Κυριακή, 22 Δεκεμβρίου 2013

Space: The Final Frontier

Λίγο πριν αρχίσει το άγριο πιστολίδι με εξωγήινες μορφές ζωής, το πλήρωμα εξεπλάγη από το αιφνίδιο φαινόμενο της εμφάνισης στην ατμόσφαιρα του αφιλόξενου πλανήτη κειμένων του Χρήστου Λάσκου....
ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ
Του Χρήστου Λάσκου

Είναι συχνό, όταν γίνεται αναφορά στη γεωγραφία της ελληνικής πολιτικής σκηνής, το ΚΚΕ να τοποθετείται «αριστερότερα» του ΣΥΡΙΖΑ. «Ασκείται πίεση από τα αριστερά του», «βάλλεται από τα αριστερά», «η διεύρυνση της πολιτικής συμμαχίας προς τα αριστερά», είναι φράσεις που χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν αντιθέσεις, συνάφειες και σχέσεις του κόμματος της ριζοσπαστικής Αριστεράς με το κομμουνιστικό κόμμα.

Βέβαια, αν παίρναμε στην κυριολεξία τις δηλώσεις της ηγεσίας του ΚΚΕ, τότε θα έπρεπε να αποδεχτούμε πως το ΚΚΕ δεν νιώθει πως ανήκει στην Αριστερά.


«Τι θα πει Αριστερά;, Εμείς είμαστε κομμουνιστές», κατά τη δήλωση της Αλέκας Παπαρήγα. Πράγμα που, ξαναλέω, αν το πάρουμε στην κυριολεξία, σημαίνει πως η πολιτική γεωγραφία, όπως κατανοείται τους δύο τελευταίους αιώνες στον καπιταλιστικό κόσμο, δεν περιλαμβάνει το ΚΚΕ. Η φράση, λοιπόν, «αριστερότερα του ΣΥΡΙΖΑ» έχει το ίδιο στάτους με κάτι σαν «νοτίως του μέλλοντος» ή «δεξιότερα της αγάπης». Συνιστά, δηλαδή, α-νόητη διατύπωση.

Δεν μπορούμε, ωστόσο, να το πάρουμε κυριολεκτικά. Γιατί το ΚΚΕ, μετέχοντας στην πολιτική διαμάχη και την κοινωνική αντιπαράθεση, δεν γίνεται να βρίσκεται «εκτός του κόσμου τούτου». Θέλω να πω, ο αντικαπιταλισμός δεν συνιστά τοποθέτηση στο επέκεινα. Σε φιλοσοφική γλώσσα, είναι στάση εμμενής και όχι υπερβατική. Αυτό, άλλωστε, είναι που, διαχωρίζει τη μαρξιστική του εκδοχή από αυτές που έμειναν στην ιστορία ως ουτοπικές, δηλαδή, ακριβώς, υπερβατικές.

Με τα λόγια του Μαρξ, «ο κομμουνισμός είναι το κίνημα που ανατρέπει την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων». Τώρα, όχι κάποτε. Διαρκώς, όχι κάποια στιγμή. Η Αριστερά, λοιπόν, είναι του ενθάδε και του τώρα. Ή δεν είναι τίποτε.

Το ΚΚΕ δεν είναι «τίποτε», ακριβώς γιατί τα μέλη του, με τον τρόπο τους πάντα, συμμετέχουν στους αγώνες κι ενδιαφέρονται για πολιτικά αποτελέσματα. Κάποιες φορές παράγουν πολιτικά αποτελέσματα. Πράγμα που σημαίνει πως περιλαμβάνονται στον πολιτικό χάρτη, θέλοντας και μη. Άλλωστε, ανεξάρτητα από τις δημόσιες δηλώσεις της ηγεσίας του, ο επαναστατικός αυτοπροσδιορισμός από μόνος του αποτελεί κατάταξη στη γεωγραφία. Αριστερή κατάταξη.

Έλα, όμως, που αυτό αμφισβητείται σφόδρα. Όπως έδειξε η έρευνα μεταξύ των συνέδρων του ΣΥΡΙΖΑ του πρόσφατου Ιουλίου η αυτοαντίληψή τους είναι πως βρίσκονται πολύ αριστερότερα του ΚΚΕ. Έτσι, στην κλίμακα 1 έως 10 (με 1 για την Αριστερά και 10 για τη Δεξιά) οι συριζαίοι αυτοτοποθετούνται στο 1.9, σχεδόν ακροαριστερά, ενώ το ΚΚΕ το ταξινομούν στο 3.5, κοντύτερα στο κέντρο, δηλαδή.

Έχει κάποια σημασία αυτό; Μήπως μας βάζει σε μια βλακώδη λογική αριστερόμετρου; Ισχυρίζομαι πως και έχει σημασία και δεν μας οδηγεί σε βλακώδεις ατραπούς.

Σε ό,τι αφορά το δεύτερο, είναι τέτοια η αποστροφή της μεγάλης πλειοψηφίας των ανθρώπων του ΣΥΡΙΖΑ προς το σεχταρισμό και την «αυτάρκεια», που είναι συχνότερο να βρεις στην πρακτική τους τον αυτοσαρκασμό παρά την αλαζονεία. Πρόκειται για έναν πολύ ανοικτό πολιτικό χώρο, στα όρια, κάποιες φορές, της αυτοϋπονόμευσης.

Με δεδομένο αυτό, η πολύ αριστερή αυτοτοποθέτησή τους είναι, νομίζω, καλό σημάδι. Γιατί, αν κάτι υποδηλώνει, που έχει πολιτική σημασία, είναι πως αντιλαμβάνονται πολύ καλά ότι αυτό που επιδιώκουν, η κυβέρνηση της Αριστεράς, σηματοδοτεί μια κολοσσιαία πολιτική και κοινωνική σύγκρουση με ευρωπαϊκές και παγκόσμιες διαστάσεις. Καμιά «ομαλότητα» δεν τους περιμένει έχοντας να αντιμετωπίσουν αυτό το διακύβευμα. Η αυτοτοποθέτησή τους, λοιπόν, είναι και μια εκδήλωση αποφασιστικότητας μπροστά στα δύσκολα.

Που γίνονται δυσκολότερα λόγω της στάσης του ΚΚΕ.

Από τον Δεκέμβρη και την Υπατία μέχρι τις πλατείες και τις εκλογές έχουμε δεκάδες επεισόδια, που αποδεικνύουν του λόγου το αληθές. Σε όλες τις ριζοσπαστικές καμπές του κινήματος το ΚΚΕ βρέθηκε απέναντι.

Και σήμερα εμφανίζεται ως εάν ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί το μέγιστο εχθρό του. «Κάποιοι λένε ότι είναι καλύτερα να διαπραγματευθεί η ΝΔ που είναι «παιδί του συστήματος» παρά κάποιος που δεν ξέρει και που χθες ήταν άλλο και σήμερα άλλο», είπε, μεταξύ άλλων, η Παπαρήγα στην τελευταία παρέμβασή της στη Βουλή, την οποία αφιέρωσε, στο σύνολό της σχεδόν, σε μια εμμονική επίθεση στο κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς.

«Κάποιοι λένε». Και, προφανώς για να λένε, κάτι θα ξέρουν. Αν είναι να ψηφίσετε ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν, ψηφίστε καλύτερα ΝΔ.

Και όλα αυτά δεν δηλώνουν μόνον εμπάθεια και σεχταρισμό. Δείχνουν και σκέψη ταραγμένη. Διότι τι άλλο σημαίνει η θέση του γραμματέα του ΚΚΕ πως ο ΣΥΡΙΖΑ μεταλλάσσεται σε σοσιαλδημοκρατία; Αλήθεια, αυτό δεν ήταν πάντοτε στην ανάλυση του ΚΚΕ; Από πότε άρχισε η μετάλλαξή του; Πρωτύτερα υπήρξε ριζοσπαστικός; Ημικομμουνιστικός, ίσως; Ρε, μπερδέματα που έχει η διαλεκτική!

Ας κλείσω με ένα τελευταίο παράδοξο.

Η ανάλυση του ΚΚΕ αναφορικά με το μείζον ζήτημα της καπιταλιστικής κρίσης είναι πανομοιότυπη με αυτήν της πλειοψηφίας του ΣΥΡΙΖΑ, αυτήν του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή. Ο ορισμός της ως κρίσης υπερσυσσώρευσης, που τον μοιράζονται τα δύο κόμματα, οδηγεί, επιπλέον, και σε μια κοινή προσέγγιση τόσο της κρίσης όσο και των απαντήσεων με όρους πρωταρχικά ταξικούς, πράγμα που τα διαχωρίζει από άλλες οργανώσεις της ελληνικής Αριστεράς, που προτάσσουν περισσότερο «πατριωτικές» ή «αντιιμπεριαλιστικές» οπτικές. Κανονικά, αυτό έπρεπε να τα φέρνει πιο κοντά. Κανονικά. Τι θα πει, όμως, κανονικά; Ούτε σ’ αυτό βγαίνει άκρη.
Χρήστος Λάσκος, Red Notebook

7 σχόλια:

  1. Η Ικαρία μας έφερε πιο κοντα το 2010 σίγουρα, ένα μόνο παράδειγμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να πω κι εγώ.

      Αυτά που φέρνουν το ΚΚΕ πολύ κοντά με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι:

      1. Η κοινή αγάπη τους για την ΕΕ, και η μακροπρόθεσμη συναίνεσή τους για τον χαρακτήρα της και τη θέση της Ελλάδας σ' αυτή.

      2. Η κοινή τους εκτίμηση για τον υπαρκτό σοσιαλισμό και τη σημασία του.

      3. Η κοινή τους εκτίμηση για τον ιμπεριαλισμό και για τις συμμαχίες με κάποια ιμπεριαλιστικά κράτη για να ωφεληθεί η πολυαγαπημένη μας πατριωτική αστική τάξη

      4. Η κοινή τους αντίληψη για την ταξική πάλη

      5. Η κοινή τους αντίληψη για τη φύση της καπιταλιστικής κρίσης.

      6. Η συμφωνία τους για την φύση του οπορτουνισμού και των μεθοδεύσεών του

      7. Η συμφωνία τους για το ποιον αντιπαλεύει και για ποιον σκοπό η θεωρία των δύο άκρων

      8. Η συμφωνία τους για την αναγκαιότητα και επικαιρότητα του σοσιαλισμού

      9. Η συμφωνία τους για τα όρια του κοινοβουλευτισμού και της δημοκρατίας

      10. Η συμφωνία τους για την ένοπλη πάλη, την απουσία ενδιάμεσων σταδίων ανάμεσα σε καπιταλισμό και σοσιαλισμό, και την αναγκαιότητα της βίας στην επανάσταση και την συντήρησή της.

      Έχουν και κάτι μικροδιαφωνίες ασήμαντες.

      Διαγραφή
    2. Όπως ακριβώς εξηγείς, όλα αυτά είναι ασήμαντες μικροδιαφωνίες. Η ουσία είναι ότι πίσω από αυτά τα ασήμαντα κρύβεται η ηγεσία του Περισσού προκειμένου να στερήσει από την χώρα την κυβέρνηση της ριζοσπαστικής αριστεράς. Μάλλον από κακία για να μην γίνουν υπουργοί ο Σταθάκης, ο Παπαδημούλης, ο Τσακαλώτος, η Ρένα, ο ΠΛ και όλοι αυτοί οι επαναστάτες και κυρίως για να μην γίνει πρωθυπουργός ο μεγάλος διανοητής Αλέξης. Κομπλεξικοί ΚΚΕδες!

      Διαγραφή
  2. Αν ξέρει γαλλικά ο Λάσκος θα πρέπει να καταλαβαίνει την έκφραση "il a dépassé le mur du çon"!!!!
    Δεν ξέρω σε ποιά όρια "αυτοτοποθετείται" ο Λάσκος πάντως τα όρια της βλακείας τα έχει ξεπεράσει προ πολλού....κανένα βλακόμετρο δεν μπορεί να τον μετρήσει!!!!!
    "όλα αυτά ... Δείχνουν και σκέψη ταραγμένη", προφανώς μιλάει για τον εαυτό του....
    Αντε και σε καλύτερες μέρες
    καλές γιορτές
    συντροφικά απ το νότιο ημισφαίριο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. εμένα πάντως αυτό μου ήρθε κατευθείαν στο μυαλό https://www.youtube.com/watch?v=d0VF7od68fM
    Κώστας Π

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. "...Από τον Δεκέμβρη και την Υπατία μέχρι τις πλατείες και τις εκλογές έχουμε δεκάδες επεισόδια, που αποδεικνύουν του λόγου το αληθές. Σε όλες τις ριζοσπαστικές καμπές του κινήματος το ΚΚΕ βρέθηκε απέναντι..."

    Επειδή έχει παραγίνει το κακό, και επειδή το σούργελο αυτό έχει τα μούτρα να αναφέρει την Υπατία (ας πάει να τα πει με τους άλλους θεωρητικούς του κώλου του κόμματός του που θέλουν στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών made in EU και καμαρώνουν για τους φραουλοπαραγωγούς μας) κάποια στιγμή θα πρέπει το κκ να αφήσει τις ευγένειες. Θεωρώ λάθος την στάση του σε αυτό το θέμα την στιγμή που το παμε έχει απολυμένους κάθε βδομάδα, που κόσμος πάει κανονικότατα φυλακή, που έχουμε μαχαιρώματα από τσιράκια της εργοδοσίας, και απ'την άλλη έχουμε και τις περιπτώσεις του δημοσίου με το ξεμπουρδέλεμα των προσπαθειών για αγώνα από συριζα, ανταρσυα κτλ (και προσπαθούν να χωθούν και αλλού, πχ πρόσφατα προσπάθησαν να μιλήσουν και για το αγροτικό οι γελοίοι). Έχω δει μόνο λίγες ανακοινώσεις όπου ξεμπροστιάζονται, πιστεύω πως πρέπει να υπάρχει τουλάχιστον 1 κάθε βδομάδα και σε πολύ έντονο ύφος, να αναδεικνύεται συνεχώς ο ρόλος του συριζα σε ό,τι αντιλαμβάνεται ως "κίνημα".

    "...Και όλα αυτά δεν δηλώνουν μόνον εμπάθεια και σεχταρισμό. Δείχνουν και σκέψη ταραγμένη. Διότι τι άλλο σημαίνει η θέση του γραμματέα του ΚΚΕ πως ο ΣΥΡΙΖΑ μεταλλάσσεται σε σοσιαλδημοκρατία; Αλήθεια, αυτό δεν ήταν πάντοτε στην ανάλυση του ΚΚΕ; Από πότε άρχισε η μετάλλαξή του; Πρωτύτερα υπήρξε ριζοσπαστικός; Ημικομμουνιστικός, ίσως; Ρε, μπερδέματα που έχει η διαλεκτική!..."

    Κάτσε στα αυγά σου βρε καραγκιόζη που θα μιλήσεις και για διαλεκτική, καραάσχετε με πολιτική θεωρία. Καλύτερα να κάτσουμε να εξηγήσουμε στον αυτιά την απόδειξη του χριστοδούλου για τον σχηματισμό παγιδευμένων επιφανειών παρά σε σενα την διαφορά μεταξύ των οπορτουνιστικών μορφωμάτων της "νέας αριστεράς" και της σύγχρονης σοσιαλδημοκρατίας. Στόκε.

    Ijon Tichy

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Το μόνο που κατάλαβα είναι ότι δεν κατάλαβα τίποτα!
    Αλλά αυτό που μου θύμισε πάρα πολύ είναι "Η Φαλακρή Τραγουδίστρια" του Ευγένιου Ιονέσκο.

    "Στο έργο δεν υπάρχει καμιά φαλακρή τραγουδίστρια. Αυτό που υπάρχει είναι η έντονη διάθεση του Ιονέσκο να σατιρίσει την καθημερινή ζωή των ανθρώπων, δείχνοντας τη ματαιότητα της μετριότητας. ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΚΟΙΝΟΤΟΠΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΜΠΩΔΗΣ ΦΡΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΟΥΣ ΖΩΗ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΕΝΝΟΗΘΟΥΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ, ΟΙ ΕΝΟΙΚΟΙ ΕΝΟΣ ΣΠΙΤΙΟΥ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΚΑΤΑΦΕΡΝΟΥΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΝΤΙΘΕΤΟ: ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΟΥΝ ΚΑΘΟΛΟΥ."

    http://www.youtube.com/watch?v=lxRV5Ty5hHY&feature=youtu.be

    ΑΛΗΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή