Κυριακή, 31 Μαρτίου 2013

ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ: Ο αρραβώνας

Σχόλιο Praxis : Το συνονθύλευμα του ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε ενδιαφέρουσα κινητικότητα. Απο την μια η πλειοψηφία κάνει ανοίγματα στην δεξιά - ΑΝΕΛ- στα πλαίσια συγκρότησης ενός αντινεοφιλελεύθερου-αντιμνημονιακού μετώπου, που θα κρατήσει την Ελλάδα στο ευρώ και στην ΕΕ και θα επαναδιαπραγματευτεί "σκληρά", και απο την άλλη η μειοψηφία του Λαφαζάνη προσδοκά στην δημιουργία κοινού αντινεοφιλελεύθερου-αντιμνημονιακού μετώπου με την ανταρσυα που θα κρατήσει την Ελλάδα στην ΕΕ και θα την βγάλει απο το ευρω. "Ευδόκιμο χάος" που έλεγε και ο Γλέζος στην δεκαετία του 60. Προτείνουμε -ως πρόταση απεμπλοκής- να συγκροτήσουν ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ-ΑΝΤΑΡΣΥΑ ένα ευρύ μέτωπο αντινεοφιλελεύθερης- αντιμνημονιακής συνεργασίας με τακτικό στόχο την σκληρή επαναδιαπραγμάτευση και στρατηγικό στόχο την έξοδο απο το ευρω - όταν και αν ωριμάσουν οι κοινωνικοοικονομικές συνθήκες-.

Όσο βέβαια οι συγκεκριμένοι θα παίζουν "αντιμνημονιακό monopoly" θα προκύπτει όλο και πιο έντονα η αναγκαιότητα συγκρότησης ενός κομμουνιστικού πόλου που θα βγάλει την χώρα απο την ΕΕ και το ευρω εκφράζοντας μια εργατική εξουσία που θα θέσει τους όρους της συνολικής επαναστατικής υπέρβασης του ελληνικού καπιταλισμού. Προοπτική που έχει ως αναγκαία της πλευρά -αλλά όχι μοναδική- την πολιτική, ιδεολογική και κοινωνική συντριβή κάθε μορφής σοσιαλδημοκρατίας με όποιο πρόσωπο και αν αυτή εμφανίζεται κάθε φορά.

οι υπογραμμίσεις δικές μας.

"There's no future, no future, no future for you!"

Η ζωή χωρίς το ΚΚΕ

«οι ευρωπαίοι εταίροι μας, αφού ψηφίσαμε 25 νομοσχέδια με περικοπές και φορολογίες [...] δεν μας έδωσαν ακόμα ούτε ένα ευρώ».
Δήλωση του Αναπληρωτή Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του ΑΚΕΛ, Σταύρου Ευαγόρου, Left.gr

"Στη Λαϊκή τα σπρώξαμε, την εργατική τάξη πουλήσαμε, αργύρια δε βλέπουμε να πέφτουνε": Το πικρό παράπονο του ΑΚΕΛ

Το μνημόνιο Eurogroup – Αναστασιάδη οδηγεί στην αστάθεια, την ανεργία και την εξαφάνιση των οικονομικών πόρων για την ανάπτυξη, δήλωσε ο Αναπληρωτής Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΑΚΕΛ Σταύρος Ευαγόρου σήμερα, σημειώνοντας ότι το ζητούμενο «είναι η απεμπλοκή από το μνημόνιο και τα επαχθή μέτρα που το συνοδεύουν.» [...] Δυστυχώς, πρόσθεσε, «οι ευρωπαίοι εταίροι μας, αφού ψηφίσαμε 25 νομοσχέδια με περικοπές και φορολογίες, αφού μας υποχρέωσαν να κλείσουμε μια μεγάλη τράπεζα κρατώντας την άλλη στον αναπνευστήρα, όσον αφορά στη δική τους στήριξη δεν μας έδωσαν ακόμα ούτε ένα ευρώ».
Πηγή: Left.gr

Η Κύπρος διδάσκει: Δηλώσεις του ΓΓ του ΑΚΕΛ, Αντρ. Κυπριανού

Άντρος Κυπριανού (ΓΓ του ΑΚΕΛ*)
Αντικρούει τα περί ευθυνών της προηγούμενης κυβέρνησης
Γενικός Γραμματέας: Άνδρος Κυπριανού
Ιδεολογία: Κομμουνισμός, Μαρξισμός, Λενινισμός, Ευρωκομμουνισμός 

Τη μεγαλύτερη δυνατή συλλογικότητα για αντιμετώπιση των δεινών που τίθενται ενώπιον του κυπριακού λαού, επιβάλλουν οι κρισιμότατες στιγμές δήλωσε ο ΓΓ του ΑΚΕΛ, κάνοντας λόγο για προκλητική συμπεριφορά από στελέχη της Kυβέρνησης και του ΔΗΣΥ και φέροντας ως παράδειγμα τη χθεσινή δήλωση του ΥΠΟΙΚ σε χθεσινοβραδινή τηλεοπτική εκπομπή όπου επέρριψε ευθύνες στη Βουλή για τις εξελίξεις.

Ο κ. Σαρρής, ανέφερε ο Άντρος Κυπριανού, υποστήριξε πως αν η Βουλή υπερψήφιζε τη συμφωνία Αναστασιάδη- Eurogroup για κούρεμα, δεν θα ακολουθούσαν όσα ζούμε σήμερα. «Ο κ. Σαρρής δεν δικαιούται να προσποιείται πως δεν γνωρίζει. Ήταν παρών στη σύσκεψη του περασμένου Σαββάτου στο Προεδρικό με την Τρόικα. Ήταν παρών όταν οι εκπρόσωποι της Τρόικα ανέφεραν ρητά πως και αν εγκρινόταν το 1ο νομοσχέδιο στη Βουλή, ο τελικός τους στόχος με τις τράπεζες ήταν να γίνει αυτό που συμβαίνει σήμερα. Την ίδια θέση εξέφρασαν οι Τροϊκανοί και ενώπιον της Επιτροπής Οικονομικών».

Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό, είπε, πως οι Τροϊκανοί είχαν υποδείξει στον Πρόεδρο Αναστασιάδη πως είχαν ενημερώσει τους υπηρεσιακούς της κυβέρνησης για τις προθέσεις τους, συνεπώς δεν ευθύνονταν αν οι υπηρεσιακοί δεν ενημέρωναν πλήρως τον κ. Αναστασιάδη.

Την ευθύνη για τις εξελίξεις, τόνισε ο κ. Κυπριανού, έχει ακεραία η Τρόικα λοιπόν και όχι η Βουλή, αναφέροντας ως ενδεικτικές τις δηλώσεις Ντάιζενμπλουμ και Μπαρνιέ ότι αυτό που εφαρμόζεται στην Κύπρο θα’ ναι το πρότυπο και για τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. «Θέλω επίσης να υπενθυμίσω στον κ. Σαρρή την παραδοχή του κ. Αναστασιάδη όπως την αποκάλυψε δημόσια ο Αρχιεπίσκοπος. Ότι δηλαδή ο κ. Αναστασιάδης πήγε απροετοίμαστος στη σύνοδο του Eurogroup στις 15 Μαρτίου και ότι τον πρόδωσαν οι σύμβουλοι του».

ΣΥΡΙΖΑ, Κύπρος και ευρώ: Ατελείωτο γέλιο

Η μεγάλη αποτυχία της Κυπριακής Κυβέρνησης από άποψη τακτικής είναι ότι αντί να χρησιμοποιήσει το όπλο του αιφνιδιασμού απέναντι στο Eurogroup, το χρησιμοποίησε έναντι των δυνητικών της συμμάχων, των Ρώσων. [...] Ο αιφνιδιασμός είναι βασικό συστατικό στην άσκηση κρατικών πολιτικών. Τόσο σε διακρατικά θέματα, άλλα και εντός της κρατικής επικράτειας.[...] Το μεγάλο όπλο του ΣΥΡΙΖΑ είναι η “ασαφής” - με όρους αστικής πολιτικής - θέση του για το ευρώ. [...] Καθαρές θέσεις υπάρχουν μόνο για τα θέματα αρχών: Και ο ΣΥΡΙΖΑ σε αυτό το ζήτημα έχει την πιο καθαρή θέση απ' όλους τους πολιτικούς χώρους του ελληνικού κοινοβούλιου: Για το ζήτημα του νομίσματος, όπως και άλλα ανάλογα σοβαρά ζητήματα θα πρέπει να αποφασίζει άμεσα ο λαός με δημοψήφισμα. [...] Επίσης, η πολιτική πρακτική του ΣΥΡΙΖΑ δημιουργεί ισχυρά ρήγματα στο εσωτερικό των κυρίαρχων αστικών πολιτικών γιατί ακυρώνει τους διαχωρισμούς με τους οποίους επιβάλουν τα σχέδιά τους: Ο ΣΥΡΙΖΑ ως πολιτικός μηχανισμός γίνεται εύκολος αντίπαλος από την στιγμή που θα γίνει και ο ίδιος “προβλέψιμος” ως κομμάτι του πολιτικού συστήματος, όπως είναι για παράδειγμα το ΚΚΕ και άλλοι χώροι της Αριστεράς...
Enosy

Σάββατο, 30 Μαρτίου 2013

Άμεσες επενδύσεις στο εξωτερικό: Στοιχεία 2001-2011

Άμεσες Επενδύσεις

Οι στατιστικοί πίνακες της κατηγορίας αυτής καταγράφουν, σε καθαρή βάση και σε συγκεκριμένη χρονική στιγμή (τέλος έτους), τα υπόλοιπα (stocks) των Απαιτήσεων και Υποχρεώσεων επιχειρήσεων κατοίκων Ελλάδος έναντι μη κατοίκων εφόσον μεταξύ τους υπάρχει σχέση άμεσης επένδυσης. Η συλλογή και επεξεργασία αναλυτικών πληροφοριών και στοιχείων διενεργείται μέσω ερωτηματολογίων με απευθείας αποστολές σε επιχειρήσεις εγκατεστημένες στην χώρα.

Σχέση άμεσης επένδυσης υφίσταται όταν η επιχείρηση κάτοικος (άμεσος επενδυτής) κατέχει τουλάχιστον 10% του μετοχικού κεφαλαίου επιχείρησης μη κατοίκου (επιχείρηση άμεσης επένδυσης ) ή, αντιστρόφως όταν η επιχείρηση μη κάτοικος (άμεσος επενδυτής ) κατέχει τουλάχιστον 10% του μετοχικού κεφαλαίου της επιχείρησης κατοίκου (επιχείρηση άμεσης επένδυσης).

Ειδικότερα οι Λογαριασμοί της κατηγορίας αυτής περιλαμβάνουν, πέραν της αρχικής συναλλαγής δημιουργίας της επενδυτικής σχέσης (εγκατάσταση, εξαγορά, σύσταση) και συναλλαγές που αφορούν :

α. τη διατήρηση, επέκταση της σχέσης (αύξηση κεφαλαίου, συγχώνευση)
β. παύση της σχέσης (αποεπένδυση)
γ. την επανεπένδυση των μη διανεμηθέντων κερδών/ζημιών και
δ. λοιπών χρηματοοικονομικών συναλλαγών (δανείων, εμπορικών πιστώσεων) που διενεργούνται μεταξύ άμεσων επενδυτών, επιχειρήσεων άμεσων επενδύσεων και λοιπών αδελφικών επιχειρήσεων των ομίλων.

Metamorphosis (A photo narrative)

ΣΥΡΙΖΑ, Αριστερό Ρεύμα, Κύπρος και ευρώ: Τα είπατε όλα, ευχαριστούμε!

Σκουρλέτης εναντίον Λαφαζάνη για το ευρώ, είναι ο τίτλος στα χθεσινά "Νέα". Φαντάζεσαι κι εσύ, ο αναγνώστης, που πληρώνεις για να ενημερωθείς εγκύρως[...]

Πας λοιπόν όλο αδημονία στο θέμα. Και διαβάζεις ότι ο Λαφαζάνης δήλωσε ότι "ουδέποτε ο ΣΥΡΙΖΑ είχε θέση για έξοδο της χώρας από το ευρώ". Σωστό και αναμφισβήτητο. Μπορεί να υπήρχαν μειοψηφικές απόψεις, αλλά η θέση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν αυτή από πάντα. Και ο Σκουρλέτης; Αυτός δήλωσε ότι: «Δεν λέμε πάση θυσία στο ευρώ». Σωστό και αυτονόητο. Διότι ούτε και ο Κεδίκογλου δεν θα έλεγε, δημοσίως τουλάχιστον: να καταστραφεί η Ελλάδα, να καταστραφούν οι άνθρωποι, να πάμε για Ζάλογγο, για Κούγκι, για Αρκάδι - αλλά με ευρώ!
Θ. Καρτερός, Αυγή


Ενώ οι πολιτικές δυνάμεις είπαν, όπως το είπαν, «ΟΧΙ» στο Eurogroup, επειδή δεν είχαν προετοιμασθεί ούτε ήταν σε θέση να απειλήσουν σοβαρά για έξοδο από το ευρώ, υπέκυψαν άτακτα στους εκβιασμούς και επέστρεψαν στο «στόμα του λύκου» κάτω από χειρότερους και πλέον ταπεινωτικούς όρους.
Κ. Συριώτης, Ίσκρα

Στο μυαλό του Παναγιώτη Λαφαζάνη: Οργανωτικό και ορολογικό σχεδιάγραμμα

Πρωτογενές υλικό:

Φοβούμαι ότι η ευρωζώνη αλλά και η ΕΕ, εδώ που έχουν φθάσει, δεν μεταρρυθμίζονται αλλά μόνο ανατρέπονται.


Το «ΟΧΙ», όμως, αυτό της Κύπρου δεν πρέπει να μείνει «μισό», ούτε να γίνει άλλοθι για να ακολουθήσουν τροϊκανές και μνημονιακές αναδιπλώσεις.



[...]

Το «ΟΧΙ» της Κυπριακής Βουλής πρέπει τώρα να ολοκληρωθεί με ένα συνολικό «ΟΧΙ» στην τρόικα και τα μνημόνια και με ένα μεγάλο ναι στην εθνικοποίηση και εξυγίανση των Κυπριακών τραπεζών και σε μια νέα προοδευτική πορεία μετασχηματισμών της Κύπρου σε σύγκρουση με τις δομές της ευρωζώνης.
Π. Λαφαζάνης, Ίσκρα

Αρχικά πορίσματα:

Ευρωπαϊκή Ένωση: Η λέξη "ένωση" είναι αποπροσανατολιστική, καθώς δεν διαφαίνεται προοπτική μονομερούς αποχώρησης από αυτή, ούτε και διάλυσής της λόγω αποχωρήσεων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένα είδος κακής κυβέρνησης απ' το οποίο δεν αποχωρεί κανείς, όπως δεν μπορείς να "αποχωρήσεις" από την κυβέρνησή σου, αλλά "ανατρέπεται", με άγνωστα προς το παρόν μέσα (χτύπημα κατσαρολικών, μούτρα, παίξιμο μη ευρωπαϊκής μουσικής στο ραδιόφωνο;)

Συνέχεια του κόμματος υπό μεταβαλλόμενες συνθήκες

Ένα από τα ζητήματα που τίθενται με ποικίλους τρόπους στον Προσυνεδριακό διάλογο, τόσο από τους υποστηρικτές όσο και από τους επικριτές των Θέσεων της ΚΕ, είναι αυτό της συνέχειας του κόμματος: η συνέχεια αυτή τίθεται πάντοτε, από όποια σκοπιά κι αν γράφει κανείς, στην βάση της συνέχειας με κάποιες προϋποτιθέμενες αναλλοίωτες αρχές, είτε επιθυμεί κάποιος να αναζητήσει τις αρχές στα κείμενα των κλασικών είτε στην κωδικοποίηση και ερμηνεία τους στις αποφάσεις, πχ, του 15ου συνεδρίου.

Όμως όσο κι αν υπερτονίζεται ιδεολογικά, τόσο από την μια πλευρά όσο και από την άλλη, το ιδανικό της κομματικής συνέχειας, η χρήση του παραμένει στενά πολεμική εφόσον παρακάμπτει την σημασία ενός πολύ θεμελιώδους επιστημολογικού προβλήματος: τι σημαίνει "συνέχεια" όταν οι αντικειμενικές συνθήκες στις οποίες αναπτύσσεται η κομματική θεωρία και η κομματική πρακτική είναι μεταβαλλόμενες;

Η επιμονή πολλών συντρόφων στην ιερότητα των Θέσεων του 15ου Συνεδρίου ως αμετακίνητων θεμελίων του κόμματος φαντάζει έτσι ιδιαίτερα προβληματική: πώς είναι δυνατόν οι Θέσεις αυτές να μην χρειάζονται καμία αλλαγή 15 χρόνια μετά το 1996, όταν έχουν επέλθει τόσο τεράστιες και κατακλυσμιαίες αλλαγές στην δυτική οικονομική ζωή, στους συνδεόμενους ταξικούς συσχετισμούς και στην αντίληψη για το μέλλον του καπιταλισμού μετά το 2008; Και γιατί να είναι ειδικά το 15ο Συνέδριο ένα πριμοδοτημένο ή ευλογημένο από την ιστορία Συνέδριο το οποίο καταφέρνει, με ένα μαγικό τρόπο, να διατυπώνει την ουσία του πολιτικού εγχειρήματος του ΚΚΕ περισσότερο από τα συνέδρια που προηγήθηκαν, ακολούθησαν, ή θα ακολουθήσουν; Αρκετές από τις τοποθετήσεις στον Προσυνεδριακό που ακολούθησαν αυτή τη γραμμή και το σκεπτικό καταλήγουν σε μια πολύ παράδοξη, από τη σκοπιά του ιστορικού υλισμού, "συνεδριολατρεία" ανακηρύσσοντας τις διατυπώσεις που έγιναν τότε ουσιαστικά μεταφυσικά υπεριστορικές και αδιάβλητες από τις μεταβολές των συνθηκών: καλούν, ουσιαστικά, σε ένα κόμμα-μαυσωλείο με τον πιο κυριολεκτικό τρόπο, ένα κόμμα στο οποίο η συνέχεια μετατρέπεται σε αυτοσκοπό σε τέτοιο βαθμό ώστε να συνθλίβει κάθε προσπάθεια θεωρητικής και πρακτικής, στρατηγικής και τακτικής, προσαρμογής στα νέα δεδομένα.

Για την κριτική στις Θέσεις για το 19ο Συνέδριο

Για την κριτική στις Θέσεις για το 19ο Συνέδριο

Είναι γεγονός ότι μέσα από τις στήλες του «Ριζοσπάστη» έχει αναπτυχθεί ανοιχτά, ελεύθερα και μέχρις ενός σημείου γόνιμα ένας διάλογος για τις Θέσεις της ΚΕ για το 19ο Συνέδριο, κάτι πού αντανακλά και μια ακόμη θεμελιώδη διαφορά που έχει το ΚΚΕ με τα άλλα αστικά κόμματα, ότι δηλαδή ανοίγει θεσμοθετημένη προσυνεδριακή πολιτικο-ιδεολογική συζήτηση που ως γνωστόν ούτε κατά διάνοια μπορεί να ενταχθεί στη λογική του στημένου συνεδρίου - φιέστας των άλλων κομμάτων. Ωστόσο, ο διάλογος που έχει αναπτυχθεί από τις στήλες του «Ριζοσπάστη» μεταφέρει και ένα κλίμα που υπάρχει σε ένα βαθμό στην κομματική βάση αλλά και στον περίγυρο του Κόμματος (φίλοι, οπαδοί και ψηφοφόροι), εννοώντας την όποια απογοήτευση ή το συνεχιζόμενο σε κάποιους μούδιασμα από το εκλογικό αποτέλεσμα του Ιούνη. Αυτό είναι και ένας σημαντικός λόγος για την επιθετική (στα όρια της αντικομματικής) αρθρογραφία κάποιων κομματικών μελών και αναφέρομαι κυρίως σε κομματικά μέλη που δούλευαν ή δουλεύουν στον «Ριζοσπάστη» και τα άλλα μέσα του ΚΚΕ.

Θα προσπαθήσω όσο πιο συνεκτικά γίνεται να τους αντικρούσω. Αναφέρονται κατά κόρον, όπως και άλλοι, στην εγκατάλειψη της πολιτικής του αντιιμπεριαλιστικού αντιμονοπωλιακού μετώπου (ΑΑΔΜ) όπως αποφασίστηκε στο 15ο Συνέδριο και την προσχώρηση στο δογματισμό - σεχταρισμό από την καθοδήγηση. Είναι μια θέση που βασικά πατάει στην υποτιθέμενη χαμένη ευκαιρία μιας κυβέρνησης της αριστεράς στην Ελλάδα στις εκλογές του Μάη - Ιούνη 2012 και (ως ένα βαθμό δικαιολογημένα) γαλβανίζει ακόμα μια (υποθέτω μικρή) μερίδα κομματικών μελών, ακόμα περισσότερο πολλούς από τους οπαδούς - ψηφοφόρους του Κόμματος. Απλούστατα, τώρα νομίζουν μερικοί ότι είναι ευκαιρία να περάσουν τον οπορτουνισμό μέσα στο Κόμμα από την πίσω πόρτα. Ωστόσο, όσο και να γλυκαίνει τα όνειρα σε μια μάζα ριζοσπαστικοποιημένου αριστερού κόσμου η προοπτική μιας κυβέρνησης της «αριστεράς» στην Ελλάδα, είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς πως μπορεί να υπάρχουν κομματικά μέλη που να μη βλέπουν τα αδιέξοδα μιας υποτιθέμενα αριστερής κυβέρνησης σε κολεγιά π.χ. με το ΣΥΡΙΖΑ (γιατί όχι και με τον Κουβέλη;) στο έδαφος του καπιταλισμού και μέσα στα πλαίσια των ευρωενωσιακών και ΝΑΤΟικών δεσμεύσεων της χώρας. Για να μην πηγαίνουμε μακριά, η στάση και η προεδρική - κυβερνητική θητεία του ΑΚΕΛ στην Κύπρο είναι πολύ πρόσφατη για να μας θυμίζει τι είδους αριστερή διακυβέρνηση μπορεί να υπάρξει χωρίς ρήξη και ανατροπή της αστικής εξουσίας με ό,τι αυτό συμπαρασύρει (ένταξη σε ιμπεριαλιστικές διακρατικές ενώσεις κλπ). Η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα της Κύπρου, οι Κύπριοι γενικότερα το βιώνουν οδυνηρά τελευταία!

ΑΕΠ, ΑΕΕ, ΙΑΔ κλπ

Πρόκειται για ξαναζεσταμένες και από δεύτερο χέρι αντιγραφές. Ελκουν την προέλευσή τους από τον ακαδημαϊκό «μαρξισμό». Στη ρίζα τους είναι καουτσκικές και νεοτροτσκιστικές. Αναπόδεικτες ακαδημαϊκές φλυαρίες, χαώδεις γενικολογίες, που σπέρνουν σύγχυση με την αναπαλαιωμένη «αύρα» της πολυλογίας ενός Ντίρινγκ. Μας απομάκρυναν από τη λενινιστική αρχή «της συγκεκριμένης ανάλυσης της συγκεκριμένης κατάστασης». Τέτοια, π.χ., είναι η θεωρία για την ιμπεριαλιστική πυραμίδα.

Η σύγχρονη πραγματικότητα, όμως, την έχει διαψεύσει παταγωδώς, το δε ελληνικό παράδειγμα είναι κόλαφος για αυτή. Και σήμερα «μια χούφτα» ιμπεριαλιστικών δυνάμεων κυριαρχεί στον παγκόσμιο καπιταλισμό, ενώ η εξάρτηση της χώρας μας εντάθηκε πιο πολύ. Διερωτάται κανείς, πώς η Ελλάδα μπορεί να ανακατανέμει την παγκόσμια αγορά με το 0,34% (από 0,72% το 1980) του παγκόσμιου ΑΕΠ;
Π. Γεωργιάδης, "Ας επανέλθουμε στην πραγματικότητα", Ριζοσπάστης


Rank

GNP (billion dollars)

United States
1
12 970 billion $
Japan
2
4 988 billion $
Germany
3
2 852 billion $

Ανάρτηση εξαιρετικά χαμηλού επιπέδου


Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2013

Το Κοάν της ημέρας

Το ατελείωτο κράξιμο της ελληνικής κατάστασης κινδυνεύει να μας κάνει όλους ενδο-οριενταλιστές. Αντί να μιλάμε για ελληνικά και γερμανικά έθνη, θα έπρεπε να μιλάμε για alternative nations, δηλαδή για τεθλασμένες ονειρικές κοινότητες.

[...]
Παραδοσιακά η περιπλοκότητα του μοντέρνου γεννιόνταν στη παραμεθόριο. Εκεί ξεκινούσε το μίξερ που μετά γινόταν της μόδας στο κέντρο - ο κοσμοπολιτισμός ξεκινούσε στην αποικία – πρώτα στο Χονγκ-Κονγκ και μετά στο Λονδίνο. Παρομοίως, το κολάζ χρονικοτήτων που έλαβε χώρα στην ευρωπαϊκή Ελλάδα είναι ανεπανάληπτο: ο μετανάστης δίπλα στο νεόπλουτο, ο ρόκερ δίπλα στο χασάπη, ο κνίτης δίπλα στο γκέι –το μίγμα είναι απείρως ακραίο, εκρηκτικό και δυσανάγνωστο. Είναι πολύ πιο αινιγματικό να είσαι πανκ στην Καρδίτσα, raver στο μενίδι και avant-garde θεατρίνος στον Έβρο, απ΄ότι όλα αυτά μαζί στη Νέα Υόρκη. 
Αλ. Παπαδόπουλος,"Το Μοντερνικό Θαύμα της Ελλάδας και Μερικοί Σκόρπιοι Λυγμοί από τη Δραπετσώνα" Red Notebook

V.I. Lenin-Δογματισμός και "ελευθερία κριτικής"

V.I. Lenin
ΔΟΓΜΑΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΡΙΤΙΚΗΣ»



α) ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΡΙΤΙΚΗΣ»;
«Ελευθερία κριτικής» είναι αναμφισβήτητα σήμερα το κατεξοχήν σύνθημα της μόδας, σύνθημα πού χρησιμοποιείται συ­χνότατα στις συζητήσεις ανάμεσα στους σοσιαλιστές και στους δημοκράτες όλων των χωρών. Είναι δύσκολο, από πρώτη μα­τιά, να φανταστεί κανείς κάτι πιο περίεργο από τις επίσημες αυτές επικλήσεις του ενός από τα αντιμαχόμενα μέρη στην ελευθερία κριτικής. Είναι τάχα δυνατό ν' ακούστηκαν μέσα από τα πρωτοπόρα κόμματα φωνές ενάντια στο συνταγματικό εκείνο νόμο της πλειοψηφίας των ευρωπαϊκών χωρών, πού εγ­γυάται την ελευθερία της επιστήμης και της επιστημονικής έρευνας; «Κάτι δεν πάει καλά εδώ!» - θα πει από μέσα του κάθε ουδέτερος παρατηρητής πού έχει ακούσει να επαναλαβαίνεται το σύνθημα αυτό της μόδας σ' όλα τα σταυροδρόμια, μα δε συνέ­λαβε ακόμα την ουσία της διαφωνίας ανάμεσα σ' αυτούς πού διαφωνούν. «Το σύνθημα αυτό είναι, προφανώς, ένα από τα συμβατικά εκείνα λογάκια, πού, όπως και τα παρατσούκλια, πολιτογραφούνται με τη χρήση και γίνονται σχεδόν ονόματα προσηγορικά».

Στην πραγματικότητα δεν είναι μυστικό για κανέναν, ότι μέσα στη σύγχρονη διεθνή[1] σοσιαλδημοκρατία έχουν διαμορφωθεί δυο κατευθύνσεις, πού η πάλη ανάμεσα τους πότε φουν­τώνει και πετάει ζωηρές φλόγες, πότε καταλαγιάζει και σιγοκαίει κάτω από τη στάχτη επιβλητικών «αποφάσεων ανακωχής». Σε τι συνίσταται η «νέα» κατεύθυνση που βλέπει «κριτικά» τον «παλιό, δογματικό» μαρξισμό, αυτό μας το είπε αρκετά καθαρά ο Μπέρνσταϊν και μας το έδειξε ο Μιλλεράν.

Για τις Θέσεις

Για τις Θέσεις

Αν ο ιμπεριαλισμός είναι το μονοπωλιακό στάδιο του καπιταλισμού, έχουμε τρεις έννοιες και τρία αντίστοιχα μέτωπα, που δεν ταυτίζονται, αλλά είναι συναφή κι εμπεριέχονται το ένα στο άλλο. Εξίσου σημαντικό με τον καθορισμό της γραμμής πάλης είναι το πώς εκλαϊκεύεται και κατεβαίνει στη βάση. Η ερμηνεία πως η αντιιμπεριαλιστική γραμμή ήταν ρεφορμιστική κι έπρεπε να αλλάξει σε αντικαπιταλιστική νομίζω πως δε βοηθά, όπως δε βοηθούσε η λογική που έβαζε την ίδια αντιπαράθεση από την ανάποδη, γαλουχώντας μια γενιά συντρόφων στη νεολαία και τα αμφιθέατρα.

Πρέπει να εξηγείται πως το αντικαπιταλιστικό περιλαμβάνει ως όρος την αντιιμπεριαλιστική πάλη ενάντια στον πόλεμο, τις εξαρτήσεις και τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και δεν μπορεί να σταθεί χωρίς αυτήν. Κι ότι οι σημερινές επεξεργασίες έρχονται ως συνέχεια κι όχι απόρριψη του ΑΑΔΜ, που ήταν σε τελική ανάλυση αντικαπιταλιστικό. Αλλο πράγμα να ξεκαθαρίσουμε τη σκουριά και τις αυταπάτες ενός αντιιμπεριαλιστικού σταδίου - ή από την άλλη ενός πούρου, απογειωμένου αντικαπιταλισμού - κι άλλο να πετάμε το μωρό μαζί με τα απόνερα.

Πρέπει να μάθουμε να σκεφτόμαστε συγκεκριμένα, με ανάλυση της πραγματικότητας κι όχι μόνο από θέσεις αρχής. Μια θέση ή ένα επιμέρους αίτημα, που έμπαινε σε άλλες συνθήκες (π.χ. η έξοδος της χώρας από την ΕΟΚ, ενώ υπήρχε η ΕΣΣΔ) σήμερα μπορεί να είναι λάθος ή ενσωματώσιμο, αν δε συνδεθεί με ένα συνολικό στόχο. Αυτό όμως το καθορίζουν οι συνθήκες, όχι κάποιες διαχρονικές αλήθειες με γενική ισχύ. Κι αυτό ισχύει για μια σειρά θέματα, από τις πολιτικές συμμαχίες μέχρι το στόχο της κυβέρνησης - που έβαζε κάποτε η Κομιντέρν, αλλά στη σημερινή συγκυρία θα ήταν επιζήμιο σύνθημα.

Η Λαϊκή Συμμαχία. Τα καθήκοντα του ΚΚΕ

Η Λαϊκή Συμμαχία. Τα καθήκοντα του ΚΚΕ

Το Σχέδιο Προγράμματος έχει τις βάσεις να αποτελέσει πολύτιμη παρακαταθήκη για το κομμουνιστικό κίνημα.

Μερικές παρατηρήσεις: Λείπει από το Πρόγραμμα η αναφορά στο καθήκον αφού τσακιστεί/καταργηθεί το αστικό κράτος, να εκκινήσει η διαδικασία για τη συνολική απονέκρωση και του προλεταριακού κράτους. Εχει καίρια σημασία η εμπέδωση του ότι το εργατικό κράτος δεν είναι απλά το αντίθετο του αστικού, αλλά τελείως νέος σχηματισμός («μισοκράτος»), που οφείλει να οδεύει στην αταξική κοινωνία, συνεπώς στην απονέκρωση και αυτού του ιδίου.

Δεύτερη έλλειψη, τα βασικά μας καθήκοντα στην προεπαναστατική περίοδο. Μπαίνει, προγραμματικά, μόνο ο στρατηγικός στόχος και τα καθήκοντα κατά την επαναστατική κατάσταση. Η ουσία της Λαϊκής Συμμαχίας (ΛΣ), οι βασικές της κατευθύνσεις, πρέπει να αποτελούν μέρος του Προγράμματος. Ως πρόπλασμα της επαναστατικής συμμαχίας, οι βασικές της αρχές, συνοψίζουν την αναγκαιότητα το Κόμμα να οργανώσει την εργατική τάξη ως αυτοτελή τάξη για τον εαυτό της, και να συσπειρώσει δίπλα της τα σύμμαχα στρώματα. Καθήκον μόνιμο και διαχρονικό για κάθε ΚΚ.

Δύο προτάσεις

Δύο προτάσεις

Οι θέσεις με βρίσκουν γενικά σύμφωνο. Εχω δύο προτάσεις για ισάριθμες αδυναμίες.

1. Στις πρώτες εκλογές σημειώθηκε πτώση στα μεγάλα αστικά κέντρα και άνοδος στην ύπαιθρο. Επίσης υπάρχει μια σχετική στασιμότητα των Λαϊκών Επιτροπών (Λ.ΕΠ.). Αυτό μπορεί να εξηγηθεί από το συνδυασμό της αναδιάταξης των κομματικών δυνάμεων και των συνθηκών κρίσης, ιδίως λόγω ανεργίας. Διότι, καλή η οργάνωση στον τόπο δουλειάς, αλλά δεν υπάρχουν πλέον και πολλοί τέτοιοι, και όσοι έχουν μείνει αποψιλώνονται. Η επιρροή μας αδυνατίζει μόλις κάποιος απολυθεί και εφόσον δεν υπάρχει μηχανισμός που να τον συνδέει με την εδαφική ΚΟΒ ή, ακόμα καλύτερα, τη Λ.ΕΠ. Ακόμα και χωρίς την ανεργία, οι επιρροές από το χώρο εργασίας δε συνδέονται με τον τόπο κατοικίας τους, ενώ η σύνδεση των ίδιων των μελών γίνεται ατομική τους υπόθεση.

Στην ύπαιθρο το πρόβλημα δεν εμφανίζεται με τόση ένταση γιατί α)οι εδαφικές παραμένουν ισχυρές, β) οι άνθρωποι γνωρίζονται και έτσι οι κομματικές επιρροές από το χώρο εργασίας δε χάνονται με την απόλυση, και γ) οι χώροι εργασίας και κατοικίας είναι πιο στενά δεμένοι. Προφανώς, ένα επαναστατικό μέτρο όπως η αναδιάταξη των κομματικών δυνάμεων δεν πρέπει να ανασταλεί, αλλά και το πρόβλημα πρέπει να αντιμετωπιστεί με ειδικά μέτρα και ευελιξία. Διαφορετικά, είτε θα υπονομευτεί η αναδιάταξη δυνάμεων κάτω από την πίεση πολύ οξυμένων τοπικών προβλημάτων ή τα κομματικά μέλη θα παραμένουν στη γειτονιά ασύνδετα μεταξύ τους και χωρίς ουσιαστική παρέμβαση. Το οργανωτικό κενό οφείλεται και για τη μη μετάδοση σωστής εικόνας (Κουτσούμπας, Ρ. 10/2/13).

Κύπρος: Μείωση μισθών, ιδιωτικοποιήσεις

ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΜΕΤΡΑ
Τροϊκανοί πιέζουν τη Λευκωσία με νέες αξιώσεις

Στη μέγγενη της τρόικας βρίσκεται πλεον η Κύπρος. Οι τροικανοί επανήλθαν στο υπουργείο οικονομικών με νέες αξιώσεις πιέζοντας τη Λευκωσία ακόμη περισσότερο ώστε να υποκύψει στην επιβολή νέων μέτρων.

Στο τραπέζι βρίσκονται:

-Μείωση μισθών δημοσίων υπαλλήλων

-Μείωση μισθών στους ημικρατικούς οργανισμούς

-Αμεσες ιδιωτικοποιήσεις

Πάντως υπάρχουν πληροφορίες ότι στο τραπέζι η εκπροσωπος του ΔΝΤ έθεσε μειώσεις στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων στο 25%.

Μειώσεις ωστόσο φαίνεται να εισηγούνται και στις συντάξεις των δημοσίων υπαλλήλων και σε άλλα ωφελήματα.

Σε εξέλιξη βρίσκεται σκληρή διαπραγμάτευση για την τελική συμφωνία, που πρέπει να κλείσει, με τις συντεχνίες να βρίσκονται σε στάση αναμονής.

Το μοντέλο των ιδιωτικοποιήσεων των Ημικρατικών Οργανισμών

Αύριο σύμφωνα με κυβερνητική πηγή θα αρχίσουν οι συζητήσεις ουσίας για τις ιδιωτικοποιήσεις, ημικρατικών οργανισμών ενώ στο τραπέζι βρίσκεται ένα μοντέλο προς συζήτηση.

Σύμφωνα με έγκυρες πηγές, αυτό το οποίο συζητείται σε αρχικά στάδια ειναι οτι η ΑΗΚ η ΑΤΗΚ και η Αρχή Λιμένων θα ενταχθούν κάτω από μια ομπρέλα που θα ονομάζεται ιθυνουσα εταιρεία και ακολούθως να γίνει μετοχοποιηση.

Οι μετοχές θα διαχωριστούν σε Διοικητικές και Μερισματικές. Οι Διοικητικές θα περάσουν στο κράτος και οι μερισματικές στους υποψηφίους επενδυτές. Αν ισχύσει αυτό το σενάριο είναι ξεκάθαρο οτι η Διοικηση των οργανισμών θα ανήκει στο κράτος. Αν ισχύσει αυτό το μοντέλο θα έχει χρονοδιαγραμμα υλοποίησης το 2015.

Σύμφωνα με υπολογισμούς το κράτος αναμένεται να εισπράξει από αυτή την κίνηση περίπου 2 δισ. και είναι το ίδιο μοντέλο που ακολούθησε η Πορτογαλία.

Το Κοάν της ημέρας

...Μια ένωση [η ΕΕ] που ενώ ξεκίνησε από ισότιμα μέλη τώρα έχει φτάσει να χωρίζεται σε δανειστές και οφειλέτες, σε ηγεμόνες και ηττημένους σε ισχυρούς και αδύνατους. Είναι να απορεί κανείς πώς μπορεί μια ένωση με αυτά τα χαρακτηριστικά, τις διακρίσεις και τις αδικίες σε βάρος των αδυνάτων να εξακολουθεί ακόμη να υφίσταται.
Κερασίνα Ραυτοπούλου, Ίσκρα


Πέμπτη, 28 Μαρτίου 2013

Συζητώντας για την τακτική και την στρατηγική του ΚΚΕ σήμερα

Αν και, λόγω έλλειψης χρόνου και των έκτακτων γεγονότων στην Κύπρο, δεν διάβασα όλες τις τοποθετήσεις του προσυνεδριακού, μού φάνηκε πως η πειστικότερη ως τώρα υπεράσπιση της έννοιας του ΑΑΔΜ που διάβασα ήταν αυτή η οποία εγκαταλείπει την απόπειρα να την θεμελιώσει θεωρητικά και στρέφεται σε υπαρκτά και πρακτικά προβλήματα. Αντιγράφω λοιπόν ένα σκέλος της τοποθέτησης του Ξενοφώντα Φλώρου:
Το πρόβλημα είναι το εξής: Μεγάλες μάζες εργατικών και μικροαστικών στρωμάτων που θίγονται από τον καπιταλισμό (ειδικά λόγω κρίσης και δυσκολιών της αστικής τάξης στο οικονομικό πεδίο και στις συμμαχίες της), μας ακούνε και συμφωνούν μέχρι ένα σημείο με αυτά που τους λέμε, σε ένα βαθμό συνειδητοποιούν ότι τα πράγματα πρέπει να αλλάξουν, δεν έχουν όμως πειστεί για το ζήτημα της εξουσίας. Η μικροαστική ιδεολογία είναι έντονη σε αυτά τα στρώματα, άρα αντικειμενικά παλαντζάρουν ιδεολογικά μεταξύ εργατικής και αστικής τάξης και είναι βουλησιαρχικό το να προβλέπουμε ότι μικροαστικά στρώματα από μόνα τους θα συμφωνήσουν «στον αντικαπιταλιστικό αγώνα με κατεύθυνση τη λαϊκή εξουσία» (Θέση 66).
Ζητούμενο είναι το πώς θα απομακρύνουμε αυτόν τον κόσμο από τις συμμαχίες της αστικής τάξης, πώς θα τον τραβήξουμε στη συμμαχία της εργατικής τάξης, στην πάλη για την ανατροπή του καπιταλισμού.
Ο τρόπος κατά τη γνώμη μου για να πειστούν ανώριμες πολιτικά μάζες ότι η λύση για τα προβλήματά τους έγκειται στην αλλαγή στο επίπεδο της εξουσίας, είναι αρχικά η κοινή δράση, να πατήσουμε πάνω σε προβλήματα που τους θίγουν άμεσα, να δείξουμε τον ένοχο και να τους συσπειρώσουμε σε στόχους και αιτήματα που αμφισβητούν την υπάρχουσα κατάσταση και φέρνουν τον τελικό σκοπό πιο κοντά. Να καταλάβουν κάτω από την παρέμβασή μας αλλά και από την ίδια τους την αγωνιστική πείρα στην πορεία της ταξικής πάλης ότι είναι απαραίτητη η αλλαγή κοινωνικοοικονομικού συστήματος.

Μια ερώτηση, τέσσερις απαντήσεις

Από πού και ως πού ΑΑΔΜ σημαίνει συνεργασία με κάποιο από τα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα;
Σταύρος Θεοχάρης, ΚΟΒ Δυτικής Πετρούπολης, Ριζοσπάστης

α) Το Μέτωπο στην αρχική του φάση ξεκινά σαν συσπείρωση κυρίως κοινωνικών δυνάμεων γύρω από αντιιμπεριαλιστικά αντιμονοπωλιακά αιτήματα και στόχους, από επιμέρους μέτωπα πάλης που κινητοποιούν διάφορα τμήματα των εργαζομένων προς ένα ενιαίο ισχυρό λαϊκό ρεύμα.Όσο περισσότερο αναπτύσσεται η ταξική πάλη, η οργάνωση και η πολιτική πείρα της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, όσο ενισχύεται η δύναμη του ΚΚΕ, τόσο θα αυξάνονται οι δυνατότητες το αντιιμπεριαλιστικό αντιμονοπωλιακό μέτωπο να προκαλεί αντίστοιχες αλλαγές στον πολιτικό συσχετισμό.

Το ΚΚΕ επιδιώκει τη συνεργασία με πολιτικές δυνάμεις που αποδέχονται την αναγκαιότητα σύγκρουσης με τον ιμπεριαλισμό και τα πολυεθνικά μονοπώλια, υπερασπίζονται τα δικαιώματα των εργαζομένων, τη λαϊκή κυριαρχία και ανεξαρτησία της χώρας. Η συνεργασία μπορεί να εκφραστεί με τη μορφή συντονισμού, πολλαπλών συσπειρώσεων και κοινής δράσης για ορισμένα συγκεκριμένα προβλήματα, στα οποία διαπιστώνεται συμφωνία. Η εμπειρία της κοινής δράσης θα δείχνει κατά πόσο είναι δυνατή η διεύρυνσή της και η συνεργασία και σε άλλους αντιιμπεριαλιστικούς αντιμονοπωλιακους στόχους, κατά πόσο στη συνέχεια μπορεί να εξελιχθεί σε πολιτική συμφωνία.

Το ΚΚΕ αντιμετωπίζει τα άλλα κόμματα όχι μόνο με βάση τις διακηρύξεις, το πρόγραμμα και τους στόχους τους, αλλά και από το πώς υπερασπίζονται τα ζωτικά συμφέροντα των εργαζομένων και στηρίζουν τους αγώνες τους. Οι πολιτικές συνεργασίες για να σταθούν και να στερεωθούν ώστε να δώσουν ώθηση και πολιτικό δυναμισμό στο αντιιμπεριαλιστικό αντιμονοπωλιακό δημοκρατικό μέτωπο πάλης, πρέπει να στηρίζονται σε υπαρκτές κοινωνικές διεργασίες και συσπειρώσεις, να αναπτύσσουν τη συμμαχία των κοινωνικών δυνάμεων. 

Τρία κόκκινα γράμματα


Αγαπητοί σύντροφοι,

Aπό το 7ο Συνέδριο του '46 μέχρι το 18ο, μελετώντας ντοκουμέντα, δεν ένιωθα την ανάγκη να πάρω μέρος στον Προσυνεδριακό Διάλογο, γιατί με κάλυπταν οι Θέσεις και τα ντοκουμέντα.

Λόγω προβλήματος όρασης δεν μπορούσα να μελετήσω τις Θέσεις για το 19ο Συνέδριο, εκτός απ' όσα άκουσα στη συνέλευση της ΚΟΒ για το θέμα αυτό.

Σύντροφοι, αισθάνομαι την ανάγκη να ξεκινήσω από μερικά οργανωτικά θέματα, με πρώτο και κύριο τη μη τήρηση των συνωμοτικών κανόνων που επιβάλλονται σε ένα Επαναστατικό Κόμμα. Τα μέλη της ΚΟΒ είναι στρατολογημένα κατά την 30χρονη νομιμότητα του Κόμματος, και γι' αυτό υπάρχει μια χαλάρωση γύρω από αυτό το θέμα, με αποτέλεσμα πολλές φορές απόρρητα ντοκουμέντα που είναι για τα μέλη του Κόμματος να διαρρέουν και πολλές φορές να βλέπουν τη δημοσιότητα στον αστικό Τύπο. Γι' αυτό το σοβαρό πρόβλημα, σύντροφοι, χρειάζεται ενημέρωση όλων των μελών του Κόμματος πως πρέπει να περιφρουρούν, να γίνουν μαθήματα πώς ο κάθε σύντροφος να περιφρουρεί το Κόμμα.

Επίσης, θέλω να επισημάνω μερικές αδυναμίες στις δουλειές των ΚΟΒ. Πολλές φορές δε γίνεται επεξεργασία των θέσεων του Κόμματος από τον γραμματέα και το γραφείο, με συλλογική δουλειά να κατεβάζουμε τη στρατηγική και πολιτική του Κόμματος. Πολλές φορές το γραφείο δεν διαμορφώνει την εισήγηση σε ό,τι αφορά τα προβλήματα του χώρου του, δηλ. η εισήγηση δεν διαμορφώνεται σε ό,τι αφορά το χώρο, αλλά έρχεται από πάνω.

Και τώρα να πω δυο λόγια για τις απόψεις που εκφράζονται με τον Προσυνεδριακό Διάλογο. Παρακαλώ τη γυναίκα μου να μου τα διαβάσει, και βλέπω ότι ορισμένοι σύντροφοι προβάλλουν καλοπροαίρετα απόψεις για την καλύτερη υλοποίηση των Θέσεων. Υπάρχουν όμως και ορισμένοι υποτιθέμενοι σύντροφοι που η πολεμική τους είναι πέρα για πέρα αντικομματική, αντικαταστατική, και γι' αυτό σύντροφοι θέλω να τονίσω το εξής: ότι το Κόμμα μας είναι επαναστατικό, και κατά συνέπεια όλα τα προγράμματά του αποβλέπουν στην κατάκτηση της εξουσίας με επανάσταση, εφόσον συσπειρωθούν αυτές οι δυνάμεις που θα είναι σε θέση το Κόμμα να προχωρήσει προς αυτήν την κατεύθυνση. Γιατί τα κροκοδείλια δάκρυα ορισμένων για το εκλογικό αποτέλεσμα; Ξεχνούν ότι κοινοβουλευτικά δεν πάρθηκε καμία λαϊκή εξουσία, και αυτές που πάρθηκαν τις πήραν πίσω, όπως στην Ισπανία, στην Πορτογαλία, στη Χιλή; Ειδικά στην Ισπανία οι πολυάριθμες Ερυθρές Δυνάμεις που έφτασαν μέχρι τη Γαλλία, ο σοσιαλδημοκράτης Μπλουμ δεν τους επέτρεψε να πάρουν μέρος.

Τελειώνοντας, εύχομαι καλή επιτυχία στο 19ο Συνέδριο, κι όλοι εμείς οι εναπομείναντες Αντιστασιακοί θα παλέψουμε για την εφαρμογή των Αποφάσεων του 19ου Συνεδρίου.

Γιάννης Σαπουντζόγλου
Μέλος ΚΟΒ Πειραϊκής

Το Κοάν της ημέρας

«Προετοιμαστήκαμε επειδή ξέραμε ότι θα το αντιμετωπίζαμε. Πήγαμε με πολύ συγκεκριμένες λύσεις μεταξύ των οποίων και η φορολόγηση των φόρων επί των καταθέσεων» [...] Δυστυχώς δεν τα καταφέραμε.
Μιχάλης Σαρρής, Υπουργός Οικονομικών, Sigma Live

Τετάρτη, 27 Μαρτίου 2013

Η συνέντευξη Τύπου του Eurogroup: Λεπτά 21:00-32:00

Ερώτηση δημοσιογράφου: Μπορείτε να γίνετε πιο συγκεκριμένοι σε ό,τι αφορά το πώς αξιολογήσατε τις επιπτώσεις του κλεισίματος μιας τράπεζας, πόσες επιχειρήσεις θα χρεοκοπήσουν μετά το κούρεμα; Τι είδους ύφεση αναμένετε;

J. Djisselbloem: Η λύση στην οποία καταλήξαμε επικεντρώνεται κατά βάση στις δύο τράπεζες, και κυρίως στη Λαϊκή, η οποία απλώς είναι αδύνατο να σωθεί. Πρέπει να βεβαιωθούμε βέβαια ότι δεν θα μπει σε μια άτακτη κατάσταση, ότι θα μπει σε μια εύτακτη διαδικασία εκκαθάρισης.[...] Για την Τράπεζα Κύπρου, θα γίνουν οι υπολογισμοί και θα βεβαιωθούμε ότι θα γίνει μια τράπεζα που θα συνεισφέρει ξανά στην οικονομία της Κύπρου και θα μπορεί να χρηματοδοτήσει την οικονομία της Κύπρου και εταιρείες στην Κύπρο. [...] Στο μεταξύ, πρέπει να λάβει χώρα και ο επιμερισμός [carving out] των ελληνικών υποκαταστημάτων των κυπριακών τραπεζών, και όλα αυτά θα πρέπει να υπολογιστούν, και μετά θα μπορούμε να φτάσουμε στους αριθμούς που θα μας πουν τι είδους κούρεμα είναι απαραίτητο για τους ανασφάλιστους καταθέτες της Τράπεζας Κύπρου. Προσεγγίζοντας το πρόβλημα με αυτό τον τρόπο, αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα εκεί που ανέκυψαν και εκεί που επικεντρώνονται. Και αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος να βεβαιωθούμε ότι δεν θα χτυπηθεί ολόκληρος ο οικονομικός τομέας της Κύπρου, δεν θα είναι όλοι οι καταθέτες που θα τους ζητηθεί να συνεισφέρουν, θα επικεντρώνεται εκεί που υφίστανται τα προβλήματα, στις μεγάλες τράπεζες.

Κοκτέιλ Μολότωφ #285

Στην ανθρώπινη ιστορία, ο γνωστικισμός --και συγκεκριμένα, η αιρετική θεωρία ενός κακού δημιουργού-- προηγήθηκε κατά αιώνες της αθεϊας. Οι άνθρωποι βρήκαν πολύ πιο εύκολο το να πιστεύουν σε έναν κακό Θεό απ' το να μην πιστεύουν σε κανένα.

Με τον καπιταλισμό, που διαδέχθηκε τη θρησκεία στη σφαίρα της μεταφυσικής πίστης, ισχύει ακριβώς το ίδιο.

Οι άνθρωποι είναι πολύ πιο έτοιμοι να αποδεχτούν κάθε τσαρλατανική ιδέα περί "ανήθικων", "διεφθαρμένων" ή "ανίκανων" καπιταλιστών παρά την απλή και τρομακτική αλήθεια ότι ο καπιταλισμός είναι το ίδιο πέρα από το καλό και το κακό όπως και ένας σεισμός, με την μοναδική διαφορά ότι αυτό το πέρα από κάθε ηθική δεν τον απομακρύνει ούτε σπιθαμή από την ανθρώπινη ευθύνη, η οποία απουσιάζει για τα κοσμογονικά φυσικά φαινόμενα που δεν οφείλονται σε ανθρώπινες αλλαγές.

Όλο και περισσότερο διαπιστώνω το βάθος της μάγευσης του κόσμου, της πραγμοποίησης της ανθρώπινης συνείδησης, από την εξάρτηση από τις καπιταλιστικές σχέσεις. Ο κόσμος μας προτιμά το ανελεύθερο μίσος για τον δυνάστη από την πίστη στην δυνατότητα να ζήσει χωρίς αυτόν. Αλλά προτιμώντας το, φυσικά, απομακρύνει τον εαυτό του αντικειμενικά από αυτή τη δυνατότητα. 

Σκέφτομαι τη σκηνή στο Matrix όπου η φρικτή πραγματικότητα αποκαλύπτεται στην εικόνα της ανθρωπότητας ως "μπαταρίας" από όπου οι μηχανές αντλούν την ενέργειά τους.

Με τον καπιταλισμό, συμβαίνει κάτι πιο πολύπλοκο: αφενός ο καπιταλισμός ζει παρασιτικά από το σύνολο της μυϊκής και νοητικής εργασίας της ανθρωπότητας, ως μια μηχανή που αλλοτρίωσε κάθε ανθρώπινη δημιουργικότητα προς δικό της όφελος· αφετέρου όμως, οι σωλήνες που αλλοτριώνουν την συνολική ανθρώπινη δραστηριότητα διακομίζοντάς την με τη μορφή λαδιού για την κεφαλαιοκρατική μηχανή, έχουν διπλή κατεύθυνση. Η μηχανή στέλνει πίσω στον νου των παγιδευμένων μπαταριών την βεβαιότητα ότι χωρίς αυτές τις σωληνώσεις που απομυζούν όχι μόνο την εργατική τους δύναμη αλλά στο τέλος και το ίδιο τους το ανθρώπινο στάτους, θα έπαυαν πάραυτα να υπάρχουν.

Η συνείδηση ότι χρειάζομαι τον καπιταλισμό, έστω και ως κακόβουλο τύραννο, είναι η φονική ιδεολογική ψευδαίσθηση με την οποία η κεφαλαιοκρατική μηχανή διαγράφει, κάθε δευτερόλεπτο, στο πιο βαθύ μέρος του μυαλού, την πραγματικότητα: ότι είναι ο καπιταλισμός που με χρειάζεται. Όσο πιστεύει κανείς στην ψευδαίσθηση, τόσο πεθαίνει ως άνθρωπος, και τόσο πιο χρήσιμος γίνεται ως μπαταρία. Αλλά για να ζήσει κανείς ως άνθρωπος, πρέπει πρώτα να πεθάνει ως μπαταρία, και αυτή η σκέψη είναι εντελώς τρομακτική για τις ανθρώπινες μπαταρίες.

Ο Μάκης Παπαδόπουλος επιστρέφει διαλογικά και διαλεκτικά (σε παράθυρο)

Κύπρος: Στον «αέρα» τα ασφαλιστικά ταμεία Πάνω από 724 εκατ. ευρώ οι καταθέσεις τους στη Λαϊκή που οδεύει προς εκκαθάριση

Στον «αέρα» βρίσκονται τα Ταμεία Πρόνοιας, τα οποία έχουν τις καταθέσεις τους στις Τράπεζες Κύπρου και Λαϊκή. Παρά τις υποσχέσεις και τις δήθεν προσπάθειες να διασωθούν τα χρήματα των Κυπρίων ασφαλισμένων, μέχρι στιγμής δεν υπάρχει καμία συμφωνία, ούτε όσον αφορά τα αποθεματικά που βρίσκονταν στη Λαϊκή, η οποία διαλύεται, ούτε τα αποθεματικά της Τράπεζας Κύπρου, στην οποία οι καταθέσεις οδεύουν προς «κούρεμα».

Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι οι καταθέσεις κρατικών, ημικρατικών οργανισμών, δημοτικών συμβουλίων, υπουργείων και ταμείων κοινωνικών ασφαλίσεων στη Λαϊκή Τράπεζα αγγίζουν τα 192 εκατ. ευρώ, ενώ 535 Ταμεία Πρόνοιας και 30 ταμεία ασφαλιστικών εταιρειών έχουν καταθέσεις ύψους 724 εκατ. ευρώ. Γύρω στα 35.000 ακίνητα είναι υποθηκευμένα και τα δάνεια των Κυπρίων στη Λαϊκή ανέρχονται στα 8,5 δισ. ευρώ. Οι υπάλληλοι τις Λαϊκής στην Κύπρο είναι περίπου 2.300 και το Ταμείο Προνοίας τους ανέρχεται στα 270 εκατ. ευρώ.

Οι διαδικασίες για την αναδιάρθρωση της Λαϊκής Τράπεζας, η οποία θα σπάσει σε «καλή» και «κακή», προχωρούν. Η «καλή» Λαϊκή θα απορροφηθεί από την Τράπεζα Κύπρου, στην οποία μεταφέρεται και το ποσό της Έκτακτης Παροχής Ρευστότητας (ELA), ύψους 9,2 δισ. ευρώ, ενώ το ΔΣ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας θα παρέχει ρευστότητα.

Ανακεφαλαιοποίηση ωστόσο προβλέπεται και στην Τράπεζα Κύπρου, με τρόπο - όπως αναφέρει η Κεντρική Τράπεζα Κύπρου - που να προστατεύονται πλήρως οι καταθέσεις μέχρι 100.000 ευρώ. Και στις δύο τράπεζες διορίζεται προσωρινός ειδικός διαχειριστής.

902

Σωτήρια βοήθεια της Ελλάδας στην Κύπρο!!!!

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΚΥΠΡΟ 27/3/13‏

ΑΥΡΙΟ 27/3/2013 ΩΡΑ 19.00 ΣΤΗΝ ΕΣΗΕΑ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ 20 ΕΚΔΗΛΩΣΗ - ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ( ΠΡΑΤΤΩ ) -

ΟΜΙΛΗΤΕΣ ΒΑΛΑΒΑΝΗ ( ΣΥΡΙΖΑ ) 

ΜΑΡΙΑΣ ( ΑΝ.ΕΛ ) 

ΜΟΥΤΣΙΝΑΣ ( ΔΗΜ.ΑΡ ) 

ΚΟΝΤΖΙΑΣ ( ΠΡΑΤΤΩ ) .

Τρίτη, 26 Μαρτίου 2013

Το Κοάν της ημέρας

Είναι σαν να λες με πονάει το πόδι, πας στο γιατρό, σου κόβει το πόδι και λέμε ότι είναι καλό που δεν έχεις την αβεβαιότητα του πόνου στο πόδι σου πλέον. Αλλά φεύγεις χωρίς πόδι. 
Χριστόφορος Πισσαρίδης, Νομπελίστας στα οικονομικά

Όνειρα γλυκά...

Ομαλοποιούνται οι σχέσεις ανάμεσα σε Τουρκία και Ισραήλ. Θάβουν το "τσεκούρι του πολέμου" για τους εννέα νεκρούς του Μαβί Μαρμαρά. Ανοίγει ο δρόμος για τη στενή συνεργασία των δύο κρατών.

Πλώρη για να γίνει ένας από τους παγκόσμιους πρωταθλητές στη μεταφορά ενέργειας έβαλε η Τουρκία, της οποίας η θέση αναβαθμίζεται, μετά τη συγνώμη του Ισραήλ για το θάνατο των Τούρκων που επέβαιναν στο πλοίο Μαβί Μαρμαρά.

Αυτό εκτιμά ο επικεφαλής οικονομολόγος της Διεθνούς Υπηρεσίας Ενέργειας (IEA), Φατίχ Μπιρόλ.

Όπως μετέδωσε το πρακτορείο ειδήσεων Ανατολή ο κ. Μπιρόλ θεωρεί ότι η κίνηση που έκανε το Ισραήλ θα βοηθήσει τη συνεργασία Τουρκίας Ισραήλ στον τομέα της ενέργειας:

"Η Τουρκία θα μπορεί πλέον μαζί με το Ισραήλ να μεταφέρει ενεργειακά αποθέματα στην παγκόσμια αγορά", εξηγεί.

Ο κ. Μπιρόλ προσθέτει ότι η Τουρκία αποτελεί την οικονομικότερη και πλεονεκτικότερη λύση για τη μεταφορά των ισραηλινών ενεργειακών αποθεμάτων από την ανατολική Μεσόγειο στην παγκόσμια αγορά.

Χάος

ΟΕΒ: Αδύνατες οι πληρωμές από τις επιχειρήσεις

Δεν μπορούν να γίνουν οι πληρωμές των επιχειρήσεων ούτε και οι πληρωμές προς τους εργαζόμενους στο τέλος του μήνα λόγω του κλεισίματος των τραπεζών.

Η Οργάνωση Εργοδοτών και Βιομηχάνων (ΟΕΒ), δήλωσε ότι δεν μπορούν να γίνουν οι πληρωμές των επιχειρήσεων ούτε και οι πληρωμές προς τους εργαζόμενους στο τέλος του μήνα λόγω του κλεισίματος των τραπεζών, καλώντας Κυβέρνηση και Κεντρική να ανοίξει τις τράπεζες, αφού κάθε μέρα που περνά η ζημιά στις επιχειρήσεις και την οικονομία αυξάνεται.

Την ίδια ώρα συστήνει στους επιχειρηματίες να λάβουν τα μέτρα τους προς αντιμετώπιση της νέας κατάστασης πραγμάτων και στον κόσμο να είναι ψύχραιμος και να κάνει υπομονή.

Σε δηλώσεις του στο ΚΥΠΕ, ο Βοηθός Γενικός Διευθυντής της ΟΕΒ Κωνσταντίνος Χριστοφίδης και ερωτηθείς πώς θα επηρεάσει το κλείσιμο των τραπεζών την πληρωμή μισθών και υποχρεώσεων από επιχειρήσεις στο τέλος του μήνα, είπε ότι «σίγουρα οι πληρωμές των επιχειρήσεων δεν μπορούν να γίνουν, ούτε βέβαια και οι πληρωμές στους εργαζόμενους και αυτό δημιουργεί πολλά άλλα προβλήματα στην κοινωνία και στην οικονομία».

Bye-Bye? (Περί των αντιφάσεων των εθνικών θυσιών στην εποχή του παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου)

Όταν οι μεγαλοκαταθέτες κουρεύονται, οι μικροκαταθέτες "προστατεύονται", αλλά οι μεγαλοκαταθέτες παίρνουν τα λεφτά τους ακούρευτα και οι μικροκαταθέτες περιμένουν ματαίως να ξαναδούν σεντ...

Έξοδος τώρα από την ΕΕ. Να μπει τέλος στη φαρσοκωμωδία με αληθινά ανθρώπινα θύματα.
LR
----
Όσο οι τράπεζες ήταν κλειστές στην Κύπρο, κάποιοι μεγαλοκαταθέτες βρήκαν τον τρόπο να κάνουν αναλήψεις από υποκαταστήματα του εξωτερικού και να μεταφέρουν κεφάλαια με το αιτιολογικό ότι προορίζονται για «ανθρωπιστική βοήθεια», αγορά φαρμάκων ή ακόμη και καυσίμων αεροσκαφών.

Σύμωνα με δημοσίευμα του Reuters, δεν ήταν λίγοι οι πελάτες τραπεζών της Κύπρου που "σήκωσαν" όσο περισσότερα χρήματα μπορούσαν ενόσω διαρκούσαν οι διαπραγματεύσεις της Λευκωσίας με την τρόικα. 'Ετσι έφυγαν από το νησί εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ όσο ήταν κλειστές οι τράπεζες και λίγο πριν ληφθεί η απόφαση για την αναδιάρθρωσή τους.

Τα στελέχη της ΕΕ κατάλαβαν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά όταν η Κεντρική Τράπεζα Κύπρου άρχισε να ζητάει περισσότερα χαρτονομίσματα από όσα δήλωνε στα κεντρικά της ΕΚΤ στη Φρανκφούρτη και ότι έκαναν αναλήψεις πελάτες τραπεζών της Κύπρου, αναφέρουν πηγές του Reuters.

Η Λαϊκή τράπεζα και η τράπεζα Κύπρου έχουν υποκαταστήματα στο Λονδίνο τα οποία παρέμειναν ανοιχτά ολόκληρη την εβδομάδα των διαπραγματεύσεων και δεν είχαν κανένα όριο στις αναλήψεις.

Επίσης η τράπεζα Κύπρου ελέγχει το 80% της ρωσικής Uniastrum Bank η οποία δεν έθεσε κανένα όριο αναλήψεων στα υποκαταστήματα της στη Ρωσία.

Πηγή: Reuters/Ενικός/Οικοδόμος

Exceptionasnormasexception: Retrofuturistic Cyprus

Μπαρνιέ: Το κυπριακό οικονομικό μοντέλο τελείωσε
“Το κυπριακό οικονομικό μοντέλο τελείωσε” δήλωσε ο γάλλος επίτροπος επισημαίνοντας ωστόσο ότι πρόκειται για μοναδική περίπτωση και εκτίμησε πως δεν υπάρχει στο εσωτερικό της κοινής αγοράς ένα μοντέλο παρόμοιο με αυτό της Κύπρου.

Όσον αφορά στις καταθέσεις τόνισε πως “ποτέ και πουθενά στην Ευρώπη η προστασία των καταθέσεων κάτω των 100.000 ευρώ δεν πρέπει να διακινδυνεύσει”, προσθέτοντας ότι “εάν θέλουμε οι καταθέτες να διατηρήσουν την εμπιστοσύνη τους όχι μόνο στην Κύπρο, αλλά παντού στην ΕΕ, πρέπει να σεβαστούμε το γράμμα και το πνεύμα της ευρωπαϊκής οδηγίας για την εγγύηση των καταθέσεων”.

Χαρακτήρισε ξεπερασμένο το οικονομικό μοντέλο της Κύπρου καθώς “ο κυπριακός τραπεζικός τομέας απέτυχε” και εκτίμησε πως η εξέλιξη αυτή απαιτεί τεράστιες προσπάθειες από την πλευρά των Κύπριων πολιτών και των επενδυτών στην Κύπρο. "Είναι καλύτερα από τη χρεοκοπία όπου όλοι χάνουν τα πάντα", σχολίασε σχετικά με την απόφαση.
Η Κύπρος νέο πρότυπο για την επίλυση τραπεζικών προβλημάτων στην ευρωζώνη

Δευτέρα, 25 Μαρτίου 2013

Ερώτηση και απάντηση

Το ελληνικό χρηματιστικό κεφάλαιο τι εξαγωγές κεφαλαίου έκανε υπό τη μορφή πίστωσης (δανείων) που θεωρείται από το Λένιν η βασικότερη και χαρακτηριστικότερη μορφή εξαγωγής κεφαλαίου υπό συνθήκες ιμπεριαλισμού
Ελένη Μαυρούλη, Δημοσιογράφος, ΚΟΒ Ριζοσπάστη, "Ούτε πραγματικότητα, ούτε όραμα", 23 Μαρτίου 2013

Τα ακόλουθα στοιχεία δείχνουν την έκθεση χωρών σε δάνεια προς την Κύπρο στο τέλος Σεπτεμβρίου (σε δισεκατομμύρια δολάρια):
Ρωσία 30-40
Ελλάδα 16,4
Γερμανία 7,6
Γαλλία 2,5
Ελβετία 2,2
Ηνωμένο Βασίλειο 2,2
Ολλανδία 1,9
Αυστρία 1,7
Ηνωμένες Πολιτείες 1,7
Ιταλία 1,6
Σουηδία 1,4

Ο Μ. Παπαδόπουλος στο 902 για Κύπρο

Γιατί είναι απόλυτος παραλογισμός η παραμονή της Κύπρου στην Ευρωζώνη

Στις 15 Μαρτίου, το Eurogroup, η θεσμική δηλαδή έκφραση της οικονομικής εξουσίας της ΕΕ, προέβη σε μια πρόταση που έχει βυθίσει την κυπριακή οικονομία σε μια δίνη καταστροφής χωρίς διαφαινόμενο τέλος: η πρόταση αυτή, όπως παραδέχτηκε άλλωστε χθες ο Όλι Ρεν, αποτελεί στοιχείο μιας "κατάστασης εξαίρεσης": αντίκειται στους περιώνυμους πυλώνες της Συνθήκης του Μάαστριχτ, δηλαδή στην ασφάλεια και την ελευθερία κίνησης των ιδιωτικών κεφαλαίων.

Ανεξάρτητα από τις στοχεύσεις για χάρη των οποίων το Eurogroup προέβη σ' αυτή την κίνηση, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ότι η ανακοίνωση της 15ης Μαρτίου ήταν μια αμετάκλητη θανατική καταδίκη για την Κύπρο. Γιατί βέβαια, ό,τι κινήσεις "αναθεώρησης", εκλογίκευσης ή "μετριασμού" κι αν κάνει το Eurogroup ή το αστικό πολιτικό προσωπικό της χώρας --και τέτοιες δεν έκαναν έτσι κι αλλιώς, αλλά κινήθηκαν στην αντίθετη κατεύθυνση, αυτή της επιδείνωσης και της επίτασης της επίθεσης-- , η ρουκέτα της 15ης Μαρτίου έχει ήδη κάνει σκόνη τα θεμέλια της κυπριακής οικονομίας, όπως θα έκανε σκόνη τα θεμέλια σχεδόν οποιασδήποτε οικονομίας: δεν μπορεί μια οικονομία στην οποία έχει καταστραφεί "απ' τα πάνω" --απ' τους "θεσμικά υπεύθυνους"-- η εμπιστοσύνη του καταθέτη προς τους τραπεζιτικούς οργανισμούς να δομήσει "υγιές τραπεζικό σύστημα". Και ας λένε ό,τι θέλουν οι ... θεσμικά υπεύθυνοι που διέλυσαν οι ίδιοι κάθε εμπιστοσύνη σ' αυτό που δήθεν θέλησαν να σταθεροποιήσουν. Είναι σαν να προσπαθείς να χτίσεις σπίτι εμπιστευόμενος κάποιον που ρίχνει μπόλικο δυναμίτη στα θεμέλιά του.

Πάρτε το πιο απλό παράδειγμα: ανακοινώθηκε χθες ότι θα προφυλαχθούν απόλυτα οι καταθέσεις στην Ελληνική Τράπεζα και τα Συνεργατικά Ταμεία, και δεν θα υποστούν κούρεμα. Και ότι αύριο τα πιστωτικά αυτά ιδρύματα θα ανοίξουν κανονικά. Γιατί ας πούμε είναι καλά ιδρύματα αυτά, ήταν καλά παιδάκια, και το Eurogroup τα αγαπά και τα προστατεύει σα μαμά τους.

Ιδεολογικές ανάγκες στην Κύπρο την επόμενη του Eurogroup (υλικές από αύριο)

Ζητούνται άμεσα από όλα τα κομματικά κέντρα και τα ΜΜΕ της χώρας επειγόντως σήμερα:

* Ζωνάρια να σφίξουμε

* Μανίκια να σηκώσουμε

* Καθρέφτες να κοιταχτούμε

* Εμπειρία να αντλήσουμε

* Λάθη να αποφύγουμε

* Οικονομία να ανοικοδομήσουμε

* Κράτος να αποδομήσουμε

* Διαδικασίες να εξορθολογίσουμε

* Γραφειοκρατία να υπερνικήσουμε

* Φοροδιαφυγή να πατάξουμε

* Ένοχοι να τιμωρήσουμε

* Σοβαροί επιχειρηματίες για να επενδύσουν πάνω μας.

Στις προσεχείς ημέρες, από το λαό θα ζητούνται τα συνηθισμένα χυδαία πράγματα όπως ραβιόλες, λούντζα, χαλούμι, λουβί, ψουμί, τραχανάς και άλλα τετριμμένα που συνηθίζει η μη υψηλόφρων πλέμπα.

Κοκτέιλ Μολότωφ #284

Τη δυσκολότερη ίσως περίοδο της θα βιώσει η Λεμεσός, ως το κατεξοχήν κέντρο ξένων επιχειρήσεων στην Κύπρο, πληρώνοντας το μεγαλύτερο κόστος της οικονομικής κρίσης, δηλώνει στο ΚΥΠΕ , ο Δήμαρχος Ανδρέας Χρίστου.
[...]
«Παρά την πραγματική δυσκολία την οποία θα έχουμε», είπε, «πρέπει να σφίξουμε τα ζωνάρια, πρέπει να κάνουμε μεγάλη περισυλλογή, να μείνουμε στα άκρως απαραίτητα, να καταλάβουμε ότι η επόμενη μέρα είναι εντελώς διαφορετική από την προηγούμενη και να ξαναστήσουμε όλο εκείνο το οικοδόμημα που μας οδήγησε σε αυτό που είχαμε μέχρι πρόσφατα, δηλαδή να ξανακτίσουμε την Κύπρο ως επιχειρηματικό κέντρο».


Ο Ριζοσπάστης για το ΑΚΕΛ, χθες

[...]το παράδειγμα της Κύπρου ξεμπροστιάζει το ΣΥΡΙΖΑ. Ενα το κρατούμενο είναι η στάση του ΑΚΕΛ, που σαν κυβέρνηση διαπραγματεύτηκε τη δανειακή σύμβαση και επί των ημερών του ψηφίστηκαν τα πρώτα νομοσχέδια. Ανεξάρτητα από διακηρύξεις και προθέσεις, ο συμβιβασμός στο πλαίσιο της ΕΕ δεν μπορεί παρά να είναι αντιλαϊκός και να ανοίγει το δρόμο για τα επόμενα μέτρα.

Οι κομμουνιστές έχουν υποχρέωση να μελετούν την πείρα, να αναζητούν το βασικό στοιχείο στη μια ή την άλλη εξέλιξη, να εξετάζουν προσεκτικά τις τάσεις που διαμορφώνονται. Από αυτήν τη σκοπιά, είναι χρήσιμη η πείρα της διακυβέρνησης του ΑΚΕΛ και των εξελίξεων στην Κύπρο. Οι θιασώτες του κοινοβουλευτικού δρόμου καλλιέργησαν συγχύσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό για τη διακυβέρνηση του ΑΚΕΛ. Εγκάλεσαν το ΚΚΕ, καλώντας το να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο.
Τώρα, που φαίνονται καθαρά τα αδιέξοδα της διαχείρισης και πλήττεται ο λαός με σκληρά αντιλαϊκά μέτρα, τώρα που αποκαλύφθηκε ακόμα περισσότερο ο ρόλος της ΕΕ και αποδείχθηκαν στην πράξη οι μύθοι περί «ευρωπαϊκής αλληλεγγύης», σφυρίζουν αδιάφορα και αποκρύπτουν πως, ανεξάρτητα από προθέσεις, δεν μπορεί να συνυπάρξει πολιτική ικανοποίησης των λαϊκών αναγκών, με τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης που έχει κριτήριο το κέρδος του μεγάλου κεφαλαίου.
Γ. Μαρίνος, Μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Ριζοσπάστης

Η συνέντευξη Τύπου του Eurogroup: Λεπτά 10:00-21:00

K. Regling: Οι δόσεις θα είναι στην συνηθισμένη τρίμηνη βάση, μετά από την συνηθισμένη αξιολόγηση εκ μέρους της τρόικα. Τώρα θα δράσουμε γρήγορα και σε λίγες μέρες θα ετοιμάσουμε όλα τα έγγραφα για το πρόγραμμα, το οποίο θα συγκεκριμενοποιεί τους όρους και τις προϋποθέσεις της στήριξης της Κύπρου. Θα ακολουθήσει μια πολιτική και νομική διαδικασία, που περιλαμβάνει τις διαδικασίες εθνικής έγκρισης, που θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί ως τα μέσα Απριλίου

Θα μπορούμε λογικά να δώσουμε την πρώτη δόση νωρίς τον Μάιο.

Ερωτήσεις δημοσιογράφων και απαντήσεις:
Wall Street Journal: Μπορείτε να δώσετε κάποιες λεπτομέρειες για τον έλεγχο πάνω στη διακίνηση κεφαλαίων που θα πρέπει να αναμένουν οι Κύπριοι στις επόμενες εβδομάδες ή μήνες, πόσο θα διαρκέσουν, θα επηρεάσουν και τις τράπεζες που δεν αναδιαρθρώνονται; Πιστεύετε ειλικρινά ότι αυτή η συμφωνία είναι καλύτερη για τον κυπριακό λαό από αυτή που πετύχατε την περασμένη εβδομάδα, και αν ναι, πώς είναι καλύτερη;
J. Djisselbloem: Θα απαντήσω τη δεύτερη ερώτηση και θα αφήσω τον Όλι Ρεν να ασχοληθεί με το σκέλος που αφορά τον έλεγχο πάνω στη διακίνηση κεφαλαίων. Είμαι πεπεισμένος ότι αυτή η λύση είναι καλύτερη από αυτή στην οποία φτάσαμε την περασμένη εβδομάδα γιατί τώρα μπορέσαμε να επικεντρωθούμε πολύ περισσότερο στα προβλήματα εκεί όπου ανέκυψαν κατά κύριο λόγο, και αυτό είναι κυρίως οι δύο μεγάλες τράπεζες. Τα εργαλεία που θα χρησιμοποιήσουμε τώρα θα επικεντρωθούν σ' αυτές τις δύο τράπεζες. Θα πάμε σε εκκαθάριση της Λαϊκής και σε αναδιάρθρωση της Τράπεζας Κύπρου. Θα χρησιμοποιήσουμε τα εργαλεία στον βαθμό που είναι απαραίτητος [...] και όχι μια γενική εφαρμογή του εργαλείου όπως αυτή που κάναμε με την προηγούμενη συμφωνία. [...] Θα επιτρέψει στον υπόλοιπο τραπεζικό τομέα της Κύπρου να ανακάμψει από την περίοδο αβεβαιότητας στην οποία βρισκόταν, θα επιτρέψει στην Κύπρο, με πολύ πιο γρήγορο τρόπο, να συνεχίσει ενώ ως τώρα καθυστερούσε.

Η συνέντευξη Τύπου του Eurogroup: Λεπτά 0:01-10:00

http://video.cnbc.com/gallery/?video=3000155032

Τα σημαντικότερα σημεία:

J. Djisselbloem: Ήταν μια ιδιαίτερα δύσκολη και κοπιαστική εβδομάδα για όλους, ιδιαίτερα για την Κύπρο, και φυσικά, νιώθουμε συμπόνοια για τον κυπριακό λαό σ' αυτές τις δύσκολες περιστάσεις.

Η εφαρμογή της συμφωνίας σε ό,τι αφορά τον χρηματοπιστωτικό τομέα μπορεί να προχωρήσει χωρίς άλλη καθυστέρηση, στη βάση του νόμου που υιοθετήθηκε από το κυπριακό κοινοβούλιο στις 22 Μαρτίου.

Οι αρχές και η Τρόικα θα καταρτίσουν ένα τελικό Μνημόνιο ως την δεύτερη εβδομάδα του Απριλίου.

Όλι Ρεν: Θυμούμαι ότι έθεσα το θέμα ενός προγράμματος οικονομικής βοήθειας για πρώτη φορά τον Νοέμβριο του 2011, στον τότε ΥΠΟΙΚ της Κύπρου, εξαιτίας της ανησυχίας για την χρηματική βιωσιμότητα και για την οικονομική σταθερότητα.

Ήδη από την περασμένη εβδομάδα βρεθήκαμε σε μια κατάσταση όπου δεν υπήρχαν βέλτιστες λύσεις, μόνο δύσκολες επιλογές, κι αυτό ισχύει ακόμα περισσότερο τις τελευταίες μέρες.

Είναι προφανές ότι το βάθος της οικονομικής κρίσης στην Κύπρο σημαίνει ότι το εγγύς μέλλον θα είναι πολύ δύσκολο για τη χώρα και το λαό. Η Κομισιόν θα κάνει ό,τι μπορεί για να απαλύνει τις κοινωνικές συνέπειες αυτού του οικονομικού σοκ και να βοηθήσει την προστασία των πιο ευάλωτων ανθρώπων.

Σόιμπλε: Δεν χρειάζεται επικύρωση από την κυπριακή βουλή

Η συμφωνία που σύνηψε η Κύπρος με τους διεθνείς πιστωτές δεν απαιτείται να επικυρωθεί από τη βουλή της νήσου, δήλωσε σήμερα ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

«Η Επιτροπή μας πληροφόρησε σήμερα ότι η απαραίτητη νομοθεσία για την εφαρμογή όσων συμφωνήθηκαν έχει ήδη κυρωθεί», είπε ο Σόιμπλε στους δημοσιογράφους αφού οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης ενέκριναν τη συμφωνία.

«Πρόσθετη νομοθεσία θα ήταν αναγκαία μόνον εάν επιβαλλόταν φορολόγηση σε ανασφάλιστες καταθέσεις, αλλά όχι για την αναδιάρθρωση των εν λόγω τραπεζών», πρόσθεσε ο Σόιμπλε, αναφερόμενος στους όρους της συμφωνίας που ενέκρινε το Eurogroup νωρίτερα.

Σύμφωνα με τον Σόιμπλε, νομικά η γερμανική κάτω βουλή δεν χρειάζεται να ψηφίσει σχετικά με την δανειακή σύμβαση σε αυτή τη φάση. Ο ίδιος πάντως πρόσθεσε ότι θα μπορούσε να διεξαχθεί μια ψηφοφορία εντός της εβδομάδας, εάν το θέλουν οι Γερμανοί βουλευτές. Δήλωσε πεπεισμένος ότι η συμφωνία θα εγκριθεί από την Μπούντεσταγκ.
Sigma Live

Ολοκληρώθηκε η ολοκλήρωση του ολοκληρώματος ολοκληρωτικά

Ολοκληρώθηκε το Eurogroup (Συνεχής Ενημέρωση)

Μετά από μαραθώνιες διαβουλεύσεις, προτάσεις και αντιπροτάσεις, επήλθε τελικά συμφωνία, γύρω στις 3 τα ξημερώματα της Δευτέρας, μεταξύ Κύπρου και τρόικας στις Βρυξέλες.

Οι απαιτήσεις της τρόικας είχαν οδηγήσει τις επαφές σε αδιέξοδο, αφού η κυπριακή πλευρά έκρινε πως οι τελευταίες αξιώσεις οδηγούσαν την Κύπρο σε οικονομική καταστροφή.

Μετά και την άρνηση της κυπριακής πλευράς να αποδεχτεί κούρεμα 50-60% στις καταθέσεις και αναδιάρθρωση και της Τράπεζας Κύπρου, οι δύο πλευρές κατέληξαν σε κούρεμα των καταθέσεων πάνω από 100,000 ευρώ της Τράπεζας Κύπρου, περί τα 30%, σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες. Επιπλέον, τα 9 δις (ELA) θα μεταφερθούν από τη Λαϊκή στην Τρ. Κύπρου, αλλά το χρέος θα παραμείνει «παγωμένο».

«Έχουμε συμφωνία προς το συμφέρον του κυπριακού λαού και της ΕΕ», δήλωσε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης από τις Βρυξέλλες.

Sigma Live

Mail που έλαβε το Lenin Reloaded από εταιρεία consulting

23/03/2013 - Τελευταία ενημέρωση για την τραπεζική και οικονομική κρίση στην Κύπρο – scroll στο τέλος του μηνύματος – νέες σημαντικές εξελίξεις (πολύ δυσμενείς) για κατάθετες σε Κυπριακές τράπεζες

Αποτελεσματικές λύσεις: Mαλτέζικες εταιρείες ή – προσωρινά - τραπεζικοί λογαριασμοί Kυπριακής εταιρείας στη Μάλτα

Ειδικοί (προνομιακοί) οικονομικοί οροί για πελάτες που ήδη χρησιμοποιούν Kυπριακές εταιρείες - λύσεις για αποτελεσματική αντιμετώπιση της προσωρινής τραπεζικής κρίσης στην Κύπρο 23/3/2013

Λύσεις (Α και Β πιο κάτω):
Α. Άνοιγμα τραπεζικών λογαριασμών Kυπριακής εταιρείας στη Μάλτα

Ή
Β. «Μεταφορά Kυπριακής εταιρείας στη Μάλτα»
… Σε πολύ χαμηλές τιμές και χωρίς να χάνονται τα χρήματα που ήδη πληρώθηκαν για την παλιά Kυπριακή εταιρεία

Κυριακή, 24 Μαρτίου 2013

Financial Times-Οι Ρώσοι ετοιμάζονται να φύγουν απ' την Κύπρο

Η πλημμύρα από τηλεφωνήματα από το εξωτερικό ξεκίνησε για τον Φεντόρ Μίκχιν την Τετάρτη, μόλις πέντε μέρες μετά την άδοξη πρόταση της ΕΕ για φορολογία των καταθετών στην Κύπρο.

Δύο τραπεζίτες απ' την Ανδόρα πήραν τηλέφωνο, προσφερόμενοι να ανοίξουν τραπεζικούς λογαριασμούς για τον κυπριακής έδρας επιχειρηματία στα Πυρηναία. Μετά, ήρθε η ελβετική τράπεζα του κυρίου Μίκχιν, η οποία ανακοίνωσε ότι θα στείλει εκπροσώπους στη Λεμεσό για να ψαρέψει Ρώσους πελάτες την Τρίτη, τη μέρα που αναμένεται η Κύπρος να ξανανοίξει τις τράπεζές της εδώ και πάνω από μια βδομάδα.

Ενώ την τελευταία εβδομάδα οι ευκατάστατοι Ρώσοι και οι εκπρόσωποί τους καταφθάνουν στην Κύπρο για να ελέγξουν τραπεζικούς λογαριασμούς και συζητούν οργισμένα με κύπριους αξιωματούχους, τους ακολουθεί ένα δεύτερο κύμα επισκεπτών: ευρωπαίοι τραπεζίτες που ελπίζουν οι απώλειες της Κύπρου να είναι δικά τους κέρδη. 

Ένας κύπριος δικηγόρος με Ρώσους πελάτες δήλωσε ότι τον προσέγγισαν ήδη μισή ντουζίνα ευρωπαϊκές τράπεζες σε μέρη από τη Λετονία ως την Ελβετία και τη Γερμανία, και κάποιες του υποσχέθηκαν ότι θα ανοίξουν καινούργιους λογαριασμούς για τους πελάτες του σε λιγότερη από μία ώρα.

Mail: Σχέδια επαναπατρισμού των Βρετανών από την Κύπρο

Μυστικό σχέδιο άμεσου επαναπατρισμού των Βρετανών που ζουν στην Κύπρο εφόσον το απαιτήσουν οι συνθήκες έχει καταρτίσει η βρετανική κυβέρνηση, σύμφωνα με δημοσίευμα της κυριακάτικης “Mail”. Επικαλούμενη κυβερνητικές πηγές η ταμπλόιντ εφημερίδα αναφέρει ότι αν η κρίση στην Κύπρο βγει εκτός ελέγχου, τότε θα προσφερθούν από το Λονδίνο στους Βρετανούς κατοίκους εισιτήρια επιστροφής στη χώρα τους.

Υπάρχει επίσης πρόβλεψη μεταφοράς στο αεροδρόμιο για όσους το χρειαστούν, πιθανότατα από Βρετανούς στρατιώτες που υπηρετούν στις βάσεις. Συνολικά υπολογίζεται ότι στην Κύπρο διαβιούν 60.000 Βρετανοί, ενώ 3.000 είναι τα μέλη στρατιωτικού προσωπικού και οι οικογένειές τους στις βρετανικές βάσεις.

Κυβερνητικοί αξιωματούχοι αρνήθηκαν να συζητήσουν τις λεπτομέρειες του σχεδίου, ωστόσο η πηγή της εφημερίδας δήλωσε ότι το Λονδίνο είναι βέβαιο ότι δε θα χρειαστεί η εφαρμογή του σχεδίου. «Ωστόσο είναι σαφές πως πρέπει να είμαστε έτοιμοι να βοηθήσουμε τους Βρετανούς πολίτες υπό κάθε περίσταση, όπου κι αν βρίσκονται», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Το δημοσίευμα αναφέρει ότι το σχέδιο έχει καταρτιστεί μετά από συνεννόηση αρκετά μεγάλου χρονικού διαστήματος μεταξύ της Ντάουνινγκ Στριτ, του υπουργείου Άμυνας και του Φόρεϊν Όφις. «Εδώ και μήνες είχαμε αντιληφθεί ότι υπήρχε πιθανότητα κάτι σαν αυτό να συμβεί στην Κύπρο και έχουμε λάβει τα κατάλληλα και συνετά μέτρα για να προετοιμαστούμε. Αν Βρετανοί υπήκοοι δεν μπορούν να βρουν δικά τους χρήματα και θέλουν να έρθουν πίσω, τότε πρέπει να βοηθήσουμε», αναφέρει άλλη πηγή της Κυριακάτικης Μέιλ.

Το σχέδιο φέρεται να προβλέπει πρόσθετες πτήσεις ιδιωτικών εταιρειών μεταξύ Κύπρου-Βρετανίας και κάλυψη του κόστους των εισιτηρίων για όσους δεν μπορούν να τα πληρώσουν, λόγω της επιβολής περιορισμών στην κίνηση λογαριασμών και χρημάτων.

Όπως σημειώνεται, δεν έχει γίνει γνωστό αν η βρετανική κυβέρνηση θα ζητούσε στη συνέχεια πίσω τα χρήματά της από όσους θα αξιοποιούσαν την προσφορά της.

Ελευθεροτυπία

Μαρξιστική Επιθεώρηση Praxis: Παρουσίαση 3ου τεύχους, 5 Απριλίου 2013

Το τρίτο τεύχος της Μαρξιστικής επιθεώρησης Praxis αποτελείται από τρείς θεματικές ενότητες. Στην πρώτη, με τίτλο «Ζητήματα δικαίου: Κράτος, βία και εργατικό κίνημα» περιλαμβάνονται κείμενα γύρω από τα ζητήματα των κοινωνικών αγώνων και του ρόλου του αστικού κράτους. Στο αφιέρωμα «Η μαρξιστική θεωρία του ιμπεριαλισμού και η σημασία της στο σήμερα» ανοίγει η, εξαιρετικά επίκαιρη σήμερα, συζήτηση για τον ιμπεριαλισμό, την θέση της Ελλάδας στο ιμπεριαλιστικό σύστημα και την απάντηση του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος. Τα κείμενα, στο μεγαλύτερο μέρος τους, είναι η βάση των εισηγήσεων στην εκδήλωση που διοργάνωσε ο κοινωνικός/πολιτικός χώρος Κόκκινη Κολεκτίβα με θέμα "Η μαρξιστική θεωρία του ιμπεριαλισμού και η σημασία της στο σήμερα" στις 8 Φλεβάρη. Η τρίτη ενότητα αποτελείται από παρεμβάσεις στην πολιτική επικαιρότητα, με κείμενα για τον ρόλο της Σοσιαλδημοκρατίας και γενικότερα του «Σοσιαλισμού του 21ου αιώνα» αλλά και την κριτική της «ιδεολογίας της αγοράς». Τέλος, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους τους συντρόφους και συναγωνιστές που ήδη από το πρώτο τεύχος στήριξαν την προσπάθεια του Praxis να υπάρξει έμπρακτη συμβολή στην Μαρξιστική κριτική, ανεξάρτητη από τα κάθε λογής αστικά κέντρα και μηχανισμούς.

Η Μαρξιστική επιθεώρηση Praxis στηρίζεται αποκλειστικά στην συνδρομή των μελών και αναγνωστών της. Δεν έχει ούτε πρόκειται να αποκτήσει χορηγούς, δεν συνεργάζεται με κανενός είδους "Ευρωπαϊκά" ιδρύματα, ΜΚΟ, η οποιονδήποτε άλλο παρόμοιο φορέα. Θεωρούμε την οικονομική ανεξαρτησία προϋπόθεση για την πολιτική ανεξαρτησία της έκδοσης και των στόχων που αυτή έχει θέσει. Αυτή η επιλογή καθιστά αναγκαία τη συμβολή των συναγωνιστών που αναγνωρίζουν την σημασία της παρέμβασης των Kομμουνιστικών ιδεών και της ανεξάρτητης Μαρξιστικής κριτικής. Για το σκοπό αυτό έχουμε ανακοινώσει από το πρώτο τεύχος την δημιουργία δικτύου συνδρομητών, με ετήσια συνδρομή (δηλαδή για τρία τεύχη), στο οποίο μπορεί να συμμετέχει όποιος θέλει στέλνωντας ένα mail στο site του περιοδικού reviewpraxis@gmail.com, ώστε να μπορεί να γίνει η επικοινωνία για την αποστολή.

H συντακτική επιτροπή:
Αυγήτα Έφη
Ασβεστάς Κώστας
Γιαννοπούλου Αγγελίνα
Ζαχαρή Δέσποινα
Ζέρβας Βαγγέλης
Κάτσικας Χρήστος
Κρεμαστάς Χρήστος
Λεοντίου Στάθης
Λίλας Κώστας
Μαργαριτη Κατερίνα
Μιάμης Χρήστος
Μόττας Νικόλαος
Μπαλασόπουλος Αντώνης
Πράνταλος Γιάννης

Περιεχόμενα 3ου Τεύχους:

Editorial: "Συγχρονική και άνιση ανάπτυξη"

Ζητήματα δικαίου: Κράτος, βία και εργατικό κίνημα

Στον αγώνα … νομιμοποιημένοι - Κατασταλτικοί μηχανισμοί του κράτους και νομιμότητα των κοινωνικών αντιδράσεων – Δέσποινα Ζαχαρή

Ο νόμος πρέπει να εφαρμοστεί – Χρήστος Κρεμαστάς

Για μια κριτική της βίας – Βάλτερ Μπένγιαμιν (μτφρ. Δ. Κοσσυβάκης)

Κρίση, δίκαιο, μεσσιανισμός: σχετικά με το «Για μια κριτική της βίας» του Βάλτερ Μπένγιαμιν – Αντώνης Μπαλασόπουλος

Αφιέρωμα: Η μαρξιστική θεωρία του ιμπεριαλισμού και η σημασία της στο σήμερα

Κάτω από ξένες σημαίες: συμβολή σε μια μαρξιστική κριτική του ιμπεριαλισμού – Βαγγέλης Ζέρβας

Ελλάδα, ιμπεριαλισμός και εξάρτηση - Το καθεστώς εξάρτησης και υποτέλειας και η στρατηγική κατεύθυνση της αντιιμπεριαλιστικής πάλης – Χρήστος Κάτσικας

Ελλάδα: ιμπεριαλιστική ή εξαρτημένη; – Βασίλης Λιόσης

Η θεωρία του ιμπεριαλισμού ως πολιτικό εργαλείο ανάλυσης και επαναστατικής υπέρβασης της καπιταλιστικής κυριαρχίας – Χρήστος Μιάμης

Παρεμβάσεις στην πολιτική επικαιρότητα

Ο σοσιαλδημοκρατικός ΣΥΡΙΖΑ βασική πολιτική εφεδρεία – Χρήστος Κάτσικας

«Σοσιαλισμός του 21ου αιώνα»: επαναστατική θεωρία ή σοσιαλδημοκρατικός οπορτουνισμός; – Νικόλαος Μόττας

Απομυθοποίηση της ιδεολογίας της αγοράς–Γιώργος Σταμάτης

Το νέο τεύχος θα κυκλοφορήσει στις 5 Απρίλη. Πέρα απο τον χώρο "Κόκκινη Κολεκτίβα" (Λ.Αλεξάνδρας 9) θα βρίσκεται στα παρακάτω σημεία διανομής. Για αποστολή σε άλλες πόλεις επικοινωνήστε με την συντακτική επιτροπή μέσω του mail του περιοδικού.

Τα Βιβλιοπωλεία:

Αθήνα:
Έκδοσεις των Συναδέλφων
Πολιτεία
Πρωτοπορία
Θεμέλιο
Πατάκης
Εκτός των τειχών
Εναλλακτικές εκδόσεις

Λευκωσία:
Moufflon

Λεμεσός:
Βιβλιοπωλείο Κ.Π. Κυριάκου

Θεσσαλονίκη:
Κεντρί

Γιάννενα:
Αναγνώστης

Πρέβεζα:
Ατραπός

Αρτα:
Πολυθρόνα του Νίτσε

Τρίπολη:
Ώρα

Ρέθυμνο:
Κλαψινάκης

Κοινωνικοί Χώροι:

Αθήνα:
Αυτόνομο Στέκι
Παγκάκι
Συν άλλοις

Θεσσαλονίκη:
Belleville Sin Patron

«Συγχρονική και άνιση ανάπτυξη»-Editorial Praxis, τεύχος Απριλίου

«Συγχρονική και άνιση ανάπτυξη»
Editorial, Μαρξιστική Επιθεώρηση Praxis, τεύχος Απριλίου

Στο έργο του γερμανού θεωρητικού Έρνστ Μπλοχ, η έννοια της «συγχρονικής και άνισης ανάπτυξης» [Ungleichzeitigkeit] αφορούσε τη συνύπαρξη, μέσα στην ίδια κοινωνική σφαίρα μιας χώρας, διαφορετικών «στιγμών» από την εξέλιξη του τρόπου παραγωγής, που με τη σειρά τους πυροδοτούν τόσο αντικειμενικές αντιφάσεις όσο και πολιτικο-ιδεολογικούς συνδυασμούς που έχουν ως στόχο την υποκειμενική διαχείρισή τους. Εν προκειμένω, η έννοια μπορεί να αναπροσαρμοστεί στα σημερινά δεδομένα για να σηματοδοτήσει κάτι διαφορετικό, δηλαδή τη συνύπαρξη, μέσα στην καπιταλιστική ολοκλήρωση της ευρωζώνης, διαφορετικών πολιτικο-οικονομικών συσχετισμών και διαφορετικών σταδίων ανάπτυξης της ταξικής πάλης, που όμως αναγκαστικά αλληλεπιδρούν κάτω από την κοινή πίεση της κρίσης και των μέσων διαχείρισής της, τόσο από τα θεσμικά όργανα της ευρωενωσιακής εξουσίας όσο και από το εγχώριο αστικό πολιτικό προσωπικό.

Η περίπτωση της Κύπρου, που πρόσφατα εισήλθε βίαια στο παγκόσμιο μάτι του κυκλώνα μέσω της εισήγησης του Γιούρογκρουπ για φορολογικό τέλος («κούρεμα») στις τραπεζικές καταθέσεις της χώρας, των σεναρίων για τις εθνικές και διεθνείς επιπτώσεις αυτής της εισήγησης, και, τελικά, της απόρριψής της από το κυπριακό κοινοβούλιο, προσφέρει ένα ενδιαφέρον υπόδειγμα των δυνατοτήτων που προσφέρει στη μαρξιστική σκέψη σήμερα η εκ νέου νοηματοδότηση αυτής της θεωρητικής έννοιας του Μπλοχ.

Η σύγκριση Ελλάδας και Κύπρου, πιο συγκεκριμένα, αποκαλύπτει μια σειρά από αντιφατικά, εκ πρώτης τουλάχιστον όψεως, δεδομένα: στην Κύπρο, η «κυβέρνηση της αριστεράς», η οποία προωθείται στην Ελλάδα ως λίγο-πολύ «ανατρεπτική» λύση στο καπιταλιστικό αδιέξοδο, αποτελούσε την τετριμμένη πραγματικότητα μέχρι πολύ πρόσφατα: στις προεδρικές εκλογές του 2008, o Δημήτρης Χριστόφιας, πρώην ΓΓ του Ανορθωτικού Κόμματος του Εργαζόμενου Λαού (ΑΚΕΛ) αναδείχθηκε στο ύπατο αξίωμα της προεδρίας της Κύπρου. Το κόμμα του έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στα κυπριακά πολιτικά πράγματα και, ακόμα και μετά τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές στη χώρα, παραμένει δεύτερο τη τάξει, με μία μόνο έδρα λιγότερη από αυτή του δεξιού ΔΗΣΥ.

Όμως η μελλοντολογική ουτοπία της ελληνικής αριστεράς αναδείχθηκε στην Κύπρο ήδη ως μια εμπειρία σταδιακής απογοήτευσης. H «αριστερή» κυβέρνηση ΑΚΕΛ έχασε τα στηρίγματά της στο κεντρώο ΔΗΚΟ και έμεινε μόνη της στην κυβερνητική εξουσία και ανίσχυρη να εκπληρώσει τις υποσχέσεις της για επίλυση του κυπριακού. Σαν να μην έφτανε αυτό, και ιδιαίτερα μετά και τις αστικές επιθέσεις εναντίον του υποτιθέμενου «σοβιετισμού» και «τριτοκοσμισμού» της μετά την έκρηξη στη στρατιωτική βάση στο Μαρί, εισήλθε ραγδαία σε μια φάση εντυπωσιακών υπαναχωρήσεων προς το ντόπιο και ευρωενωσιακό κεφάλαιο, καθώς και υιοθέτησης όλο και πιο ανοιχτά οπορτουνιστικής πολιτικής ρητορικής.[1] Κορυφαίες στιγμές της διαδικασίας αυτής υπήρξαν η συμφωνία για την ανακεφαλαίωση της Λαϊκής Τράπεζας με 1,8 δις που οδήγησε τα δημοσιονομικά της χώρας στον γκρεμό, η ανοιχτή σύμπλευση με τα οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα των αστικών τάξεων σε Ελλάδα και Ισραήλ, η υπερψήφιση, τον Δεκέμβριο του 2012, 24 συμφωνημένων με την τρόικα αντεργατικών νομοσχεδίων σε μια κοινοβουλευτική συνεδρία-παρωδία 29 λεπτών, και τέλος, η κομματική υιοθέτηση, μετά από μια σειρά παλινωδιών, της αναγκαιότητας της υπαγωγής της χώρας σε ένα δήθεν «προνομιακό» Μνημόνιο, και η κωμικοτραγική ανάδειξη του Μνημονίου σε προεκλογική «υπόσχεση» για τη «σωτηρία» της χώρας στις προεδρικές εκλογές του φετινού Φλεβάρη (δια στόματος του νέου υποψηφίου του ΑΚΕΛ για την προεδρία, του Σταύρου Μαλά). Στην κρίσιμη περίοδο που διανύσαμε από το 2011 και δώθε, από την άλλη, το εργατικό κίνημα στην Κύπρο, σε μεγάλο βαθμό ελεγχόμενο συνδικαλιστικά από το ίδιο κόμμα, ήταν στην ουσία απόν από το πεδίο της ταξικής πάλης και περίμενε, σε ρόλο εκ των υστέρων σχολιαστή, τα πορίσματα των διαπραγματεύσεων της κυβέρνησης με τις ευρωενωσιακές αρχές.

Έτσι, η «προωθημένη» θέση της Κύπρου έναντι της Ελλάδας σε ό,τι αφορούσε τους πολιτικούς συσχετισμούς αποτυπώθηκε ταυτόχρονα με μια σημαντική υστέρηση σε ό,τι αφορούσε τη μαχητικότητα και τη διεκδικητικότητα του εργατικού κινήματος, το οποίο διανύει μια παρατεταμένη κατάσταση συγκριτικής αδράνειας. Την ίδια στιγμή, ένα κομμάτι της λεγόμενης αριστεράς στην Ελλάδα κατακτούσε δυσθεώρητα για την ως τότε δυναμική του ποσοστά προβάλλοντας λίγο ως πολύ την ιδέα ότι η ανώτατη αποστολή του εργατικού κινήματος είναι η ανάδειξη στην κυβέρνηση ενός κόμματος που θα είχε τα χαρακτηριστικά που ενσάρκωνε ήδη –και με πολύ απογοητευτικά για τα λαϊκά στρώματα αποτελέσματα– το ΑΚΕΛ. Η υποταγή του εργατικού κινήματος της Κύπρου στον αριστερό κυβερνητισμό είχε ως αποτέλεσμα όχι μονάχα την αύξηση της ικανότητας των αντεργατικών μέτρων να εξασφαλίζουν «συναίνεση», αλλά και τον εκφυλισμό της όποιας «εναλλακτικής» αίγλης της αριστεράς, κι έτσι η ήττα του υποψηφίου του ΑΚΕΛ στις πρόσφατες εκλογές και η άνοδος του δεξιού Νίκου Αναστασιάδη στην προεδρία μετατράπηκε σε απλή εκπλήρωση μιας προδιαγεγραμμένης πορείας.

Δεν πρόλαβε όμως το πολιτικό εποικοδόμημα στην Κύπρο να «επιστρέψει» σε έναν «εναρμονισμό κορυφής» με αυτό της Ελλάδας (δεξιά κυβέρνηση, σοσιαλδημοκρατική αντιπολίτευση) και μια νέα εξέλιξη, η προαναφερθείσα πρόταση του Γιούρογκρουπ να ζητήσει κούρεμα των τραπεζικών καταθέσεων, εξανάγκασε τα ίδια τα αστικά κόμματα του κυπριακού κοινοβουλίου (κεντροδεξιά και κεντροαριστερά) να καταψηφίσουν, για πρώτη φορά σε ό,τι αφορά κράτος-μέλος της ΕΕ, εισήγηση του θεσμικού της οργάνου. Στην Ελλάδα, η τροπή αυτή οδήγησε τη σοσιαλδημοκρατική αριστερά σε μια εκ νέου φετιχοποίηση της «προωθημένης» σε σχέση με την Ελλάδα θέση της Κύπρου, της οποίας το αστικό πολιτικό προσωπικό αναπαραστάθηκε ως «ικανότερο στη διαπραγμάτευση» (δηλώσεις Αλ. Τσίπρα) και «πατριωτικότερο», και έφτασε ακόμα και να διαχωρίζεται από τις «αστικές πολιτικές δυνάμεις» της Ελλάδας ως κάτι ποιοτικά διαφορετικό (δηλώσεις Π. Λαφαζάνη).[2] Εν τω μεταξύ, καθώς η ελληνική σοσιαλδημοκρατία του ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει τις διερευνητικές επαφές της με την εγχώρια λαϊκή δεξιά των Ανεξάρτητων Ελλήνων[3], αντιπροσωπεία του κόμματος επισκέφθηκε εσπευσμένα τον κύπριο ιδεολογικό ομόλογο των ΑΝΕΛ Γιώργο Λιλλήκα, συντάχθηκε με την πρόταση του ΑΚΕΛ για «απεμπλοκή από την τρόικα με παραμονή στην ευρωζώνη»[4], και απηύθυνε υψηλόφρονα εγκώμια, δια στόματος του βουλευτή του Μανώλη Γλέζου, στον Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο, έναν από τους ισχυρότερους, πολιτικά και οικονομικά, εκπροσώπους του κυπριακού μεγάλου κεφαλαίου.[5] Από τη σκοπιά αυτή, οι εξελίξεις στην Κύπρο, που γίνονται όλο και δραματικότερες καθώς γράφονται αυτές οι γραμμές, επιβεβαιώνουν πλήρως τις προβλέψεις των κομμουνιστών για συμπόρευση της νέας σοσιαλδημοκρατίας με τις αστικές πολιτικές και οικονομικές δυνάμεις, συμπόρευση η οποία προς το παρόν εκφράζεται με όρους ενός παιχνιδιού ισορροπίας, τόσο από πλευράς ΑΚΕΛ όσο και από πλευράς ΣΥΡΙΖΑ, ανάμεσα στις διαβεβαιώσεις στήριξης στο «εθνικό κεφάλαιο» και στην προσπάθεια να διατηρηθούν αλώβητα τα δεσμά με την ευρωζώνη και την ΕΕ σε Κύπρο και Ελλάδα.

Η τωρινή όμως σύμπλευση στην Κύπρο ανάμεσα στο αστικοκοινοβουλευτικό και στο λαϊκό «όχι» στις όλο και πιο εκβιαστικές και επιθετικές πιέσεις των οργάνων της ΕΕ δεν εγγυάται, ιδιαίτερα υπό το βάρος των ραγδαίων εξελίξεων, τη δυνατότητα μιας ειρηνευτικής παγίωσης της «συναίνεσης» μεταξύ λαϊκών στρωμάτων και της ντόπιας αστικής τάξης. Καθώς οι πιέσεις αυξάνονται, και καθώς το κλίμα στη Λευκωσία εξελίσσεται ταχέως σε έκρυθμο και ο χαρακτήρας των ευρωπαϊκών πιέσεων αποκτά διαστάσεις τελεσιγραφικών απειλών πολεμικού αποκλεισμού και στραγγαλισμού της οικονομίας[6], η επί μακρόν καλλιεργημένη ιδεολογία της αναγκαιότητας συναίνεσης ανάμεσα στην αστική τάξη και τα εργατικά-λαϊκά στρώματα θα δοκιμαστεί εντονότερα από ό,τι ποτέ στο σχετικά πρόσφατο παρελθόν, με απρόβλεπτες αυτή τη στιγμή συνέπειες για την Κύπρο και εξίσου απρόβλεπτες αντηχήσεις στο για καιρό στατικό ελλαδικό πολιτικό γίγνεσθαι.

Φυσικά, για να λειτουργήσει θετικά για την εργατική τάξη η εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία που εκδιπλώνεται, ζωτική προϋπόθεση είναι η δική της μαζική είσοδος στο πολιτικό προσκήνιο, που αυτή τη στιγμή εξακολουθεί να κυριαρχείται, τόσο σε ό,τι αφορά το περιεχόμενό του όσο και σε ό,τι αφορά τη ρύθμιση της χρονικότητάς του με όρους «εκτάκτου ανάγκης», από τις αστικές τάξεις της Κύπρου, της Ελλάδας, της Ρωσίας, της Γερμανίας και των βασικών «εταίρων» της ΕΕ. Το καθήκον της οργάνωσης των λαϊκών μαζών στην Κύπρο –εξαιρετικά δύσκολο σε μια χώρα όπου οι λαϊκές μάζες εκπροσωπήθηκαν πολιτικά από το κόμμα που πρωταγωνίστησε στον αφοπλισμό του εργατικού κινήματος τα τελευταία χρόνια– είναι σήμερα επιτακτικότερο από ποτέ. Με δεδομένο πως οποιαδήποτε εξέλιξη προκύψει από τις πυρετώδεις διαπραγματεύσεις των εμπλεκομένων αστικών δυνάμεων θα είναι αναπόφευκτα επιθετική προς τα συμφέροντα του κυπριακού εργαζόμενου λαού, η απεμπλοκή, και στην Κύπρο, από το σοσιαλδημοκρατικό αδιέξοδο και η εργασία για τη θεωρητική και οργανωτική επανάκαμψη του κομμουνιστικού κινήματος ως αυτόνομης πολιτικής και συνδικαλιστικής δύναμης μετατρέπεται σε υπόθεση ύψιστης σημασίας. Είναι τέτοια όχι μόνο για την οικονομική υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων, αλλά και για την αποφυγή των «έκτακτων λύσεων» που απεργάζεται όλο και πιο απροκάλυπτα η αστική τάξη – περιλαμβανομένων βέβαια των πάντα ενεργών ενδεχομένων πολέμου ή πραξικοπήματος.


Σημειώσεις

[1] Αν και το ΑΚΕΛ δεν μπορεί να περιγραφεί σαν μαρξιστικό-λενινιστικό κόμμα σε καμία περίοδο της ιστορίας του, ωστόσο θα πρέπει να σημειωθεί πως υπήρξε αρχικά αρνητικό απέναντι στην προοπτική ένταξης της χώρας στην ΕΕ, αρκετά πιο «ευρωσκεπτικιστικό» από τα περισσότερα κόμματα της ευρωπαϊκής «ανανεωτικής αριστεράς», περισσότερο δεκτικό σε μη ευρωπαϊκές πολιτικές συμμαχίες και θεσμικά αλληλέγγυο προς τα ευρωπαϊκά κομμουνιστικά κόμματα (περιλαμβανομένου του ελληνικού) και τις αντίστοιχες συνδικαλιστικές οργανώσεις. Στην ουσία, η πορεία του, ιδιαίτερα κατά το δεύτερο μισό της προεδρίας Χριστόφια, ανήκει στο παράδειγμα της φθοράς και του εκφυλισμού των αντι-ιμπεριαλιστικών αντανακλαστικών μιας σειράς αριστερών ευρωπαϊκών κομμάτων κάτω από την επίδραση της σταδιακής «συμμόρφωσης» με τις ιδεολογικοπολιτικές επιταγές της ένταξης στο ιμπεριαλιστικό μόρφωμα της ΕΕ.

[2] Βλ. http://tvxs.gr/news/ελλάδα/συριζα-έτσι-γίνεται-η-πραγματική-διαπραγμάτευση

[3] «Αύριο τελικά η συνάντηση Τσίπρα-Καμμένου», Ναυτεμπορική, 21 Μαρτίου 2013, http://www.naftemporiki.gr/story/629684

[4] Βλ. «Το ευρώ κινδυνεύει, αποστολή κομάντος διάσωσης Δραγασάκη-Δούρου», 20 Μαρτίου 2013, http://mao.gr/evr/, και «ΓΓ ΑΚΕΛ: Δημοψήφισμα για εντός ή εκτός τρόικας», 21 Μαρτίου 2013, http://www.24h.com.cy/oikonomia/22606-γγ-ακελ-δημοψήφισμα-για-εντός-ή-εκτός-τρόικας.html

[5] «Μανώλης Γλέζος: ‘Συγχαίρω τον Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο’», Ημερησία, 20 Μαρτίου 2013, http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26509&subid=2&pubid=113012404. Βλ. ακόμα «Οι ιερές μπίζνες της εκκλησίας στην Κύπρο», Το Βήμα, 21 Ιουνίου 2009, http://www.tovima.gr/society/article/?aid=274600. Για την σφοδρά αντεργατική πολιτική της Εκκλησίας της Κύπρου ως κεφαλαιοκρατικού εργοδότη, βλ. τις δηλώσεις του Χρυσόστομου για την απεργία της εκκλησιαστικής ιδιοκτησίας κυπριακής ζυθοποιίας ΚΕΟ, «Αρχιεπίσκοπος: Προσγειωθείτε εκεί στην ΚΕΟ», 7 Ιουνίου 2011, http://www.inews.gr/147/archiepiskopos-prosgeiotheite-ekei-stin-keo.htm

[6] Βλ. Jacques Sapir, «ΕΕ: Κήρυξη πολέμου στην Κύπρο», http://russeurope.hypotheses.org/1065, μτφρ. http://waltendegewalt.wordpress.com/2013/03/21/εε-κήρυξη-πολέμου-στην-κύπρο/