Τρίτη, 10 Δεκεμβρίου 2013

V.I. Lenin-Για την Ουκρανία

V.I. Lenin
Η Ουκρανία
Αρχική δημοσίευση Πράβδα, αρ. 82, 28 (15) Ιουνίου, 1917
Μτφρ.: Lenin Reloaded 

Η αποτυχία της πολιτικής της νέας, μεταβατικής κυβέρνησης  συμμαχίας γίνεται όλο και σαφέστερη. Το Καθολικό Διάταγμα το οποίο εξέδωσε η Κεντρική Rada της Ουκρανίας [1] και υιοθέτησε το Πανουκρανικό Στρατιωτικό Κογκρέσο, ξεσκεπάζει ξεκάθαρα την πολιτική αυτή και μας δίνει αδιάσειστα τεκμήρια της αποτυχίας της.

“Χωρίς να αποσχιστεί απ' τη Ρωσία, χωρίς να χωριστεί απ' το ρώσικο κράτος," λέει το διάταγμα, “ας αφεθεί ο ουκρανικός λαός να έχει το δικαίωμα να διαμορφώσει ο ίδιος τη ζωή του στη δική του γη...όλοι οι νόμοι με τους οποίους θα εδραιωθεί η τάξη εδώ στην Ουκρανία θα εγκρίνονται αποκλειστικά από αυτή την ουκρανική σύνοδο. Και οι νόμοι οι οποίοι εδραιώνουν την τάξη σε όλο το ρωσικό κράτος πρέπει να εγκρίνονται απ' το πανρωσικό κοινοβούλιο.”


Είναι λόγια απόλυτα ξεκάθαρα. Δηλώνουν πολύ συγκεκριμένα ότι ο ουκρανικός λαός δεν επιθυμεί αυτή τη στιγμή να αποσχιστεί απ' τη Ρωσία. Απαιτούν αυτονομία χωρίς να αρνούνται την ανάγκη της υπέρτατης εξουσίας του “Πανρωσικού Κοινοβουλίου”. Κανένας δημοκράτης, πόσο μάλλον σοσιαλιστής, δεν θα προσπαθήσει να αρνηθεί την πλήρη νομιμότητα των απαιτήσεων της Ουκρανίας. Και κανένας δημοκράτης δεν μπορεί να αρνηθεί το δικαίωμα της Ουκρανίας να αποσχιστεί ελεύθερα από τη Ρωσία. Μόνο η απροϋπόθετη αναγνώριση αυτού του δικαιώματος το κάνει εφικτό να υπερασπιστούμε μια ελεύθερη ένωση των Ουκρανών και των Ρώσων, μια εθελοντική σύμπραξη δύο λαών σε ένα κράτος. Μόνο η απροϋπόθετη αναγνώριση αυτού του δικαιώματος μπορεί να φέρει πραγματικά την απόλυτη και αμετάκλητη ρήξη με το επάρατο τσαρικό παρελθόν, όπου έγιναν τα πάντα για να επέλθει η αμοιβαία αποξένωση των δύο λαών που είναι τόσο κοντά σε ό,τι αφορά τη γλώσσα, το έδαφος, τον χαρακτήρα και την ιστορία τους.  Ο επάρατος τσαρισμός έκανε τους Ρώσους εκτελεστές του ουκρανικού λαού και έσπειρε μέσα του το μίσος για όσους έφτασαν να απαγορεύουν στα παιδιά της Ουκρανίας να μιλούν και να μελετούν την μητρική τους γλώσσα.

Οι επαναστάτες δημοκράτες της Ρωσίας, αν θέλουν να είναι πραγματικοί επαναστάτες και αληθινοί δημοκράτες, πρέπει να σπάσουν τα δεσμά αυτού του παρελθόντος, και πρέπει να ξανακερδίσουν για τον εαυτό τους, για τους εργάτες και τους αγρότες της Ρωσίας, την αδελφική εμπιστοσύνη των Ουκρανών εργατών και αγροτών. Αυτό δεν μπορεί να γίνει αν δεν αναγνωριστούν πλήρως τα δικαιώματα της Ουκρανίας, περιλαμβανομένου του δικαιώματος της ελεύθερης απόσχισης. 

Δεν είμαστε υπέρμαχοι της ύπαρξης μικρών κρατών. Υποστηρίζουμε την στενότερη ένωση των εργατών του κόσμου ενάντια στους “δικούς τους” καιπιταλιστές και ενάντια στους καπιταλιστές των άλλων χωρών. Για να είναι όμως αυτή η ένωση εθελοντική, ο Ρώσος εργάτης, που δεν εμπιστεύεται ούτε λεπτό τη ρώσικη ή την ουκρανική μπουρζουαζία για οποιοδήποτε θέμα, υποστηρίζει το δικαίωμα των Ουκρανών να αποσχιστούν, χωρίς να τους επιβάλλει τη φιλία του, αλλά προσπαθώντας να κερδίσει αυτή τη φιλία συμπεριφερόμενος σ' αυτούς ως ίσους, ως συμμάχους κι αδέλφια στην πάλη για το σοσιαλισμό. 

* * *

Η Rech, η εφημερίδα των χολωμένων αστών αντεπαναστατών, που έχουν μισοτρελαθεί απ' την οργή, επιτίθεται βάναυσα στους Ουκρανούς για την "άνευ νομιμοποίησης" απόφασή τους.  “Αυτή η πράξη των Ουκρανών,”  γράφει, “είναι ξεκάθαρο ποινικό αδίκημα, και απαιτεί την άμεση εφαρμογή αυστηρότατων τιμωρητικών μέτρων.” Δεν χρειάζεται να προσθέσουμε τίποτα σ' αυτή την επίθεση των βάναυσων αστών αντεπαναστατών. Κάτω η αντεπαναστατική μπουρζουαζία! Ζήτω η ελεύθερη ένωση ελεύθερων αγροτών και εργατών μιας ελεύθερης Ουκρανίας με τους εργάτες και τους αγρότες της επαναστατικής Ρωσίας! 


Σημείωση:
[1] Η Ουκρανική Κεντρική Rada (Συμβούλιο) ήταν μια αντεπαναστατική εθνικιστική αστική οργάνωση που ιδρύθηκε τον Απρίλη του 1917 στο Πανουκρανικό Εθνικό Κογκρέσο στο Κίεβο, από μια συμμαχία ουκρανικών αστικών και μικροαστικών κομμάτων και ομάδων. Ο M. S. Grushevsky, προπαγανδιστής της ουκρανικής μπουρζουαζίας, ήταν ο πρόεδρός της· αντιπρόεδρος ήταν ο V. K. Vinnichenko. Ανάμεσα στα μέλη της ήταν οι Petlyura, Yefremov, Antonovich και άλλοι εθνικιστές. Κοινωνικά, η Rada βασιζόταν για στήριξη στην αστική και αγροτική μπουρζουαζία, τους κουλάκους και τους μικροαστούς εθνικιστές διανοούμενους. Προσπάθησε να παγιώσει την ισχύ της ουκρανικής μπουρζουαζίας και των γαιοκτημόνων για να δημιουργήσει ένα ουκρανικό αστικό κράτος, εκμεταλλευόμενη το εθνοαπελευθερωτικό κίνημα της Ουκρανίας. Με το πρόσχημα της πάλης για εθνική ανεξαρτησία, η Rada προσπάθησε να κερδίσει την υποστήριξη του ουκρανικού λαού, να τον εκτρέψει από το πανρωσικό επαναστατικό κίνημα, να τον φέρει υπό την επίδραση της ουκρανικής μπουρζουαζίας και να παρεμποδίσει τη νίκη της σοσιαλιστικής επανάστασης στην Ουκρανία. Η Rada υποστήριξε την μεταβατική κυβέρνηση παρά τις διαφορές τους για το θέμα της παροχής αυτονομίας στην Ουκρανία. 

Μετά τη νίκη της Οκτωβριανής σοσιαλιστικής επανάστασης, η Rada αυτοανακηρύχθηκε ανώτατο όργανο της “Ουκρανικής Λαϊκής Δημοκρατίας” και προπαγάνδισε ανοιχτά την αντίθεση στη σοβιετική εξουσία. Ήταν ένα από τα βασικά κέντρα αντεπαναστατών σε όλη τη Ρωσία. 

V.I. Lenin
Μανιφέστο για τον Ουκρανικό Λαό
Με τελεσίγραφο για την Ουκρανική Rada[1]
Αρχική δημοσίευση Πράβδα, αρ. 206,  18 Δεκέμβρη 1917, και Ιζβέστια, αρ. 244, 6 Δεκέμβρη 1917
Μτφρ.: Lenin Reloaded

Έχοντας ως βάση τα συμφέροντα της ενότητας και της αδελφικής συμμαχίας των εργατών των εργοστασίων και των εργαζόμενων και εκμεταλλευμένων μαζών στην πάλη για τον σοσιαλισμό, και επιπλέον εκκινώντας από την αναγνώριση αυτών των αρχών από πολλές αποφάσεις των οργάνων της επαναστατικής δημοκρατίας, των Σοβιέτ, και ιδίως του Δεύτερου Πανρωσικού Συνεδρίου των Σοβιέτ, το Συμβούλιο των Λαϊκών Κομισσαρίων —η σοσιαλιστική κυβέρνηση της Ρωσίας—επιβεβαιώνει εκ νέου ότι το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης ανήκει σε όλα τα έθνη που καταπιέστηκαν από τον τσαρισμό και την μπουρζουαζία της Ρωσίας, και ότι το δικαίωμα αυτό περιλαμβάνει και το δικαίωμα των εθνών αυτών να αποσχιστούν από τη Ρωσία.

Κατά συνέπεια, εμείς, το Συμβούλιο των Λαϊκών Κομμισαρίων, αναγνωρίζουμε τη Λαϊκή Δημοκρατία της Ουκρανίας, καθώς και το δικαίωμά της να αποσχιστεί από τη Ρωσία ή να εισέλθει σε σύμφωνο με την Ρωσική Δημοκρατία για την θεμελίωση ομοσπονδιακών ή άλλων παρόμοιων σχέσεων μεταξύ τους.

Εμείς, το Συμβούλιο των Λαϊκών Κομμισαρίων, αναγνωρίζουμε μεμιάς, απροϋπόθετα και ανεπιφύλακτα, όλα όσα αφορούν τα εθνικά δικαιώματα του ουκρανικού λαού και την εθνική του ανεξαρτησία.

Δεν έχουμε κάνει ούτε ένα βήμα, με την έννοια του περιορισμού των εθνικών δικαιωμάτων του φινλανδικού λαού ή της εθνικής του ανεξαρτησίας, ενάντια στην αστική δημοκρατία της Φινλανδίας, η οποία παραμένει αστική, ούτε και θα κάνουμε κανένα βήμα για να περιορίσουμε την εθνική ανεξαρτησία οποιουδήποτε έθνους ήταν, η επιθυμεί να είναι, τμήμα της ρωσικής Δημοκρατίας. 

Κατηγορούμε τη Rada για το γεγονός ότι διενήργησε, πίσω από το προπέτασμα εθνικιστικής φρασεολογίας, μια διπρόσωπη αστική πολιτική, η οποία εκφράστηκε επί μακρόν στην μη αναγνώριση των Σοβιέτ και της σοβιετικής εξουσίας στην Ουκρανία εκ μέρους της  (παρεμπιπτόντως, η Rada αρνήθηκε την άμεση σύγκληση Εθνικού Συμβουλίου των Ουκρανικών Σοβιέτ, όπως απαίτησαν τα Σοβιέτ της Ουκρανίας). Αυτή η αμφίσημη πολιτική, η οποία καθιστά αδύνατο να αναγνωρίσουμε τη Rada ως νόμιμο εκπρόσωπο των εργαζόμενων και εκμεταλλευμένων μαζών της Ουκρανικής Δημοκρατίας, οδήγησε πρόσφατα την Rada σε βήματα τα οποία αποκλείουν κάθε πιθανότητα συμφωνίας.

Τα βήματα αυτά ήταν, πρώτον η αποδιοργάνωση του Μετώπου.

Η Rada έχει εκδόσει μονομερείς διαταγές μετακίνησης των ουκρανικών μονάδων και απόσυρσής τους από το μέτωπο, και έτσι διέρρηξε το κοινό ενωμένο μέτωπο χωρίς να έχει προηγηθεί καμία χωρική ρύθμιση, πράγμα το οποίο μπορεί να γίνει μόνο με επίσημη συμφωνία ανάμεσα στις κυβερνήσεις των δύο δημοκρατιών.

Δεύτερον, η Rada άρχισε να αφοπλίζει τα σοβιετικά στρατεύματα που βρίσκονται στην Ουκρανία. 

Τρίτον, η Rada έχει προσφέρει στήριξη στην συνωμοσία των Καντέτων και του [στρατηγού] Kaledin και την εξέγερση ενάντια στη σοβιετική εξουσία. Με το πρόσχημα ότι ο “ο Ντον και το Κουμπάν” έχουν δικαιώματα αυτονομίας, πρόσχημα που χρησιμοποιείται για να καλύψει τις αντεπαναστατικές κινήσεις του Kaledin, οι οποίες έρχονται σε σύγκρουση με τα συμφέροντα και τα αιτήματα της τεράστιας πλειοψηφίας των εργαζόμενων Κοζάκων, η Rada επέτρεψε να διασχιστεί το έδαφός της από στρατεύμετα προς τον Kaledin, ενώ έχει αρνηθεί την διάβαση σε στρατεύματα ενάντια στον Kaledin.

Ακόμα και αν η Rada είχε πλήρη επίσημη αναγνώριση ως αδιαμφισβήτητο όργανο της ανώτατης κρατικής εξουσίας μιας ανεξάρτητης αστικής Ουκρανικής δημοκρατίας, θα είμασταν αναγκασμένοι να κηρύξουμε τον πόλεμο εναντίον της χωρίς κανένα δισταγμό, εξαιτίας της χωρίς προηγούμενο προδοσίας της επανάστασης και στήριξης των Καντέτων και των οπαδών του Kaledine—των σφοδρότερων εχθρών της εθνικής ανεξαρτησίας των λαών της Ρωσίας, των εχθρών της Σοβιετικής εξουσίας και των εργαζόμενων και εκμεταλλευμένων μαζών.

Προς το παρόν, και ενόψει των συνθηκών που περιγράφονται πιο πάνω, το Συμβούλιο των Λαϊκών Κομμισαρίων, με την πλήρη γνώση των λαών της Ουκρανικής και της Ρωσικής Δημοκρατίας, ζητά από την Rada* να απαντήσει στα ακόλουθα ερωτήματα: 

1. Θα σταματήσει η Rada τις προσπάθειές της να διαλύσει το ενωμένο μέτωπο;

2. Θα αρνηθεί η Rada δίοδο σε οποιεσδήποτε στρατιωτικές ομάδες πορεύονται προς τον Ντον, τα Ουράλια ή αλλού, εκτός και αν έχει την συμφωνία του Γενικού Αρχηγού του Στρατού; 

3. Θα συνδράμει η Rada τον επαναστατικό στρατό στην πάλη του ενάντια στην αντεπαναστατική εξέγερση Καντέτων-Kaledin; 

4. Θα σταματήσει η Rada τις προσπάθειες αφοπλισμού των σοβιετικών ταγμάτων και της Κόκκινης Φρουράς των εργατών στην Ουκρανία και θα επιστρέψει αμέσως τα όπλα σε όσους τα έχουν στερηθεί;

Αν δεν λάβουμε εντός 48 ωρών ικανοποιητική απάντηση στα ερωτήματα αυτά, το Συμβούλιο των Λαϊκών Κομμισαρίων θα θεωρήσει πως η Rada βρίσκεται σε κατάσταση ανοιχτού πολέμου κατά της Σοβιετικής εξουσίας στην Ρωσία και την Ουκρανία. 

Σημείωση:
[1] Το Πρώτο Πανουκρανικό Κογκρέσο των Σοβιέτ, που πραγματοποιήθηκε στο Χάρκοβο τον Δεκέμβρη του 1917, ανακήρυξε την Ουκρανία Σοβιετική Δημοκρατία. Το Κογκρέσο κήρυξε την ανατροπή της κεντρικής Rada. Το Συμβούλιο των Λαϊκών Κομμισαρίων αναγνώρισε την Ουκρανική Σοβιετική Κυβέρνηση ως μοναδική νόμιμη κυβέρνηση της Ουκρανίας και αποφάσισε να την συνδράμει άμεσα στην πάλη κατά της αντεπαναστατικής Rada. Ένοπλες εξεγέρσεις ενάντια στην Κεντρική Rada με στόχο την επανεγκατάσταση της Σοβιετικής εξουσίας έλαβαν χώρα σε ολόκληρη την Ουκρανία τον Δεκέμβρη του 1917 και τον Γενάρη του 1918. Τον Γενάρη του 1918, τα σοβιετικά στρατεύματα στην Ουκρανία εξαπέλυσαν επίθεση και στις 26 Γενάρη (8 Φλεβάρη) κατέλαβαν το Κίεβο. Η Rada ανατράπηκε. 

Έχοντας ηττηθεί και εκδιωχθεί από το έδαφος της Σοβιετικής Ουκρανίας, χωρίς καμία στήριξη απ' τον εργαζόμενο λαό, η κεντρική Rada συμμάχησε με τους γερμανούς ιμπεριαλιστές για να ανατρέψει την σοβιετική εξουσία και να αποκαταστήσει την εξουσία της μπουρζουαζίας στην Ουκρανία. Έστειλε αντιπροσωπεία στο Brest-Litovsk και υπέγραψε κρυφά μια ξεχωριστή ειρηνευτική συμφωνία, δίνοντας στη Γερμανία το καλαμπόκι, το κάρβουνο και τις πρώτες ύλες της Ουκρανίας σε αντάλλαγμα για στρατιωτική βοήθεια στην πάλη κατά της σοβιετικής εξουσίας. Τον Μάρτη του 1918, η Rada επέστρεψε στο Κίεβο ως μαριονέτα των Αυστρογερμανικών στρατευμάτων, που την διέλυσαν αργά τον Απρίλη, όταν συνειδητοποίησαν ότι ήταν εντελώς ανίκανη να καταστείλει το επαναστατικό κίνημα στην Ουκρανία. 

* Από το σημείο αυτό και μετά, το κείμενο γράφτηκε από τον Τρότσκι και το επιμελήθηκαν οι Λένιν και Στάλιν.

4 σχόλια:

  1. Ωωωωωωω τι ειπε ο Μπογιοπουλος....
    "Θα ηταν μεγαλη μου τιμη να ημουν κομματικο στελεχος του ΚΚΕ" ...
    "Μεγαλη μου τιμη" ειπε.... Εσυ κυριε Πετροπουλε; Θα ηταν μεγαλη σας τιμη;;
    στο 32:42
    http://www.youtube.com/watch?v=6NrQ4mGDVqA#t=1963

    (Δεν ηξερα που να το αναρτησω και το αναρτησα εδω)

    kagemusha

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Και μετά τους ακροδεξιούς που πήραν τις βαριοπούλες και τις προσγείωσαν στο κεφάλι του Λένιν, να'τη και η τιμημένη "ακαδημία" που ήρθε να παίξει δεύτερο βιολί στον κάθε πικραμένο εθνικιστή, βγάζοντας τις τωρινές κινητοποιήσεις ως αντίδραση στο...holodomor:

    http://www.theglobeandmail.com/globe-debate/behind-ukraines-protest-are-memories-of-moscows-famine/article15868147/

    Ποιά είναι βέβαια η κ. Marta Baziuk; Είναι η διευθύντρια του "Holodomor Research and Education Consortium", παράρτημα του τμήματος Ουκρανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Αλμπέρτα.

    Ijon Tichy

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ...του οποίου το σημαντικότερο πρόσωπο είναι ο χρηματοδότης, πχ ο μεγαλέμπορας χοιρινών Μπλέσκοφ απ' το Χάρκοβο, Ουκρανός ακροδεξιός και εθνικιστής (υποθετικό παράδειγμα) και, ξερωγώ, το Ίδρυμα Σόρος.

      Αηδία καταντήσαμε. Έχει κάτι δεκαετίες που έχει τελεσίδικα διαψευστεί η ύπαρξη "ουκρανικού ολοκαυτώματος", αλλά άμα έχεις λεφτά όλο και τρεις τέσσερις καραγκιόζηδες με διδακτορικά θα βρεις να πουν ότι τον κόσμο τον έφτιαξε ο Θεός, ότι τα χημικά απόβλητα οφελούν το ανοσιοποιητικό και ό,τι άλλο αγαπάς.

      Διαγραφή
    2. Στο σάιτ του αναφέρεται ότι το ινστιτούτο δημιουργήθηκε μετά από προσφορά του Temerty Family Foundation. Για αυτή την οργάνωση δεν βρήκα πολλά, μάλλον πρόκειται για οργάνωση-βιτρίνα μέσω της οποίας γίνονται δωρεές σε διάφορα ιδρύματα, πχ το πρώτο αποτέλεσμα στο google δείχνει ότι εκτός από νοσοκομεία κτλ, δίνουν αρκετά λεφτά σε ουκρανικές εκκλησίες κτλ

      https://chimp.net/charities/temerty-family-foundation

      Τώρα για τα ακαδημαϊκά νούμερα, πρώτη μούρη της ιστορικής έρευνας είναι -- ποιός άλλος; -- ο Κόνκουεστ και το "Harvest of Sorrow" όπως φαίνεται στην αρχική τους σελίδα.

      Ijon Tichy

      Διαγραφή