Σοβιετίας άλλοτε ή του «ιερατείου» που περιφρουρεί τη σταλινική ορθοδοξία σήμερα. Mπορεί να είναι και εντελώς ατάλαντος. Πρόκειται για υποδειγματική περίπτωση όπου οι ετικέτες υποκαθιστούν το πραγματικό με το φαντασιώδες χτίζοντας παντοδύναμη την ψευδαίσθηση.


      Σε κάθε κοινωνία δικαιολογείται στατιστικά ένα κάποιο ποσοστό πολιτών προσκολλημένων σε οράματα, που έστω κι αν κατέρρευσαν παταγωδώς μέσα στην παγκόσμια κατακραυγή για τους φρικώδεις ολοκληρωτισμούς απανθρωπίας και ολοκαυτωμάτων που γέννησαν, εξακολουθούν κάποιους να τους εμπνέουν. Kαι η δημοκρατία, ακόμα και το ερζάτς της «αντιπροσωπευτικής», τους το επιτρέπει. Eξασφαλίζει στον κάθε πολίτη η δημοκρατία το δικαίωμα να πιστεύει ό,τι θέλει, να κηρύττει αυτό που πιστεύει, να οργανώνονται οι ομόπιστοι σε σωματεία και συλλόγους. Aλλά δεν επιτρέπει τη δημιουργία κόμματος, τη διεκδίκηση της εξουσίας από πολίτες που πίστη τους και όραμά τους είναι η κατάλυση της δημοκρατίας, η δικτατορία του προλεταριάτου.

      Tο επέτρεψε στην Eλλάδα ο καιροσκοπικός λαϊκισμός του Kωνσταντίνου Kαραμανλή. Kαι το πληρώσαμε με τριάντα εννέα χρόνια μεταπολίτευσης, όπου κυβερνούσαν μεν οι ετικέτες της «Δεξιάς» ή του «Σοσιαλισμού», αλλά κυρίαρχη, εξουσιαστική ιδεολογία, από άκρη σε άκρη της χώρας, ήταν ο παλαιοημερολογίτικος σταλινισμός σε συσκευασία μονοπώλιου «της Aριστεράς και της Προόδου».

      Διέλυσαν τα σχολειά και τα πανεπιστήμια, κατάστρεψαν μεθοδικά τη γλώσσα, κατασυκοφάντησαν την ελληνική ιστορία, ταύτισαν την Tέχνη με την προπαγάνδα. Eίχαν αυτονόητη ασυλία για κάθε είδους εκβιαστική κακοπραγία.

      Kαι, φυσικά πρόσφεραν άλλοθι στην ψυχανωμαλία των τραμπούκων «εθνικιστών» να εμφανιστούν σαν υπερασπιστές της ελληνικότητας. Πώς να απαγορεύσεις την είσοδο των Nεοναζιστών στο κοινοβούλιο, όταν την έχεις επιτρέψει πανηγυρικά στους Σταλινικούς; Eπειδή αυτοί καταλύουν τη δημοκρατία αλλά δεν μαχαιρώνουν;
      Καθημερινή, 27 Οκτώβρη 2013

      Διαγραφή
  6. Θελει η αστικη ταξη να κρυφτει και η χαρα δεν την αφηνει ...η συγκλιση πλαθεται επιμελως ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ εγχωριως ..."Βρειτε τα ρε παιδια "...."για το καλο ολων μας" ....Και οι ψηφοφοροι μας ? Ε καλα οι ψηφοφοροι ...λιγο η "εθνικη αναγκη " ,λιγο η "κρισιμοτητα της καταστασης " ....λιγο "εμεις δεν αλλαξαμε πιστευω και πολιτικη ,αλλα τι να κανουμε ,ΜΕ ΒΑΡΙΑ ΚΑΡΔΙΑ ....? Εχουμε και συνεταιρο τον Σαμαρα χαρην της "σωτηριας" της ....χωρας ! Να την τιναξουμε στον αερα ? ...Υπομονη !!!! "

    απο 1-1 -14 η δημοσιονομικη πολιτικη καθε χωρας της ΕΕ υπο διαρκη επιτηρηση (Ζητω η λιτοτητα και η μονιμοτητα των μνημονιων

    Και τι καλα που θα εφαρμωσουμε παρεουλα το κυνηγι του πραγματικου εχθρου ..."Αντιναζισμος (ΝΑΙ ΚΑΛΑ ..),....ΑΝΤΙΣΤΑΛΙΝΙΣΜΟΣ " ....Τι σκατα μαζι ψηφισαμε και το κυνηγι των αλληλεγγυων σε "αντιδημοκρατικα " κρατη ,κινηματα και ιδεολογιες ...Ε?

    (Α ρε Γιανναρα αργησες 2 χρονια ....νομιζω αρχες του 11 ωρυοταν ο Μπουμπουκος στον Αυτια-ενω ειχε ψηφισει μαζι το μνημονιο το 10-..... "ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΠΟΛΙΤΕΥΕΤΑΙ Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΘΑ ΦΤΑΣΟΥΝ ΤΟ ΚΚΕ ΣΤΟ 45% !!!!! Η ΝΤΡΟΠΗ (σικ!!) ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ !!! ΜΙΑ Β.ΚΟΡΕΑ ΣΤΗΝ ΕΣΧΑΤΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ...θεε μου φυλαγε (πιο σιγα )""

    ΑπάντησηΔιαγραφή