Παρασκευή, 13 Δεκεμβρίου 2013

V.I. Lenin-Από το "Η τελευταία λέξη της ισκρικής τακτικής"

V.I. Lenin
Από το "Η τελευταία λέξη της ισκρικής τακτικής"
Αρχική δημοσίευση Proletary αρ. 21, 17 (5) Οκτώβρη 1905
Μτφρ.: Lenin Reloaded


[...]

Αυτό που λείπει δεν είναι “νέα κίνητρα”, αξιότιμοι Manliov, αλλά μια στρατιωτική δύναμη, η στρατιωτική δύναμη του επαναστατικού λαού (και όχι του λαού γενικώς), η οποία θα αποτελείται από 1) το ένοπλο προλεταριάτο και την αγροτιά, 2) οργανωμένες πρωτοπορίες των εκπροσώπων αυτών των τάξεων και 3) τμήματα του στρατού τα οποία είναι έτοιμα να έλθουν με το πλευρό του λαού. Όλα αυτά μαζί συνιστούν έναν επαναστατικό στρατό.


Το να μιλάμε για εξέγερση, για την δύναμή της, για την φυσική μετάβαση σ' αυτή και να μη λέμε λέξη για τον επαναστατικό στρατό είναι ανοησία και θολούρα του νου—τόσο μεγαλύτερη όσο μεγαλύτερη είναι η κινητοποίηση του αντεπαναστατικού στρατού. Το να επινοήσουμε  “νέα κίνητρα για εξέγερση” σε μια εποχή εξεγέρσεων στον Καύκασο και τη Μαύρη Θάλασσα, στην Πολωνία και τη Ρίγα σημαίνει να αποσυρθούμε ενσυνείδητα στο καβούκι μας  και να απομονώσουμε τον εαυτό μας απ' το κίνημα. Είμαστε μάρτυρες της μεγαλύτερης αναταραχής ανάμεσα στους εργάτες και τους αγρότες, καθώς και μιας σειράς επαναστατικών ξεσπασμάτων τα οποία απλώνοντται σταθερά και με τεράστια ταχύτητα και γίνονται πιο ισχυρά και πιο πεισματικά από τις 9 του Γενάρη. Κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι αυτά τα ξεσπάσματα δεν θα επαναληφθούν αύριο σε οποιαδήποτε μεγάλη πόλη, στρατόπεδο ή χωριό. Αντιθέτως, όλα δείχνουν ότι αυτά τα ξεσπάσματα είναι πιθανά, άμεσα επερχόμενα, κι αναπόφευκτα. Η επιτυχία τους εξαρτάται πρώτα απ' όλα, από την επαναστατική προπαγάνδα και οργάνωση—επαναστατική όμως, όχι αυτή την  “ολιστικά δημοκρατική” προπαγάνδα και οργάνωση για την οποία φλυαρεί η Ίσκρα, καθώς ανάμεσα στους δημοκράτες υπάρχουν πολλοί μη επαναστάτες. Δεύτερον, η επιτυχία εξαρτάται από τη δύναμη και τον βαθμό ετοιμότητας του επαναστατικού στρατού. Η πρώτη προϋπόθεση έχει καιρό τώρα γίνει από όλους αποδεκτή και εφαρμόζεται σε όλη τη Ρωσία από όλους τους επαναστάτες, κυριολεκτικά σε όλες τις συναντήσεις ομάδων μελέτης, τις μαζώξεις ομάδων, τις αυθόρμητες και τις μαζικές συγκεντρώσεις. Η δεύτερη προϋπόθεση εξακολουθεί να αναγνωρίζεται πολύ λίγο. Λόγω της ταξικής της θέσης, η φιλελεύθερη μπουρζουαζία δεν ενδιαφέρεται να την αναγνωρίσει, και δεν έχει και την πολυτέλεια να το κάνει. Όσο για τους επαναστάτες, μόνο αυτοί που σέρνονται πίσω απ' την μοναρχική μπουρζουαζία σιωπούν γι' αυτή. 

“Εξέγερση” είναι σημαντική λέξη. Το κάλεσμα σε εξέγερση είναι ένα εξαιρετικά σοβαρό κάλεσμα. Όσο πιο πολύπλοκο το κοινωνικό σύστημα, όσο καλύτερη η οργάνωση της κρατικής εξουσίας, όσο πιο τελειοποιημένη η στρατιωτική μηχανή, τόσο πιο ανεπίτρεπτο είναι να εξαπολύσεις τέτοιο σύνθημα χωρίς να το σκεφτείς πολύ καλά. Και έχουμε πει  επανελειμμένα ότι οι επαναστατικοί σοσιαλδημοκράτες ετοιμάζονται καιρό να το εξαπολύσουν, αλλά το εξαπέλυσαν ως άμεσο κάλεσμα μόνο εκεί όπου δεν υπήρχε καμιά αμφιβολία για τη σοβαρότητα, τις πλατειές και βαθιές ρίζες του επαναστατικού κινήματος, καμιά αμφιβολία ότι τα πράγματα έχουν πράγματι φτάσει στο ζενίθ τους. Οι σημαντικές λέξεις πρέπει να χρησιμοποιούνται με επιφυλακτικότητα. Αντιμετωπίσαμε τεράστιες δυσκολίες στο να τις μεταφράσουμε σε σημαντικές πράξεις. Είναι ακριβώς για αυτόν τον λόγο που θα ήταν ασυγχώρητο να προσπεράσουμε αυτές τις δυσκολίες με μια απλή φράση, να χρησιμοποιήσουμε μανλιοφικές επινοήσεις για να παραγκωνίσουμε σοβαρά καθήκοντα ή να φορέσουμε τις παρωπίδες των γλυκών ονειροπολημάτων των λεγόμενων “φυσικών μεταβάσεων” σε αυτά τα δύσκολα καθήκοντα. 

Ο επαναστατικός στρατός είναι επίσης μια σειρά από σημαντικές λέξεις. Η δημιουργία ενός επαναστατικού στρατού είναι δύσκολη, πολύπλοκη και μακροσκελής διαδικασία. Αλλά όταν δούμε ότι έχει ήδη αρχίσει και εξελίσσεται από όλες τις πλευρές —έστω με τρόπο μη γραμμικό, με σταματήματα και ξαναξεκινήματα—όταν ξέρουμε ότι μια γνήσια νίκη της επανάστασης είναι αδύνατη χωρίς έναν τέτοιο στρατό, τότε πρέπει να βγάλουμε ένα ξεκάθαρο και άμεσο σύνθημα, να το προωθήσουμε, να το κάνουμε κορωνίδα των σύγχρονων πολιτικών καθηκόντων. Θα ήταν λάθος να νομίζει κανείς ότι οι επαναστατικές τάξεις έχουν πάντα αρκετή δύναμη για να πραγματοποιήσουν την επανάσταση, όταν αυτή η επανάσταση έχει ωριμάσει πέρα για πέρα λόγω των συνθηκών της κοινωνικο-οικονομικής εξέλιξης. Όχι, η ανθρώπινη κοινωνία δεν είναι συγκροτημένη τόσο έλλογα και τόσο βολικά για τα πρωτοπόρα στοιχεία. Η επανάσταση μπορεί να ωριμάσει, ενώ οι δυνάμεις των επαναστατικών δημιουργών αυτής της επανάστασης μπορεί να φανούν ανεπαρκείς για την πραγματοποίησή της. Τότε η κοινωνία σαπίζει και αυτό το σάπισμα παρατείνεται κάποτε ολόκληρες δεκαετίες. Είναι αναμφίβολο πως η Ρωσία είναι ώριμη για μια δημοκρατική επανάσταση, απομένει όμως να δούμε αν οι επαναστατικές τάξεις έχουν αρκετή δύναμη για να την φέρουν σε πέρας. Αυτό θα το καθορίσει η πάλη, το κρίσιμο σημείο της οποίας πλησιάζει με τρομακτική ταχύτητα αν δεν μας ξεγελούν οι πολλαπλές άμεσες και έμμεσες ενδείξεις. Η ηθική υπεροχή είναι αναμφίβολη—η ηθική ισχύς είναι ήδη πάρα πολύ μεγάλη. Χωρίς αυτή, βέβαια, δεν θα μπορούσε να υπάρχει οποιοδήποτε ζήτημα επανάστασης. Είναι απαραίτητη προϋπόθεση, αλλά δεν είναι επαρκής. Μόνο το αποτέλεσμα της πάλης θα δείξει αν η ισχύς αυτή θα μεταφραστεί σε υλική ισχύ αρκετή για συνθλίψει την πολύ σοβαρή (δεν θα κλείσουμε τα μάτια ως προς αυτό) αντίσταση του αυταρχισμού. Το σύνθημα της εξέγερσης είναι σύνθημα που προτείνει πως το θέμα θα αποφασιστεί από την υλική ισχύ, και στον σημερινό ευρωπαϊκό πολιτισμό αυτή μπορεί να είναι μονάχα η στρατιωτική ισχύς. Το σύνθημα αυτό δεν πρέπει να μπει μπροστά μέχρις ότου ωριμάσουν οι γενικές προϋποθέσεις της επανάστασης, μέχρις ότου οι μάζες έχουν δείξει ξεκάθαρα ότι έχουν ξεσηκωθεί και είναι έτοιμες να δράσουν,  μέχρις ότου οι εξωτερικές συνθήκες έχουν οδηγήσει σε ανοιχτή κρίση. Όμως όταν ένα τέτοιο σύνθημα δοθεί, θα ήταν ξεκάθαρη ατίμωση να υποχωρήσει κανείς απ' αυτό πίσω στην ηθική ισχύ, σε μια δηλαδή από τις προϋποθέσεις της προετοιμασίας της εξέγερσης, στην πιθανή μετάβαση”, κλπ, κλπ. Όχι. Όταν ο κύβος ριφθεί, πρέπει να τελειώνουμε με όλα τα προσχήματα. Πρέπει να εξηγηθεί άμεσα και ανοιχτά στις μάζες ποιες είναι οι πρακτικές συνθήκες μιας επιτυχημένης επανάστασης στην παρούσα στιγμή.  

2 σχόλια:

  1. Όπως παρατηρώ το κείμενο περιέχει την πρόταση που περιείχε χθεσινό ή προχθεσινό κείμενο του μπογιοπουλου. Το οποίο και εμένα μου κίνησε έντονα το ενδιαφέρον. Θα σταθώ δε ακόμα περισσότερο στο εξής σημείο το οποίο μου κάνει ακόμα μεγαλύτερη εντύπωση: "Εξέγερση” είναι σημαντική λέξη. Το κάλεσμα σε εξέγερση είναι ένα εξαιρετικά σοβαρό κάλεσμα. Όσο πιο πολύπλοκο το κοινωνικό σύστημα, όσο καλύτερη η οργάνωση της κρατικής εξουσίας, όσο πιο τελειοποιημένη η στρατιωτική μηχανή, τόσο πιο ανεπίτρεπτο είναι να εξαπολύσεις τέτοιο σύνθημα χωρίς να το σκεφτείς πολύ καλά.
    Και εδώ καταλαβαίνεις πόσο σύννεφο πάει η μαλακια σε ορισμένους πολιτικούς χώρους. Κατά Λένιν πάντα....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σωστά παρατήρησες. Απ' τον Μπογιόπουλο θυμήθηκα το κείμενο αυτό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή