Δευτέρα, 13 Ιανουαρίου 2014

Πέντε πράγματα που δεν είναι και δεν κάνει ο σοσιαλισμός

1. Ο σοσιαλισμός δεν είναι ο "επί γης παράδεισος", για αυτό και η υπόθεσή του δεν είναι υπόθεση "Δευτέρας Παρουσίας." Ο σοσιαλισμός είναι μονάχα η απόπειρα να αρθεί η αντίφαση ανάμεσα στην κοινωνικοποίηση της παραγωγής και την ατομική βάση της ιδιοποίησης του κοινωνικού προϊόντος προς όφελος της πλειοψηφίας της ανθρωπότητας. Η απόπειρα αυτή περνά μέσα την υπερνίκηση κοινωνικών αντιφάσεων που στον καπιταλισμό δεν είναι άμεσα ορατές, για αυτό και οξύνει την κοινωνική αντίληψη για αυτές.

2. Ο σοσιαλισμός δεν είναι ένα σύστημα το οποίο προϋποθέτει την εγγενή καλοσύνη του ανθρώπου ούτε την δια θαύματος ομογενοποίηση των ατομικών βουλήσεων. Είναι ένα σύστημα το οποίο προϋποθέτει την δυνατότητα του ανθρώπου να εξελίξει όχι μόνο την παρέμβασή του στη φύση αλλά και την παρέμβασή του στις κοινωνικές του σχέσεις, πράγμα τελείως διαφορετικό από την "καλοσύνη." Είναι επίσης ένα σύστημα το οποίο προϋποθέτει την δυνατότητα της πλειοψηφίας να επιβάλλει τα βασικά της συμφέροντα στην μειοψηφία, πράγμα επίσης τελείως διαφορετικό από την ομογενοποίηση των ατομικών βουλήσεων.


3. Ο σοσιαλισμός δεν νομοθετεί την κοινωνική ύπαρξη σε κενό ιστορικού αέρος, αλλά κληρονομεί πάντοτε κομμάτια από την κοινωνία την οποία αρνείται, τόσο στις οικονομικές σχέσεις, όσο και στις μορφές του εποικοδομήματος, από το δίκαιο ως την τέχνη. Το ποια από τα στοιχεία των παλαιότερων πολιτισμών τα οποία δεν έχουν άμεση σχέση με την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο παραμένουν χρήσιμα και απαραίτητα σε μια σοσιαλιστική κοινωνία δεν αποδεικνύεται εκ των προτέρων, αλλά μέσα από τη μακρόχρονη εμπειρία. Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι η αντίληψη του σοσιαλισμού ως συνολικού πολέμου ενάντια σε κάθε κοινωνική μορφή και πρακτική που κληρονομεί οδηγεί στην άσκοπη και (αυτο)καταστροφική βία. Ο φυσικός μαρασμός της θρησκείας ή της επαγγελματικής λογοτεχνίας, για παράδειγμα, αποτελεί κοινωνική εξέλιξη· η καταστολή τους αποτελεί φοβισμένη αντίδραση.

4. Ο σοσιαλισμός δεν πρόκειται, ακόμα και αν επικρατήσει παγκόσμια, να οδηγήσει σε μια πλήρη εξομοίωση των κοινωνιών μεταξύ τους, ούτε και θα πρέπει να επιθυμεί κάτι τέτοιο. Όπως δεν πρόκειται να οδηγήσει σε μια πλήρη εξομοίωση των ανθρώπων μεταξύ τους, ούτε και θα πρέπει να επιθυμεί κάτι τέτοιο. Η συνεργασία μεταξύ των ανθρώπων για το συλλογικό καλό δεν προϋποθέτει εξομοίωση· προϋποθέτει υπέρβαση της ανταγωνιστικής φύσης των σχέσεών τους, πράγμα εντελώς διαφορετικό. Το ίδιο ισχύει και για την σχέση μεταξύ σοσιαλιστικών κρατών.

5. Ο σοσιαλισμός επιζητά να κάνει με τη βία μόνο αυτό που μπορεί να γίνει με τη βία, και η βία δεν έχει "μαγικές" ιδιότητες. Η βία δεν είναι μέσο που εξασφαλίζει επιστημονική πρόοδο, για παράδειγμα, ούτε εξάλειψη των διαφορών πόλης και υπαίθρου. Η βία είναι μέσο απέναντι στη βία, για αυτό και είναι απαραίτητη απέναντι στο καθεστώς της ατομικής εκμετάλλευσης των μέσων παραγωγής και της εργασίας των άλλων, για αυτό και είναι απαραίτητη για την υπεράσπιση της σοσιαλιστικής κοινωνίας από τους εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς της. Αλλά η βία είναι ανήμπορη μπροστά σε ένα σωρό άλλα ζητήματα που έχει να αντιμετωπίσει η σοσιαλιστική κοινωνία, από την αναδιοργάνωση της οικογενειακής ζωής στην αναδιοργάνωση της εκπαίδευσης, της επιστημονικής έρευνας και της παραγωγής. Καμία αυθεντικά σοσιαλιστική κοινωνία δεν θεοποιεί τη βία, και καμία αυθεντικά σοσιαλιστική κοινωνία δεν φείδεται μέριμνας για την εξάλειψη ή τουλάχιστο την περιστολή της βίας στις χιλιάδες όψεις της καθημερινής ζωής όπου έχει φωλιάσει, από την οικιακή βία απέναντι στις γυναίκες και τα παιδιά, στην πολιτισμική λατρεία και προβολή της βίας, στην παγίωση της βίας στη σχέση γονιών και παιδιών και στις σχέσεις των παιδιών μεταξύ τους, στη βία στους εργασιακούς χώρους, στην διασύνδεση του αλκοολισμού και της ναρκομανίας με τη βία. 

10 σχόλια:

  1. Μου επιτρεπεις να το βγαλω φωτοτυπιες και να το μοιραζω στη δουλεια??fedor

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μπραβω κυριε Αντωνη. Συμφωνω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Επειδη η εφαρμογη του σοσιαλισμου δεν μπορει να στιριζεται σε ηθικο κυριγμα ή στην καλοσυνη του ανθρωπου ο μονος τροπος για να μακροημερευσει ειναι με το να υπαρχει μια εσωτερικη αναγκαιοτητα που θα θετει περιορισμο στις καπιταλιστικες σχεσεις παραγωγης οπως ειναι ο νομος της πτωτικης τασης του ποσοστου του κερδους.Το να περιμενεις ομως να σβησει το ζωογονο πυρ της καπιταλιστικης παραγωγης ειναι σαν να περιμενεις να σβησει ο ηλιος οπως ελεγε η Ρ.Λουξεμπουργκ.Ειναι ενα ειδος μεσσιανισμου.Και οταν ενας τροπος παραγωγης στερειται αναγκαιοτητας καταφευγει στην βια στην αποπειρα του να διατηρηθει στην υπαρξη.

    G.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Ζωογόνο πυρ της καπιταλιστικής παραγωγής";

      Ζωογόνο για ποιον; Αν το σημαντικό πράγμα για τους ανθρώπους είναι να βρουν κάτι να ανταγωνίζονται και όχι να καλύπτουν τις ανάγκες τους, που μπορούν να το κάνουν απείρως καλύτερα αν κοινωνικοποιήσουν τα μέσα παραγωγής, τότε να τους δίνουμε κάτι να παίζουν "ανταγωνισμός", όπως δίνουμε στη γάτα ένα κουβάρι για να παίζει ότι κυνηγάει ποντίκια. Δεν είναι ανάγκη να καταστραφεί ο πλανήτης για να έχουν κάποιοι κίνητρα. Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι.

      Επίσης, αν προλάβουμε και ζήσουμε τον σοσιαλισμό, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι είμαστε η πιο ακατάλληλη γενιά για αυτόν και να το αποδεχτούμε με χιούμορ και ταπεινοφροσύνη. Ένας τρόπος παραγωγής χρειάζεται και την ανάλογη κουλτούρα, και εμείς σίγουρα θα είμαστε κάπως κωμικές φιγούρες σε ό,τι αφορά την κουλτούρα που απαιτεί ο σοσιαλισμός.

      Διαγραφή
    2. Ζωογονο πυρ για το κεφαλαιο.Η φραση ανοικει στο Μαρξ.Σελ 327 Κεφαλαιο τομος 3.
      Η σημασια του νομου ειναι οτι εφ οσον εχουμε στατιστικα στιχεια για το ποσοστο του κερδους μπορουμε να διακρινουμε το κατα ποσο οι απο πανω δεν μπορουν να διαχειριιζονται το συστημα οπως πριν,πραγμα που ειναι ορος για την δυνατοτητα εμφανισης επαναστατικης καταστασης.Δεν ξερω αν ειδες καθολου και την μελετη για τις βασικες μαρξικες μεταβλητες του ελληλικου καπιταλισμου των Πασσα-Μανιατη που σου ειχα στειλει σε μειλ...

      G.

      Διαγραφή
    3. Συγνώμη, το ίδιο πράγμα είναι αυτό που είπες εσύ και αυτό που λέει ο Μαρξ; Εσύ μίλησες για "ζωογόνο πυρ" ΤΟΥ κεφαλαίου ("της καπιταλιστικής παραγωγής").

      "Η σημασια του νομου "

      Ποιου νόμου;

      "ειναι οτι εφ οσον εχουμε στατιστικα στιχεια για το ποσοστο του κερδους μπορουμε να διακρινουμε το κατα ποσο οι απο πανω δεν μπορουν να διαχειριιζονται το συστημα οπως πριν"

      Δεν καταλαβαίνω σε τι αναφέρεσαι στην ανάρτηση ή σε όσα έγραψα στα σχόλια.

      Διαγραφή
    4. Του νομου της πτοτικης τασης του ποσοστου του κερδους.Ναι ο Μαρξ δεν λεει στο αποσπασμα "ζωογονο πυρ της καπιταλιστικης παραγωγης",λεει 'ζωοοτονο πυρ της παραγωγης' σκετο.Δεν εννοει την παραγωγη γενικα ομως γιατι στο τελος του κεμενου λεει οτι αυτος ο νομος με οικονομικο τροπο δειχνει (απο την πλευρα του αστου) οτι ο καπιταλισμος ειναι ενας παροδικος τροπος παραγωγης.

      Για το τελευταιο οκ ξεφυγα απο το θεμα.

      G.

      Διαγραφή
  4. Έτυχε να έχω πρόσφατα σχετική (με το 1.) συζήτηση με ένα συνάδελφο, συγκεκριμένα ότι ναι ο σοσιαλισμός δεν λύνει όλα τα προβλήματα της ανθρωπότητας, όπως αρέσκονται να προπαγανδίζουν οι εχθροί του αφενός για να ανεβάζουν τον πήχη των εργαζομένων απέναντι στον σοσιαλισμό, και αφετέρου για να κατεβάζουν τον πήχη των τελευταίων απέναντι στον καπιταλισμό.
    Πριν πολύ καιρό αποκτήσω οποιαδήποτε επαφή με το ΚΚΕ, είχα μάθει μια φράση από τον κοινωνικό μου περίγυρο, και απ' ότι βλέπω τώρα χρησιμοποιείται γενικώς, ότι «δεν πάει και τα παιδιά σχολείο»... φράση που χρησιμοποιείται για να εκφράσεις ότι οι απαιτήσεις κάποιου είναι ιδιαίτερα υψηλές, πέρα της «κοινής λογικής». Οπότε μου έρχεται τελείως αυθόρμητα αυτή η φράση, αλλά ευτυχώς το μυαλό πήρε γρήγορες στροφές και λέω, βρε για κάτσε, ένα από τα πρώτα πράγματα που φροντίζει να κάνει ο σοσιαλισμός, δεν είναι ακριβώς αυτό, να πάει τα παιδιά σχολείο; Μετά που γύριζα σπίτι σκεφτόμουν πόση ειρωνεία μπορεί να εμπεριέχει μια τέτοια «αθώα» κατά τ' άλλα φράση, και πόσο βαθιά εμποτισμένη μπορεί να είναι από την κυρίαρχη προπαγάνδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Υπαρχουν πολλα ''τσιτατα'' που λεγονται για το σοσιαλισμο(θα μας παρουν τα σπιτια,ειναι χουντα κτλ).Οι γνωσεις ενος μεσου πολιτη για τον κομμουνισμο και το σοσιαλισμο δεν ξεπερνουν τη μια σελιδα Α4.Ειναι βλεπεις αρκετη για να συνοψισει ολη την αντικομμουνιστικη προπαγανδα που εχουμε φαει στη μαπα τοσα χρονια.Το χειροτερο ειναι οτι οσο και να προσπαθεις να βγαλεις απ το μυαλο ενος εργαζομενου ολη αυτη τη προπαγανδα,τοσο θα πεφτεις πανω σε επιχειρηματα για τα παιδια(!!!!) της Παπαριγα,για το Μπογιοπουλο και διαφορες αλλες μαλακιες με τις οποιες εχουν ποτισει το μυαλο του κοσμου.Εαν οι εργαζομενοι καταλαβουν ποιος ειναι ο ρολος τους στο καπιταλιστικο συστημα(που ο ρολος τους ειναι αυτος του εμπορευματος) τοτε ο μονος δρομος ειναι να γινουν κομμουνιστες.Τα αδιεξοδα του συστηματος του καπιταλισμου ειναι πολλα και ειναι αλυτα.Το δυσκολο ειναι να εξηγησεις οτι υπαρχει και αλλος δρομος.Υπηρξε,υπαρχει και θα υπαρχει.fedor

      Διαγραφή