Τρίτη, 31 Δεκεμβρίου 2013

Τα γραφεία του ΚΚΕ βρώμισαν φασίστες της Χρυσής Αυγής

Τα γραφεία της Κομματικής Οργάνωσης Λιούμη του ΚΚΕ στο Αιγάλεω βρώμισαν οι φασίστες της Χρυσής Αυγής. Όπως καταγγέλλει η Τομεακή Επιτροπή Νοτιοδυτικών Συνοικιών της ΚΟΑ του ΚΚΕ, «οι θρασύδειλοι νεοναζιστές εγκληματίες χρυσαυγίτες, οι υπηρέτες του συστήματος και της πλουτοκρατίας, παρότι τάχα εμφανίζονται ως "αντισυστημικοί" τόλμησαν να βρωμίσουν (με αυτοκόλλητα σήματα) τα γραφεία της Κομματικής Οργάνωσης του Λιούμη στο Αιγάλεω τη νύχτα του Σαββάτου 28 Δεκέμβρη.

Οι φασίστες, που σαν τυφλοπόντικες δρουν στα σκοτάδια, νόμισαν ότι με αυτή τους την ενέργεια θα τρομοκρατήσουν τους κομμουνιστές. Εκτός από εγκληματίες, είναι και βαθιά νυχτωμένοι. Οι κομμουνιστές τα έβαλαν με αντιπάλους πιο ισχυρούς και βγήκαν νικητές. Ας ρωτήσουν και θα μάθουν τι σήμαινε το Αιγάλεω για τους προγόνους τους, τους χίτες και ταγματασφαλίτες.

Δευτέρα, 30 Δεκεμβρίου 2013

Antonio Gramsci-Η Aντίδραση

Antonio Gramsci
Η Αντίδραση
Avanti!, 17 Οκτώβρη 1920
Μτφρ.: Lenin Reloaded

[...] Αναμφίβολα, η Αντίδραση στην Ιταλία δυναμώνει και θα επιδιώξει να επιβληθεί δια της βίας ανά πάσα στιγμή: η Αντίδραση, η οποία υπήρχε πάντα, η οποία υπακούει τους δικούς της νόμους εξέλιξης, και η οποία θα αποκορυφωθεί στην πιο θηριώδη τρομοκρατία που έχει ποτέ γνωρίσει η ιστορία. Δεν είναι τυχαίο σήμερα ότι ολωνών τα μάτια είναι καρφωμένα στο Φιούμε και τη Δαλματία, στον Ντ' Ανούντσιο, τον Μίλλο και τον Καβίλια. Η Αντίδραση είναι παράγωγο της αποτυχίας του ιμπεριαλιστικού πολέμου. Είναι παράγωγο των οικονομικών συνθηκών στις οποίες εξανάγκασε τον ιταλικό λαό ο καπιταλισμός. Είναι παράγωγο των εθνικιστικών αυταπατών και των οπορτουνιστικών ψευδαισθήσεων ενός κράτους που δεν μπορεί πλέον να εγγυηθεί τη διατροφή, το ρουχισμό, τη στέγαση του πληθυσμού. Η Αντίδραση είναι η προσπάθεια να ξεφύγουμε από την τωρινή κατάσταση μέσω ενός νέου πολέμου. Είναι η προσπάθεια να διορθωθεί το κρατικό έλειμμα με την επιδρομή σε γειτονικά έθνη. Είναι η φυσιολογική, βιολογική έκφραση του καθεστώτος της εθνικής και ατομικής ιδιοκτησίας, καθώς μάχεται με νύχια και με δόντια να σωθεί απ' την άβυσσο.

Antonio Gramsci-Επιστολή στην ΚΕ του ΚΚΣΕ, Οκτώβρης 1926

Πάνω δεξιά, ο Τζουλιάνο Γκράμσι, γιος του Αντόνιο.  Γεννήθηκε στη Μόσχα, δυο μήνες πριν την σύλληψη του πατέρα του. Πέθανε στη Μόσχα το 2007. Δεν είδε ποτέ τον πατέρα του.

Ιστορικό υπόβαθρο: Την άνοιξη με καλοκαίρι του 1926, οι Κάμενεφ, Ζινόβιεφ και Τρότσκι ένωσαν δυνάμεις ενάντια στην πλειοψηφία Στάλιν-Μπουχάριν στην ΚΕ και το ΠΓ του ΚΚΣΕ και ανακοίνωσαν επίσημα, μέσω του Τρότσκι, την ίδρυση της Ενωμένης Αντιπολίτευσης. Ο Ζινόβιεφ απομακρύνθηκε από το ΠΓ. Στις 4 του Οκτώβρη του 1926, και σε έναν ελιγμό της απέναντι στην πλειοψηφία, η Ενωμένη Αντιπολίτευση ανακοίνωσε πως δεν θα επεδίωκε να οργανώσει φράξια μέσα στο κόμμα και ζήτησε ανακωχή, που κράτησε όμως ελάχιστα. Ο Γκράμσι συνέταξε την επιστολή εκ μέρους του ΠΓ του Ιταλικού ΚΚ, και την παρέδωσε στον Παλμίρο Τολιάτι για να την μεταφέρει στη Μόσχα. Ο Τολιάτι δεν μετέφερε την επιστολή. Αντ' αυτού, έστειλε απάντηση στον Γκράμσι στις 18 Οκτώβρη 1926 για τους λόγους που δεν συμφωνεί με την επιστολή, προβάλλοντας, μεταξύ άλλων, το επιχείρημα ότι αυτή τείνει να κρατά εσφαλμένα ίσες αποστάσεις μεταξύ της πλειοψηφίας και της αντιπολίτευσης. Σε απαντητική του επιστολή στον Τολιάτι με ημερομηνία 26 Οκτώβρη 1926, ο Γκράμσι αντιτείνει για το συγκεκριμένο σημείο ότι ο Τολιάτι ερμηνεύει την επιστολή αποσπασματικά, και ότι θα μπορούσε να είχε προβεί σε δομικές αλλαγές αν δεν θεωρούσε το μήνυμα αρκετά σαφές από την αρχή. Ο Γκράμσι συνελήφθη στις 8 Νοέμβρη του 1926. Ακολουθεί το απόσπασμα της επιστολής που θέτει το ζήτημα των θέσεων του ΠΓ του ΙΚΚ σε σχέση με το διαγραφόμενο σχίσμα στο ΚΚΣΕ.

Κυριακή, 29 Δεκεμβρίου 2013

Συνέντευξη του Γ. Μπουρνούς, μέλους της Εκτελεστικής Επιτροπής του ΚΕΑ, Οκτώβρης 2013

Γ. Μπουρνούς
Ο δρόμος του ΣΥΡΙΖΑ
Συνέντευξη με τους Filip Krantić και Milenko Srećković
31 Οκτώβρη 2013
(απόσπασμα)
Μτφρ.: Lenin Reloaded

- Μπορείτε να μας πείτε ποια είναι τα πολιτικά σχέδια του ΣΥΡΙΖΑ, τι εσωτερική και εξωτερική πολιτική θα ακολουθήσει αν έλθει στην κυβέρνηση; Για παράδειγμα, πώς θα αντιμετωπίσετε το ζήτημα των ιδιωτικοποιήσεων, του δημόσιου χρέους, και των μέτρων λιτότητας που επέβαλλε η ΕΕ;

Antonio Gramsci-Οι μαϊμουδάνθρωποι

Antonio Gramsci
Οι μαϊμουδάνθρωποι
Ordine Nuovo, 2 Γενάρη 1921
Μτφρ.: Lenin Reloaded

Ο φασισμός είναι η πιο πρόσφατη "παράσταση" που έστησε η μικροαστική τάξη των πόλεων στη σκηνή της εθνικής πολιτικής ζωής. Το αξιοθρήνητο συμπέρασμα της περιπέτειας του Φιούμε* ήταν η τελική σκηνή της παράστασης. Μπορεί να εκληφθεί ως το πιο σημαντικό επεισόδιο της διαδικασίας της εσωτερικής αποσύνθεσης που βιώνει αυτή η τάξη του ιταλικού λαού.

Με αφορμή τις εξελίξεις στο «Αγλαΐα Κυριακού»

Η σύλληψη του (πρώην) διοικητή του Νοσοκομείου Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού» για εκβιασμό φέρνει ξανά στην επιφάνεια όλη την «μπόχα» και τη σαπίλα που χαρακτηρίζει τις σχέσεις «αίματος» ανάμεσα στο αστικό κράτος και τους επιχειρηματικούς ομίλους. Οι σχέσεις αυτές είναι ιδιαίτερα χρυσοφόρες στον τομέα της Υγείας και του Φαρμάκου, με ασύλληπτα κέρδη για τους ιδιώτες από το «ξεζούμισμα» του κρατικού προϋπολογισμού, των Ταμείων, των ασθενών, των εργαζομένων. Μερίδιο, από τα αμύθητα ποσά που διακινούνται, διεκδικούν κατά καιρούς διάφορα στελέχη στο μηχανισμό της κρατικής διοίκησης.

Αυτό δείχνει η υπόθεση με το διοικητή του «Αγλαΐα Κυριακού», αλλά και το κρούσμα με τον εκβιασμό της διοικήτριας του «Σωτηρία» από εργατοπατέρα. Στην περίπτωση Τομπούλογλου, πέρασε σε δεύτερη μοίρα ότι ο εν λόγω διοικητής φέρεται να ζητούσε μίζα από διαφημιστική εταιρεία που είχε αναλάβει για λογαριασμό του νοσοκομείου πρόγραμμα συνολικού ύψους 190.000 ευρώ για την αντιμετώπιση της παιδικής παχυσαρκίας. Αυτό η κυβέρνηση το ονομάζει «πρόληψη», ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για «τάισμα» των επιχειρήσεων!

...Γι αυτό και στις ευρωοεκλογές θα ψηφίσω ΚΚΕ δαγκωτό, κύριε Σταθάκη μου

Σε ποσοστό 40% έως 90% των πιο σημαντικών αποφάσεων (π.χ. ανάπτυξη, απασχόληση, ισότητα φύλων, δικαιώματα και ελευθερίες, περιβάλλον) που έχει λάβει το Ευρωκοινοβούλιο η Αριστερά έχει συμβάλει στη διαμόρφωσή τους κι έχει ψηφίσει θετικά.
Γ. Σταθάκης, Αυγή

Ο κύριος Σταθάκης λέει την αλήθεια. Η Αριστερά, δηλαδή στα καθ' ημάς ο ΣΥΡΙΖΑ, έχει συμβάλλει τα μέγιστα στο τι είναι σήμερα η Ευρωπαϊκή Ένωση (αυτό καθορίζεται από τις νομοθετικές αποφάσεις του ευρωκοινοβουλίου). Και έχει συμβάλλει σ' αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ στο ποσοστό που στηρίζει ασμένως τη γραμμή της πλειοψηφίας της GUE/NGL, η οποία, όπως μας λέει ο ίδιος, έχει ψηφίσει θετικά στο 40%-90% των σημαντικότερων αποφάσεων της ΕΕ.

Από τις 14 Ιούλη του 2012 ως σήμερα, για παράδειγμα,  οι ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ψήφισαν σύμφωνα με τη γραμμή της GUE/NGL (Συνομοσπονδία της Ευρωπαϊκής Ενωμένης Αριστεράς/της Νορβηγικής Πράσινης Αριστεράς) στο 100% των περιπτώσεων σε ό,τι αφορά νομοθεσία για την "ανάπτυξη" στην ΕΕ, στο 100% σε ό,τι αφορά την απασχόληση, στο 93.02% σε ό,τι αφορά τη γεωργία, στο 95.45% σε ό,τι αφορά τη βιομηχανία και την ενέργεια, στο 98.06% σε ό,τι αφορά τον προϋπολογισμό, στο 95.83% σε ό,τι αφορά τον έλεγχο δαπανών (στοιχεία εδώ).

Το Κοάν της ημέρας


Κι η "Αυγή", που για μεγάλο μέρος της διαδρομής της υπήρξε κομματικό όργανο, ακολουθώντας την εξέλιξη του κομματικού φαινομένου και τις αναγνωστικές ανάγκες του σύγχρονου αριστερού και γενικότερα των πολιτών, διεκδικεί και πέτυχε σε μεγάλο βαθμό την δημοσιογραφική ανεξαρτησία της [...] Και σήμερα πορεύεται ως οργανική συνιστώσα του μεγάλου λαϊκού-δημοκρατικού ρεύματος του ΣΥΡΙΖΑ.

Η σωτηρία του Έθνους

-"Διάβολε!" σκέφθηκε αστραπιαία ο εύζων. "Κάποιος κανάγιας άλλαξε τα αλεξίπτωτα με σημαίες του έθνους!"
Τρεις είναι οι μεγάλες αδυναμίες της Αριστεράς ιδίως στην Ελλάδα αλλά και στην ΕΕ: Όταν δεν έχει ξεχάσει εντελώς την πάλη των τάξεων τυφλώνεται από τη λάμψη της. Δεν βλέπει ότι, ανάλογα με τη συγκυρία, αστοί και προλετάριοι μπορεί να αναβάλλουν τη θεμελιώδη σύγκρουσή τους ενώπιον ισχυρότερου αντίπαλου. Αρνείται να καταλάβει ότι αυτή τη στιγμή προέχει η σωτηρία του Έθνους επειδή η επίθεση των κυρίαρχων ελίτ δεν στρέφεται σε μια πληθυσμιακή κατηγορία, των προλετάριων, αλλά επιδιώκει την υποδούλωση ή τη διάλυση του ίδιου του Έθνους.

Γράφει ο Απ. Αποστολόπουλος στην Ίσκρα. Μέρες που είναι, είπα να μην το πιάσουμε μαρξιστικά το πράμα και φάμε τα μουστάκια μας με θεωρίες. Λέω να το πιάσουμε εντελώς μπακαλίστικα και καφενειακά. Κύριε Αποστολόπουλε, και στις προηγούμενες 238 κρίσεις του ελληνικού κράτους, τις προηγούμενες 7, 8, 9 ή ξερωγωπόσες χρεοκοπίες του, πάλι η "σωτηρία του έθνους" προείχε, πάλι στη "σωτηρία του έθνους" καλούσαν οι όμοιοί σας. Τίποτε δεν άλλαξε ως προς αυτό, πιστέψτε με. Δεν πρωτοτυπείτε καθόλου. Αλλά πείτε μου. Τι έχει πια αυτό το ρημάδι το έθνος και δε σώζεται ποτέ, όσες θυσίες κι αν κάνει ο λαός του; Και αφού όλες τις προηγούμενες φορές που προτάξαμε τη σωτηρία του δεν σώσαμε καθόλου "το έθνος" αλλά κάναμε κάποιους πλουσιότερους (βλέπε και Μπελογιάννη, Το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα, είναι και πατριωτικό βιβλίο), δεν δοκιμάζουμε μια γαμημένη φορά να σώσουμε την εργατική τάξη; Μπας και σωθεί και το έθνος από καμιά κουφή σύμπτωση, δηλαδή;

Σάββατο, 28 Δεκεμβρίου 2013

2013, έτος-Κοάν: Ημερολόγιο-δώρο για να κάνετε διαλογισμό στις γιορτές σας

Ιανουάριος 2013

"Οι δυνάμεις της Αριστεράς, πέρα και έξω από διαφορές, οφείλουν να εγκαταλείψουν άμεσα τον ανιστόρητο εμφύλιο πόλεμο"
Ισκρα

ο υπό διαμόρφωση ενιαίος μαζικός ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να απαντήσει χωρίς ιδεολογικές και οργανωτικές ρευστοποιήσεις, χωρίς διαθλάσεις των πολιτικών του δεσμεύσεων, δίχως τεχνητή συνεκτικότητα και μακριά από την πεπατημένη του εκλογικού μηχανισμού, με ουσιαστική οργανωτική και πολιτική ενότητα και με βαθιά πολιτικοποίηση, την οποία εγγυάται ο πολυτασικός του χαρακτήρας. Η περαιτέρω επεξεργασία και εμβάθυνση του προγραμματικού του σχεδίου σε ριζοσπαστική – ταξική κατεύθυνση, αποτελεί όρο ανατροφοδότησης της κοινωνικής διαθεσιμότητας για στήριξη των απαραίτητων ρήξεων και στο επίπεδο άσκησης κυβερνητικής ευθύνης [...]
Αντώνης Νταβανέλλος

Ο κροκόδειλος έκλαιγε υπέροχα...

Το Κοάν της ημέρας


Δεν πρέπει να αποτελεί έκπληξη ότι μια έγκριτη εφημερίδα του φιλελεύθερου αμερικανικού κατεστημένου, η Huffington Post, μιλά με τη γλώσσα της αλήθειας για τη «σκλαβιά» που έχει επιβάλλει η τρόικα στην Ελλάδα, Ελλάδα που, όπως γράφει, ήταν παλαιότερα «αμερικάνικο προτεκτοράτο». Ούτε θα πρέπει να προκαλεί έκπληξη ότι η εφημερίδα φτάνει να προτείνει στην Ελλάδα τη στάση πληρωμών και την έξοδο από την ευρώ.

Η Huffington Post σε αυτό το σημείο εκπροσωπεί τους πιο ριζοσπαστικούς φιλελεύθερους κύκλους του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού [...]
Iskra

Ομιλία του Γιώργου Α. Παπανδρέου στην παρουσίαση του βιβλίου του Μιχάλη Ράπτη "Πάμπλο" με τίτλο "Αυτοδιαχείριση - Σοσιαλισμός, Πολιτικά κείμενα"

Artisti Socialdemokrati
Αίθουσα εκδηλώσεων ΕΣΗΕΑ, 22 Μαρτίου 2006

Ομιλία του Γιώργου Α. Παπανδρέου στην παρουσίαση του βιβλίου του Μιχάλη Ράπτη "Πάμπλο" με τίτλο "Αυτοδιαχείριση - Σοσιαλισμός, Πολιτικά κείμενα"

"Φίλες και φίλοι, κυρίες και κύριοι, επιτρέψτε μου να συγχαρώ τα Ελληνικά Γράμματα, τον κ. Παπαχριστοφίλου, τον κ. Μπαφαλούκο και τον κ. Χρήστο Γκογκόρνα που είχαν την επιμέλεια, και που σκέφτηκαν να τιμήσουν αυτόν τον «γλυκό» επαναστάτη και μας έδωσαν την ευκαιρία να δούμε το τεράστιο έργο της ζωής του. Ευχαριστώ και τον φίλο Γιάννη Διακογιάννη, που πήρε αυτή την πρωτοβουλία να μας καλέσει εδώ.

Ο Πάμπλο, αυτός ο αιώνιος επαναστάτης, επαναστάτης χωρίς σύνορα, έζησε την βαθιά αντίφαση στον αριστερό χώρο. Από τη μια, τις «Δέκα ημέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο», που ενέπνευσαν, ενθουσίασαν, που δημιούργησαν την ελπίδα, ότι θα μπορούσε να αλλάξει η ιστορία, όχι μόνο της Ρωσίας, αλλά σε παγκόσμιο επίπεδο, αλλά και την απογοήτευση, όταν διαψεύσθηκε αυτό το όραμα και η άποψή του, βεβαίως, για τη Ρωσική Επανάσταση.

Στους πόσους νεκρούς μετανάστες "φυλάγονται καλά" τα σύνορα, κύριε Πλεύρη;

... Κατά τα άλλα, ο φασισμός στην Ελλάδα ελέγχεται ποινικώς...






Εσείς, πόσους νεκρούς μετανάστες θέλετε; Στους πόσους θα είστε ικανοποιημένος κύριε Πλεύρη;

Antonio Gramsci-Προβλέψεις

Antonio Gramsci
Προβλέψεις
Εφημερίδα Avanti!, 19 Οκτώβρη 1920
Μετάφραση:  Lenin Reloaded

Δεν υπάρχει στη χώρα μας καμία πλατιά οργανωμένη δύναμη* με εφόδιο την σαφή και ακριβή βούληση που να είναι ικανή να εκκινήσει και να επιδιώξει την υλοποίηση ενός σχεδίου πολιτικής δράσης που να είναι σύμφωνο με την ιστορική διαδικασία, και την ίδια στιγμή, να είναι αποτέλεσμα ερμηνείας της πραγματικής και άμεσης ιστορίας -- δηλαδή, όχι ενός σχεδίου που να προκαθορίζεται ψυχρά, με αφηρημένο τρόπο. 

Ένα διακριτό στοιχείο αυτού που ονομάζουμε "πραγματικό ιμπεριαλισμό"

Χορηγοί του Open University Business School
Διαβάζουμε στον Ριζοσπάστη:

Προς τι οι επώνυμες έδρες;

Αρχισε να εφαρμόζεται ο θεσμός των επώνυμων εδρών στα Πανεπιστήμια. Για παράδειγμα, το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας δημιούργησε τρεις επώνυμες έδρες που χρηματοδοτεί η ΔΕΗ και με τη συνεργασία της στο περιεχόμενο, με γνωστικά αντικείμενα τη «Διαχείριση καινοτομίας - επιχειρηματικότητα - διασυνοριακές συνεργασίες» η πρώτη, τις «Κατεργασίες μορφοποίησης υλικών για εφαρμογές σε συστήματα παραγωγής ενέργειας» η δεύτερη και τις «Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και διαχείριση ενεργειακών πόρων» η τρίτη. Ως στρατηγικοί στόχοι της συνεργασίας του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας με τη ΔΕΗ ορίζονται, μεταξύ άλλων, «η ανάδειξη της Δυτικής Μακεδονίας σε σημαντικό πρότυπο περιφερειακό κέντρο της Ευρώπης για την προαγωγή της εκπαίδευσης και της έρευνας, κυρίως σε θέματα που αφορούν τον τομέα της ενέργειας, η εκπαίδευση, πρακτική εξάσκηση και εξειδίκευση φοιτητών». Ηδη, λοιπόν, οι επιχειρηματικοί όμιλοι ενισχύουν τη δράση τους στα Πανεπιστήμια. Με το περιεχόμενο των εδρών γίνεται προσαρμογή σπουδών και έρευνας στους στόχους ανάπτυξης των μονοπωλίων, μετατροπή των Πανεπιστημίων σε πλήρη εξαρτήματα των καπιταλιστών, υποταγή φοιτητών και αποφοίτων στην κερδοφορία.

Παρασκευή, 27 Δεκεμβρίου 2013

Για τις δηλώσεις του Μ. Αναγνώστου, προέδρου των εργαζομένων στη ΒΙΟΜΕ

«Δυστυχώς δεχόμαστε χτυπήματα και από τα αριστερά» δηλώνει στο UNFOLLOW ο κ. Αναγνώστου. «Η ΚΟΜΕΠ στο 5ο τεύχος της αφιέρωσε 36 σελίδες «Για τη λεγόμενη αυτοδιαχείριση των εργοστασίων- Η περίπτωση της ΒΙΟΜΕ” καταδικάζοντας μας επί της ουσίας. Η εμπειρία της Αργεντινής είναι σημαντική καθώς οι συνάδελφοι μας μάς μεταφέρουν ότι ακόμη και με αρνητικούς ισολογισμούς τα εργοστάσια δεν κλείνουν υπό το φόβο της κατάληψής τους εκ μέρους των εργαζομένων. Ίσως θα πρέπει να αντιληφθεί η ελληνική αριστερά ότι δεν υπάρχει άλλη επιλογή, πρέπει να γίνουμε επιθετικοί» καταλήγει ο κ. Αναγνώστου.

Και όλη αυτή η συζήτηση διεξάγεται την ώρα που το 30% και πλέον του ενεργού πληθυσμού έχει οδηγηθεί στην ανεργία. Ίσως η δημιουργία αυτοδιαχειριζόμενων επιχειρήσεων να συνιστά μονόδρομο. Και αυτό καθώς μπορεί να αποτελέσει χειροπιαστή απάντηση στο μείζον ζήτημα της ανεργίας, αναλαμβάνοντας παράλληλα σημαντικό ρόλο ως προς την κατεύθυνση της παραγωγικής ανασυγκρότησης και της ανάδειξης των συλλογικοτήτων στους εργασιακούς χώρους. Τα ερωτήματα που τίθενται από την Επιτροπή Αλληλεγγύης είναι καίρια και χρήζουν απάντησης: «Κάποιοι λένε πως το να πάρουν οι εργάτες τα εργοστάσια στα χέρια τους τούς μετατρέπει σε καπιταλιστές. Τους ρωτάμε: Είναι καπιταλισμός η εργασία χωρίς αφεντικό, διεύθυνση και ιεραρχία; Είναι καπιταλισμός η εργασία στην οποία το κέρδος δεν γίνεται αυτοσκοπός αλλά και το ότι στην πιθανότητα πλεονάσματος, μέρος αυτού θα διατίθεται για την ενίσχυση ανάλογων αυτοοργανωμένων εγχειρημάτων; Είναι καπιταλισμός η λειτουργία του εργοστασίου να έχει ανώτερο όργανο τη γενική συνέλευση των εργατών;»

Πλαστογραφώντας τον Λένιν: Ταξικές αντιφάσεις, έμψυχα αντικείμενα και καταλήψεις εργαλείων

Συνεχίζει ο Πουλαντζάς για τον Λένιν:
Οι ταξικές αντιφάσεις βρίσκονται τάχα ανάμεσα στο Κράτος και τις έξω από το Κράτος λαϊκές μάζες.
"Τάχα" είναι η λέξη κλειδί εδώ. Πουθενά δεν υπάρχει τέτοια διατύπωση στο Κράτος και επανάσταση. Και θα ήταν παράλογο να υπάρξει όταν μόνο στα τρία πρώτα κεφάλαια, ο Λένιν ορίζει το κράτος ως "ιδιαίτερο σχηματισμό" ή "ιδιαίτερη δύναμη καταπίεσης" 8 φορές:
Σε τι συνίσταται κυρίως η δύναμη αυτή; Στους ιδιαίτερους σχηματισμούς των ένοπλων ανθρώπων (κεφ. 1, τμ. 2) 
Σχηματίζεται το κράτος, δημιουργείται μια ιδιαίτερη δύναμη, ιδιαίτεροι σχηματισμοί εξοπλισμένων ανθρώπων, και κάθε επανάσταση, καταστρέφοντας τον κρατικό μηχανισμό, μας δείχνει ολοφάνερα πώς η κυρίαρχη τάξη προσπαθεί ν' ανανεώσει τους ιδιαίτερους σχηματισμούς ένοπλων ανθρώπων που την εξυπηρετούν (κεφ. 1, τμ. 2)

Πλαστογραφώντας τον Λένιν: Η "κεντρική γραμμή", η "απόρριψη της αντιπροσωπευτικότητας", το "κράτος-αντικείμενο"

Στο "Προς ένα δημοκρατικό σοσιαλισμό", ο Πουλαντζάς γράφει:
Μια κεντρική γραμμή διαπερνά τις αναλύσεις και την πρακτική του Λένιν: το Κράτος πρέπει ν' αφανιστεί μ' έναν μετωπικό αγώνα σε μια κατάσταση διπλής εξουσίας, και ν' αντικατασταθεί-υποκατασταθεί από τη δεύτερη εξουσία, τα Σοβιέτ, εξουσία που δεν θα είναι πια ένα Κράτος στην κυριολεξία, αφού θα είναι κιόλας ένα Κράτος σε μαρασμό.
Αυτή η "κεντρική γραμμή" υπάρχει μόνο στη φαντασία του έλληνα θεωρητικού: πουθενά στα κείμενα του 1917 δεν υπάρχει πρόταση να "αφανιστεί το κράτος μ' έναν μετωπικό αγώνα σε μια κατάσταση διπλής εξουσίας." Δείξαμε ήδη ότι η δυαδική εξουσία δεν είναι "στρατηγική" στον Λένιν, και ότι είναι παράλογο να υποθέσει κανείς ότι θα μπορούσε να είναι. Επιπρόσθετα, το τσάκισμα ή η συντριβή του κράτους δεν ανήκει στον χρονικό ορίζοντα της "δυαδικής εξουσίας". Ανήκει στα άμεσα καθήκοντα της επανάστασης, ενώ η δυαδική εξουσία είναι προεπαναστατική κατάσταση. Για την τερατώδη αυτή σύγχυση χρονικών στιγμών της επαναστατικής διαδικασίας θα επανέλθουμε όταν εξετάσουμε την πολύ δημιουργική φαντασία του κυρίου Πουλαντζά για το τι συμβαίνει πότε.

Η φύση του κράτους, η αναγκαιότητα συντριβής του αστικού κράτους, το προλεταριακό κράτος: Διατυπώσεις του "Κράτος και επανάσταση" Κεφ. 1-3

Κεφ. 1, Τμ. 1:

i. "Το κράτος - λέει ο Ένγκελς, βγάζοντας τα συμπεράσμα τα από την ιστορική του ανάλυση - δεν είναι καθόλου μια δύναμη που επιβλήθηκε στην κοινωνία απ' έξω. Το κράτος δεν είναι επίσης «η πραγματικότητα της ηθικής ιδέας», «η εικόνα και η πραγματικότητα του λογικού», όπως ισχυρίζεται ο Χέγκελ. Το κράτος είναι προϊόν της κοινωνίας σε ορισμένη βαθμίδα εξέλιξης. Το κράτος είναι η ομολογία ότι η κοινωνία αυτή μπερδεύτηκε σε μιαν άλυτη αντίφαση με τον εαυτό της, διασπάστηκε σε ασυμφιλίωτες αντιθέσεις, που δεν έχει τή δύναμη να τις εξορκίσει. Και για να μη φθείρουν τον εαυτό τους και την κοινωνία σ' έναν άκαρπο αγώνα αυτές οι αντιθέσεις, οι τάξεις με τ' αντιμαχόμενα οικονομικά συμφέροντα, έγινε αναγκαία μια δύναμη, που φαινομενικά στέκει πάνω από την κοινωνία, για να μετριάζει τή σύγκρουση, για να την κρατάει μέσα στα όρια της «τάξεως». Κι η δύναμη αυτή, που προήλθε από την κοινωνία, μα πού βάζει τον εαυτό της πάνω απ' αυτήν, που όλο και περισσότερο αποξενώνεται απ' αυτήν, είναι το κράτος».

Πέμπτη, 26 Δεκεμβρίου 2013

Πλαστογραφώντας τον Λένιν: "Στρατηγική της δυαδικής εξουσίας"

Στο "Προς τον δημοκρατικό σοσιαλισμό", ο Πουλαντζάς χαρακτηρίζει επανηλειμμένα την λενινιστική έννοια της "δυαδικής εξουσίας" ως "στρατηγική" έννοια, κι έτσι η δυαδική εξουσία εμφανίζεται ως "λενινιστική στρατηγική":
-Αν είναι προχειρότητα να ταυτίζεται αυτή η αντίληψη με μια στρατηγική εφόδου του τύπου "παραμονή της αποφασιστικής μάχης" [...] 
- για τη στρατηγική του τύπου διπλής εξουσίας η αποφασιστική αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων δεν συντελείται μέσα στο Κράτος [...] 
- "ο ρεφορμισμός δεν παύει να είναι ένας υπολανθάνων κίνδυνος: δεν είναι ένα ενδογενές ελάττωμα κάθε στρατηγικής που διαφέρει από εκείνη της διπλής εξουσίας" [...]

Προς μια κατανόηση της έννοιας της δυαδικής εξουσίας: Νίκος Πουλαντζάς-Προς έναν δημοκρατικό σοσιαλισμό

Νίκος Πουλαντζάς
Προς ένα δημοκρατικό σοσιαλισμό
Από Το κράτος, η εξουσία, ο σοσιαλισμός (1978)
Μτφρ.: Γιάννης Κρητικός, εκδόσεις Θεμέλιο

[...] Σοσιαλισμός και δημοκρατία, δημοκρατικός δρόμος προς τον σοσιαλισμό; το ζήτημα τούτο ανακύπτει σήμερα από δύο ιστορικές εμπειρίες, που λειτουργούν κάπως σαν στηθαία, σαν δύο παραδείγματα προς αποφυγήν: το παραδοσιακό σοσιαλδημοκρατικό παράδειγμα, που το βλέπουμε σε μερικές ευρωπαϊκές χώρες, και το παράδειγμα των ανατολικών χωρών του λεγόμενου υπαρκτού "σοσιαλισμού". Παρ' όλα όσα διαφοροποιούν τα δύο τούτα ιστορικά παραδείγματα, παρ' όλα όσα αντιθέτουν μεταξύ τους σοσιαλδημοκρατία και σταλινισμό ως θεωρητικο-πολιτικά ρεύματα, αυτά παρουσιάζουν ωστόσο μια ομοιότητα ουσίας: τον κρατισμό και την βαθιά δυσπιστία προς τις πρωτοβουλίες των λαϊκών μαζών, κοντολογίς την καχυποψία προς τα δημοκρατικά αιτήματα. 

Προς μια κατανόηση της έννοιας της δυαδικής εξουσίας: Νίκος Πουλαντζάς-"Η αποδυνάμωση του κράτους"

Νίκος Πουλαντζάς
Η αποδυνάμωση του κράτους
Από Το Κράτος, η εξουσία, ο σοσιαλισμός, 1978
Μτφρ.: Γιάννης Κρητικός, εκδόσεις Θεμέλιο

Ο αυταρχικός κρατισμός δεν αντιστοιχεί σε μια μονοσήμαντη ενδυνάμωση του Κράτους: αντανακλά τη διπλή όψη ενδυνάμωση-αποδυνάμωση του Κράτους, εφόσον οι μεταβολές που το σημαδεύουν ενισχύουν τα εγγενή στοιχεία πολιτικής κρίσης. [...]

Ο Γκράμσι τους κι ο Γκράμσι μας (αναδημοσίευση)

Αρχική δημοσίευση: Lenin Reloaded,  16 Ιανουαρίου 2012.

Όμως, ένα αριστερό κόμμα δεν είναι συνδικαλιστική κίνηση για να υιοθετεί άκριτα όλα τα αιτήματα, αλλά τα ιεραρχεί σε ένα πρόγραμμα. Σε ένα συλλογικό σχέδιο για την αλλαγή της κοινωνίας. [...] Μιλάει χωρίς να μασάει τα λόγια του για όλες τις συντεχνίες που φοροδιαφεύγουν σε μια κοινωνία που μόνον 4 στους 10 πληρώνουν φόρους και δεν δημαγωγεί ασύστολα [...] Επισημαίνει την ανάγκη της υγιούς επιχειρηματικότητας απέναντι σε όλους τους κρατικοδίαιτους αεριτζήδες που λυμαίνονται το δημόσιο και κοινοτικό χρήμα. Γιατί, όσοι δοκίμασαν την ανεργία και την ξύλινη «αντιμονοπωλιακή» ρητορεία της αριστεράς, ξέρουν ότι η εργασία είναι αξιοπρέπεια. [...].Υπάρχουν δυο μαγικές λέξεις που λείπουν από την λεξικό της μεταπολίτευσης. Ατομική ευθύνη. [...] "Η υπευθυνότητα είναι ένα αβάσταχτο φορτίο· μας αλυσοδένει με τις συνέπειες των πράξεών μας" γράφει ο Πασκάλ Μπρυκνέρ στον «Πειρασμό της αθωότητας».

Antonio Gramsci-Δημοκρατία και φασισμός (I)

Antonio Gramsci
Δημοκρατία και φασισμός
Ordine Nuovo, 1 Νοέμβρη 1924
Μετάφραση: Lenin Reloaded

Με ποιαν έννοια θα πρέπει να πούμε πως ο φασισμός και η δημοκρατία είναι δύο όψεις μιας και μόνο πραγματικότητας, δυο διαφορετικές μορφές μιας και μόνο δραστηριότητας: της δραστηριότητας εκείνης που διενεργεί η αστική τάξη για να ανακόψει την προλεταριακή τάξη στον δικό της διάβα; Η επιβεβαίωση αυτής της αλήθειας περιέχεται στις θέσεις της Κομμουνιστικής Διεθνούς, όμως μονάχα στην Ιταλία την αποδεικνύει αναμφισβήτητα η ίδια η ιστορία. Στην Ιταλία, τα τελευταία χρόνια, υπήρξε ένας τέλειος καταμερισμός εργασίας ανάμεσα στον φασισμό και τη δημοκρατία.

Έξι θέσεις για το κράτος και την επαναστατική εξουσία

1. Τα όπλα και η ένοπλη σύγκρουση δεν είναι απαραίτητα για την κατάκτηση της επαναστατικής εξουσίας. Αυτό το απέδειξαν τα συμβάντα σε χώρες όπως η Ουγγαρία, και σε ένα μικρότερο βαθμό, η Χιλή. Στην περίπτωση όμως αυτή είναι διπλά απαραίτητα για τη συντήρησή της, και για την αποτροπή της αντεπανάστασης.

2. Όταν τα όπλα δεν είναι απαραίτητα εξ αρχής, όταν η εξουσία αλλάζει χέρια ειρηνικά και αναίμακτα, τα πράγματα είναι πολύ επικίνδυνα για τον επαναστατημένο λαό. Κινδυνεύει να πιστέψει πως υπάρχει ολοκληρωτικά αναίμακτη επανάσταση. Αυτή την αυταπάτη είναι αναπόφευκτο να την πληρώσει με το αίμα του. Η αστική τάξη που "πιάνεται στον ύπνο" μια φορά --πράγμα που συμβαίνει πολύ σπάνια-- εκδικείται διπλά για την απροσεξία της.

3. Δεν μπορεί να γίνει επιτυχημένη επανάσταση απέναντι σε αστικό κράτος αν δεν έχουν προηγηθεί πολύ σοβαρά πλήγματα στους μηχανισμούς και στην συνεκτικότητα και αποτελεσματικότητα αυτού του κράτους. Είναι πολύ δύσκολο τα πλήγματα αυτά να προέλθουν από καταστάσεις άλλες από αυτή ενός πολέμου. Και είναι πολύ σημαντικό για την αποφυγή της άσκοπης αιματοχυσίας οι μάζες να μην συγχέουν τα δικά τους βάσανα σε καιρό ειρήνης με δήθεν "αδυνάτισμα" του κράτους.

Ο Λένιν ως θεωρητικός και η κατάστασή μας σήμερα

Είναι αδιαμφισβήτητο ότι σήμερα η εργατική τάξη, στην Ελλάδα και σε όλη την Ευρώπη, βρίσκεται σε ένα οργανωτικό, ιδεολογικό και πολιτικό ναδίρ. Είναι αναμφισβήτητο πως είναι περισσότερο διασπασμένη από ποτέ, περισσότερο συγχυσμένη από ποτέ, περισσότερο συμβιβασμένη και ηττοπαθής από ποτέ, περισσότερο διαβρωμένη και διεφθαρμένη από τα αστικά ιδεολογήματα από ποτέ, περισσότερο μικροαστικοποιημένη από ποτέ, περισσότερο αδύναμη να υπερασπιστεί τον εαυτό της και τα συμφέροντά της --πόσο μάλλον να τα αναγάγει σε εξουσία-- από ποτέ.

Αυτό δεν σημαίνει ότι μπορεί κανείς να κρύβεται πίσω από τις ξεφτισμένες μπερνσταϊνικές γελοιότητες τύπου "άλλο η Ρωσία του 1917, άλλο η Ελλάδα σήμερα, άρα δεν μας κάνει ο Λένιν, χρειαζόμαστε κάτι διαφορετικό." 

Ναι, είναι "άλλο", όχι επειδή το 1917 φορούσαν άλλα ρούχα, ούτε επειδή το τσαρικό κράτος διαφέρει σε κάτι ουσιώδες και μεταφυσικά σημαίνον από το κράτος του αστικού κοινοβουλευτισμού, ούτε επειδή στην Ρωσία κάνει περισσότερο κρύο.

Τετάρτη, 25 Δεκεμβρίου 2013

Antonio Gramsci-Για τους Μπολσεβίκους, τη δυαδική εξουσία, και την κομματική οργάνωση (IIΙ)

Antonio Gramsci
Το πρόβλημα της βίας
Avanti!, 26 Μάρτη 1920
Μτφρ.: Lenin Reloaded

Δυο δυνάμεις υπάρχουν στην Ιταλία. Η δύναμη του αστικού κράτους και η δύναμη της εργατικής τάξης. Η δεύτερη καταστρέφει βαθμιαία την πρώτη. Σήμερα, το αστικό κράτος επιβιώνει μόνο με έναν ρόλο -- την αυτοπροστασία του, την προετοιμασία των όπλων και των ένοπλων ανδρών για την υπεράσπισή του. Στέκει με το τουφέκι στον ώμο, έτοιμο να πυροβολήσει τη στιγμή που ο εχθρός του πάρει απτή μορφή και ενσωματωθεί σε έναν θεσμό που αρχίζει να ασκεί τη νέα εξουσία. Η εξουσία της εργατικής τάξης γιγαντώνεται μέρα με τη μέρα. Ανθίζει στις απεργίες, την ταραχή, τον φόβο της τάξης των κυβερνώντων, τους σπασμούς των αξιωματούχων της κυβέρνησης. τον τρόμο των καπιταλιστών, και τα ατέλειωτα, λυσσασμένα γρυλίσματα όλων των μαντρόσκυλων του φρουρίου. Αύριο, μπορεί και σήμερα, η δύναμη της εργατικής τάξης μπορεί να ενσωματωθεί σε ένα σύστημα από Συμβούλια, αν το μόνο που χρειαζόταν ήταν ο επαναστατικός ενθουσιασμός του προλεταριάτου και μια πλειοψηφία του πληθυσμού με την προλεταριακή πλευρά.

Antonio Gramsci-Για τους Μπολσεβίκους, τη δυαδική εξουσία, και την κομματική οργάνωση (II)

Antonio Gramsci
Η κατάκτηση της κρατικής εξουσίας
L' Ordine Nuovo, 12 Ιούλη 1919
Μτφρ.: Lenin Reloaded

σε πείσμα μιας παράδοσης που θέλει τη λενινιστική έννοια της δυαδικής εξουσίας να διαβάζεται υπό τον ιδεότυπο μιας πολύ σύντομης περιόδου κατά την οποία προετοιμάζεται η εξουσία των σοβιέτ για να ανατρέψει την αστική κυβέρνηση και να καταλάβει –ύστερα από εμφύλιο πόλεμο– το κράτος και την πολιτική εξουσία, εμείς επιμένουμε να τη διαβάζουμε ως την κεντρική έννοια μιας επαναστατικής εκδοχής του γκραμσιανού «πολέμου θέσεων», ως την κεντρική στρατηγική για την οικοδόμηση της αριστερής ηγεμονίας.

Antonio Gramsci-Για τους Μπολσεβίκους, τη δυαδική εξουσία, και την κομματική οργάνωση (I)

Antonio Gramsci
Οι Ρώσοι Μαξιμαλιστές
Il Grido del Popolo, 28 Ιούλη 1917
Μτφρ.: Lenin Reloaded

[...]

Οι μαξιμαλιστές [δηλ. ο Λένιν και οι Μπολσεβίκοι] εκπροσωπούν την ιδέα του σοσιαλισμού που πηγαίνει στα άκρα: θέλουν πλήρη σοσιαλισμό. Κι έχουν το εξής καθήκον: Πρέπει να παρεμποδίσουν κάθε τελικό συμβιβασμό ανάμεσα στο προαιώνιο παρελθόν και την ιδέα αυτή. Πρέπει να είναι το ζωντανό σύμβολο του στόχου που πρέπει να επιτευχθεί. 

Προς μια κατανόηση της έννοιας της "δυαδικής εξουσίας": Κείμενα του Pierre-Joseph Proudhon,1848 (II)

Pierre-Joseph Proudhon
Πρώτη συνεδρία της Εθνοσυνέλευσης
Εφημερ. Le Represéntant du Peuple
5 Μάη 1848
Μτφρ.: Lenin Reloaded
[...]

Το κοινωνικό ζήτημα!

Η συμβουλή μου είναι να το ξεχάσετε εξ αρχής. Το κοινωνικό ζήτημα δεν θα μπει στην ημερήσια διάταξη της Εθνοσυνέλευσης.

Και είναι πιθανό αυτή η Εθνοσυνέλευση να τα βάλει με τα προνόμια;

Κοκτέιλ Μολότωφ #325


Απάντησις: Ισχύει ότι ακριβώς ισχύει δια την αντιστρόφως ανάλογον σχέσιν ΠΑΣΟΚ-Χ.Α που περιεγράφη εις το Κοκτέιλ Μολότωφ υπαριθμ. 154. Ήτοι:

Στη ΝΔ, άμα θέλεις να τελέσεις αξιόποινες πράξεις, πρέπει πρώτα να φροντίσεις να εκλεγείς.

Στην Χρυσή Αυγή, άμα θέλεις να εκλεγείς, πρέπει πρώτα να φροντίσεις να τελέσεις αξιόποινες πράξεις.

Οι ψηφοφόροι της χώρας, με άλλα λόγια, "τιμωρούν" αυτούς που πρώτα εκλέγονται και μετά διαπράττουν αδικήματα εκλέγοντας στη θέση τους αυτούς που διαπράττουν τα αδικήματα εξ αρχής, πριν εκλεγούν. Αυτό το ονομάζουν "κάθαρση."*

* Βλέπε επίπεδα βλακονίου στην ατμόσφαιρα της επικράτειας.

Τρίτη, 24 Δεκεμβρίου 2013

Προς μια κατανόηση της έννοιας της "δυαδικής εξουσίας": Κείμενα του Pierre-Joseph Proudhon,1848 (I)

Pierre-Joseph Proudhon
Προς Πατριώτες
Εφημερ. Le Represéntant du Peuple
4 Μάη 1848
Μτφρ.: Lenin Reloaded

Αύριο ανοίγει την αυλαία της η Εθνοσυνέλευση.

Πώς θα μας έλθουν τα εκλεγμένα μέλη από τα Διαμερίσματα;

Τι είδος υποδοχή θα δεχτούν απ' τον παρισινό λαό οι εκπρόσωποι από όλη τη Γαλλία;

Οι μοναδικές απαντήσεις είναι δυσπιστία και περιφρόνηση. Αναζητώ αδελφούς αλλά οι μόνοι που συναντώ είναι συνωμότες! Ο εμφύλιος πόλεμος δεν είναι πλέον προοπτική: έχει πέσει πάνω μας. Δεν τον φοβόμαστε πια σαν το χειρότερο κακό. Τον δεχόμαστε σαν αναγκαιότητα. Στην επαρχία και την πόλη, οι άνθρωποι κατασκευάζουν μπαρούτι, χύνουν καλούπια για σφαίρες, και ετοιμάζουν όπλα. Οι ηγέτες στέλνουν τα συνθηματικά τους και εκδίδουν τα μανιφέστα τους. Όπου και να πας, το μόνο που ακούς είναι το φονικό μήνυμα: Πρέπει να τελειώνουμε!

Συντομότερη απάντηση στον Α. Νταβανέλλο για το τελευταίο του πόνημα στο Ίσκρα

Το ΚΚΕ έριξε, τελικά, το ανάθεμα και στον Χαρίλαο Φλωράκη. Η σκιά του οπορτουνισμού πάνω στην παράδοση του παλιού αντάρτη που καθοδήγησε την πορεία του ΚΚΕ στη μακρά περίοδο της Μεταπολίτευσης, συμπληρώνει τη μεγάλη αλυσίδα των καταδικασμένων από το κόμμα ηγετών του. κλπ, κλπ.
Α. Νταβανέλλος, Ίσκρα

Το πρώτο, μεγάλο κομμάτι του ψόφου κόψτε το για τον κύριο. Α, τον τυχερό, του 'τυχε και ο χρυσός ψόφος για τη νέα χρονιά! Γούρι, γούρι! Και του ψόφου!

Πρώτο Δοκίμιο για τη Δυαδική Εξουσία (απάντηση στον Γ. Καλαμπόκα)

σε πείσμα μιας παράδοσης που θέλει τη λενινιστική έννοια της δυαδικής εξουσίας να διαβάζεται υπό τον ιδεότυπο μιας πολύ σύντομης περιόδου κατά την οποία προετοιμάζεται η εξουσία των σοβιέτ για να ανατρέψει την αστική κυβέρνηση και να καταλάβει –ύστερα από εμφύλιο πόλεμο– το κράτος και την πολιτική εξουσία, εμείς επιμένουμε να τη διαβάζουμε ως την κεντρική έννοια μιας επαναστατικής εκδοχής του γκραμσιανού «πολέμου θέσεων», ως την κεντρική στρατηγική για την οικοδόμηση της αριστερής ηγεμονίας.

I.
Αν και ο Λένιν μιλά για την σημασία και τον ρόλο των Σοβιέτ [εργατικών συμβουλίων] σε πολλά του κείμενα, για την έννοια της "δυαδικής εξουσίας" μιλά κυρίως σε δύο από αυτά -- γραμμένα και τα δύο λίγους μήνες πριν την Οκτωβριανή επανάσταση. 

Στο πρώτο, "Για τη δυαδική εξουσία", που δημοσιεύτηκε στις 9 του Απρίλη του 1917, ο Λένιν επισημαίνει την "ιδιομορφία", όπως την χαρακτηρίζει, της επαναστατικής διαδικασίας στη Ρωσία, καθώς αυτή δημιούργησε, σύμφωνα με τον ίδιο, μια "δυαδική εξουσία" που βάζει σε νέο πρίσμα "το βασικό ζήτημα κάθε επανάστασης", το ζήτημα της "κρατικής εξουσίας."

Με τον όρο "δυαδική εξουσία" ο Λένιν αναφέρεται στη διαίρεση, κατά τη δική του πάντα εκτίμηση, της κρατικής εξουσίας στη προ-Οκτωβριανή Ρωσία στα δύο: το ένα της κομμάτι βρίσκεται στα χέρια της "Προσωρινής Κυβέρνησης" Κερένσκι, ενώ το δεύτερο βρίσκεται στα "Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών."

Πρώτο δοκίμιο για τη δυαδική εξουσία. Τρίτο μέρος

Μια προσεκτική ανάγνωση των αποσπασμάτων αυτών μας δείχνει ότι ο Λένιν επιμερίζει στα δύο μέρη της "δυαδικής εξουσίας" που εκδηλώθηκε στην Ρωσία δύο διαφορετικού είδους αδυναμίες, δύο διαφορετικού είδους μορφές του υπολείπεσθαι από την κυρίαρχη εξουσία: η Προσωρινή Κυβέρνηση χαρακτηρίζεται από την αστάθεια και την ανημπόρια, την έλλειψη πραγματικής, υλικής ισχύος, την αδυναμία επιβολής των αποφάσεών της: οι αποφάσεις αυτές εκφράζουν μοναχά "ευσεβείς πόθους", οι επίσημοι κρατικοί θεσμοί είναι "ανίσχυροι να κάνουν οτιδήποτε", η κυβέρνηση Κερένσκι είναι ακριβώς --και πρόδηλα-- "προσωρινή", μια εξουσία που δεν μπορεί να κρατήσει.

Η εξουσία των Σοβιέτ, από την άλλη πλευρά είναι ακόμα "εμβρυακή", η "αδυναμία" της δεν είναι αποτέλεσμα ανημπόριας αλλά νεότητας, παραμένει ανώριμη στο παρόν στάδιο. Και βέβαια, το βασικό σημάδι της ανωριμότητάς της είναι πως παραμένει στα χέρια των Ναρόντνικων και των Μενσεβίκουν, που φέρουν ακέραια την ευθύνη για την οικονομική παράλυση της χώρας και την παρεμπόδιση της προλεταριακής δράσης για να αποφευχθεί η "επερχόμενη καταστροφή". Απ' το κείμενο του Ιούνη:

Πρώτο δοκίμιο για τη δυαδική εξουσία. Δεύτερο μέρος

Ταυτόχρονα όμως, ο Λένιν υπογραμμίζει απ' την αρχή τον εξαιρετικό και ασυνήθιστο χαρακτήρα της "δυαδικής εξουσίας", ο οποίος υποχρεώνει την πολιτική σκέψη να στοχαστεί για κάτι νεότευκτο:
Η πιο αξιοσημείωτη ιδιομορφία της επανάστασής μας βρίσκεται στο ότι δημιούργησε μια δυαδική εξουσία. Το γεγονός αυτό πρέπει, πρώτα απ’ όλα, να το καταλάβουμε εμείς οι ίδιοι. Αν δεν το καταλάβουμε, δεν μπορούμε να προχωρήσουμε. Πρέπει να ξέρει κανείς να συμπληρώσει και να διορθώσει π.χ. τις παλιές «διατυπώσεις» του μπολσεβικισμού, γιατί, όπως αποδείχτηκε, ήταν γενικά σωστές, η συγκεκριμένη όμως πραγματοποίησή τους παρουσιάστηκε διαφορετική. Για δυαδική εξουσία κανένας δεν σκεπτόταν πρωτύτερα και ούτε μπορούσε να σκεφτεί.
Αν και στην πορεία του επιχειρήματος η Παρισινή Κομμούνα του 1871 προβάλλει ως ουσιαστικά ταυτόσημη στα χαρακτηριστικά της με την ιδιαίτερη κατάσταση που επικρατεί τον Απρίλη του 1917 στη Ρωσία, είναι ωστόσο στην δεύτερη αυτή κατάσταση, στην επανάληψη του συμβάντος, που τίθεται για την θεωρία ως τέτοιο, με το όνομά του, το ζήτημα της δυαδικής εξουσίας.

Πρώτο δοκίμιο για τη δυαδική εξουσία. Πρώτο μέρος

Αν και ο Λένιν μιλά για την σημασία και τον ρόλο των Σοβιέτ [εργατικών συμβουλίων] σε πολλά του κείμενα, για την έννοια της "δυαδικής εξουσίας" μιλά κυρίως σε δύο από αυτά -- γραμμένα και τα δύο λίγους μήνες πριν την Οκτωβριανή επανάσταση. 

Στο πρώτο, "Για τη δυαδική εξουσία", που δημοσιεύτηκε στις 9 του Απρίλη του 1917, ο Λένιν επισημαίνει την "ιδιομορφία", όπως την χαρακτηρίζει, της επαναστατικής διαδικασίας στη Ρωσία, καθώς αυτή δημιούργησε, σύμφωνα με τον ίδιο, μια "δυαδική εξουσία" που βάζει σε νέο πρίσμα "το βασικό ζήτημα κάθε επανάστασης", το ζήτημα της "κρατικής εξουσίας."

Με τον όρο "δυαδική εξουσία" ο Λένιν αναφέρεται στη διαίρεση, κατά τη δική του πάντα εκτίμηση, της κρατικής εξουσίας στη προ-Οκτωβριανή Ρωσία στα δύο: το ένα της κομμάτι βρίσκεται στα χέρια της "Προσωρινής Κυβέρνησης" Κερένσκι, ενώ το δεύτερο βρίσκεται στα "Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών."

Χριστούγεννα με περισσότερη αντεργατική τρομοκρατία στον "Παπουτσάνη"

ΝΕΟ ΚΡΟΥΣΜΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
«Παπουτσάνης»: Νέα 24ωρη απεργία την Παρασκευή- Ελεύθεροι οι 8 συλληφθέντες (VIDEO-ΦΩΤΟ)
Συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε έξω από την Αστυνομική Διεύθυνση Χαλκίδας

Με νέα 24ωρη απεργία την Παρασκευή 27 Δεκέμβρη απαντούν οι εργαζόμενοι στον «Παπουτσάνη» στην κυβερνητική και εργοδοτική τρομοκρατία και τις απολύσεις. Η απόφαση για τη νέα απεργία πάρθηκε στη Γενική Συνέλευση που πραγματοποιήθηκε στο Εργατικό Κέντρο Χαλκίδας.

Το πρωί εκδηλώθηκε νέο κρούσμα τρομοκράτησης και καταστολής των απεργών εργαζομένων καθώς η εργοδοσία του «Παπουτσάνη» αμείλικτη και προκλητική στη δεύτερη μέρα απεργίας, ενάντια στις 6 απολύσεις, κινητοποίησε αστυνομικές δυνάμεις για να εκφοβίσει και να σπάσει την απεργία των εργαζομένων.

Ο Άη Βασίλης φορούσε κόκκινα

via e-globbing στο twitter

Εξευμενίζοντας τον καπιταλισμό με πουλοβεράκια και τσεβρέδες: Για να μην χάνει επαφή με τα κινήματα η ελληνική αριστερά τώρα που η χώρα έγινε unhip

Ως τώρα, η φιλοσοφία προσπάθησε να κατανοήσει τον κόσμο.
Το ζήτημα είναι να κάνεις κανα κροσεδάκι.
Αγνώστου αριστερού ακτιβιστή
Πουλοβεράκι-ζιπουνάκι στον άγριο ταυρούλη του καπιταλισμού, Wall Street. Τώρα είναι ένας πολύχρωμος αγκαλίτσας
Ένα τρυφερό και χνουδωτό τανκ-ροζουλίνι. Ιδανικό για καταστολή αν έρθουν οι χιπστεροαριστεροί στην εξουσία

Προς μια κατανόηση της έννοιας της "δυαδικής εξουσίας": Το φυσιολογικά αδιαίρετο της εξουσίας. Jean-Jacques Rousseau

Jean-Jacques Rousseau
Το Κοινωνικό Συμβόλαιο (1762)
Μτφρ.: Lenin Reloaded


Βιβλίο 1, Κεφάλαιο 7
Περί του κυρίαρχου

Προς μια κατανόηση της έννοιας της "δυαδικής εξουσίας": Το φυσιολογικά αδιαίρετο της εξουσίας. Jean Bodin

Jean Bodin
Six Livres de la République (1576)
Μτφρ.: Lenin Reloaded

[...] Αλλά αυτός που είναι κυρίαρχος δεν πρέπει με κανένα τρόπο να υπόκειται στις διαταγές κάποιου άλλου και πρέπει να είναι σε θέση να επιβάλλει το νόμο στους υπηκόους, και να ακυρώνει ή να αναστέλλει ασύμφορους νόμους και να τους αντικαθιστά με άλλους--πράγμα που δεν μπορεί να γίνει από κάποιον που υπόκειται ο ίδιος στους νόμους ή σε ανθρώπους που έχουν την δύναμη να τον διατάζουν.

Γι αυτό, ο νόμος λέει ότι ο ηγεμόνας δεν υπόκειται στον νόμο· και στην πραγματικότητα, η ίδια η λέξη "νόμος" στα Λατινικά σημαίνει τη διαταγή αυτού που έχει την κυριαρχία.

V.I. Lenin-Έχει εξαφανιστεί η δυαδική εξουσία;

V.I. Lenin
Έχει εξαφανιστεί η δυαδική εξουσία;
Πράβντα, αρ. 62, 2 Ιούνη 1917
Μτφρ.: Lenin Reloaded

Όχι, δεν εξαφανίστηκε. Η δυαδική εξουσία παραμένει. Το βασικό ερώτημα κάθε επανάστασης, το ερώτημα της κρατικής εξουσίας, παραμένει σε μια αβέβαιη, ασταθή και προφανώς παροδική κατάσταση.

Δευτέρα, 23 Δεκεμβρίου 2013

Για όλα φταίει η ανακάλυψη της φωτιάς. Ζήτω ο φιλελευθερισμός και η λίθινη εποχή!

Περιορισμούς στην κυκλοφορία, κλείσιμο σχολείων και κεντρικών θερμάνσεων και μείωση της βιομηχανικής και βιοτεχνικής δραστηριότητας τις ημέρες αυξημένης ατμοσφαιρικής ρύπανσης προβλέπει κοινή υπουργική απόφαση που πρόκειται να δημοσιευθεί άμεσα στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Η κοινή υπουργική απόφαση, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο, αφορά στο σχέδιο δράσης για την βραχυπρόθεσμη αντιμετώπιση της αυξημένης ατμοσφαιρικής ρύπανσης από αιωρούμενα σωματίδια, και σύμφωνα με τις πληροφορίες τα μέτρα θα κλιμακώνονται ανάλογα με το επίπεδο της ατμοσφαιρικής ρύπανσης.

Ευχές

Από το Left.gr



ΨΟΦΟΣ.
Από το LR.

Heinrich Heine-Αποσπάσματα από δύο επιστολές, 1842


[...]

Ακόμα κι ο πιο αποφασισμένος ανανεωτής του Συμβουλίου δεν θέλει να ανατρέψει δια της βίας την υπάρχουσα κατάσταση πραγμάτων: θέλει μονάχα να εκμεταλλευτεί για δικό του συμφέρον κάποιους φόβους για την εξουσία που δρα εκεί ψηλά και κάποιες ελπίδες που σιγοκαίνε στα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα: τον φόβο των ανωτέρων και την πείνα των κατωτέρων. Αλλά η προσωρινή σύγχυση, οι δυσκολίες και οι επιπλοκές στις οποίες μπορεί να πέσει η κυβέρνηση σαν συνέπεια τούτων των μηχανορραφιών θα μπορούσε να δώσει στις κρυφές δυνάμεις που παραμονεύουν στο σκοτάδι το σημάδι για να εκραγούν, και όπως πάντα, η επανάσταση περιμένει την κοινοβουλευτική πρωτοβουλία. Ο τρομακτικός τροχός θα έμπαινε έτσι πάλι σε κίνηση και θα βλέπαμε, τη φορά αυτή, έναν ανταγωνιστή που θα μπορούσε να αποκαλυφθεί ως ο πιο τρομερός από όλους όσους έχουν παλέψει ενάντια στην υφιστάμενη τάξη. Ο ανταγωνιστής αυτός παραμένει ακόμα ινκόγκνιτο και κατοικοεδρεύει, σαν φτωχός διεκδικητής του θρόνου, σε κείνες τις κατακόμβες όπου, μέσα στο θάνατο και την αποσύνθεση, σπέρνεται και ανθίζει η νέα ζωή.

Για την "Ανάκριση" του Peter Weiss


«Η ανάκριση» στο «Τζένη Καρέζη»
Μαρξιστής, επηρεασμένος ιδεολογoαισθητικά από το επικό θέατρο του Μπρεχτ, ο Πέτερ Βάις (1916 - 1982), το 1934, εγκαταλείπει τη γενέτειρά του, το Βερολίνο, και περιπλανιέται στην Αγγλία, στην Πράγα και μετά την εκεί εισβολή των ναζί, στη Σουηδία, όπου ασχολείται με τη ζωγραφική, το σκίτσο, τον κινηματογράφο και την πεζογραφία (χαρακτηριστικά βιωματικά πεζά του είναι τα «Σημείο φυγής», «Αποχαιρετισμός από τους γονείς», «Αισθητική της Αντίστασης», «Καταφύγιο», «Η κουβέντα τριών πεζογράφων»). Το 1948 γράφει το πρώτο θεατρικό του, «Ο πύργος». Επεται η «Ασφάλεια» (1952). Πολέμιος των αδηφάγων κεφαλαιοκρατών, το 1963, παρουσιάζει το «Νύχτα με καλεσμένους». Το 1964 φημίζεται με το ανέβασμα του ιστορικού έργου «Η καταδίωξη και η δολοφονία του Μαρά» (ή «Μαρά- Σαντ»), με θέμα τον επαναστάτη δημοσιογράφο Ζαν - Πολ Μαρά. Ενα έργο «μανιφέστο», που διακηρύσσει την ανυποχώρητη επαναστατική ταξική πάλη μέχρι την ευόδωση της λαϊκής εξουσίας, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. 

Peter Weiss-Μαρά/Σαντ (1967)

Για ελληνικούς υπότιτλους, πατήστε "cc" και επιλέξτε ελληνικά.

Peter Weiss-Πρόσωπα στη σκιά (1956)

Τι σας φταίει η παρέμβαση με τα πουλοβεράκια;

Έχει ξεσηκωθεί το διαδίκτυο με την ύβρι του Δήμου Αθηναίων που έχει ντύσει τα δέντρα με πολύχρωμα πουλόβερ καθώς οι άστεγοι ψοφολογάνε απ' το κρύο. Μέχρι και το Left.gr έβγαλε παντιέρα και κατακεραυνώνει τον Καμίνη για την αναλγησία του. Και αναρωτιέμαι εγώ ο κακόπιστος και μικρόψυχος άνθρωπος: Ποιος έβγαλε τον Καμίνη δήμαρχο αν όχι εσείς; Εσείς, τουιτεροακτιβιστές μου, δεν είσαστε που χειροκροτούσατε τόσα χρόνια τις "αισθητικές παρεμβάσεις" στον δημόσιο χώρο ως ουσιώδες μέρος της αντζέντας της "αριστεράς"; Εσείς δεν είσαστε που σαρκάζατε τους κομμουνιστές για την "παρωχημένη αισθητική" τους, που όλο για φτώχεια και πάλη μίλαγε και δεν είχε πάρει πρέφα πόσο είχε "αλλάξει" ο κόσμος; Εσείς δεν είσαστε που σας έπιασε ο καημός για τις Pussy Riot με τις βλάσφημες μπαλακλάβες τους και στοχαζόσασταν εγγράφως και προφορικώς στις "δράσεις" σας, παρεούλα με τις ΜΚΟ, για τα "microstruggles" στις "κοινότητες"; Εσείς δεν είστε που επιδοκιμάζετε ακόμα σήμερα όταν διαβάζετε ότι οι κομμουνιστές είναι παρωχημένοι "λάτρεις της καπνίζουσας τσιμινιέρας" και δεν καταλαβαίνουν μία από αποανάπτυξη και αριστερά των κινημάτων και της οικολογίας;

Δ.Χρήστου: Το σύστημα χτυπάει τους αγωνιστές Σταθάκη-Τσακαλώτο και χαϊδεύει το ΚΚΕ

Από την εποχή που οι αντικομμουνιστές στις ΗΠΑ δεν είχαν ακόμα ανακαλύψει την τρολιά του ζάπλουτου Μαρξ....
Το σύστημα και οι επιθέσεις στους "δεξιούς" της Αριστεράς
Δημήτρης Χρήστου

Ξεκίνησα με πρόθεση να γράψω για το μέλλον των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά στη σημερινή εποχή, μετά από όλες αυτές τις διαπλεκόμενες κομπίνες. Όμως οργίστηκα πολύ για την υποκρισία των ΜΜΕ και αρκετών μελών και στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ στην υπόθεση του πόθεν έσχες των βουλευτών του Τσακαλώτου, Σταθάκη, και Τσουκαλά, που, αν και χιλιαδιούχοι, βαπτίστηκαν εκατομμυριούχοι! Έτσι, υποκύπτω στον πειρασμό να τοποθετηθώ στις βασικές πτυχές και στις υποκρυπτόμενες προθέσεις κόντρα στο ρεύμα του λαϊκισμού, της υποκρισίας και της ζηλοφθονίας εχθρών και φίλων.

Σταθάκης και Τσακαλώτος έδωσαν δικαιώματα - λένε - με τις φορολογικές δηλώσεις τους. Πριν από τις φορολογικές δηλώσεις τους, ποια δικαιώματα είχαν δώσει για να δέχονται τόσο συκοφαντικές επιθέσεις;

Απορία σχετικά με τη διάψευση για τη συνάντηση με τον Χάνες Σβόμποντα

Σε διάψευσή της του σημερινού δημοσιεύματος του "Βήματος", η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ρένα Δούρου ανέφερε τα εξής:
Η συνάντηση που περιγράφεται στο δημοσίευμα με τον κ. Χάνες Σβόμποντα ουδέποτε πραγματοποιήθηκε. Παρά μόνο στη φαντασία του συντάκτη του 'άρθρου', που δεν μπήκε καν στον κόπο της διασταύρωσης της 'πληροφορίας' του.
Όμως ασφαλώς και πραγματοποιήθηκε συνάντηση μεταξύ του Χάνες Σβόμποντα, της Ρένας Δούρου και του Δημήτρη Παπαδημούλη, όπως αναφέρεται στο σχετικό άρθρο του "Βήματος" από τον Άγγελο Κωβαίο:
Κατά την πρόσφατη επίσκεψη του κ. Χάνες Σβόμποντα στην Αθήνα, υπήρξε μια συνάντηση του αυστριακού επικεφαλής της σοσιαλδημοκρατικής ομάδας στο Ευρωκοινοβούλιο με την κυρία Ρένα Δούρου και τον κ. Δ. Παπαδημούλη - στελέχη της «Πλατφόρμας 2010», της πλέον φιλοευρωπαϊκής τάσης του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία μάλιστα διεκδικεί με σθένος την έμπρακτη ενεργοποίηση της πλειοψηφίας που αναδείχθηκε στο ιδρυτικό συνέδριο του κόμματος τον προηγούμενο Ιούλιο.
Το γεγονός αυτό το γνωρίζουμε όχι επειδή το λέει ο Κωβαίος ή το "Βήμα", αλλά επειδή εξέδωσε επίσημη σχετική ανακοίνωση ο ίδιος ο ΣΥΝ (30/10//2012):

Κυριακή, 22 Δεκεμβρίου 2013

Ο ΣΥΡΙΖΑ διαψεύδει δημοσίευμα του "Βήματος" για φλερτ με το ευρωπαϊκό κατεστημένο (Ίσκρα)

Ο ΣΥΡΙΖΑ ΔΙΑΨΕΥΔΕΙ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΤΟΥ ΒΗΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΦΛΕΡΤ ΜΕ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ
ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΉΣ
(Κυρ. 22/12/13 - 14:12)

Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΤΟΥ ΒΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ (22/12/13)

Στο Βήμα της Κυριακής (22/12/13) δημοσιεύεται ολοσέλιδο ρεπορτάζ του δημοσιογράφου Άγγελου Κωβαίου υπό τον τίτλο "Το κρυφό φλερτ του κ. Τσίπρα με την Ευρώπη".

Το δημοσίευμα του Βήματος προκάλεσε την αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ που με ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου υπογράμμισε τα εξής:

"Το σημερινό ρεπορτάζ του πρωτοσέλιδου δημοσιεύματος της εφημερίδας ΤΟ ΒΗΜΑ, θέτει υποψηφιότητα για βραβείο μυθοπλασίας.

Αισθητική παρέμβαση

Αγαπητό Ίσκρα,

Βρίσκω την αισθητική του εξωφύλλου του βιβλίου του Νίκου Ιγγλέση που διαφημίζετε:

υπερβολικά αφηρημένη και υπαινικτική. Το εξώφυλλο περιορίζεται στην αναπαράσταση του χάρτη της νότιας Ευρώπης, ενός γερμανικού αετού με το έμβλημα του ευρώ, συρματοπλεγμάτων γύρω από τα αστέρια της ΕΕ, ιστιοφόρου με τις σημαίες Ελλάδας και Κύπρου και σκάφος τη δραχμή (Ένωσις ολέο!), και του γαλάζιου του Αιγαίου της πατρίδος μας. Λείπουν τα φωτομοντάζ της Μέρκελ ως Ες-Ες, η γερμανική μπότα, το πορτραίτο του Καραϊσκάκη, φωτογραφίες από την πλατεία Συντάγματος, βατραχοπέδιλα, παρεό, ομπρέλες θαλάσσης, ο Πέτρος ο πελεκάνος, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, τρία παιδιά Βολιώτικα, το Σούλι, και το χαστούκι του Αλέξη στον Όλι Ρεν.

Αυτές οι ελλείψεις νιώθω πως υποβαθμίζουν κάπως τη σοβαρότητα και το κύρος της έκδοσης. 

Ελπίζω να διορθωθεί το εξώφυλλο άμα τη ανατυπώσει του έργου.

LR

Κάπου υπάρχει λάθος: Η δημοσκόπηση του TVXS για τη συνεργασία κομμάτων

Αφού εμείς πάμε στο έντεκα...
Σχετικά με τους πιθανούς κυβερνητικούς εταίρους του κάθε κόμματος, η ΔΗΜΑΡ βρίσκεται στην πρώτη θέση των προτιμήσεων μεταξύ των ψηφοφόρων που θέλουν κυβέρνηση συνεργασίας με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ: το 24% να δηλώνει πως θα ήθελε μια κυβερνητική συνεργασία των δύο κομμάτων. Ακολουθεί το ΠΑΣΟΚ (16%), η ΝΔ (15%), το ΚΚΕ (13%) και οι ΑΝΕΛ(12%). Αντίστοιχα για τη ΝΔ ως ο πλέον καταλληλότερος εταίρος εμφανίζεται το ΠΑΣΟΚ με 25% και ακολουθούν ο ΣΥΡΙΖΑ (22%), η ΔΗΜΑΡ (16%) και οι ΑΝΕΛ (10%).
TVXS

Κλίμακα συμβατότητας κομμάτων κατά τους εκλογείς:

ΣΥΡΙΖΑ ΔΗΜΑΡ ΠΑΣΟΚ ΝΔ ΚΚΕ ΑΝΕΛ
-----------------------------------------------------------------

ΝΔ ΠΑΣΟΚ ΣΥΡΙΖΑ ΔΗΜΑΡ ΑΝΕΛ
-----------------------------------------------------------------

Κατά τη διάρκεια του 1ου συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ (10-14.07.2013) πραγματοποιήθηκε έρευνα μεταξύ των συνέδρων, με ευθύνη της Επιτροπής Πολιτικού Σχεδιασμού. Συμπληρώθηκαν 1.830 ερωτηματολόγια, σε σύνολο 3524 συνέδρων, με τη μέθοδο της αυτοσυμπλήρωσης και των ατομικών συνεντεύξεων. Από αυτά, αξιόπιστα κρίθηκαν τα 1.794, που ήταν πλήρως συμπληρωμένα και χωρίς μεγάλο πλήθος ΔΓ/ΔΑ. Στο παρόν άρθρο παρουσιάζονται τα κυριότερα ευρήματα της έρευνας.

[...]

Ως προς την ιδεολογία τους, οι σύνεδροι λειτουργούν ως συμπαγής ομάδα η οποία συγχρόνως είναι εμφανώς διαφοροποιημένη ιδεολογικά από όλα τα υπόλοιπα κόμματα.

Πιο συγκεκριμένα, οι σύνεδροι αυτοτοποθετούνται στην θέση 1,9 στην κλίμακα Αριστερά (1) - Δεξιά (10), ενώ τοποθετούν τον ΣΥΡΙΖΑ λίγο πιο δεξιά τους (2,1). Συγχρόνως θεωρούν ότι μόνο το ΚΚΕ βρίσκεται σε κοντινή απόσταση (3,5), ενώ όλα τα υπόλοιπα κόμματα του κοινοβουλίου τοποθετούνται στην κεντροδεξιά (ΔΗΜ.ΑΡ.: 6,7 & ΑΝ.ΕΛΛ.: 7,9), τη Δεξιά (ΠΑΣΟΚ: 8,6) ή την Άκρα Δεξιά (Ν.Δ.: 9,4 και ΧΑ: 10) (Δ.7).
Left.gr

Κλίμακα συμβατότητας κομμάτων κατά τους συνέδρους του ΣΥΡΙΖΑ:


ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΥΡΙΖΟστελέχη ΣΥΡΙΖΑ σκέτος ΚΚΕ          ΔΗΜΑΡ ΑΝΕΛ ΠΑΣΟΚ ΝΔ Χ.Α ΔΕΞΙΑ
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
        1                 1.9           2.1               3.5               6.7       7.9     8.6        9.4  10

ΠΟΙΟΣ ΑΠ' ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΕΧΕΙ ΑΠΩΛΕΣΕΙ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ;

Space: The Final Frontier

Λίγο πριν αρχίσει το άγριο πιστολίδι με εξωγήινες μορφές ζωής, το πλήρωμα εξεπλάγη από το αιφνίδιο φαινόμενο της εμφάνισης στην ατμόσφαιρα του αφιλόξενου πλανήτη κειμένων του Χρήστου Λάσκου....
ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ
Του Χρήστου Λάσκου

Είναι συχνό, όταν γίνεται αναφορά στη γεωγραφία της ελληνικής πολιτικής σκηνής, το ΚΚΕ να τοποθετείται «αριστερότερα» του ΣΥΡΙΖΑ. «Ασκείται πίεση από τα αριστερά του», «βάλλεται από τα αριστερά», «η διεύρυνση της πολιτικής συμμαχίας προς τα αριστερά», είναι φράσεις που χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν αντιθέσεις, συνάφειες και σχέσεις του κόμματος της ριζοσπαστικής Αριστεράς με το κομμουνιστικό κόμμα.

Βέβαια, αν παίρναμε στην κυριολεξία τις δηλώσεις της ηγεσίας του ΚΚΕ, τότε θα έπρεπε να αποδεχτούμε πως το ΚΚΕ δεν νιώθει πως ανήκει στην Αριστερά.

Χρόνια πολλά, Ιωσήφ Βησαριόνοβιτς!

Δεν μπορεί να ελπίζει κανείς στην ευημερία όσο θα ανασαίνει και ο τελευταίος εχθρός της λευτεριάς. Πρέπει να τιμωρήσετε όχι μόνο τους προδότες, αλλά ακόμα και τους αδιάφορους. Οφείλετε να τιμωρήσετε τον καθένα που είναι παθητικός μέσα στη Δημοκρατία, και δεν κάνει τίποτα γι' αυτήν. Γιατί από τότε που ο γαλλικός λαός εκδήλωσε τη θέλησή του, κάθε τι που είναι αντίθετο ή έξω από την κυριαρχία, κάθε τι που είναι έξω από τον κυρίαρχο είναι εχθρός.

Αν οι συνωμοσίες δεν είχαν ταράξει αυτό το κράτος, αν η πατρίδα δεν είχε πέσει χίλιες φορές θύμα των επιεικών νόμων, θα ήταν ευχάριστο να κυβερνά κανείς με τις αρχές της πραότητας και της φυσικής δικαιοσύνης. Οι αρχές αυτές είναι καλές μεταξύ των φίλων της λευτεριάς. Αλλά ανάμεσα στο λαό και στους εχθρούς του δεν υπάρχει τίποτα το κοινό πέρα από τη ρομφαία. Πρέπει να κυβερνιούνται με το σίδερο αυτοί που δεν μπορούν να κυβερνηθούν με τη δικαιοσύνη· πρέπει να κατασταλούν οι τύραννοι.

Σάββατο, 21 Δεκεμβρίου 2013

Βουλή: Ανεξαρτητοποιήθηκε από τους ΑΝΕΛ η Ραχήλ Μακρή (ή άμα είναι κακόπιστος ο άνθρωπος...)

Την ανεξαρτητοποίηση της από τους Ανεξάρτητους 'Ελληνες ανακοίνωσε πριν από λίγο η βουλευτής Ραχήλ Μακρή.
Left.gr

Σε προηγούμενο επεισόδιο:

"[...] Ο σεξισμός κολλάει στην μάλλον αιφνίδια "οργή" του ΣΥΡΙΖΑ με τον "σεξισμό" του σκιτσογράφου των "Νέων" Δημήτρη Χατζόπουλου για ένα σκίτσο που απεικόνιζε τη βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ζ. Κωνσταντοπούλου και τη βουλευτή των ΑΝΕΛ Ρ. Μακρή να δίνουν ερωτικό "σώου" σε στριπτιζάδικο κρεμασμένες από κεραίες τηλεόρασης. Χθες, η "Αυγή" δημοσίευσε σφοδρή επίθεση εναντίον του σκιτσογράφου από τον Γ. Κυρίτση, η οποία περιλαμβάνει και "αντισκίτσο" του ιδίου ως "αυλικού" που σέρνεται μπροστά στο φερέφωνο της εξουσίας. Για το ίδιο θέμα (και το ίδιο σκίτσο), το Left.gr δημοσίευσε άλλο άρθρο στις 12 του Νοέμβρη, με τίτλο "Πρωτογενές πλεόνασμα σεξισμού", το οποίο επικεντρώνεται στην υπεράσπιση των δύο προαναφερθεισών βουλευτών καθώς και του "τροπαίου" της πρότασης μορφής του ΣΥΡΙΖΑ και διαγραφείσας από το ΠΑΣΟΚ Θεοδώρας Τζάκρη. Μετά από νέο σκίτσο του Χαντζόπουλου που αφορούσε την ψευδοεπαναστατικότητα της τελευταίας, το Left.gr επανήλθε με νέο άρθρο εναντίον του, με τίτλο "Συνεχίζει την σεξιστική αθλιότητα ο Χαντζόπουλος των 'Νέων'", ενώ δημοσίευσε και ανακοίνωση της ΠΟΕΣΥ περί ανάγκης να μπει "φραγμός στη σεξιστική χυδαιότητα".

"Κομμουνιστής εκατομμυριούχος" ΙΙΙ: Ο "πάμπλουτος βιομήχανος" Φρίντριχ Ένγκελς

[Ο Μαρξ] ήταν πάμπτωχος, και παντρεύτηκε μία αριστοκράτισσα και είχε φίλο έναν πάμπλουτο βιομήχανο, τον Ένγκελς, ο οποίος τον συντηρούσε [...]
Νάνος Βαλαωρίτης, TVXS

Ο Φρίντριχ Ένγκελς ήταν ο μεγαλύτερος γιος ενός επιτυχημένου βαμβακοβιομηχάνου της Πρωσίας. Οι σχέσεις του με τον πατέρα του ήλθαν από νωρίς σε κρίση λόγω της αθεϊας του υιού.

Στα 17 του, ο Ένγκελς παράτησε το σχολείο λόγω οικογενειακών προβλημάτων. Την επόμενη χρονιά, όταν ήταν 18 χρονών, ο πατέρας του τον έστειλε στη δουλειά ως λογιστή σε μια εμπορική επιχείρηση τρίτων στη Βρέμη. Εκεί, ο Ένγκελς ανακάλυψε τον Χέγκελ.

"Κομμουνιστής εκατομμυριούχος" ΙΙ: Για την προσωπική ζωή του Λένιν

Από τουριστικό οδηγό για τις ατραξιόν της Μόσχας:

Απ' το 1919 ως το 1923, έζησε σε τέσσερα λιτά δωμάτια στον τρίτο όροφο του κτιρίου της Συγκλήτου. 

Τα λιτά έπιπλα και υπάρχοντά του αποκαλύπτουν τον αυστηρό και μελετηρό τρόπο ζωής του. 

Από το Jay. B. Sorenson, The Life and Death of Trade-Unionism in the USSR, σελ. 140: