Πέμπτη, 30 Ιανουαρίου 2014

Τζημερονόμικς

Ενθουσιάστηκα, ομολογώ, με τη δημοσιοποίηση της οικονομικής θεωρίας του Τζήμερου, αυτής της "χαριστικής βολής" στον Μαρξισμό. Ενθουσιάστηκα σε τέτοιον βαθμό που δεν με ενόχλησαν καν οι βρισιές κατά του Μαρξ, τις οποίες εκλαμβάνω ως απορρέουσες από πνεύμα κάπως ανεξέλεγκτης άμιλλας μεταξύ των δύο, και, αν θέλετε, μια αίσθηση πίκρας που έχει ο Τζήμερος για το γεγονός ότι περισσότεροι άνθρωποι στον πλανήτη γνωρίζουν τον Μαρξ (αν και θα μπορούσε να το δει και αλλιώς, ότι δηλαδή περισσότεροι πολυμήχανοι, τετραπέρατοι Έλληνες ψήφισαν αυτόν από όσους ακολούθους είχε εν ζωή ο Κάρολος).

Δε μίλησα όμως για την αιτία του ενθουσιασμού μου, που δεν είναι άλλη από το τρομερό πεδίο διερεύνησης που ανοίγουν μπροστά μας τα Τζημερονόμικς, αν μπορεί να μου επιτραπεί η έκφραση. Ζητήματα που θεωρούνταν λυμένα από το "Μισθός, Τιμή και Κέρδος" εμφανίζονται ξαφνικά ως γιγαντιαία ερωτηματικά, σαν την μεγάλη, μυστηριώδη και εξωγήινη πλάκα που ψηλάφιζαν έκπληκτες και τρομαγμένες οι μαϊμούδες στην Οδύσσεια του διαστήματος.



Θα δώσω ένα μόνο παράδειγμα των μυστηρίων που αποκαλύπτονται στα μάτια του φιλομαθούς τώρα που ο Τζήμερος ξεφορτώθηκε τον Μαρξ:

- Ο βασικός μισθός με τον οποίο αμείβεται ένας Νοτιοαφρικανός που προσλαμβάνεται στη βιομηχανία εξόρυξης πλατίνας είναι $450 το μήνα.
- 1 κιλό πλατίνα κοστίζει σήμερα (30/1/2014) $ 50.579.55.
- Το μηνιάτικο ενός Αμερικανού ανθρακωρύχου είναι $3270, χωρίς τις κρατήσεις, που είναι 20% ($654), άρα το καθαρό του μηνιάτικο είναι $2616.

Άρα, αν υποθέσουμε ότι τα $450 του Νοτιοαφρικάνου είναι καθαρά, ο Αμερικάνος βγάζει 5.8 φορές (2616/450) όσα ο Νοτιοαφρικάνος συνάδελφός του. Βγάζει 580% παραπάνω μισθό δηλαδή.

- Αλλά το κάρβουνο πωλείται (σημερινές τιμές) 1728 αγγλικές πένες, δηλαδή, 17.28 λίρες...το πενηντόκιλο, δηλαδή 0.3456 της λίρας Αγγλίας το κιλό, δηλαδή, και στη βάση της σημερινής ισοτιμίας λίρας-δολαρίου, $ 0.569 το κιλό. Μισό δολάριο το κιλό το κάρβουνο, πενήντα χιλιάδες πεντακόσια εβδομήντα εννιά δολάρια και κάτι ψιλά το κιλό η πλατίνα. Δηλαδή, η τιμή των αγαθών που παράγουν οι δύο είναι --50579.55/0.569-- 88.891 και κάτι ψιλά φορές μεγαλύτερη για την πλατίνα. Ή αλλιώς, η πλατίνα κοστίζει στην αγορά 8.891.000% περισσότερο από το κάρβουνο.

Τι βλέπουμε λοιπόν χάρη στα Τζημερονόμικς; Βλέπουμε ότι ενώ ο Αμερικάνος ανθρακωρύχος μείβεται με 580% παραπάνω μισθό από τον Νοτιοαφρικανό πλατινωρύχο, ο Νοτιοαφρικάνος πλατινωρύχος παράγει κάτι που αξίζει 8.891.000% περισσότερο από αυτό που παράγει ο Αμερικάνος ανθρακωρύχος.

Άρα εδώ, και βάσει της τζημερονομικής προσέγγισης στο πωλητήριο του Μήτρογλου και πώς αυτό εξαλείφει την έννοια της υπεραξίας (αφού στο μεταξύ κάνει παραγωγή και χρόνο εργασίας, πώληση εργατικής δύναμης, πλειοδοσία σε αγορά για περιορισμένα εμπορεύματα πολυτελείας, μισθό, τιμή και αξία, κέρδος και υπεραξία έναν ωραιότατο πατσά ψιλοκομμένο), ο Νοτιοαφρικανός παράγει (εξορύσσει) πόσα εκατομμύρια φορές φτηνότερα από τον Αμερικάνο και πού πάει το κέρδος της διαφοράς αφού και οι δυο δουλεύουν τις ίδιες ώρες σε παρόμοια δουλειά, τι, ποιος, πού πήγαν τα λεφτά ρεταλεφτάρε δώσρετομπέναλτιχασάπηλαϊντσμαν;

Και μετά τρώμε μια μπανάνα, που στο μεταξύ, μετά την ανάγνωση Τζήμερου, έχει γίνει αιφινίδια και ανεξήγητα το αγαπημένο μας φαγητό...

11 σχόλια:

  1. Την ιδια σκεψη μαλλον καναμε διαβαζοντας τον Τζημ και τον καταπελτη του κατα Μαρξ .Θα του πηγαινε το κασκετακι με το φωτακι στο κεφαλι και μια αξινα στο χερι .!
    Βεβαια θα του πηγαινε καλυτερα σαν περιβαλλον χωρος η Αμερικη ,αλλα η "ευγενικοτητα" της φυσιογνωμιας του θα ταιριαζε καλυτερα σε ενα ευγενικο μεταλλο σαν την πλατινα στην Αφρικη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. πριν λιγο ....

    Μόλις κατερρίφθη πανηγυρικά και η θεωρία τής εξέλιξης από το Θάνο Τζήμερο. Σε ποστ του στο φέισμπουκ, ο επιτυχημένος καινοτόμος επιχειρηματίας και πρόεδρος ΔΗΞΑΝ έγραψε:

    "Αν ο άνθρωπος 'εξελίχτηκε', όπως λένε μερικοί, από τον πίθηκο, γιατί υπάρχουν μόνο άνθρωποι, μόνο πίθηκοι και κανένας ανθρωποπίθηκος γύρω μας; Ο Δαρβίνος ήταν ένας χασομέρης που αντί να δουλεύει καθόταν κι έκανε ταξιδάκια σε εξωτικά νησιά γράφοντας χαζομάρες."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "γιατί υπάρχουν μόνο άνθρωποι, μόνο πίθηκοι και κανένας ανθρωποπίθηκος γύρω μας"

      Ε όχι και ΚΑΝΕΝΑΣ ανθρωποπίθηκος!!!...

      (τι καριόλης προφήτης είμαι και έβαλα τις μαϊμούδες φωτό στο άρθρο που του αφιέρωσα...)

      Διαγραφή
  3. Γιατί υπάρχουν μόνο άνθρωποι, μόνο πίθηκοι και κανένας ανθρωποπίθηκος γύρω μας;
    Υπάρχουν οι ανίδεοι κωλοπίθηκοι σαν τον πετυχημένο διαφημιστή που ζουν για να δίνουν τα δίκαια στους Δαρβίνοι και τους Μπέκετ.
    Γκοντοπουτανος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. δευτερο πόνημα του τζημερμαρξ με θέμα το λάδι........
    πρόσεξε πως την κοινωνική εργασία αρκετών ατόμων την αναγάγει σε εργασία ενός (".... Η ευρηματικότητα, η έμπνευση, το επιχειρηματικό ρίσκο, το design, η γνώση των αγορών, η διαφήμιση, η καινοτομία ενός ανθρώπου που είχε αυτή την ιδέα και την υλοποίησε...." Δηλαδή ο παραγωγός του λαδιού φύτεψε την ελιά - έμαθε να βγάζει λάδι - έβγαλε λάδι - τυποποίησε - διαφήμισε - έμαθε τις αγορές - ρίσκαρε επιχειρηματικά - πούλησε- μόνος του !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! σούπερ ντούπερ τρούπερ ο λαδέμπορας λέμε ............ δεν μένει τίποτε άλλο παρά να το φάει και μόνος του για να κλείσει ο κύκλος ..........

    Κατάρα στο λαδέμπορα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ...εχει πιασει ολη την διανοηση της Ιστοριας ο μπαγασας ! Ελπιζω να την γλυτωσει ο Γαλιλαιος ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Σεχτάρ ο Τρομερός31 Ιανουαρίου 2014 - 7:07 μ.μ.

    Αντώνη,
    Θα σου πεί ο Τζήμερος ότι ο μισθός πληρώνει χρόνο εργασίας (ενοίκιο εργατικής δύναμης) και στον ίδιο χρόνο εργασίας οι δυό εργάτες, δε βγάζουν ίδια κιλά κάρβουνο και πλατίνα. Η αλλιώς, δεν έχουν την ίδια αξία το κάρβουνο και η πλατίνα.
    Αρα, πρέπει να πολλαπλασιάσουμε κάθε μισθό επί την αντίστοιχη παραγωγικότητα εργασίας και να συγκρίνουμε τα δύο προϊόντα, δηλαδή τις ανταλλακτικές τους αξίες (*), που αναφέρονται (ανταλλάσσονται) σε ίση εργασία.
    Νομίζω θα είναι πάλι καταθλιπτική η σύγκριση σε βάρος του μάβρου, αλλά όχι σε τόσο εξωφρενικό νούμερο.
    Ο Τζήμερος παρουσιάζει την εκμετάλλευση σαν ένα επιχείρημα υπέρ της εκμετάλλευσης!

    --------------------------------------------------------------------
    * υποθέτοντας, για να μην ξεστρατίζουμε, οτι ισούνται με τις τιμές παραγωγής, δηλαδή τις τιμές, που πουλιούνται σήμερα στη διεθνή αγορά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Σεχτάρ ο Τρομερός31 Ιανουαρίου 2014 - 7:09 μ.μ.

    Για να μην τα μπερδέψω, παραπάνω εννοώ την παραγωγικότητα σε φυσικούς όρους αξίας χρήσης, δηλ. κιλά κάρβουνα, αντιστοίχως πλατίνας, στην μονάδα του χρόνου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν αλλάζει κάτι στην γενική παρατήρηση του Μαρξ ότι ο μισθός του εργάτη δεν αντανακλά την αξία πώλησης του εμπορεύματος, δηλαδή ότι δεν πληρώνεται ανάλογα με το πόσο πωλείται αυτό το οποίο παράγει, πράγμα που το παράδειγμα θέλει να αναδείξει. Ο μισθός των πλατινωρύχων και αυτός των ανθρακωρύχων στην Νότια Αφρική είναι πολύ παρόμοιος, παρά την τεράστια διαφορά στην αξία των αγαθών πλατίνα και κάρβουνο, και η αξία αυτή περιλαμβάνει την συγκριτική σπανιότητα του ενός έναντι του άλλου ανεξαρτήτως από τον χρόνο που περιλαμβάνει η εξόρυξη. Κάρβουνο υπάρχει σε πολλά μέρη του κόσμου, πλατίνα σε ελάχιστα. Αυτό δεν επηρεάζει όμως τους μισθούς των εργατών, αν και επηρεάζει σε πολύ μεγάλο βαθμό την τιμή του ενός και την τιμή του άλλου στην αγορά.

      Διαγραφή
    2. Σεχτάρ ο Τρομερός31 Ιανουαρίου 2014 - 9:52 μ.μ.

      Ναί, δεν ανήκω σε αυτούς, που βρίσκουν λάθη στον Μάρξ. (Αμα καμιά φορά μου τύχαινε ....απλά τον ξαναδιάβαζα!).
      Ασφαλώς ο μισθός δεν ισούται με την τιμή πώλησης (τιμή παραγωγής) γιατί η τελευταία περιέχει και την απλήρωτη εργασία (υπεραξία), στην αφηρημένη περίπτωση που η τιμή του εμπορεύματος ισούται με την (ανταλλακτική) αξία του, όπως συμβαίνει πρακτικά στην ελεύθερη αγορά (πολλοί αγοραστές, πολλοί πωλητές, χωρίς συνεννόηση μεταξύ τους), και σε κλάδους που βρίσκονται σε κεφαλαιακό ισοζύγιο η στασιμότητα, δηλαδή δεν μπαίνουν νέα κεφάλαια ούτε βγαίνουν/κλείνουν επιχειρήσεις. Σε αυτή την περίπτωση ο μισθός του εργάτη βρίκεται σε αναλογία με την αξία, δηλαδή την τιμή του εμπορεύματος, κατά τον λόγο που ορίζει το κοινωνικό μέσο ποσοστό υπεραξίας, δηλαδή ο γενικός βαθμός εκμετάλλευσης του συγκεκριμένου κοινωνικοοικονομικού σχηματισμού. (Κι ο τελευταίος διαμορφώνεται από τον συσχετισμό δυνάμεων της ταξικής πάλης, οργανωμένης και "αυθόρμητης"). Στην πράξη τα πράγματα περιπλέκονται γιατί ούτε η αγορά σήμερα είναι ελεύθερη, και πάντα υπήρχε η δυναμική της κίνησης των κεφαλαίων, ου μην αλλά και οι ζημιές, που συνήθως επιβαρύνουν όλα τις τιμές παραγωγής, και που γι αυτό το λόγο οι τελευταίες χαρακτηρίζονται "παραλλαγμένη μορφή της αξίας". Αλλά η βασική αλήθεια του νόμου της αξίας δεν ακυρώνεται, απλά χρειάζεται περισσότερο λεπτομερειακή ανάλυση για να γίνει κατανοητή στον πραγματικό καπιταλιστικό κόσμο της, κατά τον ίδιο τρόπο, που η άνοδος του αερόστατου δεν διαψεύδει το νόμο της βαρύτητας αλλά είναι μία ακόμη πραγματοποίησή του.
      Σχετικά με την σπανιότητα, θάλεγα πως δεν αποτελεί μέρος της αξίας αλλά είναι μια ιδιότητα που δημιουργεί όρους φυσικού μονοπωλίου για το σπάνιο εμπόρευμα: Η τιμή του προσδιορίζεται από τους δυσμενέστερους και όχι από τους μέσους κοινωνικούς όρους παραγωγής του. Ο πωλητής του είναι ντε φάκτο μονοπώλιο, και πουλάει σε μονοπωλιακές τιμές, που δεν αντιστοιχούν μεν στις αξίες αλλά και δεν ακυρώνουν δε την γενική ισχύ του νόμου της αξίας, γιατί απλά εκμεταλλεύεται αξία, που έχει παραχθεί σε άλλους κλάδους. Συνήθως είναι και κεφαλαιακό μονοπώλιο, δηλαδή κυριαρχεί στην παραγωγή του σπανίου εμπορεύματος, οπότε πουλάει στις ανώτατες δυνατές τιμές (δηλ. οριακές για υποκατάσταση του εμπορεύματος με διαφορετικά άλλα), και έχει το μονοπωλιακό υπερκέρδος.
      Για το θέμα του Τζήμερου, είχε ασχοληθεί ο Μάρξ νομίζω με αφορμή την αξία των έργων τέχνης, ίσως στο "Θεωρίες για την Υπεραξία", που ανάρτησες. Εκεί, αν καλά θυμάμαι, εξηγούσε την υψηλή τους αξία συμπεριλαμβάνοντας σε αυτή και μέρος της αξίας της εργασίας των πολλών άλλων αφανών καλλιτεχνών η κάπως έτσι. Είναι ένα καλό παράδειγμα του ότι η αξία των εμπορευμάτων προσδιορίζεται από τους κοινωνικούς και όχι τους ατομικούς όρους παραγωγής τους. Οι λίγοι "Μήτρογλου" (και οι "Μαρινάκηδες") εκμεταλλεύονται την εργασία των χιλιάδων άσημων ποδοσφαιριστών ιδίως των χαμηλών κατηγοριών.

      Διαγραφή
    3. Στις Θεωρίες για την υπεραξία ασχολείται, αλλά η τελευταία ανάρτηση ήταν από την Σύνοψη του Κεφαλαίου του Ένγκελς.

      Για το θέμα που αφορά η ανάρτηση και που συζητάμε, θα ανεβάσω το σχετικό απόσπασμα από το Μισθός, τιμή και κέρδος για να είναι εντελώς σαφές ποιο είναι το ζήτημα.

      Διαγραφή