Παρασκευή, 3 Ιανουαρίου 2014

Κοκτέιλ Μολότωφ #326

Το ότι κάτι πολύ σάπιο υπάρχει στην εποχή μας αποδεικνύεται από το γεγονός ότι δεν έχει πυροδοτήσει κανέναν φιλοσοφικού χαρακτήρα μηδενισμό. Ο κομμουνιστής βρίσκει απέναντί του τους πάντες, εκτός από αυτόν που θα άξιζε να βρει απέναντί του, κάποιον που να έχει τα άντερα να απορρίψει μεν την σοσιαλιστική προοπτική παραδεχόμενος όμως τουλάχιστο ότι επιθυμεί την καταστροφή και το ρήμαγμα αυτού του ομολογουμένως άθλιου, ποταπού και ανάξιου ύπαρξης κόσμου. Αλλά όχι, η εποχή του αντικειμενικού μηδενισμού δεν είναι φιλόξενη προς τον υποκειμενικό μηδενισμό, που απαντούσε ψευδοεκπροσώπους μόνο όσο η κοιλιά ήταν γεμάτη και το μυαλό φλέρταρε με την άρνηση ως πολυτέλεια για χορτασμένους. Τώρα που έσφιξαν τα πράματα, ο τελευταίος ersatz νετσαγεφικός έχει μετατραπεί σε κυρία φιλόπτωχου ταμείου και θέλει να σώσει κάτι -- τη χλωρίδα, την πανίδα, τους συνανθρώπους του, το ψωμάδικο της γειτονιάς. Κανείς δεν έχει το θάρρος να αρθρώσει μίσος για τον κόσμο της απόλυτης αλλοτρίωσης όπου σιγοβράζουμε όλοι σαν τις ψυχές στον Άδη· όλοι θέλουν να τον σώσουν, να τον παλινορθώσουν, να τον ξανακάνουν να λειτουργήσει προς "κοινόν όφελος". Γι αυτό και μισούν, όλοι μαζί, εμάς, τα νηφάλια ξαδέλφια των μηδενιστών, και μας μισούν με μεγαλύτερη λύσσα από ποτέ.

3 σχόλια: